Ex Animo bestaat vandaag precies honderd jaar! We vieren dat in stijl met een speciaal uitgegeven boek over de geschiedenis van ons koor, alsmede de première van een film over onze voorbereidingen rondom de Matthäus Passion. Maar eerst zingen we diezelfde ‘MP’ van Bach in een stampvolle Pieterskerk. Sinds 1942 een vaste traditie van dit onvolprezen geweldig leuke koor!

Woensdagmiddag generale repetitie. En oh, wat gaat het slecht. ‘Hoera!’ glimmen we na afloop tevreden tegen elkaar. Een waardeloze generale repetitie staat garant voor een sublieme uitvoering. En vice versa.

‘Weet je nog hoe goed de generale vorig jaar ging?’ herinneren we elkaar nog maar eens aan deze ijzeren wet. Ons hoekje raakte toen bij de uitvoering echt de kluts kwijt. Aanstichtster was een dame, een projectlid, die het bij de repetities echt heel aardig deed.

De stress van de uitvoering zorgde voor een geheel eigen interpretatie van de altpartij van koor 1. In feite was er sprake van een geheel nieuwe derde altpartij. Keihard in de rondte getoeterd.

Je kunt ook je mond houden natuurlijk. Dat valt totaal niet op in zo’n enorm koor. Zij koos er echter voor om als een enorme vleesgeworden stoorzender te brulboeien alsof haar leven en niet dat van de Heiland ervan af hing…..

Dit jaar sta ik in een geweldig hoekje. Naast me mijn maatje Anna met haar gouden keeltje. En achter me een heel rijtje heerlijke zangvogels, waarvan er eentje ongelofelijk vast zingt. Geen noot ernaast. Alles precies op de tel! Technisch uitstekend.

Dus Heks boft. Ik kan gerust een steekje laten vallen. Een nootje missen of laten zitten. We vullen elkaar perfect aan.

Rond zeven uur stroomt de kerk vol. Heks is al aardig door haar zorgvuldig opgebouwde voorraadje energie heen. Maar tegelijkertijd zo ontzettend volgepompt met adrenaline…… Ik ga het wel uitzingen vanavond.

Achter in het Koor zingen we in. Wim zwaait met zijn armen door de lucht. ‘Wat is die dirigent van jullie ongelofelijk beweeglijk,’ zal een vriendin van Heks achteraf opmerken. En het is waar. Zijn kleine gestalte danst bezield met sierlijke zwaaibewegingen voor onze neus, zijn mond meebewegend met onze zang. En dat gedurende de hele uitvoering!

In ganzenpas lopen we de kerk in. Doodstil wachten we totdat de eerste tonen van dit magistrale werk door de volgepakte kathedrale kerk klinken. Zoals altijd schiet ik vol. Mijn keel schroeft dicht. Tranen prikken achter mijn droge ogen.

Goddank is het een enorm lang intro. Heks heeft tijd genoeg om zich te herpakken. En dan: ‘Kommt! Kommt! Kohohohommt Ihr Töchter helft mir klahahahahahaaaaaa….hahhahahhhaaaaaa…..hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahaaaaa hahahahaaaaa…hahahaaaaa….hahahahHAhahahahahagen…..’ Moeiteloos komt deze draak van een openingszin uit mijn mond gerold. Ik heb erop geoefend en dat heeft geholpen….

‘Ik ga niet naar de MP. Vreselijk. Zo’n afschuwelijk ellenlang stuk. Veel te langdradig. En dan al die eindeloze lappen gezongen tekst. En een countertenor, brrrr. Nee, mij krijg je er met geen stok heen…’ niet iedereen loopt warm voor dit muziekstuk. Sommigen van mijn vrienden willen er nog niet heen al krijgen ze flink geld toe.

Voor Heks vliegt de avond echter voorbij. Jeetje, is het nu al pauze? Ik loop de kerk in. Steenvrouw en Fiederelsje zijn komen luisteren. En mijn homeopaat is van de partij. ‘Oh Heks, wat is het prachtig,’ mijn publiek is enthousiast, ‘En die concentratie! Zo intens! Ik ben echt helemaal ontroerd.’

‘Ik sta toch zo lekker te zingen, meisjes,’ vertel ik mijn vriendinnen, ‘Ik ben bij stem, heb energie genoeg, ik sta in een heel goed hoekje tussen heerlijke dames. Het is een superuitvoering!’

Ook het tweede deel vliegt voorbij. Aan het eind staat onze dirigent letterlijk in zijn handjes te knijpen. ‘Hij is echt blij,’ sissen de alten om me heen verheugd. We houden van onze dirigent. We willen hem blij maken. Hij trekt er hard genoeg aan.

Hij verdient het dat we niet inzakken aan het eind van een zin. Hij verdient het dat we hem aankijken tijdens het zingen. Het koor draagt hem op handen!

Ik drink achteraf nog iets met mijn vriendinnen en Anna. Die is helemaal op dreef en voert het hoogste woord. Hele ondeugende dingen roept ze gewoon voor de grap. Heks ligt dubbel.

Thuisgekomen kan ik niet slapen. Tot een uurtje of vier stuiter ik door mijn woonkamer. De echo van de muziek dreunt door me heen. Emoties komen los. Ik moet echter naar bed, want om half negen gaat de wekker weer. Een uurtje later word ik opgehaald door vrienden. We gaan naar een begrafenis…..

Zo duurt het dagen voordat ik een beetje ben bijgetrokken van ons concert. De generale repetitie gevolgd door de uitvoering op dezelfde dag, gevolgd door een droevig afscheid een kleine halve dag later trekt de toch al miezerige tank helemaal leeg.

Dodelijk vermoeid haal ik ’s avonds mijn hondje op. De oppas, zelf ook zeer energiebeperkt, is helaas in slaap gevallen en daardoor is de laatste uitlaatronde erbij ingeschoten. Moet ik toch nog aan de bak…..

Op weg naar huis vliegt er een jongedame, haar debiele telefoon aan een roodgloeiend oor geklemd, bijna op de voorklep van mijn auto. Ik kom rustig van rechts aanrijden op een gelijkwaardige kruising en ben bezig linksaf te slaan. Het mokkel kijkt niet op of om en stormt met een noodvaart diezelfde kruising op. Met gierende remmen red ik haar leven.

Verstoord kijkt ze op alsof ik iets raars doe. Ik toeter en wijs naar mijn hoofd. Maak een telefoonbeweging en wijs nog eens. Gek!

Geërgerd gaat ze express pal voor me fietsen op de gracht, zodat ik er niet langs kan. Nog immer bellend. Ik toeter nog eens. Mondjesmaat maakt ze ruimte, ik mag er zowaar langs.

Even verderop parkeer ik midden op straat en wacht haar op. Voor een overvol terras veeg ik haar de mantel uit. Hoe ze me de doodschrik op mijn lijf jaagt door als een blind ongeleid projectiel door het verkeer te schieten. ‘Ik had voorrang! Dat is je niet eens opgevallen. Maar als ik je aanrijdt heb ik het gedaan, dom kind!’ Ze is niet onder de indruk. Belt gewoon verder…….

‘Je moet naar je bed, Heks,’ zeg ik tegen mezelf als ik veilig thuis ben gekomen. Over lijden en sterven zingen, een begrafenis meemaken en vervolgens bijna zelf iemand te pletter rijden is een beetje teveel van het goede op 1 dag. Om acht uur lig ik plat.

Tweede paasdag bestaat mijn koor precies honderd jaar. Om half tien worden we verwacht in een oude bioscoop hier in de binnenstad. Op ons paasbest! Daar krijgen we dan eindelijk die prachtige film over ons koor te zien. Het speciaal vervaardigde boek met daarin een DVD van de film krijgen we mee naar huis. Het is een feestelijk gebeuren…..

En het allerleukste gaat nog komen: De koorreis naar Trier. Over een kleine maand gaan we een lang weekend op stap met 85 van de 100 leden. Een grote opkomst dus!

Ex Animo is net niet het alleroudste oratoriumkoor uit Leiden. Maar wel het allerleukste koor van de hele regio!

 

Overpeinzingen van een Toverheks op haar persoonlijke brandstapel. Terwijl de fik erin gaat maakt ze wat flauwe grappen. Rake klappen. Uit een vaatje verse pijn valt best een mop te tappen!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik ben zwaar geblesseerd, ik heb in een concert meegezongen en zelf mijn bladzijden omgeslagen, nou ja, dat had ik beter niet kunnen doen….’ mijn fysio moet lachen. Het is al de derde die ik bezoek de afgelopen drie dagen. En allemaal gaan ze druk aan de gang om mijn lijf weer vlot te trekken. Evenzogoed kan ik niks meer met mijn rechterarm en loop ik op stelten.

‘Stokbenen noem ik het. Zoiets als een stokstaartje. Maar dan benen…….’ alweer ligt mijn fysio dubbel. Waar haalt die Heks het vandaan? ‘Het zijn overigens rare beestjes, die stokstaartjes. Ze zijn hun hele leven bezig om oorlog te voeren tegen verwante stammen. En ook onderling kunnen ze flink bakkeleien. Er is altijd een pispaal, die wordt uitgekotst en afgezeken door de rest van de groepsleden. Als de eerste beste familieclan. Zeer herkenbaar. Net mensen!’ leuterkoek ik lekker verder.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Misschien wordt je, wanneer je alleen maar ruzie maakt, bonje trapt en altijd gelijk wilt hebben, voor straf ondergebracht bij deze diersoort in je volgende leven. Helemaal onderaan de pikorde natuurlijk. Reïncarneer je als stokstaartje op je eeuwige stokpaardje…..’ blebber ik vrolijk in de ruimte.

Het beeld van stokstaartjes op stokpaardjes wordt zeer gewaardeerd. En intussen is de behandeling bijna voorbij. Mooi zo. Het is weer een ware marteling.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik word twee keer per week geprikt. Allebei nare ellendige injecties. De ene is een bijtend goedje tegen de eeuwige ontstekingen in mijn holtes. De andere is B12 in mijn bilspier. Ook niet echt lekker,’ kletskous ik nog even door, ‘Dus ik ben blij dat ik soms cranio sacraal therapie krijg, want dat is tenminste prettig om te ondergaan. Vroeger werd ik nog wel eens lekker gemasseerd door een fysiotherapeut. Maar tegenwoordig zijn jullie allemaal weliswaar effectief doch tevens heel gemeen geworden.’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Om mijn woorden kracht bij te zetten porrelt mijn fysio onaangenaam tussen mijn ribben. Er schieten allerlei spieren en pezen los,  terwijl ik het uitschreeuw. ‘Nou ja,’ vervolg ik op gewone toon, ‘Zonder al die pijnlijke behandelingen was ik veranderd in een grote knoperige kwarktaart. Het is al erg genoeg dat ik een oude taart aan het worden ben, maar met mijn lactose intolerantie asjeblieft geen kwarktaart!’

Na de behandeling plannen we afspraken door tot september. Ik wil niet al teveel gaten tussen de afspraken laten vallen en dat is lastig met al die weken vakantie. Want ook al martelt deze man me een paar keer per maand grondig, zonder hem kon ik mijn armen helemaal niet meer gebruiken.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Het is ook niet uit te leggen, dat je je armen blesseert door bladzijden om te slaan, mijn boek stond om die reden op een standaard en nog gaat het mis’ zeg ik later tegen Trui. Ze is gezellig bij Heks te gast. ‘Ik word altijd boos als mensen niet begrijpen hoe ernstig en invaliderend mijn ziekte is. Maar het klinkt inderdaad absurd. Idioot.’

Boos worden helpt niet. Niet boos worden is ook niet goed, want het is natuurlijk belachelijk dat er zo weinig begrip is voor ME. Dus word ik afwisselend boos en laat het dan maar weer voor wat het is. Ziek zijn went nooit. Kwalen laten je falen. En balen. Voor mij zijn het geen fabeltjes, noch verhalen, maar dagelijkse realiteit.

Gelukkig kan ik nog steeds schrijven. Daarin raak ik veel frustratie weer kwijt. En verder: Een schop onder je kont, zelf doen en vooruit met de geit.

Blijven ademhalen……

En vooral blijven lachen. Jaja. En: Als je haar maar goed zit……..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Heks en Steenvrouw nemen het leven door. Hoe komen we nu toch op schaamlip-operaties op de verkeerde plek? En wat te denken van de mimiek van het gemiddelde publiek bij een Oscar uitreiking? Of zoals Lucebert het zo mooi dichtte: ‘in deze tijd heeft wat men altijd noemde schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand…….’

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

‘Hoe is het toch met je , lieve Heks?’ vraagt Steenvrouw als ze lekker met me aan de koffie zit. We hebben elkaar alweer een paar weken niet gezien of gesproken. ‘Ach, niet echt super. Ik worstel me van het ene griepje in de ander. En tussen die aanvallen door ben ik zo moe als een hond. Dus ik lig veel in bed. En dat ben ik dan na een tijdje spuugzat. En verder loop ik tegen mezelf aan. Of anderen, het is maar hoe je het bekijkt. Maar er zijn ook genoeg fantastische dingen om voor te leven hoor!’ besluit ik mijn treurtakkenbetoog.

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

‘Nou, ik dacht al zoiets. Ik maakte het op uit je blogjes van de laatste tijd.’ Oh jee, mooi is dat. Schrijf ik een blog om op te vrolijken, straalt de depressie ervan af…… Wat is er gebeurd met ‘Cheer Yourself Up’? Zijn dit wel toverformules voor een vrolijk leven?

We klessebessen lekker over van alles en nog wat. Ik kijk naar mijn lieve vriendin. Wat ziet ze er goed uit! Haar knalrode haren en haar stalende koppie. Zo lekker in haar vel. Elke dag gaat ze grote stukken marmer te lijf. Je creatief uitdrukken is toch wel het absoluut allerbeste schoonheidsmiddeltje…. Een vrouw in haar kracht is onweerstaanbaar!

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

‘Je bent prachtig schat en helemaal naturel!’ We giebelen en bespreken de afschuwelijke operaties, die vrouwen over zichzelf afroepen. Er is tegenwoordig een legertje plastisch chirurgen, die de dienst uitmaken op het gebied van ouwe wijvenkoppen.

Onze kaaklijk moet gecorrigeerd. Weg met de lillende kalkoenkin. Onze jukbeenderen horen te worden opgespoten met wat vet. Weggezogen uit een overontwikkeld stuk heup of dij. Een gezellige oogopslag is er ook niet meer bij. Wijdopengesperd is de norm voor menopauzale dames. En een door Botox verlamd voorhoofd maakt het plaatje helemaal af.

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

Sowieso wordt gezichtsexpressie in de wereld van de plastische chirurgie gezien als iets verwerpelijks. Het verruïneert je huid, want je krijgt er plooien en rimpels van.

Het slotstuk van een volledige gezichtsverbouwing is tevens het meest angstaanjagende attribuut: De opgespoten mond. Vanouds verven vrouwen hun lippen rood om zo hun partners te behagen. Alle tegenwoordig in zwang zijnde oorlogskleuren lippenstift zijn zo populair, omdat gekleurde lippen sinds mensenheugenis een functie vervullen in de vrouwelijke seksualiteit. Als een vrouw opgewonden raakt zwellen alle lippen op haar lijf op. Het roodverven verwijst dus tevens naar de schaamlippen…..

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

De nieuwe Holleywoodmond lijkt op een grote opgewonden vagina, maar dan op de verkeerde plek. Niet langer in de schaamstreek, maar open en bloot midden in het aangezicht van het slachtoffer. Want dat zijn het, deze dames. Slachtoffers van hun eigen angst om ouder te worden en tevens van dat leger chirurgen met hun visie op vrouwelijke schoonheid.

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

Deze nieuwe kutkoppen worden vaak aangemeten bij vrouwen, die van nature beeldschoon zijn! ‘Hunter Tylo heeft zo’n enge mond. Ik heb laatst de foto’s voor en na eens goed bekeken. Niet te geloven. Die vrouw was zo ontzettend beeldschoon. En nu is het een engbek…. Letterlijk!’ zegt Heks.

Ik geef een treffende demonstratie van de mimiek van deze soapactrice. Ofwel, het ontbreken ervan. ‘Kijk, zo lacht ze.’ Mijn gezicht staat in een vreemde vouw. ‘Nu is ze boos. En nu wanhopig….’ Hetzelfde gezicht, maar wanhopige pogingen wanhopig te kijken. ‘Oh, Yolante Snijders heeft zich ook laten toetakelen,’ vervolgt Steenvouw, ‘Zo zonde van die mooie meid, ze ziet er nu vreselijk uit.’

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE, HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

‘Nou ja, er zijn vast wel weer mannen te vinden, die dit mooi vinden. Ik weet, dat er ook mannen zijn, die houden van die keiharde voetballen van een nepborsten!’ roep ik uit, ‘Intussen ben ik blij met mijn zachte hanggeraniums…..’ Mijn vriendin ligt dubbel. ‘En mijn grote kromme neus is ook helemaal prima. Wat moet je als heks ook met zo’n klein standaardneusje?’

Ja, een beetje opvrolijken valt soms niet mee. En dan grijp je wel eens naar rigoreuze middelen, zoals een ‘verbetering’ aan je uiterlijk. Een kolfje naar de hand van de gemiddelde plastische slager. Helaas is hun idee van schoonheid een soort barbiepop. Piepkleine neus, enorme ogen, geslachtsdeel als mond. Lichaamsverhoudingen van een kind. Maar wel met enorme bollen van borsten. En een playboykutje, dat wil zeggen: Geen haar en vierkant.

De echte kut zit op je kop. Leve het nieuwe schoonheidsideaal. En wij ons maar verbazen over die ingebonden voeten in China vroeger….. Dat was toch zo zielig voor die vrouwen….

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

HIER VOELT ZE ZICH VERDRIETIG

HUNTER TYLO, PLASTIC SURGERY, PLASTISCHE CHIRURGIE,

EN HIER HEEL ERG BOOS

 

 

Lucebert: ik tracht op poëtische wijze

 

ik tracht op poëtische wijze
dat wil zeggen
eenvouds verlichte waters
de ruimte van het volledig leven
tot uitdrukking te brengen
ware ik geen mens geweest
gelijk aan menigte mensen
maar ware ik die ik was
de stenen of vloeibare engel
geboorte en ontbinding hadden mij niet aangeraakt
de weg van verlatenheid naar gemeenschap
de stenen stenen dieren dieren vogels vogels weg
zou niet zo bevuild zijn
als dat nu te zien is aan mijn gedichten
die momentopnamen zijn van die weg
in deze tijd heeft wat men altijd noemde
schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand
zij troost niet meer de mensen
zij troost de larven de reptielen de ratten
maar de mens verschrikt zij
en treft hem met het besef
een broodkruimel te zijn op de rok van het universum
niet meer alleen het kwade
de doodsteek maakt ons opstandig of deemoedig
maar ook het goede
de omarming laat ons wanhopig aan de ruimte
morrelen
ik heb daarom de taal
in haar schoonheid opgezocht
hoorde daar dat zij niet meer menselijks had
dan de spraakgebreken van de schaduw
dan die van het oorverdovend zonlicht

Klaagliederen en liederlijk klagen. Heks schiet van het ene uiterste in het andere als ze niet uitkijkt! De stemming zit er goed in voor het aanstaande concert, ondanks lichte ontstemming door niet bij stem zijn. Dus stem ik me maar af op een minder hooggegrepen doel: Erbij zijn. Meedoen.

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, , SLECHTE STEM, AFSCHUWELIJK STEMGELUID, STROT, VALS ZINGEN

Als ik mijn mond open komt er een soort gegrom uit

Gisterenavond hadden we de laatste koorrepetitie voor het concert. Helaas produceert mijn stem nog steeds niet veel meer dan een uiterst fragiel gekras. Best sexy volgens Cowboy. ‘Je kunt zo voor een sekslijn gaan werken’, grapt hij, als ik me beklaag over mijn droevige lot. Dat zou wel helemaal het andere uiterste zijn. Van Mozart en Kinot naar Kim Holland. Van klaagliederen naar liederlijk gedrag…..

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID,  STROTTENHOOFD

Het heeft ook wel iets erotisch, die stemspleten en plooien

Nu is Heks best een mens van uitersten. Maar ik ben nu eenmaal geen voorstander van prostitutie en alles wat daarmee samenhangt. Het idee, dat zoiets moois en intiems als seksualiteit voor een paar rottige grijpstuivers te grabbel wordt gegooid staat me tegen. Het zijn ook meestal vrouwen, mijn zusters, die dit lot treft. Vaak worden ze ook nog eens uitgebuit door heren, die er op hun bordeelsluipers vervolgens met de poet vandoor gaan…..

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD

Mijn loyaliteit ligt bij de letterlijk onderliggende partij

Seksualiteit in alle soorten, maten en vormen kan zich wel verheugen in mijn enthousiaste support. Zolang het vrijwillig is en respectvol. Liefde en respect zijn tenslotte hetzelfde. Bind elkaar dus gerust eens lekker vast op de keukentafel. Mijn zegen heb je.

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM

Sommige stemmen zijn zeer geschikt voor een baan achter de telefoon

Ik heb overigens op een feestje wel eens een voormalige medewerkster van zo’n sekslijn horen vertellen hoe zij en haar collega’s hun klanten flink in de maling namen. Denk maar niet, dat ze aan de andere kant van de lijn daadwerkelijk met seks bezig zijn, als je zo’n nummer belt.

‘Welnee joh, dat is totaal niet nodig!’ Ze lag helemaal in een deuk, terwijl ze ons wat sappige anekdotes opdiste. Ze maakte niet in het minst de indruk te zijn misbruikt. Het was eerder andersom. Ik kreeg bijna medelijden met de arme bellers. Wat werden die uitgekleed! De dame in kwestie heeft er een studie van kunnen betalen!

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID,

Hees heet lekker te zijn

Hoe kom ik nu toch weer van ‘zingen in een koor in een kerk’ op ‘liefde bedrijven’ of wat daar soms voor doorgaat? Dat laatste zit toch meer in de lijn van ‘voor het zingen de kerk uit gaan’…..

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD

Ik denk dat ik last heb van mijn VALSE stemplooi, EPIGLOTVERDRIE !!!!!

Mijn schorre stemmetje maakt wel meer mensen aan het lachen. Een koorlid ligt dubbel als ik haar vertel, dat het al de tweede keer wordt, dat ik een concert playback. ‘Zijn het niet gewoon de zenuwen?’ Informeert ze plagerig, ‘heb je soms last van podiumangst?’

‘Welnee’, antwoord ik, ‘daar heb ik totaal geen last van. Nooit gehad ook. Zet me voor een zaal en ik zing wel. Het komt door die rare ziekte van me. De keel is een enorme zwakke plek bij ME patiënten. Ik ben wel eens vijf jaar mijn stem kwijt geweest!’

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD

Vijf jaar niet zingen, een ware straf voor dit heksje

 

‘Lastig hoor’, antwoordt ze lief, ‘wat me ook zo moeilijk lijkt is dat veel mensen denken, dat je je aanstelt. ‘ Ze blijkt de ziekte redelijk goed te kennen. Alsmede het stigma, dat ons omgeeft.

Aansteller, gek, het zit tussen je oren…. Dat laatste klopt wel, maar op een andere manier, dan doorgaans wordt gesuggereerd. Er zijn onstekingsgebieden in de hersenen aangetoond. En een witte substantie in gebieden, waar het grijs zou moeten zijn…..

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM

Daarom belt mijn hartje elke dag

‘Ach’, verzucht ik later tegen mijn lief, als we ons dagelijkse uitgebreide telefoongesprek voeren, ‘ik ben vaak mijn stem kwijt en heb altijd keelpijn. Maar als ik bij stem ben, heb ik een waanzinnige orgelpijp in mijn keel zitten met een bereik van ruim drieeneenhalve octaaf. Mensen hebben bezworen mijn concerten te bezoeken mocht ik ze ooit gaan geven. Geen denken aan natuurlijk. Behalve in koorverband dan….’

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID,

Je hoort alles aan een stem

‘Dus je bent toch wel blij met je stemgeluid?’ ‘Jazeker. Er zijn genoeg mensen altijd bij stem, maar de melk verzuurt in de koelkast, kinderen raken van de kook en medebewoners smeken hen het pand te verlaten als ze een poging doen om te zingen.’ Daar moet Cowboy om grinniken. ‘Zo kun je het ook zien, Heks. Wie weet valt het vrijdag wel alles mee.’ Ik hoop het.

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, , SLECHTE STEM, AFSCHUWELIJK STEMGELUID, STROT, VALS ZINGEN

Ik hoop, dat er een beter geluid uit mijn strottenhoofd komt vrijdag

Nu lig ik met een naald in mijn keel op de behandelkamer van mijn acupuncturist. Hij heeft vaak nog wel wat listige trucjes om de boel weer aan de praat te krijgen. Duimen voor dit Heksje hoor! Nog twee dagen te gaan. Wil ik enigszins mee kunnen doen met het concert, dan moet er toch nog wel een klein wondertje gebeuren…….

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER, STEM VAN TALENT

misschien moet ik eens naar een Laryngoloog!

 

EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER

Mijn zangtalent komt van de kant van mijn moeder

Zingen versterkt IMMUUNSYSTEEM, EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER, STEM VAN TALENT

Niet iedereen heeft dat talent geërfd…..

Zingen versterkt IMMUUNSYSTEEM, EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER, STEM VAN TALENT

Zingen is heel goed voor een ME patiënt . Helaas zijn ze vaak hun stem kwijt.

Zingen versterkt IMMUUNSYSTEEM, EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER, STEM VAN TALENT

Samen zingen al helemaal

 

Zingen versterkt IMMUUNSYSTEEM, EEN LEKKERE STEM, SUPER LEKKER, STEM, STEMGELUID, STROTTENHOOFD, MIS JE STEM, STEM VAN MIJN MOEDER, STEM VAN TALENT

Help het hopen!