Ysbrandt gaat naar de dierenarts. Vervelend onderzoek. Hij laat het zich aanleunen. Goede uitslag. Heerlijke hondensnoepjes op de koop toe!

IMG_5257

WAT ZIET ‘IE ERUIT!

Donderdagmorgen moet Varkentje zich melden bij de dierenarts. Het gaat een stuk beter met m’n ventje, maar Demodex is een hardnekkige parasiet. Dit minuscule monstertje leeft in de haarzakjes van bijna alle honden. Normaal gesproken houdt het beestje zich koest. Maar zodra het immuunsysteem van de gastheer verzwakt slaat hij toe. In grote getale rukken hele legertjes kriebelende griezeltjes op en verwoesten de huid van de getroffen hond. Goddank is het niet overdraagbaar op mensen en andere dieren.

IMG_5893OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ysbrandt was na een operatie de klos. Eerst kreeg hij een aantal bacteriële infecties, direct gevolgd door Demodex. Het duurde helaas eventjes voor we erachter kwamen. Mijn hondje heeft van zichzelf al allerlei allergieën. We dachten aanvankelijk, dat het meer van hetzelfde was. Pas toen de plukken haar van zijn lijf vielen en hij in no time half kaal werd ontdekte de dierenarts de kleine boosdoener.

IMG_5896

Het werd erger en erger

 

De laatste weken knapt Ys aardig op. Hij heeft weer energie en loopt als vanouds lekker naast de fiets te rennen. Ook is hij een paar kilo aangekomen, dus niet meer zo mager. En er groeit weer haar op zijn snoet en pootjes. Alleen zijn borst is nog vrij kaal. Daardoor lijkt hij een beetje uit balans, alsof hij op z’n breedst is bij zijn flanken.

IMG_6559IMG_6555 IMG_6554IMG_6558

Bij de dierenarts moeten we eventjes wachten. Mijn viervoetige vriend blijft heel relaxed. Dat heb ik wel anders meegemaakt bij andere dierenartsen! Vaak zat hij bibberend en smakkend pogingen te doen om op mijn schoot te klimmen…..

Als dokter Kermani ons komt halen loopt Ys hem kwispelend tegemoet. ‘Is dat Ysbrandt?’ klinkt het quasi verbaasd. “Ik herken je bijna niet, ouwe jongen!’ Ys laat zich aaien en loopt probleemloos mee de spreekkamer in. Geen getrek en zenuwachtig gesmak. Mijn varkentje is volledig op zijn gemak! Een hele prestatie van deze dierenarts! Zeker gezien de vervelende en pijnlijke onderzoeken, die hij in petto heeft!

IMG_6556IMG_6557IMG_6555IMG_6553

Ik til Ys op de tafel. Hij zit doodstil, terwijl er op drie plekken een stuk huid wordt weggeschrapt. Niet bepaald lekker. Hij laat het toe.

‘Hij is enorm vooruitgegaan’, zegt de dokter, ‘Ik moet echt zoeken om nog beestjes te vinden. Helaas is de behandeling nog lang niet afgelopen. Pas als ik twee keer niets meer vind is hij genezen.’ Dat is balen. De behandeling is afschuwelijk. Elke avond spuit ik een dosis gif in zijn bek. Elke week spons ik hem in met zo’n smerig chemisch goedje, dat we er allebei helemaal akelig van worden. Vooral Ysbrandt. De bijwerkingen zijn neurologisch van aard…..Zwabberend en zwalkend loopt hij dan naast me, terwijl ik net zo lang met hem op stap ga, totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid.

Toch ben ik blij met het resultaat. Soms slaat zo’n behandeling niet aan. Door alle wonden kan de patiënt bloedvergiftiging krijgen. Dan rest er nog maar 1 ding: Afscheid nemen van je hondje…….

IMG_6552

Dokter Kermani en zijn lieve assistente

foto - versie 2

Maar kijk eens, wat een resultaat

Wie wil er een leuk wit boskatje adopteren? Misschien iets voor Jip en Janneke? Wat is jullie adres ook alweer, ik wil jullie een kaart sturen…….

20140613-210935-76175826.jpg

20140613-211318-76398452.jpg

Wie wil er een leuk jong poesje adopteren? Heks heeft er zes in de aanbieding. De moeder heeft een boskattenstaart, dus het zouden wel eens hele harige monsters kunnen worden…… Ze zijn nu acht weken, dus ze mogen over een weekje uitvliegen. Misschien naar Nederland?????

20140613-210852-76132419.jpg

20140613-211038-76238400.jpg

20140613-211156-76316741.jpg

Grote levenslessen van een kleine bescheiden man. Thich Nath Hanh komt op stoom op alweer de zevende dag van de 21-dagen retraite!

Zaterdag 7 juni

Deze ochtend slaap ik uit. Tot half acht!!! Normaal gesproken begint er om 5 uur ’s morgens een non op een enorme bel te rammen. Daarbij zingt ze dan prachtig. Of iets minder prachtig, sommige nonnen zingen best vals heb ik door de jaren heen ontdekt. Maar ik heb natuurlijk een heel kritisch oor… Maar het klinkt altijd fantastisch, want ze zingen allemaal recht uit het hart.

20140609-153859-56339397.jpg

Hoewel ik heel laat ben opgestaan, zit ik een goed uur later al in de meditIehal. Iedereen is vroeg aanwezig. Geduldig zitten de leerlingen te wachten. Heks zit lekker te tekenen. Elke dag maak ik een zelfde soort afbeelding van de energie in de Sangha, de Boeddhistische gemeenschap. Dus ook altijd weer een beetje anders. En dit alweer vier retraites lang.

Naast me strijken de Aartsengelen neer. De zaal zit stampvol, maar die plek blijft wonderwel vrij. Tot grote ergernis van een man, die ernaast zit. Hij zegt nijdig tegen de man achter ons, dat hij het geen stijl vindt. Blijkbaar houdt die een plaats vrij voor een vriend. ‘Als hij er over vijf minuten niet is……’ fulmineert hij kwaad.

Heks moet erom glimlachen. Al die ergernis van beoefenaars over het asociale gedrag van hun medemensen. Het fanatisme, waarmee verlichting wordt nagestreefd is hilarisch.

Niets kan me deren vandaag, want Cowboy vertelde, dat hij erover denkt een weekje te komen. Het lijkt me fantastisch, maar ik ben bang, dat het helemaal niet haalbaar is. Want het is de bedoeling, dat je de hele retraite van het begin tot het einde meemaakt. Hoewel ik vele uitzonderingen voorbij heb zien komen de afgelopen jaren…..
En het is natuurlijk ook zielig voor Ysbrandt, zo alleen aan een boom in het Vondelpark…..

Thay heeft er ook zin in vandaag. Hij zaagt ons goed door over ‘mental formations’. Ook heeft hij veel te melden over relaties. ‘Als je geliefde zit te tobben, dus zijn concentratie richt op zaken, die hem doen lijden, zeg dan: “Darling, a penny for your thoughts”. Op die manier help je hem eruit te komen en zich weer te kunnen focussen op zaken, die hem gelukkig maken!’

Overigens is Thay geen voorstander van het vermijden van lijden. Het is zoals het is. Je lijden bewust omarmen kan leiden tot prachtige resultaten. ‘No mud, no Lotus !’
Vandaag doceert hij ook over het feit, dat niets geboren wordt of sterft. Alles verandert slechts. Een wolk wordt regen. Je kunt die wolk ook tegenkomen in je kopje thee. In de wetenschap zijn ze daar intussen ook achtergekomen. Het heeft even geduurd.

Alle tegenstellingen bestaan per gratie van elkaar. Links is niets zonder rechts. Ze worden als het ware uit elkaar geboren. Zoals de vader wordt geboren uit de zoon. Als er geen zoon is, ben je geen vader. Misschien broer of oom. Op het moment , dat de zoon wordt geboren is ook de vader daar!

Ook zijn subject en object 1. Hetgeen dat wordt waargenomen bestaat niet zonder de waarnemer. Je ziet deze visie terug in de quantummechanica. Maar deze zienswijze wordt niet door iedereen gedeeld. Sommige wetenschappers denken nog steeds, dat we afzonderlijk bestaan van de wereld om ons heen.

Ik denk aan Dick Swaab met zijn boek: ‘Je bent je brein.’ De arme stakker verkeert werkelijk in de veronderstelling, dat we niets anders zijn, dan wat onze hersengolven ons dicteren. Niet best lijkt me, want de gemiddelde mens heeft zulke hopeloze ingesleten patronen in z’n bolletje, dat het leven niet anders dan een grote lijdensweg kan worden….

20140609-154001-56401722.jpg

Ik zag Swaab een keertje op TV. Een arrogante man, overtuigd van zijn gelijk. Maar erg gelukkig zag hij er niet uit, in zijn wereld volgens Swaab. Blaat schaap, blaat! Dat is hoe het hem vergaat….

Thay heeft het ook over onze hersenpan deze ochtend. Ook hij heeft het over ingesleten patronen, die ons behoorlijk kunnen bepalen. Gelukkig is er ook een andere vorm van bewustzijn. Vanuit het hart. Vanuit het niet afgescheiden zelf, de staat, waarin je verbinding met alles en iedereen ervaart. Vanuit hier kun je die ingesleten patronen te lijf. Met dit bewustzijn is het mogelijk om nieuwe paden in de neuronen en neuroreceptoren in je kop te creëeren.

Psychotherapie biedt ook uitkomst , volgens onze leraar. Hier wordt bewust en zonder oordeel naar het lijden in je leven gekeken. Door de modder toe te staan er te zijn, kunnen prachtige Lotussen gaan bloeien…..

Ruim tweeëneenhalf uur houdt deze kleine man onze aandacht gevangen. En wat mij betreft had hij nog uren kunnen doorgaan. Maar we gaan wandelen met z’n allen. En ergens onder de hoge populieren mediteren.

En daarna is het alweer tijd voor de lunch. En nu lig ik in mijn hangmat. In de schaduw. Het is bloedheet. Gisteren ook al. Vannacht was het noodweer. Storm en regen. Maar ik sliep als een roos. Helemaal uitgeteld van al die wijze levenslessen…….

20140609-154311-56591800.jpg

Heks doet aan ‘Familieopstellingen’. Leerzame lessen: Nemen en geven moeten in balans zijn. Vroeger komt voor later. Ja, echt! En niemand kan worden buitengesloten……..

Family Reunion, FAMILIE REUNIE, familie eten, familiediner, samen met je familie aan tafel

Afgelopen zondag is het weer zover. Heks neemt deel aan een middag familieopstellingen. Twee dagen nadat ze haar neef begraven heeft. Samen met een schamel clubje familieleden.

Een magere vertegenwoordiging van deze enorme clan. Ik ben er natuurlijk bij. Bruiloften worden me met het grootste gemak door de neus geboord, maar hier is mijn aanwezigheid dan toch weer gewenst.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Nu zijn heksen experts op dit gebied bij uitstek. Velen van ons reizen probleemloos en draadloos heen en weer tussen de verschillende bewustzijnsgebieden. Ook Heks mag graag met haar geestvrienden vertoeven. En ook de leden van mijn clan, die zijn overgegaan laten zich niet onbetuigd…..

Tijdens familieopstellingen krijg je met iets geheel anders te maken. Je begeeft je als het ware in het veld van familiedynamiek door de eeuwen heen. Een systeem, dat er vooral op is gericht om zichzelf in stand te houden.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
“Er gelden een aantal regels ten aanzien van familiesystemen”, zegt onze begeleider, ‘Ten eerste heb je te maken met Nemen en Geven. Die twee kwaliteiten moeten in evenwicht zijn!’

Oeps, het woord nemen komt in mijn vocabulaire niet voor. Ik heb het in dat kader altijd over ontvangen, de passieve variant ervan.

Niet bepaald zaligmakend ook. Je moet altijd maar zien wat je dan krijgt. Vaak niet wat je wilt of nodig hebt. In het gunstigste geval is het datgene, wat niemand wil hebben, de restjes zogezegd. Of je krijgt gewoon andermans shit op je bordje. Voor je het weet ben je gepromoveerd tot afvalputje van jouw familiesysteem. Geven is dan altijd nog een betere optie…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
‘Vroeger komt voor later,’ vervolgt onze opstellingenman, ‘Het is bijvoorbeeld niet de bedoeling, dat een jong kind voor de ouders gaat zorgen. Of dat een ouder een kind als vriend behandelt. Of erger nog: dat kind om raad vraagt…… Dan raakt het evenwicht verstoord…’

Tja…., dat is inderdaad tricky. En gebeurd voor je er erg in hebt! Ik ken er heel veel voorbeelden van…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
‘Ten derde kan niemand worden buitengesloten. Het familiesysteem omvat ALLE leden.’ Zo, daar sta ik van te kijken. Ik weet niet beter, dan dat er mensen buiten de boot vallen.

Overal ter wereld zie je verloren zonen en dochters rondzwerven. En de meesten worden, mochten ze het lef hebben om terug te keren in de schoot van de familie, niet bepaald onthaald op de wijze, zoals de verloren zoon in de bijbel…. Vaak wordt bij thuiskomst niet het gemeste kalf, maar het kind zelf geslacht….

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Heks heeft een opstelling aangevraagd deze middag. Ze wil wat concrete antwoorden betreffende haar positie in haar eigen clan. Maar oh jee. Het wordt weer een volstrekt allegorisch verhaal.

Iemand vertegenwoordigt mijn Drang naar Vrijheid, het meest leidende motief in mijn bestaan. Een ander neemt de rol van Liefde voor haar rekening. Er is een Hol van de Leeuw, waar ik mijn Kwetsbaarheid heelhuids uit moet zien te krijgen. Alles gaat moeizaam en traag…..

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Aan het einde van de middag ben ik volledig uitgevloerd. Wat een klus. En weer zo abstract. Geen idee, wat ik hier nu allemaal mee moet…..
De dagen erna blijven de beelden een beetje door mijn hoofd spoken. Tegelijkertijd probeer ik mijn retraite in een Boeddhistisch klooster rond te krijgen. Ik zie een beetje op tegen het sociale gebeuren daar.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,

 

Vorige keer heb ik het onder andere op dat vlak zwaar gehad. Hier gelden namelijk dezelfde regels als binnen een familie. Maar dan in een soort hogedrukpan. Heks liep dan ook tegen identieke dingen aan, als waar ze in haar normale leven mee te kampen heeft. Maar dan nog eens extra intensief.

Ik zal dan ook mezelf goed in acht moeten nemen. Niet alleen maar geven en het anderen naar de zin proberen te maken. Maar NEMEN wat ik nodig heb. En lekker op mezelf zijn, als ik daar zin in heb.

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,
Gisterenavond komt het verlossende woord van mijn lief: ‘Schat, ik doe het!’
En wat doet ie dan? Hij past drie weken lang op Varkentje. De engel.

Zo zijn alle dieren ondergebracht, mijn huis bewoond en verzorgd, mijn plantjes vertroeteld als ik weg ben. Het gaat nu officieel door. Drie weken les van Thich Nath Hanh over wat er gebeurt na de dood. Een echt heksenonderwerp. Ja, Thay is ook wel een beetje een heksje!

familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie, familie, familie opstellingen, familie dynamiek, liefdevolle familie,

Slapeloosheid: Kommer en kwel van de ME-patiënt. Of ben ik op jonge leeftijd met een ander virus besmet? Het ‘Ubbeltje-van-de-bakker-syndroom’ ?

Van je hela, hola, houd er de moed maar in….

knappe man met baardIMG_4569

Vannacht kan ik niet in slaap komen. Ik heb al een paar dagen last van dit fenomeen. Sterker nog, het speelt al ruim 25 jaar. Het is een bijverschijnsel van ME, dat niet kunnen inslapen. Wij missen stofjes om dit te bewerkstelligen. Ik kan compleet kapot en verrot zijn en toch volledig wakker. Mijn lijf stampt en bonkt. Mijn spieren staan op scherp. En ik slaap niet.

Amsterdam, skyline, gebouwen in dreigend lichtAmsterdam, skyline, gebouwen in dreigend licht

Als piepklein kind maakte ik furore met het voordragen van een gedicht van Annie M.G.Smidt: ‘Ubbeltje van de bakker wil niet slapen gaan.’ Ik was pakweg drie jaar, maar stond onverschrokken voor een afgeladen zaal met mensen en maakte er een hele show van. In die tijd sliep ik nog, maar niet veel later was het mis. Alsof het gedicht me had besmet met dit Ubbeltje-virus. Als ik sliep had ik vreselijke nachtmerries. Van het kaliber dat ik me nu nog levendig herinner. Dus bleef ik wakker als het even kon. Overigens niet bewust hoor. Daar was ik veel te jong voor.

Amsterdam, skyline, gebouwen in dreigend licht

Toen ME z’n intrek nam in mijn lijf werd er nog een fysiologische oorzaak toegevoegd aan het ontstaan van deze doorwaakte nachten. Het inslapen werd nog moeilijker en doorslapen was er niet meer bij. Jarenlang heb ik nacht in, nacht uit lopen spoken. Ziek als een hond, alleen, doodmoe en wakker, wakker, wakker. Het is geen wonder, dat mijn veestapel zo is uitgebreid. Zij houden me dan gezelschap.

Een paar jaar geleden kwam ik op het ‘Vermoeidheidscentrum’ in Lelystad terecht. Veel wijzer werd ik er niet van, maar het slapen is verbeterd door de hele lage dosering Amitriptyline, die ik sindsdien slik. Hierdoor word ik niet om de haverklap wakker. Heel fijn, als je moeite hebt met inslapen. Eenmaal in slaap wil ik nog wel eens uren achter elkaar doortukken. Iets dat daarvoor onmogelijk was.

De gevolgen van die verstoringen in je slaappatroon zijn drastisch en dramatisch: Een chronische jetlag en een zeer moeizaam humeur…… Om nog maar te zwijgen van de falende nachtelijke regeneratie van het lichaam.

Amsterdam, openbare bibliotheek

Intussen zijn er nog een paar middelen toegevoegd aan mijn inslaapritueel: Melatonine, 5-HTP en LDN. In geval van nood worden daar nog Passiflora en Valeriaan aan toegevoegd. Wil het dan nog niet lukken, dan kijk ik naar een saai TV programma…..

Helaas is het een wankel evenwicht. Zodra zich een virus meldt aan de verzwakte poorten van mijn immuunsysteem ligt het op z’n gat. Zo heb ik vorige week weer nachtenlang lopen spoken, te moe voor woorden. Nijdig, omdat ik juist zo’n behoefte heb aan slaap op zo’n moment. Vannacht was daar een uitloper van. Gelukkig had Cowboy ook last van slapeloosheid. In elkaars armen is het veel minder erg. Ik voel m’n onrustige stampende lijf wel, maar het deert me niet. ‘Ik lig toch goed zo’, peinst Heks, ‘Ik kan me geen betere plek bedenken om wakker te liggen dan juist hier, in de omhelzing van mijn baardige lief!’

knappe man met baardknappe man met baard

Heks steekt lekker haar tong uit tegen een behandelaar. Voor straf wordt ze geprikt door alternatief voor spinnenwiel en slaapt de schone slaap der onschuldigen. Om daarna naar huis te gaan met een engel……

Margreet Gobert, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Aan het eind van de ochtend gooi ik Varkentje achter in de auto en rijd naar Zoetermeer. Woensdag acupunctuurdag vandaag. Vorige keer was ik het vergeten. Of beter gezegd: Ik dacht dat het een week later was. Deze keer zorg ik, dat ik er op tijd ben. Met een kopje thee schuif ik de behandelkamer in.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Als eerste moet ik mijn tong uitsteken. Dat is nu zo lekker aan deze behandeling: Het wordt op prijs gesteld als je het achterste van je tong laat zien! Daarna voelt mijn acupuncturist aan mijn polsen. Hij pakt een heel gevoelig plekje. Au. Als laatste zet ik mijn voeten op een koperen plaat, in mijn handen houd ik twee koperen cilinders.

Alles is met draden verbonden met een enorm apparaat en zodoende ontstaat er een circuit. Met een laserpen meet hij vervolgens mijn vingertoppen en tenen door. Op een scherm kun je dan zien hoe je lijf erbij staat.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Hier geldt de wet van het gulden midden, dus 50 scoren op een schaal van 100 is het beste. Abacadabra en ook een hele wetenschap. ‘Niet gek, Heks!’ roept mijn vriend en behandelaar. Hij is dik tevreden. ‘Ik zie een restant griep en je gewrichten aan de rechterkant van je lichaam scoren slecht. ‘ Dat klopt, maar dat is allemaal niets vergeleken met hoe het geweest is.

De griep zie je terug in overactiviteit van bepaalde organen, de longen bijvoorbeeld. Voorheen was er bij voortduring sprake van onderactiviteit. Het was niet uitzonderlijk, dat mijn waarden tussen de 20 en dertig lagen! Leve LDN!

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Nu volgt een interessant gedeelte. Als een ware alchimist gaat deze Man met de Gouden Handen in allerlei laatjes rommelen. Buisjes met geheimzinnige inhoud worden in een bakje geplaatst. Dit geheel is verbonden met het circuit, waarin ik me bevind. Hierdoor wordt de ‘informatie’ van deze ‘medicijnen’ op het circuit over gedragen.

Even wordt er gecontroleerd of het plaatje klopt, dat wil zeggen: Of de afwijkende waarden in mijn systeem stabiliseren. Als dat zo blijkt te zijn, word ik enige tijd in een ‘bad’ van medicatie gezet. Tegelijkertijd richt hij nog een paar enorme magneten op mijn dikke hand…..Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Tenslotte stek ik me uit op een behandeltafel in een andere kamer. Daar toont deze genezer zijn vakmanschap met naalden. Met zo weinig mogelijk naalden zoveel mogelijk effect, lijkt zijn credo. Hij prikt systemen tot leven, diep in mijn wezen. Als jaren houdt deze man me aan de praat. Nu met de LDN erbij krijgen we de vinger er meer achter. Langzaam maar zeker is er sprake van een zekere stijgende lijn. Na jaren krabbelen en kwakkelen!

Na het consult strijk ik neer bij zijn vrouw, een heel dierbaar heksenvriendinnetje van me. Ze vraagt naar mijn wel en wee en ik leg haar wat zaken voor , waar ik mee worstel. Wijze woorden spreekt ze weer, dit toverkolletje. Onze gesprekken zijn altijd sprankelend en vol herkenning. Een zielzuster van me.

Opeens zie ik prachtige glazen engeltjes voor het raam hangen.  Beeldschoon zijn ze! ‘Gemaakt door Yvona Mrakotova, een glaskunstenares. Ik ben bij haar op cursus geweest, kijk, die blauwe heb ik gemaakt!’ ‘Ik wil ook op cursus!’ roept Heks. Misschien volgend jaar. Als er genoeg belangstelling is….. Heks kan niet wachten.

Ik ga naar huis met een engeltje naast me in de auto. Die gaat iemand heel blij maken! Een supercadeautje…..

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst

Heks zingt sterren van de hemel in uitvoering Stichting Leidse Koorprojecten 2013 onder bezielende leiding van Wim de Ru: Requiem van Bob Chilcott en Cry of the Earth van Tony Biggin.

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Repeteren in de Lokhorstkerk

Wat is het rustig op het heksenblog. al dagen geen pikante nieuwtjes of rare verhalen. Maak je maar geen zorgen lieve lezer, het gaat prima met deze toverkol. Ze had het alleen wat druk. En waarmee? Zingen natuurlijk! Na maandenlang bloedig oefenen in de Lokhorstkerk onder de bezielende leiding van Wim de Ru, was het vorige week dan eindelijk tijd voor de uitvoering van dit prestigieuze project in de Pieterskerk te Leiden. Het requiem van Bob Chilcott en  Cry of the Earth van Tony Biggin.

Twee weken voor de uitvoering klonken we zelf nog halfdood tijdens het requiem. Vals en aarzelend worstelden we ons door de moeilijke passages. Ik durfde nauwelijks iemand uit te nodigen voor de uitvoering, zo beroerd ging het. Wat moest dit gaan worden?

Wim de Ru liet zich niet uit het veld slaan. Hij zag steeds het grotere geheel en bleef ons onverstoorbaar motiveren. Teksten als: ‘Bassen, ik ben niet erg enthousiast over jullie noten!’ ‘Even wakker worden alten!’ ‘Tenoren, ik zag toch weer heel wat verbaasde gezichten’, bij een vergeten inzet,  ‘Dit stuk gaan we alleen uitfaden als het niet al te vals is!’, bij een gedeelte, waar het hele koor anderhalve toon te laag uitkomt,  ‘Vergeet ogenblikkelijk die hoge C en concentreer je op wat wel gaat!’ hielden ons op het spoor.

Een gedeelte uit de Cry bleef ploeteren en klonk afschuwelijk. ‘Nu zullen jullie wel verbaasd zijn, maar dit gaan we verder niet oefenen’, zei Wim. Stomverbaasd zaten we hem aan te kijken. ‘Het is de bedoeling van de componist, dat dit gedeelte afgrijselijk klinkt en hoewel hij daar hele andere noten bij bedacht heeft is het effect dat jullie sorteren precies goed.’

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Een zeer beweeglijke man

‘Een kanjer van een inzet leidt de aandacht af van de rest.’ Ook zo’n goeie tip van Wim. Maar helemaal geweldig was zijn commentaar na een dramatisch slechte repetitie:’ Goh, wat leuk, ik dacht dat ik een koor had, maar ik heb honderdtwintig solisten………’

Ook na de traditioneel hopeloze generale repetitie hield hij de moed erin met de tekst: ‘Misschien is de uitvoering morgen technisch niet perfect, maar dat maken we goed met energie en uitstraling!’

En zo geschiedde…..

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013, Biggin, Cry of the Earth

stukje uit de partituur van Biggin

Om zeven uur zongen we lekker eventjes in met Wim en daarna ging het orkest stemmen. Wat is het toch leuk om mee te doen aan zo’n project. Mijn vriendinnetje Roos en ik zaten enorm te genieten samen van het hele gebeuren. Een heus orkest met enorme pauken en rare blazers en strijkers. Solisten en acteurs. De componist Tony Biggin in het publiek!

Ik hou van het geluid van een zich afstemmend orkest. Het is als een enorme voorhoudingsdissonant, die pas oplost als het stuk begonnen is.

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

Stilte voor de storm

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013 Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

De middag voor de uitvoering had ik dan eindelijk dat requiem eens grondig doorgenomen, de puntjes op de i gezet. Daar begonnen we mee. Buiten een massaal gemiste eerste inzet ging het hartstikke goed. Echt genieten hoor. Iedereen zette net dat extra tandje bij. De energie van de avond zorgde ervoor, dat we allemaal wakker en alert waren; Geen gemiste inzetten meer en dergelijke.

In de pauze zocht ik mijn vrienden en geliefden op. Er waren een paar mensen speciaal komen luisteren naar de heks. Dus ik zong extra mooi natuurlijk……

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Genieten hoor, zo samen

Na de pauze the Cry of the Earth. Help, ik maakte me ernstig zorgen. Op één of andere manier hadden we er nooit helemaal grip op gekregen. En dan met orkest en solisten. Voor een hele kerk vol mensen. Maar zorgen om niets, Wim loodste ons onvervaard door de moeilijkste passages heen en het koor steeg boven zichzelf uit.

Na afloop waren we allemaal natuurlijk helemaal door het dolle. Uitbundig bedankten we de dirigent en componist. Daarna een glaasje wijn om ons succes te vieren. Mijn vrienden hadden erg genoten. Zelfs de boodschap was redelijk overgekomen van the Cry. ‘Gelukkig heb je een kunststof handtas, Heks, geheel in overeenstemming met het gedachtengoed van het stuk’ zeiden ze. Bij het laatste uitgevoerde stuk moesten we bij onze zwarte kleding een kleuraccent dragen. Ik stelde me voor, dat iemand met weinig begrip van het gezongen stuk zonder nadenken een vosje om haar nek had gehangen en kreeg de slappe lach. Het idee….

Mijn vriendinnen lachten al snel mee en giebelend verlieten we uiteindelijk de kerk.

Het duurde uren, voordat ik uiteindelijk in slaap viel die nacht. Mijn hoofd fungeert als een soort opnameapparaat bij tijd en wijle. Zo ook die avond. Eenmaal thuis begon het ongevraagd alles van voor naar achter en weer terug af te spelen. Prachtig, maar lastig slapen…….

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stemmen vooraf

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Even inzingen

Programma “Ik kan het niet alleen” zet ontspoorde weer op de rails. Ook weer opgelost. Mweuhh. Maakbaarheid versus er iets van maken.

alleen op de wereld

Alleen op de wereld

‘Ik kan het niet alleen’ is op de televisie. In dit programma gaan vijfendertig mensen uit alle lagen van de maatschappij met iemand aan de slag, die volstrekt is vastgelopen in zijn of haar leven. De ontspoorde doet zijn tragische verhaal. De ouders en verdere familie komen aan het woord. Iedereen vindt van alles.

De 33-jarige jongeman in kwestie heeft Hodgkin overleefd. Hij woont sinds kort weer bij zijn ouders en heeft een klein baantje in de kinderopvang. Opvallend is zijn isolement. Tijdens zijn ziekte werd hij gesteund door zijn familie, maar nu is hij een blok aan hun been. Een bekend fenomeen.

tot last, aanstellen, zelf kunnen , weten niet half

Zo ga je je voelen

Op accute momenten in mijn ziektegeschiedenis, als ik op sterven na dood was bijvoorbeeld, stonden er echt mensen om mijn bed, maar de rest van de tijd moest ik toch maar een beetje zien. Als gekwakkel te lang duurt gaat het nieuwtje er vanaf. Chronisch zieken zijn de grootste zeurkousen, die er zijn in de ogen van velen….

Ook opvallend in de ‘je kunt het niet alleen-show’ is, dat er niet veel oog is voor de effecten van bestraling en chemo op de lange termijn. Iedereen vindt de man maar een futloos figuur, maar ik weet wel beter. Een vriend van mij heeft ook deze vreselijke ziekte overleefd en kampt dertig jaar later nog met extreme vermoeidheid tengevolge van de behandelingen. En hij heeft er een paar flinke operaties aan zijn hart aan overgehouden als toegift.

Hodgkin, de verschillende stadia

Rotziekte

Maar goed, je bent genezen verklaard en moet niet zo zeuren. Ga proberen een olympische zwemmedaille te halen of iets dergelijks. Dan ben je een vent. Maar niet zo lamzakken please.

Nu is Heks zelf een behoorlijk bikkeltje, maar je kunt geen ijzer met handen breken. Ooit ben ik na vijf jaar totale bedlegerigheid begonnen met twee keer twee uur in de week werken. De rest van de tijd lag ik weer in bed om bij te komen. Ik heb dit uiteindelijk kunnen uitbouwen naar veertig uur. Daar heb ik jaren over gedaan. Buiten die veertig uur lag ik gestrekt.

ME, CVS

Zoiets

Helaas werkte ik op een gegeven moment in een ziek gebouw. Een foute airco heeft me de das om gedaan. Als een parkietje in een kolenmijn was ik de eerste, die na deze in ons klimaat volstrekt overbodige luxe van haar stokje ging. En gezien mijn slecht functionerende immuniteit heb ik jarenlang gestrekt onder dat stokje gelegen. Nog net niet met de pootjes omhoog….

pootjes omhoog, insect

met de pootjes omhoog

In het TVprogramma is alles weer zo maakbaar als wat. Je kunt een succes van je leven maken. Je moet gewoon dit en dat doen: Opgelost!

De jongeman heeft,naar eigen zeggen, zo voor de camera, veel aan de adviezen van de groep. Aandacht is essentieel natuurlijk. Daar knapt iedereen van op! Hoe zal hij zich voelen als iedereen weer is opgehoepeld en zijn leven nog steeds rammelt?

Je kunt het inderdaad niet alleen, maar of een horde wildvreemden met uiteenlopende adviezen nu de oplossing is? Het levert leuke televisie op, goed voor de kijkcijfers.

groep diverse mensen

Vogels van allerlei pluimage

Ik heb een hekel gekregen aan die maakbaarheidsverhalen. Wat een bullshit. Je kunt niet altijd alles doen wat je wilt doen, of worden wat je wilt worden. Tegen de klippen op. Het is ook een onzinnig streven. Want dan ben je het en dan valt het alsnog vies tegen. Vraag maar aan de burn -out -workaholic -junkies.

levenskunst in uitvoering

dag in dag uit

Ik hecht meer waarde aan er iets van maken. Gewoon je situatie omarmen en er mee leren leven. Dat vereist levenskunst. En kunst maakt, buiten jezelf, ook anderen gelukkig. In dit gedeelde geluk ben je, mooi meegenomen,  ook niet meer alleen. 😉

leven is een kunst

en niet iedereen is even kunstzinnig