Tegen de klippen op je best blijven doen, vechten tegen andermans windmolens, met je kont tegen de krib tegen de stroom in zwemmen……. Zo vermoeiend. Heks houdt het voortaan bij haar eigen windmolentje en zwemmen doe ik alleen nog maar in een instructiebad. Het is mooi geweest. ;-)

Tweede paasdag ligt Heks in bed. Uitgeteld. Die stomme Matthäus zit nog in mijn kop. Telkens begint er weer een ander deel af te spelen. Soms luister ik. Of ik zing mee. Maar opeens ben ik het zat. Weg met die muziek. Ik wil wel weer eens een ander liedje zingen.

Ik schrijf een paar blogjes. afgewisseld met uitlaatrondes van de hond. Het is vies piessnotweer. Overdag gaat het nog wel, maar aan het eind van de middag is het uit met de pret. Ingepakt in een dikke jas waag ik de sprong.

Op de valreep steek ik een paar Denta Sticks in mijn jaszak. Die wonderbaarlijke omstreden tandenborstels voor honden. Ze borstelen ook de darmen naar het schijnt. Heks heeft nog een heel voorraadje liggen. Ik geef die gekke dingen met mate. Hondjes echter zijn er dol op.

‘Misschien kom ik Kras wel tegen,’ mijmer ik, terwijl ik de straat uit fiets. VikThor is blij. Hij heeft zich de halve dag liggen vervelen. Nu moet hij aan de bak. Vol enthousiasme stort hij zich in het uitbottende struweel. Springt een sloot in. Komt er zwart weer uit. Duikt een stuk verder koppie onder in een vaart. Ja, mijn hondje houdt van zwemmen.

Langs de Zijl lopen nog wat mensen te wandelen op dit late uur. Vik speelt met alle hondjes, die we tegen komen. Bij het Joppe wordt het rustiger. Vredig snor ik langs het water. Geen Kras te bekennen op het stuk waar we elkaar normaal gesproken tegen komen. Maar als ik doorfiets naar het tweede deel van de ronde om de golfbaan zie ik in de verte haar scootmobiel.

VikThor ziet het ook en sprint vooruit. Vol overgave rolt hij op zijn rug in het gras tussen Lucas en Lotje, de twee brakken van Kras. Lucas begint te loeien van enthousiasme. Goeie hemeltje, wat kan die kleine toch een kabaal maken. Hij valt bijna om van ouderdom, maar geluid produceren kan hij nog steeds als de beste.

Zo wandelen we samen. Drinken achteraf een kopje thee. De hondjes krijgen lekkere tandenborstel. We wisselen de laatste nieuwtjes uit. ‘Ik ga naar Plum Village in juni,’ glim ik tevreden. ‘Oh, Heks, wat leuk. Wat heerlijk voor je! Je hebt gelijk!’ Ik vertel haar hoe alles vanzelf op zijn plek valt deze keer. ‘Ik hoef er nauwelijks moeite voor te doen. De Don past op mijn huis plus alle katten en VikThor mag bij mijn hulp logeren.’

‘Ja gek is dat toch, hoe soms dingen als vanzelf lijken te gaan….’ Kras knikt instemmend. En het is zo. Het is zelfs mijn nieuwe motto: Niet langer tegen windmolens vechten. Mee met de stroom. Luister naar je onderbuikgevoelens.

Als ik later terug naar de stad fiets is het al flink aan het schemeren. En het regent pijpenstelen. Kletsnat maar ontspannen glimlachend kijk ik naar mijn dravende hondje. Die regen interesseert hem geen biet. Zolang hij maar kan bewegen. Voor ik hem aanlijn laat ik hem nog eventjes zwemmen in de Zijl. Zo is de ergste modder weer uit zijn vacht  gespoeld.

Ik mijmer over dat vanzelf gaan der dingen. Heks is altijd geneigd enorm haar best te doen. Aan dooie paarden te trekken alsof het niets is. Daar moet ik mee ophouden. Voor zover ik het nog doe dan. Opeens springen er toch wat situaties voor mijn geestesoog, waarin ik het toch weer doe.

‘Niet meer doen, Heks. Houd ermee op. Het is mooi geweest!’

Ik denk aan de woorden van een andere leermeester van me, Alex Orbito. ‘Love yourself and love God,’ ligt hem in de mond bestorven. Het is zo, daar knappen we pas echt van op. Maar oh, wat is het moeilijk om te doen. Hoe vaak hebben we niet van alles en nog wat op onszelf aan te merken? Niet goed genoeg en ga maar zo door.

Later zit ik tevreden in mijn stoel te dweilen. VikThor brengt me een balletje. Ik gooi het hoog in de lucht. Hij vangt het op. Ik stuiter em via de grond. Ook dit balletje pakt hij moeiteloos. De gekste sprongen volgen op mijn steeds moeilijker geworpen balletjes.

‘Hahaha,’ Heks ligt in een deuk. Zoals bijna elke avond. Het gaat vanzelf, dat lachen. Ik hoef er geen enkele moeite voor te doen. Mijn hondje, mijn zenmeester….

Gedicht van van Arjen Boswijk:

Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

 

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Sinds de kleine crisis zijn Cowboy en Heks verliefder dan ooit. Zaterdag ga ik naar zijn band kijken, de ‘Hyperblaster Surfcowboys‘. Ze treden op tijdens het ‘Kliko Fest’ in poppodium  ‘Patronaat’  in Haarlem. Als ik aankom bij het gebouw, waar mijn geliefde met zijn band de aftrap gaat geven voor de festiviteiten, hoor ik iemand mijn naam roepen.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, HaarlemHyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Ik kijk de roepende man recht in zijn gezicht en krijg een onaangename associatie. ‘Denk die snor maar weg’ moedigt hij me aan. Ik kijk om het druilerige groeisel heen. Lange gele tanden glimlachen me vals toe. Zelfingenomen. Een oude bekende en niet bepaald een favoriet van me…..

‘Oh, ben jij het,’ zegt Heks bot. Ik trek een vies gezicht.  En draai me om. Hij schreeuwt een aantal van mijn privé gegevens over straat. Zoals mijn mailadres. Hoe komt hij daar nu aan? Wat een stalker! Deze wolf in schaapskleren! Althans, dat was hij vroeger. De tijd heeft zijn roofdierkarakter in zijn gezicht gegroefd. En dat ziet er niet al te best uit…..

Omdat ik op de gastenlijst sta, mag ik direct naar binnen. Cowboy staat op de uitkijk. We hebben nog tijd om eventjes een beetje te kletsen, voordat ze gaan optreden. De enge kennis komt binnen en observeert ons op afstand. Tijdens het concert heb ik geen last van de man. Het publiek is enthousiast. Heks geniet.

Na het concert komt Cowboy zijn trouwe groupie eventjes kussen. En een biertje drinken. Maar er moet natuurlijk opgeruimd worden. Als mijn lief achter de coulissen verdwijnt,  springt de oude kennis als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn. Met een gemeen geniepig lachje loopt hij op me toe.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

In een flits besluit ik niet weg te lopen. In plaats daarvan  koers ik zijn kant op, rakelings langs hem heen. ‘Ik heb totaal geen zin om met jou te praten. Nu niet, nooit.’ Terwijl ik de woorden uitspuug lijkt het alsof ik hem een dreun verkoop. Hij deinst achteruit. De mafkees. Maar ik ben eindelijk van hem af.

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Na het concert gaan we naar het feestje van Wilde Boerenzoon. Hier worden we heerlijk onthaalt en verwend. Taart, salades, Franse kazen. Allemaal van top kwaliteit…. Want uit eigen tuin, zelf gemaakt of zorgvuldig ingekocht.  Ik kom allemaal oude vrienden tegen. De oudere broer van een jeugdvriendje is er ook. Hij belt zijn broertje direct op, om de groeten van me te doen. ‘Hij slaapt’, vertrouwt hij me toe. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Ik heb hem wakker gebeld….’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We praten over vroeger, toen ik als jong meisje een week met zijn broertje bij hem logeerde in Groningen. Een hippie huishouden van heb ik jou daar. Heks woonde nog bij haar ouders, dus al die vrijheid overviel me behoorlijk. Het reisje maakte dan ook een enorme indruk  Het was bijvoorbeeld de eerste keer, dat ik ging liften.

Een andere oude vriend is ook van de partij. Hij heeft mijn moeder ooit de doodschrik bezorgd, door zich los te maken uit de gordijnen, waar hij zich verstopt had, omdat Heks op haar kop kreeg. Ze had in plaats van de aardappelen de soep afgegoten. ‘Zeven liter soep!’ riep mijn moeder wanhopig, ‘Wat zonde!’ Heks keek haar suffig aan. Ze was er duidelijk niet helemaal bij met haar hoofd. Iets dat me vroeger wel vaker overkwam…..

Precies op dat moment bleek een deel van het bloemetjesgordijn de bonte tafelkleedachtige blouse van mijn vriend te zijn. Met zijn wilde haar en hippiebaard was hij geheel in de achtergrond opgegaan. Mijn moeder kende hem wel, maar met kort haar en een frisse look. De plotselinge metamorfose naar tuig was een schok voor haar. ‘Wat zonde van die leuke jongen!’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We lachen om al die oude avonturen. Om een uurtje of twee vinden we het mooi geweest. Maar oh jee, het is al drie uur. Zomertijd! We nemen uitgebreid afscheid. ‘Dag lieve Sprinkel Sprankel Toverheks: Nu moet ik je weer een jaar missen!’ zegt een oude vriend.   Na wat laatste gegiebel met de Wilde Boerenzoon, fietsen we richting centrum.

Het is de eerste keer ooit, dat ik iemand heb meegenomen naar dit jaarlijks terugkerende feestje. En het was een groot genoegen! De volgende dag liggen we voor Pampus. Het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag rijden we naar het strand. Daar laten we Ysbrandt met lampenkap en al achter een balletje aanrennen. Een fantastisch gezicht…….

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Stoere zwempartij gevolgd door feeërieke lunch: Cadeautjes vliegen ons om de oren! Mijn marionet krijgt gezelschap…

Salade met madeliefjes, madeliefjes in de sla

Salade met madeliefjes

Terwijl ik bezig ben met de ochtendronde met mijn hondje, maak ik contact met Fiederelsje. Wordt er nog gezwommen vandaag? Na twee dappere pogingen is onze onderneming helemaal ingekacheld. Heks was steeds niet lekker en zwemmaatje had een hardnekkig blafje. Dat laatste is nog steeds zo, dus besluit ik alleen te gaan. Schouderklopje, schouderklopje!

Als ik eenmaal in het water lig vind ik het heerlijk. Ik trek alles uit de kast om zo mooi en efficiënt mogelijk door het water te glijden. Daarbij weet ik toch nog een behoorlijke snelheid te ontwikkelen. Vraag maar aan mijn vriendinnetje. Zij houdt me niet bij. Zo voel ik me even helemaal normaal gezond. Tot ik weer vaste grond onder de voeten krijg en mijn lijf piept en kraakt. Maar tevreden kraken…

IMG_0736

Een heerlijke lunch met lelietjes van Dalen, maar pas op

mangiss, mangistan mangiss, mangistan

Na het zwemmen spoed ik me naar Fiederelsje. Zij zit op me te wachten met een heerlijke lunch. Salade met madeliefjes, mangiss (een vrucht, zie foto) toe.Ik wordt flink in de watten gelegd. Tot besluit krijg ik een prachtig kookboek cadeau. Jeetje, wat een jammie juweeltje. Plotseling bedenk ik me, dat er bij mij thuis nog een pakje van mijn tweelingbroer in de kast ligt. Voor mijn gastvrouw. Of ik het aan haar wilde geven. Helemaal vergeten!

Claudia Roden, Duizen en 1 smaken , staafmixer

Claudia Roden, Duizen en 1 smaken en een artikel over mijn favoriete keukenhulp…

Bij het afscheid spreken we af, dat ik later die middag nog even langsfiets met het pakket. In de middag krijg ik kraamvisite voor de katjes, twee studentenmeisjes die om de hoek wonen. Ze bewonderen de katjes uitgebreid. Worden er helemaal verliefd op. Willen er best eentje adopteren….

Later breng ik dan nog even het cadeau van mijn tweelingbroer bij Fiederelsje. Er komt een prachtige marionet uit het pak. Een zuster van de pop, die ik vorige week kreeg. Wat een plaatje. Ze lijkt wel een beetje op mijn vriendin, als ze haar danskostuum aan heeft. Ze kan prachtig Javaans dansen moet je weten. Met van die hele lenige krulvingers….

marionet, Thailand

De marionet van Fiederelsje

marionet, Thailland, antiek

Antiek

 marionet, Thailland, antiek

beeldschoon

marionet, Thailland, zntiek, hand

Prachtige details

Ter plekke besluiten we een leuk stukje poppentheater in elkaar te flansen voor broer.

Zo vliegen er deze dag overal cadeautjes door de lucht. Ik word sowieso enorm verwend de laatste weken. Is het jullie ook niet opgevallen? Het voelt niet verkeerd kan ik je verzekeren!

marionet, Thailland, antiek

En mijn ventje

marionet, Thailland, antiek

Lijkt toch niet op mij?

marionet, Thailland, antiek

Hartstikke lief

marionet, Thailland, antiek

Op zijn gemak hier

DE VERFRISSENDE LUCHT VAN KOEIENVLAAIEN EN STINKENDE OKSELS VERSUS TOILETVERFRISSERS EN PLAYBOYKUTJES……

wat een apart exemplaar, deze Springer!

Loekie met baasje en Ysbrandt

Deze week heeft mijn blog een hoge vlucht genomen. Het was bijna niet bij te houden op de bezemsteel. Eerst was er natuurlijk alle magie rond de terugkeer van Ferguut, de ridderkater. Hij is alweer een week thuis! Een veelbewogen week, vol pikordegevechten tussen de katers, de castratie van ThayThay en een prompt krolse Leonoor. Waar die kleine boskat toch vrolijk bovenop is gesprongen.

Sowieso een heel harig hondje....

Loekie heeft een enorme snor!!!

ze kleuren mooi bij elkaar...

Samen met het vrouwtje op de foto

Opsluiten in de woonkamer helpt niet, vannacht brak hij de tent af en is dus ook ontsnapt. Daar zouden toch nog wel eens mooie lappige boskatjes uit kunnen komen. Want na de castratie blijft een kater nog wel even min of meer vruchtbaar. Restantjes zaad uit betere tijden. Ik hoorde  ijselijke kreten zo af en toe. Leonoor kan aardig krijsen en ThayThay maakt sowieso altijd al veel lawaai. Zet maar een kruisje op de kalender….

Misschien komt het door de uitputting na een nacht vol liefde en erotiek, maar Thay lag vanmorgen heerlijk rustig Ferguut te observeren. Op 30 centimeter afstand! Zonder gegil en hoge boskattenrug. Dat is iets van deze wilde variant. Ik heb nog nooit een kat meegemaakt, die dit soort geluiden kan voortbrengen, maar ik hoorde gisteren van iemand, dat het bij de soort hoort….

Foto op 28-03-13 om 12.08 #2 Foto op 28-03-13 om 12.09 #3Foto op 28-03-13 om 12.10 #2

Wat ook veel aandacht heeft getrokken is mijn verhaal over marktkoopman Ilias. Gisteren was ik op de markt om het geld terug te brengen. Hij was heel erg in zijn nopjes met mijn verhaaltje. Het had hem wel een onrustig weekend opgeleverd. Zijn telefoon stond roodgloeiend, er werd over getwitterd en ook op internet waren er heel veel reactie’s. Een volle mailbox en plagerijen in het uitgaansleven….. Mijn zinsnede over deze charmeur eersteklas  werd letterlijk geciteerd door portiers bij clubs in Bloemendaal……

Gisteren had ik ook nog een heel grappig gesprek in de natuurwinkel. Het begon met Boekweithoning. Een vrouw bestelde acht enorme potten. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid. Wat moet je in hemelsnaam met zoveel van deze zeer sterk geurende honing? “Het ruikt naar koeienpoep”, zei de vrouw “en dat vind ik lekker…”

k hou ook van de geur van koeienpoep, maar ik kom dan ook van het platteland. Het gesprek kwam goed op gang. Lekker: Koeienpoep. Vies: Deodorant met geur. Toiletverfrisser: Yek. De dame van de winkel zelf mengt zich er ook in: Mannen houden van stevige dames, die ruiken naar mens. Helemaal mee eens. We hebben het over schoonheidsidealen. En wat vrouwen daar allemaal voor over hebben…..

Foto op 28-03-13 om 12.10 #5 Foto op 28-03-13 om 12.10 #6

De geweldige documentaire van Sunny Bergman “Beperkt houdbaar” over plastische chirurgie komt ter sprake. Het is een schokkend verslag van de wanpraktijken bij cosmetische operaties in de Verenigde Staten. Het is niet ongewoon om voor je zestiende nieuwe borsten te krijgen van je ouders. Daarvoor moet je onder het MES. Heel hypocriet maken ze zich in dat land wel boos over vrouwenbesnijdenis…..

De serie over vrouwelijke seksualiteit “Sunny side of Sex” kennen ze niet. Hierbij doet Sunny op haar eigen unieke wijze verslag van het seksuele leven van vrouwen verschillende culturen.

Onder andere het restant matriarchaat in een deel van China. Daar hebben ze zogenaamde wandelhuwelijken. Man en vrouw wonen niet samen en vormen geen economische eenheid. ‘ s Nachts klimmen ze door het slaapkamerraam bij elkaar naar binnen. En wat blijkt? Veel gezelliger.

Foto op 28-03-13 om 12.10 #7 Foto op 28-03-13 om 12.11

Een ander deel gaat over het getrek door je tante aan je schaamlippen tijdens de pubertijd in delen van Afrika.  Zodat ze groter worden. Een goede minnaar doet dat later bij wijze van voorspel.

Toen ik de documentaire ooit op TV zag, was er op een ander kanaal een rare lijven programma. Hier werden de buitenste lippen geëlimineerd bij een vrouw, omdat ze zich ervoor schaamde….. En het fietste ook niet zo lekker.

De vrouwen van Sunny hebben geen behoefte aan schaamlipverkleining. Ze kunnen er prima mee uit de voeten…..Een aanrader! Zo ongelofelijk goed gemaakt en leuk om te zien.

“Ik kan iedereen Boekweithoning aanraden”, besluit de vrouw het gesprek. We schieten in de lach. Drie heksjes op geitensokken becommentariëren de wereld. Van stinkoksels tot playboykutjes, wij weten er wel raad mee…….

Foto op 28-03-13 om 12.12 #2 Foto op 28-03-13 om 12.12 Foto op 28-03-13 om 12.11 #2