Heks en Hawk spreken weer af. Bepaald geen straf. Nieuwe rituelen schieten als paddestoelen uit de bevroren bosgrond. Een bord veldsla hier, een half glas rode wijn daar……. Of een thermos thee mee! En alweer een bosje bloemen voor mij! Heks geniet met volle teugen en is bij thuiskomst zeer tevree en blij.

Zaterdagmiddag fiets ik naar de fysiotherapeut. Het is heerlijk weer. Stervenskoud met een zonnetje. VikThor loopt naast de fiets te rennen. De grote rode fietskar stuitert leeg achter ons aan. Heks zit zachtjes in zichzelf te pruttelen, want ik kan maar niet op gang komen vandaag.

Geroutineerd haalt Anna Suzanna me uit de knoop. Geniepig rekt ze mijn nek. Duwt tegen mijn heupgewricht en onderrug. Trekt aan mijn benen, zodat ze weer even lang zijn. Haar gemene handjes wandelen langs mijn wervelkolom. Links en rechts ploppen ontspoorde werveltjes weer in hun bedding. ‘Zo,’ verzucht ik tot slot, ‘Zo goed als nieuw. Ik kan er weer eventjes tegen…….’

Heks heeft een compleet fysiotherapeutisch dreamteam intussen. Anna Suzanna voor mijn heupen en rug. Orthopedische Pierrot voor mijn armen en schouders en andere absolute knelpunten. Mevrouw Toverkol met haar fantastische cranio sacraaltherapie voor de subtiele hersenvloeistoffen en soepel bindweefsel.

En sinds kort een piepjongedame, ook orthopedisch, die heel goed is in vastgelopen gewrichten en verknoopte pezen. Resoluut pakt ze Heks op haar meest pijnlijke triggerpoints.

Even later fiets ik door het Bosje van Bosman. VikThor rent door het kale struikgewas. Op een bankje eet ik een boterham bij wijze van lunch. Daar ben ik nog niet aan toe gekomen vanmorgen. Een kop koffie met een crackertje waren het hoogst haalbare.

Zo. En nu naar Hawk. Het is alweer de tweede keer dat ik hem thuis ga opzoeken. ‘Neem je mayonaise mee, Heks,’ drukt hij me van te voren op het hart. Hij gaat een salade maken. Eindelijk. Vorige week stond die al op de rol, maar toen kwamen we er niet aan toe. ‘Ik heb die zak veldsla uiteindelijk weggegooid, Heks,’ vertelde hij me woensdag. Dat gaat hem niet nog eens gebeuren!

Even later parkeer ik kar en fiets op zijn stoep. De voordeur springt open. Hawk zat al op de uitkijk. VikThor vliegt naar binnen. Hij stopt zijn snoet direct in de bak met tennisballen. ‘Hij weet al waar ze staan, Heks, hij is al helemaal thuis hier, grappig he?’

Ik ben ook al helemaal thuis hier. ‘Kijk een bosje bloemen voor je, Hawk.’ Ik geef hem een gevlochten lavendelflesje. ‘Oh, wat heerlijk. Heb je dat zelf gemaakt? Ik heb ook een bos bloemen voor je. Niet vergeten mee te nemen, hoor!’ Heks krijgt alweer een bos bloemen van hem. Vorige week witte papagaaientulpen en nu een waterval roze en witte anjers!

Druk scharrelt mijn vriend in zijn kleine gezellige keukentje. De salade ligt al fijn gesneden op twee borden. Veldsla, wortel, lente uitjes en paprika. Nu moet er nog mayo overheen en olijfolie. ‘En ik maal er nog wat verse walnoot uit eigen tuin overheen, kijk!’ Hawk heeft een ingenieus apparaatje uit Zwitserland speciaal voor dit doel.

Even later zitten we in zijn stampvolle woonkamer. ‘Vind je het hier vol?’ vroeg hij de vorige keer. ‘Het is lood om oud ijzer wie er meer frutsels heeft, Hawk. Mijn huis lijkt wel een uitdragerij, maar jij kunt er ook wat van!’

Geen wonder dat ik me hier zo thuis voel.

We smikkelen van de salade en praten over van alles en nog wat. We hebben nooit gebrek aan gespreksstof. ‘Kom, we gaan met de honden op stap. Ik haal even Charlie de Dalmatiër op. Dan zie ik je in het Leidse Hout.’

Hoe kun je zo snel een nieuwe traditie instellen? Hoe kan het na een paar zaterdagmiddagen in het Hout met Hawk, de Dalmatiër, de Ierse wolfshond en nog wat oude bekenden al een gewoonte zijn geworden? De hondjes rennen en spelen op het grote veld. Wij zitten op de enorme bank in het zonnetje met een kopje thee en een glutenvrij gebakje.

Elke keer als ik met Hawk op stap ga kom ik helemaal blij thuis. Maar ook hij knapt er naar eigen zeggen enorm van op. ‘ Bedankt voor de heerlijke middag. Je hebt me tevens een hele fijne avond bezorgt,’ roept hij altijd bij het afscheid.

Afgelopen donderdag treffen we elkaar in het theehuis voor een half glas wijn. Bij binnenkomst zie ik een oude vaste klant uit mijn horeca-verleden aan een tafeltje bij het raam zitten. De man goot dagelijks een paar stevige Burchtmaatjes whiskey naar binnen onder het uitkramen van allerlei seksistische onzin. ‘Heks. met je goddelijk lichaam, doe mij eens even dit of dat….’

MET EEN HALF GLAS RODE WIJN

‘Dat is die patholoog anatoom uit het ziekenhuis hier tegenover, waar ik weleens mee praat,’ vertelt Hawk me even later, ‘Ken je hem?’ Heks schiet in de lach. ‘Het is geen patholoog, Hawk,’ help ik hem uit de droom, ‘Dat heeft hij je wijsgemaakt. En hij werkt ook niet in dat ziekenhuis op de snijkamer. Nee, dit ouwe lijk is al jaren met pensioen!’

‘Hij is psychiater. En een hele rare ook nog. Schreef gewoon receptjes uit aan de bar voor wie het maar wilde! De grapjas heeft je bij de neus gehad…. Maar: Je bezorgt hem nu een hele slechte dag door hier met mij te zitten. Daar droomt die man al jaren van. Hij heeft me regelmatig mee uitgevraagd vroeger. Zonder succes. En nu heeft hij weer het nakijken! Kijk maar, hij ziet een beetje groen…’

Hawk vindt het prachtig. Vooral nu blijkt dat de man hem voor de gek heeft gehouden. Als we weggaan roept de Psychisch Gestoorde Patholoog hem bij zich. ‘Waar ken je haar van?’ informeert hij pissig. ‘Oh,’ roept Hawk luid, terwijl hij met zo’n fallisch gevormde  ballenwerper zwaait om zijn woorden kracht bij te zetten, ‘We kennen elkaar al eeuwen!’ Hetgeen misschien niet eens gelogen is.

‘Het is vast een oud contact, Heks,’ zegt een toverheksje tegen me als ik haar over deze unieke vriendschap vertel, ‘Vandaar die herkenning.’

Het maakt mij niet uit hoe het zit. Ik ben ontzettend blij met deze kanjer in mijn leven erbij!

Katjes in een wasmachine, camera’s op vakantie, decemberachtig druilweer, mensen halen kerstboom vroeg in huis dit jaar en heks is alles kwijt. Behalve haar goede humeur! Goddank…

kwijt zijn

Waar heb ik dit of dat nu weer gelaten?

Met de kachel aan lig ik een beetje voor de TV te dweilen. In bed. De kleine katjes hebben zich verstopt. Sinds ik samen met mijn hulp het bed heb verschoond, heb ik ze niet meer gezien. Hopelijk zitten ze niet in de wasmachine. Toch maar even checken….

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Gelukkig, ze komen achter een kast vandaan.

Vannacht ontdekte ik, dat ik mijn fototoestel kwijt was. Het hele huis omgekeerd. Twee extra uitlaatrondes In pyjama (!) met Ysbrandt langs mijn auto. Met een grondige inspectie van het interieur. De tweede keer, omdat ik me meende te herinneren, dat ik een etui in een vakje in het dashboard had gestopt. Dat klopte, maar het was niet mijn fototoestel. Shit, net nu ik er een beetje mee uit de voeten kan. Ik lees gebruiksaanwijzingen slechts rudimentair, dus  het heeft een paar jaar geduurd voor ik wist waar allerlei foefjes zaten.

fototoestel

Waar is dat ding?

Vanmorgen toch maar even naar MuzyQ gebeld, in Amsterdam. Daar heb ik dinsdagavond True op de foto gezet, dus toen had ik em nog. De rest van de avond is wat blur, omdat ik me beroerd begon te voelen. Als ik wiebelig ben fladderen m’n bezittingen als verdwaalde vogeltjes om me heen. Dan kan er wel eens iets verdwijnen.

kat zoek

Zoek? Moi?

Maar net als de poesjes is de camera terecht. Hij ligt inderdaad bij de gevonden voorwerpen aldaar. Een zangvriendinnetje van me haalt hem binnenkort op. Zolang moet ik het met mijn nieuwe Iphone doen. Bepaald geen straf.

find my phone

Die moet ik dan natuurlijk niet kwijtraken…..

Vandaag blijft heks verder binnen, wat een klimaat. Vanmorgen zag ik een takje van een kerstboom op straat liggen. Het verbaast me niks, dat mensen alweer een boom in huis halen. Ik krijg er ook zin in met dit weer….

De kerstboom van de heks, kerstboom, mooie volle boom, veel decoraties, elfjes, engelen, kabouters, kerstmannetjes

Even ter herinnering

Frogs komt straks het hondje halen voor een natte wandeling en heks gaat een godenmaal koken. De koelkast ligt vol ingrediënten. Nu nog even moed bij elkaar schrapen voor het hak en snijwerk. Het meeste kan mijn keukenmachine doen, maar er blijven veel tricky klusjes over. Ik denk, dat ik mijn vingers maar vast van tevoren bepleister!

kokende heks

Spinnensoep met Rare Snijboon

De poesjes dartelen door mijn bed, ze zijn enorm gegroeid. Ze gaan volop op onderzoek uit, het wordt oppassen geblazen met deze vliegensvlugge minitijgertjes. Gelukkig is moederpoes Pippi zeer zorgzaam. Een zacht pruttelend protest klinkt op als twee kleintjes in zeven sloten tegelijk gaan lopen. Ze rust dan niet voordat het grut zich weer gedraagt…

kind heks met katje

Als een kind zo blij wordt heks van haar schatjes!

rood hert, witte hyacinten, bloemperk, roos, rode roos, tafelschikking, kerst, hert, rood/wit

Fijne dagen