Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

 

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Sinds de kleine crisis zijn Cowboy en Heks verliefder dan ooit. Zaterdag ga ik naar zijn band kijken, de ‘Hyperblaster Surfcowboys‘. Ze treden op tijdens het ‘Kliko Fest’ in poppodium  ‘Patronaat’  in Haarlem. Als ik aankom bij het gebouw, waar mijn geliefde met zijn band de aftrap gaat geven voor de festiviteiten, hoor ik iemand mijn naam roepen.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, HaarlemHyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Ik kijk de roepende man recht in zijn gezicht en krijg een onaangename associatie. ‘Denk die snor maar weg’ moedigt hij me aan. Ik kijk om het druilerige groeisel heen. Lange gele tanden glimlachen me vals toe. Zelfingenomen. Een oude bekende en niet bepaald een favoriet van me…..

‘Oh, ben jij het,’ zegt Heks bot. Ik trek een vies gezicht.  En draai me om. Hij schreeuwt een aantal van mijn privé gegevens over straat. Zoals mijn mailadres. Hoe komt hij daar nu aan? Wat een stalker! Deze wolf in schaapskleren! Althans, dat was hij vroeger. De tijd heeft zijn roofdierkarakter in zijn gezicht gegroefd. En dat ziet er niet al te best uit…..

Omdat ik op de gastenlijst sta, mag ik direct naar binnen. Cowboy staat op de uitkijk. We hebben nog tijd om eventjes een beetje te kletsen, voordat ze gaan optreden. De enge kennis komt binnen en observeert ons op afstand. Tijdens het concert heb ik geen last van de man. Het publiek is enthousiast. Heks geniet.

Na het concert komt Cowboy zijn trouwe groupie eventjes kussen. En een biertje drinken. Maar er moet natuurlijk opgeruimd worden. Als mijn lief achter de coulissen verdwijnt,  springt de oude kennis als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn. Met een gemeen geniepig lachje loopt hij op me toe.

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

In een flits besluit ik niet weg te lopen. In plaats daarvan  koers ik zijn kant op, rakelings langs hem heen. ‘Ik heb totaal geen zin om met jou te praten. Nu niet, nooit.’ Terwijl ik de woorden uitspuug lijkt het alsof ik hem een dreun verkoop. Hij deinst achteruit. De mafkees. Maar ik ben eindelijk van hem af.

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Na het concert gaan we naar het feestje van Wilde Boerenzoon. Hier worden we heerlijk onthaalt en verwend. Taart, salades, Franse kazen. Allemaal van top kwaliteit…. Want uit eigen tuin, zelf gemaakt of zorgvuldig ingekocht.  Ik kom allemaal oude vrienden tegen. De oudere broer van een jeugdvriendje is er ook. Hij belt zijn broertje direct op, om de groeten van me te doen. ‘Hij slaapt’, vertrouwt hij me toe. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Ik heb hem wakker gebeld….’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We praten over vroeger, toen ik als jong meisje een week met zijn broertje bij hem logeerde in Groningen. Een hippie huishouden van heb ik jou daar. Heks woonde nog bij haar ouders, dus al die vrijheid overviel me behoorlijk. Het reisje maakte dan ook een enorme indruk  Het was bijvoorbeeld de eerste keer, dat ik ging liften.

Een andere oude vriend is ook van de partij. Hij heeft mijn moeder ooit de doodschrik bezorgd, door zich los te maken uit de gordijnen, waar hij zich verstopt had, omdat Heks op haar kop kreeg. Ze had in plaats van de aardappelen de soep afgegoten. ‘Zeven liter soep!’ riep mijn moeder wanhopig, ‘Wat zonde!’ Heks keek haar suffig aan. Ze was er duidelijk niet helemaal bij met haar hoofd. Iets dat me vroeger wel vaker overkwam…..

Precies op dat moment bleek een deel van het bloemetjesgordijn de bonte tafelkleedachtige blouse van mijn vriend te zijn. Met zijn wilde haar en hippiebaard was hij geheel in de achtergrond opgegaan. Mijn moeder kende hem wel, maar met kort haar en een frisse look. De plotselinge metamorfose naar tuig was een schok voor haar. ‘Wat zonde van die leuke jongen!’

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

We lachen om al die oude avonturen. Om een uurtje of twee vinden we het mooi geweest. Maar oh jee, het is al drie uur. Zomertijd! We nemen uitgebreid afscheid. ‘Dag lieve Sprinkel Sprankel Toverheks: Nu moet ik je weer een jaar missen!’ zegt een oude vriend.   Na wat laatste gegiebel met de Wilde Boerenzoon, fietsen we richting centrum.

Het is de eerste keer ooit, dat ik iemand heb meegenomen naar dit jaarlijks terugkerende feestje. En het was een groot genoegen! De volgende dag liggen we voor Pampus. Het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag rijden we naar het strand. Daar laten we Ysbrandt met lampenkap en al achter een balletje aanrennen. Een fantastisch gezicht…….

Ysbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met balYsbrandt, Cowboy, strand, hondje met kraag speelt met de bal, hond met kap speelt met bal

Heks is blij met hoe het is voor mij. Mijn amoebebestaan. Met hondje en Cowboy, onder andere…..Huisdieren en chronisch vermoeide medemensen. Een gouden combinatie….

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Vrijdagavond laat, heel laat, haal ik Cowboy van het station. Hij schrikt als hij mijn krijtwitte gezicht ziet oplichten onder het beeld van Jan Wolkers.’ Wat ben je bleek’ roept hij uit. Hand in hand wandelen we door de nattige stad. Ysbrandt loopt kwispelend naast ons. We laten hem los in een parkje. Even later zitten we aan de beeldschone lentetafel in de keuken van Heks.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

We drinken wijn en stemmen af. Dat is soms lastig. Nu bijvoorbeeld. Cowboy staat strak van de adrenaline, hij heeft net een paar uur intensief gesport. Een volleybaltoernooi. Heks daarentegen heeft weer een weekje voornamelijk in bed doorgebracht. Het zoveelste virusje was op bezoek. En ter voorbereiding van het weekend heeft ze dan toch haar huis opgeruimd en wat boodschappen gedaan. En een pan soep gekookt.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

‘Wil je wat soep?’ vraag ik. Maar Cowboy heeft geen trek. ‘Hoe kom je nu toch weer zo ziek, afgelopen week?’ vraagt hij verwonderd. ‘Oh, een paar jaar geleden was ik altijd zo. Het valt echt reuze mee, ik knap toch wel wat sneller op, volgens mij.’ Terwijl ik hem informeer over bijeffecten van zo’n griepje op mijn nek, grapt hij langs zijn neus weg, dat ik niet moet gaan zeuren.

Ik kijk hem berustend aan. ‘Ik zeur nooit’, zeg ik, ‘Daar schiet je niks mee op. Maar je vroeg hoe mijn week was….’ ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij bedachtzaam, ‘Je zeurt inderdaad nooit!’ Je hebt geen idee, denk ik bij mezelf. Hoe kun je nu zo’n amoebe-bestaan uitleggen?

Een paar dagen later zie ik op televisie een programma over mensen en hun huisdieren. Het item gaat over de enorm gestegen dierenartsentarieven, zo’n 40% de afgelopen acht jaar. Mensen met een klein inkomen gaan daarom niet of te laat met hun beestjes naar de dokter. Er is een initiatief ergens om minima hierin te ondersteunen. Er komen allerlei mensen aan het woord.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Een prachtige jonge vrouw zit in haar woonkamer. Een slang en een reptiel resideren op de achtergrond in enorme terraria. Ze heeft ook nog een hond en een kat, een man, drie jonge kinderen en het Chronisch VermoeidheidsSyndroom. Een andere benaming van ME. ‘Ik ben vaak ziek en lig veel op bed. Dan komen mijn dieren bij me liggen. Ik heb er veel aanspraak aan. Ze zijn superbelangrijk voor me.’ Heks begrijpt dat. Herkent het.

‘Mijn man heeft ook CVS’, vervolgt ze haar verhaal, ‘Gelukkig maar, (Huh? Het lijkt mij een ramp, eerlijk gezegd) ik zou met niemand anders kunnen samenleven, het is niet uit te leggen zo’n bestaan. Wij begrijpen elkaar volkomen hierin.’

Ach, helemaal begrijpen zal Cowboy het nooit. Geen enkel gezond mens overigens. Ik kan het zelf soms nauwelijks begrijpen en ik leef er al bijna dertig jaar mee!

Je lichaam laat je in de steek en je bouwt een leven op binnen de mogelijkheden, die er wel zijn. En zorgt zo goed mogelijk voor dat arme lijf. Zo doe ik het. Ik ben blij, dat ik katten heb en geen jonge kinderen. Ik ben blij, dat Cowboy gezond is. En dat hij zijn gloeiende best doet om het te begrijpen! Heks is blij met hoe het is voor mij!

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Billy, een klein hondje met een groot probleem. En een creatieve oplossing! So silly! Zo kunnen Billy en Lilly toch lekker samen op stap. Een giller!

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Billy doet een plasje

 

Dinsdagavond ben ik getuige van een vreemd uitlaatritueel in een park aan de Singel. Een piepklein hondje trippelt vrolijk op zijn voorpoten in de rondte. Zijn achterhand rust in een sjaal. Als een blaffend kruiwagentje wordt dit kleine hondje rondgesjouwd. Een kruiwagen met een eigen willetje.

 

IMG_3342IMG_3344

 

Dit hondje heet Billy. Op 3 oktober raakte hij in de problemen. Van het ene op het andere moment kon hij niet meer uit de voeten/poten. Zou het verband houden met de feestelijkheden hier ter plaatse? Is hij achter de teefjes aangegaan en betaalt hij daarvoor nu de prijs? Wie zal het zeggen. Feit is, dat dit kleine ventje een hernia heeft.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Gelaten laat Billy zich assisteren

 

Hij moet rust houden. Maar ja, hij moet natuurlijk ook worden uitgelaten. Zijn goedlachse bazinnetje heeft deze oplossing bedacht. De andere dame staat hen smakelijk uit te lachen. Het is ook geen gezicht. Billy lijkt niet veel besef te hebben van zijn ‘beperking’. Hij loopt vrolijk alle kanten op, er rest zijn vrouwtje niets anders dan er maar achter aan te lopen.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Zij lacht hen smakelijk uit

 

‘Met een halsband heb ik nog enige controle over hem’, verzucht ze. Om dan weer in lachen uit te barsten. Door de medicijnen moet hij ook nog extra veel plassen. ‘Als ik hem ’s avonds in het donker hem nog even uitlaat in het park, zie je mensen echt kijken: Wat is dit? Sommigen denken , als ze me zo bezig zien in de duisternis, dat ik in de bosjes zit te plassen….’ De dames liggen in een deuk.

 

IMG_3350 IMG_3351

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Lilly wil wel op de foto

 

Als Billy eindelijk is uitgeplast, wordt hij in een wandelwagen gezet. Als ik hem wil fotograferen, draait hij pontificaal zijn koppie om. Hij is duidelijk niet gediend van al deze belangstelling voor zijn benarde situatie. Alsof hij zich geneert. ‘Ga asjeblieft iemand anders op de foto zetten, stomme Toverheks’, pruilt hij. Dat doe ik dan maar.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

De dames met hun lieveling

 

Zijn zuster Lilly poseert vol overtuiging. Blij, dat ze eindelijk weer een beetje in beeld is. Ze geniet van de aandacht. Wat een schatje is het. Giebelend lopen de dames verder. Heks loopt nog een hele tijd te glimlachen. Wat kunnen sommige mensen toch heerlijk laconiek met lastige situaties omgaan. Vol humor en plezier. Billy boft maar met zulke baasjes…….

 

 

IMG_3356 IMG_3357Bi

Alex Orbito in Bloemendaal! Heksjes uit alle windstreken verzamelen zich rond deze kleine toegewijde man. Een GROOT voorbeeld voor Heks. En hij heeft de Camino gelopen!!!!!

Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella

Inspirerend!

Vannacht tegen vieren begonnen er katten over mijn hoofd te rennen. Ik joeg ze de slaapkamer uit en probeerde verder te slapen. Terwijl ik weer ging liggen schoot het door me heen, dat Alex Orbito waarschijnlijk zat te mediteren. Zoals altijd om vier uur ’s morgens. Ik doezelde weg, maar werd geprikt door een mug. Deze begon om mijn hoofd te zoemen. Opeens vatte ik het: Het healingweekend was al begonnen…… Ik bleef gewoon even wakker. Geen zorgen om slaaptekort.

Cathedral square Santiago de Compostela

Daar ooit aankomen

Terwijl ik me rustig op een zij draaide voelde ik een golf van warme energie stromen in het melkwegstelsel, dat ik vanbinnen ben. Later vandaag deelde ik die ervaring met iemand. ‘Je Kundalini werd opgewekt’, zei mijn collega heks. Mijn overtuiging is, dat onze Filipijnse vriend bij alle vrijwilligers ……, ja, wat eigenlijk?

Die kleine man zat te bidden. Zijn gebed omgaf ons allen. Sommigen hebben er misschien doorheen geslapen, maakt niet uit, ik werd er wakker van. En genoot ervan! Ik ken dergelijke verhalen ook van andere vrijwilligers….

Santiago de Compostella

Die kant op

Helemaal fris, ondanks een te korte nacht reed ik naar Bloemendaal. Ik was laat, want ik had een waslijst dingen, die mee moesten. Een luchtbed met pomp, knutselspullen voor de kinderen, ben hoofd kids dit weekend, extra hoge waxinelichtenhouders. Lady Amber wilde mee…. Vier klapstoelen en een tuinstoel….. Een ware volksverhuizing.

Santiago de Compostella

Folklore?

Eenmaal in Bloemendaal, werd ik natuurlijk eerst platgeknuffeld door een paar leden van deze familie. ‘Alex komt zo, iedereen zit al binnen.’ Snel laadde ik mijn spullen uit en richtte de kindercorner in. Toen ik weer naar buiten liep voor de laatste spullen, kwam Alex net de auto uit. Zo smaakte ik dan als eerste het genoegen om hem in mijn armen te kunnen sluiten. De laatsten zullen de eersten zijn.

Noorbeekse pelgrims haalden met snorfiets Santiago de Compostella001

Op Snorfiets!

En wat fijn ook om Marika Verheijen, trouwe metgezel in zijn healingsmissie, weer te omhelzen. Wat een heerlijke zuster is zij toch van deze heks. En al die andere hekjes in dit coven…..

De dag gaat van start. Alex houdt zijn praatje, maakt ons aan het lachen. We zingen. ‘OOOOHHHHHMMMMMM, oooohhhmmmmm, OOOOhhhMMmmm’, klinkt het uit vele kelen. Alex is bepaald niet schuw betreffende andere tradities. Hij is bevriend met mensen uit vele religies……

santiago

Soms sta je er alleen voor

Even later is iedereen aan het werk. Een deel van het team verdwijnt met onze kleine grote vriend in de healingruimte. Elke keer is het weer een beetje anders. Trok iedereen vroeger bijna alle kleren uit, vandaag gaan we aangekleed ter tafel. De tafel, waar deze genezer zijn spirituele operaties uitvoert.

In de hal is een comité van ontvangst. Er is thee en koffie. Later soep en broodjes. En vandaag bakt Heks deze zoete broodjes. En zorgt ze dat de soep niet te heet wordt gegeten…… Samen met een hele leuke dame. We hebben een klik. De hele dag door wisselen we verhalen uit. Vragen en luisteren. Wat bijzonder!

Cathedral Santiago de Compostela

Zucht

Morgen zitten we samen in team B. Dan gaan we de mensen voorhealen. Een soort voorwas, voordat Alex zijn hoofdwasprogramma erop loslaat…. Kan ik mijn oude toverkunsten weer eens uit de kast halen…..

Zo is de dag voorbijgevlogen. Aan het einde verzamelen we ons rond de tafel in de healingruimte. We zingen. Alex spreekt een gebed uit in dat heerlijke Filipijnse engels. Dan vertelt Marika over hun voettocht naar Santiago de Compostella, een droomwens van Heks. Niet van Alex, maar hij kreeg het als spirituele opdracht…. Hij mengt zich in het gesprek en vermaakt ons met allemaal wonderlijke anekdotes rondom die queeste. Zoals voeten zegenen en geen blaren krijgen bijvoorbeeld! Handig!

Ongelofelijk, dat hij dat heeft gedaan. Wat is het toch een kanjer!

pilgrims

Mijn held

‘Hoeks, Hoeks, Hoeks’, zei hij toen ik op die tafel kwam vanmiddag. Hij lachte me stralend toe. Helemaal blij me te zien. Deze man houdt zoveel van zijn medemens. En van zichzelf. En van God en The white Lady. Die twee zijn in feite hetzelfde voor hem! ‘Love yourself and love God’, zegt hij altijd. En zo is het, hij heeft het bij het rechte eind heb ik door hem geleerd.

caminomapa

Berg op berg af

Wat kan ik nog over deze man vertellen vandaag? Op de Filipijnen nam ik eens deel aan een wonderlijk ritueel. Alex opende hierbij ons hart en derde oog. Toen ik later die nacht met een vriend over het prachtige terrein dwaalde, leek alles licht te geven. Deze vriend had veel geëxperimenteerd  met drugs in zijn vroegere leven. Volgens hem leek het wel een trip. Maar dan helder en volledig bij bewustzijn. Bijna gewoon.

Ik heb mijn leven lang momenten van 1 smaak, de Boeddhistische term voor deze bewustzijnstoestand, gekend, maar dit duurde en duurde. Heel bijzonder.

En morgen weer een dag. En dan nog zondag! Joepie!

Alex en Marika

Alex en Marika

Zingen in een platgeslagen pannenkoek, brandend karma, het uitdijend heelal verdraagt geen hokjesdenken…..

srimpi

Indrukwekkend

Vanmiddag hadden we koorrepetitie op een andere locatie. In de aula van een middelbare school. Met een akoestiek zo plat als een pannenkoek, klonk ons gezang als vals gejammer. Verbeten zongen we ons door lastige passages, terwijl Wim de Ru als een vrolijke aardmannetje door de ruimte danste. Hij hield de moed erin.

DE verschillende handhoudingen vertellen een verhaal, Srimpi

De verschillende handhoudingen vertellen een verhaal

Na een woeste boodschappenronde en een verstilde hondenronde vond de heks het mooi geweest. Ze sloeg een aanlokkelijke uitnodiging om de finale van de  Champions League te kijken met oude vrienden af. Ze ging niet naar het Museum van Volkenkunde om Fiederelsje te horen spreken over Indonesische dans. Ze keek vervolgens niet naar de prachtige uitvoering van de Srimpi, een traditionele hofdans uit Jogjakarta.

Srimpi

Srimpi, heilige dans, fire, water, wind and soil.

In plaats daarvan lummelde ze lekker rond en schreef uitgebreid een brief aan een recent hervonden oude geliefde. Twintig jaar radiostilte en plotseling een berichtje van hem. ‘Hallo lekker ding’. Haha. Hij spreekt nog een beetje Nederlands! Leuk toch, dat Facebook.

Ik leerde hem kennen tijdens een vakantie in mijn geliefde Schotland: Een Schot in een kilt! Tegenwoordig woont hij in Australië en heeft een vrouw, drie stiefkinderen en een dochter. En een hoop rare beesten, slangen en dergelijke.

bedoyo

Bedoyo met negen danseressen: Het verhaal gaat, dat de Koningin  van de Zuidzee,Kanjeng Ratu Kidul, op magische wijze aanwezig is als ie gedanst wordt…..

Kanjeng Ratu Kidul

In Nederland heeft hij een tijdje bij mijn familie in het tuincentrum gewerkt, afdeling  hoveniers. Het zware werk was afzien voor hem. Als vriendje van de dochter van de baas kreeg hij het extra te verduren van de opperhovenier… Maar hij vond het werk wel heel leuk. En wat ontdek ik? Hij heeft daar nu zijn beroep van gemaakt 🙂

Zo lees ik dan opeens allerlei berichten over zijn leven. Afgelopen week vloog zijn auto in de fik. Karma? Als probleempuber heeft hij weleens een voertuig laten ontbranden….

Karma is een vaak tricky gehanteerd begrip. Het idee van verrekening ergens in de tijd strookt met een verlangen in de mens naar gerechtigheid. Boontje komt om zijn loontje. Al is de leugen nog zo snel…. Wie kaatst…..

javaanse dans, srimpi

Ik heb het een blauwe maandag uitgeprobeerd, privéles van Fiederelsje

Wat moet ik dan allemaal wel niet uitgevroten hebben in het verleden? Gezien de pech in mijn leven? Nou ja, in deze optiek heb ik in elk geval heel wat karma ingelost….

Heks denkt echter niet langs zulke lijnen. Als je karma zo neerzet doe je met het goddelijk beginsel wat de plattepannekoekenakoestiek van die aula met onze zang deed vanmiddag: Je doet het geen recht.

Ook veel verhalen uit de Marabharata, dansen

Ook veel verhalen uit de Marabharata
Goed en Kwaad en een snufje Karma