Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

 

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Sinds de kleine crisis zijn Cowboy en Heks verliefder dan ooit. Zaterdag ga ik naar zijn band kijken, de ‘Hyperblaster Surfcowboys‘. Ze treden op tijdens het ‘Kliko Fest’ in poppodium  ‘Patronaat’  in Haarlem. Als ik aankom bij het gebouw, waar mijn geliefde met zijn band de aftrap gaat geven voor de festiviteiten, hoor ik iemand mijn naam roepen.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, HaarlemHyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Ik kijk de roepende man recht in zijn gezicht en krijg een onaangename associatie. ‘Denk die snor maar weg’ moedigt hij me aan. Ik kijk om het druilerige groeisel heen. Lange gele tanden glimlachen me vals toe. Zelfingenomen. Een oude bekende en niet bepaald een favoriet van me…..

‘Oh, ben jij het,’ zegt Heks bot. Ik trek een vies gezicht.  En draai me om. Hij schreeuwt een aantal van mijn privé gegevens over straat. Zoals mijn mailadres. Hoe komt hij daar nu aan? Wat een stalker! Deze wolf in schaapskleren! Althans, dat was hij vroeger. De tijd heeft zijn roofdierkarakter in zijn gezicht gegroefd. En dat ziet er niet al te best uit…..

Omdat ik op de gastenlijst sta, mag ik direct naar binnen. Cowboy staat op de uitkijk. We hebben nog tijd om eventjes een beetje te kletsen, voordat ze gaan optreden. De enge kennis komt binnen en observeert ons op afstand. Tijdens het concert heb ik geen last van de man. Het publiek is enthousiast. Heks geniet.

Na het concert komt Cowboy zijn trouwe groupie eventjes kussen. En een biertje drinken. Maar er moet natuurlijk opgeruimd worden. Als mijn lief achter de coulissen verdwijnt,  springt de oude kennis als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn. Met een gemeen geniepig lachje loopt hij op me toe.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

In een flits besluit ik niet weg te lopen. In plaats daarvan  koers ik zijn kant op, rakelings langs hem heen. ‘Ik heb totaal geen zin om met jou te praten. Nu niet, nooit.’ Terwijl ik de woorden uitspuug lijkt het alsof ik hem een dreun verkoop. Hij deinst achteruit. De mafkees. Maar ik ben eindelijk van hem af.

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Na het concert gaan we naar het feestje van Wilde Boerenzoon. Hier worden we heerlijk onthaalt en verwend. Taart, salades, Franse kazen. Allemaal van top kwaliteit…. Want uit eigen tuin, zelf gemaakt of zorgvuldig ingekocht.  Ik kom allemaal oude vrienden tegen. De oudere broer van een jeugdvriendje is er ook. Hij belt zijn broertje direct op, om de groeten van me te doen. ‘Hij slaapt’, vertrouwt hij me toe. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Ik heb hem wakker gebeld….’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We praten over vroeger, toen ik als jong meisje een week met zijn broertje bij hem logeerde in Groningen. Een hippie huishouden van heb ik jou daar. Heks woonde nog bij haar ouders, dus al die vrijheid overviel me behoorlijk. Het reisje maakte dan ook een enorme indruk  Het was bijvoorbeeld de eerste keer, dat ik ging liften.

Een andere oude vriend is ook van de partij. Hij heeft mijn moeder ooit de doodschrik bezorgd, door zich los te maken uit de gordijnen, waar hij zich verstopt had, omdat Heks op haar kop kreeg. Ze had in plaats van de aardappelen de soep afgegoten. ‘Zeven liter soep!’ riep mijn moeder wanhopig, ‘Wat zonde!’ Heks keek haar suffig aan. Ze was er duidelijk niet helemaal bij met haar hoofd. Iets dat me vroeger wel vaker overkwam…..

Precies op dat moment bleek een deel van het bloemetjesgordijn de bonte tafelkleedachtige blouse van mijn vriend te zijn. Met zijn wilde haar en hippiebaard was hij geheel in de achtergrond opgegaan. Mijn moeder kende hem wel, maar met kort haar en een frisse look. De plotselinge metamorfose naar tuig was een schok voor haar. ‘Wat zonde van die leuke jongen!’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We lachen om al die oude avonturen. Om een uurtje of twee vinden we het mooi geweest. Maar oh jee, het is al drie uur. Zomertijd! We nemen uitgebreid afscheid. ‘Dag lieve Sprinkel Sprankel Toverheks: Nu moet ik je weer een jaar missen!’ zegt een oude vriend.   Na wat laatste gegiebel met de Wilde Boerenzoon, fietsen we richting centrum.

Het is de eerste keer ooit, dat ik iemand heb meegenomen naar dit jaarlijks terugkerende feestje. En het was een groot genoegen! De volgende dag liggen we voor Pampus. Het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag rijden we naar het strand. Daar laten we Ysbrandt met lampenkap en al achter een balletje aanrennen. Een fantastisch gezicht…….

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Griep houdt huis in Huize Heks. Koorts kookt heksenverwachtingen aan gort. Weg met uitgekookte verwachtingen, leve de vloeibare vorm ervan: Hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

Maandag belt Heks al haar afspraken af. Ze heeft een griepje cadeau gekregen van Cowboy. Met een hoofd als een gymschoen fietst ze haar verplichte ronde door de stad met hondje. Oh, wat doet mijn lijf zeer, au, au. Scheldend ploeter ik de Singel rond. Dankbaar voor de elektrische vouwfiets. Mogelijk gemaakt door mijn moedertje! Hij is wel loodzwaar, maar moeiteloos neem ik nu elk bruggetje, ondanks mijn hopeloze conditie.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

De hele dag sluimer ik in bed voor een blatende TV. Ik heb gigantische hoofdpijn. Dus echt een programma volgen lukt niet erg. Maar het geneuzel leidt af van de pijn in mijn donder. Helaas kan ik niemand vinden om Varkentje over te nemen, dus aan het eind van de middag hobbel ik een heel klein rondje en haal ook een paar boodschappen. Als ik zo gammel ben is een kippensoepje eigenlijk het enige, waar ik trek in heb. Het werkt ook slijmoplossend, daarom geven Joodse moeders dit aan hun zieke kroost. Ik begin intussen ook flink te niezen, dus alle zeilen worden bijgezet.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vandaag ben ik er weer een heel klein beetje. Zometeen moet ik naar de fysiotherapeut. Ik heb geen zin, maar afbellen is geen optie. Als alles zo pijnlijk is, is de behandeling een hel. Maar ook noodzakelijk om de boel in beweging te houden….. Ik zal hem sommeren voorzichtig te doen met m’n gammele gewrichten.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vorige week zag ik een vreemd televisieprogramma. Een actrice, die ik voorheen altijd hele sletterige rolletjes heb zien spelen, vertolkt in deze serie de rol van therapeute. Ze behandelt een casus. Je ziet gedeelten van gesprekken, kletspraatjes in de camera en stukken uit het leven van de patiënt voorbij komen. Gedramatiseerde verzonnen reality. Wat een raar concept…. Geen vlees en geen vis. Terwijl het verhaal zich ontrolt schrijf ik een blogje. Met een half oog kijk ik mee, met die gekkigheid op TV.

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

De patiënt heeft een chronische ziekte, MS. Dit is een progressieve aandoening, die ernstig invaliderend uitwerkt en uiteindelijk levensbedreigend wordt. Met de therapeute is ze bezig een verbroken relatie te verwerken. Jarenlang had ze een LAT- relatie met een man. In het weekend was ze bij hem. Hij had drie kinderen uit een eerdere relatie, dus het was een hectisch huishouden. De vrouw ging elk weekend systematisch over haar grenzen en lag dan de rest van de week plat om weer een beetje bij te komen. Goh! Waar ken ik dat toch van?

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Ik leef al jaren zo, elke inspanning vereist een enorme periode recupereren. Een energiebuffer heb ik niet. Als het op is, val ik om. Ik doe er idioot lang over om weer op te laden. En ik hang het grootste gedeelte van de tijd in ‘de oplader’: mijn bed. Het is veel beter, dan het geweest is. LDN topt de diepe griepdalen af. Ik heb de pijn veel beter onder controle. En ik slik medicijnen, die enigszins werken tegen spier- en gewrichtspijn.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Gek genoeg begin ik me, nu ik het wat minder slecht doe, druk te maken over die hele slechte jaren. Het intense verdriet, dat ik gevoeld heb, toen ik zo ongeveer lag weg te rotten in mijn bedje, steekt hardnekkig de kop op. Ik neem het postuum iedereen, die me voor mijn gevoel heeft laten barsten in die periode, ten zeerste kwalijk. Enorme woede over dat gebrek aan liefde en respect vreet met terugwerkende kracht aan mijn hart. Dit proces rommelt al een tijdje vanbinnen. Maar ja, wat moet je ermee?

Je kunt er nu eenmaal niets meer aan veranderen achteraf. Het heeft allemaal met verwachtingen te maken, die enorme teleurstelling. Je verwacht van de mensen om je heen vaak van alles, maar dat wil niet zeggen, dat het er ook in zit bij ieder van hen. En ook: Iedereen heeft zijn of haar eigen leven, met alle moeilijkheden van dien. Je kunt nu eenmaal niet in iemands kop kijken. Dus mijn teleurstelling berust vaak ook nog op behoorlijke misvattingen.

Gelukkig zijn er ook steeds geliefden trouw gebleven aan Heks….

Tenslotte zijn er ook weer mensen, waar je geen snars van verwacht. Je zult niet zo snel een beroep op hen doen. En dan zijn ze er zomaar ineens helemaal voor je!

BHOEDDISME boeddhahand hartje

Ja, verwachtingen zijn dodelijk. Ze geven vaak richting aan ons handelen. Bepalen onze gevoelens achteraf over allerlei situaties. Maar je koopt er niets voor. Ik hoorde Thich Nath Hanh  eens beweren, dat we afmoeten van het fenomeen hoop. Het zou ons maar uit het hier en nu halen en dat is nu eenmaal nergens goed voor. Ik ben calvinistisch opgevoed met geloof, hoop en liefde in het vaandel. Maar er zit wel wat in die woorden van Thay. Ik zou dan het woord hoop willen vervangen door zijn uitgekristalliseerde vorm: verwachtingen. Daar wil ik wel vanaf…

Hoop blijf ik echter koesteren, want hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Heks laat zich lanceren, gaat grondig flaneren en krijgt een hele nieuwe blik op de werkelijkheid. En een heksenrecept voor glutenvrije, lactosevrije, sojavrije hutspot met klapstuk!

drie oktober, Leidens ontzet,

Een jaarlijkse traditie: Mo en Heks in iets engs……

Vanmorgen als de wekker gaat, ben ik nog helemaal in dromenland. Vind je het gek na twee dagen existeren temidden van feestgedruis? Mijn hulp staat voor de deur. Terwijl zij zich op het huishouden stort, wordt Heks langzaam wakker voor de TV. Met een heerlijke kop koffie. Doctor Phil heeft een paar vrouwen in zijn programma, die enorme reputatieschade hebben geleden in hun leven. Beiden zijn na een huwelijk met een beroemde doch zeer foute man publiekelijk door de mangel gehaald.

Beiden hebben de voogdij over hun eigen kinderen verloren. Aan een idioot! Heel triest……

drie oktober, kermis, Leiden, kanonskogel

In deze metalen kooi dien je plaats te nemen

Lul legt ze het vuur na aan de schenen. Verbeten proberen de vrouwen te weerleggen, wat er allemaal aan onzinverhalen over hen de ronde doen. Het is een herkenbaar fenomeen: Iemand anders doet iets kwalijks en beweert dat jij het doet. De pot verwijt de sneeuwpop, dat ie zwart ziet…..

IMG_3178 IMG_3177 IMG_3176

kermis leids ontzet

Enorme krachten

Heks heeft ook wel eens publiekelijk reputatieschade geleden. Goddank is ze niet beroemd en bekend. Maar ook lokaal en op kleine schaal kan zoiets enorm pijnlijk zijn. Uit ervaring weet ik, dat het geen enkele zin heeft om te proberen verhalen te weerleggen of verhaal te halen. Mensen geloven wie ze willen geloven. En dat zijn meestal de personen, waar ze iets aan hebben, financieel of anderszins. Er zit weinig rechtvaardigheid in het gemiddelde menselijk oordeel.

Bovendien: Hoe meer aandacht je eraan geeft, hoe groter het wordt. Tegenwoordig interesseert de publieke opinie me geen fluit meer. Mijn zelfwaardering heeft de overhand…..

Na twee dagen bescheiden feesten, moet ik nodig een dagje bijtrekken. Vandaag staat in het teken van rusten en een bezoekje aan een zieke vriendin. En lekker nagenieten van een heerlijke drie oktober.

Woensdagavond ga ik op stap met mijn vriendin Mo en haar goede vriend Boeddha. Vanuit Huize Heks zwenken we de markt op. Langs kraampjes met allemaal overbodige hebbedingetjes slenteren we richting kermis. Daar weet ik Mo te bewegen om weer in iets heel engs te gaan. Maar wat?

drie oktober, kermis, Leiden

Mo observeert de situatie

We keuren de attracties. Sommigen worden te licht bevonden (door Heks), anderen te zwaar (door Mo). Uiteindelijk besluiten we ons te laten afschieten als levende kanonskogel in een soort kooi aan elastieken. We moeten behoorlijk lang wachten voordat we aan de beurt zijn. Maar dat geeft niks, want er valt genoeg te beleven. Eerst gaat er een jongen bijna op de vuist met de man van de attractie. Deze bepotelt alle jonge meisjes, terwijl hij hen vastklinkt in de ronde kooi. Dat wordt in dit geval niet gewaardeerd door een toekijkend vriendje ……

Daarna ontstaat er elders in de rij een matpartij. Twee jongemannen gaan op de vuist. Een blonde elf springt ertussen. Zij krijgt rake klappen. Tracht de boel te sussen. Dat lukt. Ditzelfde scenario herhaalt zich een aantal malen, zoals zo vaak in het leven…. Goh, wat een pittig meisje! Als ze zich weer bij ons in de rij voegt complimenteer ik haar. Ze lacht laconiek.

drie oktober, kermis, leiden

Een elfje met engelengeduld en rood voorhoofd…..

Ze is wel wat gewend verzekert deze rechtenstudente me. Ik kijk naar de rode plekken op haar voorhoofd. Dat zou morgen wel eens behoorlijk blauw kunnen zijn….. Ze heeft in elk geval genoeg geduld en lef voor hele zware jongens in haar toekomstige werkzame leven, bedenk ik me……

Uiteindelijk zijn we dan aan de beurt. Vlak voordat we instappen zien we een bord met allemaal waarschuwingen. Je mag er niet in met hoge bloeddruk, dit, dat en andere gebreken. Oeps. Hadden ze dat bord niet even bij de kassa kunnen plaatsen. Op hoop van zegen dan maar…. We stappen in en laten ons bepotelen: De man houdt zich opvallend in, we zijn zijn houdbaarheidsdatum ver gepasseerd…..

man voert poesjes

Boeddha speelt met de poesjes……
Mo en Heks maken een reportage, slap van de lach…..

Dan gaat het gebeuren. De elastieken worden op spanning gebracht. En hop, daar worden we gelanceerd de ruimte in. Ons geschreeuw klinkt via luidsprekers over de kermis. Een aantal keren vliegen we op en neer en over de kop. Om dan een hele tijd op en neer te blijven stuiteren. Wat een uitzicht. Fantastisch.

Drie oktober is ook al zo’n heerlijk dagje. Surfcowboy komt helemaal naar Leiden om de sfeer te proeven. Zo slenteren we langs kraampjes en kroegjes, over de nostalgische kermis, hier en daar genietend van een bandje.

Het is heerlijk om met hem door ons monumentale stadje te lopen. Er is zoveel prachtigs te zien. En hij kan dat benoemen. Als een gepassioneerde versie van een encyclopedie opent hij mijn ogen voor gebouwen, die ik dagelijks zie. Maar nu geplaatst in een historisch kader. Omgeven door wetenswaardigheden.

The Amazing Stroopwafels

The Amazing Stroopwafels

Later voegt Frogs zich bij ons en trakteer ik de heren op een heerlijke maaltijd: Glutenvrije, sojavrije, lactosevrije hutspot met klapstuk!

Kook  een kilo aardappelen, anderhalve kilo wortelen/uien met peper en zout. Stamp de boel door elkaar met wat rijst/amandelmelk.

The Amazing Stroopwafels

Kijk wat een lekkere sleetse contrabas

Bedek de bodem van een braadslee met ontbijtspek, daarbovenop een kilo klapstuk in blokken gesneden, vermengd met de rest van het spek. Totaal vier ons ontbijtspek gebruiken. Peper en zout, 45 minuten op 175 graden in de oven. Voeg hierna 6 sjalotjes en vier worteltjes in stukken gesneden toe. Rozemarijn, tijm, marjolein, vier grote laurierbladen, verse peterselie en een halve liter glutenvrij bier. Laat nog twee uur stoven op 150 graden.

Jammie.

Uiteindelijk wandelen Varkentje en Heks een stukje met Surfcowboy op richting het station. Op de hoek van de straat wordt de omgeving hondonvriendelijk. We nemen afscheid. Vanuit het blinde niks stampt het drieoktoberlied over de grachten. ‘Dwie oktobuhw, dwie oktobuhw, we zijn weew als een bal, gaan weew aan duh lal…….’ We walsen spontaan een laatste  vreugdedansje. Trekkebekkende voorbijgangers rekkenekken. Wie zijn die gekken? En welk feestje vieren zij?

drie oktober

Surfcowboy krijgt slappe lach

Je zal maar de pech hebben vrouw te zijn, Marokkaans en bepaald niet dom…..en gescheiden van een superfoute kerel: Alles kwijt door een eikel. Maar gelukkig zelf OK.

leidse hout

Druilerig bos

Gisteren was mijn vaste hulp ziek. Ik kon vervanging krijgen , maar een dag later. Zelf was ik ook niet al te fris, dus ik baalde wel. Een vreemde hulp moet eerst het wiel uitvinden in je huishouden. Ook moet je er bovenop staan, wat met een halfzacht hoofd geen doen is. Over het algemeen gebeurt er de helft van wat haalbaar is voor mijn vaste hulp. Die is dan ook erg rap, dat moet gezegd worden!

Springbalsemien

Springbalsemien

Vanmorgen om negen uur staat er een beeldschone Marokkaanse voor de deur. Onvervaard gaat ze aan de slag. In no time heeft ze de badkamer en het toilet gepoetst. Ik vraag haar, of ze dit werk al lang doet. ‘Pas drie weken,’ vertelt ze me,’ Maar ook mijn hele leven al. Gewoon thuis, bij mijn familie. In Marokko is huishouden andere koek, daar was je op de hand bijvoorbeeld…’

Springbalsemien

Springbalsemien

In Marokko? Ik kijk haar aan. Ze spreekt perfect Nederlands. Draagt geen hoofddoek. Ziet eruit als een moderne Nederlands Marokkaanse. Niet als iemand, die in een bergdorp op de hand de schaapherderskloffies van haar broers en neven uitwast.

Springbalsemien

Heks kan het niet laten

Er volgt een vreselijk verhaal van een dappere vrouw. Vier jaar geleden trouwde ze met een in Nederland woonachtige Marokkaan. Ze kwam speciaal voor hem deze kant op.  Het huwelijk was vanaf dag 1 een hel. Na twee jaar hield ze het voor gezien.

Als ik haar vertel over mijn ervaringen met mijn foute Algerijn, worden meer tipjes van de sluier opgelicht. Eikels heb je overal. Maar een islamitische zak is toch wel het summum, vooral als ie in Nederland woonachtig is. Ellendelingen in die context hebben alle ruimte en mogelijkheid, om hun vrouwen als slavin te exploiteren……

Deze dame laat zich niet doen. Zij is dan ook behoorlijk pittig. Dat heb je ook nodig in zo’n geval, want als je gaat scheiden van een Marokkaanse halve zool is het nog altijd wel jouw schuld, als vrouw. Haar familie heeft haar dan ook volledig laten vallen. Die vonden haar al lastig en recalcitrant. Nu is ze niet meer te redden…..

Ze brengt schande over haar naasten. Dit rigide familiaire gedrag is overigens niet typisch Marokkaans. Ook in Nederland kom je dit soort tendensen tegen. Wel is het zo, dat in deze verweven landen, de positie van de vrouw sterk verschilt. Blij, dat ik in Nederland woon. Deze vrouw maakt echter een cultuurshock door.

springbalsemien

Gelukkig zijn het er heel veel

Daar zit je dan, in een vreemd land. In je vaderland ben je niet meer welkom. Je huwelijk is mislukt, dus ook de Nederlandse Marokkaanse gemeenschap kotst je uit. Gelukkig heeft ze twee goede Nederlandse vriendinnen. ‘Ik ben alles kwijtgeraakt door die man’.

Ze is afgestudeerd biologe, maar dat diploma is niet geldig in Nederland. Dan maar werken in de thuiszorg. Opgewekt laat ze haar handen wapperen.

IMG_2524IMG_2536

Heks heeft bewondering voor haar moed. Uit ervaring weet ik, dat het niet gemakkelijk is, het leven als eigenheimer….. Bij het minste of geringste, lig je eruit….. Familie, vriendenkring, wat dan ook. Vaak ook nog vanwege iets, dat een ander doet!  Sociaal isolement is het ergste, dat bestaat. En dan ook nog in een vreemd land. Helemaal opnieuw beginnen…. Ik wens haar heel veel sterkte en alle geluk. Ze gaat er wel komen, uiteindelijk, dat weet ik zeker.

Leidse Hout

Even breekt de zon door

Mooie foto’s van een fotograaf aan het werk. Verder: Nu alleen maar slapen. Eventjes, tussen al dat leven door. Volstrekt gestrekte Heks.

fotograaf aan het werk

Als ik de straat in fiets zie het volgende tafereel

Er is een zomergriepje op bezoek. Vanmorgen brak ontwaakt na een nacht verstoord slapen door De Slechte Linkerarm. Prikken halen staat als eerste op mijn lijstje. Als ik mijn fiets stal en mijn hondje aan een hek bind word ik aangesproken door een jonge vrouw met baby. ‘Jij bent toch Heks?’ Ik kijk haar aan, wie is deze schone? Dan zie ik het. Marjolein, mijn huishoudelijke hulp van zeker tien jaar geleden. Ze heeft Ysbrandt nog als pup meegemaakt.

fotograaf aan het werk

In het portiek zit een man gehurkt achter een camera

Wat leuk! Tijdens het wachten vertelt ze over haar leven. Nieuwe liefde. Twee kindertjes alweer. Fijne baan!

Toen ze bij Heks over de vloer kwam, was ze een nog piepjonge studente. Ongelofelijk volwassen voor haar leeftijd. Met vaste hand nam ze mijn vertroepte huishouden ter hand. ‘Heb je nog zoveel materialen, Heks?’ ‘Ja, maar opgeslagen op planken in plastic containers.’ Vroeger stond alles op de grond. Ik doe er niet zoveel mee., want armen doen het niet meer, maar dat vertel ik er niet bij.

vrouw in het rood

De vrouw in het rood bereidt zich voor

Voor ik kan vertellen, wat ik dan wel doe, zingen, worden we opgeroepen voor onze respectievelijke afspraken.

IMG_1722 - versie 2

Tien jaar omgevlogen, een ademtocht. Je moet je leven echt nu leven, voor je het weet is het voorbij.

kleur in steeg

Overleg

Als ik bijna thuis ben zie ik een buurman met zijn baby. Het ziet er schattig uit, een beer van een kerel met een kinderwagen. Ik zwaai enthousiast. Vlak voor mijn vakantie heb ik een aantal foto’s van hem gemaakt, maar in het gedrang van gebeurtenissen, zijn ze nog niet op mijn blog beland.

actie , kleur,

We proberen het zus

Bij deze dan een fotoverslag van deze fotograaf aan het werk. Hij maakt een pilot voor een ander project. Een experiment met licht kleur en beweging. De vrouw in de rode jurk is een danseres. Helaas heb ik geen idee hoe ze heten, maar daar kom ik vast nog wel achter….

fotograaf aan het werk

Wat laatste aanwijzingen

Na nog een afspraak met de dokter en de fysiotherapeut, houd ik het nu leven even voor gezien. Frogs belooft het hondje over te nemen vandaag en Heks gaat gestrekt. Nu alleen maar slapen. Eventjes, tussen al dat leven door. Volstrekt gestrekt.

fotograaf aan het werk

Wat laatste aanpassingen

Lugubere vondst tijdens therapeutisch huishouden: Lijk uit kast in Huize Heks. Ook veel leven in de brouwerij gelukkig….

aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes

Vanmorgen vroeg was ik het bed aan het verschonen met mijn hulp. Ik besloot op zoek te gaan naar het snoertje van mijn telefoon. Dat zou wel eens onder het bed kunnen liggen. Met mijn hand rondtastend tussen kampeerspullen deed ik een lugubere vondst. Even dacht ik aan een dode muis, zo’n dubieus cadeautje van 1 van mijn katten. Het was een piepklein gemummificeerd puntgaaf katje, compleet met nageboorte.

‘Met recht een lijk uit de kast’, zei mijn hulp droog toen we een beetje van de schrik bekomen waren.

Mijn idee dat er een derde boreling moest zijn klopt dus. Al die tijd lag dit schatje onder mijn bed. Waarschijnlijk dood geboren en direct door de moeder verstoten en uit de werpkist gekieperd. Geen gereanimeer en  couveuses in kattenwonderland….

Mijn medekattenvrouwtje, Steenvrouw, is op vakantie. Per sms laat ze me weten, dat ik het diertje bij haar in de tuin mag begraven. Ik vries hem zolang wel in.

aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes

Aspergefoto’s: Rik van Boeckel

Hoewel het gisterenavond laat was, alweer een aspergediner met vrienden in Huize Heks, ben ik toch gaan zwemmen. Schouderklopje, schouderklopje! Het katje spookte door mijn hoofd, terwijl ik baantjes trok. Het prachtige minigtijgertje stond op mijn netvlies gebrand. Toen ik met mijn auto het terrein verliet, zag ik een moedereend met een hele vracht kleintjes. Geel en bruin en allerlei variaties daartussenin. Wat een cadeautje van het leven zelf.

Ik sprong uit mijn auto en dronk al dat gespatter in. Verrukt maakte ik foto’s. Helaas werkt Bluetooth vandaag niet mee, ik krijg de bestanden met geen mogelijkheid op mijn computer. Dus wat geleende plaatjes….

eendjes

Zoiets

kleine eendjes

hele familie

Het is alweer het vierde kitten, dat een mooie begrafenis van me krijgt. Vorig jaar nog het zusje van ThayThay en Aafje in Plumvillage, een boeddhistische kloostergemeenschap. Dat was de mooiste kattenbegrafenis ooit. De ceremonie werd geleid door een amerikaanse boeddhiste, die in het dagelijks leven een begrafenisonderneming runt. Samen met een stoere engelse en een lieve schotse werd het een indrukwekkend gebeuren.

Het beestje had dan misschien een heel kort rotleven gehad, maar ging wel snorrend dood.  En kreeg een superbegrafenis met grafsteen en eeuwig boeddhistisch leven: No coming, no going……

Nou, dit erwtje krijgt dat ook. Als Steenvrouw terug is, haal ik em weer uit de vriezer en maak ik een mooi kistje…..

Heks ontploft tijdens bezoek indicatie adviseur. IK BEN TOCH NIET GEK !!!!!!!

ben nog niet echt wakker

Veel te vroeg belt hij aan

Vanmorgen vroeg stond de indicatie adviseur van de thuiszorg op de stoep. Deze zaak heb ik in 2007 aanhangig gemaakt en nu was het dan zover. Er kwam iemand kijken. Huisbezoek! De man was hier al eens eerder over de vloer geweest voor een ander akkefietje. Ik had toen net die whiplash opgelopen en hij dacht dat ik aan de drank was. Huh? Ja, echt waar.

Of de roe....

Krijg ik lekkers? Hulp bij koken bijvoorbeeld?

Nu vroeg hij me of ik therapie gaf. Vanwege alle klankschalen, die werkeloos tegen de muur staan. Huh? Ja, echt waar.

Wil hij soms een behandeling?

Hoe komt zo’n man erop?

Ik ben ’s morgens altijd uiterst brak, dus zulke gekke vragen gooien me uit evenwicht. En dat is nu net de bedoeling, denk ik. Toch wist ik hem duidelijk te maken, dat meer hulp uiterst gewenst is. Ik moet het daarvan hebben, het huishouden doet nu eenmaal niet zichzelf.

En nog een beetje bla

Meut meut meut

‘Nou’, zei hij,’ U moet natuurlijk ook werken aan genezing. Dus cognitieve therapie!’ Ter plekke ontplofte ik. Hoepel nou eens op met die cognitieve therapie. Het is fysiek heel zwaar, want je moet erbij sporten. Ook is het bewezen niet effectief bij ME patiënten. Het werkt zelfs averechts… De enige die er beter van worden zijn de psychologen zelf. Ze vangen 50.000 euro per patiënt.

bladiebla

Blabla, ja, hier word iedereen moe van

Ik heb dat hele traject al eens doorlopen bij gezondheidspsychologen en weet er alles van. Ik heb geen jeugdtrauma meer over om op te kieskauwen. Aan het eind kreeg ik een enorme stapel evaluatieformulieren. Ik vulde in, dat het niet had geholpen en dat ik me fysiek zo mogelijk nog beroerder voelde. Hun conclusie was, dat ik zo ongeveer genezen was. Huh? Ja, echt waar.

Dan knap je wel op!!!!! Sukkel...

Je moet gewoon niet zoveel piekeren!!

Tijdens mijn ontploffing belde Steenvrouw aan. Zij kwam me bijstaan, maar die man was zo godsgruwelijk vroeg, dat zij te laat was. Ik blijf tijdens zulke ontploffingen wel correct, die man doet ook maar zijn werk. Ik moet hem wel te vriend houden…

Daarom heb ik hem vanmiddag wat literatuur gestuurd. Studies over cognitieve therapie en ME. En een goed verklaringsmodel van het ontstaan van deze ziekte door een biochemicus. (http://www.steungroep.nl/archief/populair/ortho072ME-CVS-te-behandelen.pdf).

Maar geen Nederlandse arts, die hiervan afweet, het is een Bananenrepubliek hier!

Het beste verklaringsmodel tot nog toe !!!

Kunnen ze bij WMO hun tanden op stukbijten. Zodat ze die niet in mij zetten.

Tegen Steenvrouw even lekker gescholden op de gang van zaken. En daarna over naar de orde van de dag. Bij de fysiotherapeut bleek, dat in mijn linkerschouder iets omgedraaid  zat. Op een gegeven moment schoot het weer op zijn plek en het gewricht was weer bruikbaar. Geen wonder, dat ik bijna niet meer in m’n jas kom momenteel. Als ik fysio Pieter met de gouden handjes toch niet had…..

daar bof ik dan weer mee

Gouden handjes

Dus weer helemaal aan elkaar gezet ben ik mijn verhaaltje voor Anneke gaan schrijven. Het was lastiger, dan ik had gedacht. Grappige anekdotes genoeg, maar het zijn juist de kleine gewone dingen, die zich moeilijk laten vertellen. En die ik het meest ga missen. Het is wel gelukt uiteindelijk. Het wordt vast een mooi afscheid.

Foto174

HEKS WOEST OP APOTHEKERS: GELDWOLVEN ZIJN HET EN HUN EED VAN HIPPOCRATES BLIJKBAAR VERGETEN. Misschien moet ik m’n zegeningen maar tellen……

NEE JOH, HET GAAT OM GELD!!!!!

HET GAAT TOCH OM GENEZING?

Deze heks is doodmoe na alle verbouwingen. Vanmorgen toch weer vroeg op vanwege thuiszorg. Daarna prikken halen bij de huisarts en naar de apotheek. Zoals altijd is er weer van alles mis gegaan bij het doorfaxen van medicijnen. Ook blijkt opeens, dat de apotheek geen medicijnen meer zelf maakt. Ze hebben het uitbesteed, er valt niet genoeg aan te verdienen! Ze zeggen het nog ook, recht in mijn gezicht. Hierdoor is het wel drie-en-een-half (!!!!!!!!!!!!) keer zo duur geworden. En het was al niet goedkoop! Ik ben hiervan afhankelijk met mijn LDN.

VAN HIPPOCRATES.....

APOTHEKERS LEGGEN OOK EEN EED AF

Het middel LDN wordt wel vergoed als je het in hoge doseringen slikt, zoals afkickende junks. Dus ben je stom genoeg om zelf je leven naar de kloten te helpen met drugs, dan krijg je je medicatie gewoon van de staat. Ik moet het zelf betalen, 30 euro voor een potje, omdat ik een lage dosering slik. En nog verdienen de farmaceutische geldwolven er niet genoeg aan, dus besteden ze het bereiden uit aan een bedrijf, dat de absolute hoofdprijs rekent.

GEEF ONS MAAR DIABETES, DAT TIKT LEKKER AAN! KASSA!!!!

WE VERDIENEN NIKS AAN ME EN FYBRIOMYALGIE

Een apotheker legt overigens ook de eed van Hippocrates af, dus hoe hij dit gedrag kan verantwoorden is me een raadsel. Ik stond in elk geval in tranen aan de balie, want hoe moet ik dat nu weer allemaal gaan betalen.

Het medicijn tegen kou en kanker (hebben wij verhoogde kans op, Hodgkin bijvoorbeeld wel 1000 keer meer dan een gezond mens) heb ik al geschrapt. Vroeger was het 45 euro voor 8 injecties. En het werd vergoed. Maar de apothekers verdienen er niet genoeg aan, dus ik moet het nu uit Duitsland laten komen. Het kost me 72 euro voor hetzelfde doosje. En mijn zorgverzekering vergoedt het niet meer, omdat het niet uit een Nederlandse apotheek komt. Schandalig.

HETZELFDE LAKEN EEN PAK

APOTHEKERS EN KWAKZALVERS
VERDIENEN OVER RUGGEN VAN ZIEKEN EN ZWAKKEN

Sinds enige weken is dit medicijn op en ik zit weer dagelijks met ijskoude handen en voeten onder vier dekbedden te klappertanden. Vergeet niet, dat ook de eigen bijdrage enorm is gestegen. En mijn premie is natuurlijk huizenhoog. Dan slik ik ook nog heel veel middelen, die niet vergoed worden. Zoals melatonine bijvoorbeeld. Ik ben nu bezig voor ongeveer 400 euro uit Amerika te laten komen. Gek word ik ervan.

MAAR WORDEN NIET VERGOED.....

VOEDINGSSUPPLEMENTEN ZIJN OOK MEDICIJN VOOR MIJ

Van het geld, dat ik aan mijn eigen gezondheid heb uitgegeven had ik een huis kunnen laten bouwen.

steek je tong uit tegen foute apothekers.....

BLERGHE !!!!!!

Volgende week krijg ik huisbezoek in het kader van meer thuiszorg. Ik probeer dat al jaren voor elkaar te krijgen. In 2007 ben ik in beroep gegaan tegen een enorme korting op het aantal uren. EN NA ZES JAAR KOMEN ZE DAN EINDELIJK EENS BIJ ME KIJKEN!!! De gemiddelde cliënt is tegen die tijd al overleden. Daar gokken ze natuurlijk op bij die instanties. Een zeer effectieve manier van bezuinigen op de zorg…..

IK PAS NIET IN HET PLAATJE

JE ZIET DAT THUISZORG WORDT GEASSOCIEERD MET OUDE VROUWTJES

Ik kan niet zonder hulp. Ik zie er normaal uit en ben ook niet op mijn mondje gevallen. Mijn armen doen het echter niet. Dat stofzuigt lastig kan ik je verzekeren. Vrienden hebben wel iets beters te doen, dan mijn huishouden en familie zie ik hier zelden. Sporadisch een logerende neef of nicht. En mijn broer op mijn verjaardag. Dat is het wel zo’n beetje.

MAAR MIJN FAMILIE LAAT ZICH NIET ZIEN....

HERKENBAAR

Als het goed met me gaat is dat allemaal geen probleem, maar de laatste dertien jaren zijn heel moeizaam geweest. Dan is het wel prettig, als er eens iemand naar je omkijkt. Gelukkig heb ik een handvol mensen, die zo af en toe voor me koken. Dat heeft me door de jaren gesleept, dat ik helemaal niet meer at. Van vermoeidheid. En omdat ik nergens echt tegen kon.

ANDERS ZOUDEN ZE HET ZEKER DOEN!!!!!

GELUKKIG KUNNEN ZE ME NIET KORTEN TIJDENS HOGER BEROEP

Nu kook ik zo’n 3 keer per maand een enorme maaltijd en vries dan heel veel in. Na het koken zitten mijn handen vol pleisters, want ik snij nogal eens in mijn vingers. Er staat een enorme rol Hansaplast klaar boven het aanrecht. Mijn armen en handen leiden een eigen leven, dus schieten alle kanten op. Ook heb ik geen kracht in mijn handen, dus ik kan mijn bewegingen niet doseren.

Soms ben ik te moe om het daarna op te eten, dan ga ik eerst een paar uur slapen. En achteraf crepeer ik van de pijn, dagenlang. Toch moet ik zelf koken, vanwege  mijn dieet. Het laatste jaar probeer ik elke dag te eten. Het lukt redelijk, gisteren niet bijvoorbeeld. Te moe. Vanavond trek ik weer iets uit de vriezer.

ALS JE TOON HUN NIET BEVALT KOST HET JE EEN PAAR UUR. DAT IS ME AL EENS GEBEURD....

ZO VOEL IK ME OOK VAAK IN CONTACT MET DE GEMEENTE:
GEFLIPTE GEMEENTEAMBTENAREN HEBBEN HET VOOR HET ZEGGEN….

Vandaag heb ik het helemaal gehad. Mijn leven is 1 grote strijd tegen mijn ziekte, het onbegrip in mijn omgeving, de slechte medische begeleiding en de voortdurende dreiging van faillissement. Mijn huis is een grote teringbende, ik krijg het maar niet af.

Op TV zie ik mensen geholpen worden door vrienden en familie. In een dag is alles gedaan en kunnen de pechvogels in een mooi nieuw huisje verder. Ik zit nu alweer ruim anderhalf jaar in een verbouwing van mijn werkkamer. En de verbouwing daarvoor van mijn woonkamer en keuken  is eigenlijk nooit helemaal afgerond…… Er heeft een jaar een teil met verf en gereedschap in mijn hal gestaan. Ik heb hem maar weer in de berging gezet, want het lukt me gewoonweg niet.

LES 1

ZWIJGEN IS GOUD

Ik weet, dat er veel leed is in de wereld. Er zijn wel ergere dingen denkbaar dan mijn getob. Dat kreeg ik laatst bij mijn acupuncturist nog naar mijn kop. Niet van hem hoor, maar van een stagiaire. Volgens haar viel het allemaal wel mee met me, ze had duidelijk nog nooit van ME gehoord. Ze dacht dat het MS was…… Daar had ze wel ergere gevallen van gezien. En zij moet dan mensen gaan behandelen!

‘Tel je zegeningen’  gaf ze me mee als blijde boodschap. Toen ze merkte, dat die opmerking niet goed viel, ging ze veel te dicht tegen me aan staan, legde haar hand op m’n arm en zei nog wat vreselijkheden, die ik slechts ten dele hoorde door mijn van woede suizende oren. Ik wilde haar van me afslaan, maar was ook bijna in tranen.

Die vrouw moet nog veel leren, volgens mijn acupuncturist. Ze is nog in opleiding. Gelukkig maar…..In mijn optiek is ze nu redelijk gevaarlijk. Op een hele lieve manier de meest vreselijke uitspraken doen. Onder het mom van wijsheid. Als je niet oppast vertelt zo iemand je ook nog even  waarom je dit allemaal hebt gekregen. Blergh….

1 VOOR 1

TEL JE ZEGENINGEN!!!!!

Mijn geliefde grootvader gebruikte diezelfde tekst ook veelvuldig. Uit zijn mond klonk het toch heel anders…….

Ik heb ondanks alles geleerd om van het leven te genieten. Tussen alle donkere wolken en plensbuien ben ik vaak zelf het zonnestraaltje. Ondanks gebrek aan serotonine is het me toch gelukt een goed humeur te behouden. Dat is keihard werken, elke dag.

WIE HEM PAST, TREK ALSJEBLIEFT NIET AAN....

DIE KOUS PAST IEDEREEN…..

Ook ben ik niet te beroerd om mijn geliefden bij te staan, als zij worden getroffen door ziekte, pech en tegenslag. Ik weet uit ervaring hoe belangrijk aandacht van je medemensen is, als het leven je in de tang neemt.

Gezonde mensen met een berg geld, mooi huis, dikke auto, goeie baan en gezellig gezin zitten al te mekkeren. Ook hun huisje heeft een kruisje. Maar mekker in godsnaam niet tegen mij. Onder mijn kruis is het huisje nauwelijks te vinden….. En als je het dan vindt is het er ook nog een geweldige rotzooi.

TEL JE ZEGENINGEN!!!!!

FIJN WEEKEND!!!