Roeien met de theelepeltjes, die je hebt. Oost, West, krijg de pest. De pest er in heeft geen zin, Heks. Dus kom je tot niets, stap dan op je fiets. Die geweldige snelle elektrische fiets.

Heks zit weer in een lekkere periode van roeien zonder riemen, omdat je ze niet hebt. Heks heeft theelepeltjes tot haar beschikking. Om de drie dagen. De tussenliggende periode lig ik hoegenaamd stil.

Behalve als ik elektrisch rondfiets. Met mijn hondje, mijn zenmeester, mijn viervoetige vriend.

Idioot heet is het de afgelopen weken. Met tropische uitschieters en zwoele nachten. Heks ligt ’s middags in bed te wachten tot het een beetje afkoelt. Soms is het pas tegen zevenen enigszins te harden. Dan hang ik Vik’s kar achter mijn fiets. Stop mijn monster er in en hopla: Op naar het eerste beste parkje.

Daar laat ik mijn ventje zwemmen, totdat hij genoeg is afgekoeld om veilig de stad uit te komen. Op de warme geasfalteerde stukken zit mijn prinsje op zijn erwt in de hondenkar. Schaduwrijke stukken laat ik hem lekker rennen naast de fiets.

Bij het Valkenburgermeertje is het een drukte van belang. Dikke schommelende dames staan heupwiegend balletjes te gooien voor minuscule ratachtige hondjes. Een bolle lelijke kerel geeft me een grote bek, omdat zijn hond de bal niet uit het water wil halen. En mijn hondje wel. Ook het balletje van zijn hond.

Ik geef die afgekloven tennisbal dus maar weer terug aan dat stuk chagrijn. Met tegenzin. En een opmerking. Zijn vrouw glimlacht vergoelijkend, zoals een echte narcistenpartner betaamd. Snel maak ik me uit de voeten. Ik voel een scheldaanval  opkomen, zoals altijd tegenwoordig na een confrontatie met een rasnarcist.

Vlak voordat ik ervandoor ga schrik ik me een hoedje. In de verte komt een dame aanlopen met een grote hond. Ik denk eventjes dat het een oude vriendin betreft, die om onduidelijke redenen van de ene op de andere dag is afgehaakt. Maar nee. Het is een mij onbekende vrouw.

Als ik heel veel later op de terugweg weer langs het hondenstandje kom, staat de vrouw er nog steeds. We raken aan de praat, terwijl we eindeloos balletjes gooien voor onze honden.

En wat blijkt? We hebben op dezelfde lagere school gezeten. We kennen dezelfde mensen. Ze vertelt hoe ze haar hond van een jager heeft gekregen. ‘Hij was niet zo geschikt voor de jacht. Beet veel te hard in de aangeschoten dieren. Was bezitterig op zijn prooi. Toen ik hem kreeg was hij zo vals als wat. Altijd op zijn flikker gekregen. Echt heel zielig. Hij sliep in een schuur. Totaal niet gesocialiseerd….’

Ongelofelijk. Ik zie een prima gesocialiseerde hond, die uitstekend luistert en heel hard wil werken voor de baas……Dat heeft ze in no time voor elkaar gekregen! Slechts een paar jaar. ‘Het is een ouwe kerel, hoor. Hij is ruim negen.’

De dame naast me krijgt regelmatig afgeschoten wild van bevriende jagers. Het wordt op de juiste wijze geschoten. ‘Die jager van wie ik vaak iets krijg gaat rustig twintig keer terug om een bepaald dier te schieten. Hij moet hem goed op de korrel krijgen, zodat hij hem met 1 schot kan doden. Direct in de longen of het hart…..’

Zij slacht vervolgens die dieren. ‘Ik eet er zelf van en geef soms wat aan vrienden. Of ik nodig mensen op het eten…..’ ‘Wat doe je met de huiden?’ ‘Die gooi ik weg….’

Zo wisselen we dan adressen uit. Heks mag de huiden komen halen om trommels van te maken. Nou ja, een trommel. Dat is wat ik wil. Eentje voorlopig. Maar eens zien of dat lukt.

Op de valreep kom ik er achter, dat we nog een passie delen. Stenen! ‘Ik ben net terug uit de Sahara. Daar heb ik gezocht naar halfedelstenen. Er zijn allemaal oude mijnen, door de Fransen leeggeroofd en achtergelaten, waar lokale mensen met gevaar voor eigen leven in gaan. Ik doe dat niet , hoor. Dus ik vind ook niet de mooiste stenen…..’

‘Op een gegeven moment kwam ik in contact met een vader met zijn zoontje. Zij hadden allemaal halfedelstenen te koop. Maar hun prijs was belachelijk laag. Ze vroegen 500 dinar. Dus heb ik mijn gids gezegd te doen of hij hen niet begreep…..’

‘Dat vind die vrouw veel te duur, 5000 dinar. Ze wil er hooguit 4000 voor geven….. Hahahaha….’

Tevreden fiets ik naar huis. Wat een leuke ontmoeting. Wat een bijzonder medemens. En wie weet maak ik binnenkort wel zelf een prachtige drum. ‘Ik heb een ree voor je, maar hij ligt al een paar dagen in de warmte, dus hij stinkt wel heel erg….’ appt ze me later.

Nou, de volgende keer beter. Dit valt me nog een beetje rauw op mijn dak. Eerst maar eens zorgen, dat ik een heks vindt, die hier wat meer ervaring mee heeft. Zodat we lekker samen aan de gang kunnen met die huiden.

 

 

Eén en één is drie volgens Synergy, de lachende kristallen potsenbakker uit Lemurië. Heks is een paar dagen in de leer bij zijn hoedster Sherry Whitfield. Heerlijk!

Zaterdagmorgen sta ik vroeg op. Ik gooi koffie naar binnen, ren onder de douche door, pak mijn spullen bij elkaar…… VicThor kruipt spontaan in zijn vervoersmandje. Hij gaat een dagje bij Joy doorbrengen, want Heks gaat met medeheksjes uit alle windstreken een weekend in de leer bij Sherry Whitfield. Ze is in Nederland met Synergy, de lachende oude schedel uit Lemurië.

Enigszins slaperig rijd ik naar Den Haag. Ik ben de hele week licht grieperig geweest. Gelukkig ben ik net op tijd een beetje bijgetrokken: Ik zou dit weekend voor geen goud willen missen.

In een oud herenhuis aan de koningin Emmakade worden we hartelijk ontvangen door Maan en Maja, het gouden duo, dat deze workshops organiseert. Al jaren verspreiden deze bevlogen dames kristallijn licht in ons miezemuizige kikkerlandje middels hun samenwerking met draken, eenhoorns en kristallen schedeltjes.

‘Er is koffie, thee, sap, fruit, nootjes, koekjes en chocolade….. Jullie moeten goed eten, want zo’n dag kost je veel energie. Voel je je dus wat slap worden, of licht in het hoofd: Schroom niet, maar zorg dat je iets eetbaars binnen krijgt!’ Maan hamert er nog maar eens goed op, dat je met je voetjes op de grond moet blijven. En wat helpt beter tegen vaag gezweef dan de gulle gaven van de Grote Moeder in je maag?

Even later zitten we in een grote kring om een enorm tapijt. Alle deelnemers hebben een paar schedeltjes uit hun eigen collectie meegenomen. Parmantig staan ze opgesteld aan de rand van het veld. Sherry zet Synergie op zijn standaard met blauw licht. Terwijl de ruimte zich vult met zijn bijzondere vibratie steekt zijn hoedster van wal.

Het thema van de dag is contact met engelen, onze gevleugelde vrienden. Die boodschappers van het goddelijke, waar bijna elk mens wel eens mee in aanraking is geweest. Ook al zullen de meesten onder ons dat niet toegeven…..

Eén van de leukste aspecten van dagen als deze is het feit dat ik omgeven ben door mensen zoals ik: Supergevoelig. Niemand vindt het gek dat ik met bomen praat. Of stenen. Mijn heksennatuur wordt hier volledig geaccepteerd. Niet omdat mensen zo reuze coulant zijn door me niet direct voor gek te verklaren. Nee. Mijn heksenaard valt hier totaal niet op: Iedereen in deze ruimte heeft die verfijnde bedrading, waardoor je meer waarneemt dan de gemiddelde mens!

Goeie hemeltje, wat hebben we een heerlijke dag! Van 10 uur ’s morgens tot een uurtje of zes in de namiddag is Sherry aan het woord. Met een welverdiende lunchpauze tussendoor. ‘Dan moeten jullie haar eventjes met rust laten hoor,’ maant Maan. Oeps. Het kost ons moeite, blij als we zijn dat deze vurige roodharige met haar kristallen vriend weer eens onder ons is.

Omgeven door zachte engelenenergie rijd ik weer naar huis. Daar wacht me een onrustige nacht. Mijn hele energiehuishouding staat op zijn kop. Tegelijkertijd ben ik zo gaar als boter. VicThor laat zich ook niet onbetuigd. Steeds als ik eindelijk lekker lig te knorren maakt hij me weer wakker. Of ik maar eventjes naar buiten wil gaan, want meneertje Koekepeertje wil me een poepie laten ruiken!

Zondag is er nog een dag met Sherry en Synergie. Ook al ben ik doodmoe, toch ben ik blij dat het nog niet voorbij is. Morgen nemen we allemaal onze favoriete kristallen uit onze persoonlijke collectie mee. Daar gaan we dan samen mee spelen….. Heerlijk!

 

 

 

Gevallen engelen en restanten van reuzen…..Zijn alle engelen man? Of is dat weer typisch een geval van patriarchale interpretatie? Is een vrouwelijke engel per definitie dronken? (DE SPREEKWOORDELIJKE ENGEL IN BED) Heks kent genoeg engelen in de overgang……

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

Het zonnetje schijnt. Heks ligt in bed met een lekker heksenboek. Het bestaat uit twee delen. Gisteren begonnen met deel 1: ‘Nephilim, kind van de wegen.’ Geschreven door Linda Wormhout.  En nu precies halverwege. Het leest als een tiet. Van onze eigen Moeder Aarde wel te verstaan. Ik raak geïnspireerd. Kom op nieuwe ideeën.

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

In het boek komen gevallen engelen voor. Het is niet de eerste keer, dat ik dit fenomeen tegen kom. Drunvalo Melchizedek schrijft bijvoorbeeld uitgebreid over deze gevleugelde reuzen, die ooit de aarde bevolkten. Maar ook de bijbel staat vol verwijzingen naar dit fladderende volk. En herinner je je Ming Han nog? Het tweeduizend jaar oude beeldje, met vleugels, dat ik onlangs in een boekhandel op de kop heb getikt. Dat kleine artefact van jade, dat me riep vanuit de etalage…..

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim

Zou mijn kleding-engel ook afstammen van deze lijn van gevallen engelen? Afgelopen zondag bewees hij me nog goede diensten. Ik fietste vanuit de kerk richting huis langs een kledingwinkel. ‘Ga kijken, Heks, er hangt iets voor je’, fluisterde mijn cherubijntje. En inderdaad. Ik vond een geweldige spijkerbroek, beschilderd en vol studs. Een plaatje. Hij zit als gegoten en staat geweldig! De prijs was ook aangenaam. Het oorspronkelijke bedrag van honderdvijftig euro was geëlimineerd tot zestien euro. Goed werk, engeltje!

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilimengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenimages-713engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenimages-712 engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

‘Goeie broek, Heks!’ roept Steenvrouw, als ik rond het middaguur voor een kop koffie in haar atelier neerstrijk. We rommelen wat in de kist met albast. Heks heeft het in haar hoofd gehaald een stuk te bewerken met mijn Dremel. Ik wil een schedeltje hakken. Steenvrouw gaat het zware werk doen. De steensoort is vrij zacht. Nou ja. Ik weet niet of het haalbare kaart is…. Toch is het heerlijk om de stenen door mijn handen te laten glijden.

Daarna wisselen we nieuwtjes uit. Mijn vriendin heeft een programma over ‘de overgang’ gezien. ‘Uitgebloeid’ van Ingeborg Beugel. Ik heb de vooraankondiging gezien. Het kon me niet bekoren. Het taboe op het onderwerp moet worden doorbroken vond de maakster. Ja, daar zit wat in. Maar wat krijgen we? Allemaal ellende. Je wordt er een depressief en seksloos wezen van.

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Mannen in de penopauze kopen een Porsche en nemen een jonge griet in bed. Vrouwen zwaaien depressief hun laatste kroost uit en gaan in de put zitten. Wat een flauwekul.

Dus lieve vrouwen met opgedroogde eierstokken: Wees blij! Een nieuwe periode! Je bent nu een wijze vrouw, niet meer geregeerd door je hormonen. Ja, je verandert in een bol, qua lichaam. Je gaat steeds meer op de Grote Moeder in haar oorspronkelijke vorm lijken. Maar er ontstaat ook rust. En waarom zou je ook niet een leuke Porsche kopen? Of iets anders doen, iets krankjorems? Een lekkere jonge vent in bed?

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Maar goed, ik heb het programma niet bekeken. Nog niet….. De invalshoek bevalt me niet. Eerst mogen we niet menstrueren. Het moet maar verborgen en onbesproken blijven. Het is vies, stinkt. En eng, want bloederig. En als het dan klaar is met al die gore praktijken, dan komt daar die deprimerende overgang overheen. Begin je terug te verlangen naar die smerige periode van menstrueren. Blijkt het opeens gewenst te zijn!

Zouden engelen ook ongesteld worden? Het lijkt er niet op. Het zijn allemaal mannen in mijn literatuur. Typisch. Mijn kleding-engel is vast gay. Hij heeft een geweldige smaak!

engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzenengelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen engelen, nephilim, gevleugelde vrienden, gevallen engelen, mensen en engelen, Nephilim, reuzen

Heksentoeren: Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Loslaten van angsten gaat veel gemakkelijker met een draak op je schoot……

kristallen schedel meditatie, februari 2014, veld loslaten van angst, kristallen draken, kristallen elfen, ET's, stenen en kristal, meditatie met stenen en kristal

Het veld

 

Woensdagavond is het weer zover. Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes uit de hele regio verzamelen zich in haar gastvrije huis. Iedereen mag maximaal drie schedeltjes inbrengen. Op de lage tafel staat al een hele opstelling klaar. Het ‘veld’ van deze maand gaat over het loslaten van angst. Mooi zo. Ik ben me onlangs een ongeluk geschrokken en heb daarmee een heleboel angstige gevoelens opgeharkt. Die kan ik afgeven aan dit magische raster sterrenstof. Zodat ik niet chronisch scheldend door het leven hoef……

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

In het midden een enorme Elestiaal van rookkwarts

 

Het is een bijzondere avond. De door Maan geleide meditatie is krachtig. Het is heerlijk om in deze dierbare groep te werken aan levensthema’s. Na de gezamenlijke meditatie gaan we individueel met de schedels aan de slag. Heks heeft bij binnenkomst al een paar geweldige draken zien staan. Eentje van Sodaliet, een blauwe steen met in dit geval, heel bijzonder, roze strepen erdoorheen. De ander is van Mookaiet. Een Jaspissoort. Heel rustgevend blijkt…….

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De jonge draak van Sodaliet

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Is het geen schatje?

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De draak van Mookaiet

 

Dat is altijd zo leuk van deze avonden. Soms komen er de meest bijzondere kristallen gasten langs. Altijd heel bijzonder om mee kennis te maken! Ja, het heeft absoluut zijn voordelen om met stenen te kunnen praten. Een schizofreen is nooit alleen, maar een heks ook niet!!!!! Overal om ons heen horen we het gefluister van bloemen, bomen, dieren, stenen en hier en daar een oprecht mens. (De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De schedels van Citrien en Fluoriet

 

‘Goeie hemel, wat een vol en druk veld!’ reageren de hekjes achteraf. Iedereen vond het prachtig, maar heftig. ‘Ik vond het ook nogal druk’, zegt Maan, ‘Maar toen ik het had opgesteld, realiseerde ik me, dat onze angsten ook heel complex zijn. Dus dit veld sluit prima aan bij al die chaotische angsten in ons mensen….’

Heks heeft het prima naar haar zin, maar ik hou dan ook wel van druk en chaotisch. Eerst zit ik heel lang met de jonge onbevangen en stoutmoedige draak van Sodaliet. Daarna knuffel ik zijn harmoniserende broer van Mookaiet. Ik maak kennis met een geweldige schedel van Fluoriet, Soul genaamd. En een tintelend vrolijke schedel van Citrien, Esaulien genaamd. Ik versta aanvankelijk Ezelin. Daar moet ik al om lachen. Met die dame op schoot zit ik heerlijk te grinniken. Ach, was de wereld maar van Citrien. Dan zag het leven er zonnig uit…..

Aan het eind van de avond delen we onze ervaringen. Heerlijk om al die prachtige visioenen en inzichten mee te krijgen van elkaar. Het geeft een absolute meerwaarde aan de avond. Vanavond zijn we bijna de deur niet uit te krijgen. We kletsen eindeloos na in de woonkamer, drommen langzaam de gang op, plakken langdurig in het halletje, totdat Maan roept: ‘Er staat nog iemand binnen, die naar buiten wil, heksjes!’ Met andere woorden: ‘Maak plaats, wegwezen!’ Lachend zwermen we de straat op. Laatste afspraken worden gemaakt. Hier en daar nog een omhelzing. We stappen op onze bezemstelen en vliegen uit in alle richtingen in de maanverlichte nacht.

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Alles in het veld is gericht op het loslaten van angst

Rode haren wapperen in wind op Het Stenen Hoofd. Of is het mimicry? Wapperen ze wel synchroon met mijn geluidsbeleving? Een kijkje in de keuken van geluidskunstenaars….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rode haren

Zaterdag sta ik brak op. Te kort geslapen. Eerst maar een fietsronde met varkentje. Sloom peddel ik de straat uit. Opeens gaat het koppie van Ys omhoog. Zijn speurneus heeft een bekende geur opgepikt. En ja hoor, daar staat mijn goede vriend en buurman, tevens baas van…. Met zijn Duitse herder Carlos. De grote vriend van mijn monster.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Een kraam met een mand vol koptelefoons

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Uitleg

Carlos bespringt me zoals altijd. Deze enthousiaste woesteling loopt me bijna ondersteboven van blijdschap. Ik bind mijn fiets aan een lantarenpaal en we besluiten samen een flinke wandeling te maken. Iedereen blij. Op een schip aan het Galgenwater halen de heren honden een lekker snoepje bij een oude vriend. We kuieren richting Zeevaartschool. Het is prachtig weer.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Ruig landje

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik vreemde gesprekken aan het voeren. Elk onderwerp wordt binnenstebuiten gekeerd, tot het absurde trekken begint te vertonen. Dan pas zijn we tevreden. Als we alle heilige huisjes op zijn kop hebben gezet. Wat heerlijk om zo te dollen. Ik knap er helemaal van op.

Eenmaal thuis besluit ik mijn plan om een project van geluidskunstenaars in Amsterdam te bezoeken door te zetten. Ik trek wat fleurigs aan en ga op pad. Ysbrandt mag mee, want het geheel vindt plaats op een soort honden-uitlaat-gedoog-plek. Hij vindt het maar wat spannend allemaal. ‘Waf waf’, blaft hij tegen dat grote gele monster, dat het station in rolt. En dan moet hij er nog in ook!

Braaf zit hij uiteindelijk de show te stelen in een volle trein. In Amsterdam klap ik mijn vouwfiets weer uit en in no time zijn we bij’Het Stenen Hoofd’. Daar vindt het allemaal plaats. Wat allemaal? Van alles. Een soort zoveeljarig bestaansfeest. Een aantal kunstprojecten, een soort buurtfeest, een koor dat liederen  van The Les Humpries Singers zingt….. En dus ook de geluidswandeling van mijn vriendin,Janneke van der Putten . Het duurt even, voordat ik haar gevonden heb. Opeens zie ik rode haren wapperen in de wind. Daar staat ze, druk in gesprek….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Iemand ondergaat het kunstproject

Ik besluit eerst eens rond te kijken. En de geluidswandeling uit te proberen. Achter een kraampje staan de collega’s geluidskunstnaars. Uit Berlijn en Nottingham…. Een heel internationaal gezelschap. De heren overhandigen me een koptelefoon en geven instructies. Er staan drie composities op. Ik begin te lopen. Ik hoor: Wind keihard in mijn oren blazen. Geluiden van   water? Gesprekken over soortgelijke stukjes braakliggend niemandsland in andere landen.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Later spreek ik de makers uitgebreid. Mijn vriendin heeft de gedachte van mimicry toegepast. Ze heeft zich laten inspireren door de geluiden op deze desolate pier en deze met haar stem nagebootst. Geen wonder, dat ik dacht, dat de wind keihard om m’n oren sloeg. Later bedenk ik me, dat het leuk zou zijn, om die geluiden na te bootsen op een onwaarschijnlijke plek. In een kelderbox bijvoorbeeld! Je doet je ogen dicht en de componiste draagt haar werk voor: Je waant je op het Stenen Hoofd!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Stenen Hoofden steken uit het water

Ik heb een CDtje gekocht, dus vanaf nu kan ik overal desolaat zijn……

Plotseling hoor ik mijn naam roepen. Een studiegenoot Theaterwetenschappen van lang, lang geleden staat voor m’n neus. We zien elkaar sporadisch bij een gemeenschappelijke vriend. Maar dat is alweer eventjes geleden. We doen een update. Zij en haar man blijken zich ook bezig te houden met geluidswandelingen! Dat vraagt om een connectie met Janneke! Ik stel hen aan elkaar voor. Wat grappig toch weer. De kleine grote wereld…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke activiteiten op dit stukje vergeten grond

Opeens duikt mijn nieuwverworven vriend op tussen de feestende menigte. Hij komt ook een kijkje nemen. Ik geef hem een koptelefoon. Wat bevreemd loopt hij ermee op zijn hoofd. Wat is dit in godsnaam?

Na wat extra uitleg door de makers geeft hij het een tweede kans. Op zijn gemak dwaalt hij het hele terrein rond, rustig luisterend en misschien wel genietend…..?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks geniet ook

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Janneke van der Putten

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Reclame maken

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks en haar hondje

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

‘Ik deed vroeger experimentele fonetiek. We onderzochten ruis en de invloed op communicatie. Daar deed jouw werk me een beetje aan denken….’ zegt Heks

‘Zullen we iets gaan drinken?’  Surfcowboy zet de koptelefoon af en kijkt me ondoorgrondelijk aan. ‘Niet hier’, Heks heeft het koud gekregen ‘Laten we een terrasje pakken in de stad.’ Zo zitten we dan lekker te chillen en te kletsen. Zwijgen mag ook in deze combi. Ysbrandt vindt het allemaal super. Wat beleeft hij weer veel op zo’n dag.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

drie schoonheden

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

De kunstenares ondergaat haar eigen schepping…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rechts de geluidskunstenaar uit Engeland

Uiteindelijk wordt er ook nog heerlijk voor Heks gekookt. Gezond, lekker, binnen mijn dieet! Intussen lig ik al aardig voor pampus op de bank. Val zelfs eventjes in slaap. Ja, vind je het gek? Als ik weer aanspreekbaar ben is het eten klaar. Wat een timing!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Mijn oude studievriendin

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Met haar man. Even voorstellen…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

van alles te doen

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Dit koor zong liedjes van The Les Humpry singers!!!!!!

De terugweg verloopt nagenoeg vlekkeloos. Als ik het station binnenkom herinner ik me opeens, dat er alleen treinen over Haarlem rijden vandaag. Werkzaamheden aan het spoor…. Over twee minuten vertrekt die trein. Ik trek een sprint met Ys zeulend achter me aan en vouwfiets onder mijn arm. Op hele hoge hakken! Sleur het varkentje een roltrap op! Normaal gesproken nemen we de lift….. Weet ons nog net op tijd de trein in te manoeuvreren.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Kinderen beschilderen figuren met landsvlaggen

IMG_2448 IMG_2446 IMG_2445IMG_2449 IMG_2452 IMG_2451 IMG_2450 IMG_2453

Helemaal lekker kom ik thuis. Wat een fijne dag. Wat een inspirerende mensen heb ik ontmoet. Wat een fijne nieuwe vriendschap ontspint zich. En ook: Wat een geschenk als iemand een beetje voor je zorgt.

En: Wat hebben de poezen er een zootje van gemaakt, terwijl ik weg was! Ach een beetje ergernis is ook niet weg…..Voor het evenwicht.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Genietend van het project…..Is het wat?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke boel

De Cd (kleine oplage van 100) is te koop voor 3 euro (exl. verzendkosten). Email Janneke voor de details: info@jannekevanderputten.nl

Hier kun je het project beluisteren!!!!

“A composition that creates time and space for contemplation and which is inspired by mornings spend on the little beach of Het Stenen Hoofd, a wasteland located at the Westerdoksdijk in Amsterdam, The Netherlands. Field recordings made on the site are mimicked, filtering the sonic landscape through the voice. It becomes a theatre, as much as this specific place.”

Dit geluidswerk was onderdeel van ‘Recreation Ground’, eerder gepresenteerd op 5 September in W139 in Amsterdam en mede mogelijk gemaakt door Wasteland Twinning Network en het ECF. Het geluidswerk is gemasterd door Dj Urine in Den Haag in 2013. Op 7 september is het stuk op het braakliggend grondgebied, dat ter inspiratie diende voor het werk, gepresenteerd tijdens het 25-jarig bestaan van Het Stenen Hoofd. Zie ook over de locatie: Wasteland Twinning, informatie over het project.

De website van Janneke van der Putten vind je hier.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

EHBO staat stand by

De tuin van True is een stukje paradijs aan de rand van Leiden! Elfjes, fauntje, kabouters, bosgeesten en een wasbeer bevolken deze lusthof……

Molly's tuin

Frogs en Trueman tussen het groen, op de achtergrond de tent

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Van de andere kant

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, sla tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Aalbessen onder een fleurig net

Aalbessen onder een fleurig net

Heks is gammel, haar lijf is van slag. Van de warmte? Ik vrees van wel. Terwijl ik ook zo geniet van dit zomerse weer. Mijn onwillige lichaam raakt echter de kluts kwijt. Mijn innerlijke thermostaat werkt sowieso voor geen meter. Ik heb het bijna altijd ijskoud bijvoorbeeld. Nu ben ik rillerig. Vreemd toch weer.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Een piepklein kasje gemaakt van gevonden materialen

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Overal Indische kers

Op de televisie gaat psychiater Bram Bakker geweldig tekeer over treurige seksualiteit, pornoficatie van de samenleving en de gemiddeld hopeloze seksuele opvoeding van kinderen. Heerlijk. Een verademing tussen alle stomme kutlulverhalen, waar je gewoonlijk mee wordt doodgegooid! Dit programma is zeer de moeite waard om eens te bekijken. Hij benoemt exact de dingen, waar ik ook helemaal de balen van heb. Het is, dat ik tegen het celibaat ben, anders werd ik non!

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True leidt me rond in haar paradijs

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, artisjok tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True bezig sporen van de varen te verspreiden…..

Gisterenavond was ik te gast in een andere wereld. Al maanden wordt  Heks regelmatig uitgenodigd in de tuin van haar vriendin True. Door de aanhoudende kou kwam het maar niet van een bezoekje. Op deze zwoele zomeravond is het dan eindelijk zover. Samen met Frogs en varkentje ga ik op pad. Aan de rand van Leiden draaien we een kleine rommelige woonwijk in. Pal daarachter loopt een landweggetje. Midden tussen snelweg, woonwijken, industrieterreinen en een drukke stad ligt hier een stukje verloren gewaand paradijs.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True in haar onderaardse veldkeuken

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman gardentuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Voor de ingang van haar grotwoning….

Als ik het terrein betreed overvalt me een diepe ontroering. Wat een bijzondere plek. Ik kijk mijn ogen uit. Overal is wel iets te zien. Vol trots leidt True me rond. Hoewel het oppervlak gemiddeld is oogt de tuin gigantisch. True heeft een uitgekiend plan gemaakt met hoogteverschillen en aparte ruimtes. Door de jaren heen heeft ze dit met noeste arbeid uitgewerkt. Heel bijzonder is, dat ze alle materialen, stoelen, tafels, planten, stenen heeft gevonden of gekregen.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Wat is dit ? Een gevonden voorwerp in elk geval

IMG_1580 IMG_1586 IMG_1584 IMG_1582

“When I need something, the universe will provide me!’ licht ze toe. Ze laat wat frappante voorbeelden zien. Een prachtige glazen tafel bijvoorbeeld. Stukken steen. Golfplaten…. Ik loop ademloos rond en verbaas me over alle kleine details. Achterin heeft mijn vriendin een enorm gat in de grond gegraven en daaroverheen een soort hut gebouwd. Het is er heerlijk koel. Het fungeert als een soort veldkeuken.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Frogs en Trueman in het struweel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, framboostuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, sedumtuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,  campanulatuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, kamperfoelie lonicera

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, hond, chiwawa

Max, het piepkleine door en door verwende schatje van mijn vrienden

Ook staat er een tent. Mijn vrienden bivakkeren een paar dagen in hun paradijs. Normaal gesproken heeft True op deze plek haar labyrint. Ze laat me het ontwerp zien. Prachtig! Heks houdt van doolhoven. Al jaren intrigeren de mysterieuze verhalen over deze kunstige ontwerpen me mateloos.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,borago officinalis, komkommerkruid

Borago officinalis ofwel komkomeerkruid.

vruchtbaarheidsgodin

weer zo’n vreemde bewoner van deze Hof van Eden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,, artisjok

artisjck metbezige bijtjes

wasbeer

‘This is probably the only garden in Holland with a Raccoon living in it’, zegt True

Na de wandeling over haar landgoed nemen we plaats aan een prachtig gedekte tafel. True tovert een heerlijke maaltijd uit haar grotwoning tevoorschijn. We lachen en praten. De tijd staat stil. Na het eten verkassen we naar weer een andere locatie in de tuin. De heren gaan uit wandelen met de hondjes. De dames genieten van het lage avondlicht.  De tuin lijkt te gloeien.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Doorkijkje bij de eettafel

IMG_1562IMG_1560IMG_1608

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Prachtige gedekte tafel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

True met geschenk uit Plumvillage van Heks op haar hoofd

IMG_1649IMG_1635

Het is één van de mooiste tuinen, die ik in mijn leven heb bezocht. Helemaal een tuin naar mijn hart. Overal spelen elfjes en fauntjes. Vreemde beeldjes en ornamenten hebben er een plekje gevonden. Het houten hert is op eigen kracht de tuin in gewandeld. ‘One morning he was there out of the blue’, vertelt True, ‘I once chanced his place, the next day he was back on his old spot…’ Heks gelooft haar direct. In mijn huis zijn ook op onverklaarbare wijze bepaalde stenen opgedoken ooit…..

IMG_1597 IMG_1595IMG_1647IMG_1610

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Ysbrandt met zijn suikeroompie

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Onwerkelijke kleuren

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Trueman als oerman op de foto

De man van True vind het allemaal onzin, hij moet lachen om onze verhalen. Hij is wiskundige en bekijkt de wereld vanuit zijn eigen logica. Tja, niet iedereen heeft heksenbloed. En dat is maar goed ook.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

True en Heks aan de thee

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

welke kopjes zullen we eens nemen?

IMG_1637 IMG_1638

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

En lachen wat af

Bij de thee in de vallende schemering zingt True een aria uit Tosca van Puccini. In het Italiaans! Hier de engelse vertaling:

I lived for art, I lived for love,
I never harmed a living soul!
With a discreet hand
I relieved all misfortunes I encountered.
Always with sincere faith
my prayer
rose to the holy tabernacles.
Always with sincere faith
I decorated the altars with flowers.
In this hour of grief,
why, why, Lord,
why do you reward me thus?
I donated jewels to the Madonna’s mantle,
and offered songs to the stars and heaven,
which thus shone with more beauty.
In this hour of grief,
why, why, Lord,
ah, why do you reward me thus?

We zijn er stil van.

‘Die tekst is je op het lijf geschreven, lieve True,’ zegt Heks uiteindelijk. ‘Behalve de wanhoop, daar zie ik hier niets van terug,’ ik wijs om me heen,’ Deze tuin is een loflied op liefde, kunst, schoonheid en leven!’

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Vlak voordat de zon ondergaat gloeit de tuin op

IMG_1653 IMG_1666 IMG_1662 IMG_1659

Bij het afscheid krijg ik een takje van de sterk geurende kamperfoelie. En een plattegrond van het labyrint. We verlaten deze mystieke plek en rijden even later de warme binnenstad weer in. Hoe is het mogelijk, dat dit beloofde land slechts op een steenworp afstand van de drukke stad ligt!

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

De leukste kopjes staan hier op tafel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Het ontwerp van True’s labyrinth

Het was een heerlijke avond. Dank jullie wel, lieve vrienden!