Lac Caninum gooit roet in mijn pikorde-soep. Die soep wordt zeer heet gegeten, hoewel nooit opgediend. Chagrijnig Heksje wil het niet weten. Ik kan beter weer eens daten. En de rest gewoon vergeten!

‘Lac Caninum, dat ga ik je geven,’ mijn homeopate heeft weer een goed idee. Hondenmoedermelk. Toe maar. Het is eind september en Heks heeft al zoveel griep voor haar kiezen gehad dit najaar: Genoeg voor een lange koude winter.

Het heeft het slijmerige vernislaagje weerstand van mijn immuunsysteem geveegd. Uitgeteld begin ik met opkrabbelen. Geen mens, die het in de gaten heeft. Ik sla het koor een paar keer over, ga helemaal niet meer naar meditatie of kerk. Geen beginnen aan met dit lijf.

Ik voel me alleen. Op mezelf terug geworpen. Ik zie geen hond. Wekenlang niet. Ik ben een vergeten groente. Niemand weet, niemand weet, dat ik raapsteeltjes eet. Dat ik een eenzame bezemsteel ben. Nee, niemand weet hoe weinig dit bezemsteeltje nog eet. En hoe slecht ze slaapt. En hoeveel tijd ze in haar eentje stuk slaat. In een uitermate pijnlijk lam lijf..

‘Hondenmoedermelk is een middel voor mensen, die zich verschopt en verstoten voelen. Stumpers onder aan de pikorde. Diegenen, waar iedereen vrolijk tegenaan pist. Of overheen kotst. Waar niemand om geeft. De laagst geplaatsten in rang. Waar je geen rekening mee hoeft te houden. Het absolute afvalputje.’

Natuurlijk laat ik me niet kisten. Ik krabbel op. Slik allerlei middelen, laat me prikken en porren. Zonder morren. Laat me beledigen door behandelaars en artsen. Of betuttelen. Geef mezelf een keiharde schop onder mijn kont. Elke dag opnieuw.

Ja, ik voel me verschopt en verstoten. Onbelangrijk. Eenzaam en verlaten.

Laat ik eens een feestje geven.

Mijn verjaardagsfeestje is gezellig, maar het gevoel beklijft niet. Een grote vermoeidheid trekt me vervolgens naar beneden. En ik blijf me maar ellendig voelen en alleen. Ik heb ook gewoon veel te weinig mensen om me heen. Mijn bovenmatige inspanningen voor het piepkleine feestje hebben de laatste restjes energie in mijn systeem opgesoupeerd.

Ook lukt het me niet meer om om allerlei dingen heen te kijken. Vroeger praatte ik alles goed. Ik had je de klap al vergeven voor je em had uitgedeeld. Bij wijze van spreken. Maar nu gaat dat niet meer. Misschien maak ik ergens nog eventjes een mooi verhaal van, maar een dag later gooi ik genadeloos mijn ware gevoelens op tafel. Weliswaar als ik alleen ben. Op mijn eigen eenzame tafeltje.

Ik zie dingen voor wat ze zijn en dat op zich is natuurlijk goed. Maar verre van leuk. Wat moet je er mee? Mensen, die aan je denken maar er nooit zijn? Mensen, die je na jaren radiostilte een felicitatiebericht sturen met een tekst alsof ze je een draai om je oren proberen te verkopen.

Heks heeft last van allerlei ongewenste gevoelens. Ik word er niet goed van. In plaats van blij met een dooie mus ben ik boos. Op die mus. Die er ook niks aan kan doen, dat iemand me blij met hem wil maken…….

Rondom mijn verjaardag ervaar ik een hoog dooie mussengehalte. Ik kan het niet helpen. Dit jaar is het alsof de duvel ermee speelt. De ene afknapper na de andere.

Normale mensen hebben natuurlijk familieleden, die onvoorwaardelijk van hen houden en een beetje voor hen zorgen indien nodig. Of een partner, kinderen. Heks heeft dat allemaal niet.

Mensen willen overigens wel altijd graag dat ik voor hen zorg en naar hen luister. Maar andersom moet ik die kwaliteiten regelmatig met een kaarsje zoeken. Ook bij mensen, die ze wel degelijk bezitten.

Die denken misschien, dat die Heks geen zorg behoeft. Die toverkol redt zich wel. Kijk maar, daar loopt ze te wandelen met haar hondje. Ze ziet er ongelofelijk leuk uit. Bekroond met een fruitig lippenstiftje.

Ze willen wellicht liever dat ik er voor hen ben.

Of ze hebben niet zo’n boodschap aan mijn ellende. Geen zin in die ziekte. Geen trek in mijn gebrek. Zo’n vage kwaal, die nooit over gaat. Waar je niet dood aan gaat. Een levend lijk! Niet bepaald aantrekkelijk.

Heks moet vooral positief zijn en ravissante feestjes geven. De kwast er over. Eruit zien als een filmster. Leuke persoonlijke cadeautjes geven. Aandacht geven. Liefde geven. Niets vragen. Hooguit een broodje met tevredenheid. Dan en slechts dan wil men met mij vertoeven…….

Goddank heb ik een paar goeie vrienden, die van me houden zoals ik ben. Lieve schatten, die om me geven. Rekening met me houden. Iets voor me over hebben. Vrienden, die de moeite nemen om bij mijn feestje aanwezig te zijn. Schatten, die een leuk cadeautje voor me meenemen. Om me een plezier te doen.

Ik weet het, dit is een groot goed. Er zijn mensen, die helemaal geen vrienden hebben. Ik ben wel eens met zo’n medemens bevriend geweest. Totdat die persoon me ging uittesten en pesten! Een lot dat al haar potentiële vrienden trof. Ik ben uiteindelijk dan ook afgehaakt……

Ik ben zo moe. Het lukt me niet meer om overal een mooi verhaal van te maken. Ik begrijp heel veel dingen al niet. Laat staan, dat ik er een positieve slinger aan kan geven.

Rond mijn verjaardag worden geven en nemen in mijn leven opeens heel helder belicht. Zoals iedere jaar ontvouwt zich hetzelfde scenario, maar mijn blik is niet meer vertroebeld. Haarscherp zie ik alles voor wat het is. Voel teleurstelling tot op het bot. Over nare felicitaties. Of het helemaal laten afweten. Of …. of……

Dat is het gevoel, dat ik over heb gehouden aan mijn  verjaardag…..Stom genoeg. Ik weet dat het ondankbaar klinkt. Na al die jaren blijdschap met dooie mussen verwacht geen mens dit van mij. Je kunt me gewoonlijk recht in de bek schijten en nog zeg ik dank je wel……

Bovendien vergeet ik zelf werkelijk ieders verjaardag. Als ik niet wordt uitgenodigd voor een feestje of op zijn minst op de aankomende verjaring wordt geattendeerd kun je het bij Heks echt vergeten: Je hoort helemaal niks van me. Al ben je mijn zuster,  lievelingstante of beste vriendin……

Er is een hele grote omwenteling gaande diep in mij. Alle interne actie- en reactiecircuits staan onder druk. Er is geen pijl op te trekken hoe ik nu weer ga reageren. Maar: Nooit zal het meer hetzelfde zijn. Vanaf nu.

Gisteren zit ik bij mijn homeopate. Ik vertel haar over de diverse afschuwelijke sociale interacties waar ik aan ben blootgesteld de afgelopen tijd. Ik lees haar rare appjes voor en een enkele vreemde mail. ‘Ben ik nu gek, dit is toch een klap in je gezicht, zo’n felicitatie?’ ‘Wat staat hier nu eigenlijk? Niets toch?’

Ik vertel haar over mijn onvermogen om te reageren als mensen me teleurstellen…… Over mijn schaamte. De ‘Ik ben gewoon geen knip voor de neus waard’gevoelens. Overgehouden aan de tijd, dat ik de persoonlijke boksbal alsmede pispaal was van een enorm agressieve narcist. Overgehouden aan een hopeloze positie binnen een zeer disfunctioneel gezin. Het laagste van het laagste. De laaggeplaatste helhond.

Volgens mijn behandelaar ben ik op de goede weg. Het is gewoon heel ellendig als je in zo’n periode van verandering zit. Het oude valt weg en er is nog niets nieuws voor in de plaats gekomen. Als er al ooit iets nieuws komt natuurlijk. Dat valt nog maar te bezien.

‘Het feit, dat je je bewust wordt van al die gevoelens is een enorme stap vooruit. Ik vind het zo erg voor je Heks, dat je je zo moet voelen nu. Het gaat voorbij, maar leuk is anders….’

img_0248

Ysbrandt, ik mis je nog steeds………

Winners always deal with the truth! Doctor Phil geeft kort door de bocht advies aan goedgelovige stumpers….. Het levert weer vermakelijke televisie op!

truth versus lie

Het mooiste is als de waarheid

Zoals altijd, wanneer mijn hulp hier aan het werk is, word ik wakker voor de TV. Met doctor Phil om precies te zijn. Goh, wat is het toch verfrissend om te zien, wat een puinhoop anderen er van maken in het leven. Ik ben zeker niet het meest pathetische  geval hier op aarde…..

truth hurts

Soms dan

Vandaag gaat het over vrouwen, die er goed aan zouden doen het boek ‘Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz te lezen. Drie dames zijn in beeld. Alle drie hebben ze een ‘internet-relatie’ gehad met een werkelijk beeldschone man. Niet alleen zag hij eruit als een jonge god. Ook zijn karakter was fantastisch. Urenlang zat hij te luisteren naar alle problemen van de dames in kwestie. En ze hadden er nogal wat!

vrouw en waarheid

In dit geval was de waarheid een vrouw

Uiteindelijk bleek het om een vrouw te gaan, die een gemeen spelletje speelde met de slachtoffers. Soms wel jarenlang!

Dokter Lul heeft natuurlijk ook een boek geschreven met lijstje van kenmerken en patronen, waar je de bedrieger aan kunt herkennen.  En allerlei regels om te zorgen, dat je er niet de dupe van wordt. Eerlijk gezegd denk ik, dat je beter af bent met meditatie. Want zelfrespect kun je nu eenmaal niet uit een boekje halen…..

truth en lie

Hier is het onderscheid duidelijk

Heks is ook wel eens goed bij de neus genomen. Lang geleden alweer. En inderdaad zijn de lijstjes van dokter Lul zeer herkenbaar….

De volgende kenmerken kleven in meerdere of mindere mate aan het daderprofiel: Arrogantie, gebrek aan empathie, morbide fascinaties, creëren van drama, nooit spijt of excuus, gewetenloos, onverantwoordelijk en destructief, infiltreren in je leven, geheimen ontfutselen, dossier aanleggen, isoleren om te controleren….

pathologische leugenaars

In your dreams

En wat kun je dan doen volgens Phil? Ja, eigenlijk moet je een geheel ander persoon worden. Je moet weten wie je bent en je zwakke plekken leren kennen, een plan hebben met je leven! Haha, was het maar zo makkelijk.

Dan zegt hij toch iets zeer zinnigs: Winners always deal with the truth!

And sinners deal with the truth with God, lees ik elders. 😉

waarheid/leugen

Als je links weghaalt

De dames in kwestie schamen zich dood. Het is van hun gezichten af te lezen. Pijnlijk knijpen ze met hun mooie lippenstiftmonden als de telefoonseks met de dader ter sprake komt. Stel je voor: Je zit lekker te seksen met een wildvreemde ongelofelijk knappe vent. Je hebt hem nooit gezien, alles om deze persoon is mysterieus. En dan blijkt het een obese oude vrouw te zijn!

Ze kunnen zichzelf wel voor de kop slaan.  Denk nu niet, dat het een korte fling was met de ‘heer’ in kwestie. De relaties blijken jarenlang te hebben bestaan. Het is inderdaad waanzinnig.

“ik ben toch zo verschrikkelijk boos op mezelf, dat ik er ben ingestonken’, zegt een prachtige blondine met gekwelde blik. Dat herkent Heks. Ik heb me laatst ook nog voor de kop zitten slaan. Maar je schiet er niks mee op. Thich Nath Hanh zegt altijd: ‘Als het leven een pijl in je schiet, schiet dan niet zelf de tweede pijl er bij’. Dat is nog best lastig te realiseren.

Jack Nickleson

De meester in het spelen van slechte karakters

Hoe is het toch mogelijk, dat mensen zo ziek opereren? Ooit zag ik een programma over kunstmatige intelligentie. Men had een computerprogramma ontwikkeld, waarbij twee dingen op poten zo snel mogelijk een derde voorwerp tussen hen in moesten pakken. Wie er het eerst bij was won en slokte het voorwerp op.

leugens, kat en hond

De meeste leugens ontstaan uit misverstanden en onwetendheid

Het programma maakte het mogelijk, dat de dingen konden leren van hun ervaringen. Na een paar rondjes bewoog 1 van de twee zo snel mogelijk om het begeerde voorwerp heen naar de ander toe en gaf het ding op poten een enorme poeier met zijn eigen poten. Nadat zijn concurrent was neergeslagen pakte hij op zijn gemak de hoofdprijs in het midden….

Er zijn genoeg mensen, die niet veel verder geëvolueerd zijn dan deze primitieve reptielenlogica.

Er is natuurlijk verschil tussen mensen willens en wetens gebruiken en kwetsen enerzijds en iemand pijn doen, omdat je anders zelf pijn lijdt anderzijds. Maar in beide gevallen deel je wel degelijk die klap uit. En degene die de oplawaai ontvangt zal het een worst wezen of je enig bewustzijn hebt van je daden of loopt te slaapwandelen.

truth hurts

Tja

Is Heks van onbesproken gedrag hierin? Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik jaren geleden een huilende Duitser uit mijn hangmat heb verwijderd. Hij had zijn hart verloren aan deze Toverkol tijdens een verblijf in een klooster. Gezien de celibataire regelgeving ter plaatse, kwam hij niet veel verder dan gezellig eten en wandelen met zijn aanbedene. Maar eenmaal weer thuis boekte hij een vliegtrip en kwam een veel te lang lang weekend naar Nederland om haar hart te veroveren.

liegen

Er valt van alles over te zeggen

Toen dat niet lukte was het huilen met de pet. Snotterend en snikkend lag hij in mijn hangmat. Uit pure wanhoop zette Heks hem op een trein richting Duitsland. Een paar uur later stond hij weer voor haar neus. Hij kon niet geloven, dat zijn aanstaande leven in Nederland voorbij was voor het was begonnen. Hij maakte al plannen om zijn bedrijf te verhuizen van de Alpen naar Den Haag!!! Opnieuw moesten alle zeilen worden bijgezet om de huiler naar huis te krijgen. Het lukte ternauwernood!

truth/lie

Daar zit wel wat in. En leugenaars verliezen hun geloofwaardigheid

Een saillant detail is dat het een parttime wielrenner was met prachtige benen en dikke kuiten. Met het grootste gemak fietste hij elk weekend een paar bergpassen over.

Wilde ik, dat hij zich er extra beroerd over zou voelen? Liever niet. Ik hoopte juist, dat hij er niet al teveel last van zou hebben. Ik hield werkelijk veel van dit medemens, maar voelde me niet tot hem aangetrokken op de manier, die hij graag wilde. Toch ben ik in zijn ogen waarschijnlijk een afschuwelijk mens. En daar ben ik niet trots op. Hoewel dat gehuilebalk me wel enorm ergerde destijds. Snottebellen aan een volwassen mannenkin vind ik niks. En een Spaniëlblik kan ik louter in mijn hond waarderen.

Truth/ Lie

Oeps.

Uiteindelijk moet je het natuurlijk zelf rooien. Een ex-geliefde van Heks zegt altijd, dat er van alles mis met haar was en dat hij zich daarom destijds als een eikel gedroeg. Vreemdgaan bij de vleet, onbeschoft en onaardig gedrag tijdens de relatie. Stom genoeg heb ik er zo lang naar geluisterd, dat ik het nog half ben gaan geloven ook.

Nu zegt een andere ex-geliefde juist weer hoe geweldig de Heks vroeger was. Ik durf er nauwelijks naar te luisteren. Straks komt hij er achter, dat er van alles mis was aan deze Heks! Haha! Ik maak een grapje natuurlijk. Heks heeft zich allang met zichzelf verzoend.

hart

Glanzende getrommelde kristallen hart

Zo zie je hoe belangrijk het is om goed met jezelf vertrouwd te zijn!  Als je alleen reageert op wat er op je af komt, wordt je speelbal van andermans verlangens en frustraties. Uiteindelijk is het zo, dat we allemaal volledig de moeite waard zijn. Als er iets mis met je is, wees blij! Het is het mooiste schuurpapiertje van het leven dat er is en levert prachtige glanzende resultaten op. Kijk maar naar het glimmende hart van deze Toverkol! Een prachtig kristal getrommeld door alles wat er mis met haar is in de waan van de dag…..

Ganddhi

Waarheid is als een licht in je hart