Heksentoeren: Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Loslaten van angsten gaat veel gemakkelijker met een draak op je schoot……

kristallen schedel meditatie, februari 2014, veld loslaten van angst, kristallen draken, kristallen elfen, ET's, stenen en kristal, meditatie met stenen en kristal

Het veld

 

Woensdagavond is het weer zover. Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes uit de hele regio verzamelen zich in haar gastvrije huis. Iedereen mag maximaal drie schedeltjes inbrengen. Op de lage tafel staat al een hele opstelling klaar. Het ‘veld’ van deze maand gaat over het loslaten van angst. Mooi zo. Ik ben me onlangs een ongeluk geschrokken en heb daarmee een heleboel angstige gevoelens opgeharkt. Die kan ik afgeven aan dit magische raster sterrenstof. Zodat ik niet chronisch scheldend door het leven hoef……

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

In het midden een enorme Elestiaal van rookkwarts

 

Het is een bijzondere avond. De door Maan geleide meditatie is krachtig. Het is heerlijk om in deze dierbare groep te werken aan levensthema’s. Na de gezamenlijke meditatie gaan we individueel met de schedels aan de slag. Heks heeft bij binnenkomst al een paar geweldige draken zien staan. Eentje van Sodaliet, een blauwe steen met in dit geval, heel bijzonder, roze strepen erdoorheen. De ander is van Mookaiet. Een Jaspissoort. Heel rustgevend blijkt…….

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De jonge draak van Sodaliet

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Is het geen schatje?

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De draak van Mookaiet

 

Dat is altijd zo leuk van deze avonden. Soms komen er de meest bijzondere kristallen gasten langs. Altijd heel bijzonder om mee kennis te maken! Ja, het heeft absoluut zijn voordelen om met stenen te kunnen praten. Een schizofreen is nooit alleen, maar een heks ook niet!!!!! Overal om ons heen horen we het gefluister van bloemen, bomen, dieren, stenen en hier en daar een oprecht mens. (De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De schedels van Citrien en Fluoriet

 

‘Goeie hemel, wat een vol en druk veld!’ reageren de hekjes achteraf. Iedereen vond het prachtig, maar heftig. ‘Ik vond het ook nogal druk’, zegt Maan, ‘Maar toen ik het had opgesteld, realiseerde ik me, dat onze angsten ook heel complex zijn. Dus dit veld sluit prima aan bij al die chaotische angsten in ons mensen….’

Heks heeft het prima naar haar zin, maar ik hou dan ook wel van druk en chaotisch. Eerst zit ik heel lang met de jonge onbevangen en stoutmoedige draak van Sodaliet. Daarna knuffel ik zijn harmoniserende broer van Mookaiet. Ik maak kennis met een geweldige schedel van Fluoriet, Soul genaamd. En een tintelend vrolijke schedel van Citrien, Esaulien genaamd. Ik versta aanvankelijk Ezelin. Daar moet ik al om lachen. Met die dame op schoot zit ik heerlijk te grinniken. Ach, was de wereld maar van Citrien. Dan zag het leven er zonnig uit…..

Aan het eind van de avond delen we onze ervaringen. Heerlijk om al die prachtige visioenen en inzichten mee te krijgen van elkaar. Het geeft een absolute meerwaarde aan de avond. Vanavond zijn we bijna de deur niet uit te krijgen. We kletsen eindeloos na in de woonkamer, drommen langzaam de gang op, plakken langdurig in het halletje, totdat Maan roept: ‘Er staat nog iemand binnen, die naar buiten wil, heksjes!’ Met andere woorden: ‘Maak plaats, wegwezen!’ Lachend zwermen we de straat op. Laatste afspraken worden gemaakt. Hier en daar nog een omhelzing. We stappen op onze bezemstelen en vliegen uit in alle richtingen in de maanverlichte nacht.

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Alles in het veld is gericht op het loslaten van angst

Dippende heks zit met Jip en Janneke ellende uit in kroeg…. Janneke staat in de krant! En een mooie zondagse preek van de dominee….

Herman IJzerman, buurtpastor in Rotterdam: “Er zijn aandoeningen en angsten die onoplosbaar zijn. In nabijheid delen wij deze angsten en onoplosbaarheid. Er rest soms niets anders dan het uithouden in het onvermogen.”

Vandaag in mijn kerk ging het over onmacht. Bovenstaande was de openingstekst. Zeer herkenbaar voor mij. Ik zit het leven vaak uit. Alles gaat voorbij uiteindelijk. Nu bedoel ik dat helemaal niet zwartgallig, het is gewoon zoals het is. Of zoals Thich Nhat Hanh zegt: ‘This is it!’

Helaas strookt dat niet met onze verrichtingen maatschappij. Mensen zijn nummers. Een probleem moet worden aangepakt. Is er geen oplossing voorhanden, dan valt weinig te verrichten en daar is geen eer aan te behalen. Zo’n probleembak wordt uitgerangeerd. Dit is een veelvoorkomend fenomeen overigens.

De kunst met tegenslag is om het niet persoonlijk te nemen. Een bijna onmogelijke opdracht. Ik vergeet het regelmatig en dan voel ik me pas echt beroerd.

De wereld is sowieso vaak een verdorven plek, mensen kramen met een uitgestreken gezichten de meest vreselijke leugens uit om hun eigen hachje te redden. Of om te verdienen aan andermans ondergang. Een stuitend voorbeeld was natuurlijk de hele discussie over de Diane-pil afgelopen week. Vrouwen overlijden eraan, maar je kunt hem nog rustig innemen….

Ik heb ooit een psychiater een opmerking horen maken ten aanzien van suïcide als bijverschijnsel van antidepressiva: ‘Daar raken we mensen op kwijt”. Hij gebruikte dan wel het woord mensen, maar het klonk niet bepaald menselijk.

Vanavond zag ik een item op TV over Blue Zones, een vijftal gebieden in de wereld, waar mensen opmerkelijk oud worden. In zeer goede gezondheid. Er kwam een hartchirurg langs, die tot zijn vijfennegentigste (!) volop aan het werk was geweest. Wat zijn dat voor’n zones? In elk geval eten ze heel veel groente en fruit, geen cola, vet, suiker en andere ellende.

er vallen wel veel dooien, maar je kunt het gerust eten......

SUIKER IS GEZOND

Afgelopen week zag ik ook een programma over suiker. Hoe de suikerunie hun eigen wetenschappelijk instituut subsidieert om voorlichting te geven over hun eigen product. De directeur van de suikerfabriek zit in het bestuur van dit onafhankelijk (!) orgaan. De wetenschapster duikt ook weer op in de fabriek….. Maar ze is heel objectief Mweuh? Met een van leugenachtigheid keiharde kop kijkt ze de camera in en liegt dat ze barst. Suiker is gezond. Je wordt er niet dik van. Mensen moeten gewoon meer bewegen.

Ook zag ik, dat de Europese voedingsindustrie een miljard (!) euro heeft uitgegeven aan lobbyen in Brussel tegen een helder systeem om verpakkingen van informatie te voorzien. En met succes. Het is nog steeds spoorzoeken met een vergrootglas naar een beschrijving van alle rotzooi in een gemiddeld product van de moderne voedseltechnologie. Eng woord overigens.

Brussel ligt niet bepaald in een Blue Zone, tenzij je het hebt over het werkterrein bij uitstek vermoed ik, de kroegen, waar de lobbyisten blauw als balletjes deze proberen aan het rollen te krijgen…..

Na de kerk zei Jip: “Je had zeker een dipje deze week? Kom we gaan naar de kroeg….”. Hij leest mijn blog. Vandaar. Dus samen met zijn vrouw Janneke hebben we heerlijk in onze stamkroeg van wijn en bittergarnituur genoten. Vlaamse frieten in mijn geval. Intussen bespraken we bovenstaande onderwerpen en nog veel meer. Zoals het feit, dat Janneke in de krant staat!!!  Ze heeft een schilderij gewonnen….. Nog een lelijk ding ook, vertelt ze me. Haha, win je ook eens iets…. Wij zitten nooit om een onderwerp verlegen.

is altijd een feestje

NAAR DE KROEG MET JIP EN JANNEKE

Er gebeuren enge dingen in de wereld. Mensen verkopen hun ziel als ze er lekker aan kunnen verdienen.  En de jouwe erbij, als je niet oppast… Veel ellende is niet op te lossen, dus niet interessant. Rest slechts het uit te zitten, als een gevangenisstraf. Onterecht veroordeeld…. Alhoewel je in zogenaamde spirituele kringen soms naar je kop krijgt, dat het je karma is. Yek.

Ik zorg gewoon, dat ik in een volgend leven in zo’n Blue Zone terecht kom!

Gelukkig zijn er mensen in mijn leven, die het samen met mij uitzitten, tijdens de vele dipjes horende bij ME.  In de kroeg deze keer. En daar gaat het om in het leven heb ik ontdekt. Dat is de vrucht van mijn mislukte bestaan: Ik raak aan waar het echt om draait!!!! Dippen met je vrienden…..Bofferd ben ik toch!