Gemiddelde Koek en Zopie kan nog een puntje zuigen aan de pittige exotische erwtensoep van Cowboy. Het duurt even, maar dan heb je ook wat!

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

Hoewel de dag in het zonnetje behoorlijk in het water is gevallen, letterlijk, het was een enorme snotdag gisteren, ben ik dit weekend toch geweldig in de watten gelegd door mijn liefje. Het kwam wat moeizaam op gang, dit proces.

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

Hier verlang ik naar

Zaterdagavond om kwart over zeven arriveert Heks in de City Ranch van Cowboy. ‘Ik maak lekkere erwtensoep voor je, schat, weet jij hoe je dat bereidt?’ Ik heb geen flauw benul, want ik kook dat spul nooit. Aangebrande vette spekkleddersoep in het verleden heeft me een levenslange hekel aan dit goedje opgeleverd. Toch eet ik het tegenwoordig wel. Ik heb ontdekt, dat het best lekker kan zijn. Maar niet in een derderangs Koek en Zopie tent, na een exorbitante garingstijd van drie dagen. Met een aangebrande petroleumbijsmaak op de koop toe……

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

Soep met vleugje petroleum. Heerlijk sufgekookt, warm en vet.

Ik zoek een receptje op op Internet en Cowboy gaat aan de slag, terwijl ik de instructies vanaf de bank naar hem schreeuw. ‘Was de spliterwten. Breng drie liter water aan de kook. Gooi de erwten er in en laat twee uur koken!’ We kijken elkaar aan. Het is al over achten. We rammelen van de honger. Nog tweeënhalf uur te gaan, voordat dit soepje op ons bordje ligt…..

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snertkoek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snertkoek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snertkoek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snertGelukkig heeft mijn lief wat liflafjes en nootjes op tafel gezet. Dus we vallen niet van de graat. Intussen gaat hij de knolselderij te lijf. Een waar gevecht. Wat zijn dat toch aparte wezens, deze ondergronds groeiende hersenpannetjes. Onontbeerlijk voor deze soepsoort.

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snertkoek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

COWBOY, SNEEUW, KOEK EN ZOPIE, GOUDMIJN

Wortelen, ui, prei en bladselderij ondergaan een zelfde soort behandeling. ‘Ik gooi er ook wat knoflook in,’ verkondigt mijn schatje, ‘en sambal.’ Klinkt niet verkeerd. Dit wordt een geheel nieuwe exotische versie van dit oerhollandse gerecht. De wat weeïge lucht van de erwten vult de ruimte, wanneer ik mijn hondje aan de riem doe voor een uitgebreide wandelronde.

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

Als ik terug kom echter, is het huis gevuld met een verrukkelijk geur. Cowboy heeft met ware heksenmagie in de pan staan roeren. Hij gooit er nog een biologisch rookworstje door. Niet veel later is het eten dan eindelijk klaar. Om een uurtje of elf zitten we met een dampend bord op de bank voor de buis. Verwarming hoog, gloeiend soepje, lekker vriendje, tevreden hondje. Mijn dag kan niet meer stuk.

En dat is dan pas het begin van dit weekend…..

‘Wat is die soep pikant zeg, de vlammen slaan me uit,’ puft Heks. ‘Ik heb er maar een theelepel sambal ingedaan.’ Mijn lief kijkt onschuldig naar mijn bezweette voorhoofd. ‘Maar ook een rooie peper,’geeft hij tenslotte toe. Ik moet zeggen: Een absolute aanrader, deze Peperige Erwtensoep!

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

 

koek en zopie, erwtensoep, hollandse kost, hollands landschap, sneeuw ijs, schaatsen, snert

 

Lome vertellingen over kleine belevenissen in een bloedhete Dordogne. Heks maakt het goed, beetje oververhit, dat wel…….

Donderdag 12 juni

20140613-200705-72425214.jpg

Het is bloedheet. De hele middag lig ik uitgeteld in mijn hangmat tussen de bomen. Mijn tent is een no go area. Ondanks het feit, dat ik em helemaal heb bedekt met slaapzakken en dekens teneinde de warmte buiten te houden. ’s Avonds ga ik mediteren in de grote hal. Het zweet loopt in straaltjes van mijn rug.

Het lezen van de sutra, soort Boeddhistische versie van bijbeltekst, laat ik voor wat het is. Ik moet die hele tent nog organiseren, alle dekens en dergelijke naar binnen. Mijn hangmat ontmantelen. De was binnen halen. Er zou wel eens een heel welkom donderbuitje kunnen ontstaan…..

20140613-200755-72475130.jpg

Ik neem een lauwe douche. Althans, ik probeer het. Het water is dan weer loeiheet, dan weer ijskoud, naar gelang of er iemand in de douches naast me de kraan open of dichtdraait. Dan slenter ik nog even naar de schuur, ingericht als theetafel, annex eetzaal. Het klooster zit midden in een grote verbouwing. Het is een behoorlijk geïmproviseerde retraite….

‘Mauw’, hoor ik achter me. Harmony, een schat van een kat, komt me eventjes begroeten. Ze laat zich lekker achter haar oren kroelen. Ik heb het rijk alleen. Iedereen is uitgevloerd door het warme weer en ligt al op 1 oor.

Op de terugweg naar mijn tent kom ik Little One tegen, ook een kat. Hij begint te snorren, als ik even naast hem neerhurk. Terwijl ik hem lekker over zijn koppie kroel, zie ik in de verte een bekende gestalte met wapperende pij aan komen lopen. haar tred heeft iets van een dans. Het is een mij zeer dierbare zuster. Gisteren tijdens Lazy Day, een soort zondag in de zin van rustdag binnen deze orde, hebben we vier uur lang zitten kletsen. Onder het genot van een kopje koffie. En nog eentje….

20140613-200851-72531918.jpg

“Ik zocht jou!’ roept ze enthousiast. We mogen eigenlijk niet meer praten, behalve als het echt niet anders kan, want na de avondmeditatie heerst er Noble Silence. Kop houden dus. Ik weet al waarvoor ze me zoekt. Morgenochtend gaan we naar een ander klooster, 25 kilometer verderop. Voor het vervoer zijn bussen geregeld. Maar dat is altijd een heel gedoe. Wachten in de hitte, je kunt em ook missen. Ik ben wel eens te laat geweest voor de bus terug….. Ooit.

Maar Heks gaat lekker met de auto. En deze non wil graag meerijden.Samen met nog een paar gegadigden. We spreken af en staan ondanks de verplichte stilte nog even zachtjes te giebelen. Vanmiddag zijn we op excursie geweest samen, naar een huisje waar ze ooit heeft gewoond. Hier in de buurt. Zo kom je op de meest speciale plekjes.

Stel je voor: Een oud bakkerijtje in een middeleeuws dorpje met hooguit twintig huizen. En een kasteel. Bovenop een berg. Uitzicht over de Dordogne. Idyllisch!
De huidige bewoner ontvangt ons allerhartelijkst. We krijgen een rondleiding. Er zijn veel dingen verbeterd intussen. Een grotere kachel, het dak is geïsoleerd….

20140613-201033-72633296.jpg

Wat een schattig huisje. Muren van een meter dik zorgen dat de hitte buiten blijft. In de winter is het er stervenskoud. En het is behoorlijk primitief.

Een paar jaar geleden gaf ik deze non een lichtgevende lotus en een vogeltje cadeau. Allebei werkend op zonne-energie. Het vogeltje fluit, als je er langs loopt. En de lotus verandert van kleur. Ze vond het prachtig. Want ondanks de bruine habijt, is deze dame dol op alles wat kleur en fleur heeft.

‘Weet je dat die lotus en dat vogeltje steeds met me meereizen. En ze doen het nog steeds!’ vertrouwde ze me gisteren tijdens onze koffiesessie toe. ‘Niet iedereen in het klooster kan die dingen waarderen, vaak wordt dat vogeltje verplaatst, of uitgezet…’

We lachen. Ja, ook in een omgeving als deze, waar mensen vanuit idealen werkelijk proberen de wereld een betere plek te maken, ontstaan wel eens spanningen. Maar in plaats van elkaar te lijf te gaan, is er een ander protocol om dit soort dingen op te lossen.

Afgelopen week kregen we daar les in. ‘Opnieuw beginnen’. Maar dat is stof voor een volgend verhaal…….

20140613-201111-72671040.jpg

Grote levenslessen van een kleine bescheiden man. Thich Nath Hanh komt op stoom op alweer de zevende dag van de 21-dagen retraite!

Zaterdag 7 juni

Deze ochtend slaap ik uit. Tot half acht!!! Normaal gesproken begint er om 5 uur ’s morgens een non op een enorme bel te rammen. Daarbij zingt ze dan prachtig. Of iets minder prachtig, sommige nonnen zingen best vals heb ik door de jaren heen ontdekt. Maar ik heb natuurlijk een heel kritisch oor… Maar het klinkt altijd fantastisch, want ze zingen allemaal recht uit het hart.

20140609-153859-56339397.jpg

Hoewel ik heel laat ben opgestaan, zit ik een goed uur later al in de meditIehal. Iedereen is vroeg aanwezig. Geduldig zitten de leerlingen te wachten. Heks zit lekker te tekenen. Elke dag maak ik een zelfde soort afbeelding van de energie in de Sangha, de Boeddhistische gemeenschap. Dus ook altijd weer een beetje anders. En dit alweer vier retraites lang.

Naast me strijken de Aartsengelen neer. De zaal zit stampvol, maar die plek blijft wonderwel vrij. Tot grote ergernis van een man, die ernaast zit. Hij zegt nijdig tegen de man achter ons, dat hij het geen stijl vindt. Blijkbaar houdt die een plaats vrij voor een vriend. ‘Als hij er over vijf minuten niet is……’ fulmineert hij kwaad.

Heks moet erom glimlachen. Al die ergernis van beoefenaars over het asociale gedrag van hun medemensen. Het fanatisme, waarmee verlichting wordt nagestreefd is hilarisch.

Niets kan me deren vandaag, want Cowboy vertelde, dat hij erover denkt een weekje te komen. Het lijkt me fantastisch, maar ik ben bang, dat het helemaal niet haalbaar is. Want het is de bedoeling, dat je de hele retraite van het begin tot het einde meemaakt. Hoewel ik vele uitzonderingen voorbij heb zien komen de afgelopen jaren…..
En het is natuurlijk ook zielig voor Ysbrandt, zo alleen aan een boom in het Vondelpark…..

Thay heeft er ook zin in vandaag. Hij zaagt ons goed door over ‘mental formations’. Ook heeft hij veel te melden over relaties. ‘Als je geliefde zit te tobben, dus zijn concentratie richt op zaken, die hem doen lijden, zeg dan: “Darling, a penny for your thoughts”. Op die manier help je hem eruit te komen en zich weer te kunnen focussen op zaken, die hem gelukkig maken!’

Overigens is Thay geen voorstander van het vermijden van lijden. Het is zoals het is. Je lijden bewust omarmen kan leiden tot prachtige resultaten. ‘No mud, no Lotus !’
Vandaag doceert hij ook over het feit, dat niets geboren wordt of sterft. Alles verandert slechts. Een wolk wordt regen. Je kunt die wolk ook tegenkomen in je kopje thee. In de wetenschap zijn ze daar intussen ook achtergekomen. Het heeft even geduurd.

Alle tegenstellingen bestaan per gratie van elkaar. Links is niets zonder rechts. Ze worden als het ware uit elkaar geboren. Zoals de vader wordt geboren uit de zoon. Als er geen zoon is, ben je geen vader. Misschien broer of oom. Op het moment , dat de zoon wordt geboren is ook de vader daar!

Ook zijn subject en object 1. Hetgeen dat wordt waargenomen bestaat niet zonder de waarnemer. Je ziet deze visie terug in de quantummechanica. Maar deze zienswijze wordt niet door iedereen gedeeld. Sommige wetenschappers denken nog steeds, dat we afzonderlijk bestaan van de wereld om ons heen.

Ik denk aan Dick Swaab met zijn boek: ‘Je bent je brein.’ De arme stakker verkeert werkelijk in de veronderstelling, dat we niets anders zijn, dan wat onze hersengolven ons dicteren. Niet best lijkt me, want de gemiddelde mens heeft zulke hopeloze ingesleten patronen in z’n bolletje, dat het leven niet anders dan een grote lijdensweg kan worden….

20140609-154001-56401722.jpg

Ik zag Swaab een keertje op TV. Een arrogante man, overtuigd van zijn gelijk. Maar erg gelukkig zag hij er niet uit, in zijn wereld volgens Swaab. Blaat schaap, blaat! Dat is hoe het hem vergaat….

Thay heeft het ook over onze hersenpan deze ochtend. Ook hij heeft het over ingesleten patronen, die ons behoorlijk kunnen bepalen. Gelukkig is er ook een andere vorm van bewustzijn. Vanuit het hart. Vanuit het niet afgescheiden zelf, de staat, waarin je verbinding met alles en iedereen ervaart. Vanuit hier kun je die ingesleten patronen te lijf. Met dit bewustzijn is het mogelijk om nieuwe paden in de neuronen en neuroreceptoren in je kop te creëeren.

Psychotherapie biedt ook uitkomst , volgens onze leraar. Hier wordt bewust en zonder oordeel naar het lijden in je leven gekeken. Door de modder toe te staan er te zijn, kunnen prachtige Lotussen gaan bloeien…..

Ruim tweeëneenhalf uur houdt deze kleine man onze aandacht gevangen. En wat mij betreft had hij nog uren kunnen doorgaan. Maar we gaan wandelen met z’n allen. En ergens onder de hoge populieren mediteren.

En daarna is het alweer tijd voor de lunch. En nu lig ik in mijn hangmat. In de schaduw. Het is bloedheet. Gisteren ook al. Vannacht was het noodweer. Storm en regen. Maar ik sliep als een roos. Helemaal uitgeteld van al die wijze levenslessen…….

20140609-154311-56591800.jpg

Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

 

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Sinds de kleine crisis zijn Cowboy en Heks verliefder dan ooit. Zaterdag ga ik naar zijn band kijken, de ‘Hyperblaster Surfcowboys‘. Ze treden op tijdens het ‘Kliko Fest’ in poppodium  ‘Patronaat’  in Haarlem. Als ik aankom bij het gebouw, waar mijn geliefde met zijn band de aftrap gaat geven voor de festiviteiten, hoor ik iemand mijn naam roepen.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, HaarlemHyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Ik kijk de roepende man recht in zijn gezicht en krijg een onaangename associatie. ‘Denk die snor maar weg’ moedigt hij me aan. Ik kijk om het druilerige groeisel heen. Lange gele tanden glimlachen me vals toe. Zelfingenomen. Een oude bekende en niet bepaald een favoriet van me…..

‘Oh, ben jij het,’ zegt Heks bot. Ik trek een vies gezicht.  En draai me om. Hij schreeuwt een aantal van mijn privé gegevens over straat. Zoals mijn mailadres. Hoe komt hij daar nu aan? Wat een stalker! Deze wolf in schaapskleren! Althans, dat was hij vroeger. De tijd heeft zijn roofdierkarakter in zijn gezicht gegroefd. En dat ziet er niet al te best uit…..

Omdat ik op de gastenlijst sta, mag ik direct naar binnen. Cowboy staat op de uitkijk. We hebben nog tijd om eventjes een beetje te kletsen, voordat ze gaan optreden. De enge kennis komt binnen en observeert ons op afstand. Tijdens het concert heb ik geen last van de man. Het publiek is enthousiast. Heks geniet.

Na het concert komt Cowboy zijn trouwe groupie eventjes kussen. En een biertje drinken. Maar er moet natuurlijk opgeruimd worden. Als mijn lief achter de coulissen verdwijnt,  springt de oude kennis als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn. Met een gemeen geniepig lachje loopt hij op me toe.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

In een flits besluit ik niet weg te lopen. In plaats daarvan  koers ik zijn kant op, rakelings langs hem heen. ‘Ik heb totaal geen zin om met jou te praten. Nu niet, nooit.’ Terwijl ik de woorden uitspuug lijkt het alsof ik hem een dreun verkoop. Hij deinst achteruit. De mafkees. Maar ik ben eindelijk van hem af.

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Na het concert gaan we naar het feestje van Wilde Boerenzoon. Hier worden we heerlijk onthaalt en verwend. Taart, salades, Franse kazen. Allemaal van top kwaliteit…. Want uit eigen tuin, zelf gemaakt of zorgvuldig ingekocht.  Ik kom allemaal oude vrienden tegen. De oudere broer van een jeugdvriendje is er ook. Hij belt zijn broertje direct op, om de groeten van me te doen. ‘Hij slaapt’, vertrouwt hij me toe. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Ik heb hem wakker gebeld….’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We praten over vroeger, toen ik als jong meisje een week met zijn broertje bij hem logeerde in Groningen. Een hippie huishouden van heb ik jou daar. Heks woonde nog bij haar ouders, dus al die vrijheid overviel me behoorlijk. Het reisje maakte dan ook een enorme indruk  Het was bijvoorbeeld de eerste keer, dat ik ging liften.

Een andere oude vriend is ook van de partij. Hij heeft mijn moeder ooit de doodschrik bezorgd, door zich los te maken uit de gordijnen, waar hij zich verstopt had, omdat Heks op haar kop kreeg. Ze had in plaats van de aardappelen de soep afgegoten. ‘Zeven liter soep!’ riep mijn moeder wanhopig, ‘Wat zonde!’ Heks keek haar suffig aan. Ze was er duidelijk niet helemaal bij met haar hoofd. Iets dat me vroeger wel vaker overkwam…..

Precies op dat moment bleek een deel van het bloemetjesgordijn de bonte tafelkleedachtige blouse van mijn vriend te zijn. Met zijn wilde haar en hippiebaard was hij geheel in de achtergrond opgegaan. Mijn moeder kende hem wel, maar met kort haar en een frisse look. De plotselinge metamorfose naar tuig was een schok voor haar. ‘Wat zonde van die leuke jongen!’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We lachen om al die oude avonturen. Om een uurtje of twee vinden we het mooi geweest. Maar oh jee, het is al drie uur. Zomertijd! We nemen uitgebreid afscheid. ‘Dag lieve Sprinkel Sprankel Toverheks: Nu moet ik je weer een jaar missen!’ zegt een oude vriend.   Na wat laatste gegiebel met de Wilde Boerenzoon, fietsen we richting centrum.

Het is de eerste keer ooit, dat ik iemand heb meegenomen naar dit jaarlijks terugkerende feestje. En het was een groot genoegen! De volgende dag liggen we voor Pampus. Het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag rijden we naar het strand. Daar laten we Ysbrandt met lampenkap en al achter een balletje aanrennen. Een fantastisch gezicht…….

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Het feestje van Heks was te gek. Het had wat voeten in wit uitgeslagen aarde voor het zover was. En de bloemige wolken waren ook niet van de lucht. Misschien wel een goed omen!

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Performance met Trio Ricosa, Catena 1982

Zondagmorgen om half elf ben ik alweer uit de veren. Na een brak nachtje moet ik behoorlijk gaan aanpoten om alle lekkernijen te kunnen bereiden, voordat mijn vrienden acte de présence geven. Ik besluit te beginnen met het bakken van een chocoladetaart.

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Frogs deed ook mee

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Cadeautje van de fotograaf en zijn vrouw

Ik gooi rijstmelk en maisbloem in een schaal. Even draai ik me om, op zoek naar de rest van de ingrediënten. ‘Plof’ !!!! De rode furie van een kat, Aafje, gooit de schaal van het aanrecht. De bloem explodeert door de keuken, de buffetkast is wit, alles wat er op staat ook. Via een opening in de glazen wand wolkt het de woonkamer in. Alle keukenkastjes en de vloer: Wit!

zingen is geluk IMG_3805zingende hond

Door de rijstmelk is het goedje ook lekker kleverig. Scheldend jaag ik de katten naar buiten. Ontredderd blik ik om me heen: Een ravage……

Heks belt Steenvrouw. Ze belooft te komen helpen. Later steekt ook Surfcowboy een handje toe. En Trui met haar mooie dochter Femke. Het komt dus allemaal goed uiteindelijk. Op het laatste moment transformeert Heks zichzelf van plakkerige slaapkop in femme fatale: Het feest kan beginnen…..

doodshoofd kikkerkerstbalzelf kristallen groeien

Traditiegetrouw zit iedereen in de keuken, totdat er echt niemand meer bij kan. Langzaam wolken mijn gasten de woonkamer in. Het eten valt in de smaak. Er wordt muziek gemaakt. Gelachen en gepraat. Mijn feestje is verrukkelijk!

De volgende dag slaap ik. En ook dinsdag voer ik weinig uit, de hoognodige dingen. Even naar de fysio. Hondje uitlaten. Zelfs vandaag is het nog helemaal niks met Heks. Als een vrolijk vod hang ik voor de TV. Happy met zo’n leuk verjaardagsfeest. Blij met de mooie cadeautjes. Dankbaar voor zo’n heerlijke vriendenkring…..

nailpolish, een ei hoort erbij

Dit prachtige boekje is speciaal voor mij gemaakt!
Het voert me terug naar de heerlijke tekenlessen met mijn jeugdvriendje…..

IMG_3818 IMG_3807

Gouden dag met zilveren rand. Een juweeltje! En toch niks bijzonders, gewoon mijn postzegelbestaan met al mijn partners…..

schoonmaken, balende vrouw

Waar te beginnen?

Eindelijk ben ik dan begonnen met het opruimen van mijn kledingkast. Kledingkamer beter gezegd. Mijn werkkamer is toch eigenlijk een soort walk in closet zo langzamerhand! Zoals altijd bij opruimacties wordt het eerst een enorme puinhoop….. Alles is van zijn plek nu. Zo binnen, zo buiten. Mijn werkkamer is redelijk representatief voor mijn leven momenteel…..

heks met bezemsteel

Hocuspocus

Vanavond fiets ik door de regen naar Steenvrouw. Ik laat de boel de boel en schuif aan aan haar gastvrije eettafel. Ze schenkt heerlijke wijn bij het eten. Na een paar glazen zijn we teut. ‘Wil je nog een glaasje?’ Ondeugend kijkt mijn vriendin me aan. Ik moet nog naar huis fietsen. ‘Dan wil ik eerst even dansen, schat,’ antwoordt Heks. Even later zwieren we door de kamer op muziek van Joe Cocker. Een minifeestje!

Om een uur of tien fiets ik weer naar huis. Het is al behoorlijk aan het schemeren. De natte kledderregen doet herfstig aan. Oh, wat is het fijn, dat we nog een stukje zomer te gaan hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de herfst. De kleuren, geuren en rijkdom aan rijpe gewassen. Maar dit lauwe klimaat, waar zelfs een regenbui niet verkleumend werkt doet me goed. Van mij mogen de mussen nog wel even van het dak vallen. Van de hitte….

heks op bezemsteel

Met droog weer is het lekker vliegen

In mijn huis verschijnen vakantieattributen. Een set pannen zwerft door mijn woonkamer. De tent is geheel compleet onder het bed vandaan gekomen. Er staan wat goede flessen wijn klaar om meegenomen te worden. En een paar nieuwe campingwijnglazen!

heks witte dame

Heksje is er klaar voor!

Morgen ga ik verder met opruimen. Ik heb opeens de spirit. Verheug me op het resultaat. Stel je voor, dat ik gewoon alles weer kan vinden! Dat is me al in geen jaren gelukt. Eigenlijk niet meer sinds de stelende thuiszorg. De puinhoop, die toen is ontstaan in mijn kledingkast en in mijn hoofd, wordt nu eindelijk aangepakt. Hoera! Een goed begin is het halve werk.

Terwijl ik mijn blog schrijf krijg ik een mailtje van de dochter van één van mijn zusters. Ze leest een boek voor aan haar kinderen van Roald Dahl: ‘Joris en de geheimzinnige toverdrank.’ Ik heb ooit tijdens een logeerpartij dat hele boek in één avond aan haar voorgelezen. Ze is het niet vergeten! Wat leuk! Ik citeer:

“Maar goed, vandaag lag Joris eindelijk op de mat. En we zijn al bijna op de helft, het is zo leuk. En ik zie mezelf weer liggen, in jouw wandbeschilderde logeerkamer op de vloer, met allerhande knuffels of bijzondere beesten om me heen, mijn ogen nog maar net open kunnen houdend… Heb je het ooit niet in een avond uitgelezen, of zijn we de volgende dag verder gegaan? Hoe dan ook, elke keer als ik grootmoe laat krijsen, denk ik aan jou, want jij kon zo’n heerlijk gemene knauw in je stem leggen. Daar oefen ik nog op! Dat wilde ik je toch even vertellen..”

Ja, dat geluid heb ik van nature. Echt heksengekrijs…..

dronken heks vliegt tegen boom

Boink!!!

In memoriam: Ustad Zia Fariduddin Dagar zingt niet meer voor ons. Moge zijn ziel voortzingen….

ustad zia fariduddin dagar ustad zia fariduddin dagar
Ustad Zia Fariduddin Dagar
 
15 June 1932 – 8 May 2013
 
“There’s only the soul that needs awakening. 

The sound needs to be born inside. Drown yourself in it.

Feel the note, understand it, sing it”
 

Vandaag bereikte mij het bericht, dat de leraar van mijn lerares Indiase zang overleden is. In februari was hij nog in Nederland te gast op het Drupadfestival in Rasa te Utrecht. Georganiseerd als eerbetoon aan deze bijzondere man. Met als hoogtepunt een masterclass van de master himself.

Gevolgd door een fantastisch concert. Ik heb het ongelofelijke voorrecht genoten om hem te horen zingen.

Zijn krakende stem kwam langzaam op gang. Tranen stroomden over mijn wangen. Later vertelde een bevriende heks me in het kader van zang, dat mensen wiens keelchacra (Ja, het klinkt als cloaca…) helemaal geopend is, recht in iemands hart kunnen zingen.

Dat is wat deze man die bewuste koude dag in februari deed: Hij zong recht mijn hart in en Heks hield het niet droog. Een heel bijzonder mens is heengegaan. Hij zal verschrikkelijk gemist worden. Maar de engelenkoren zijn blij. Die kunnen nog veel van hem opsteken…. Al zijn zijn lesmethoden niet altijd bepaald hemels te noemen. Daar zullen ze behoorlijk aan moeten wennen…

Ik denk aan mijn geliefde lerares en haar gezin. Gelukkig is ze onlangs nog in India geweest. Het zal hen zwaar vallen. Sterkte lieve schatten.

ustad zia fariduddin dagarustad zia fariduddin dagar

Grandioos diner aan vooravond Koor Amor. Locatie: MuzyQ, Amsterdam, een tafeltje in de hal……

picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick True had vanavond weer een enorm lekkere maaltijd klaargemaakt, ingepakt en meegenomen naar Amsterdam. Daar gingen we zingen in Koor Amor. picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick

Gehaktballetjes en salade. Gebakken aardappelen. En een onnavolgbaar lekker wortelspulletje. Een glas wijn erbij. Tafelkleedje van de Heks. Tjongejonge, wat een feestmaal.

picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick

Zo zaten we dan weer schandalig lekker te dineren met alles erop en eraan. Daarna brak de zanghemel los. We gingen helemaal uit ons dak. Jan-Hendrik Veenkamp had zijn handen vol om alles in goede banen te leiden. Dat kwam mede door het fantastische getrommel van Rik van Boeckel. Daar werd de groep behoorlijk wild van. Het was een heerlijke avond. Moe en voldaan.

picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick picknick, feestmaal, diner, luxe eten op simpele locatie, van niets iets maken, chique picknick