Overpeinzingen van een Toverheks op haar persoonlijke brandstapel. Terwijl de fik erin gaat maakt ze wat flauwe grappen. Rake klappen. Uit een vaatje verse pijn valt best een mop te tappen!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik ben zwaar geblesseerd, ik heb in een concert meegezongen en zelf mijn bladzijden omgeslagen, nou ja, dat had ik beter niet kunnen doen….’ mijn fysio moet lachen. Het is al de derde die ik bezoek de afgelopen drie dagen. En allemaal gaan ze druk aan de gang om mijn lijf weer vlot te trekken. Evenzogoed kan ik niks meer met mijn rechterarm en loop ik op stelten.

‘Stokbenen noem ik het. Zoiets als een stokstaartje. Maar dan benen…….’ alweer ligt mijn fysio dubbel. Waar haalt die Heks het vandaan? ‘Het zijn overigens rare beestjes, die stokstaartjes. Ze zijn hun hele leven bezig om oorlog te voeren tegen verwante stammen. En ook onderling kunnen ze flink bakkeleien. Er is altijd een pispaal, die wordt uitgekotst en afgezeken door de rest van de groepsleden. Als de eerste beste familieclan. Zeer herkenbaar. Net mensen!’ leuterkoek ik lekker verder.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Misschien wordt je, wanneer je alleen maar ruzie maakt, bonje trapt en altijd gelijk wilt hebben, voor straf ondergebracht bij deze diersoort in je volgende leven. Helemaal onderaan de pikorde natuurlijk. Reïncarneer je als stokstaartje op je eeuwige stokpaardje…..’ blebber ik vrolijk in de ruimte.

Het beeld van stokstaartjes op stokpaardjes wordt zeer gewaardeerd. En intussen is de behandeling bijna voorbij. Mooi zo. Het is weer een ware marteling.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik word twee keer per week geprikt. Allebei nare ellendige injecties. De ene is een bijtend goedje tegen de eeuwige ontstekingen in mijn holtes. De andere is B12 in mijn bilspier. Ook niet echt lekker,’ kletskous ik nog even door, ‘Dus ik ben blij dat ik soms cranio sacraal therapie krijg, want dat is tenminste prettig om te ondergaan. Vroeger werd ik nog wel eens lekker gemasseerd door een fysiotherapeut. Maar tegenwoordig zijn jullie allemaal weliswaar effectief doch tevens heel gemeen geworden.’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Om mijn woorden kracht bij te zetten porrelt mijn fysio onaangenaam tussen mijn ribben. Er schieten allerlei spieren en pezen los,  terwijl ik het uitschreeuw. ‘Nou ja,’ vervolg ik op gewone toon, ‘Zonder al die pijnlijke behandelingen was ik veranderd in een grote knoperige kwarktaart. Het is al erg genoeg dat ik een oude taart aan het worden ben, maar met mijn lactose intolerantie asjeblieft geen kwarktaart!’

Na de behandeling plannen we afspraken door tot september. Ik wil niet al teveel gaten tussen de afspraken laten vallen en dat is lastig met al die weken vakantie. Want ook al martelt deze man me een paar keer per maand grondig, zonder hem kon ik mijn armen helemaal niet meer gebruiken.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Het is ook niet uit te leggen, dat je je armen blesseert door bladzijden om te slaan, mijn boek stond om die reden op een standaard en nog gaat het mis’ zeg ik later tegen Trui. Ze is gezellig bij Heks te gast. ‘Ik word altijd boos als mensen niet begrijpen hoe ernstig en invaliderend mijn ziekte is. Maar het klinkt inderdaad absurd. Idioot.’

Boos worden helpt niet. Niet boos worden is ook niet goed, want het is natuurlijk belachelijk dat er zo weinig begrip is voor ME. Dus word ik afwisselend boos en laat het dan maar weer voor wat het is. Ziek zijn went nooit. Kwalen laten je falen. En balen. Voor mij zijn het geen fabeltjes, noch verhalen, maar dagelijkse realiteit.

Gelukkig kan ik nog steeds schrijven. Daarin raak ik veel frustratie weer kwijt. En verder: Een schop onder je kont, zelf doen en vooruit met de geit.

Blijven ademhalen……

En vooral blijven lachen. Jaja. En: Als je haar maar goed zit……..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Bach is niet dood! Hij leeft. In dit lichaam! Ex Animo! Ik zing me een hoedje! Of twee! Dat is beter dan schrikken. Of je verslikken: Koorrepetitie met franje.

Vanavond staan we weer lekker in te zingen met mijn koor. Ik ben op het nippertje naar binnen geschoven. Als we klaar zijn komt één van mijn maatjes naar me toe. ‘Ik heb ze meegebracht, Heks, hier voor jou!’ Ze overhandigt me een plastic zak. Er zitten twee prachtige hoedjes in!

‘Ik heb mijn kast opgeruimd en vond twee oude hoeden, iets voor jou? Ik heb ze nog gedragen op de bruiloft van mijn vriendin, 40 jaar geleden!’ vroeg ze me vorige week. ‘Natuurlijk, kom maar op met die eierdopjes!’ Heks hoeft er niet over na te denken. En nu is het dan zo ver: Nieuwsgierig gluur ik in de zak.

Oh, wat mooi! Een roze flaphoed en een prachtig rieten hoofddeksel! Heks is verguld. Snel zet ik er eentje op mijn kop. Ik kan bijna niet kiezen, ik wil ze allebei op!

 

Maar dat kan niet. We gaan direct beginnen met het openingskoor uit de Matthäus Passion. Vol overgave blèr ik mee. De hoedjes zitten in mijn kop in plaats van er op. Ze gooien vrolijke fratsen door mijn gedachtengoed. Mijn innerlijke wereldburger vat moed. En buiten dat: Ze staan me goed! Denk ik. Ik moet nog tot de pauze wachten voordat ik dat kan verifiëren…..

Mijn andere zangmaatje is jarig. We zingen haar toe uit volle borst. Verlegen zit ze te glimmen. Niets zo leuk als toegezongen worden door Ex Animo ter ere van je verjaardag!

In de pauze eten we kersenbonbons. Ik zoen mijn zangmaatje op beide wangen en geef haar een lekker verwencadeautje. De andere dames aan tafel besnuffelen het geschenk van voor naar achter. ‘Het is fair trade!’ roept de ene. ‘Wat is het eigenlijk?’ vraagt een ander. ‘Ik heb wel eens zoiets gezien,’ zegt een derde. Het is geurig magisch toverschuim. Voor onder de douche.

Ook mijn nieuw verworven hoedjes worden grondig geïnspecteerd en uitbundig bewonderd. ‘Ik heb ook nog een paar prachtige exemplaren in de kast liggen. Van vijftig jaar geleden,’ zegt een sopraan. Even bekruipt me een gevoel van euforie: Gaat ze vragen of ik die soms ook zou willen hebben? Misschien heb ik wel een enorme antieke hoedenbron aangeboord hier bij mijn koor!

Maar nee, ze vertelt met glinsterende ogen over haar schatten en wanneer ze ze heeft gedragen. Want hoedjes draag je niet zomaar. Behalve als je Heks heet. Vroeger was het wel veel gangbaarder voor dames om een hoed op hun kop te zetten. ‘Met een paar glacés en een bijpassende tas!’

We knikken en lachen. Ja, die goeie ouwe tijd. ‘Ik heb nog een paar prachtige hoeden van mijn moeder. Zij droeg ze ook, net als ik. Ze stonden haar prachtig!’

Vanavond zingen we een groot deel van de Matthäus. We beginnen vooraan en komen een behoorlijk end. Ik ben niet goed bij stem, dus ik knerp de hoge d er met moeite uit. Mijn maatjes schieten in de lach. Maar de rest gaat prima. Na een tijdje is mijn stem opgewarmd. Mijn hoofd staat goed door al dat gehoed. En mijn hart zingt sowieso vanavond.

Terwijl we bezig zijn kijk ik rond. Al die mensen, zo verschillend. Met sommigen zou ik normaal gesproken nooit zo lang in één ruimte verkeren. Ik zie al die monden open gaan. Geluid geven. Zingen. Ik zie gezichten bewegen rond woorden en klanken. Emoties trekken als wolkenflarden over iemands gelaat. Hier en daar. Een ander tuurt verwoed in zijn partituur. Ik zie een gezamenlijk doel. Inzet. Betrokkenheid.

Als Koos, onze supertenor, ‘Ich will bei meinen jesu wachen’ zingt en wij antwoorden met ‘So schlafen unsre Sünden ein’ bekruipt mij zo’n overweldigend gevoel van ontroering. Wat kan die man prachtig zingen. Hij is gewoon koorlid, maar gezegend met een fabeltastische stem.

Onze kleine dirigent zwaait zijn baton met flair. We zijn één zingend lichaam, mijn koor: Ex Animo. Bach is niet dood! Hij leeft. In dit lichaam!

Bach hield het bij een puike pruik……

 

Schorpioenenvriendschap in de dop: Heks krijgt hulp van invalkracht. Huis wordt met bezems gekeerd, schorpioenen zijn nu eenmaal rigoureus van aard…….

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

Schorpioen

Vanmorgen ga ik eerst prikken halen, zoals elke vrijdag. En dinsdag. Vaste prik. Daarna komt Steenvrouw op de koffie. Gezellig. Ik ben nog steeds slappe hap, maar weer enigszins aanspreekbaar. Terwijl we zitten te klessebessen realiseer ik me plotseling, dat mijn hulp niet is komen opdagen. Oh jee. Net nu het hier zo’n zootje is na dagenlang in bed dweilen.

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

En zo zijn ze dan, die schorpioenen….. Tja……

Ik bel met het kantoor. ‘Vrijdag na 13.00 zijn we niet meer bereikbaar’, tettert een standaardtekst in mijn oor. Gelukkig is er wel een nummer, dat ik kan bellen in geval van nood. Nu dus. Dit is absoluut een accuut noodgeval. Na een week zweten en stinken wil ik nu een lekker schoon bed. ‘Over een uur komt er iemand naar u toe’, belooft de man aan de andere kant van het noodnummer.

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeldSCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeldSCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

Een half uurtje later staat er een alleraardigste dame op de stoep. Ze komt uit Chili, oorspronkelijk dan. Ze woont alweer jaren in ons natte kikkerlandje. Gevlucht voor een dictatuur, lang geleden alweer. Ze gaat voortvarend aan de slag. Alles wordt van de muur getrokken, omgekeerd, uitgeklopt en opgeschud. Iemand van de rigoreuze en grondige aanpak.

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

Heks heeft geen enkel probleem met dit sterreteken

Intussen vertelt ze over een studie, die ze onlangs hier in Leiden heeft afgerond. En een boek, dat ze aan het schrijven is. Wat een ondernemende tante! Al snel zijn we verwoed aan het uitwisselen. Haar buren zijn oude vrienden van Heks, ons beider sterrenbeeld is schorpioen…. En ga zo maar door.

‘Ik geloof in god, maar niet al die onzin van de katholieke kerk. Maria is belangrijk voor me…’ zegt ze. Kijk, een dochter van de Grote Moeder!

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

Deze vrouw is dol op die kleine mormeltjes

‘Ah, jij eet ook pure chocolade! Dat is heel gezond!’ roept ze uit als ze een reep op de keukentafel ziet liggen. ‘Een natuurlijk antidepressivum…’, grijnst Heks. ‘Ik eet ook heel gezond, net als jij. Veel verse groenten en fruit. En chocolade’, krijg ik als respons, terwijl ze naar de inhoud van mijn groentepakket wijst.

Frogs komt Varkentje ophalen en mengt zich in het gesprek. Politiek, religie, kunst en cultuur: De wereld in een notendop. We raken het allemaal aan, maar de tijd ontbreekt om er wat uitgebreider op in te gaan. Intussen wordt mijn huis ook nog eens grondig onder handen genomen.

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

’s Nachts zijn we te vinden aan het firmament

We blijken heel veel raakvlakken te hebben en besluiten Facebookvrienden te worden. Als ik later een vriendschapsverzoek van haar krijg zie ik, dat ze ook bevriend is met True. Wat grappig! Ik had haar dus net zo goed in het kleine galerietje van mijn vriendin kunnen ontmoeten. Of tijdens een evenement, zoals de kimonoparade.

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeldSCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeldSCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

‘Wat een leuk huis heb je, Heks’, zegt mijn nieuwe Facebookvriendin als ze weg gaat. En ze geeft me spontaan een zoen!

Zo zit ik dankbaar voor deze onverwachte hulp in mijn mooie schone huisje. Straks komt Cowboy. Hij gaat lekker voor me koken!

SCHORPIOEN, HET DIER, GEVAARLIJK beestje, scorpio, sterrenbeeld

Schorpioenenvriendschap

 

 

Takelwagen wil trein worden. Mensen met voelsprieten versus de exemplaren met een plaat voor hun kop. En ontdek je eigen lange tenen voor het te laat is! Bij voorkeur in je eerste levensjaar……..

 

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Gisterenmorgen rijd ik met Varkentje richting Leidse Hout. In het Gele Gevaar. Het is zuur weer. Regenbuien kletteren losjes over een natte stad. In mijn hoofd strooien herinneringen andersoortige buien in de rondte. Voor mijn geestesoog verschijnt een jeugdvriendin. Een paar jaar gelden tijdens een reünie zag ik haar terug. We bleken een geheel andere herinnering te hebben aan onze vriendschap!

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Want dat laatste was het ongetwijfeld. Jarenlang waren we in elkaars leven aanwezig. Maar waar Heks zich niet gezien voelde en dientengevolge last had gehad van het ‘egocentrische’ gedrag van haar maatje, was deze juist heel enthousiast over de vriendschappelijke kwaliteiten van Heks. De ervaring van jarenlang delen van lief en leed lag mijlenver uit elkaar….

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Intussen tuf ik nog steeds door de prutstad. Bij het station wacht ik voor een stoplicht. Voor me staat een takelwagen. Een man in een enorme dikke gezinsbak steekt brutaal de neus van zijn bakbeest in het gaatje tussen mijn bolide en de vrachtwagen. Vooruit maar weer. Ik laat hem ertussen. Terwijl ik optrek zie ik voor mijn ogen een spervuur aan brandende deeltjes ontstaan. Een schrapend, knetterend geluid vult de lucht. Een vonkenregen daalt neer op de zonet ingevoegde auto……

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

De takel van de voorste wagen schraapt grondig langs het plafond van het viaduct onder de spoorrails. Alsof de vrachtwagen plotseling aspiraties krijgt om tram te worden. Of trein….. Ook zo’n takelwagen is wel eens toe aan iets anders!

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Wat een geluk, dat die man invoegde. Anders had Heks die lading vonken over zich heen gekregen! De auto voor me scheurt gehaast om de vrachtwagen heen, terwijl de chauffeur daarvan op het dak klimt om zijn ontaarde takel tot de orde te roepen….

Een stukje verderop zie ik de gedupeerde parkeren. Gefrustreerd inspecteert hij de schade. De vrachtwagen rijdt snel langs hem heen en maakt dat hij weg komt.

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Maar vandaag was het nu eens niet het mijne.

De wereld IS. En wij ervaren em allemaal anders. Sommigen zijn slechts op zichzelf gericht. Een belangrijke fase in onze ontwikkeling. Dit bewust worden van jezelf. Kijk naar baby’s. Urenlang kunnen ze zich bezighouden met het bestuderen van hun handjes en voetjes. Superschattig.

Bij volwassenen wordt dit gedrag al snel minder aandoenlijk….

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Anderen zijn alleen maar met de ander bezig. Alsof ze er zelf niet toe doen. Of als effectieve methode om zich zo min mogelijk bewust te zijn van hun eigen armetierige gedoetje. De balans is doorgeslagen naar de andere kant. In het slechtste geval levert het een enorme bemoeial op, die niks bakt van zijn of haar eigen leven.

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Zondag arriveer ik op het nippertje in de kerk. De liedbundels zijn op. Als ik in een kerkbank schuif, zie ik dat het echtpaar naast me goed voorzien is: Ze houden allebei een bundel vast. Maar ze kijken er niet in. Zingen niet mee. Ik ben benieuwd of ze mij er eentje zullen aanbieden. Heks doet een experiment. Ik wacht af. Er komt geen bundel mijn kant op. Ook mag ik niet meekijken. Wel wensen ze me vrede. Er zit geen kwaad achter……

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Na de dienst ga ik met Jip en Janneke naar de kroeg. Dat is lang geleden. We drinken wijn en eten Vlaamse frieten. We praten eens goed bij. Vervolgens lachen we tot we pijn in onze kaken krijgen. Om onszelf en al die onbeholpen medemensen. Om de zotheid van dit aards bestaan….. Heerlijk!

lachen, slappe lach, plezier, varkentjes lachen, hahaha, hihihi,

Roddel en achterklap, kwaadspreken: De wetenschap beweert dat het ergens goed voor is. Maar lekker is anders……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zorgvuldig spreken is een vak apart. Wij, mensen bakken er vaak geen zak van. Velen blebberen hun mening als een waterval van verbale diaree in de rondte. Als je niet uitkijkt wordt je makkelijk geraakt door rondvliegende spetters van deze uitwerpselen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Denk nu niet, dat het onnadenkende mensen zijn, die zich hieraan bezondigen. Spiritueel ontwikkelde en bewust levende mensen hebben er nogal eens een handje van. Dat komt mijns inziens, omdat ze ervan overtuigd zijn zelf geweldig bezig te zijn. Zo goed, dat ze gerechtigd zijn een oordeel te vellen over hun triviale medemens…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Nu flappert er ook nog wel eens iets uit mijn mond. Heks kan geweldig schelden. Vooral als ze erg moe is. De maand in het klooster was in dat opzicht een verademing. Plotseling nam de neiging tot verbaal uiten van ongenoegen volledig af. Het stil worden vanbinnen heeft een heilzaam effect op woede en verdriet. Zoute tranen werken prima tegen de bittere smaak van spijt en rancune.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Een broertje dood heb ik echter aan roddelen. Kwaadspreken om er zelf wat beter op te staan is voor mij altijd al iets onbegrijpelijks geweest. Het gemiddelde sappige verhaal hoor ik pas als laatste. Of nooit…. En menig pikant detail is in de moordkuil van mijn hart gesmoord. Ik zie er stomweg de lol niet van in om andermans ellende te misbruiken om te socializen met de gemiddelde roddeltante of -oom. Want geloof me, mannen kunnen er ook wat van, kletskousgedrag….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zelf ben ik regelmatig slachtoffer geweest van deze praktijken en het is afschuwelijk.

Jarenlang werken in de horeca heeft absoluut bijgedragen aan mijn inzicht in het verschijnsel kwaadspreken. Als er ergens stom wordt geluld, dan is het wel in het café.  De meeste kroegtijgers missen de nodige hersencellen tengevolge van hun alcoholgebruik. Daarnaast denkt de mannelijke helft van de zuipschuiten in het het algemeen louter met hun kleine uitwendig gedragen hersenen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Het gemiddelde clubje aan een bar kletst over de persoon, die net het pand verlaten heeft. Dat verklaart ook, waarom de bezoekers aan zo’n etablissement maar blijven plakken. Zodra je je hielen licht gaat het over jou! Als barvrouw heb ik dit fenomeen jarenlang grondig kunnen observeren. Door een ander in een kwaad daglicht te stellen ziet je eigen trieste leven er eventjes iets rooskleuriger uit!

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Iets wat ik nog kwalijker vind dan kletsen over anderen is speculeren over dingen, die je niet zeker weet en dat vervolgens rondbazuinen. Dit laatste gebeurt heel vaak! En niet alleen in omgevingen, waar de alcohol rijkelijk stroomt.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Afgelopen week hoor ik een smerige roddel over iemand, die ik goed ken. Het is een absurd verhaal. Hij zou wel eens…..roddelderoddel…….bladiebla…vuilbekdevuilbekkerij…… Ik zit met mijn  oren te klapperen, als ik de aantijgingen hoor. Wat een smerige insinuaties! Voor ik het weet spring ik uit mijn vel.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Nou, nou, Heks, rustig aan, zo erg is het toch niet’, krijg ik als reactie. De brengster van het slechte nieuwtje probeert mijn woede te sussen. ‘Ze erg is het wel’, foetert Heks, ‘Het is verschrikkelijk als je over de tong gaat. En dan nog met dingen, die helemaal niet waar zijn!’

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Waarom verzint iemand zoiets?’ vraag ik me later af. In mijn leven heb ik vaak te maken gehad met roddels voortkomend uit jaloezie. Ik heb dat altijd heel vreemd gevonden, want hoe kun je nu jaloers zijn op iemand met zo’n halvezolige gezondheid? Intussen begrijp ik iets beter hoe dit werkt. Het heeft met de onzekerheid van de ander te maken. Het maakt niet uit hoe je bent en wat je doet, een onzeker iemand zal een draak van je maken…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Jaloezie en onzekerheid stoelen op tekort. Want waarom zou je een ander iets misgunnen als je zelf genoeg hebt? Dit leidt vaak tot contraproductief gedrag.

Ik ken iemand, die ooit de uitspraak deed: ‘Als ik een ander naar beneden trap, ga ik zelf omhoog!’ Dit nadat hij grondig in de rondte had getrapt. Heks had ook een flinke oplawaai van zijn stinkende voeten gehad. Hij knapte misschien wel enorm op na elke trap naar beneden, maar gelukkig is hij er uiteindelijk niet van geworden.

Ik ben er echter van overtuigd, dat ook hij snakt naar contact….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Af en toe zie ik hem met een chagrijnige hoofd op de locale terrasjes zitten. Met een borrel in de aanslag naast zijn espresso. Of hij druilt door de stad op zoek naar afleiding. Een stok om de hond te slaan, zodat hij zich weer iets beter voelt. De diepe zelfafwijzing overschreeuwen, door een ander de grond in te stampen……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Heeft Heks zelf dan nooit geroddeld? Vast wel. Perongeluk. En misschien heb ik er ook wel eens iemand mee gekwetst. Ik doe mijn best en zal dat blijven doen. Dit verhaal heeft me weer eens goed gewezen op het belang van zorgvuldig spreken. Liefdevol spreken. Hoe wezenlijk het is.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Thich Nhat Hanh heeft er zijn vierde aandachtsoefening aan gewijd:

Aware of the suffering caused by unmindful speech and the inability to listen to others, I vow to cultivate loving speech and deep listening in order to bring joy and happiness to others and relieve others of their suffering. Knowing that words can create happiness or suffering, I vow to learn to speak truthfully, with words that inspire self-confidence, joy, and hope. I am determined not to spread news that I do not know to be certain and not to criticize or condemn things of which I am not sure. I will refrain from uttering words that can cause division or discord, or that can cause the family or the community to break. I will make all efforts to reconcile and resolve all conflicts, however small.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

En dan nog de zeer uitgebreide vertaling:

DE VIERDE AANDACHTSOEFENING: Liefdevol spreken en aandachtig luisteren
Bewust van het lijden veroorzaakt door onzorgvuldig spreken en het onvermogen om naar anderen te luisteren, beloof ik van ganser harte om te leren liefdevol te spreken en met mededogen te luisteren om zo het lijden te verminderen en verzoening  en vrede tot stand te brengen in mijzelf en tussen andere mensen, groeperingen en naties. Wetend dat woorden geluk of leed kunnen veroorzaken, heb ik het oprechte voornemen om de waarheid te spreken en woorden te kiezen die bijdragen tot zelfvertrouwen, vreugde en hoop. Als er woede in mij opkomt, neem ik mij voor om niets te zeggen. Ik zal dan met aandacht mijn adem volgen en loopmeditatie doen om zo mijn boosheid te herkennen. Ik zal diepgaand kijken naar het ontstaan van de boosheid, vooral naar verkeerde waarnemingen en gebrek aan begrip voor het lijden in mijzelf en in anderen. Ik zal op zo’n manier spreken en luisteren dat wij gezamenlijk ons lijden kunnen los laten en een weg kunnen vinden uit moeilijke situaties. Ik neem me voor geen geruchten te verspreiden en niets te zeggen dat verdeeldheid of onenigheid kan veroorzaken. Ik zal met de juiste inzet oefenen om mijn vermogen tot begrip, liefde, vreugde en saamhorigheid te voeden om zo boosheid, geweld en angst, die diep in mij verborgen liggen, langzaam maar zeker te kunnen transformeren.

Tot slot nog iets over de positieve aspecten van roddelen, want die zijn er ook! Alles is relatief……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Heks gaat op bezoek bij een oude vriend en wordt zwaar in verleiding gebracht! Kittens! Boskatjes! Goddank hebben ze een hele goede moeder. En: ik blijk een betere kattenfluisteraar dan ik zelf in de gaten heb……..

20140609-163406-59646476.jpg

Afgelopen week ga ik eventjes bij de boer langs, waar ik ThayThay en Aafje ooit vond. Met nog een derde katje, dat helaas al snel overleed. Heks was ontroostbaar. Maar ze kreeg een Boeddhistische begrafenis hier op het terrein van het klooster. In een heel mooi versierd doosje. Begeleidt door een vrouw, die begrafenisondernemer is in haar dagelijkse leven…..

De boer kijkt raar op, als ik uit mijn knalgele autootje spring. Alsof hij water ziet branden.

>

20140609-165023-60623168.jpg

‘Wat ziet hij er goed uit’, denk ik bij mezelf als hij me breed lachend meetroont naar iets, dat ik MOET zien. ‘Viens voir!’ roept hij, alweer met een stralende lach. Dan zie ik het. Hij heeft een nieuw gebit. Nee, sterker nog: Hij heeft nu een gebit. Vorige keer zaten er niet veel tanden in zijn mond, hetgeen hem jaren ouder maakte. Wat fijn voor hem.

‘Misschien is hij ook wel verliefd’, denk ik bij mezelf, ‘Net als ik en Cowboy…’

20140609-163603-59763167.jpg

We lopen naar de boerderij, Vlak voor de deur volgt de tweede verrassing. KITTENS. Wel zes exemplaren. Prachtige witte boskatjes. Goddank met een moeder deze keer. Wat een schatjes!

‘Ik neem er geen mee naar huis, hoor!’ roep ik uit, alweer in verleiding gebracht. ‘Ik heb het mijn vrienden moeten beloven!’ En Ferguut, de zwarte panter. Als ik weer met een exemplaar aankom gaat hij echt ergens anders wonen, vrees ik. Nou, ik weet het eigenlijk wel zeker.

20140609-163909-59949756.jpg

‘Ik kom nog een keertje langs, dan drinken we iets en gaan we weer over spirituele boeken praten’, beloof ik. Deze man leest alles wat los en vast zit op dat gebied. Vorige keer heeft hij me zijn gehele boekenkast laten zien. Ik was diep onder de indruk. ‘Doe de groeten aan je broer!’ Zo nemen we afscheid. Intussen heb ik al heel wat gegadigden om poesjes te gaan knuffelen. onder andere de non, die net als Heks ook zoveel van katten houdt.

20140609-163957-59997008.jpg

‘Zou je me kunnen helpen met een kat hier in het klooster? vraagt ze, als ze erachter komt, dat ik met katten kan praten. ‘Natuurlijk, wat is het probleem?’ Het blijkt om een jong katertje te gaan, Winston. Sinds enige tijd bijt hij. Venijnig! We bespreken het geval en Heks geeft advies. Volgens mij is Winston boos, omdat zijn moeder, de poezennon, een tijdje op reis is geweest.

20140609-164045-60045648.jpg

De volgende dag steekt hij vlak voor mijn auto de weg over. Ik zie alleen zijn achterkant in de bosjes verdwijnen. maar wat blijkt? Vanaf dat moment bijt hij niet meer! De non is dolblij. later komt zelfs Moeder Overste me bedanken, het nieuws heeft snel de ronde gedaan.

Nou ja, hoe het dan ook gekomen is, belangrijkste is, dat ie niet meer bijt. Ik verdenk mijn gevederde vrienden van zekere interventie. Of misschien ben ik wel een betere kattenfluisteraar dan ik zelf in de gaten heb. Wie zal het zeggen.

Mijn panter is in elk geval al een week niet gesignaleerd door de oppas. Dus daar moet ik ook maar eens grondig mee gaan fluisteren…..

20140609-164115-60075894.jpg

Heks zingt sterren van de hemel in uitvoering Stichting Leidse Koorprojecten 2013 onder bezielende leiding van Wim de Ru: Requiem van Bob Chilcott en Cry of the Earth van Tony Biggin.

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Repeteren in de Lokhorstkerk

Wat is het rustig op het heksenblog. al dagen geen pikante nieuwtjes of rare verhalen. Maak je maar geen zorgen lieve lezer, het gaat prima met deze toverkol. Ze had het alleen wat druk. En waarmee? Zingen natuurlijk! Na maandenlang bloedig oefenen in de Lokhorstkerk onder de bezielende leiding van Wim de Ru, was het vorige week dan eindelijk tijd voor de uitvoering van dit prestigieuze project in de Pieterskerk te Leiden. Het requiem van Bob Chilcott en  Cry of the Earth van Tony Biggin.

Twee weken voor de uitvoering klonken we zelf nog halfdood tijdens het requiem. Vals en aarzelend worstelden we ons door de moeilijke passages. Ik durfde nauwelijks iemand uit te nodigen voor de uitvoering, zo beroerd ging het. Wat moest dit gaan worden?

Wim de Ru liet zich niet uit het veld slaan. Hij zag steeds het grotere geheel en bleef ons onverstoorbaar motiveren. Teksten als: ‘Bassen, ik ben niet erg enthousiast over jullie noten!’ ‘Even wakker worden alten!’ ‘Tenoren, ik zag toch weer heel wat verbaasde gezichten’, bij een vergeten inzet,  ‘Dit stuk gaan we alleen uitfaden als het niet al te vals is!’, bij een gedeelte, waar het hele koor anderhalve toon te laag uitkomt,  ‘Vergeet ogenblikkelijk die hoge C en concentreer je op wat wel gaat!’ hielden ons op het spoor.

Een gedeelte uit de Cry bleef ploeteren en klonk afschuwelijk. ‘Nu zullen jullie wel verbaasd zijn, maar dit gaan we verder niet oefenen’, zei Wim. Stomverbaasd zaten we hem aan te kijken. ‘Het is de bedoeling van de componist, dat dit gedeelte afgrijselijk klinkt en hoewel hij daar hele andere noten bij bedacht heeft is het effect dat jullie sorteren precies goed.’

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013 Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013

Een zeer beweeglijke man

‘Een kanjer van een inzet leidt de aandacht af van de rest.’ Ook zo’n goeie tip van Wim. Maar helemaal geweldig was zijn commentaar na een dramatisch slechte repetitie:’ Goh, wat leuk, ik dacht dat ik een koor had, maar ik heb honderdtwintig solisten………’

Ook na de traditioneel hopeloze generale repetitie hield hij de moed erin met de tekst: ‘Misschien is de uitvoering morgen technisch niet perfect, maar dat maken we goed met energie en uitstraling!’

En zo geschiedde…..

Stichting Leidse Koorprojecten, repetitie onder leiding van Wim de Ru, Lokhorstkerk 2013, Biggin, Cry of the Earth

stukje uit de partituur van Biggin

Om zeven uur zongen we lekker eventjes in met Wim en daarna ging het orkest stemmen. Wat is het toch leuk om mee te doen aan zo’n project. Mijn vriendinnetje Roos en ik zaten enorm te genieten samen van het hele gebeuren. Een heus orkest met enorme pauken en rare blazers en strijkers. Solisten en acteurs. De componist Tony Biggin in het publiek!

Ik hou van het geluid van een zich afstemmend orkest. Het is als een enorme voorhoudingsdissonant, die pas oplost als het stuk begonnen is.

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

Stilte voor de storm

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013 Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013

De middag voor de uitvoering had ik dan eindelijk dat requiem eens grondig doorgenomen, de puntjes op de i gezet. Daar begonnen we mee. Buiten een massaal gemiste eerste inzet ging het hartstikke goed. Echt genieten hoor. Iedereen zette net dat extra tandje bij. De energie van de avond zorgde ervoor, dat we allemaal wakker en alert waren; Geen gemiste inzetten meer en dergelijke.

In de pauze zocht ik mijn vrienden en geliefden op. Er waren een paar mensen speciaal komen luisteren naar de heks. Dus ik zong extra mooi natuurlijk……

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Genieten hoor, zo samen

Na de pauze the Cry of the Earth. Help, ik maakte me ernstig zorgen. Op één of andere manier hadden we er nooit helemaal grip op gekregen. En dan met orkest en solisten. Voor een hele kerk vol mensen. Maar zorgen om niets, Wim loodste ons onvervaard door de moeilijkste passages heen en het koor steeg boven zichzelf uit.

Na afloop waren we allemaal natuurlijk helemaal door het dolle. Uitbundig bedankten we de dirigent en componist. Daarna een glaasje wijn om ons succes te vieren. Mijn vrienden hadden erg genoten. Zelfs de boodschap was redelijk overgekomen van the Cry. ‘Gelukkig heb je een kunststof handtas, Heks, geheel in overeenstemming met het gedachtengoed van het stuk’ zeiden ze. Bij het laatste uitgevoerde stuk moesten we bij onze zwarte kleding een kleuraccent dragen. Ik stelde me voor, dat iemand met weinig begrip van het gezongen stuk zonder nadenken een vosje om haar nek had gehangen en kreeg de slappe lach. Het idee….

Mijn vriendinnen lachten al snel mee en giebelend verlieten we uiteindelijk de kerk.

Het duurde uren, voordat ik uiteindelijk in slaap viel die nacht. Mijn hoofd fungeert als een soort opnameapparaat bij tijd en wijle. Zo ook die avond. Eenmaal thuis begon het ongevraagd alles van voor naar achter en weer terug af te spelen. Prachtig, maar lastig slapen…….

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Stemmen vooraf

Stichting Leidse Koorprojecten,  onder leiding van Wim de Ru, Pieterskerk  2013, heks en vriendin

Even inzingen

Basisch lentesoepje van raapsteeltjes als pleister op de wonde van een zuur voorjaar.

raapstelen

Verkrijgbaar in de natuurwinkel

Nodig: Een grote bos raapstelen, een ui, twee teentjes knoflook, een hand pijnboompitten, bouillonblokjes.

Snij de worteltjes van de raapstelen en was ze grondig. Fruit de ui op traag vuur glazig, knoflook erbij en  geroosterde pijnboompitjes. Bouillon toevoegen en daarna de raapstelen. Heel kort koken. Staafmixer erop en klaar! Smullen maar….

lentesoepje, raapstelen, pijnboompitten

Lentesoepje van raapsteeltjes

FERGUUT DE ENORME ZWARTE BOERENRIDDERKAT VERBLIJFT IN RIDDERZAAL IN DIERENTEHUIS HOORN

vol verwachting klopt mijn hart

Aankomst in het asiel van Hoorn

Aan het eind van de ochtend meld ik me bij Steenvrouw. Vandaag gaan we Ferguut halen!!!! Ik typ het adres in mijn TomTom en we gaan op pad. Onderweg verbazen we ons over de enorme afstand, die kattenridder Ferguut heeft afgelegd. En ik vertel Steenvrouw het verhaal van ridder Ferguut van de ronde tafel. Hoe hij als telg van de lage adel het land aan het bewerken was, toen hij in de verte koning Arthur en zijn gevolg voorbij zag denderen. Blinkende schilden en prachtige paarden. En het magische zwaard Excalibur.

ofwel met tekening versierde hoofdletter

Ferguut, gehistorieerde initiaal.

Ferguut had ter plekke zijn roeping gevonden en ging op zijn schilleboerenknollepaard achter dit rondtrekkende circus aan. Eenmaal aan het Hof gekomen, trof hij de koning en zijn gevolg aan de ronde tafel. Hij werd flink uitgelachen om zijn ambities, maar uiteindelijk kreeg iemand medelijden met de ongelikte pummel. Hij kreeg een opdracht. Het doden van de Zwarte Ridder.

superleuk boek, een aanrader

Superleuk boek, een aanrader

Bij zijn eerste overnachting op een kasteel onderweg kwam hij een schone jonkvrouw tegen, Galiëne, waar hij uiterst lomp tegen was. Uit onbekendheid met de hoofse liefde. En ook begreep hij geen goeie hint. Ze probeerde hem in bed te lokken….Maar ja, zijn hoofd stond naar afgronden overbruggen en zwarte ridders verslaan.

dapper en moedig

Op zijn schilleboerenknollepaard

Gelukkig maakte hij het later goed met nog een queeste: Het vinden van het Witte Schild. Zo hield hij er ook uiteindelijk ook nog een relatie aan over. Maar bovenal had hij zijn doel bereikt. Hij werd een ridder van de ronde tafel en koning van een groot land.

Ik heb die tafel wel eens bij toeval gezien, toen ik door het zuiden van Groot-Brittannië aan het liften was. Ik kreeg een hele leuke lift van een vrouw. We raakten aan de praat over deze verhalen en ze nam me spontaan mee naar een stokoude kathedraal. Daar hing een enorme houten schijf aan de muur: De Ronde Tafel….

behoorlijk groot

De ronde tafel

het wordt nu echt spannend!!!!!

HIJ ZIT IN DE VLEUGEL AAN DE ANDERE KANT VAN HET COMPLEX

Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat mijn Ferguut op queeste is gegaan. Hij is zelf  tevens een Zwarte Ridder, hetgeen de opdracht er niet bepaald gemakkelijker op heeft gemaakt. Want jezelf verslaan vereist sublieme gevechtstechnieken. Deze Galiëneheks is maar wat blij, dat zijn tocht voorbij is. Ik kan niet wachten, tot ik hem weer in mijn armen sluit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het asiel worden we door een alleraardigste dame te woord gestaan.  Ook zij zijn blij, dat de baas gevonden is van deze zwarte schat. Het was zonder chip nooit gelukt. Ga maar eens een totaal zwarte kat beschrijven op een zoeksite. Onmogelijk. En ook: Door de enorme afstand, die hij heeft afgelegd, had geen sterveling in West Friesland de associatie gelegd met een vermiste kat uit Leiden……. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ferguut zit in een gebouwtje aan de andere kant van het terrein; “De Ridderzaal”. Huh? Ja, echt waar. Geschonken door de familie Ridder aan dit opvanghuis voor zwervers. Hoe is het mogelijk? Opnieuw een wonder…. Daar zit mijn schat, in een ruim en schoon hok. Met kattengrit aan zijn neusje. Natuurlijk is hij heel blij om me te zien. Zachtjes kroel ik in zijn nek en laat hem rustig snuffelen. De vrouw geeft me alle tijd. Steenvrouw maakt foto’s. Als hij lekker gaat snorren, til ik hem op. Eindelijk heb ik zijn lekkere katerkop weer tegen mijn wang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buiten ga ik nog even voor het bordje Ridderzaal poseren. We nemen afscheid van de vrouw na vele woorden van dank. Wat fijn, dat ze zo goed voor hem hebben gezorgd. Hij ziet er overigens fantastisch uit. Hij lijkt wel twee kilo zwaarder, allemaal spieren. Zijn vacht glanst. Hij doet het goed op een dieet van veldmuizen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto zit Ysbrandt geduldig te wachten op zijn grote zwarte vriend. In het verleden liep Ferguut altijd ’s avonds mee met de laatste uitlaatronde. Enthousiast besnuffelt hij de mand met kat en later thuis lebbert hij zijn katervriend nog even lekker af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De terugweg gaat drie keer zo snel en voor ik het weet zit ik met de zwarte panter in mijn bed. Hij installeert zich op z’n favoriete kussen en wast zich eens grondig. Dan eet hij een enorme bak met brokjes. De rest van de middag en avond ligt hij lekker naast me te snorren. En af en toe geeft hij een klein mauwtje. Soms droomt hij en schrikt wakker. Dan komt hij een knuffel halen en wast zich nog maar eens een keertje.

Wat gaat er in dat koppie om? Wat heeft hij allemaal beleefd? Is hij in een vrachtwagen beland? Of heeft hij het hele traject lopend afgelegd? Waar heeft hij rondgehangen, wie heeft hem eten gegeven? Hij heeft in een dierenambulance gereden. Is gevonden bij een tuinder. Veel meer weet ik niet.

Frogs heeft het hondje meegenomen, dus ik heb alle tijd met de verloren zoon. Morgen wordt de vette vis geslacht…..

Morgen gaan ook de balletjes van ThayThay eraf. Anders gaat het nooit lukken om Ferguut weer in dit kattenhuishouden te integreren. Snuitje is blij en Pippi ook. Leonora heeft het al nooit zo op haar halfbroer. En Aafje en ThayThay waren nog peutertjes, toen hij vertrok.

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Ook ga ik de heren tryptofaan door hun voer geven voorlopig. Dat schijnt in zulke situaties heel goed te helpen om de vijandelijkheden te bedaren.Vannacht houdt ik hem apart van de rest. Behalve zijn geliefde Snuitje natuurlijk. Zij heeft hem echt gemist. Vooral nu ThayThay zo pubert en haar vanuit alle hoeken en gaten bespringt. Uit klierigheid. Ferguut zal haar wel verdedigen. Hij is zeker twee keer zo zwaar als Thay. En streetwise. ThayThay  begon helemaal te loeien van frustratie, toen hij hem in het oog kreeg.

De heks is de komende tijd wel zoet met haar kattenhuishouden. Maar ook heel gelukkig, dat alle beestjes weer veilig thuis zijn. Eindelijk. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA