Heks en Hawk spreken weer af. Bepaald geen straf. Nieuwe rituelen schieten als paddestoelen uit de bevroren bosgrond. Een bord veldsla hier, een half glas rode wijn daar……. Of een thermos thee mee! En alweer een bosje bloemen voor mij! Heks geniet met volle teugen en is bij thuiskomst zeer tevree en blij.

Zaterdagmiddag fiets ik naar de fysiotherapeut. Het is heerlijk weer. Stervenskoud met een zonnetje. VikThor loopt naast de fiets te rennen. De grote rode fietskar stuitert leeg achter ons aan. Heks zit zachtjes in zichzelf te pruttelen, want ik kan maar niet op gang komen vandaag.

Geroutineerd haalt Anna Suzanna me uit de knoop. Geniepig rekt ze mijn nek. Duwt tegen mijn heupgewricht en onderrug. Trekt aan mijn benen, zodat ze weer even lang zijn. Haar gemene handjes wandelen langs mijn wervelkolom. Links en rechts ploppen ontspoorde werveltjes weer in hun bedding. ‘Zo,’ verzucht ik tot slot, ‘Zo goed als nieuw. Ik kan er weer eventjes tegen…….’

Heks heeft een compleet fysiotherapeutisch dreamteam intussen. Anna Suzanna voor mijn heupen en rug. Orthopedische Pierrot voor mijn armen en schouders en andere absolute knelpunten. Mevrouw Toverkol met haar fantastische cranio sacraaltherapie voor de subtiele hersenvloeistoffen en soepel bindweefsel.

En sinds kort een piepjongedame, ook orthopedisch, die heel goed is in vastgelopen gewrichten en verknoopte pezen. Resoluut pakt ze Heks op haar meest pijnlijke triggerpoints.

Even later fiets ik door het Bosje van Bosman. VikThor rent door het kale struikgewas. Op een bankje eet ik een boterham bij wijze van lunch. Daar ben ik nog niet aan toe gekomen vanmorgen. Een kop koffie met een crackertje waren het hoogst haalbare.

Zo. En nu naar Hawk. Het is alweer de tweede keer dat ik hem thuis ga opzoeken. ‘Neem je mayonaise mee, Heks,’ drukt hij me van te voren op het hart. Hij gaat een salade maken. Eindelijk. Vorige week stond die al op de rol, maar toen kwamen we er niet aan toe. ‘Ik heb die zak veldsla uiteindelijk weggegooid, Heks,’ vertelde hij me woensdag. Dat gaat hem niet nog eens gebeuren!

Even later parkeer ik kar en fiets op zijn stoep. De voordeur springt open. Hawk zat al op de uitkijk. VikThor vliegt naar binnen. Hij stopt zijn snoet direct in de bak met tennisballen. ‘Hij weet al waar ze staan, Heks, hij is al helemaal thuis hier, grappig he?’

Ik ben ook al helemaal thuis hier. ‘Kijk een bosje bloemen voor je, Hawk.’ Ik geef hem een gevlochten lavendelflesje. ‘Oh, wat heerlijk. Heb je dat zelf gemaakt? Ik heb ook een bos bloemen voor je. Niet vergeten mee te nemen, hoor!’ Heks krijgt alweer een bos bloemen van hem. Vorige week witte papagaaientulpen en nu een waterval roze en witte anjers!

Druk scharrelt mijn vriend in zijn kleine gezellige keukentje. De salade ligt al fijn gesneden op twee borden. Veldsla, wortel, lente uitjes en paprika. Nu moet er nog mayo overheen en olijfolie. ‘En ik maal er nog wat verse walnoot uit eigen tuin overheen, kijk!’ Hawk heeft een ingenieus apparaatje uit Zwitserland speciaal voor dit doel.

Even later zitten we in zijn stampvolle woonkamer. ‘Vind je het hier vol?’ vroeg hij de vorige keer. ‘Het is lood om oud ijzer wie er meer frutsels heeft, Hawk. Mijn huis lijkt wel een uitdragerij, maar jij kunt er ook wat van!’

Geen wonder dat ik me hier zo thuis voel.

We smikkelen van de salade en praten over van alles en nog wat. We hebben nooit gebrek aan gespreksstof. ‘Kom, we gaan met de honden op stap. Ik haal even Charlie de Dalmatiër op. Dan zie ik je in het Leidse Hout.’

Hoe kun je zo snel een nieuwe traditie instellen? Hoe kan het na een paar zaterdagmiddagen in het Hout met Hawk, de Dalmatiër, de Ierse wolfshond en nog wat oude bekenden al een gewoonte zijn geworden? De hondjes rennen en spelen op het grote veld. Wij zitten op de enorme bank in het zonnetje met een kopje thee en een glutenvrij gebakje.

Elke keer als ik met Hawk op stap ga kom ik helemaal blij thuis. Maar ook hij knapt er naar eigen zeggen enorm van op. ‘ Bedankt voor de heerlijke middag. Je hebt me tevens een hele fijne avond bezorgt,’ roept hij altijd bij het afscheid.

Afgelopen donderdag treffen we elkaar in het theehuis voor een half glas wijn. Bij binnenkomst zie ik een oude vaste klant uit mijn horeca-verleden aan een tafeltje bij het raam zitten. De man goot dagelijks een paar stevige Burchtmaatjes whiskey naar binnen onder het uitkramen van allerlei seksistische onzin. ‘Heks. met je goddelijk lichaam, doe mij eens even dit of dat….’

MET EEN HALF GLAS RODE WIJN

‘Dat is die patholoog anatoom uit het ziekenhuis hier tegenover, waar ik weleens mee praat,’ vertelt Hawk me even later, ‘Ken je hem?’ Heks schiet in de lach. ‘Het is geen patholoog, Hawk,’ help ik hem uit de droom, ‘Dat heeft hij je wijsgemaakt. En hij werkt ook niet in dat ziekenhuis op de snijkamer. Nee, dit ouwe lijk is al jaren met pensioen!’

‘Hij is psychiater. En een hele rare ook nog. Schreef gewoon receptjes uit aan de bar voor wie het maar wilde! De grapjas heeft je bij de neus gehad…. Maar: Je bezorgt hem nu een hele slechte dag door hier met mij te zitten. Daar droomt die man al jaren van. Hij heeft me regelmatig mee uitgevraagd vroeger. Zonder succes. En nu heeft hij weer het nakijken! Kijk maar, hij ziet een beetje groen…’

Hawk vindt het prachtig. Vooral nu blijkt dat de man hem voor de gek heeft gehouden. Als we weggaan roept de Psychisch Gestoorde Patholoog hem bij zich. ‘Waar ken je haar van?’ informeert hij pissig. ‘Oh,’ roept Hawk luid, terwijl hij met zo’n fallisch gevormde  ballenwerper zwaait om zijn woorden kracht bij te zetten, ‘We kennen elkaar al eeuwen!’ Hetgeen misschien niet eens gelogen is.

‘Het is vast een oud contact, Heks,’ zegt een toverheksje tegen me als ik haar over deze unieke vriendschap vertel, ‘Vandaar die herkenning.’

Het maakt mij niet uit hoe het zit. Ik ben ontzettend blij met deze kanjer in mijn leven erbij!

Heks en Zwaan samen op stap in oerHollands landschap. Het komt me nog bekend voor ook. Verrek! Ik ben hier al eens eerder geweest. In minder goed gezelschap weliswaar en ook zat alles toen tegen…… realiseer ik me achteraf.

Woensdagmorgen smijt ik wat kleren in een koffer, pak mijn tandenborstel en haarborstel in, grijp wat spulletjes voor Ysbrandt bij elkaar: We gaan een dagje op stap met Zwaan. Ze heeft ons uitgenodigd om een nachtje in een hotel te logeren.

Rond het middaguur belt mijn vriendin aan. We duiken eerst nog even een outlet in. Hier pal om de hoek. Natuurlijk vind ik weer twee perfecte jurkjes voor bijna niets. Zwaan koopt een wollen vest voor haar beste vriend.

In de loop van de middag arriveren we in Lekkerkerk. We logeren in het enorme Fletcher hotel de Witte Brug. Onze kamer vinden is een hele opgave, het gebouw is een doolhof! Maar wat een mooie kamer. Groot genoeg voor een heel gezin.

Nadat we onze spullen hebben gestald gooi ik een kleedje op tafel. We eten we een broodje en drinken thee. ‘Kom, dan gaan we lekker met het Varken wandelen…!’ Even later zitten we in de auto richting een interessant wandelgebied. ‘Neem het pontje, dat is ook heel leuk om te doen!’ adviseert de receptioniste ons.

Eenmaal aan de andere kant van de Lek herken ik opeens het landschap. Hier ben ik een tijdje geleden ook geweest! ‘Volgens mij staat hier ergens het ‘Huis van Zessen”, mompel ik half in mezelf. En ja hoor, net op dat moment rijden we er langs.

Een stukje verder parkeer ik mijn kanariepiet langs de dijk. We lopen het prachtige Hollandse landschap rond Kinderdijk in. Bomvol molens! ‘Goeie hemel,’ zeg ik tegen mijn maatje, ‘Het zijn er veel meer dan ik me herinner!’ Don Quichot zou zijn hart kunnen ophalen hier!

We bezoeken een kaasboerderij  ‘BioKaas Kinderdijk‘ waar we toevallig langskomen. De uitbater is een vriendelijke man. Trots op zijn product. ‘Onze kazen zijn volstrekt vegetarisch. We gebruiken geen stremsel uit de lebmaag van kalveren!’ Zwaan koop yoghurt en kaas. Heks ziet het met lede ogen aan. Alle hier uitgestalde producten zijn voor mij verboden gebied tot mijn verdriet….

‘Je kunt onze producten ook in Amsterdam kopen,’ vervolgt de man zijn verhaal. Hij geeft Zwaan het adres. ‘Het is ongelofelijke lekkere kaas, Heks,’ vertelt ze me een dag later.

Even later wandelen we door de polder. Het is ijzig koud intussen, ondanks het zonnetje. Een gemene wind snijdt zich een weg door de kieren en spleten in onze winterjassen. Maar wat is het hier mooi! Echt fantastisch.

Een uurtje later rijden we weer langs de dijk. ‘Kijk, hier heb ik met een ex ons 1 jarig bestand gevierd. In een snackbar….’   Ik wijs op een glazen frietkot langs de weg in een klein plaatsje langs de Lek. Lekker romantisch. Met kleffe frietjes….. Moest ze zelf betalen natuurlijk. Zoals ik alles eeuwig en altijd zelf moest betalen bij die knakker. En vaak ook nog voor hem….. De benzine van dat uitje stond bijvoorbeeld al op mijn rekening. Zoals meestal het geval was.

We draaien Alblasserdam in op zoek naar een restaurant. Om de hoek van de friettent is een Chinees restaurant, ‘China Town‘. We worden gastvrij ontvangen door een ongelofelijk aardige jongeman. Ondanks zijn jonge leeftijd runt hij dit restaurant met vaste hand. De kaart is geweldig en bovendien staat bij elk gerecht vermeld welke allergenen er in zitten! Binnen mijn wensen en mogelijkheden wordt een menu samengesteld. Fantastisch!

In no time staat de tafel vol met heerlijk eten. Mijn Tippan gerecht wordt ter plekke geflambeerd. Het is overheerlijk en zoveel dat Varkentje onder de tafel ook een hele goeie dag heeft……

‘De groenteschotel krijgt u van het huis,’ zegt de gastheer als we om de rekening vragen. Als we die dan uiteindelijk krijgen kunnen we nog niet geloven dat de man niets vergeten is….

 

‘Ongelofelijk,’ zeg ik tegen Zwaan op de terugweg naar ons hotel, ‘Toen ik met die ex hier was ging alles mis. Ik liep natuurlijk weer aan de kar te trekken, zoals gewoonlijk. Ik heb dat ‘Huis van Zessen’ voor hem opgesnord op internet, ondanks zijn gescheld op smartphones…. Sinds hij er zelf eentje heeft zijn ze plotseling wel OK overigens. Meuh….’

‘Vervolgens konden we die vermaledijde molens niet vinden. Achteraf gezien bizar. Want we stonden er ongeveer met onze neus bovenop! En ook een fatsoenlijk restaurant zat er niet in die dag. Zo vierden we ons jubileum op een hopeloze plek met smerig eten….. Op een steenworp afstand van de geweldige Chinees waar we vandaag te gast waren. Typisch.’

Natuurlijk heb ik van die dag destijds toch een mooi verhaal gemaakt. Gewoontegetrouw.

’s Avonds gaan we lekker een uurtje de sauna van het hotel in. Er liggen slippers, handdoeken en een dikke badjas klaar. Super de luxe natuurlijk, zo’n privé sauna. Eenmaal terug op de kamer kunnen we onze ogen nauwelijks open houden. Heks hangt ondersteboven uit het raam en rookt medicinale weed, terwijl Zwaan al op 1 oor ligt.

Ik krijg meer spierpijn van mijn moeizame positie dan dat het voordeel oplevert, dus ik kruip ook in bed. Alles doet zeer natuurlijk, na zo’n dag. Het duurt dan ook eventjes voordat ik in slaap sukkel. Al die tijd ligt Ysbrandt lekker tegen mijn handen te knuffelen. Hij vindt het superleuk dat hij zo op de grond naast mijn hoofd kan slapen. Normaal gesproken ligt hij aan het voeteneind!

De volgende dag maken we nog een gigantische wandeling. Het is een prachtige omgeving. Aan het eind van de middag koers ik huiswaarts. Ik zet Zwaan af op het station. Het waren heerlijke dagen, we hebben elkaar de oren van het hoofd gekletst en Heks is doodmoe natuurlijk.

’s Avonds sluit zich een virus aan bij mijn vermoeidheid. Mijn keel begint pijn te doen en ik raak mijn stem kwijt…. De grote zwakke plek van MEpatiënten. Dat betekent de komende dagen absolute bedrust, want ik wil volgende week wel in de Mattheüs Passion meezingen!

 

Killer stories, a true story to die for, moordwijven en dodelijke kerels,bloeddorstige bloedbroeders versus een geslepen zus die haar zuster offert. De wereld zit vol gevaarlijke gekken. Niet iedereen overleeft hen.

Vandaag ben ik laat. Ik ben pas om half vijf in slaap gevallen, vandaar. Het is dan ook al rond het middaguur als ik eindelijk met Ysbrandt in een park loop. De zon schijnt, het is droog. Goddank.

Vannacht bekijk ik diverse afleveringen van het programma ‘Born to kill’. Afgewisseld met ‘Bloodrelatives’ en andere griezelige reality programma’s vol moorddadige mensen met zieke geesten en verdorven karakters, die elkaar naar het leven staan. Vol ongeloof zie ik het verhaal van een serieverkrachter in love. Zijn geliefde gaat vanaf dag één mee in zijn verdorven fantasieën.

Als ze eenmaal getrouwd zijn gaat het van kwaad tot erger. Hij baalt ervan dat ze geen maagd meer is en laat zijn oog vallen op haar jongere zusje. Een onschuldig meisje van vijftien. Samen drogeren ze het arme kind om haar vervolgens te verkrachten. Helaas is de dosis verdovende drugs uit de dierenkliniek (!) waar de slechte zuster werkt te hoog voor het jonge meisje. Het is geen paard tenslotte: Ze overlijdt ter plekke.

Het gruwelstel komt ermee weg….. Nu begint hun echte terreur. Was de man voorheen tevreden met een stevige verkrachting, nu wil hij bloed zien. Zijn vrouw helpt hem zoveel ze maar kan. Onvoorwaardelijk. Ze plegen nog een paar moorden op jonge maagden voordat ze gepakt worden.

Hierna volgt een item over drie moordbroers. Ook weer walgelijk en afschuwelijk. Gewetenloze psychopaten aan het werk. De jongste broer is pas 15 jaar oud. Hij heeft wel emoties en gevoelens. Hij doet niet mee met het moorden, maar is natuurlijk wel met zijn familie op stap. Roadtrip met pief paf poef geluiden. Heks zit verbijsterd te kijken.

Uiteindelijk worden ook zij gepakt. De jongste broer wordt later gevangenispriester…..

Dan komt er nog een aflevering over een sociopaat van de bovenste plank. Hij liegt over zijn beroep, achtergrond, opleiding, financiele status en ga zo maar door. Toch weet hij zich te profileren als politiek lobbyist en op die manier in de hoogste kringen dor te dringen. Hij maakt mensen handig geld afhandig en weet de schijn op te houden zelf ook een rijke stinkerd te zijn.

Op een gegeven moment trouwt hij met een zakenvrouw met drie jonge kinderen. Niemand weet dit, hij houdt haar succesvol verborgen voor de buitenwereld. Zodoende kan hij rustig doorgaan met zijn vele affaires en avontuurtjes. Hij manipuleert de vrouw naar de andere kant van het land. Zo heeft hij lekker zijn handen vrij om door te gaan met zijn rare leventje.

Hij trouwt nog een vrouw. Ook haar weet hij enige tijd een rad voor ogen te draaien, maar uiteindelijk valt zijn kaartenhuis in duigen. De dames ontdekken elkaar. Ze ontdekken nog meer bedrog. De meest recente echtgenote besluit de eikel erbij te lappen wegens bigamie, maar dat moet ze met de dood bekopen. Meneer schiet haar door de kop…..

Wat heb je toch een rare mensen. Wat zit de wereld vol met mafkezen. Neem nu die broers. De middelste is de leider. Hij is vrij jong in een gevangenis beland en daar tijdens een opstand door andere gevangene verkracht. Acht uur lang! Door grote gewelddadige horken van kerels!  Afschuwelijk natuurlijk. Het heeft hem gebroken. Het heeft van dit rotjong, deze kleine crimineel, een monster gemaakt……

Terwijl de beelden nog door mijn hoofd spoken geniet ik van het zonnetje. In het park kom ik een vrouw tegen met een schat van een hond uit Roemenië. We raken aan de praat. Opeens komt de malle molenaar ter sprake. Hoe? Geen idee. De man blijkt klusjes te doen voor de vrouw. ‘Hij is ongelofelijk aardig voor me, ik krijg regelmatig een lekkere eend of gans cadeau. Die schiet hij zelf…’

Dat weet Heks. Hij wilde zijn jachtgeweer ook een keertje op mijn hond richten. Die zat achter een haas aan op de golfbaan. Hij behoort die zigzaggende haas af te schieten. Nog niet zo gemakkelijk natuurlijk. Dat is zijn bijbaantje, maar nee, hij pakt liever mijn hond, de held. Ik ben niet de enige met deze ervaring! De man is een regelrechte griezel. Hij heeft een goeie klap van zijn eigen molen gehad mijns inziens. De laatste die ik over de vloer zou halen…..

‘Ik heb de politie een keertje op zijn dak gestuurd, toen hij me stond uit te maken voor hoer, kutwijf en erger. En dat hij me wist te vinden. Hij sloeg regelrecht bedreigende taal uit. En dat in combinatie met dat geweer….. Mijn actie heeft wel geholpen. Sindsdien laat hij me met rust.’

Er komt een loopse teef aanlopen met een meneer eraan vast. Varkentje is instant verliefd. Zo snel gaat dat bij honden in hun wereld van geur. Zodoende moet ik hem vliegensvlug aanlijnen.

‘Dank voor de tip. Ja, je hebt vreemde snuiters op de wereld,’ zegt de vrouw bij het afscheid. ‘Ach, jij hebt geen problemen met de man. Het is net als bij de gemiddelde psychopaat. Superaardig voor sommige mensen, maar voor anderen gevaarlijk….’

‘Ik maak een studie van rare mensen momenteel,’ vervolg ik opgewekt, ‘Ik probeer de vinger te krijgen achter bepaald gedrag, waar ik vaak tegenaan loop. Ik heb zelf ook relaties met narcisten achter de rug. Het thema houdt me dus behoorlijk bezig.’ Ik vertel maar niet over de griezelmarathon van vannacht. Wel noem ik het boek van Iris Koops, Het verdwenen Zelf.

‘Oh, wat interessant! Ik werk met moeilijke mensen, intelligente types vaak, maar zonder enige vorm van empathie. En ik heb een moeilijke broer….’ Klinkt bekend. De wereld zit vol narcisten, maar veel mensen weten er de ballen vanaf. Heks ook tot voor kort. Nu mijn ogen open zijn gegaan zie ik dit verschijnsel overal. Het komt toch vaak voor. 1% van de bevolking is best veel, dat zijn er 100 op de duizend!

Mijn overtuiging is ook, dat je er meer op je dak krijgt als je hen niet herkent. Zodra je een narcist ontmaskert heb je een enorm probleem. Het is het ergste dat je deze mensen kunt aandoen. Dus maak je borst maar nat: Er volgen geheid levensgevaarlijke represailles. Het goede nieuws is, dat als je het overleeft, je waarschijnlijk ook van die kwibus af bent…… Omdat ie in de bak zit.

Gevallen engelen en restanten van reuzen…..Zijn alle engelen man? Of is dat weer typisch een geval van patriarchale interpretatie? Is een vrouwelijke engel per definitie dronken? (DE SPREEKWOORDELIJKE ENGEL IN BED) Heks kent genoeg engelen in de overgang……

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

Het zonnetje schijnt. Heks ligt in bed met een lekker heksenboek. Het bestaat uit twee delen. Gisteren begonnen met deel 1: ‘Nephilim, kind van de wegen.’ Geschreven door Linda Wormhout.  En nu precies halverwege. Het leest als een tiet. Van onze eigen Moeder Aarde wel te verstaan. Ik raak geïnspireerd. Kom op nieuwe ideeën.

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

In het boek komen gevallen engelen voor. Het is niet de eerste keer, dat ik dit fenomeen tegen kom. Drunvalo Melchizedek schrijft bijvoorbeeld uitgebreid over deze gevleugelde reuzen, die ooit de aarde bevolkten. Maar ook de bijbel staat vol verwijzingen naar dit fladderende volk. En herinner je je Ming Han nog? Het tweeduizend jaar oude beeldje, met vleugels, dat ik onlangs in een boekhandel op de kop heb getikt. Dat kleine artefact van jade, dat me riep vanuit de etalage…..

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

Zou mijn kleding-engel ook afstammen van deze lijn van gevallen engelen? Afgelopen zondag bewees hij me nog goede diensten. Ik fietste vanuit de kerk richting huis langs een kledingwinkel. ‘Ga kijken, Heks, er hangt iets voor je’, fluisterde mijn cherubijntje. En inderdaad. Ik vond een geweldige spijkerbroek, beschilderd en vol studs. Een plaatje. Hij zit als gegoten en staat geweldig! De prijs was ook aangenaam. Het oorspronkelijke bedrag van honderdvijftig euro was geëlimineerd tot zestien euro. Goed werk, engeltje!

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenimages-713engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenimages-712 engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

‘Goeie broek, Heks!’ roept Steenvrouw, als ik rond het middaguur voor een kop koffie in haar atelier neerstrijk. We rommelen wat in de kist met albast. Heks heeft het in haar hoofd gehaald een stuk te bewerken met mijn Dremel. Ik wil een schedeltje hakken. Steenvrouw gaat het zware werk doen. De steensoort is vrij zacht. Nou ja. Ik weet niet of het haalbare kaart is…. Toch is het heerlijk om de stenen door mijn handen te laten glijden.

Daarna wisselen we nieuwtjes uit. Mijn vriendin heeft een programma over ‘de overgang’ gezien. ‘Uitgebloeid’ van Ingeborg Beugel. Ik heb de vooraankondiging gezien. Het kon me niet bekoren. Het taboe op het onderwerp moet worden doorbroken vond de maakster. Ja, daar zit wat in. Maar wat krijgen we? Allemaal ellende. Je wordt er een depressief en seksloos wezen van.

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Mannen in de penopauze kopen een Porsche en nemen een jonge griet in bed. Vrouwen zwaaien depressief hun laatste kroost uit en gaan in de put zitten. Wat een flauwekul.

Dus lieve vrouwen met opgedroogde eierstokken: Wees blij! Een nieuwe periode! Je bent nu een wijze vrouw, niet meer geregeerd door je hormonen. Ja, je verandert in een bol, qua lichaam. Je gaat steeds meer op de Grote Moeder in haar oorspronkelijke vorm lijken. Maar er ontstaat ook rust. En waarom zou je ook niet een leuke Porsche kopen? Of iets anders doen, iets krankjorems? Een lekkere jonge vent in bed?

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Maar goed, ik heb het programma niet bekeken. Nog niet….. De invalshoek bevalt me niet. Eerst mogen we niet menstrueren. Het moet maar verborgen en onbesproken blijven. Het is vies, stinkt. En eng, want bloederig. En als het dan klaar is met al die gore praktijken, dan komt daar die deprimerende overgang overheen. Begin je terug te verlangen naar die smerige periode van menstrueren. Blijkt het opeens gewenst te zijn!

Zouden engelen ook ongesteld worden? Het lijkt er niet op. Het zijn allemaal mannen in mijn literatuur. Typisch. Mijn kleding-engel is vast gay. Hij heeft een geweldige smaak!

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Bos, blauwe hemel, bloeiende bomen en rennend Varkentje. Vanmiddag klopt het helemaal? Wat klopt? Mijn hart!

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Vrijdagmiddag. Het weer is zacht. Ik ben al uren aan het rondrijden me Ysbrandt achterin. Zwembad, fysiotherapeut. Maar nu is hij aan de beurt. Verheugd springt hij uit de auto. Neus in de lucht. Hij weet waar we zijn. In een straat grenzend aan Het Leidse Hout. Mijn kanariepiet staat geparkeerd onder een uitbundig bloeiende boom. Overvloedig tekent de witte bloesem op kale takken af tegen de bleekblauwe winterhemel. Ik laaf mijn ogen aan al die schoonheid. Ys wacht geduldig totdat ik klaar ben met fotograferen……

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

Nu gaat het wat hem betreft echt beginnen. We wandelen het grote park in. Hij neemt een duik in het gras. Rollebolt dat het een lieve lust is. Als hij genoeg heeft gesnuffeld en gemarkeerd, komt hij me opzoeken. Guitig koppie. ‘Zie ik daar een bal, vrouw?’ Ja, hij heeft het goed gezien. Ik heb een werpstok met tennisbal onder mijn jas verstopt. Grotendeels dan. Op het zichtbare gedeelte fixeert mijn hondje zijn blik. Tong op half zeven. ‘Please, please?’

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Zo spelen we dan een hele tijd op het grote veld. Heks zit op een picknicktafel, lekker in het zonnetje. Ysbrandt spurt over het veld, stort zich op de bal, brengt em steeds terug,  verdwijnt af en toe in een sloot….. Wat een feestje, ons feestje!

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Heks heeft drie dagen in bed gelegen met een griepje. Natuurlijk moet ik dan ook met Varkentje op stap, maar dat gaat bepaald niet van harte. Met grote moeite hijs ik me in kleding, sjok of sukkel op fiets met bonkhoofd en pijnlijf door bos en stad. En heb het vrij snel helemaal gehad.

 

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

 

Daarom geniet ik dubbel van deze middag. Buiten het schitterende lenteweer, de bloesem, mijn rennende hondje, geniet ik ook van het genieten. Dat het weer lukt. Lekker hoor.

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesembloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

bloesem, krentenboompje, bloeiende boom, bloesem in februari, witte bloesem, blauwe lucht, winterbloesem

We hangen dagelijks aan dat dunne sterke zijden draadje. Met onze wil om te leven. Als je dan toch leeft: Doe iets leuks. Iets waar je blij van wordt. Indiaas zingen bijvoorbeeld. In mijn geval…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Vorig jaar bleef het maar winteren. Om de haverklap kregen we een weeralarm voor onze kiezen. Regelmatig moest ik ergens verstek laten gaan. De ritjes naar mijn zanglerares in Barendrecht waren soms een regelrechte ramp. Zelfs Heks had in april 2013 schoon genoeg van sneeuw en wintertenen. En dat wil wat zeggen! Ik ben dol op de winter!

Vanmorgen rijd ik met het zonnetje in de rug de stad uit. De weg is leeg en mijn hoofd ook. Monter, goede zin…. Ja, dit heksje heeft er zin in! Een dagje Indiaas zingen met de Dhrupad Bitches! Na een vlekkeloze rit kom ik op de valreep aan bij het geliefde dijkhuisje.

In het souterrain zitten de dames al volledig verzonken de klank AAAAAA te zingen. Zo laag mogelijk. Een uur lang. Met haar jas nog aan ploft Heks op een kussen. Heerlijk om zo ingepakt in sjaal en jas mee te bassen. Mijn stem zakt. En nog een beetje. Tot ik de absoluut laagst mogelijke toon heb uitgenodigd in mijn borstkas. Voor nu dan, hè. Over een tijdje wil er misschien een nog lager geluid op bezoek komen.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ik laat de toon vibreren, wonen in mijn klankkast. Mijn hart is opgetogen. Wat voelt dit toch lekker! Na een tijdje hoor ik riedels boventonen boven de groep uit zingen. In een bad van klank luiden wij ons nieuwe jaar in. Daarna drinken we thee en kletsen elkaar de oren van de kop. Het is weer feest in het kippenhok!

We zingen een serie oefeningen in de ‘toonsoort’ van die moeilijke, maar oh, zo mooie raga.  Soms voel ik em helemaal aan en dan gaat het vanzelf. Maar regelmatig zit mijn stem er net tegenaan te schuren. Ik ben niet de enige met deze frustratie…. Het is gewoon een lastpak. Maar ja, zoals met alles in het leven, baart oefening ook hier kunst. Uiteindelijk.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Gelukkig gaan we aan het eind van de ochtend even ritmes instuderen met de man van mijn lerares. Hij maakt een telraam van onze vingers. Speelt de ritmes voor op zijn Pakhawaj. Spreekt ze uit, zoals de gewoonte is in India:

‘Tei, tei, tat. Tite tei tat. Tite kate gade gana’. We scanderen braaf na. Iemand begrijpt het niet. Geduldig legt hij het nog eens uit. “Laat die tieten er gewoon uit’, zegt hij. We liggen dubbel. Arme, arme man. Hij heeft het weer zwaar te verduren…. En waar heeft hij het aan verdiend? Hij kookt elke maand de sterren van de hemel voor ons!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ook vandaag is die lunch weer het absolute hoogtepunt van de dag. “‘Mmmm.’ ‘Jammmmie.’ ‘Oh’, -zucht-, ‘Wat lekker!.’ ” hoor ik om me heen. We proberen alles op te eten, maar het lukt niet. Onze trommelman heeft zo godsgruwelijk veel gekookt van dit lekkers! Hij verklapt me zijn keukengeheimen. Lacht zich weer suf om mijn geworstel met de pickles: Ik eet graag zeer heet en zweet daarbij als een atleet…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

De middag vliegt voorbij. Goh, wat hebben we hard gewerkt! Aan het eind improviseren we met het geleerde. Onze vingers een telraam, opletten om binnen de tonen van de raga te bewegen, niet balken, rondzingen…..

Opeens kan 1 van de dames niet meer nadenken over dit alles. Ze zingt voor de vuist weg. Het klinkt prachtig! ‘Maar ik snap het niet, ik weet niet wat ik doe!’, roept ze vertwijfeld. ‘Dat is juist helemaal goed, doe je hoofd maar uit, dan klinkt het direct veel beter, zonder bibberen, vast en welluidend!’ roept onze juf.

Ja, het is me wat, dat Indiase zingen. Je moet aan van alles denken om het een beetje onder de knie te krijgen. Maar om het van de grond te krijgen moet je alles weer vergeten.  Je hoofd leeg maken. Ontspannen. Het gewoon doen! Het is net zoiets als autorijden…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Op de terugweg ben ik blij, dat ik zo goed rij intussen. Een ongelofelijke halve zool besluit opeens om vanuit een stilstaande file zich op mijn baan te gooien. Geen richtingaanwijzer uit, niks…. Mijn baan ging een geheel andere kant op, dus wij reden gewoon. Gelukkig reed ik rustig. Met een leeg en helder hoofd….

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk   Een levensgevaarlijke situatie verder rij ik nog gewoon op die weg, ben nog in leven. Auto nog heel. Hondje intact. Hart bonzend in mijn keel. De boosdoener is er al vandoor gescheurd. Dat scheelde maar weer een haartje….. Zo hangen we dagelijks aan een draadje. Allemaal. Dat dunne sterke draadje. Met onze ijzersterke wil om te leven!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Kinderen zijn toch zo ontwapenend. Twee Heksjes delen hun kunstschatten. Werk van Tom Seerden en Eva de Visser. Zoveel schoonheid maakt blij…

'Proeven', door Eva de Visser.

‘Proeven’, door Eva de Visser.

Mijn vriendin Fiederelsje vertelt me hoe ze haar tuin aan het snoeien was in het zonnetje eerder die dag. We zitten te genieten in haar huis van een aardbeiensmooty made by Heks. ‘Mijn overbuurman zat te drummen en een jongetje van hooguit drie jaar begon midden op straat te dansen.’ Ze lacht stralend. ‘Dat was zo fantastisch, joh, hij bewoog als een volleerd danser, zo met allemaal van die beweginkjes….’ Ze maakt moderne dansbewegingen. Ik zie het voor me….

Kids! Vanmiddag bij de slager stond ik een eeuwigheid te wachten vanwege allerlei blinde vinken voor me. Nee, echt letterlijk. Twee Leidse Tantebetjes bestelden deze gemankeerde nepvogel. En die moesten nog helemaal in elkaar worden geflanst. Heks stond met plezier te wachten, want er kwamen twee jongetjes binnen. ‘Waf, waf’, zei mijn varken. Ze schrokken. De ene besloot net om de deurpost te wachten. Hij gaf de ander van daaruit instructies.

 ‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Eindelijk ben ik aan de beurt. Bij deze slager krijgt iedereen een stukje worst. En dat is de lekkerste rookworst van Nederland. Dat vinden die jongetjes ook. En Ysbrandt. Die zit al een kwartier ritmisch met zijn staart te roffelen tegen het deurtje van een kast. Tot groot vermaak van iedereen.

De slager snijdt twee stukjes af en loopt om de toonbank richting Heks. Op dat moment reikt het handje van het jongetje in de winkel automatisch omhoog naar de hand van de enorme slager. Hij spert zijn lekkerbekje open als een vogeltje. Het ziet er aandoenlijk uit. Maar het lekkere hapje vliegt voorbij. De ontsteltenis op dat koppie! Hilariteit alom. Hij kon er uiteindelijk ook wel om lachen, vooral omdat hij toch z’n plak worst kreeg. Zo ook zijn vriendje!

 ‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Vrouw

Zo wisselen Fiederelsje en ik onze kleine belevenissen uit. Dan diep ik mijn nieuwe oude beeldje op uit mijn tas. ‘Uit de Han dynastie, maar hij zegt tegen me, dat hij Ming heet.’ Ze bekijkt het aan alle kanten. ‘Wat mooi!’ En ‘Heel veel Chinezen heten Ming. Misschien een Ming uit de Han periode?’ We grijnzen. ‘Ik noem hem Ming Han’, zeg ik overtuigd. En zo heet hij.

‘Wat kun je toch blij worden van kunst’ zeggen we tegen elkaar. Fiederelsje haalt een schilderijtje tevoorschijn, dat ik nog niet eerder gezien heb. Prachtig. Dit meisje met de haring heet : ‘Proeven’ en is gemaakt door Eva de Visser. Dit is haar website.

Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Ook aan deze kant weer heel mooi, die ‘Vrouw’

‘Het is haar eigen dochter. Het is zo mooi aards. Zie je dat vet van die haring op haar mond?’ Ik kijk naar de dromerige wat loense focus van het meisje op deze lekkernij. In vervoering. Het is inderdaad wel lustig. Zinnelijk. En puur. ‘Het is met zoveel liefde geschilderd,’ zegt Heks tenslotte.

‘Vrouw’ is gemaakt door Tom Seerden

Die kleuren

Ik maak ook wat foto’s van dat prachtige beeld, dat ze jaren geleden ontdekte op een kunstbeurs. Heks was getuige van deze knieval voor schoonheid van haar vriendin. ‘Nog elke dag word ik bij, als ik naar haar kijk,’ zegt deze.

Het heet ‘Vrouw’ en is gemaakt door Tom Seerden. Zijn website vind je hier. Terwijl ik om het beeld heenloop word ik weer getroffen door de stille schoonheid ervan. Heel aanwezig. ‘Oervrouw woont in jou,’ denkt Heks.

Dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. ‘Ik stuur je de gegevens van de kunstwerkjes, Heksje, maar niet foto’s van mij op je blog zetten, hè!’ Dat is nu jammer. Ik heb een paar geweldige plaatjes van deze dame geschoten vanmiddag. Enorm grappig ook. Maar ik ga er lekker in m’n eentje om grinniken….

'Proeven', door Eva de Visser.

In vervoering

Het geheim van de smid, de magie van de fietsenmaker en vuilnismanaspiraties. Toverheks in gesprek met andere beroepsgroepen over passie voor hun vak…

bicycle repaiman, Monty Python

Maar stiekem is het bicycle rapairman….

Laatst op een feestje raakte ik in gesprek met een knappe fietsenmaker. We hadden veel pret samen. Het feestje was sowieso heel sprankelend. Het zette me aan het denken over je droom volgen. Want dat is wat deze man deed. Na allerlei omwegen ontdekte hij, dat hij het liefst aan een fiets zat te prutsen. en zo heeft hij zijn eigen fietsimperium opgebouwd.

bicycle repairman, Monty Python

Is er ergens een fiets gecrashed?

Gisteren tijdens het uitlaten van Ysbrandt kwam ik een bijzonder meisje tegen. Soms zou je wensen, dat je een camera in je hoofd had om het leven zoals het zich voordoet op te nemen. Dit meisje van omstreeks acht jaar wandelde met een vrij grote hond. Ze hield zich kranig met het bakbeest en ik vroeg haar of ze soms later met dieren wilde werken.

vuilnismannen

Jooooohoooo. Lekker weertje……

“Ach, ik weet het nog niet. Ik kan natuurlijk van alles worden. Misschien wel iets met dieren.’ Ze keek me trouwhartig aan. ‘Of vuilnisman, dat is ook niet verkeerd hoor’. ‘Lekker buiten’, antwoordde ik. Ze had haar punt gemaakt. Uiteindelijk word je wie je ten diepste bent. Als je geluk hebt. En wat haar betreft was vuilnisman het helemaal. Dat vond ik grappig. Geen stewardess of fotomodel. Ha!

toverheks vliegt

Puur ter decoratie overigens

Ik heb overigens wel eens een heel mooi ballet gezien met vuilnismannen in Rotterdam van Krisztina de ChâtelDit beroep biedt dus wel degelijk ongekende mogelijkheden.

.

In mijn geval is het Toverheks geworden. Iets minder alledaags dan vuilnisman, maar ook ons treft een zekere beroepsdiscriminatie. Kijk maar naar de inquisitie!

BICYCLE REPAIRMAN

BICYCLE REPAIRMAN

Wie meer aanzien geniet is de fietsenmaker. De ode van Monty Python aan bicycle repairman spreekt boekdelen! Zij hebben deze beroepsgroep toch maar mooi in het zonnetje gezet!

bicycle repairman

probleem opgelost door

Vrolijke dag vol prettige verrassingen en onverwachte maaltijd met asperges: Die roepen weer de lekkerste asperges op…..

poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens

Vanmiddag bij de acupuncturist trof ik mijn vriendinnetje Trui. Met naalden in onze tenen lagen we te giechelen en te fluisteren als jonge meiden, zodra de derde patiënt de ruimte had verlaten. “Kom lekker bij ons eten,’ zei Trui, terwijl we onze schoenen weer aantrokken. Heerlijk natuurlijk. Hoefde ik geen seconde over na te denken.

Jarenlang ben ik wekelijks een keer bij mijn vriendin en haar gezin te gast geweest. Het laatste jaar had de schat haar handen vol aan haar eigen familie. Het was dus alweer eventjes geleden, dat ik aanschoof aan de grote keukentafel.

Traditioneel liepen we eerst een uurtje met varkentje de polder in. Bekroond met een glas droge koude witte wijn in het zonnetje voor het huis. Hierna werd er gekookt. Asperges!

‘Ik sta op de lijst van slagerij Van der Zon voor asperges. De slager haalt ze in Limburg,’ zei Heks. “Zal ik voor jou ook bestellen? Psychiatrisch kwaliteitje!’ We werkten ooit samen in een Grand Café. Eén van de vaste klanten, een psychiater, compenseerde zijn gebrek aan seksleven met de aanvoer van enorme asperges in het voorjaar. Wij waren fervent afnemer, beter kon je ze nergens krijgen. Nu dus wel. Bij mijn slager! Inclusief ham en wijn….

jachthondpoesjes, kittens jachthond jachthond vrolijke jachthond jachthond

poesjes, kittenspoesjes, kittensjachthond en kittens, kleine poesjes en hond jachthond en kittens, kleine poesjes en hond jachthond en kittens, kleine poesjes en hond poesjes, kittens

Na het eten ging de dochter des huizes wandelen met Ysbrandt. Toen varkentje nog pup was viel de toen nog piepkleine Femke als een blok voor hem. En de liefde was wederzijds. Nog steeds wordt hij helemaal gek als ik alleen maar haar naam noem. Toen hij haar laatst na lange tijd weer eens zag, jammerde hij van geluk. Helemaal happy, parmantig zwaaiend met zijn staart, loopt hij naast haar. We kijken hen vertederd na door het keukenraam: Oude vrienden.

Bij het afscheid maak ik een hele rits foto’s van hen, er zal vast wel een leuke bijzitten. Ze pakken allemaal geweldig uit, stuk voor stuk!

meisje met hond meisje met hond meisje met hond meisje met hond meisje met hond

Bij thuiskomst ben ik nog niet binnen of de telefoon rinkelt: Daan van der Zon, de nieuwe aspergeman. Ik bestel een hele berg voor Trui en mezelf. Dan stuur ik Mo een SMSje of ze vrijdag komt eten.

Wat een lekker relaxed dagje, vol verrassingen. Ferguut is thuis, hij bleek bij m’n buurvrouw rond te hangen. Mijn zwarte monster ligt weer tevreden in de vensterbank. De poesjes groeien als kool en worden steeds ondernemender. Af en toe steekt Ysbrandt een hele nieuwsgierige neus in de werpkist, maar ze nemen niet eens de moeite er gevaarlijk tegen te blazen. Ze weten niet beter…..

poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens poesjes, kittens

Stem geven aan archetypes tot op het bot. Zingen vanuit je ziel. Holtes laten resoneren met moeder aarde. Kortom: Stembevrijding!!!

I love singing

Met hart en ziel

Zingen met hart en ziel. Stembevrijding. Vandaag was het weer zover, de leergang kwam weer bij elkaar in het heerlijke gebouw MuzyQ. Ik reis altijd samen met een hele bijzondere vrouw. In haar wonen vele gedaanten en als ze gaat zingen komen ze tevoorschijn. Ze neemt ons mee op verre reizen…..

zingen Jazz vrouwen zwart

Wie komt er nu weer tevoorschijn?

We waren heerlijk op tijd en voor het gebouw, buiten in het zonnetje, wachtte ik mijn medeleerlingen op. Gezamenlijk namen we de lift naar de derde verdieping. Daar had Jan-Hendrik het lokaal al opgewarmd met vergeet-mij-nietjes en kaarsen. Om de tafel verzamelden we ons om onze stemming af te stemmen.

canyon

Rotswanden laten trillen

De ridder, een klasgenoot,  was op reis geweest. Naar Amerika, de canyons in. Het Walhalla der stembevrijders natuurlijk. Stel je voor. Jouw nietige lichaam in zo’n enorme klankkast en die resonantie gebruiken. Als verlenging van je lichaam. Totaal in trilling met moedertje aarde…

canyon

De aarde zingt

Nadat we ons warm hadden gedanst en gezongen werd wat theorie besproken. Vandaag gingen we werken met de driehoek van de archetypes: The creator, the destructor en the inner child. Ik was blij met de destructor. Vanwege mijn geplande bitchlied….

De werking van deze driehoek is als volgt: Als je met zowel scheppende als vernietigende kracht in je leven om weet te gaan is je innerlijk kind geborgen, dus levensvatbaar….

Er is nog een andere driehoek, daar hebben we eerder mee gewerkt.: The seeker ,the lover  en promised land. Terwijl ik dit opschrijf duurt het even voor ik op dat laatste kom. Wat was het ook alweer? Lost paradise? Veelzeggend…..

lost paradise

verloren paradijs

De reiziger en degene die zorgt in je kunnen behoorlijk in strijd zijn. Vaak zijn mensen met anderen bezig en komen ze niet toe aan hun eigen verhaal. Of ze gaan over lijken om hun doel te bereiken en sterven een ellendige eenzame dood. Om je eigen beloofde land te bereiken, moet je een evenwicht vinden tussen deze twee.

davidster

Een krachtveld van heb ik jou daar

Vandaag had ik het genoegen om midden in een ster van deze driehoeken te staan, terwijl mijn zanggenoten ieder een archetype stem gaven. Je komt dan hocus-pocus opeens in een krachtveld te staan van heb ik jou daar.

Het beloofde land had er weinig fiducie in en trok zich terug. Het krachtveld raakte verstoord. The lover trok alles uit de kast om de boel te redden. Maar teveel actie sloeg de plank mis. De reiziger was zoekende. De creator en destructor gingen vervolgens een bondje aan, waardoor the inner child de kluts kwijt raakte…..

archetypes

Je kunt er weer een draai aan geven gelukkig

Ik kan je verzekeren, dat al die dingen op een soort enge manier kloppen met mijn verhouding tot deze archetypes. En ook van mijn medestudenten hoorde ik dergelijke reacties….

lost_paradise_by_vickynessuno-d3alms5-1

Misschien moet ik eerst een een appeltje schillen met deze en gene…..
net als Eva, dat gedoe met die slang is geschiedvervalsing……

Het leuke is, dat je er ook weer een draai aan kunt geven. Ik heb uiteindelijk mijn prachtige Grote Bitchlied gezongen. En ik heb ongelofelijk leuke en ontroerende liederen van anderen beluisterd. En zo verschrikkelijk gelachen om een kippenballade, dat ik nog pijn in mijn kaken heb.

zingende kip

Zingend pluimvee

In deze vertrouwde setting is ook ruimte voor mislukken en falen. In feite bestaat dat fenomeen niet in stembevrijden. Moet je bij een auditie voor Idols in een strak pakje de jury naar de mond zingen, hier geldt slechts authenticiteit. Onmogelijk om in te falen. Je eigen oorspronkelijke geluid is altijd de moeite waard…..

Wat is dit toch leuk. Wat een bevoorrecht mens ben ik om dit te beleven. De sterren van de hemel zingen samen. En je wortels de grond in.

boom familie

Met je takken in de wolken