Dokter Prik prakt prik precies op de pijnlijke plek. Heks heeft eventjes weinig tekst. Behalve au! En wat gekrijs en gegil: Een bufferbil is wat ik wil!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Dokter Prik

‘U moet wel even uw broek en schoenen uittrekken. Dan zal ik eens kijken wat er aan de hand is.’ Dokter Medemens gebaart naar de onderzoekstafel. Hij gaat een echo maken van mijn knie. Maar eerst wordt ik flink gepalpeerd. Als een merrie op de paardenmarkt. Het hoort er nu eenmaal bij. Ik mag nog van geluk spreken dat ik niet in de bek word gekeken.

Althans: Nu niet. En ook niet hier. Daar heb ik dan weer een parodontologische mondhygiëniste voor.

‘Doet dit pijn?’ Valt mee. ‘En dit?’ Heks krijst eventjes. Ja, dat doet pijn. Zo werkt de man zorgvuldig mijn hele knie af. Hij buigt en strekt het gewricht. Kijkt hoever hij mijn been kan draaien. ‘Het is gek, Heks, dat gewricht is goed. Maar hier opzij zit een hele grote bult.’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Ja, ik weet het, die zit er nu alweer een jaar. Lopen en fietsen gaan best goed, maar zwemmen met die knie is een ramp. En ook op andere momenten kan ik flink last hebben.

Met een geavanceerd apparaatje neemt hij de temperatuur van de zwelling op. Die is verhoogd vergeleken met de omgeving van de bult. ‘Er zit dus wel degelijk een ontsteking. Ik maak een echo om de boel wat beter in beeld te krijgen.’

Even later zie ik de binnenkant van mijn knie voorbijkomen. De bobbel komt in beeld. Wordt vergeleken met mijn bobbelloze gezonde kniegewricht. ‘Ja, hier zit vocht. Zie je wel…..’ De dokter wijst de verschillende weefsellagen aan. Bot, spier, pees ……  In mijn linkerknie zit vocht. Niet in het hoofdgewricht, maar in een slijmbeurs om de peesaanhechtingen.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Daar heb ik wel vaker last van tegenwoordig. In mijn schouders zit het ook weer te kwarren. ‘Het is gek, maar na de vorige injectie leek het wel alsof mijn hele lichaam positief reageerde. Alsof alle gewrichten een beetje minder pijnlijk werden. Hoort u dat wel vaker?’

Op dat moment begint de arts met zijn prikkenreeks. Eerst gaat er een flinke pijnstiller in de knie. Daarna wordt elk pijnplekje geïnjecteerd met cortisonen. ‘Doet het hier pijn?’ ‘Au!!!!’ ‘En hier?’ ‘AAAAaiiaai!’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM Bufferbil

‘Ik heb een patiënt, die ik eens in de drie maande in zijn bil prik met cortisonen. Zo heeft hij een voorraadje in zijn lijf om allerlei ellende te lijf te gaan. En dat helpt goed!’ beantwoordt hij vervolgens mijn eerdere vraag.

Enigszins daas zit ik even later weer aan zijn bureau. Mijn zenuwstelsel reageert verhit op deze invasie. ‘Ik weet niet wat het zal gaan doen, mevrouw Heks, het is moeilijk om een goeie diagnose te stellen op die plek, maar het is absoluut ontstoken…’

We spreken af dat ik over drie weken terug kom voor zo’n voorraadje van dit spul in mijn bil. Dat lijkt me wel wat. Precies voor mijn verjaardag ontstekingsvrij. Mooi zo. Kan ik een lekker feestje geven…..

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

 

Goede voornemens en concrete doelen maken dat ik me veel beter ga voelen. Eventjes dan, want dan komt de klap. De man met de houten hamer staat woest zwaaiend in mijn kamer. Maar ja, ik ken dat ventje wel. Hakkerhak en koppensnel. Dezelfde bekende ouwe hap. Boeien……

Maandagmorgen om kwart over twaalf tref ik Saar in de hal van het zwembad. We gaan er tegenaan. Vorige week ontdekten we dat we allebei graag weer willen zwemmen. En nu gaan we dus te water. Afspreken met een maatje werkt motiverend. Als ik deze verplichting niet was aangegaan lag ik nu waarschijnlijk in bed te dweilen.

Het is zo lang geleden, dat ik hier nog eens ben geweest. Ik ben dan ook van alles vergeten mee te nemen. Zoals afwasmiddel om mijn zwembril te ontvetten. Ook heb ik maar een minimale hoeveelheid shampoo ingepakt. Maar ik heb wel weer een fles olie om in mijn lange haren te smeren, zodat ze niet helemaal uitgebeten raken door het chloorwater.

Tien minuten later liggen we in het instructiebad. Binnen een paar minuten heb ik een hele baan voor mezelf. Mooi zo. Traag kom ik op gang. De eerste tien banen doen altijd verrekte veel pijn. De rest ook vandaag. Omdat het weer de eerste keer is. Over een paar maanden ben ik eraan gewend.

Kwebbelend hangen we daarna een tijdje in het warme kikkerbad. Ik ontspan mijn lijf helemaal, in een poging de schade te beperken. Maar evenzogoed zal ik de komende nacht wakker liggen van de pijn.

‘Wat zijn we toch goed bezig,’ roepen we tegen elkaar. En het is waar. Heks en Saar doen dit toch maar.

Die middag bestel ik een badmuts. Een zilverkleurige. Ik kan er zo mee naar een discotheek. Als die nog bestaan, geen idee eigenlijk.

Nooit gedacht dat ik me tot zo’n kledingstuk zou bekeren, maar zelfs olie in je haar kan niet voorkomen dat je verandert in een vogelverschrikker, qua kapsel dan, na zo’n chloorbad.

’s Avonds kan ik  me niet meer bewegen. Als een kwarktaart zit ik in mijn stoel. Helemaal opgestijfd. ‘Wat heb ik toch?’ denk ik verstoord. Ik ben die hele zwempartij al vergeten. De ganse afgelopen middag voelde ik me geweldig door al die extreme doorbloeding, maar nu komt de klap. Van de zwempartij. Die ik intussen vergeten ben.

Het is een drukte van belang op mijn datingsite. Een hele ris bewonderaars staat klaar om gekeurd te worden. Ik bekijk ze eens goed. Mijn foto met piratenhoed scoort het hoogst. Die met jonge geitjes juist laag. Maar ook het type bewonderaar varieert enorm per foto.

Bij de geitjes staan allemaal reacties van goeiige heikneuters bijvoorbeeld. Met zelf ook een geitensik en op klompen. De piratenhoed trekt de meer vermetele karakters. Een paar dagen geleden zie er zelfs mijn eerste vriendje tussen staan! Nou, die durft!

De man waarvan mijn moeder altijd zei, dat hij voor me gemaakt was. En vice versa!

‘Hi knapperd, zit je stiekem vreemd te gaan en heb ik je betrapt?’ We blijken allebei weer vrijgezel te zijn. Het wordt hier wel enorm vrijgezellig zo met mijn neef en mijn ex.

Het afgelopen weekend heb ik in een impuls een afspraakje gemaakt met iemand uit de buurt. Maar zodra ik de man mijn 06 nummer geef begint hij een waar offensief met ellenlange app’jes. En de afspraak zegt hij af! Om vervolgens op volle sterkte door te appen. ‘Wanneer kun je? Ik kan dan en dan en dan…..’

Heks heeft er eigenlijk al geen zin meer in. Ik heb nog eens goed naar zijn foto’s gekeken en gelezen wat hij schreef….

We hebben werkelijk niets gemeen. Hij is behoorlijk saai, niet erg onderhoudend en ook niet fraai. En hoogzwanger. En hij vertelt me en passant, dat hij zichzelf altijd op nummer 1 zet, zelfs al heeft hij drie kinderen. Denkend dat dat een pluspunt is. Maar nee, Heks begrijpt daar niks van.

Nou ja, ik zet de melkboer nog op nummer 1 natuurlijk en dat slaat inderdaad nergens op. Maar  mijn beesten staan uiteraard met stip op die positie en als ik kinderen had zou ik dat zeker ook doen.

Vannacht lig ik wakker met een verschrikkelijk bonk-lijf. Gekke krampende pijnen trekken door spieren en gewrichten, alsof ze twijfelen waar ze zich willen nestelen. Een soort kiespijn, die ervoor kiest om niet alleen maar kiespijn te zijn, on the road…..

Ik val pas om vier uur in slaap. Als een gymschoen sta ik vanmorgen weer op. Ik mis mijn prikken en kom maar langzaam op gang. Tijdens de ochtendkoffie kijk eens eventjes naar mijn bewonderaars en contacten. Ik neem afscheid van de drinkebroer, ik zit er al een paar dagen tegenaan te hikken. Het is gewoon een heel bijzonder mens. Zo eerlijk als goud.

Het gaat me echt aan het hart, want we hebben zoveel gemeen! En we praten zo gemakkelijk! Allebei flamenco gedanst. En klassiek Indiaas. Allebei dol op koken. Allebei zingen we in allerlei koren. Allebei ……

Na dagen luisteren naar elkaars muziek en diepgaand en zeer persoonlijk uitwisselen trek ik de stekker er uit. Ik wens hem het allerbeste en een geliefde die wat water bij die sloot wijn kan doen betreffende zijn drinkgedrag. Maar Heks voelt niet veel voor een drinkgelag.

Mijn gesprekspartner hoopt nog steeds op een relatie met Heks, maar ik weet wel beter, Codependency werkt voor geen meter!

 

Overpeinzingen van een Toverheks op haar persoonlijke brandstapel. Terwijl de fik erin gaat maakt ze wat flauwe grappen. Rake klappen. Uit een vaatje verse pijn valt best een mop te tappen!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik ben zwaar geblesseerd, ik heb in een concert meegezongen en zelf mijn bladzijden omgeslagen, nou ja, dat had ik beter niet kunnen doen….’ mijn fysio moet lachen. Het is al de derde die ik bezoek de afgelopen drie dagen. En allemaal gaan ze druk aan de gang om mijn lijf weer vlot te trekken. Evenzogoed kan ik niks meer met mijn rechterarm en loop ik op stelten.

‘Stokbenen noem ik het. Zoiets als een stokstaartje. Maar dan benen…….’ alweer ligt mijn fysio dubbel. Waar haalt die Heks het vandaan? ‘Het zijn overigens rare beestjes, die stokstaartjes. Ze zijn hun hele leven bezig om oorlog te voeren tegen verwante stammen. En ook onderling kunnen ze flink bakkeleien. Er is altijd een pispaal, die wordt uitgekotst en afgezeken door de rest van de groepsleden. Als de eerste beste familieclan. Zeer herkenbaar. Net mensen!’ leuterkoek ik lekker verder.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Misschien wordt je, wanneer je alleen maar ruzie maakt, bonje trapt en altijd gelijk wilt hebben, voor straf ondergebracht bij deze diersoort in je volgende leven. Helemaal onderaan de pikorde natuurlijk. Reïncarneer je als stokstaartje op je eeuwige stokpaardje…..’ blebber ik vrolijk in de ruimte.

Het beeld van stokstaartjes op stokpaardjes wordt zeer gewaardeerd. En intussen is de behandeling bijna voorbij. Mooi zo. Het is weer een ware marteling.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik word twee keer per week geprikt. Allebei nare ellendige injecties. De ene is een bijtend goedje tegen de eeuwige ontstekingen in mijn holtes. De andere is B12 in mijn bilspier. Ook niet echt lekker,’ kletskous ik nog even door, ‘Dus ik ben blij dat ik soms cranio sacraal therapie krijg, want dat is tenminste prettig om te ondergaan. Vroeger werd ik nog wel eens lekker gemasseerd door een fysiotherapeut. Maar tegenwoordig zijn jullie allemaal weliswaar effectief doch tevens heel gemeen geworden.’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Om mijn woorden kracht bij te zetten porrelt mijn fysio onaangenaam tussen mijn ribben. Er schieten allerlei spieren en pezen los,  terwijl ik het uitschreeuw. ‘Nou ja,’ vervolg ik op gewone toon, ‘Zonder al die pijnlijke behandelingen was ik veranderd in een grote knoperige kwarktaart. Het is al erg genoeg dat ik een oude taart aan het worden ben, maar met mijn lactose intolerantie asjeblieft geen kwarktaart!’

Na de behandeling plannen we afspraken door tot september. Ik wil niet al teveel gaten tussen de afspraken laten vallen en dat is lastig met al die weken vakantie. Want ook al martelt deze man me een paar keer per maand grondig, zonder hem kon ik mijn armen helemaal niet meer gebruiken.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Het is ook niet uit te leggen, dat je je armen blesseert door bladzijden om te slaan, mijn boek stond om die reden op een standaard en nog gaat het mis’ zeg ik later tegen Trui. Ze is gezellig bij Heks te gast. ‘Ik word altijd boos als mensen niet begrijpen hoe ernstig en invaliderend mijn ziekte is. Maar het klinkt inderdaad absurd. Idioot.’

Boos worden helpt niet. Niet boos worden is ook niet goed, want het is natuurlijk belachelijk dat er zo weinig begrip is voor ME. Dus word ik afwisselend boos en laat het dan maar weer voor wat het is. Ziek zijn went nooit. Kwalen laten je falen. En balen. Voor mij zijn het geen fabeltjes, noch verhalen, maar dagelijkse realiteit.

Gelukkig kan ik nog steeds schrijven. Daarin raak ik veel frustratie weer kwijt. En verder: Een schop onder je kont, zelf doen en vooruit met de geit.

Blijven ademhalen……

En vooral blijven lachen. Jaja. En: Als je haar maar goed zit……..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Tegenslag mag. Maar niet elke dag. Het heeft ook positieve kanten: Het leven is uiteindelijk toch 1 groot avontuur. Vraag maar aan Harlekijntje…..

  
Tegenslag heeft ook zo zijn positieve kanten. Als alles van een leien dakje loopt maak je beduidend minder mee. Vorige week ben ik compleet opgetuigd op weg naar een ravissant feestje, als de demper van mijn uitlaat de geest geeft. Klonkklonkklonk hoor ik, net wanneer ik de snelweg verlaten heb. Op zich al een godswonder, dat het ding gewacht heeft met eraf vallen totdat de kust veilig was. Een ongeluk zit in een klein hoekje en ik heb niet graag de dood van een motorrijder op mijn geweten om maar iets te noemen…..

Een knetterend lawaai begeleidt dit voorval. Heks zet de auto aan de kant. Ik ga de ANWB maar bellen. Op vijf minuten rijden van mijn feestje anderhalf uur wachten is natuurlijk balen. Achter me stopt een auto. Een knappe kerel stapt uit. ‘Je uitlaat ligt eraf. Althans, je demper. Je gaat zeker de ANWB bellen?’ 

‘Niet doen! Zit je anderhalf uur te wachten en dan trekken ze die demper eraf en zeggen rijdt maar naar de garage…. Of naar huis. Ik ben monteur, ik kan het ook eventjes voor je doen. Kun je gewoon lekker naar je feestje.’ Hij lacht me vriendelijk toe. Vervolgens trekt hij die vermaledijde demper eraf en ik vervolg knetterend mijn weg. ’s Avonds rijd ik in een oorverdovende herrie naar huis. Het feestje is leuk. ‘Ik had die jongen mee moeten vragen als bedankje,’ bedenk ik me later, ‘was vast heel gezellig geweest.’

  
Met een gereanimeerde auto rijd ik gisteren het land uit. Heks gaat een kleine maand in retraite in Plumvillage. De laatste weken stonden in het teken van regelen, regelen, regelen. En nu is alles geregeld. Er wordt op mijn huis en op mijn dierentuin gepast. Varkentje is onder de pannen. Het avontuur lokt.
Het lokt nogal hard blijkt. Als ik uitgekacheld van de voorbereidingen de stad uit rijd kan ik nog niet vermoeden wat er allemaal boven mijn hoofd hangt.


Het eerste gedeelte van de reis verloopt voorspoedig. Wel traag, want ik kruip als een slak om Rotterdam en Antwerpen heen. Het is druk op de weg. In Noord Frankrijk kan ik eindelijk een beetje vaart maken. Bij Parijs geef ik mijn TomTom de opdracht om de Boulevard Periferique te vermijden. En daar begint de ellende. De vervangende route is afgesloten. Ik rijdt een paar uur van hot naar haar door deze metropool. Overal staan borden dat ik er niet door kan. ‘Wat een waanzin om op zoveel plekken aan de weg te werken ,’ denk ik bij mezelf. Die domme Fransen ook. 

Uiteindelijk lukt het me om de stad aan de goede kant te verlaten. Op zich best een pretatie, want later blijkt er een noodtoestand te zijn afgekondigd….. Het is vreselijk weer. De regen komt met bakken van de hemel…

Ik kom op een louche Route Nationale terecht vol kuilen en met nauwelijks zichtbare markering. De weg draait , stijgt en daalt en ik heb maar een paar meter zicht. Ik ga een hotel zoeken, besluit ik. Ik stop bij een verlaten benzinestation en ga aan de slag met mijn booking.com app. Om te ontdekken dat niets werkt. Ik krijg internet niet aan de praat. 
  
Als ik doorrijd  kom ik toch op de péage. Mooi zo. Ik geef gas en hoop ergens onderweg een stom goedkoop hotel tegen te komen. Plotseling is de weg afgesloten. Voor ik het weet ben ik noodgedwongen op weg naar Nantes! Ik wil niet naar Bretagne. Bij de eerste beste afslag ga ik van de weg af. Ik beland in een soort vrachtwagendorp. Allemaal kolossen staan te wachten. Waarop?

Nadat ik driehonderd rondjes rondom een rotonde heb gereden ontdek ik een gewone parkeerplaats. Ik kan geen kant op. Het is beestachtig weer. Ik besluit hier dan maar te overnachten. Ik mis mijn hondje. Met hem erbij voel ik me gewoon een stuk veiliger. Maar goed. Ik hang gele dekens voor de ramen. Een zonnescherm sluit de voorruit af voor nieuwsgierige blikken. Ik wikkel me in een paar dekens, zoek mijn kussen op, neem een oogbadje. Ja echt. Je moet toch wat bij wijze van sanitair ritueel. Met moeite sukkel ik in een soort halfslaap

Soms staan er mensen een tijdje naast me te telefoneren en te schreeuwen. Ik ben niet de enige die is gestrand. Maar het grootste deel van de nacht is de plek godverlaten. Om een uurtje of zes houd ik het voor gezien. Ik ga weer rijden. Ik moet eerst maar eens ontdekken hoe ik in godsnaam in Orléans kom.
Via de Route Nationale kom ik een aardig end, maar opeens staat alles vast. Echt muurvast. Na een uur is er nog geen enkele beweging waarneembaar. Intussen heb ik vernomen dat ik in een natuurramp ben beland. Half Frankrijk staat onder water. Het is een wonder, dat ik het zo’n end geschopt heb met mijn kuikentje.

  
Ik ontsnap uit de file en besluit op de bonnefooi op zoek te gaan naar iets groters dan een boerengat. Dat valt nog niet mee. Veel wegen zijn afgesloten. Toch vind ik een klein stadje met een kroeg en een bakker. De bakkersvrouw is zeer kordaat. ‘Madame heeft in haar auto geslapen,’ roept ze naar haar man, ‘waar is dat adres van die gite?’ Ze belt met een boer uit de omgeving, die kamers verhuurt. Er is nog iets vrij. ‘En leg jij haar eens even uit hoe ze er moet komen,’ commandeert ze haar echtgenoot.


Intussen legt ze verrukkelijk aardbeientaartjes in de vitrine, door manlief zelf gebakken. Wat jammer dat Heks het niet mag eten. Het water loopt me in de mond. Een kopje koffie zou ook erg welkom zijn. En ergens een plasje doen…….


Even later ben ik weer op weg. Ik heb hier niets aan mijn TomTom. De straat kent ie niet. De bakker heeft echter een geweldige kaart getekent. Een kwartiertje later heb ik het adres gevonden. Ik wordd allerhartelijkst verwelkomt door de boer. Zijn vrouw zit vast in Orléans. Een vriend komt ook logeren , want zijn huis is ondergelopen. 

‘Wil je een lekker ontbijtje?’ De man zet koffie, schenk jus d’orange in, zet jam op tafel en yoghurt. Heks eet wat van haar eigen smerige glutenvrije brood met de zalige eigengemaakte confiture. Intussen klets de boer honderduit. Het is een knappe en charmante kerel. Hij is hier geboren en getogen op deze prachtige boerderij.


Niet veel later lig ik in een warm bad. Ik slaap de gehele verdere dag, afgewisseld met het lezen in Harlekijntje. De avond voor vertrek kreeg ik de complete serie cadeau van Kras. We blijken allebie als kind idolaat te zijn geweest van deze boeken geschreven door Josephine Sieb. ‘Harlekijntje is een heerlijke ADHDer,’ volgens mijn vriendin. 


Morgen ga ik weer op pad. De vrouw van de boer weet een goeie sluiproute, die nog open is. Ze is er net via teruggekeerd op de boerdeij. Vanaf Orléans schijnt de péage weer operationeel te zijn. Op hoop van zegen dan maar. Als het morgen niet lukt, rijd ik door naar Spanje……..

  
 

Eerst naar de kerk en dan naar de kroeg. Zo hoort het. Kortjakje en Janneke hebben veel te bespreken. Jip kan niet mee. Hij heeft corvee.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Zondagmorgen ben ik al vroeg uit de veren. Mijn wekker staat nog op zomertijd en zodoende is het nog veel vroeger dan ik in de gaten heb. Pas als ik een kop koffie achter mijn kiezen heb valt het kwartje.

love, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebe

Mooi zo. Nu kan ik op mijn gemak het hondje uitlaten alvorens naar de kerk te gaan. De laatste keer dat ik mijn gezicht daar heb laten zien is al maanden geleden. Griep en gedoe hielden me aan huis gekluisterd. Vandaag ga ik mijn zonden maar weer eens laten vergeven. Een beetje absolutie kan geen kwaad in mijn geval. In ieders geval. Dat in elk geval!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Omdat ik zo buitensporig vroeg ben voor mijn doen, kom ik zelfs op tijd in de kerk. Ik schuif naast Jip en Janneke aan. ‘Hoe gaat het met je?’ fluistert mijn vriendin. Ik draai met mijn ogen en trek een bek.

‘Waardeloos, ik heb een vervelende tijd achter de rug.’ ‘Laten we straks ergens gaan koffiedrinken…’ Haar laatste woorden verdwijnen in de eerste klanken van het openingsgezang, maar Heks heeft het goed begrepen: Na de kerk gaan we naar de kroeg.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Vandaag gaat onze dirigent, Wim de Ru, voor. Hij preekt over de kracht van muziek. Heks weet er alles van. Al weken zingt een prachtige alt onafgebroken het ‘Erbarme Dich’ van Bach in mijn innerlijke geheime klankkast. Mij tot tranen toe beroerend. Telkens weer! Gelukkig is ze tijdens de dienst even stil…..

Als er echter gebeden wordt voor alle mensen, die iemand waar ze veel van houden hebben verloren stromen de tranen weer volop. Heks is een vat vol hevige emoties. Gek word ik ervan.

Na de dienst spoed ik me met Janneke naar het cafe. Jip heeft verplichtingen elders. We bestellen bier en wijn en frietjes. ‘Ik neem ook koffie,’ verzucht Janneke tegen de ober, ‘We hebben een zware preek achter de rug.’ De jongen begint te grijnzen. ‘Wat een pittig wijfie,’ zie ik hem denken. En dat is ze ook. Met haar gekke felle verhalen maakt ze me verschrikkelijk aan het lachen.

 

Vooral als ze vertelt hoe ze een vermeende vreemdganger in haar sociale cirkel bij de kladden heeft gegrepen. ‘Verhalen ophangen dat je op de bank bij die vrouw hebt geslapen, ha! Wie denk je wel dat je voor je hebt? Ik ben de zeventig gepasseerd! Ga iemand anders die onzin maar wijsmaken! Je hebt gewoon de hele nacht liggen ….!’

Ondeugend kijkt ze me aan als ze vertelt hoe haar slachtoffer met de staart tussen de benen het veld ruimde. ‘Welke staart?’ vraag ik onschuldig. We liggen dubbel!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Het is heerlijk om weer eens uitgebreid bij te praten. Voor we het in de gaten hebben is het alweer half drie. We moeten er vandoor!

Thuisgekomen gaapt een lange lege zondag me aan. Ik heb al zovele zondagen alleen stukgeslagen in mijn leven. Maar vandaag valt het me zwaar.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

De telefoon rinkelt. Het is Joy. Ze komt op de thee met een verlaat verjaarspresentje. Wat lief! Zo kom ik de dag wel door. Vooral als Frogs ’s avonds ook nog eventjes iets langs komt brengen.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Liefde is het mooiste wat er is. Helaas kunnen wij mensen er maar beperkt mee uit de voeten. Om een eindeloze bron aan te boren moet je toch niet bij je gelimiteerde zelf zijn. Daar is meer voor nodig. Verbinding. Met Godin, God, Bron, Eeuwige, Allah, Boeddha, Jahwe of één van de vrouwelijke varianten op de laatstgenoemden.

Een keertje naar de kerk gaan kan dan geen kwaad. Zeker niet voor een Toverheks!

love, liefde, amor, amour, liebe

1 Korintiërs 13:

1  Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak,

maar had de liefde niet,

ik ware schallend koper

of een rinkelende cimbaal.

2  Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette,

maar ik had de liefde niet,

ik ware niets.

3  Al ware het, dat ik al wat ik heb tot spijs uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam gaf om te worden verbrand,

maar had de liefde niet,

het baatte mij niets.

love, liefde, amor, amour, liebe

4  De liefde is lankmoedig,

de liefde is goedertieren,

zij is niet afgunstig,

de liefde praalt niet,

zij is niet opgeblazen,

5  zij kwetst niemands gevoel,

zij zoekt zichzelf niet,

zij wordt niet verbitterd,

zij rekent het kwade niet toe.

6  Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid.

7  Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij.

8  De liefde vergaat nimmermeer;

maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben;

tongen, zij zullen verstommen;

kennis, zij zal afgedaan hebben.

9  Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren.

10  Doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben.

11  Toen ik een kind was,

sprak ik als een kind,

voelde ik als een kind,

overlegde ik als een kind.

Nu ik een man (VROUW) ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was.

12  Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen,

doch straks van aangezicht tot aangezicht.

Nu ken ik onvolkomen,

maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben.

13  Zo blijven dan:

Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.

love, liefde, amor, amour, liebe

Charmante charlatan verdient godsvermogen door te bedelen vanaf een stuk karton. Elke dag een verse doos! Daarnaast houdt hij zichzelf van de straat door het versieren van vrouwen. Ook hier geldt: Elke dag een verse doos! Hilarische show van Doctor Phil. Is er hoop voor dit ontspoorde jongmens? Bij Phil is er altijd licht aan het einde van de tunnel…….

images-223

Doctor Phil heeft een vreemde snuiter in zijn show. Het is een charmante dakloze, die zichzelf van de straat houdt door zoveel mogelijk vrouwen te versieren. Doordat iemand een filmpje over de charlatan op YouTube heeft gezet is er een ware hype rondom hem ontstaan. Als ik het filmpje later op dit populaire social mediaplatform opzoek, zie ik een enquête onderaan de pagina:

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Wat vind je van deze zwervende Romeo? 1: Verspilling van ruimte! Of 2: Ik ben jaloers op zijn levensstijl! Of 3: Hij doet niemand kwaad! Of 4: Ik heb medelijden met hem.

Phll vuurt met grote glimmende  pretogen zijn eigen vragen af op dit schimmige figuur. Een laatste hondstrouwe vriend heeft de man in een auto gestopt, 1500 kilometer zijn gezeur over gebrek aan en zin in alcohol aangehoord….. Om hem vervolgens bij de studio af te leveren. De rest van zijn sociale cirkel is allang afgehaakt natuurlijk. De man is niet alleen dakloos, maar ook zwaar verslaafd aan drank en drugs.

Unknown-60

Een uiterst charmante kerel vertelt Phil zonder gene over zijn leven op een stuk karton. Hij stelt wel zekere eisen aan zijn verblijfplaats: ‘Ik slaap uitsluitend op een verse doos.’ Of hij logeert bij een verse doos, de man heeft om de paar dagen een nieuwe liefde…… “Ik zeg gewoon, dat ik van hen houd. Werkt altijd!’

Ook zorgt hij, dat hij er altijd piekfijn uitziet. Hij heeft vier verschillende pakken. Zich opknappen doet hij gewoon in een warenhuis. Daar spuit hij deodorant onder zijn oksels en doet wat gel in zijn haar.

HOMELESS_GUY_SURVIVES_BY_PICKING_UP_WOMEN_EVERY_NIGHT

Het blijkt ook nog eens, dat zijn gebedel een aardige som geld in het laatje brengt. Als Phil hem voorrekent hoeveel hij nu eigenlijk echt volledig belastingvrij verdient op jaarbasis kijkt de man hem enigszins verbijsterd aan. Voor zijn gevoel is hij reuze arm. Maar het totaalbedrag van de bijeen geschooierde aalmoezen, die hij er dagelijks doorheen jaagt met zijn drugsgebruik, is schrikbarend. In feite behoort hij tot de bevoorrechte groep mensen met een hoog inkomen!

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Direct stromen de boze tweets binnen bij ‘the good doctor’. ‘Mooi zo, dat alle vrouwen in New York je vreselijke kop op televisie hebben gezien. Vanaf nu kun je die avontuurtjes wel op je buik schrijven. Je hebt genoeg vrouwen ongelukkig gemaakt!’

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Dat is nog maar de vraag. De man is altijd volledig open over het feit, dat hij op straat leeft. Het lijkt me waarschijnlijker, dat hij allerlei moedergevoelens in zijn slachtoffers losmaakt. Groot kans dat de meeste dames hem willen redden. Er zijn ook heel veel vrouwen dol op zware criminelen. Of andere rampzalige randfiguren.

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Ik denk dat deze gast nog niet eens de slechtste is, die je in zo’n geval kunt treffen. Met een beetje mazzel heb je een paar dagen lol met hem. Daarna hoepelt hij weer lekker op……..

Maar goed. De man is op zich hilarisch. De manier waarop hij zijn leven beschrijft is zo laconiek en grappig. Het publiek gaat uit zijn dak. Ook Heks zit te grinniken voor de televisie. Phil ligt af en toe in een deuk. Hij lijkt niet al teveel te verwachten van zijn interventie. Maar dat is slechts schijn. In werkelijkheid is hij wel degelijk geraakt door het verhaal van de promiscue zwerver. Onze TV-goeroe heeft zelf een zoon van precies dezelfde leeftijd….

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

“Ik wil je helpen, alleen omdat ik hoop dat iemand dat voor mijn zoon zou doen, als hij er zo bijzat als jij!’ In de ogen van de jongen zie je eindelijk iets van emotie. Tot die tijd heeft hij alleen maar flauwekul zitten ophangen tot groot vermaak van het publiek. Hij is dan ook behoorlijk aangeschoten. Zoals altijd eigenlijk. ‘Behalve als ik slaap.’ Nou ja,’ reageert Phil, ‘Waarschijnlijk ben je meestal ook dronken als je slaapt.’ ‘Ja, maar dat is veel minder leuk,’ pareert de aan lager wal geraakte Romeo.

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeurhomeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Natuurlijk zijn alle mooie praatje van de dakloze alleen maar bedoeld om de gaten in zijn bestaan te vullen. Een onbegonnen taak. Onder de gatenkaas van zijn betoog ligt een wereld van pijn en verdriet. Door zich bij voortduring een stuk in zijn kraag te zuipen houdt hij de ellende van zich af. ‘Ik probeer nergens over na te denken, want dat vind ik verschrikkelijk. Zolang ik genoeg drink voel ik me prettig. Behalve ’s morgens. De ochtenden zijn beroerd.’

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Heks is blij, dat ze nooit op straat is beland. Het had best gekund hoor. Ik heb doordat ik te ziek was om uit mijn ogen te kijken wel eens een jaar mijn post niet opgemaakt. Ook ben ik regelmatig bijna failliet gegaan door de hoge medische kosten, die ik maak. Maar goed. Ik heb een zeker vangnet. En ik ben niet aan de drank, dat scheelt ook. Maar mensen komen voor minder op straat terecht. Daar ben ik me goed van bewust!

Natuurlijk accepteert de man de hulp van Doctor Phil. Niemand wil zo aan zijn eindje komen. En daar stevent hij regelrecht op af. De jongen is pas zesentwintig! ‘Je hebt nog hooguit 10 jaar te gaan op deze wijze,’ roept een opgedraafde deskundige uit een geavanceerde afkickkliniek. Als hij geluk heeft. Nou ja, geluk…..

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Het kan echter ook veel langer duren weet ik uit ervaring. Soms zie ik oude klanten van lang geleden. Uit de tijd, dat ik in de kroeg werkte. Intussen zijn al hun charmes verbleekt. In het beste geval kunnen zenog een beetje in de rondte waggelen. Ik ben vaak verbijsterd doordat hun lege leven maar voortduurt. Eindeloos. Uitzichtloos.

Iedereen wil wel gered worden door Doctor Phil. Elk mens heeft behoefte aan liefde en compassie. Een echt thuis. Niet in de goot of in de kroeg.

Zo is deze man dan van de straat. New Yorkse vrouwen, die een geliefde zoeken, die ze kunnen redden, zullen het weer met de lelijker en meer verlopen exemplaren moeten doen. En of ze daar dan weer zo blij van worden……..

homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur homeless , handsome, knappe zwervr, bij doctor Phil, beroemde dakloze, charmeur

Mooie plaatjes van mooie mensen op een mooie zonnige zondagmiddag in Café de Twee Spiegels te Leiden. Live optreden van zanger Arto Boyadjian met de nieuwe formatie van zijn band ‘BOYA’ . Heerlijke muziek en een ontspannen sfeer. Lekker hoor!

zanger,  band, kroeg, jam sessie

Zondagmiddag besluiten we om eventjes naar Café de Twee Spiegels te gaan. Hier is regelmatig een bandje te beluisteren en vandaag is het al niet anders. Ha. Leuk! We worstelen ons door de volle pijpenla naar de bar. Mijn lief haalt een paar drankjes en ik verover een tafeltje helemaal vooraan. Mooi zo. Kan ik het allemaal eens goed bekijken en beluisteren.

gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie

zanger,  band, kroeg, jam sessie

zanger,  band, kroeg, jam sessie

zanger,  band, kroeg, jam sessie

zanger,  band, kroeg, jam sessie zanger,  band, kroeg, jam sessie

Op het podium staat een bandje te spelen: ‘Boya’. Ze beginnen net aan hun tweede set. Het klinkt hartstikke goed! De zanger, Arto Boyadjian, vertelt dat deze formatie vrij recent is ontstaan. Maar hij zelf is al veel langer bezig. Om dit te illustreren biedt hij een eerder gemaakte CD aan ter verkoop. Er staan prachtige liedjes op. Allemaal nummers van eigen hand!

gezin in kroeg, man, vrouw en kind, in Café de Twee Spiegels, gezin

Bij ons aan het tafeltje zit een jong gezin: Man, vrouw en kind. Het jochie is een waar cherubijntje met zijn blonde krulletjes. Wat een plaatje. ‘Mag ik een foto van jullie maken?’ vraagt Heks. ‘Leuk!’ roept de man direct, ‘Dit is de eerste keer, dat onze zoon in de kroeg is, een primeur! En laat ik nu net mijn fototoestel vergeten zijn!’

gezin in kroeg, man, vrouw en kind, in Café de Twee Spiegels, gezingezin in kroeg, man, vrouw en kind, in Café de Twee Spiegels, gezin

Ik schiet een paar prachtige plaatjes. Even later gaat het kleine kereltje bellen blazen. Wat ziet dat er schattig uit! Wat een lekker ventje! Om op te vreten gewoonweg!

gezin in kroeg, man, vrouw en kind, in Café de Twee Spiegels, gezin

Aan een ander tafeltje zit een opvallende wat oudere dame. Ze heeft een heel mooi expressief gezicht. Op haar hoofd prijkt een kroontje. Als ik haar aanspreek blijkt ze geen Nederlands te verstaan. ‘Today I am Queen Wilhelmina!’ vertelt ze me. Dat is dan toch weer opvallend verstrekkende kennis voor een niet Nederlandse!

vrouw verkleed als koningin, gezin in kroeg, man, vrouw en kleinzoon, in Café de Twee Spiegels, gezin

Ze is samen met haar, naar ik aanneem, man en wellicht kleinzoon. Of ze is een Italiaanse met heropgestarte eierstokken en het is haar zoon. Ik kom er niet achter, want buiten de mededeling betreffende haar gekroonde staat krijg ik er weinig voor mij verstaanbaars meer uit!

vrouw verkleed als koningin, gezin in kroeg, man, vrouw en kleinzoon, in Café de Twee Spiegels, gezin

Soms heb je echter weinig woorden nodig. Onze blikken kruisen elkaar regelmatig en dan krijg ik een stralende lach van de vrouw.

Aan het eind van de middag tijdens de laatste nummers van de band gaan Frogs, Cowboy en Heks dansen. Ik nodig ‘koningin Wilhelmina’ ook uit. Ze danst mee, maar vanaf haar stoel. Later zie ik waarom: Ze oogt dan wel als een jonge meid, maar ze loopt helaas uitermate moeilijk!

‘Wat zat je toch veel foto’s te maken van die oude dame,’ merkt Cowboy later verbaasd op. ‘Ik vond het gewoon een leuk wijf. Mooi ook om te zien: Prachtig gezicht!’

vrouw verkleed als koningin, gezin in kroeg, man, vrouw en kleinzoon, in Café de Twee Spiegels, gezin

De band speelt intussen een hele lange set. Ik heb een leuk contact met de zanger. Ik zit dan ook vooraan constant commentaar te leveren op alles wat hij zegt, dus vandaar. Of hij het ook leuk vindt weet ik natuurlijk niet, dat valt te bezien…… Maar ik krijg wel een CD cadeau aan het eind! Ik heb hem dan ook mooie foto’s beloofd van hun optreden……..

zanger,  band, kroeg, jam sessie zanger,  band, kroeg, jam sessie

gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie

gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie

Ach, wat een leuke middag. Lekker luisteren naar muziek en pret maken met allemaal leuke lieve mensen.

Aan een tafeltje naast het onze zit een clubje jongelui. Op een gegeven moment zijn ze allemaal aan het what’s app’en. Er zit een grote vent met een woeste baard bij. Hij heeft een hele aanstekelijke lach. ‘Ik heb een mooie foto van je gemaakt,’ zeg ik als hij de kroeg verlaat. Ik geef ik hem het adres van mijn blog. ‘Ik zag het al,’ antwoordt de woesteling. Later zie ik dat hij recht in de lens keek, precies op het moment, dat ik de foto nam.

groepje aan tafel in kroeg met smartphones 1

groepje aan tafel in kroeg met smartphones 1

Zou hij het ook merken, net als Heks, wanneer iemand een foto neemt? Ik heb daar altijd een raar zintuig voor gehad. Dientengevolge is er nauwelijks een spontane foto van mij te vinden. Stomweg omdat ik het altijd doorheb en dan is er weinig spontaans meer aan. Bovendien is het ook nog eens zo, dat ik dan meestal wegduik……..

Frogs en Cowboy, mannen praten in kroegFrogs en Cowboy, mannen praten in kroegFrogs en Cowboy, mannen praten in kroeg

gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessieqgitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie

gitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessiegitarist, zanger,  band, kroeg, jam sessie

Echtpaar internationaal in de problemen door stelen van donzen dekbed. Absurd verhaal verteld door Hunkie in waterkoud stadspark…..

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonslogo_kruchen

Het is guur en koud in het park, als ik met mijn hondje op stap ben. Niet echt weer om eindeloos te gaan klessebessen. Snel maken we een flinke ronde. Net als ik het park wil verlaten krijg ik een oude bekende in het vizier. Al jaren loopt Hunkie met twee piepkleine hondjes in zijn voetspoor zijn rondje door dit stukje groen aan de Singel. Vroeger samen met zijn vrouw. Die is echter fysiek niet meer in staat om mee te gaan. Zij heeft op vrij jonge leeftijd al ernstige hartklachten ontwikkeld.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Hunkie’s leven is er niet gemakkelijker op geworden, maar hij heeft altijd wel een geweldig verhaal te vertellen. Enthousiast begroeten we elkaar. ‘Lang niet gezien, Hunkie, hoe gaat het?’ ‘Goed hoor, Heks, wat een kou, brr, niks voor mijn. Ik blijf liever binnen. Gaan mensen ook nog op wintersport, nou daar snap ik niks van.’ Hij kijkt me ondeugend aan.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Ik ben wel eens op wintersport geweest in Oostenrijk, lang geleden. Hartstikke duur. En ik vond er niks an. Wel leuk om te rijden in een arrenslee. Van je Tingelingeling. (Hij doet het voor) Langlaufen is ook niet verkeerd, maar ja. Moet je toch weer bewegen, he! Ook al is het langzaam laufen,’ Hij loopt vertraagd op de plaats, met denkbeeldige skistokken in de hand….

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Die dikke donzen dekbedden vond ik wel wat Zo dik, niet te geloven! We waren met een stel, nou die hadden de duurste skipakken. Na een week hebben ze ze nooit meer aangehad. Speciaal voor die dekbedden hadden ter plekke ze nog een paar enorme hutkoffers aangeschaft.’ Hij staat te schudden van de lach. ‘Wat?’ roep ik verbaasd, ‘Hebben ze die dingen gewoon mee naar huis genomen?’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Ja, nog een heel gedoe, we waren met het vliegtuig!’ Hij kijkt me leep aan. ‘Eenmaal thuis krijgen ze opeens een brief: “Wollen Zie bieten die dekbedden zuruck sturen? Dan sturen we die van jullie op. Ze hadden namelijk een paar goedkope flutdingen in plaats van die dure krengen daar op het bed gelegen. Hahaha!’ Hunkie hikt van de lach. ‘Alsof dat niet opviel!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Nou, daar hebben ze niet op gereageerd. Krijgen ze een flinke rekening. Ook niet op gereageerd. Nog eentje met boete voor te laat betalen. Dan een tijdje niks. Mooi zo, dachten ze. Komt er opeens een brief van de rechtbank. De rekening was opgelopen tot duizenden euro’s. Er stond zelfs een incassofiguur aan de deur, helemaal uit Oostenrijk, maar toen hebben ze gewoon niet open gedaan. Uiteindelijk zijn ze bij verstek tot een paar weken gevangenisstraf veroordeeld!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Nou, daar kijk ik toch weer van op. Het moeten me de dekbedden wel geweest zijn. Kwaliteit Vrouw Holle. Wellicht, dat er in Oostenrijk niet genoeg sneeuw meer valt, sinds deze superexemplaren zijn ontvreemd.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Krijgt de dochter van dat stel verkering met een Duitser.’ (Het blijkt een Duitssprekende Oostenrijker te zijn, maak ik op uit de rest van het verhaal.) ‘Een rechercheur! Een hoge pief bij de Oostenrijkse politie! Gaan ze trouwen in Oostenrijk!’ ‘Oh jee!’ roept Heks, ‘Ze konden het land natuurlijk niet in, want dan draaiden ze zo de bak in!’ ‘Inderdaad!’ straalt mijn hondenvriend, hij komt op stoom met zijn verhaal, ‘Zijn dochter wist helemaal niks van die geschiedenis. Uiteindelijk hebben ze het maar opgebiecht. Wordt die recherzeur toch kwaad! Hij wil gelijk niks meer met z’n schoonouders te maken hebben!’

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

‘Al jaren hebben ze hun kind niet meer gezien. Intussen zijn ze grootouders. Nog nooit hebben ze hun kleinkinderen in hun armen gehouden!’ Aan zijn gezicht zie ik, dat het hem raakt, ondanks alle valse hilariteit. ‘Voor een paar stomme dekbedden.’ We schudden ons hoofd. Het klinkt absurd. ‘Ze hebben die dingen nog steeds. Het is echt een geweldige kwaliteit, niet kapot te krijgen.’ ‘Nou, dat mag ook wel voor die prijs!’ Ik grijns hem toe.

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendonsdonzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

Het is een heerlijk absurd verhaal. Maar er zit een kern van waarheid in. Inhaligheid leidt zelden tot iets goed, sterker nog, je kunt er heel veel door kwijtraken. Deze mensen verloren hun dochter aan een paar dekbeden. Gelukkig van hele goede kwalteit. Dat dan weer wel. En dat hebben ze ook nodig om hen toch een beetje warm te houden……….

donzen dekbed, oostenrijk, veren, ganzenpen, eendendons

 

 

Chaotische dag na een brakke nacht: Katten en hond vieren een feestje! Een waar vreetfestijn. Een animale orgie! Hele huis onder de troep en ziek hondje tot besluit…..

dieren moppen

De onschuld zelve

Heks ligt als een menselijk speldenkussen aan haar gezondheid te werken. Wie beweert dat ik niks uitvoer? Ik ben dagelijks keihard bezig om mezelf in de lucht te houden. Vandaag onderga ik MoraTherapie en acupunctuur. Dit alles om dat verdraaide griepvirus, dat me alweer bijna twee maanden kwelt, de deur uit te jagen.

Volgens de metingen van mijn behandelaar gaat het de goede kant op. ‘Maak je maar geen zorgen, Heks, je gaat echt niet weer de hele winter plat liggen. Voor jouw doen ziet het plaatje er heel redelijk uit.’ Mooi zo. Geen paniek. Het komt goed.

Unknown-356

Ik weet van de prins geen kwaad

Vanmorgen met moeite hier geraakt. Alles zit tegen. De weg is opgebroken. Als ik kan rijden zit er weer een trekker voor me. Of een tientonner met zand. Arme Ysbrandt . Ik heb geen tijd voor een uitgebreide ronde. Hij moet het doen met een heel klein wandelingetje.

images-1146

Gewoon net doen of je neus bloedt

Maar goed, ik heb hem vannacht om half vier nog uitgelaten. Heks is voor de televisie in slaap gevallen. Als ik om drie uur wakker word heb ik al mijn kleren nog aan. Alle lichten branden. Ik moet het vee nog voeren….. Terwijl ik me op de rand van m’n bed hijs, kotst Ysbrandt een enorme blerp maaginhoud naast mijn voeten. Huh? Waar komt al dat eten nu vandaan?
Wanneer ik de keuken in loop, wordt 1 en ander duidelijk. De boskat heeft een doos kattenvoer onder handen genomen. Eerst heeft hij het pak op de grond gegooid, daarna heeft hij de zakjes voer te grazen genomen. Ongetwijfeld geassisteerd door zijn charmante rooie zuster Aafje. Ysbrandt heeft het stokje overgenomen en de klus geklaard……
Unknown-359

Ik verveel me…..

Overal liggen restanten van de lege zakjes. Zorgvuldig leeggesabbeld. Een bacchanaal ! Een decadent feestmaal met zijn poezenvrienden. En zoals het betaamt  bij zulk een Romeinse orgie, kots je het teveel gewoon weer uit. Varkentje doet pogingen het ook weer op te eten, de smeerlap. Ja, honden zijn echt ranzig.
IMG_6780

Leuk feestje was dat Heks

Ik geloof niet dat de Romeinen dat ook deden, nou ja, misschien hun slaven, die kregen vast niet veel te eten…. Ze hielpen hun eigenaren met braken. Bijvoorbeeld door hun baas met een veertje in zijn strot te kietelen. Lekker baantje……
Ik overzie de puinhoop, die mijn schatjes gemaakt hebben. Overal kleine stukjes folie, van de keuken tot de gang. Ik veeg de boel bij elkaar. Jaag Ys in zijn mand. Ruim de rest van de hondenkots op. Ook hier vind ik stukjes zilverpapier in. Geen wonder, dat zijn maag van streek is!
Unknown-354

Mistige stad

 Buiten is het mistig. Een medewerker van de schouwburg staat te bellen in de steeg. Om half vier ’s nachts!!! Ik ben blij, dat hij daar staat, want vanuit het niets duikt een beer van een kerel op. Als de Dood van Pierlala, zijn gezicht verscholen in een capuchon. Hij grauwt ons iets toe en zwaait met een halflege fles drank, bij wijze van zeis. Mijn tijd is toch nog niet gekomen?
Unknown-355

Opeens: DE DOOD VAN PIERLALA

Varkentje begint te grommen. Ondanks al dat kattenvoer, lust hij nog wel een lekkere zwerfkuit. Ik ken deze dakloze wel. Het is een angstaanjagende kerel met een zwak voor honden,. Altijd roept hij iets naar Ysbrandt. Hij klikt met zijn tong of hij sist en fluit.  Goed bedoeld, maar het wordt niet gewaardeerd door mijn hondje. Dit alles overdag dan. Nu is hij behoorlijk dronken.
Als ik verder loop realiseer ik me hoe koud het is. Waar gaat hij heen? Wie is blij om hem te zien? Wie wacht op hem?
In de kroeg om de hoek zitten de vaste klanten nog volop te tateren een de bar. De doorgewinterde alcoholisten hebben een goeie avond! Ze blijven lekker hangen in hun tweede huiskamer. Waar ze flink huur voor betalen in de vorm van drinkgeld. Ook hier is mijn zwerver niet welkom. Als je eenmaal in de goot belandt kun je zelfs de kroeg wel op je buik schrijven…..
zzz-1

Die zwerver boft maar

Heks spoedt zich naar haar warme, gezellige huisje. Het is er te vol. Ik loop eeuwig achter met opruimen en weggooien. Er is van alles kapot, aan vervanging toe. Maar wat ben ik blij met mijn stulpje, dit heerlijke dak boven m’n hoofd.
Unknown-360

Nog eentje dan, omdat het zo leuk is

Blindengeleidehond wordt Ongeleide Blindengeleidehond. Gelukkig geen blinde Geleidehond. De te begeleiden vrouw heeft dan weer wel stevige goed functionerende armen. Ze heeft hem zo weer in bedwang….. En Heks is blij dat haar ogen nog steeds goed werken.

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendblindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendblindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Als ik vanmiddag met Ysbrandt dravend naast me richting ziekenhuis fiets, doet er opeens een blindengeleidehond een charge naar mijn Varkentje. Oeps! Dat mogen zulke grondig getrainde hondjes helemaal niet doen. ‘Je bent een ongeleide hond!’ roep ik hem inwendig toe. De vrouw die hij geacht is te begeleiden krijgt hem met moeite weer onder controle. Eventjes springt hij alle kanten op. Gelukkig heeft ze een paar ferme armen!

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Nou ja, denk ik bij mezelf. Beter een ongeleide blindengeleidehond, dan een blinde geleidehond. En dat is dan nog altijd honderd keer beter dan een gemiddelde ongeleide hond. Mweuh…..

Bij het ziekenhuis bind ik mijn hondje aan mijn fiets en die zet ik met een enorm slot vast aan een paal. Voor de hoofdingang. Waar je helemaal niet mag staan!

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend, puppy's,

‘Mevrouw Heks, wil je niet je fiets zomaar neerzetten waar het verboden is!’ hoor ik opeens achter me. Een oude vriend duikt plotseling op. We sluiten elkaar in de armen. Wat leuk! Vanmorgen kwam ik een vriendin uit dezelfde oude vriendenkring tegen. We spraken af elkaar binnenkort te zien. Met als het even kan deze meneer erbij! Dus hij komt als geroepen. Snel wisselen we wat gegevens uit.

Hoewel hij werkzaam is in het ziekenhuis, doet hij wat mijn verkeerd geplaatste vervoermiddel  betreft of zijn neus bloedt. Als ik het ziekenhuis inloop roepen een paar verwoed rokende dames, het gebouw is rookvrij vanbinnen, dat ze wel op mijn hondje zullen passen. Mooi zo.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendGuide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Wat is het druk in de apotheek. Na een sprintje door de gangen van het enorme gebouw overzie ik de mensenmassa in de wachtrij. De moed zinkt me in de schoenen. Ik trek een nummertje. Goddank kom ik alleen wat dingen afhalen. Dat scheelt enorm blijkt.

Ik neem plaats op een stoel. Naast me zit een dame, dodelijk vermoeid. Haar krukken slingeren nonchalant tegen haar magere benen. Haar eveneens uitgeputte echtgenoot zit er uitgezakt naast. ‘Goeie hemel, verzucht ze, ‘ Ik ben hier al vanaf vanmorgen 8 uur.’ Het is intussen half zes in de namiddag!!!! Ik betuig mijn medeleven. Verschrikkelijk. ‘Er waren allemaal spoedgevallen tussendoor. Ik was pas vanmiddag aan de beurt. Maar ik ben wel om zes uur vanmorgen opgestaan…….’ Ze komt helemaal uit Zandvoort.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendGuide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

We praten eventjes om de tijd te verdrijven. Mijn hart gaat uit naar dit moedige echtpaar. Want erg gezond ziet de vrouw er niet uit. Ze wappert met haar recept door de lucht. Ik maak eruit op, dat haar conditie zorgelijk is.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Ik denk aan sister Chan Kong. Hoe zij altijd zegt in haar prachtige Vietnamese engels, dat je je lichaam moet bedanken voor bewezen diensten. ‘Thank you legs, for carrying me around this blue planet. Thank you, my beautiful arms, thank you my liver, intestines…..’ Enzovoort. Maar ook als er dingetjes niet helemaal lekker werken zegt ze: ‘Your heart still works well, your arms still work well,  Your eyes still work well….’ Nou , mijn armen doen het niet. En de dame van de geleidehond had ogen die dienst weigeren. Maar toch, terwijl ik daar zit realiseer ik me: ‘Heks, je hebt het zo slecht nog niet!’

Als ik het ziekenhuis weer uitloop, zie ik dat Ysbrandt lekker ligt te waken bij mijn fietsje. Er staat geen boze conciërge om me eens eventjes de les te lezen over de verkeerd geparkeerde fiets. Het is al een beetje aan het schemeren. We hebben nog net tijd voor een uitlaatrondje door het bos…..

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend