Onbezorgde oudjaarsdag met mijn hondje op het strand. Mijn viervoetige vriend heeft nog geen idee van de donkere wolken, die zich opstapelen aan de horizon. Het zwaard van Damocles, dat boven zijn onbezorgde spaniëlkopje hangt. De tegenslag, die hem letterlijk zal gaan vellen……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oudjaarsdag is het prachtig weer. Zonnig en helder. Heerlijk! Heks en VikThor gaan naar het strand. De knalvrije duinen en de vuurwerkloze vloedlijn. We zijn niet de enigen. Op mijn favoriete parkeerplek bij hotel Duinoord staat het bomvol.

Er is nog een heel klein gaatje tussen 2 enorme breeduit geparkeerde SUV’s. Tezamen hebben ze maar liefst vier parkeerplekken veroverd. Heks houdt haar adem in. Mijn kanariepiet ook. Met grote precisie prop ik mijn propje precies in het gaatje. Ik wurm mezelf en mijn hondje uit de auto. Mooi zo. Gelukt! Hopelijk hebben de SUV bestuurders geen bij hun bolide passende buik.

Ik hoop het voor hen. Mij lijkt het juist grappig om hen via de laadklep naar binnen te zien klimmen met zo’n lekkere in kersttrui gehulde kerstpens……….

Oh, wat is het heerlijk op het strand. Mijn hondje is zo gelukkig. Hij rent achter meeuwen aan en kraaien. Plagerig blijven ze een hele tijd uitnodigend op het zand zitten. Om op het laatste moment op te vliegen. Krakra, haha. Vliegen kan mijn hondje niet. Al zou je het soms wel denken als je hem naar een bal ziet springen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vandaag ben ik zo zorgeloos. Het gevoel van regenlaarzen aan en in plassen springen! Bij gebrek aan plas waad ik door stukjes zee. Naar de eerste beste zandbank. Om daar verder te lopen, paralel aan het strand. Het is eb. Ik heb nog eventjes. 

Bij Brasserie de Badmeester bestel ik wijn en frietjes. Net voordat de keuken dicht gaat. De mensen aan de tafeltjes om met heen met hun gestreste hondjes maken een praatje met me. Mijn hondje is totaal niet gestrest. Ontspannen ligt hij aan mijn voeten te wachten tot hij ook een frietje krijgt. Hij mag niet naar me kijken terwijl ik eet. Heel moeilijk voor hem, met al die heerlijke geuren in zijn neus, maar het lukt hem. 

Als beloning krijgt hij de laatste exemplaren. Heks likt het zout er af. Oh, wat vindt mijn ventje die dingen lekker. Net als Ysbrandt. Die lustte er ook wel pap van….

Thuisgekomen eet ik een hapje en val dan in slaap. Even voor negenen schrik ik wakker van de wekker. Waar ben ik? Waar is de brand?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Steenvrouw komt eventjes buurten. We trekken een fles bubbels open. Opgewekt bespreken we onze goede voornemens. Ik heb er last van dit jaar. Wel vier verschillende voornemens ben ik voornemens. Of vijf. Ik ben de tel kwijt geraakt.

Steenvouw vertrekt weer. Rond twaalf uur zet ik hard muziek aan. De beestjes kijken ongeïnteresseerd naar mijn verrichtingen. Ik dans door de kamer bijvoorbeeld. Om een uurtje of half 1 ga ik buiten naar het vuurwerk kijken en de buren een goed jaar toewensen.

Er is niemand te bekennen en het vuurwerk is de mist in gegaan. Een dikke kruitdamp hangt op de Lange Mare. Binnen gedreven vanuit de buitenwijken, waar flink wordt geknald. De dame van het hotel rookt hoestend een sigaretje. ‘Ik heb pas longontsteking gehad, vreselijk die kruitdamp……’ piept ze. Ik krijg vier dikke zoenen van haar.

‘Wat een lucht, ik kan nauwelijks ademhalen, ik heb het Spaans benauwd ,’ rochelt ze nijdig verder, terwijl ze nog eens diep inhaleert. Heks krijgt ook een sigaretje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Op de stoep kijken we naar de laatste vuurpijlen in de verte. Er is echt geen bal te beleven in de vuurwerkvrije binnenstad. Af en toe komen er wat dronken droppies voorbij. Waar normaal gesproken de brug boven de Oude Vest helemaal vol staat met feestende studenten is het nu een kale boel. Helemaal geen buren op straat………Apart!

Een ellendig bijverschijnsel van het algehele vuurwerkverbod. Een prima verbod, maar dit is dan weer helemaal niet leuk.

Op 1 januari heb ik alle voornemens alweer met voeten getreden. De kop is er af. Een grauwe duffe dag wordt bekroond met een bezoekje van Chris. Ze komt naar de kerstboom kijken.

Die trekt sowieso veel bekijks. Met enige regelmaat komt er iemand gezellig onder zitten. Er languit onder liggen kan ook. De bijna drie meter hoge boom staat intussen kaarsrecht en de takken zijn daardoor in hun volle breedte uitgezakt. Dus dat behoort tot de mogelijkheden. Je kunt je eronder verstoppen indien nodig!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, kan het zijn, dat ik jouw boom eerder heb gezien. Ik herinner me die boom. Jaren geleden heb ik dezelfde waanzinnig mooie boom bij iemand gezien, waar ik inviel tijdens de feestdagen….’

Ja, die boom vergeet je niet. We concluderen, dat mijn nieuwe hulp hier zeker 7 jaar geleden ook al eens is geweest in dit jaargetijde. Mijn magische kerstboom staat in haar geheugen gegrift.

‘Jouw magische boom staat in het collectieve geheugen gegrift,’ geeft mijn kerstboom grif toe. In de blauwdruk van alle kerstbomen ooit ergens ter wereld opgetuigd staat de mijne op nummer 1. Met stip. Volgens mijn boom dan. En hij kan het weten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

Heks crashed, herinneringen aan een intensieve week, dagelijkse beslommeringen….

zingende vrouw

Heks is er klaar voor

Langs mijn mooie kampeerplek op het terrein van Buitenkunst liep een pad. De hele dag en ook een flink gedeelte van de nacht was het een komen en gaan van mensen. Eén jongen viel me speciaal op. Een jochie van een jaar of elf. Misschien iets ouder, maar met het engelachtige van voor de pubertijd en de grote testosteronbomexplosie.

rare meubelsstukken

Wat is het?

Hij liep kaarsrecht, zijn gezicht een beetje dromerig. Als een godenzoon, zich niet bewust van zijn schoonheid. De laatste avond in het theater werd er een programmaonderdeel ingelast. Ditzelfde ventje ging iets doen. Zijn moeder zat pal achter me. Ze wist van niets. Helemaal ontdaan door emoties zag ze haar kind een hele zaal beroeren. En ontroeren.

In grote lijnen kwam zijn verhaal, in een wonderlijke vorm van grappen en sketch, er op neer, dat alle mensen erbij horen. ‘Alle mensen moeten blijven’. En zelfs de misselijkste mensen wist hij een plek te geven in zijn verhaal. Geert Wilders, pedo’s. Allemaal mensen. En allemaal moeten ze blijven. Het deed me denken aan de uitspraak van Thich Nath Hanh: ‘Als je van links en rechts rechts weghaalt wordt de linkerkant van links rechts!’. Hartstikke ZEN dit joch….

rare meubelsstukken

Duidelijk een tafeltje

Mooie mensen kwam ik tegen afgelopen week.

Een enorm lange knappe jongeman, die wanhopige pogingen tot breakdance deed. Levensgevaarlijk met zijn toch licht ongecoördineerde beenbewegingen. Een trappend paard was er niets bij. Maar zo leuk!

rare meubelsstukken

Krantenbak?

Een andere jongeling, die Heks betrapte terwijl ze liep te zingen. ‘Maar ik zing altijd!’ zei Heks ter verdediging. Vervolgens betrapte hij me dan weer op niet zingen. ‘Maar ik fluit!’ bracht Heks uit. Uiteindelijk was ik mijn stem zo goed als kwijt en viel er niet meer zoveel te zingen. Toch bracht deze interactie me op een geweldig idee. Ik bedacht een sluipproject. Een vreemd theatraal zanggebeuren, dat zijn eigen weg vindt in zo’n Buitenkunstweek. Idealiter dan.

rare meubelsstukken

Stoel!

Het heet: Heb je even een kwartiertje? Dan zing je een lied voor iemand. Ik zou dan met deze gast beginnen. Daarna drie maal drie is negen, ieder zingt zijn eigen lied etc. … moet een liedje zingen, troelala, troelala….En dan zingt die persoon weer een lied voor iemand anders. Je mag niet terugzingen en komt allemaal maar één keer aan de beurt. Maar het staat eenieder vrij om lustig om zich heen te zingen natuurlijk…..

rare meubelsstukken

Wandlamp met schoen en theekopje

Een prachtig wat wild meisje. Op één of andere manier had ik steeds terloops contact met haar. Heks had lol in dit geweldige jonge vrouwmens.

rare meubelsstukken

Prototype?

Een koorgenoot, die om de hoek ‘woonde’ op de camping. Steeds raakten we ergens aan de praat, in een rij voor het eten, tijdens een pauze. En telkens zijn het hele intense gesprekken. Een krachtige vrolijke vrouw, die heel veel heeft meegemaakt. Zich heeft moeten schikken in haar lot. Met een stem als een klok. Vitaal. Anders.

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Scildersatelier

Een andere koorgenoot met een dikke buik, 6 maanden zwanger. Niemand wilde naast haar staan met zingen, want ze fungeert als een soort stoorzender. Maar wat een heerlijke vrouw, wat genoot ze! Ze staat voor de klas en de kinderen zeggen ook al tegen haar:’Juf, zing maar niet mee!’. Maar deze week heeft ze gezongen! Uit volle borst!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De mysterieuze Vengaman. Steeds kwamen we elkaar tegen en flirtten een beetje. Nou flirt Heks met iedereen. Zo ook haar opponent. Een fijnproever zullen we maar zeggen. Heks moest er een beetje om grinniken. Tot ze hem de laatste avond hoorde zingen in het theater. Jee, wat een geweldige stem. Net dat rauwe hese randje eraan. Recht in mijn hart. Prachtig Vengaman!

En dan natuurlijk niet in de laatste plaats Tromvrouw en haar gezin. Wat heb ik genoten van al dat jonge leven om me heen. Wat een klus, die kar trekken. Ik bewonder mijn vriendin, dat ze dat allemaal voor elkaar krijgt. Echt heel hard werken!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Vandaag ligt Heks natuurlijk in de crashmode. De halve dag liggen slapen, hondje uitlaten, soepje koken, helft naar zieke vriendin brengen, andere helft zelf opeten. Wat een lekker soepje overigens.

Soepje voor warmte en herstel: Fruit in een goeie olijfolie een uitje, knoflook erbij, koolrabi meebakken. Bouillon toevoegen, schijfjes gember naar smaak, tien minuten laten koken en staafmixen. voeg als laatste wat reepjes rode peper toe. Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De katten vinden het heerlijk, dat ik er weer ben. Om de beurt komen ze enorm knuffelen en afgelopen nacht lag ik bedolven onder een levende deken te slapen. Als Heks zich dan omdraait, vliegt er wel eens één door de lucht. Met Ysbrandt ben ik flink aan de wandel geweest vandaag. Bij het Joppe heb ik hem goed achter de bal aan laten zwemmen. Hij is helemaal tevreden nu.

Mijn stem is nog hopeloos. Die komt pas weer terug als ik ben bijgekomen van de  idioterie van kamperen. Nou ja, lekker rustig toch? Ik hou wel van een paar dagen zwijgen. Ik hang gewoon m’n bordje ‘noble silence’ om m’n nek en maak er een mini-retraite van de komende dagen!