Vreemde vogels vind je overal. Je loopt de hoek om en komt er weer eentje tegen. Soms geven ze je een prachtige roos, maar er zijn ook gevederden, die hopla over je heen schijten. Volgens Chinezen brengt dat geluk. Ik ga dus vast een prachtige jaar tegemoet!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zaterdagmiddag spoed ik me naar de markt. Ik neem mijn hondje mee. Ik wil eventjes naar de Griek voor liflafjes. En naar de Marokkaan voor verse kruiden en prijswinnende haring. Thank God voor onze medelanders. Hoeven we niet aan de aardappelen met jus met de feestdagen.

Als ik de Mare op loop, knal ik bijna tegen een scootmobiel op. Mijn schele eksteroog valt op een gigantische bloem, die de achterkant van het voertuig opsiert. Gestoken op de plek, waar je normaliter krukken kunt plaatsen. ‘Wat een prachtige roos hebt u op uw voertuig zitten,’ roept Heks verrukt tegen de bestuurder van de mobiel. Een stevige Roma vrouw draait zich om. ‘Pakken,’ zegt ze streng.

Verbouwereerd kijk ik in twee schitterende gitzwarte ogen. Ze spuwen werkelijk vuur. Vreugdevuur. Iemand heeft die roos daar geplaatst vertelt ze me in rudimentair Nederlands. Zijzelf heeft ook geen idee wie. ‘Pakken,’ beëindigt ze haar verhaal.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar mevrouw, die roos is natuurlijk voor U, ik kan em onmogelijk aannemen,’ jeetje, wat gebruik ik veel woorden. Wat een bloemig taalgebruik. Ik hoor mezelf gewoonweg oreren, maar het helpt niet. Mijn gesprekspartner heeft niet veel woorden nodig.

‘Pakken.’

Zo krijg ik op de valreep van 2018 een prachtige roos cadeau van een echte toverkol. Ik bedank haar uitvoerig, maar daar heeft ze allemaal geen geduld voor. Met een zwaai van haar zwaar beringde hand neemt ze afscheid. De scootmobiel draait vliegensvlug de weg op. Ik versnel mijn pas om haar na te kijken.

Maar waar is ze nu gebleven? Ik speur tussen het winkelende publiek. Tuur de hele Lange Mare af. Zo’n mobiel zie je echt niet over het hoofd. Toch is de dame verdwenen. Opgegaan in rook lijkt wel. Geïmplodeerd met scootmobiel en al. Wonderbaarlijk toch weer.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik loop de markt op. ‘Wat zou het leuk zijn om de Wilde Boerenzoon tegen te komen,’ denk ik bij mezelf. Als ik alles heb gekocht wat ik nodig denk te hebben verlaat ik de warenmarkt. Op het Gangetje komt een reus me tegemoet. Met open armen. Het is de Wilde in persona. ‘Ik hoopte je al tegen te komen, Heks,’ galmt hij me tegemoet.

We spreken af in een koffiehuis. Heks laat snel eventjes haar hondje uit in het park en mijn vriend haalt zijn boodschappen. Een half uurtje later zitten we samen aan een tafeltje. Al snel zitten we uitgebreid te klessebessen.

Eerst met een dame erbij, die Heks net heeft leren kennen. Ze heeft op tweede kerstdag haar 14 jarige hondje laten inslapen. ‘Natuurlijk op een feestdag, dat is altijd zo. Het was volstrekt onverwacht. Maar ja, ze was natuurlijk wel stokoud voor een labrador/herder combinatie,’ verzucht de vrouw verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Intussen kriebelt ze VikThor achter zijn oortjes. Hij gaat er helemaal voor liggen. ‘Dank je wel, dat ik me eventjes heb mogen vergrijpen aan je hondje,’ glimlacht ze bij het afscheid.

Nadat ze is vertrokken neemt een mij onbekende man haar plaats in aan het tafeltje voor het raam. Ik haal snel mijn in de hoek geparkeerde boodschappentas en dikke jas weg. ‘Niet nodig,’ wuift hij, maar ik heb alweer iemand lopen pleasen voor ik het in de gaten heb. Ik zet de spulletjes op de stoel naast me.

Terwijl ik met de Wilde zit te praten schuift er nog iemand aan bij de man aan de tafel naast ons. Een ouwe hipster met een lange baard. Ze gaan samen kranten zitten lezen. Af en toe bespreken ze wat ze tegen komen. Terwijl ook wij doorpraten bekruipt me een naar gevoel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Uit de rug van de eerste man groeit een bult ergernis. Ik voel het geërgerd tegen me aanschurken. ‘Niks van aantrekken, Heks,’ zeg ik tegen mezelf. Misschien verbeeld ik het me overigens. Ik buig me voorover naar de Wilde. Het is rumoerig in het koffiehuis. Ik kan hem nauwelijks verstaan.

Plotseling schiet de kerel naast ons finaal uit zijn slof. Hij draait zich om met een woeste vuistbeweging. Slaat in de lucht pal naast me. Schreeuwt dat ik mijn stomme achterlijke kutbek moet houden. Brult nog wat zeer onaangename dingen in mijn richting. En als een duveltje verdwijnt hij weer in zijn dozige zelf. Draait zich weer om. Leest gewoon verder.

Alsof hij zich niet zojuist gigantisch heeft misdragen.

Ik zit te shaken van schrik. Al mijn zenuwbanen slaan op tilt. ‘Gaan we ons hier iets van aantrekken?’ zeg ik echter rustig tegen de Wilde, ‘Ik dacht het niet toch? Als hij rust en stilte wil gaat hij maar kranten lezen in de bibliotheek! Hier heb ik geen zin meer in. Ik heb vaak genoeg van dit soort miezerige mannetjes op mijn kloten gekregen!’

De hipster vriend van de idioot draait zich om. Hij begint een heel verhaal over lawaai en dat we misschien toch wel hard praten. Het lijkt me een redelijke kerel. ‘Het is hier uitermate rumoerig, beste man, ik kan mezelf bijna niet verstaan. Ik wil best rekening houden met iemand, die het vriendelijk vraagt. Uw vriend is uitermate onbeschoft.’

©Toverheks.com

Tot mijn verbazing geeft de man dat grif toe. Er ontstaat een gesprek tussen de Wilde en de man over dit soort lompe communicatie en hoe het beter kan. De sukkel naast hem zegt geen woord. Hij zit zogenaamd verdiept in zijn lectuur nadrukkelijk te zwijgen.

Geen excuus. De lul vindt het de normaalste zaak van de wereld om zo uit te halen naar een wildvreemde vrouw. Het is overigens bepaald niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Is hij beledigd, dat ik hem niet zag staan, toen hij binnenkwam? Waren dat soms avances die hij maakte in eerste instantie? Wil hij wellicht aandacht?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Wat gebeurde daar nu eigenlijk, ik heb nog nooit zoiets gezien, wat een agressie. En het was echt totaal op jou gericht. Bizar gewoonweg. En ik bleef volledig buiten schot, volgens mij vond hij mij zelfs wel aardig. Volstrekt gestoord. Gaat het weer een beetje? Jij vertelt wel vaker zulke verhalen, Heks, maar nu zag ik het met mijn eigen ogen. Wat een idioot. Ik zat helemaal te trillen na die uitval. Jij ook?’ vraagt De Boerenzoon achteraf bij het afscheid.

Ja, wat zullen we ervan zeggen? Heks heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op narcistische randdebielen. Altijd gehad. Deze man lijkt sprekend op mijn ex. Zowel qua uiterlijk als qua gedrag. Een mooie man met een slecht karakter. De kunst is om het niet meer binnen te laten komen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oudjaarsdag mediteer ik met de schedelheksjes voor de vrede. Precies om 1 uur ’s middags arriveer ik bij Maan. Zij organiseert dit elk jaar. ‘Overal over de wereld doen lichtwerkers mee aan deze meditatie. Om 13.00 lokale tijd. Het gaat als een golf de wereld rond,’ aldus mijn lieve heksenvriendin.

Zoals elk jaar worden we verwend met heerlijke mince pies en koekjes. Op de salontafel staat een prachtig veld vol kristallen. Draken, elfen, raven en heksenvingers….. en heel veel kristallen schedeltjes. Maan plaatst mijn meegebrachte kristallen vrienden in het veld. Even later begint ze met de geleide meditatie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ze neemt ons mee de ruimte in. Op drakenruggen rijden we door het universum. We kijken naar die prachtige heksengolf van liefde en vrede, die de aarde omspoelt. Heks knikkebolt, zo ver weg zijn we. Na twee minuten is het alweer klaar. Een lichtflits. Een ademtocht.

‘Hoe lang zijn we bezig geweest, Maan?’ Nou toch zeker drie kwartier. Maar ja, buiten tijd en ruimte. Geen wonder dat je het besef daarvan een beetje kwijt raakt.

‘Lieve Heks, ik was zo blij met je laatste blog. Je bent al drie jaar aan het afgeven op alles en iedereen, maar het wordt tijd om los te laten! Doorzetten hoor, lieverd! Een prachtig jaar toegewenst. Komend jaar ga ik de maandelijkse schedelmeditaties weer oppakken.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ja, het is tijd om los te laten. Alle onterechte agressie. Alle kledders voor mijn kop. Al die keren, dat ik boksbal ben geweest van machteloze mensen. Genoeg moois te beleven in de wereld. Ik hoef de deur maar uit te lopen en ik krijg al een schitterende roos van een levensechte heks bijvoorbeeld!

Het leven kietelt je onder de kin en slaat je om de oren. Het is maar de vraag wat je binnen laat komen. Rumi spoort ons aan om alles welkom te heten. En misschien is dat wel het hele eieren eten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik heb teveel nee gezegd de laatste  jaren. Dit wil ik niet. Dat wil ik niet. NEE, NEE, NEE.

Is het niet eens tijd om JA te zeggen? Uit de grond van mijn hart. Tegen alles wat ik wel wil!

Oud en nieuw vier ik alleen. Steenvrouw kom even eten. Ik bel een uurtje met de Don. Rond tien uur lig ik languit te kijken naar Esio Trot. Een geweldig leuke film over echte liefde. Tussen lieve mensen. En vooral ook over geduld.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Rumi

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

 

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

 

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

 

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

 

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

 

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Lac Caninum gooit roet in mijn pikorde-soep. Die soep wordt zeer heet gegeten, hoewel nooit opgediend. Chagrijnig Heksje wil het niet weten. Ik kan beter weer eens daten. En de rest gewoon vergeten!

‘Lac Caninum, dat ga ik je geven,’ mijn homeopate heeft weer een goed idee. Hondenmoedermelk. Toe maar. Het is eind september en Heks heeft al zoveel griep voor haar kiezen gehad dit najaar: Genoeg voor een lange koude winter.

Het heeft het slijmerige vernislaagje weerstand van mijn immuunsysteem geveegd. Uitgeteld begin ik met opkrabbelen. Geen mens, die het in de gaten heeft. Ik sla het koor een paar keer over, ga helemaal niet meer naar meditatie of kerk. Geen beginnen aan met dit lijf.

Ik voel me alleen. Op mezelf terug geworpen. Ik zie geen hond. Wekenlang niet. Ik ben een vergeten groente. Niemand weet, niemand weet, dat ik raapsteeltjes eet. Dat ik een eenzame bezemsteel ben. Nee, niemand weet hoe weinig dit bezemsteeltje nog eet. En hoe slecht ze slaapt. En hoeveel tijd ze in haar eentje stuk slaat. In een uitermate pijnlijk lam lijf..

‘Hondenmoedermelk is een middel voor mensen, die zich verschopt en verstoten voelen. Stumpers onder aan de pikorde. Diegenen, waar iedereen vrolijk tegenaan pist. Of overheen kotst. Waar niemand om geeft. De laagst geplaatsten in rang. Waar je geen rekening mee hoeft te houden. Het absolute afvalputje.’

Natuurlijk laat ik me niet kisten. Ik krabbel op. Slik allerlei middelen, laat me prikken en porren. Zonder morren. Laat me beledigen door behandelaars en artsen. Of betuttelen. Geef mezelf een keiharde schop onder mijn kont. Elke dag opnieuw.

Ja, ik voel me verschopt en verstoten. Onbelangrijk. Eenzaam en verlaten.

Laat ik eens een feestje geven.

Mijn verjaardagsfeestje is gezellig, maar het gevoel beklijft niet. Een grote vermoeidheid trekt me vervolgens naar beneden. En ik blijf me maar ellendig voelen en alleen. Ik heb ook gewoon veel te weinig mensen om me heen. Mijn bovenmatige inspanningen voor het piepkleine feestje hebben de laatste restjes energie in mijn systeem opgesoupeerd.

Ook lukt het me niet meer om om allerlei dingen heen te kijken. Vroeger praatte ik alles goed. Ik had je de klap al vergeven voor je em had uitgedeeld. Bij wijze van spreken. Maar nu gaat dat niet meer. Misschien maak ik ergens nog eventjes een mooi verhaal van, maar een dag later gooi ik genadeloos mijn ware gevoelens op tafel. Weliswaar als ik alleen ben. Op mijn eigen eenzame tafeltje.

Ik zie dingen voor wat ze zijn en dat op zich is natuurlijk goed. Maar verre van leuk. Wat moet je er mee? Mensen, die aan je denken maar er nooit zijn? Mensen, die je na jaren radiostilte een felicitatiebericht sturen met een tekst alsof ze je een draai om je oren proberen te verkopen.

Heks heeft last van allerlei ongewenste gevoelens. Ik word er niet goed van. In plaats van blij met een dooie mus ben ik boos. Op die mus. Die er ook niks aan kan doen, dat iemand me blij met hem wil maken…….

Rondom mijn verjaardag ervaar ik een hoog dooie mussengehalte. Ik kan het niet helpen. Dit jaar is het alsof de duvel ermee speelt. De ene afknapper na de andere.

Normale mensen hebben natuurlijk familieleden, die onvoorwaardelijk van hen houden en een beetje voor hen zorgen indien nodig. Of een partner, kinderen. Heks heeft dat allemaal niet.

Mensen willen overigens wel altijd graag dat ik voor hen zorg en naar hen luister. Maar andersom moet ik die kwaliteiten regelmatig met een kaarsje zoeken. Ook bij mensen, die ze wel degelijk bezitten.

Die denken misschien, dat die Heks geen zorg behoeft. Die toverkol redt zich wel. Kijk maar, daar loopt ze te wandelen met haar hondje. Ze ziet er ongelofelijk leuk uit. Bekroond met een fruitig lippenstiftje.

Ze willen wellicht liever dat ik er voor hen ben.

Of ze hebben niet zo’n boodschap aan mijn ellende. Geen zin in die ziekte. Geen trek in mijn gebrek. Zo’n vage kwaal, die nooit over gaat. Waar je niet dood aan gaat. Een levend lijk! Niet bepaald aantrekkelijk.

Heks moet vooral positief zijn en ravissante feestjes geven. De kwast er over. Eruit zien als een filmster. Leuke persoonlijke cadeautjes geven. Aandacht geven. Liefde geven. Niets vragen. Hooguit een broodje met tevredenheid. Dan en slechts dan wil men met mij vertoeven…….

Goddank heb ik een paar goeie vrienden, die van me houden zoals ik ben. Lieve schatten, die om me geven. Rekening met me houden. Iets voor me over hebben. Vrienden, die de moeite nemen om bij mijn feestje aanwezig te zijn. Schatten, die een leuk cadeautje voor me meenemen. Om me een plezier te doen.

Ik weet het, dit is een groot goed. Er zijn mensen, die helemaal geen vrienden hebben. Ik ben wel eens met zo’n medemens bevriend geweest. Totdat die persoon me ging uittesten en pesten! Een lot dat al haar potentiële vrienden trof. Ik ben uiteindelijk dan ook afgehaakt……

Ik ben zo moe. Het lukt me niet meer om overal een mooi verhaal van te maken. Ik begrijp heel veel dingen al niet. Laat staan, dat ik er een positieve slinger aan kan geven.

Rond mijn verjaardag worden geven en nemen in mijn leven opeens heel helder belicht. Zoals iedere jaar ontvouwt zich hetzelfde scenario, maar mijn blik is niet meer vertroebeld. Haarscherp zie ik alles voor wat het is. Voel teleurstelling tot op het bot. Over nare felicitaties. Of het helemaal laten afweten. Of …. of……

Dat is het gevoel, dat ik over heb gehouden aan mijn  verjaardag…..Stom genoeg. Ik weet dat het ondankbaar klinkt. Na al die jaren blijdschap met dooie mussen verwacht geen mens dit van mij. Je kunt me gewoonlijk recht in de bek schijten en nog zeg ik dank je wel……

Bovendien vergeet ik zelf werkelijk ieders verjaardag. Als ik niet wordt uitgenodigd voor een feestje of op zijn minst op de aankomende verjaring wordt geattendeerd kun je het bij Heks echt vergeten: Je hoort helemaal niks van me. Al ben je mijn zuster,  lievelingstante of beste vriendin……

Er is een hele grote omwenteling gaande diep in mij. Alle interne actie- en reactiecircuits staan onder druk. Er is geen pijl op te trekken hoe ik nu weer ga reageren. Maar: Nooit zal het meer hetzelfde zijn. Vanaf nu.

Gisteren zit ik bij mijn homeopate. Ik vertel haar over de diverse afschuwelijke sociale interacties waar ik aan ben blootgesteld de afgelopen tijd. Ik lees haar rare appjes voor en een enkele vreemde mail. ‘Ben ik nu gek, dit is toch een klap in je gezicht, zo’n felicitatie?’ ‘Wat staat hier nu eigenlijk? Niets toch?’

Ik vertel haar over mijn onvermogen om te reageren als mensen me teleurstellen…… Over mijn schaamte. De ‘Ik ben gewoon geen knip voor de neus waard’gevoelens. Overgehouden aan de tijd, dat ik de persoonlijke boksbal alsmede pispaal was van een enorm agressieve narcist. Overgehouden aan een hopeloze positie binnen een zeer disfunctioneel gezin. Het laagste van het laagste. De laaggeplaatste helhond.

Volgens mijn behandelaar ben ik op de goede weg. Het is gewoon heel ellendig als je in zo’n periode van verandering zit. Het oude valt weg en er is nog niets nieuws voor in de plaats gekomen. Als er al ooit iets nieuws komt natuurlijk. Dat valt nog maar te bezien.

‘Het feit, dat je je bewust wordt van al die gevoelens is een enorme stap vooruit. Ik vind het zo erg voor je Heks, dat je je zo moet voelen nu. Het gaat voorbij, maar leuk is anders….’

img_0248

Ysbrandt, ik mis je nog steeds………

Op een houtje bijten en poppenstront schijten gaan niet altijd hand in hand. Gelukkig maar. Veld van dankbaarheid tilt me op en voert me mee de diepte in. Mijn eigen stilte in. Ik ben dankbaar. Dat is het mooie ervan….Je kunt het niet bezitten. Alleen maar zijn!

©TOVERHEKS.COM

Donderdag mediteer ik met de heksen. Maan heeft een fantastisch veld neergezet. ‘Dankbaarheid is het thema,’ glundert onze voorvrouw, terwijl ze ons binnenlaat. Hopla is met me meegereden. Hoera, eindelijk heeft deze bezige bij weer een keertje tijd!

Ik zet mijn schedeltjes in de binnenring. Zo. Het feest kan beginnen. Maar eerst gaan we thee drinken met koekjes erbij. En een beetje bijkletsen. We zijn namelijk hartstikke vroeg.

©TOVERHEKS.COM

Tijdens de inleidende meditatie zak ik zo diep weg dat mijn kersenpit begint te knikkebollen. Ik val niet in slaap, maar balanceer op de rand van allerlei andere werelden. Werkelijkheden voor onze dagdagelijkse ogen verborgen. Ver van mijn sores en bizarre zorgen.

Heks is dus volstrekt relaxed. Iets dat me wel vaker overkomt de laatste tijd. Situaties waar ik normaal gesproken een rolberoerte van krijg raken mijn koude kleren niet meer. En ook hier zit ik heerlijk in mijn bubbel.

Na de meditatie mogen we de kristallen schedels pakken en op schoot nemen. Of gewoon lekker zitten in deze fijne vibratie. Of knuffelen met een draak. Heks kiest voor het laatste. Maar ook de schedeltjes laat ik niet ongemoeid.

©TOVERHEKS.COM

Maar dankbaar? Het is mijn Achilleshiel geweest. Heks was altijd dankbaar. Voor van alles en nog wat. Ik vroeg niet, maar wachtte geduldig af. Heel blij met een dooie mus ook. Mijn moeder zei wel eens: ‘Heksje, dat vind ik toch zo fijn van jou. Als alle kinderen nieuwe kleren krijgen en jij krijgt niks, dan ga je niet zeuren. Goed zo.’

Dan ga je natuurlijk niet zitten mekkeren na zo’n subliem compliment. Een beetje pleaser niet in elk geval. Ik had gewoon de pech om een zus boven me te hebben, wiens kleding ik afdroeg. En wiens fiets ik overnam. En ga zo maar door. Zo rijk waren we niet. Mijn jaren jongere zus kreeg wel weer nieuwe kleren. En de daaropvolgende jongen hoefde die niet af te dragen natuurlijk…….

En tegen die tijd waren we welvarend. De magere jaren waren voorbij!

©TOVERHEKS.COM

Dankbaar zijn. Ik ben het vaak wel. Dankbaar voor hele gewone dingen. Mijn beestenbende natuurlijk. Een goeie dag met mijn lijf. Een leuke ontmoeting. Vrienden over de vloer. Het feit dat ik nog steeds in de lucht ben en niet ben verdwenen in een verpleegtehuis.

Dankbaarheid vloeit als goud in je hart. Het is een weldadig gevoel. En het kost niks! Je hoeft je alleen maar te realiseren hoe kostbaar je leven is. Dat je ogen hebt om dat te zien. Oren om de meest fantastische muziek te horen. Handen om uit te strekken naar de ander. Handen om andere handen te schudden, handen om handen te geven.

Om je zo te te verbinden en dit mooie leven samen te leven,,,,,

©TOVERHEKS.COM

Maar nee. We zitten vaak met diezelfde handen in het haar ons te pijnigen met gedachten aan wat er allemaal eventueel mis kan gaan, mis gaat en al mis is gegaan. Ons hart ineengeschrompeld tot een bange ui.

Heks is niet anders. Ik kan me ook geweldig zorgen maken over dingen die nooit gaan gebeuren. Of misschien wel. Of er gebeurt iets anders catastrofaals. Elders. Een orkaan bijvoorbeeld. Een terroristische aanslag. Of de zoveelste genocide….

©TOVERHEKS.COM

Oh Heks, wees toch dankbaar. Ook al heeft het je louter windeieren gelegd. Ook al loop je tegen inhalige types aan. Bedenk dan maar dat dat pas armoede is. En er is genoeg om dankbaar voor te zijn.

Zo baad ik hier vanavond met al die lieve heksjes heerlijk in een bad van licht en liefde. Ik laat me optillen, meevoeren, binnenstebuiten keren en opnieuw in elkaar vloeien. Moeiteloos. In dit mooie veld van Maan.

Onze gastvrouw, die glutenvrije koekjes in huis heeft gehaald speciaal voor Heks.

©TOVERHEKS.COM

Laat alle inhalige, domme, betweterige of anderszins strontvervelende medemensen maar binnen harken wat ze binnen kunnen harken en dan nog zitten zeuren om meer. Ik niet meer.

Ik heb genoeg. En daar ben ik hartstikke blij mee. En als het minder wordt en ik op een houtje ga zitten bijten, dan ga ik genieten van dat houtje. Mijn eigenste houtje. Het lekkerste houtje ooit.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes zien ze vliegen? Wie? Allemaal draken! Deze Heks ontmoet een oude vriend: Quetzalcoatl, de Gevederde Slang…..En: Een schoon geweten, daar kan niets tegen op!

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Het veld van vanavond

Woensdagavond om kwart voor zeven parkeert mijn vriendinnetje Jaoa  haar bezemsteel in mijn hal. We stappen in mijn knalgele autootje en halen nog een derde heksje op bij het station. Vervolgens koersen we richting Den Haag, waar Maan sinds kort woont. Het is weer de tweede woensdag van de maand, de vaste avond voor kristallen schedelmeditatie. Wat is het lang geleden! Vol verwachting komen we bij haar nieuwe onderkomen aan. Ik ben eindelijk eens op tijd……

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Overal draken

Maan wacht ons op met koffie en thee, schalen vol koekjes, chocolade en gedroogde abrikozen. Haar appartement is fantastisch. Overal kristallen natuurlijk, hoge plafonds, gebeeldhouwde deuren en een eindeloze reeks woonkamers……

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Het veld is er een van liefde en communicatie. Mijn schedeltjes worden er in geplaatst. Na een rondleiding door het huis en langdurig bijkletsen beginnen we met de meditatie. Maan leidt ons een magisch universum in. Daar is een enorme draakachtige aanwezig. Quetzalcoatl!!!! De gevederde slang. Een oude bekende van Heks.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Jaren geleden doorkruiste ik Mexico in gezelschap van mijn moeder. Een gedenkwaardige reis. Ook heel bijzonder om die met haar te maken!

We begonnen in Mexico-city en eindigden op Cozumel. Elke zich daartussen bevindende piramide hebben we bezocht. Nou ja, dat is wat overdreven, want er zijn er velen nog niet ontdekt. Verborgen onder de dichte vegetatie van de tropische regenwouden, die grote delen van dit land bedekken. Maar alle opgravingen, zelfs midden in de jungle, hebben we wel zo’n beetje bezocht.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Veld van links

‘Wat kon jij goed die piramides op en afrennen’, lispelt mijn gevederde vriend in mijn oor. ‘Ik was echt onder de indruk!’ Guitig kijkt zij me aan. Deze androgyne draak heeft enorm veel humor. Ik herinner me hoe ik destijds in looppas als een slang de stijle trappen opslingerde. De enige manier om een beetje veilig boven te komen. En vooral ook om zonder brokken beneden te geraken! Een alternatief is om op je billen tree voor tree naar beneden te schuiven. Iets, dat ik menig toerist heb zien doen.

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Op de rug van mijn oude vriend vlieg ik naar Palenque. Met deze oude stad heeft Heks een sterke band. Ik ben er ooit daadwerkelijk en in levende lijve geweest en wilde eigenlijk niet meer weg. Ook nu heb ik moeite om weer terug te keren naar de woonkamer van Maan.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Na de inleidende meditatie krijgen we de gelegenheid om individueel met de aanwezige schedels te werken. Heks heeft een sterke voorkeur voor draken vanavond. Mijn grote vogelslangvriend is alomtegenwoordig. Zelfs de grote omslagdoek, die ik om mijn schouders heb geslagen is bedekt met een print van vogelveren….. Het is een draak van een avond….. 🙂

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Het veld van achteren

Om elf uur ben ik weer thuis. Het is een hele onderneming nu Maan verhuisd is. Toch blijven we haar meditatieavonden trouw met deze Leidse delegatie.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

De volgende dag belt alweer een heksenvriendinnetje aan. Onverwacht deze keer. Met deze vrouw heb ik altijd de meest wonderlijke gesprekken. Ook nu weer. Ze channelt met het grootste gemak van alles en iedereen uit andere dimensies. Velen onder ons zouden haar een zonderlinge tante vinden. Ik hou meer van de term ‘beetje anders’. Daar schaar ik mezelf ook al jaren onder. Het is een toegewijde dame. Met een groot en gul hart en zo eerlijk als goud.

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

En alweer een draak

‘Ik wil een nobel leven leiden’, vertrouwde ze me een aantal jaren geleden toe. Vandaag komt dat onderwerp weer ter sprake. Ik vertel haar hoe een aantal mensen me ooit een flinke poets hebben gebakken. Ten nadele van mij en zeer ten voordele van zichzelf. Als het om magie zou gaan zou het pikzwart zijn. Maar magie is niet het gebied van deze medemensen. Goddank! ‘Haat je hen?’ vraagt ze belangstellend, ‘Dat mag best hoor, een tijdje. Beter dan je gevoelens onderdrukken.’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedelsKRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

‘Welnee’, zegt Heks, ‘Haat is iets, waar je vooral zelf last van hebt. Doen die mensen al zo lullig, zit je ook nog vol met haat. Zonde van mijn mooie grote glanzende liefhebbende hart.’ ‘Uiteindelijk moeten die mensen zichzelf dagelijks in de spiegel onder ogen komen. Lijkt me ook geen pretje,’ vervolg ik. ‘Een schoon geweten is zoiets geweldigs,’ zegt mijn gesprekspartner enthousiast, ‘Daar kan niets tegenop!’

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

van rechts

quetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slangquetzalcoatl, Azteken, de gevederde draak, slangendraak, gevederde slang

Heksentoeren: Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Loslaten van angsten gaat veel gemakkelijker met een draak op je schoot……

kristallen schedel meditatie, februari 2014, veld loslaten van angst, kristallen draken, kristallen elfen, ET's, stenen en kristal, meditatie met stenen en kristal

Het veld

 

Woensdagavond is het weer zover. Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes uit de hele regio verzamelen zich in haar gastvrije huis. Iedereen mag maximaal drie schedeltjes inbrengen. Op de lage tafel staat al een hele opstelling klaar. Het ‘veld’ van deze maand gaat over het loslaten van angst. Mooi zo. Ik ben me onlangs een ongeluk geschrokken en heb daarmee een heleboel angstige gevoelens opgeharkt. Die kan ik afgeven aan dit magische raster sterrenstof. Zodat ik niet chronisch scheldend door het leven hoef……

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

In het midden een enorme Elestiaal van rookkwarts

 

Het is een bijzondere avond. De door Maan geleide meditatie is krachtig. Het is heerlijk om in deze dierbare groep te werken aan levensthema’s. Na de gezamenlijke meditatie gaan we individueel met de schedels aan de slag. Heks heeft bij binnenkomst al een paar geweldige draken zien staan. Eentje van Sodaliet, een blauwe steen met in dit geval, heel bijzonder, roze strepen erdoorheen. De ander is van Mookaiet. Een Jaspissoort. Heel rustgevend blijkt…….

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De jonge draak van Sodaliet

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Is het geen schatje?

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De draak van Mookaiet

 

Dat is altijd zo leuk van deze avonden. Soms komen er de meest bijzondere kristallen gasten langs. Altijd heel bijzonder om mee kennis te maken! Ja, het heeft absoluut zijn voordelen om met stenen te kunnen praten. Een schizofreen is nooit alleen, maar een heks ook niet!!!!! Overal om ons heen horen we het gefluister van bloemen, bomen, dieren, stenen en hier en daar een oprecht mens. (De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

De schedels van Citrien en Fluoriet

 

‘Goeie hemel, wat een vol en druk veld!’ reageren de hekjes achteraf. Iedereen vond het prachtig, maar heftig. ‘Ik vond het ook nogal druk’, zegt Maan, ‘Maar toen ik het had opgesteld, realiseerde ik me, dat onze angsten ook heel complex zijn. Dus dit veld sluit prima aan bij al die chaotische angsten in ons mensen….’

Heks heeft het prima naar haar zin, maar ik hou dan ook wel van druk en chaotisch. Eerst zit ik heel lang met de jonge onbevangen en stoutmoedige draak van Sodaliet. Daarna knuffel ik zijn harmoniserende broer van Mookaiet. Ik maak kennis met een geweldige schedel van Fluoriet, Soul genaamd. En een tintelend vrolijke schedel van Citrien, Esaulien genaamd. Ik versta aanvankelijk Ezelin. Daar moet ik al om lachen. Met die dame op schoot zit ik heerlijk te grinniken. Ach, was de wereld maar van Citrien. Dan zag het leven er zonnig uit…..

Aan het eind van de avond delen we onze ervaringen. Heerlijk om al die prachtige visioenen en inzichten mee te krijgen van elkaar. Het geeft een absolute meerwaarde aan de avond. Vanavond zijn we bijna de deur niet uit te krijgen. We kletsen eindeloos na in de woonkamer, drommen langzaam de gang op, plakken langdurig in het halletje, totdat Maan roept: ‘Er staat nog iemand binnen, die naar buiten wil, heksjes!’ Met andere woorden: ‘Maak plaats, wegwezen!’ Lachend zwermen we de straat op. Laatste afspraken worden gemaakt. Hier en daar nog een omhelzing. We stappen op onze bezemstelen en vliegen uit in alle richtingen in de maanverlichte nacht.

 

De onoprechten schreeuwen boven zichzelf uit in een onverstaanbaar geblaat….. )

Alles in het veld is gericht op het loslaten van angst

Heks helpt iemand uit de brand met een flinke stapel hout voor de deur. HeksenSoulsoep, Kristallen Schedels en Pratende Kerstbomen. Een heksenleven is niet altijd gemakkelijk, maar in elk geval nooit saai.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het veld

Vandaag slaap ik een gat in de dag. Opgeteld bij diezelfde activiteit gisteren ben ik nu toch eindelijk uitgeslapen. Ik fiets met m’n hondje. Hij is gisteren een dagje bij zijn suikeroompie geweest, dat is altijd een feestje voor hem. Wordt ie schandalig verwend…..

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen, DRAAK van fluoriet

Deze draak zat bij me op schoot

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

’s Middags scoor ik voor een habbekrats een gouden glimjurkje voor de kerst. Terwijl ik in de rekken struin, word ik aangesproken door een prachtige man uit Gambia. Hij zoekt een jas voor zijn vriendin, maar weet niet welke maat hij moet kiezen. In gebrekkig Nederlands probeert hij me een indruk te geven van haar lichaam. Ze is klein met ‘groot tiet’. Ik begin te lachen. ‘Ze heeft een flinke bos hout voor de deur?’ Ik spijker zijn vocabulaire wat bij. ‘Niet zeggen, waar je schoonouders bij zijn,’ waarschuw ik hem. Ik pas wat jassen, zodat hij een indruk krijgt van de juiste maat. Uiteindelijk maakt hij een goede keuze. Ze zal vast blij zijn met die jas. Hopelijk past de hele houtstapel erin!

Hierna rommel ik wat in mijn huisje. Knibbelknabbelknuisje!

Nog een rondje met m’n hondje en dan rijdt Donkere Buurman voor in zijn sjieke bolide. Hij heeft een enorme pan soep bij zich, het is kokend heet. Voor Heks. Van zijn vrouw, F. Dit lieve heksje zag mijn bleke bekkie gisteren bij de fysiotherapeut en dacht: ‘Daar moet een heksensoulsoepje in!’

Zo snoept Heks van dit heerlijke troostvoer: Linzensoep met pompoen, gember, selderij en pure magie. Ik knap er enorm van op. Zozeer zelfs, dat ik besluit gewoon naar Maan te gaan voor de kristallen schedelmeditatie.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Als ik op de valreep arriveer, blijken we met een heel klein koppeltje te zijn vanavond. In heksenland is dat nooit voor niets. En inderdaad, we hebben een heel bijzondere meditatie. Een heksenvriendin zingt prachtig, de muziek vloeit door haar heen, trilt in  onze botten, zingt door merg en been…..

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen, citroen met schedel

een Citrienpunt met een schedeltje aan het eind

Daarna zit ik weer lekker met een draak op schoot, van fluoriet deze keer. Het is 11-12-13, morgen 12-12-13 en vrijdag 13-12-13. Een portaal naar een betere wereld, vertelt Maan ons. Het mannelijke en vrouwelijke wordt in balans gebracht. Het veld is behulpzaam in onze transformatie. Heks vindt het prima. Laat maar komen, die betere tijden. Ik zet de dingen, die me hinderen en verdrietig maken in het veld, zodat het goddelijke licht dit kan verlichten. In alle opzichten.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

het veld

Na een hele tijd roept Maan ons terug naar de aarde. Het zit er weer op. We wisselen onze ervaringen uit. Wat is het leuk vanavond met dit intieme clubje. Heel speciaal!

Ik maak uitgebreid foto’s van het veld. We kletsen nog een beetje na. Treuzelen nog wat, omdat het zo fijn is om samen te zijn. Dan pakken we onze bezemstelen uit het halletje en vliegen we ieder ons weegs, de koude vriesnacht in.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

deze schedel is zo krachtig

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Thuis klets ik uitgebreid met Y op de chat, terwijl ik aan mijn blogje begin. We zijn plannetjes aan het maken voor de kerst. Vandaag ga ik op een boom uit. Ik ben laat dit jaar, vanwege de grieperigheden. Vorige week lag ik ook al plat, uit te rusten van de minivakantie. Maar nu moet het er maar eens van komen.

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het hart van het veld

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengenKristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Ik moet nog iemand zo gek zien te krijgen om me te helpen met het optuigen van die boom. Een heidens karwei, maar dat is dan ook weer het mooie eraan: Het is uiteindelijk een zeer animistisch ritueel.

Zoals jullie je misschien herinneren, praat ik met mijn kerstboom. Dat betekent, dat ik een extra mooi exemplaar moet uitzoeken natuurlijk. En liefst een beetje welbespraakt………

Kristallen schedelmeditatie, veld van transformatie, mannelijke en vrouwelijk in evenwicht brengen

Het hart van het veld