Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Geheimzinnige krachten aan het werk in Huize Heks. Van alles gaat kapot. Niet alles is te repareren helaas. Maar gelukkig zijn er ook andere tendenzen in onze wegwerpmaatschappij: Leve het Repair Café!

BLIKSEM, vonken, ontploffing

Het knettert in Huize Heks

 

Zondagmorgen gaat Cowboy lekker wat sinaasappelen uitpersen. Ik hoor hem vrolijk neuriën terwijl hij druk in de weer is. ‘Huh, wat krijgen we nu?’ Zijn verbaasde hoofd duikt op vanachter de afscheiding tussen keuken en woonkamer. Hij zwaait met een essentieel onderdeel van mijn Moulinex Keukenmachine. Het ligt in twee stukken. Spontaan doormidden gebroken…… Vreemd.

Heks baalt als een stekker. Dit apparaat vervangt mijn armen. Het hakt en snijdt. Ik heb express een heel gerenomeerd merk gekocht pas twee jaar geleden. Zodat het een leven lang mee kan gaan. Mijn liefje kijkt bedrukt. ‘Ik ga wel op zoek naar dat onderdeel. In Amsterdam heb je een winkel, die daar in gespecialiseerd is.’

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren, ontplofte TV, kapotte televisie

De televisie doet ook raar

 

Diezelfde avond geeft ook mijn televisie de geest. Als ik eventjes lekker voor de buis wil gaan hangen, produceert het apparaat een gevaarlijk gebrom. Als je het geluid uitzet, houdt het op. Dus ik kijk tijdelijk televisie zonder geluid. Ook wel eens lekker ontdek ik. Tot ook het beeld vreemd gaat doen vanmorgen. Alles kleurt bloedrood….

Ik duik marktplaats op. Op zoek naar een ouderwetse joekel van een bak ter vervanging van mijn bloederige exemplaar. Ik vind van alles, maar niet in de omgeving. Wel in Friesland, Groningen, Noord Holland en Limburg. Alleen afhalen natuurlijk. Potverdrie.

Terwijl ik het hondje uitlaat loop ik eventjes bij een tweedehandszaakje naar binnen. Ik zoek ook nog een oude laptop. Het gaat me voornamelijk om de tekstverwerkende kwaliteiten van het apparaat. Ze hebben wel iets, maar het is me nog veel te duur.

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Mijn lekkere stuk

 

Wat is dat toch, dat alles altijd tegelijk komt? Ooit begaven mijn wasmachine, droger en afwasmachine het binnen een week. ‘Gelukkig’ kreeg ik pal daarop een auto-ongeluk. Heks en iemand voor haar stopten voor een zebra, een BMW achter me deed dat niet. De bestuurder zat te bellen. Althans, daar leek het verdacht veel op, toen hij direct al telefonerend uitstapte. Van de schadevergoeding kon ik precies een paar nieuwe apparaten kopen.

De afhandeling van mijn laatste aanrijding loopt nog steeds. Heks stopte weer eens voor een zebra. En alweer een BMW parkeerde zich in mijn nek. De bestuurster zat de andere kant op te kijken, verklaarde ze. Haar auto was totaal loss. De mijne ook. Hoewel ik veel meer lichamelijke schade heb opgelopen en de tegenpartij schuldig is bevonden, is er na jaren en jaren nog steeds niets geregeld. Ik heb er al een tweede team advocaten op gezet.

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Er zijn gelukkig plekken, waar je je spulletjes kunt laten repareren

 

Gelukkig gebeurt er een wonder. Na twee dagen dreigend grommen en een ochtend bloederige beelden uitstoten komt mijn stokoude kijkkast tot rust. Van het ene op het andere moment verdwijnt de brom en normaliseert het beeld.

Tevens krijg ik na een eeuwigheid bericht van het laatste team advocaten betreffende de whiplash afhandeling. Er zit schot in de zaak. Hoera! Er is een meeting gepland met de tegenpartij om te proberen de zaak te schikken. En niet voor het luibedrag, dat ze eerst in hun hoofd hadden. ‘U mankeert toch al van alles, dus we geven u bijna niets.’ Nog dagelijks ondervind ik de gevolgen van dit ‘de andere kant opkijken’ van mijn medeweggebruikster. Daar moet wel iets tegenover staan…..

Voorlopig ben ik blij, dat mijn TV zich heeft bedacht. Ik hoop dat daarmee de tendens van apparaten in mijn huis om het te begeven is gekeerd!

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Leve het Repair Café

 

Op stap met mijn boezemvriendin. Dochter strijkt als vlinder even bij ons neer op een terras. Waar blijft de tijd? Nostalgie….

moeie vrouw

Trui

Nadat ik gisterenavond een mopperblog heb geschreven stap ik onder de douche en trek iets fleurigs aan. Kwastje erover, lekker luchtje. Tegen de tijd, dat Trui arriveert ben ik helemaal opgepept. Nog even de katten eten geven. ‘Een, twee, drie, vier, vijf, zes zeven…’, tel ik de bakjes. Trui moet lachen. En schudt haar wijze hoofd. Ze is ook een echt kattenvrouwtje, maar beperkt zich tot 1 exemplaar. De grootmoeder van Pippi. Ik herinner me echter maar al te goed haar studentenkamer met moederpoes en kittens.

jongedame

Dochterlief

‘Wil je een kopje pompoensoep?’ Een overbodige vraag. Mijn vriendin heeft geroeid, dus ze rammelt. We duiken de stad in. In de Waag is het een gekrioel van studenten. We voelen ons er volstrekt misplaatst. Snel maken we dat we wegkomen.

mooie meid lacht achter haar hand

Heks maakt haar aan het lachen

Aan de Nieuwe Rijn strijken we neer op een terrasje. Expres niet op onze ‘oude stek’. Geen zin om allerlei voormalige horecaklanten tegen te komen. We hebben ooit samen in de kroeg gestaan. Een gouden duo. Daarvoor werkten we samen in een tuincentrum en nog langer geleden serveerden we broodjes in een koffieshop. Daar leerde ik haar ooit kennen.

moeder en dochter

Moeder en dochter

We waren collega’s, maar nog niet echt bevriend, toen ik een lift voor ons beiden naar Schotland regelde. We waren oorspronkelijk van zins om ter plekke ons eigen plan te trekken. Na een avond in een oude cottage met spook en fles whisky waren we echter onafscheidelijk. En nog steeds.

slappe lach

Slappe lach

Het was de vakantie van de poppenkast. Ik had zelf een opvouwbaar exemplaar in elkaar zitten flansen op de naaimachine. En de avond voor vertrek tot in de late uurtjes met een vriendin poppen gemaakt of aangepast voor een bloedstollend verhaal over prins Charles.  Inderdaad: Die pop had enorme flaporen.

Verder figureerden een magisch ei, een ongelofelijk nuffige prinses en een monster. Je begrijpt, dat ik hoge ogen gooide met de Flapoorprins. “Kill the bastard!’, riepen de Schotse kinderen in koor tegen het bakbeest tijdens de voorstellingen. Heel grappig.

dames

Voor het eertst uit met de dochter er bij!

Trui, met spierwit haar toen,  had een rustige vakantie gepland. Veel tijd voor bezinning in de natuur en blokfluitspel. Ze was van plan die oude hobby weer op te pakken. Dat kwam goed uit. Kon ze mooi de voorstelling muzikaal begeleiden. Van rust kwam niets terecht. Ik sleepte haar mee naar een dorp aan de Westkust en de rest is geschiedenis.

Vanavond treffen we haar dochter op het een terras. Wat is ze alweer volwassen! Zij is nu degene, die tot diep in de nacht op stap is. Ze zit ons uit te lachen, die twee oude besjes. Met grote ogen kijk ik naar dit energieke sprankelende wezen. Het was altijd al een fantastisch en heel bijzonder kind. Maar wat een prachtige jonge vrouw zit daar tegenover me.

meisje

Hallo wereld

Postuum ga ik de strenge opvoeding door m’n vader nog begrijpen. Doodeng om zo’n mooie meid de wereld in te laten gaan. Gelukkig is dit een zeer verstandig exemplaar. Ze geeft me wat voorbeelden, hoe ze ‘players’ aanpakt. Wat een portret. We liggen dubbel.

Terwijl wij alweer op huis aan gaan, spoedt dochterlief zich naar een eilandje aan het Joppe. Chillen met vrienden. Het is haar gegund. Volgende week begint haar opleiding. Dan is het uit met de festiviteiten…..

drie dames

Vaag