Thuiszorgperikelen. Of toch niet? Gaat het me nu eens een keertje zomaar voor de wind? Een opgeruimd huis geeft een opgeruimde geest! Geeft een klein huis dan in analogie hiermee een kleine geest? Of kan ik gerust in een hutje op de hei gaan wonen?

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Lekker leeg

Met angst en beven zie ik alle bezuinigingen in de gezondheidszorg voorbij komen in het nieuws. Vooral de recente beknibbeling op thuiszorg baart me zorgen. Mijn huishouden van Jan Steen is bij gebrek aan enigszins functionerende armen aangewezen op goede hulp. Bij voorkeur twee keer per week. En laat daar nu net fors in gesnoeid worden!

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Maar dan zijn ook alle herinneringen weg

Heks is al sinds 2007 aan het procederen om meer uren thuiszorg in de wacht te slepen. Onlangs is het in Hoger Beroep afgewezen. Intussen heb ik alweer opnieuw een aanvraag voor meer uren hulp ingediend. Tevens heb ik een kerel aan de telefoon gehad, die uit naam van de Gemeente onderzocht hoeveel hulp ik nodig heb. Telefonisch. Door middel van een vreemdsoortige vragenlijst.

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Een stad vol piepkleine huisjes

‘Je staat nog maar voor 1 keer in de week in mijn rooster, Heks. Vanaf volgende week.’ Mijn hulp kijkt me meewarig aan. Ze ziet ook wel wat een enorme puinhoop het hier is. Achterstallige overvolle kasten. Uitpuilende wasmanden. Restanten rommel van alle verbouwingsperikelen van de afgelopen maanden. En nu ook nog allemaal kampeerspullen.

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huisKLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Ik schrik me een hoedje. Dit klinkt niet goed. Ik ben onlangs een project gestart om te regelen dat ik zelf wat extra hulp kan inhuren. Voor die achterstallige troep. Op deze manier kom ik daar dan weer niet aan toe!

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Lekker overzichtelijk

Gaap. Wat een slaapverwekkend verhaal toch weer. Het gaat weer helemaal nergens over. Of toch wel? Wordt het nog leuk? Krijgt dit muisje nog een lekker positief staartje? Komt er nog een vrolijke aap uit de mouw?

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Of toch maar iets kleurigers?

Vandaag word ik gebeld door mijn thuiszorgorganisatie. Ik maak me op voor een robbetje vechten, maar het blijkt helemaal niet nodig te zijn. Voorlopig krijg ik gewoon mijn normale uren. Ze hebben een nieuwe indicatie aangevraagd bij de Gemeente. En als klap op de vuurpijl gaat de vrouw voor me uitzoeken of ik via hen meer uren hulp kan inhuren. Moet ik wel zelf betalen natuurlijk. Maar ja, dat kan er ook nog wel bij!

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Zoiets ligt meer in mijn lijn…..

Ik verheug me op een leeg en opgeruimd huis. En ik ben niet de enige! Als je wilt dat iemand graag in je huis vertoeft moet je ruimte maken.

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Dit is echter je van het natuurlijk

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

KLEIN HUISJE, huis, grappig huisje, een leeg huis

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Gouden dag met zilveren rand. Een juweeltje! En toch niks bijzonders, gewoon mijn postzegelbestaan met al mijn partners…..

schoonmaken, balende vrouw

Waar te beginnen?

Eindelijk ben ik dan begonnen met het opruimen van mijn kledingkast. Kledingkamer beter gezegd. Mijn werkkamer is toch eigenlijk een soort walk in closet zo langzamerhand! Zoals altijd bij opruimacties wordt het eerst een enorme puinhoop….. Alles is van zijn plek nu. Zo binnen, zo buiten. Mijn werkkamer is redelijk representatief voor mijn leven momenteel…..

heks met bezemsteel

Hocuspocus

Vanavond fiets ik door de regen naar Steenvrouw. Ik laat de boel de boel en schuif aan aan haar gastvrije eettafel. Ze schenkt heerlijke wijn bij het eten. Na een paar glazen zijn we teut. ‘Wil je nog een glaasje?’ Ondeugend kijkt mijn vriendin me aan. Ik moet nog naar huis fietsen. ‘Dan wil ik eerst even dansen, schat,’ antwoordt Heks. Even later zwieren we door de kamer op muziek van Joe Cocker. Een minifeestje!

Om een uur of tien fiets ik weer naar huis. Het is al behoorlijk aan het schemeren. De natte kledderregen doet herfstig aan. Oh, wat is het fijn, dat we nog een stukje zomer te gaan hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de herfst. De kleuren, geuren en rijkdom aan rijpe gewassen. Maar dit lauwe klimaat, waar zelfs een regenbui niet verkleumend werkt doet me goed. Van mij mogen de mussen nog wel even van het dak vallen. Van de hitte….

heks op bezemsteel

Met droog weer is het lekker vliegen

In mijn huis verschijnen vakantieattributen. Een set pannen zwerft door mijn woonkamer. De tent is geheel compleet onder het bed vandaan gekomen. Er staan wat goede flessen wijn klaar om meegenomen te worden. En een paar nieuwe campingwijnglazen!

heks witte dame

Heksje is er klaar voor!

Morgen ga ik verder met opruimen. Ik heb opeens de spirit. Verheug me op het resultaat. Stel je voor, dat ik gewoon alles weer kan vinden! Dat is me al in geen jaren gelukt. Eigenlijk niet meer sinds de stelende thuiszorg. De puinhoop, die toen is ontstaan in mijn kledingkast en in mijn hoofd, wordt nu eindelijk aangepakt. Hoera! Een goed begin is het halve werk.

Terwijl ik mijn blog schrijf krijg ik een mailtje van de dochter van één van mijn zusters. Ze leest een boek voor aan haar kinderen van Roald Dahl: ‘Joris en de geheimzinnige toverdrank.’ Ik heb ooit tijdens een logeerpartij dat hele boek in één avond aan haar voorgelezen. Ze is het niet vergeten! Wat leuk! Ik citeer:

“Maar goed, vandaag lag Joris eindelijk op de mat. En we zijn al bijna op de helft, het is zo leuk. En ik zie mezelf weer liggen, in jouw wandbeschilderde logeerkamer op de vloer, met allerhande knuffels of bijzondere beesten om me heen, mijn ogen nog maar net open kunnen houdend… Heb je het ooit niet in een avond uitgelezen, of zijn we de volgende dag verder gegaan? Hoe dan ook, elke keer als ik grootmoe laat krijsen, denk ik aan jou, want jij kon zo’n heerlijk gemene knauw in je stem leggen. Daar oefen ik nog op! Dat wilde ik je toch even vertellen..”

Ja, dat geluid heb ik van nature. Echt heksengekrijs…..

dronken heks vliegt tegen boom

Boink!!!