Geboorte van een Dhrupadcowboy! Onverwacht een dag met nauwelijks tegenslag. Wat heerlijk! Heks en Cowboy genieten van een dag in Indiase sferen! Helemaal goed! 

Zondagavond zie ik plotseling een mailtje van mijn lerares Indiase zang: ‘Lieve dames, komen jullie morgen zingen?’ Oeps. Het is me ontgaan, dat we een lesdag hebben. Ik blijk niet de enige te zijn met dit probleem. Slechts 1 van de Dhrupadbitches heeft het in haar agenda staan. Gelukkig heb ik geen andere verplichtingen. Cowboy zit tegenover me: ‘Zal ik meegaan?’


Wat een goed idee! Ik heb hem al geruime tijd een proeflesje Pakawaj beloofd. Het lijkt me geweldig als mijn liefje me kan begeleiden op deze tweezijdige trom. En tijdens ons ritueel Beginning Anew kwam naar voren, dat we te weinig ondernemen samen. Lekker eten en wandelen doen we genoeg. Uitgaan is een zeldzaamheid. Om over museumbezoek maar te zwijgen. De speciaal voor dit doel aangeschafte museumjaarkaart zit werkeloos in mijn oude portefeuille. Inderdaad heel zonde!

Snel stuur ik mijn juf een sms. Mailen lukt immers niet meer. Mag Cowboy meekomen voor een lesje Paklawaai? Het mag. Joepie!


We kruipen vroeg in bed en zetten de wekker. Nergens voor nodig natuurlijk. Om kwart over zeven staan er alweer een paar niet bestelde Mannetjes op mijn bel te rammen. Mijn gratis wekservice. Ik blaf ze bij mijn voordeur vandaan en gooi koffie en pijnstillers naar binnen. Cowboy staat op zijn hoofd. Zijn manier van wakker worden. Ik plak mijn Tensapparaat aan mijn lijf vast en ben klaar om te gaan.


Om kwart over tien zijn we in Barendrecht. Als we niet een kwartier voor de brug bij Lammenschans hadden moeten wachten waren we op tijd geweest…. Er is nog een leerling komen opdagen. De rest kan niet of is ziek. We zijn maar met z’n tweetjes. Wat een luxe…..

Mijn schatje laat de hond uit. De dames gaan aan de slag in het souterrain. Na een tijdje horen we getrommel op de bovenverdieping. Cowboy en de man van Juf zijn ook begonnen met de les. 


Ik had mijn geliefde natuurlijk al verteld over de heerlijke lunch, die we altijd voorgeschoteld krijgen op de zangdagen. De man van Juf is een geweldige kok! Om een uurtje of 1 verzamelen we ons rondom de enorme eettafel in het gezellige dijkhuisje. We scheppen onze borden vol met rijst, Dahl en salade. Ik probeer de hete pickles. Mmmmmm. Zo lekker. Het zweet druipt van mijn voorhoofd. Mijn tafelgenoten lachen me uit…..


Samen met mijn lief wandel ik langs de dijk. Varkentje rent achter een balletje. Hij vindt het ook al zo leuk, dat Cowboy mee is gekomen. ‘ s Middags werkt mijn lief in de rustige woonkamer aan zijn eigen projecten. Beneden zingen wij de sterren van de hemel. We oefenen Gunkali. Volgende week hebben we een uitvoering. Ik moet er nog wel een beetje aan gaan trekken, maar het zit er aardig in.


Zonder file’s rijden we naar huis. Wat gaat alles voorspoedig vandaag. Ook wel eens lekker voor de verandering. Het blijkt later stilte voor de storm te zijn….. 

Thuisgekomen eten we een heerlijk kliekje van afgelopen weekend. Cowboy pakt een trein. Hij gaat nog een uurtje sporten. Heks ligt om. Ik doe helemaal niets meer. Zoals altijd na een drukke dag kan ik niet slapen. Te moe. Te dolgedraaid. Maar wat kan het schelen na zo’n heerlijke dag? Niets!

 


Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Waar zit die Heks? Ze schrijft zo weinig….. Toch geen last van writer’s block? Welnee, ze maakt gewoon teveel mee….

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Wat is er toch met die Heks aan de hand? Ze schrijft zo weinig. Het gaat toch wel goed met haar? Heeft ze soms last van een writer’s block?

Het gaat heel goed met deze toverkol. Ze is stomweg te druk om te schrijven. En als ze al in de pen klimt is ze weer te moe om het helemaal af te maken. En half werk houdt ze niet van, dus zo staan er een paar blogjes klaar. Ze moeten nog voorzien worden van tags en plaatjes. Maar dat is een vreselijk karwei!

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Ook de virussen eisen hun tol in deze tijd van het jaar. Elke week komt er wel eentje op bezoek. Ze slurpen het laatste beetje energie op.

De grootste boosdoener rondom de magere productie van blogs is echter Cowboy. Elke avond zitten we te chatten. Of we zoeken elkaar op. Doen leuke dingen. Nu zit ik bijvoorbeeld in Castricum, in het Dorpshuis. Daar gaan de Hyperblaster Surfcowboys straks optreden. Momenteel rammelen ze er een sound check doorheen. Heks heeft haar party plugs al in haar oren gestopt. Ze wil geen ongewenste fluittonen.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Het goede nieuws is dat Cowboy de komende tijd op reis is. Hij heeft een klus in het buitenland. Kan ik weer lekker elke dag schrijven. Geen vermoeiende romantische etentjes. Geen uitputtende treinreisjes samen met hond en bergen zooi naar Amsterdam. Geen uitgebreid gekokkerel en gezellig gedoe in Huize Heks tijdens het weekend. Rust, reinheid en regelmaat keren weer……

Vanavond nemen we het er echter nog eventjes van. Nadat ik Varkentje bij hem naar binnen heb gekieperd neemt mijn geliefde me mee naar een heel leuk restaurantje op de Zeedijk. Tot mijn grote vreugde kookt de kok volledig binnen mijn dieet. Ik kan gewoon alles eten! Wat een mazzel. We proberen natuurlijk een zinnig gesprek te voeren, maar ja, het wappert toch alle kanten op.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

‘Ga je me missen Cowboy?’ vraagt Heks. Onze handen zijn verstrengeld. ‘Mwah…’ antwoordt mijn lief. Zijn blik spreekt echter boekdelen.

Elkaar een tijdje niet zien werkt misschien wel als een homeopatische verdunning op een relatie. Hoe groter die verdunning, hoe sterker de werking. Je brengt minder tijd samen door en bent minder hecht, het contact verdunt…..maar de werking kan wel eens bijzonder diep uitpakken……

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken! Geen doen. Compassie met dit aandachtschuwe, liefdevolle wezen. En: Laatste surfrockfilmpje, voor de liefhebber!

amazing swimming pool in spanish villa with incredible views to

Zondagavond gaat de telefoon. Heks ligt beetje brak in bed aan een filmpje te frutselen. Ze moet nodig naar buiten met de hond. De afzender is geblokkeerd. Zal ik opnemen?

Als ik mijn naam heb genoemd blijkt ik een oude bekende aan de telefoon te hebben. Deze vrouw belt me eens in de zoveel tijd op. En eigenlijk altijd als ik net enorm moe ben, gek genoeg. Ik heb haar ooit ontmoet bij de spirituele genezer Alex Orbito, heel grappig dat ze na zeker een jaar precies nu opbelt. Vlak voor het healingweekend….

roze-olifantje rozeolifantvoorjade roze images-94

Ze beschikt over een uitstekende intuïtie, dus het zal wel een bedoeling hebben. Suggereert ze zelf. Heks zegt niets. Ze is ietsiepietsie op haar hoede met deze dame, want voor je het weet zeg je iets verkeerd.

Zal ik het gesprek afkappen? Ben eigenlijk te moe om te praten en op eieren te lopen. Uit ervaring weet ik, dat dat averechts werkt. In het verleden heeft ze me wel eens meermalen teruggebeld, vanwege zo’n opmerking. Het is soms heel lastig communiceren met deze prachtige, slimme,  begaafde, maar zeer wantrouwige dame.

images-93 images-91 images-92 41b17876a5a853e694642d8bc4a8b583

Ook in dit gesprek voel ik me uiteindelijk heel ongemakkelijk. Voor de zoveelste keer begint ze me mee te delen, dat ik vooral niet haar op afstand mag behandelen of energie sturen. ‘Dat doe je toch niet. Heks? Ja, ik vraag het maar, want ik dacht dat ik zoiets voelde net…’ Misschien is het zelfs beter helemaal niet aan haar denken…. Denken aan is ook aandacht…. Dan heeft ze nu een slechte dag, want die herhaalde verdachtmakingen, houden me bezig.

Probeer maar eens niet aan een roze olifant te denken!

Unknown-14images-70 Unknown-15 Unknown-16

Het is zoiets als met vreemdgaan. Als je je partner voortdurend vraagt, of hij/zij dat echt niet aan het doen is, alsof de persoon in kwestie het zou toegeven in geval van, dan roep je het bijna op. Je brengt iemand maar op ideeën. 😦  Of drijft hen tot wanhopige acties: ‘Ik zal bewijzen, dat je gelijk hebt, ik doe het gewoon!’ In elk geval is het stomvervelend, om je er steeds over te moeten verdedigen.

‘Je hoeft je niet te verdedigen hoor, Heks, ik vraag het je gewoon iedere keer. Daar bedoel ik niks mee. Wil het gewoon heel zeker weten,,,,’

images-73 images-71 Unknown-17 images-72images-74

Maar goed, het is natuurlijk gestoeld op oud zeer, dit fundamentele wantrouwen. Het vraagt om compassie in plaats van irritatie. Dus voor de zoveelste keer leg ik uit, dat ik zo niet werk, nooit gedaan heb. Ik ga uit van vrije wil. Een genezer is slechts transparant voor de goddelijke energie, op delen, waar ‘ie zelf genezen is. Ofwel, zit je zelf vol stront, dan is de kans groot, dat je dat bij een ander naar binnen kiepert in plaats van de divine healing energy.

images-78 images-75 images-76 images-77images-84 images-83

Een lichtwerker kan goed zijn op een bepaald gebied, iets dat zelf is doorgewerkt en geheeld, maar op andere gebieden niet. Mensen op zoek voelen dat prima aan. Weten dan ook heel goed, bij zie ze moeten zijn voor wat. Een behandeling aan iemand opdringen is dan ook not done, wat mij betreft. Je kunt er vanuit gaan, dat je bij mensen, die zo opereren van de regen in de drup belandt.

images-78 images-79 images-80 images-96 images-82images-90 images-87 images-88

Heks heeft overigens nooit vanuit haar wilskracht gewerkt. Deze methode kan heel krachtig zijn, kijk maar naar docter Phil bijvoorbeeld, maar houdt gevaar van machtsmisbruik en manipulatie in. En afhankelijkheid van de hulpverlener. Ik heb meer vertrouwen in de ruimte van het hart. En daar iemand ontmoeten, vandaaruit opereren… Zoals Alex.

Nog maar een paar dagen, dan is het zover.

images-86 images-85images-89aandacht_nl2images-90images-95images-77

Vandaag houd ik m’n gemak. De activiteiten van afgelopen weekend eisen hun tol. Keelpijn en aangeslagen stem. Mijn zwakke plek…. De wekelijkse Indiase zangles heb ik maar afgebeld. Mijn lerares moest lachen. ‘Wat ben je toch allemaal aan het doen Heks? Ik volg je wel hoor, op je blog!’ Ze giechelt. ‘Nou, doe maar rustig aan, tot volgende week!’ Ja dat zal ik doen. Vandaag ligt Heks gestrekt. Af en toe een hondenronde. Verder lekker dweilen.

images-98 images-97 newsartimage_179289_560_9999_scl ad5cb39a4dam.mp4.jpg