Contemplaties over woede: Het leven slaat je met een roede. Vermoorde onschuld in de pan. Als je het niet volhoudt drink je je lam. Heks geniet via haar hond: Hij rent in het rond. Als een zotteklap met zijn lekkere kontje….. Ja, een hondje maakt gezond.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, HET ONSCHULDIGE LAM MET DE BLAUWE OGEN. DON LEO WEET DAAR CULINAIR WEL RAAD MEE……

Zacht worden, weer zacht worden. Weer acht worden. Of vier. Weer kijken met de ogen van een kind. Verwonderd. Open. Bewust van alle lagen van alle werkelijkheden. Onschuldig als een lam. Met oren. Horen: Getroost worden…..

Oorlam.

Lamstraal.

‘Ik vind mensen verschrikkelijk. Vaak,’ vertrouwd Saar me toe, ‘Dat had ik al als kind.’ We maken een enorme wandeling met onze viervoeters. Mijn frivole huppelhondje en haar woeste herplaatser, een bakbeest met rugzak. Helemaal achter het Valkenburgermeertje, daar waar bijna niemand komt, haalt mijn vriendin de muilkorf van haar monster.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, HEB JE NET JE SCHAAPJES OP HET DROGE, KOMT ER ZO’N LAMSTRAAL AAN…..

Nadat hij eerst met korf bijzonder woest met mijn hondje dolt. Te woest. ‘Hij heeft zoveel opgekropte energie…. Als hij een speeltje in zijn bek kan houden gaat het beter.’

En dat is zo. Plotseling spelen onze schatjes heerlijk langs het oude rangeerplatform. Eindeloos rennen ze achter elkaar aan. VikThor pikt de bal van Baris en vice versa. Saar en Heks zitten het schaterend gade te slaan. ‘Oh, wat heerlijk. Wat zijn het toch een schatten! En wat zijn ze happy! Nu!’

Wij ook natuurlijk. Van weeromstuit. Ook wij rennen een beetje door het struweel. Ook wij krijgen wild in onze neus. Ook wij zijn er helemaal bij. Blij! En vrij!

‘Als je contact met een kristallen schedeltje wilt maken, dan moet je helemaal in je hart komen. Dus denk aan een klein kind. Of een dierbaar dier….,’ de toverheks, die me dit vertelt reist rond met een grote kristallen schedel, Synergy genaamd, ‘Volwassen mensen zijn veel te gecompliceerd voor dit doel, daar ga je het niet mee redden!’

Saar en Heks kijken elkaar aan. Ja, het is waar. Soms tref je een wijs exemplaar. Zoals ik vandaag Saar. Maar vaak is het onwijs onwijs wat de klok slaat. En als je daar tegenin gaat….

Mensen lijden en daarom doen ze zo vreselijk. Ik spreek uit ervaring. Alle keren dat ik me hopeloos heb gedragen voelde ik me bepaald niet senang.

Het is dus niet altijd een keuze om een eikel te zijn. En voor je het weet is het een ingesleten gewoonte. Gedrag, wat je vertoont, nog voor je erover hebt nagedacht. Ingesleten eikelpatronen. Vaak door generaties heen!

Het is eerder een bewuste keuze om te ont-eikelen.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, KLOK IS DOOD. HANGT SCHEEF EN IS KAPOT……

Afgelopen week heb ik een wonderbaarlijke ervaring. De klok van mijn vader staat al een tijd stil. Plotseling besluit ik em op te winden en af te stellen. Zodat hij weer loopt.

Ik voel mijn vader in mijn kielzog, terwijl ik met mijn tong tussen mijn tanden de klok waterpas hang. Als ik het uurwerk vervolgens opwind begint de klok woest te slaan. ‘Deng, deng, deng, deng,……. Eindeloos.

Ik geef het op. De klok is boos. Er is echt iets mis met het uurwerk.

‘Kun je mij vergeven dat ik een vat vol woede was?’ Mijn vader praat alsof hij naast me staat. Het is echt heel belangrijk. Kan ik dat? Ik heb dat toch al jaren geleden gedaan. Maar heb ik dat toen echt gedaan? Bij voorbaat? Ik wist niet eens waar ik het over had!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, DE KLOK IS BOOS, HIJ SLAAT EN SLAAT ZICH EEN SLAG IN DE RONDTE

Ja, dat kan ik. Natuurlijk kan ik dat! Ik hou veel van hem en ik neem het hem niet meer persoonlijk kwalijk. Ik zie de bloedlijnen met het venijn in mijn aderen. Het is niet anders. Ik ben niet de enige. Zovele familieclans vol woede. Generaties vastgeketend door zoete wraak.. Getekend voor het leven.

Of angst. ‘Mijn voorouders dragen allemaal het angst-gen in zich. Ik heb vandaag gezeten met mijn angst,’ zegt een man tegen me tijdens de retraite in Biezenmortel. Het heeft me geïnspireerd om met mijn woede te zitten. Maar ja, je ziet wat ervan komt. Het thema nijd heeft zich rap door mijn leven verspreid.

Is zichtbaar en voelbaar geworden. Ik leer woede opeens ook kennen als een kracht. Het heeft een functie, net als jaloezie. Om iets te signaleren. Om je in beweging te zetten.

De genetische woede, of angst, jaloezie, noem maar op….. Daar kun je je maar beter van bevrijden.  Dat doet Heks dan ook. Ik omarm mijn vader in gedachten. Geef de klok nog niet op. Opnieuw probeer ik em aan de praat te krijgen. ‘Ik vergeef je, ik wil dat het hier eindigt. Dat ik iets kan keren hierin…. Voor ons allemaal. Geen ‘bloed kome over ons en onze kinderen’ meer. Bloedwraak en wrok: Ga in je hok!’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, OORLAM VOOR EEN LAM LAM MET GROTE OREN….

De klok begint te lopen. En loopt  En loopt. Tiktaktiktaktiktak. Doinggg….

Ik hernieuw een vriendschap via Facebook. Mijn oude vriend woont in Kroatië. Daar doet hij al jaren allemaal hele leuke dingen met medemensen. Onder andere smeden. De man is smid.

‘Ik ga de klok van pappa repareren en wel daar. Bij mijn vriend Smid, in Kroatië,’ plan ik overmoedig. De slinger is kapot en behoeft wat degelijk smeedwerk. Mijn lijmpistool volstaat niet meer.

Zo stromen er allemaal magische rivieren door mijn universum. En opeens komen er een aantal samen. Begin ik vreemde plannetjes te beramen.

‘En houdt die woede dan ook op?’ Heks is moe van alle aanvaringen en mijn onvermogen om te sussen, door te slikken en te harmoniseren. Volgens mijn vader wel. Zijn geestesmond beweert terstond onomstotelijk maar niet bewezen: ‘Mijn schattebout, je bent genezen!’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, VRIEND SMID SMEED HET IJZER ALS HET HEET IS!

Schuldenaar Heks krijgt woningcorporatie Portaal op haar dak. Het gaat om een luttel bedrag, maar ik krijg een behandeling alsof ik al in geen jaren mijn huur heb betaald! Typisch……

Als Heks zoveel zit te schrijven ligt ze meestal in bed. Zo ook nu. Ik heb een zomergriepje onder de leden. De mussen vallen van het dak en ik kijk naar de Tour de France. Rillerig dobberend in mijn waterbed. Het is niet anders.

Misschien kan ik eens lekker op Portaal gaan mopperen. Ze doen weer raar. Niet heel raar. Hun gewone hebzuchtige ongeïnteresseerde raar.

Vorige week vrijdag schrijven ze een bedrag van mijn rekening af, ik heb geen idee wat het is, maar opeens sta ik rood. Mijn bank protesteert. Dus haal ik het geld terug voor de bank het doet. Eerst maar eens achterhalen waar dit over gaat. Die club maakt tenslotte zoveel fouten.

Maandag bel ik de teringlijers op. Ik worstel me door het menu en na een tijdje krijg ik zowaar een medewerker aan de lijn. Hij vertelt me dat het over een gemeenschappelijke energierekening betreffende ons portaal gaat. Aha. ‘U heeft er begin juni een brief over gekregen,’ beëindigt de man zijn verhaal.

Ik leg hem uit dat ik op vakantie was in die periode. ‘Waarschijnlijk is de brief me ontgaan,’ ik lieg niet eens. Alle brieven uit die periode liggen nog ongeopend in een doos. Ik heb nog niet eens al mijn spullen uitgepakt. Al weken houd ik me vooral bezig met bijkomen van mijn vakantie. Zodoende is de boel nogal achterstallig: Komende week ga ik maar eens aan de administratie.

Met de belofte het bedrag weer over te maken hang ik op. Een paar uur later gaat de telefoon. Een gemelijk kereltje begint een verhaal over een openstaande rekening, deurwaarders en meer van dat fraais.

Het gaat om dertig euro, maar de man maakt bombarie alsof ik al jaren mijn huur niet heb betaald. Wat een lamstraal. Ik schrik me aanvankelijk rot. Is er soms nog een openstaande rekening? Zijn me nog meer brieven ontgaan?

Maar nee. Als je verwarming het niet doet of je zit zonder keuken dan laten ze je gewoon barsten. Telefoontjes worden niet beantwoord of ze smijten de hoorn op de haak! Er gaan soms weken overheen voordat je wordt geholpen. Het is een volstrekt inefficiënt bedrijf als het aankomt op service en nakomen van afspraken.

Maarrrrrrr…….. als ze geld kunnen halen dan zitten ze er bovenop. Opeens functioneert het bedrijf als een geoliede machine blijkt : Vrijdagmiddag boek ik het bedrag terug. Maandagmorgen ligt er al een brief bij Heks in de bus en diezelfde middag heb ik een uiterst onaardige eikel aan de lijn. Dit nadat ikzelf al heb gebeld en heb toegezegd dat ik het bedrag binnenkort zal betalen!

De man blijft knorrig. Alsof hij de zaak niet vertrouwt. ‘Wanneer maakt u het bedrag over? Kan ik noteren dat het morgen binnen is?’

‘Mijnheer. Ik huur al meer dan dertig jaar bij uw woningcorporatie of wat daarvoor doorgaat. Nog nooit heb ik een maand de huur niet betaalt of ben anderszins een verplichting niet nagekomen. Hetgeen ik bepaald niet van jullie kan zeggen. Ik heb een paar weken de tijd volgens de brief om aan mijn betalingsverplichting te voldoen. Derhalve zal ik het binnen die terwijl betalen.’

‘Uw telefoontje komt op mij zeer onaangenaam over. Het gaat om een uiterst luttel bedrag en u gaat mij zitten bedreigen alsof ik een enorme wanbetaler ben! Bovendien heb ik zelf al een keer contact met jullie gehad vandaag! Communiceren jullie dan helemaal niet onderling?’

De man heeft geen boodschap aan mijn verhaal. Een excuus kan er niet af. Gepokt en gemazeld in de slechte gedragsregels van Portaal geeft hij een ongeïnteresseerd antwoord. Wat een onaangenaam sujet. Hij zit helemaal op zijn plek bij Portaal!

Tact: Zodanig inspelen op de gedachten/ gevoelens / het standpunt / de situatie van de ander dat onnodige irritaties voorkomen of weggenomen worden. Een wonderschone eigenschap! Niet iedereen is er mee behept helaas……

images-22

Tact is ook zo’n dingetje. Een vermogen dat niet iedereen bezit. Het lijkt een onbelangrijke eigenschap. Vooral in ons kikkerlandje waar Koning Botte Boer regeert: Voortgekomen uit ons verleden van puriteinse ploeteraars, onze voorouders. Kort door de bocht zwaait hij zijn scepter over murwgeslagen onderdanen.

tact2-copy

Ik ken mensen met tact. Je vist ze er niet direct uit, want daar zijn ze weer te tactvol voor. Het is meer door het prettige gevoel, dat ze me bezorgen, dat ik hun fijngevoelige aanpak opmerk.

Zaterdagmorgen gaat de telefoon. Het is Hoplala. ‘Ik zit de hele dag keihard te werken achter mijn PC aan mijn eigen bedrijfje. Ik heb iets nodig om naar uit te kijken. Ga jij vanmiddag soms lekker met Ysbrandt wandelen? En mag ik dan mee?’

Heks gaat elke dag met haar hondje wandelen. En deze vriendin mag altijd mee! En is het je opgevallen hoe diplomatiek ze me het gevoel bezorgt, dat ze mij een dienst bewijst? Terwijl ik natuurlijk blij ben met mijn wandelmaatje…..

images-19

Soms moppert Heks op haar eenzame Amoebe-bestaan. Vanaf het begin heb ik grote moeite gehad met het isolement, dat chronisch ziek zijn met zich mee brengt. Vooral deze onzichtbare ziekte, waarbij het grootste deel van je tijd bewegingloos naar het plafond ligt te staren. Of met nietsziende ogen naar de televisie……

Om vervolgens te horen dat je er zo goed uit ziet als je dan eindelijk weer eens de deur uit gaat!

images-20 images-21

Onlangs zijn er een paar vriendinnen in mijn leven bij gekomen, die voor me klaarstaan. Joy verzorgt mijn poezenfamilie als ik er niet ben. Gezien de staat van mijn huis bij thuiskomst vermoed ik dat ze er ook snel een stofzuiger doorheen haalt…… Bij dit alles weet ze me het gevoel te bezorgen, dat ik haar een gunst verleen door haar toe te staan mijn katten te verzorgen: Tact!

images-23

En Hoplala loodst pannen soep en ander groenvoer mijn huis in als ik helemaal omver lig! Vandaag brengt ze een lekker kluifje mee voor Ys. Ook krijgt hij heerlijke gekookte biologische kip van haar! Je begrijpt dat de liefde van Varkentje voor mijn heksenvriendinnetje huizenhoog is. Hij is altijd al dol op haar, maar nu rijst zijn liefde uit de pan.

the-power-of-tact-large

We lopen een heerlijke ronde door de duinen. Mijn hondje zwemt in een zoet vennetje. We drinken thee en snoepen koekjes en zwarte chocolade. Het zonnetje schijnt. De struiken hangen vol bottels en bessen.

Bij thuiskomst staat Cowboy te kokkerellen. Hij heeft heerlijke verse vis meegenomen uit Amsterdam. Heks wordt verwend.

things_andy_sucks_at__tact_by_pimpypants-d38fu9k

Mijn lief is niet altijd even tactvol. ‘Je lijkt wel een bejaarde!’ roept hij bijvoorbeeld meesmuilend als ik rondhompel met heupgewrichten uit de kom. Ja, hij kan me kwetsen zonder het in de gaten te hebben! Het is uiteindelijk een man natuurlijk. Dus dat heeft hij al tegen.

Tact is the ability to tell someone to go to hell in such a way that they look forward to the trip

Vanavond echter bezorgt hij me een heerlijk gevoel. Ik kan lekker op mijn lauweren rusten. Hij neemt de honneurs waar in de keuken. Af en toe hoor ik wel: ‘Waar staat dit of dat? Heb je ook zus of zo?’ Dan sleep ik m’n lamme lijf richting een of ander keukenkastje om het gewenste tevoorschijn te toveren. Verder voer ik niks uit.

Tact-239049_238x238

Later komt Frogs nog even buurten. Hij nodigt mijn lief uit voor een concert in de Melkweg. ‘Ik heb een extra vrijkaartje, Cowboy, omdat ik hen onlangs heb geïnterviewd. Het is prachtige muziek. Ik heb de CD bij me, ik zet em even op.’

samuel-butler-poet-it-is-tact-that-is-golden-not

Helaas slapen we de nacht erop heel slecht. Zowel Heks als Cowboy zijn hopeloze inslapers. Ook doorslapen is niet ons metier. Elkaar uit de slaap houden kunnen we echter als de beste. Potverdorie. Het is niet anders. We moeten er maar tactvol mee omgaan……

tact, THE POWE OF TACT, GRAPPEN OVER TACT, tact, THE POWE OF TACT, GRAPPEN OVER TACT,

images-2

Unknown-2

 

Unknown-15

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Dag met rouwrandje, maar Heks heeft echter geluk. Ze ontsnapt alweer aan een ernstig ongeluk en keelontsteking is zelden dodelijk.

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezantenengelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

Vanmorgen sta ik brak op. Mijn cortisolniveau is ’s morgens vroeg weer dramatisch laag these days. Dat resulteert in een gevoel van zware kater. ME is toch zo’n economische aandoening. Je hoeft niet eens te drinken om toch een stevige kater te ervaren!

Langzaam reanimeer ik mezelf uit de knoop. Ik gooi een sloot koffie naar binnen, neem een hap pijnmedicatie en een boterhammetje. Geef alle beesten eten. Ruim op tijd verlaat ik het pand. Ik moet om 12 uur in Zoetermeer zijn. Onderweg stop ik bij een park om mijn hondje uit te laten.

 

Vlak voor ik bij een groot kruispunt af wil slaan richting snelweg wordt ik links ingehaald door een politieauto met gierende sirenes. De auto’s voor me slaan nog af, maar als ik zover ben staat er een grote auto van de gendarmerie dwars op de weg geparkeerd.

Een paar smerissen leiden het verkeer de andere kant op. Plotseling ben ik op weg naar Voorschoten! Samen met een stoet andere auto’s, vrachtwagens en bussen.

lighttree, engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

Een stukje verderop draai ik om. Het intussen al bijna 12 uur, het tijdstip van mijn afspraak.  Ik moet mijn acupuncturist bellen, dat ik in een verkeersinfarct terecht ben gekomen, maar de juut is alomtegenwoordig.

Ik heb geen zin in een bon, omdat ik wachtend voor een stoplicht een telefoontje pleeg. Ook ben ik pertinent tegen bellen achter het stuur. Misschien is het ongeluk, ik zie intussen ambulances voorbijscheuren, wel veroorzaakt door een telefonerende weggebruiker…..

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezantenengelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

Tergend langzaam rijd ik het kruispunt weer over, nu vanaf de andere kant. Ik ga een sluipweg proberen. Ik ben niet de enige. Een lange stoet balende automobilisten sturen hun bolide langs de Kanaalweg naar een andere uitvalsroute uit de sleutelstad.

Ik stop op een parkeerplaats en bel de vrouw mijn behandelaar. ‘Ik weet niet of het gaat lukken om überhaupt de stad uit te komen, het zit muurvast.’ Ze overlegt met haar man. Ik kan later komen. Hij gooit zijn programma een beetje om, gaat eerst lunchen. Wat zijn het toch schatten!

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

Ik doe er nog ruim een half uur over om uit de stad te raken. Daarna moet ik enorm omrijden, maar uiteindelijk ben ik in die rare groeikern, waar mijn acupuncturist resideert. Oei,en nu? Ik heb geen TomTom bij me en herinner me hoe ik eerder eens vreselijk ben verdwaald, toen ik vanaf deze kant dit uit zijn verband gegroeide dorp binnenreed.

Opeens voel ik een tik tegen mijn schouder. Er zit een engel in mijn auto. ‘Ga links, Heks.’ En even later: ‘Voorsorteren.’ Precies op het goede moment maant mijn gevederde vriend me om af te slaan. Ik herken het, weet opeens waar ik ben. Om de hoek van waar ik wezen moet!

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezantenengelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

Gisterenavond doken mijn engelenvrienden weer op. Ik had hen al een tijdje niet gezien. ‘We trekken weer een poosje bij je in, Heks. Je zit in een enorme transformatie, we gaan je daarbij helpen!’ Ik loop op dat moment mijn laatste rondje met Ysbrandt. Hun hulp komt als geroepen.

’s Middag bij de huisarts werd een flinke keelontsteking geconstateerd. Nu was ik daar op zich door gerustgesteld, want mijn klieren zijn zo opgezet, dat ik zelfs aan Hodgkin heb gedacht. ME patiënten hebben 1000 keer zoveel kans op die ziekte, dus die veronderstelling is niet eens al te hypochondrisch.

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten

‘Nou ja,’ zeg ik tegen Steenvrouw, als ik het er met haar over heb, ‘Die chemo voor Hodgkin helpt ook tegen ME. Doordat MEpatiënten  werden behandeld voor hun bijkomende Hodgkin, is dit verband ontdekt. Dus mocht ik die ziekte onder de leden hebben, dan kan het wel eens de weg naar genezing van ME zijn voor mij.’ Ik geef haar een ondeugende knipoog. We schieten in de lach.

Vanavond lees ik op Facebook het oude krantenbericht over het ongeluk, dat de broer van vrienden van me ooit het leven kostte. Ik denk aan mijn OB vriendin, die afgelopen zomer haar leven verloor in het verkeer. Ons leven is zo kwetsbaar. We hangen allemaal aan een zijden draadje. Vandaag werd ik er weer eens met mijn neus op gedrukt.

Ik ben blij, dat ik niet tien minuten eerder dat kruispunt over stak. Soms laat ik mijn hondje in Zoetermeer uit. Het had gemakkelijk gekund. Ook ben ik dankbaar, dat ik slechts een keelontsteking heb. Wel een fikse. En mijn lijf zal wel weer enorm veel tijd nodig hebben om em de deur uit te werken. Maar ja. Het is niet anders. Ik heb in elk geval de beste engelachtige hulp in huis, die je je maar kunt wensen……..

engelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezantenengelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten