Narrige Hofnar, narcistische narigheid, knorrige heksjes, knokige kniezers, kniezende kleuters? God houdt van iedereen. Ook van mij! Heks kan er met haar pet niet bij. Zelfs niet met mijn toverhoed. Maar het geeft moed, dit inzicht. Moed aan wanhopigen!

‘Heks, het valt toch wel mee dat chronisch slechte humeur van jou?’ Steenvrouw kijkt me nieuwsgierig aan. We zitten gezellig te dineren in mijn kleurige maar verre van keurige heksenkeukentje ergens in de laatste weken van het oude jaar.

Het gesprek gaat over al die woede, waar ik mee te dealen heb gehad de laatste jaren. We liggen dubbel van de lach, omdat ik het niet kan laten er de draak mee te steken.

Mijn machteloze eenzame scheldkanonnades richting vervelende voorouders, voormalige vermeende vrienden, stomme toevallige voorbijgangers en tegenwerkende trage voorwerpen hebben al bewezen weinig nut te hebben. En volgens sommige medemensen word ik daar nou zo ontzettend moe van. Niet van de ME.

‘Je hebt gelijk, lieve schat, ik bedacht me ook laatst, dat ik van nature helemaal geen kwaad wijf ben. Ik betrap mezelf praktisch elke dag op een goed humeur. Zit ik weer met een stralend gezicht op mijn vouwfiets. Geniet ik enorm van mijn gekke hondje. Moet ik schaterlachen om medemensen. Maak ik met iedereen een opgeruimd praatje. Raak ik vertederd door een klein kind. Of een donzige pup….’

Goddank.

‘Ik realiseer me ook maar regelmatig dat het goddelijke van alles en iedereen houdt. Zelfs van iemand als Adolf Hitler. Zag laatst een documentaire over die griezel: Zijn modus operandi indertijd is overigens identiek aan wat Trump nu uithaalt in de VS…..  Fake news, minderheidsgroepen verketteren en ga zo maar door. Allebei narcisten natuurlijk. Enorm interessant programma!’

‘Dus God houdt ook van dat grote dwarse lelijke kind dat de Verenigde Staten bestuurt. Koning, nar en narcist tegelijk. Van mij houden zal dan ook wel lukken….’

Het dringt langzamerhand tot me door, dat ik helemaal niet zo’n razende troela ben als ik steeds beweer. De grondtoon van mijn leven is nog altijd zacht. Ik spring alleen sinds een jaar of vijf uit mijn vel in bepaalde situaties. In plaats van datzelfde huidje duur te verkopen. Aan de eerste beste charlatan.

Na een leven lang slikken en pikken ben ik begonnen met het stellen van grenzen. Aanvankelijk op een manier van ik gooi iemand door de voordeur naar buiten en met een zielig gezichtje komt dezelfde figuur door de achterdeur weer naar binnen geslopen. Maar sinds een jaar of drie lukt het me beter om ongewenste entiteiten echt buiten mijn heksendeur te houden.

Helaas voel ik me er helemaal niet beter door. ‘Als je toegeeft en het iemand toch weer naar de zin maakt, ook al gaat dat ten koste van jezelf, ben je in elk geval een toffe peer. Of een goed mens. Of een echte lieverd……’ beweer ik tegen de Don afgelopen weekend. Ja, het is zo.

Mensen teleurstellen levert weinig positiefs op in eerste instantie. Pas na een hele tijd blijkt het toch wel fijn te zijn als bepaalde mensen niet meer bovenop je lip zitten te zuigen. Ze blijken ook gewoon door te leven zonder jouw niet aflatende aandacht. Tevens is jouw plek in dat leven intussen met het grootste gemak opgevuld door iemand anders met vergelijkbare kwaliteiten. Geen mens is nu eenmaal onmisbaar.

‘Het allermoeilijkste is om jezelf te zien. Dat laatste tijd lukt het me eindelijk om mijn kant van het verhaal in beeld te krijgen. Hoe het niet stellen van grenzen zeer uitnodigend werkt op allerlei lieden, die graag grensoverschrijdend opereren. Hoe  jarenlang mijn mond houden als ik me gekwetst voelde in de hand heeft gewerkt dat mensen geen rekening met me houden. Hoe…., hoe…….’

Mijn geklaag is mosterd na een moeizame maaltijd. Sommige klaagzangen liggen me gestaag al zo’n vijfenvijftig jaar zwaar op de maag. Of vijfendertig. Of vijftien. Of vijf…… Maar nooit kort. Ik dien mijn publiek zelden direct van repliek. Als ik het al eens doe is het hooguit een morsige meevaller.

Dus Heks ziet eindelijk zichzelf. Het is zover. Na jarenlang de ander begrijp ik nu eindelijk iets van mijn eigen aandeel in het geheel. Een geheel zonder winnaars en verliezers. Dat hele idee, dat we moeten winnen en de beste moeten zijn is echt volledig achterhaald.

En zoals altijd loopt de werkelijkheid achter de feiten aan. Je kunt geen TV programma zien of iemand moet weer iets winnen. Of de beste zijn. Liefst allebei. Zelfs het opzetten van een ideale samenleving voltrekt zich middels een uiterst competitief traject. Treurig.

Maar goed, dat is misschien een beetje een stokpaardje van me aan het worden.

Heks heeft natuurlijk veel te veel tijd om na te denken. Ik sla hele dagen stuk in mijn eentje. En dat al jarenlang. Ik heb een hoofd, dat geneigd is te denken. Filosoferen is 1 van mijn overlevingsstrategieën. De Don heeft er ook last van. Samen kunnen we urenlang reflecteren op ons bestaan.

‘We zijn toch ook wel een soort moderne hofnar,’ grapt de Don. Heks hoopt het. De ouderwetse nar mocht echt alles zeggen aan het hof. Dingen waar bij ieder ander de doodstraf op stond kraamde zo’n nar zonder enig gevaar voor eigen leven uit. Luidkeels. Het was bij de wet verboden om hem ervoor te straffen….

Misschien was ik alleen maar een beetje te narrig de laatste jaren. De keerzijde van mijn vrolijke noot. De laatste weken heb ik om de haverklap weer de leukste ontmoetingen en gesprekken. Zomaar uit het blinde niets. Zoals in de tijd toen iedereen mijn partner was. Voordat ik  me bewust werd van narcisten en psychopaten. Voordat ik hen hiervan begon uit te sluiten.

Het goddelijke sluit niemand buiten. Het goddelijke omvat alles. Goed en kwaad betekenen niet meer dan slechts links en rechts in die eeuwige optiek. De gulden middenweg bewandelen is de kunst. Ik mag misschien wel in mijn handjes knijpen, dat ik mijn keerzijde heb leren kennen. Me ermee heb vereenzelvigd.

Wellicht ben ik tegenwoordig veel beter te nassen dan in mijn jaren als heilige boon. En zoals je weet: Heilig boontje, loont niet, maar komt om zijn loontje.

‘Heksiedroppie, lieve zotteklapperke,’ noemde mijn dode verloofde me indertijd. Toen hij nog onder ons was. Ja: Een zot zijn. Swiebertje. Malle Mietje. Het is me een eer en genoegen. En het is ook de moeite waard: Een dag niet gelachen…….

Heks is veel liever een nar, dan een narcist!

Een nar of hofnar is de officiële grappenmaker aan het hof van een vorst of bij een rederijkerskamer. Vooral in de Middeleeuwen was de hofnar populair, maar in de loop van de 18e eeuw verdween deze aan de meeste hoven.

Een nar was soms iemand die door afwijkende geestelijke of lichamelijke eigenschappen (mismaakt; ‘geestelijk beperkt’) onbewust de spotlust opwekte, soms een intellectueel die bewust spotte en politieke invloed had. Sommige talen onderscheiden beide figuren, zoals in het Engels (buffoon versus jester).

De nar kleedde zich vaak in een voor hem gemaakt pak, voorzien van zogenaamde narrenbellen. Soms droeg hij een staf, narrestok, zotskolf of Marot. De nar had een bijzondere sociale positie. Enerzijds wekte hij de indruk onderaan de sociale ladder te staan, anderzijds was hij in de positie leden en gasten van het hof te doorgronden en hen voor de gek te houden. Hij kon ingaan tegen de heersende opvattingen, zonder dat hij ervoor gestraft werd. In die zin had hij juist een hoge sociale status.

In de Orde van de Dwazen was de geborduurde nar op de kleding een herkenningsteken.

Tegenwoordig speelt de nar in Nederland nog een rol tijdens carnaval, hij staat dan Prins Carnaval bij.

Veelbewogen dag met louter tegenslag, maar ook veel mooie momenten. Emotioneel afscheid van geliefde tante. Het regent pijpenstelen, dat geeft de stemming aardig weer. Maar er is meer. Hoogtepunten zelfs!!! Heks ziet haar familie weer!

Sergei Polunin

Donderdagavond zie ik een documentaire over de danser Sergei Polunin. De balletdanser waar de zwaartekracht geen vat op lijkt te hebben. Vooral niet al hij cocaïne heeft gebruikt……

Hoe zijn hele familie kromlag om zijn studie te kunnen betalen. Zijn vader in Portugal, zijn grootmoeder in Griekenland. Zijn moeder bleef bij haar kind als zijn persoonlijke toegewijde verzorgster.

Hoe hij zijn motivatie haalde uit het voornemen om middels succes in de danswereld zijn familie weer te herenigen. En de neergang vanaf het moment, dat zijn ouders toch echt gaan scheiden…….

De familie is uiteengeslagen door de gebeurtenissen, terwijl dat juist niet de bedoeling was! En hoewel ze elkaar al jaren niet hebben gezien is de definitieve breuk tussen de ouders een enorme dreun voor de jongen. Vanaf dat moment komt hij in de problemen. Zijn drive is weg. Veelzeggend.

Zo zie je maar weer hoe belangrijk je familie is. En hoe ontregelend het kan zijn als die basis wegvalt.

Dan valt het beeld weg, storing bij Ziggo. Gelukkig maar, want ik moet gaan slapen. Morgen moet ik vroeg op. We gaan mijn tante Mar begraven. Heel plotseling is ze ertussenuit geknepen

Het regent pijpenstelen op de dag dat mijn tante naar haar laatste rustplaats wordt gebracht. Heks fietst door de gietende regen naar de dokter voor haar prikken. Dat red ik nog precies, gek eigenlijk. Ik dacht dat het niet zou lukken eerder deze week, toen ik de rouwkaart eens grondig bestudeerde.

Als ik weer naar huis wil gaan breekt mijn fietssleutel af in het slot. K.U.T. Wat nu? Het is de elektrische ebike van mijn moeder. Loodzwaar. En ik heb maar 1 sleutel. Waarvan de helft nu in het slot bivakkeert.

Paniekerig probeer ik de sleutel eruit te schudden, maar ja, schudden met een fiets van 300 kilo op zijn kant is natuurlijk niets voor een MEpatiënt. Ik vraag me af of er überhaupt mensen zijn die er bij een dergelijk sportief hoogstandje zonder kleerscheuren van af zouden komen. Heks voelt haar gewrichten piepen en kraken. Hier en daar valt er eentje uit de kom.

Dan komt de assistente op me af met een mes. Ze heeft me zien tobben en komt me te hulp. Strijdvaardig heft ze de vervaarlijke brievenopener, want dat is het, in de lucht om vervolgens het slot te lijf te gaan. Vakkundig wipt ze het restant sleutel uit zijn gevangenis. Dat is alvast iets. En iets is beter dan niets…..

Ik loop dus maar weer naar huis. Mijn hoofd tolt van de zich plotseling opstapelende problemen. Ik moet ten eerste een sleutel laten maken, maar ik ben hartstikke blut. Gelukkig kan ik poffen in de natuurwinkel. Voldoende voor een nieuw exemplaar en een paar liter benzine. Mijn tank is ook leeg……

Maar eerst ga ik naar de begrafenis van mijn tante, Heks is met deze vrouw en haar dierbaren opgegroeid. Ze woonde maar een paar huizenblokken bij ons vandaan, deze opgewekte rebbelende lakonieke dame met haar grote drukke gezin.

Ik moet nu echt opschieten. Als ik er de sokken niet in zet ben ik te laat. Snel schiet ik iets netjes aan en spurt naar mijn auto.

Dan begint er een martelgang om in Voorschoten te geraken. Hemelsbreed helemaal niet zo ver van Leiden, maar de stad is opgebroken, alsmede vol verdwaalde Duitse toeristen en trage lesauto’s. Mensen blijven stilstaan voor groene stoplichten of gewoon midden op straat. Invoegen is ook heel problematisch opeens. Heks vloekt tussen haar tanden. De minuten tikken genadeloos voorbij.

Sergei Polunin

Voorschoten is onlangs volledig op de schop gegaan, hetgeen de doorstroming van het verkeer in dit lintdorp niet ten goede komt. Zacht uitgedrukt. Ook is het marktdag. De Voorstraat, waar ik meestal parkeer, is vergeven van de kraampjes en winkelende mensen.

Het parkeerterrein erachter is volgebouwd met tenten vanwege een festivalletje. Mijn god, hier ook al? Het is een plaag dit soort activiteiten.

Alle omringende parkeerterreinen zijn zonder uitzondering stampvol. Heks rijdt intussen paniekerig van hot naar her, want het wordt steeds later. Wanhopig schiet ik een woonwijk in. En daar vind ik dan eindelijk de zo begeerde parkeerplek. Hoera!

‘Ik haat dit stomme dorp,’ ligt dan al in mijn mond bestorven. Ik ken dit oord natuurlijk goed, ik ben er opgegroeid. Sputterend sprint ik naar de kerk. Onderweg probeer ik mijn stemming om te gooien. Zo kan ik toch niet Gods huis betreden? Vloekend en scheldend?

Nu ben ik extra vroeg opgestaan om op tijd te komen. De condoleance heb ik overgeslagen, want het wordt toch al een hele lange dag. Maar de dienst wil ik toch echt bijwonen. Ik schuif twee minuten te laat naar binnen. Wat gek. Iedereen zit al. De kist staat er al. De dominee staat volop te preken……

Een vreemde gang van zaken. Maar ik ben allang blij dat ik binnen ben. Het is altijd een hele bevalling om ’s morgens ergens acte de présence te geven. Ik kom dan uit de prehistorie zetten, dit gaat bovendien gepaard met stevige spierpijn en heftige griepverschijnselen. En vandaag ben ik ook nog door het lot tegengewerkt.

Het koor gaat zingen. Prachtig! Ik heb niet al teveel gemist gelukkig. Denk ik op dat moment nog. Maar als we even later gezamenlijk een lied gaan zingen, zie ik dat de dienst al bijna voorbij is. Huh? Ik ben maar liefst een uur te laat gekomen. Hoe is dat nu mogelijk?

Bij Heks is alles mogelijk. Mijn hoofd is een leuk aangeklede vergiet. Met een hoedje erop om mijn gedachten bij elkaar te houden. En zelfs dan kan het me nog gebeuren dat ik de plank helemaal mis sla. Zoals vandaag.

Gisterenavond heb ik nog even goed gekeken op de rouwkaart. Zo laat dit en dan dat. En tot slot zus en zo. Duidelijk. Behalve dat ik mijn bril niet ophad en het behoorlijk schemerig was in mijn woonkamer. Ik heb het dan ook niet goed gezien, tijden door elkaar geklutst en dan krijg je dit!

Op dat moment vind ik het niet zo erg. Het wordt toch al een lange dag en nu is ie gelijk iets korter. ‘Je hebt wel wat gemist hoor,’ hoor ik echter later. Mijn oom heeft prachtig gesproken. Een persoonlijk In Memoriam. Heel bijzonder.

De kerk is afgeladen vol. Wat een rijk leven! En dat hoor ik steeds terug deze dag. Mijn vrolijke kwebbel van een tante had gewoon een enorm netwerk van mensen om zich heen. Met haar 87 jaren stond ze nog midden in het leven. Ze zal enorm gemist worden.

Heks krijgt een overdosis familie te verstouwen, niet mijn sterkste punt. Toch sla ik me dapper door alle gesprekken heen. Hoe het met me gaat? Daar lul ik me dan uit. In werkelijkheid heb ik geen idee. Wat heb ik nu voor’n leven? Ik ben de risee van de familie. Althans, zo ervaar ik het vaak.

Vandaag kom ik echter allemaal lieve neven en nichten tegen en ooms en tantes en een zuster, die echt enorm blij zijn om me te zien. Een fijne ervaring.

Ons eigen gezin is helemaal uit elkaar gevallen. Of ik ben eruit gevallen. Uit het nest geduveld. Een beetje geduwd misschien? Ik heb me nog een hele tijd aan de rand vastgeklampt. Heb me terug naar binnen geprobeerd te wurmen. Iets dat het bij vogels meestal goed doet.

En uiteindelijk losgelaten. Noodgedwongen. Wegens vergaand verkrampte spieren. Wat moet je ervan zeggen? Het gebeurt. Zulke dingen. Best vaak zelfs. Het is mij gebeurd.

Ik kijk naar die grote drukke familie. Luidruchtige mensen. Wat een lawaai toch altijd! Saai is het in elk geval nooit bij ons…… Mensen proosten op het rijke leven van mijn tante. Heks luistert naar alle ontroerende verhalen rondom haar dood.

Lachsalvo’s schieten links en rechts uit groepjes omhoog. Ja, lachen kunnen ze als de beste, die familieleden van Heks. Het is één van de mooie erfenissen van mijn voorouders. Naast een vat vol woede is er ook een groot potentieel aan humor doorgegeven.

Dit is de familie van vaderskant, maar de clan van mijn moeder is nog veel erger. Hun humor is bijkans dodelijk. Vraag maar aan mijn exen.

Sergei Polunin

Na een paar uur ben ik helemaal gaar. Om me heen eten mensen taartjes, soep en broodjes. Ik heb ook trek gekregen. Het is dan ook al vier uur intussen. Heks gaat naar huis.

Daar wacht me nog de ondankbare taak om een nieuwe sleutel te laten namaken van dat afgebroken exemplaar. Met de nieuwe sleutel op zak wandel ik weer met VikThor naar de dokter. Het giet bakken van de hemel. Later lees ik dat er op één dag net zoveel regen valt in Leiden en omgeving als normaal gesproken in een maand. Arme tante. Ze treft het niet haar eerste nacht buiten.

Ik stop de sleutel in het slot, maar nee. Hij past niet. Potverdorie.

Weer schelden natuurlijk, want ik ben intussen doodmoe. En helemaal doorweekt. Toch ga ik mijn auto halen. Dus weer lopen naar huis….. Met mijn halvezolige oververmoeide lijf. Ik durf die fiets daar niet de hele nacht te laten staan.

Tierend rijd ik vervolgens met mijn kanariepiet door de stad. Ik moet enorm omrijden, vanwege de idiote onlogische rijrichtingen in de binnenstad. Vik kijkt me verbaasd aan. Wat heeft de Vrouw toch?

Met een enorme kreun til ik die loodzware fiets in mijn achterklep. Ik heb het eerder gedaan, dus het kan. daar houd ik me aan vast.

Daarna rijd ik stapvoets naar huis. Af en toe moet ik stoppen om de achterklep weer omlaag te doen, want ik heb geen stuk touw bij me. Helemaal afgedraaid zit ik wat later in mijn stoel.

Ik bel de Don. Geduldig luistert hij naar mijn verslag van deze rampendag. Het duurt uren voordat ik weer een beetje mens ben. Dan ga ik eten. Eindelijk. Om vervolgens nog uren wakker te liggen. teveel prikkels, indrukken en emoties. Daar ben ik dan weer eventjes zoet mee.

Later lees ik een raar berichtje op de familie app. Zitten ze me nu te dissen? Ja, het is zo. Of niet? Of toch wel? Mijn god. Het houdt ook nooit op.

 

 

Grenzen stellen: Zeikende Trump en barse Noord Koreaanse nieuwslezeres als rolmodel! Het moet niet gekker worden! Pis je straatje schoon! Weten we wel eindelijk hoe Donald aan zijn rare haarkleur komt….. Stabilize your power met een golden shower! Ongetwijfeld uit een pathetisch waxinelichtje, want gecompenseerd door die oversized Trump Tower……

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Grenzen, begrenzen, op het scherpst van de snede!

Als mens heb je de neiging om jezelf te herhalen. We zijn een enorm pakket triggers en ingesleten gewoonten. Op zich maar goed ook, want als we dat vermogen niet hadden, konden we niet eens de straat uitlopen. Elke stap zouden we opnieuw moeten uitvinden. Of er op zijn minst onze kop bij moeten houden.

Nu lopen we via onze ruggengraat. We rijden auto via onze wervelkolom. Koken eten, doen de was…….. Praten vaak ook als een kip zonder kop. Want het is precies dit principe waarom een onthoofde kip nog een tijdje in de rondte kan rennen…….

Dus het idee dat we bewust en wakker opereren is over het algemeen een idee-fixe. Met een beetje geluk doen we af en toe iets met onze kop erbij, met aandacht. Doorgaans echter zijn we de spreekwoordelijke kip zonder kop!

Dus.

Ook Heks heeft de neiging steeds dezelfde fouten te maken. Met steeds dezelfde kardinale kernfout. Gevolgd door een scala aan kernreacties……

Ik stel geen grenzen. En ik doe teveel mijn best. Dit is kort samengevat de bron van mijn ellende.

Dus.

Maar nu. Wat nu? Nadat ik voor de zoveelste keer in dezelfde valkuil ben gestapt ben ik het spoor een beetje bijster. Weer van alles over me heen gekregen. Weer, weer, weer……

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Noord Koreaanse spuugt het nieuws tussen haar tanden door vanuit opeengeklemde kaken

‘Lieve Heks,’ zegt de homeopaat een tijdje geleden tegen me, toen ik in een andere situatie met precies hetzelfde thema zat te worstelen, ‘die persoon is niet op jouw weg gezet, zodat jij zijn problemen kunt oplossen, maar hij is op je pad gekomen, zodat je nu eens eindelijk leert om je grenzen te stellen…..’

Heks geeft wel grenzen aan, ik ben niet helemaal verstoken van het fenomeen grenzen: Ik stel ze echter niet. Ik geef aan en men overschrijdt. Ik protesteer en men wordt kwaad. Veel verder kom ik eigenlijk niet.

Stellig grenzen stellen is nog niet zo eenvoudig. Het vraagt om consequenties, als de grenzen met voeten worden getreden. Sancties. Misschien zelfs wat bars uitgesproken  Noord Korreaanse journaaltaal! Of wat Trumpiaans gewauwel.

Het is dan wel een volslagen idioot, die man. En bovendien een enge rasnarcist. Maar het kost hem niet de minste moeite om iemand van zijn terrein af te pissen. Daar ben ik wel eens jaloers op. En: Hij zal er geen seconde van wakker liggen!

Heks ligt wel wakker. Een paar nachten. En ik eet niet. Een paar dagen. Daarna lig ik een hele dag bewusteloos en bewegingsloos. VikThor snapt er geen snars van. Wat is er toch met de Vrouw aan de hand?

Heks is niet meer bestand tegen melodrama en emotionele toestanden. Manipulaties en grensoverschrijdend gedrag. Geprik en gezuig. Zodra deze zaken de kop op steken, waar dan ook, met wie dan ook, waarom dan ook: Heks is weg.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Mega piemel met waxinelichtje pist straatje schoon…..

En komt niet terug. Nooit terug naar waar ik vandaan kom. Nooit meer door de mangel. Nooit meer zwarte schaap of zondebok. Nooit meer individueel worden opgeofferd voor het geheel. Hol van de leeuw. Poten onder mijn stoel vandaan. Ik weet intussen dat het echt niet normaal is om zo met elkaar om te gaan, dus ik mag ook weg gaan van mezelf. De plaat poetsen. Het vege lijf redden.

Een verhaal heeft altijd twee kanten. Aan de andere kant gebeuren hele andere dingen. Daar wordt dit niet echt opgemerkt. Daar is ook lijden. Diep lijden. Ander lijden.

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Ysbrandt het loodje legde. De hele week moet ik al aan die lieve schat denken. Hoe we voor het laatst dit deden en dat……. Zijn lieve lijf dood uitgespreid op de vloer bij de dierenarts. De leegte erna…….

Het is dan ook een gekke week. Vol weemoed en afscheid. Vol inzichten en heimwee.

‘Heks, soms zijn vriendschappen tijdelijk,’ zegt wijze Saar plotseling tegen me vlak voor de vakantie. ‘O jee,’ schrik ik, ‘Wil ze van me af?’ ‘Dus als het ooit tussen ons verwatert of verandert, zal ik daar niet kwaad om worden. Soms trek je een tijdje met iemand op en dan is het weer klaar…..’

Ja maar, ja maar……

En: Ik heb ook iets belangrijks ontdekt over grenzen. Ik kan het voelen in mijn lijf, als iemand eroverheen gaat. Er is een moment suprême: Een soort klik. En daarna volgt de overgave, dan ben ik weg. Iemand kan me dan straffeloos helemaal lekprikken, leegzuigen, opknabbelen, volstoppen met afval, uitschelden of verdacht maken……. Net wat er nodig is voor die persoon om zich weer prettig te voelen……..

Maar als ik direct ingrijp komt het niet zover. Dan krijg je hele andere interessante bijverschijnselen. Maar die zijn aanzienlijk minder schadelijk voor Heks op de lange termijn……..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Iemand in niemandsland…

Het kost me nog steeds moeite om na die innerlijke klik in actie te komen. Want ik zie het lijden aan de andere kant. En dat heeft me altijd verlamd. De lijdende ander, mijn medemens, broeder, zuster…….

Grenzen stellen is zo belangrijk. Je kunt pas iets voor een ander betekenen als je er zelf helemaal bent. Intact. Fris. Het is dan ook voor die ander heel belangrijk dat ik het doe. Ik help iemand er helemaal niet mee om te veranderen in een soort niemandsland.

Als je grenzen stelt ben je zichtbaar las ik ergensDat is hard nodig in mijn geval. Het betekent echter geenszins dat ik geen oog meer heb voor het lijden van de ander. Er geen compassie mee heb. Ik maak alleen mijn thuisland veilig. Ik zorg dat mijn liefdevolle hart intact blijft. Zodat het zijn werk kan doen, dat mooie hart van me. Zodat het kan liefhebben!

Juist het systematisch laten overschrijden van mijn grenzen in het verleden heeft dat reservoir woede in me gecreëerd. Die hopeloze nijd waar ik al tijden tegen strijd. Maar oh wonder: Nu komt die woede me plotseling goed van pas. Verlicht het mijn pad. Maakt het de zaken onbarmhartig duidelijk!

Grenzenloos opereren, pleasen, woede onderdrukken en fungeren als vuilnisvat…… Die thema’s zullen me nog wel eventjes bezighouden. Dank aan alle mensen op mijn pad, die me dwingen om hierin stappen te zetten. Ik ben er niet blij mee, maar ik ben daardoor wel goed bezig! Geloof ik!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Heks in iemandsland!

 

 

 

 

HOERA! Eerste bijeenkomst Drupadbitches in het nieuwe schooljaar! Heerlijk zingen, eten en kwetteren. En we steken nog wat op ook! En een prachtige foto van Ganesha!

altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Het is zo lang geleden dat ik een dag Indiaas heb gezongen , nog voor mijn retraite in Frankrijk! Ergens in mei. Ik ben dan ook erg blij, dat de lessen weer begonnen zijn. Opgewekt zit ik maandagmorgen in de auto op weg naar Barendrecht. Het had wat voeten in de aarde, om tot dit punt te geraken, want mijn lichaam is zo stijf als een plank van de spierpijn. Ik kon nauwelijks m’n bed uit komen, laat staan aankleden, inpakken en wegwezen.
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Als ik aankom zit de rest van de dames te zingen. Een uur AAAA. Ik schuif op een kussen in de kring. Binnen een paar minuten ben ik afgestemd.
Na enige tijd gaat de oefening over in andere oefeningen. We beginnen vandaag aan een nieuwe raga. Eerst verkennen we de mogelijkheden van de muzikale afspraken, waar je je aan te houden hebt.
Het is een lastige toonsoort. De bewegingen die je maakt met je stem bepalen of een bepaalde toon verlaagd is of niet. Omhoog bewegend niet. Omlaag ook niet, tenzij je weer omhoog gaat en daarna omlaag. Duh? Ja, voor onze westerse hoempapa-breintjes moeilijk te volgen….
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Gelukkig is het al snel tijd voor een heerlijke lunch. De man van mijn juf heeft weer iets verrukkelijks op tafel getoverd. Kwetterend doen we de maaltijd eer aan. We ondernemen gerichte pogingen de pannen leeg te schrapen, maar er is genoeg voor een weeshuis…..
‘Hoe was het in Frankrijk, Heks?’ vraagt een één van de dames. Ik vertel over de geweldige tijd in het klooster van Thich Nhat Hanh. ‘Hoe is het nu met hem? Ik las op Facebook, dat hij ziek is. Mensen werden opgeroepen om voor hem te bidden.’ Jeetje, dat is me compleet ontgaan! Als ik later op internet zoek, kan ik er niets over vinden. Maar het zou me niet verbazen, als hij plotseling zijn aardse gedaante inwisselt voor iets vluchtigers!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Deze prachtige foto van Ganesha is speciaal voor Heks gemaakt door Staartje

‘Is die leuke non er nog?’ ‘Welke non, de Nederlandse?’ Er zijn bosjes nonnen verbonden met deze leraar, maar zij is mijn favoriet! ‘Zijn vriendin, je weet wel, ze is zo speciaal!’
Oh, sister Chang Khong! Ja, die is nog zeer aanwezig. Ik vertel de dames over deze oersterke vrouw. Ik ben niet de enige met een verhaal over haar: ‘Ik heb haar eens horen praten over woede. Haar advies was om te gaan lopen, totdat je het kwijt bent. Zelf moest ze soms dagen aan de wandel gaf ze toe. Dat vond ik zo fijn. Ze is zo’n gewoon normaal mens. Met flink wat woede van tijd tot tijd!’ Ik geloof het direct. Ik vermoed zelfs,dat deze temperamentvolle non soms weken noodgedwongen op stap is……
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
In ons zangklasje schuiven soms nieuwe leerlingen aan. Vandaag is er een heksje bijgekomen. Om haar hals hangt een zilveren ‘flower of life’ en als ik een beetje doorvraag ontdek ik, dat ze behalve met heilige geometrie ook bezig is met sterrenvolken. Zoals de Hathors. Onze grote vrienden. Leuk!
In de middag gaan we hard aan de slag met de compositie. Met de man van mijn lerares klappen we het ritme. Ook wijdt hij ons in in de verschillende klanken van de pakawaj, het ritme-instrument van deze muzieksoort. ‘De geluiden klinken zoals je de ritmes uitspreekt. ‘Dha, Dhin, Tak, Tite, Kate, Ghade, Ghana…. ‘ Hij doet het voor en inderdaad! De trommel lijkt te praten!
Tot slot improviseren we met elkaar rond deze nieuwe raga. Met een hart vol muziek rijd ik aan het eind van de dag naar huis. Varkentje is bij Frogs. En die gaat ook nog voor me koken. En dat is maar goed ook, want ik kan geen pap meer zeggen. ,!!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Roddel en achterklap, kwaadspreken: De wetenschap beweert dat het ergens goed voor is. Maar lekker is anders……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zorgvuldig spreken is een vak apart. Wij, mensen bakken er vaak geen zak van. Velen blebberen hun mening als een waterval van verbale diaree in de rondte. Als je niet uitkijkt wordt je makkelijk geraakt door rondvliegende spetters van deze uitwerpselen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Denk nu niet, dat het onnadenkende mensen zijn, die zich hieraan bezondigen. Spiritueel ontwikkelde en bewust levende mensen hebben er nogal eens een handje van. Dat komt mijns inziens, omdat ze ervan overtuigd zijn zelf geweldig bezig te zijn. Zo goed, dat ze gerechtigd zijn een oordeel te vellen over hun triviale medemens…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Nu flappert er ook nog wel eens iets uit mijn mond. Heks kan geweldig schelden. Vooral als ze erg moe is. De maand in het klooster was in dat opzicht een verademing. Plotseling nam de neiging tot verbaal uiten van ongenoegen volledig af. Het stil worden vanbinnen heeft een heilzaam effect op woede en verdriet. Zoute tranen werken prima tegen de bittere smaak van spijt en rancune.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Een broertje dood heb ik echter aan roddelen. Kwaadspreken om er zelf wat beter op te staan is voor mij altijd al iets onbegrijpelijks geweest. Het gemiddelde sappige verhaal hoor ik pas als laatste. Of nooit…. En menig pikant detail is in de moordkuil van mijn hart gesmoord. Ik zie er stomweg de lol niet van in om andermans ellende te misbruiken om te socializen met de gemiddelde roddeltante of -oom. Want geloof me, mannen kunnen er ook wat van, kletskousgedrag….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zelf ben ik regelmatig slachtoffer geweest van deze praktijken en het is afschuwelijk.

Jarenlang werken in de horeca heeft absoluut bijgedragen aan mijn inzicht in het verschijnsel kwaadspreken. Als er ergens stom wordt geluld, dan is het wel in het café.  De meeste kroegtijgers missen de nodige hersencellen tengevolge van hun alcoholgebruik. Daarnaast denkt de mannelijke helft van de zuipschuiten in het het algemeen louter met hun kleine uitwendig gedragen hersenen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Het gemiddelde clubje aan een bar kletst over de persoon, die net het pand verlaten heeft. Dat verklaart ook, waarom de bezoekers aan zo’n etablissement maar blijven plakken. Zodra je je hielen licht gaat het over jou! Als barvrouw heb ik dit fenomeen jarenlang grondig kunnen observeren. Door een ander in een kwaad daglicht te stellen ziet je eigen trieste leven er eventjes iets rooskleuriger uit!

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Iets wat ik nog kwalijker vind dan kletsen over anderen is speculeren over dingen, die je niet zeker weet en dat vervolgens rondbazuinen. Dit laatste gebeurt heel vaak! En niet alleen in omgevingen, waar de alcohol rijkelijk stroomt.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Afgelopen week hoor ik een smerige roddel over iemand, die ik goed ken. Het is een absurd verhaal. Hij zou wel eens…..roddelderoddel…….bladiebla…vuilbekdevuilbekkerij…… Ik zit met mijn  oren te klapperen, als ik de aantijgingen hoor. Wat een smerige insinuaties! Voor ik het weet spring ik uit mijn vel.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Nou, nou, Heks, rustig aan, zo erg is het toch niet’, krijg ik als reactie. De brengster van het slechte nieuwtje probeert mijn woede te sussen. ‘Ze erg is het wel’, foetert Heks, ‘Het is verschrikkelijk als je over de tong gaat. En dan nog met dingen, die helemaal niet waar zijn!’

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Waarom verzint iemand zoiets?’ vraag ik me later af. In mijn leven heb ik vaak te maken gehad met roddels voortkomend uit jaloezie. Ik heb dat altijd heel vreemd gevonden, want hoe kun je nu jaloers zijn op iemand met zo’n halvezolige gezondheid? Intussen begrijp ik iets beter hoe dit werkt. Het heeft met de onzekerheid van de ander te maken. Het maakt niet uit hoe je bent en wat je doet, een onzeker iemand zal een draak van je maken…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Jaloezie en onzekerheid stoelen op tekort. Want waarom zou je een ander iets misgunnen als je zelf genoeg hebt? Dit leidt vaak tot contraproductief gedrag.

Ik ken iemand, die ooit de uitspraak deed: ‘Als ik een ander naar beneden trap, ga ik zelf omhoog!’ Dit nadat hij grondig in de rondte had getrapt. Heks had ook een flinke oplawaai van zijn stinkende voeten gehad. Hij knapte misschien wel enorm op na elke trap naar beneden, maar gelukkig is hij er uiteindelijk niet van geworden.

Ik ben er echter van overtuigd, dat ook hij snakt naar contact….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Af en toe zie ik hem met een chagrijnige hoofd op de locale terrasjes zitten. Met een borrel in de aanslag naast zijn espresso. Of hij druilt door de stad op zoek naar afleiding. Een stok om de hond te slaan, zodat hij zich weer iets beter voelt. De diepe zelfafwijzing overschreeuwen, door een ander de grond in te stampen……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Heeft Heks zelf dan nooit geroddeld? Vast wel. Perongeluk. En misschien heb ik er ook wel eens iemand mee gekwetst. Ik doe mijn best en zal dat blijven doen. Dit verhaal heeft me weer eens goed gewezen op het belang van zorgvuldig spreken. Liefdevol spreken. Hoe wezenlijk het is.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Thich Nhat Hanh heeft er zijn vierde aandachtsoefening aan gewijd:

Aware of the suffering caused by unmindful speech and the inability to listen to others, I vow to cultivate loving speech and deep listening in order to bring joy and happiness to others and relieve others of their suffering. Knowing that words can create happiness or suffering, I vow to learn to speak truthfully, with words that inspire self-confidence, joy, and hope. I am determined not to spread news that I do not know to be certain and not to criticize or condemn things of which I am not sure. I will refrain from uttering words that can cause division or discord, or that can cause the family or the community to break. I will make all efforts to reconcile and resolve all conflicts, however small.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

En dan nog de zeer uitgebreide vertaling:

DE VIERDE AANDACHTSOEFENING: Liefdevol spreken en aandachtig luisteren
Bewust van het lijden veroorzaakt door onzorgvuldig spreken en het onvermogen om naar anderen te luisteren, beloof ik van ganser harte om te leren liefdevol te spreken en met mededogen te luisteren om zo het lijden te verminderen en verzoening  en vrede tot stand te brengen in mijzelf en tussen andere mensen, groeperingen en naties. Wetend dat woorden geluk of leed kunnen veroorzaken, heb ik het oprechte voornemen om de waarheid te spreken en woorden te kiezen die bijdragen tot zelfvertrouwen, vreugde en hoop. Als er woede in mij opkomt, neem ik mij voor om niets te zeggen. Ik zal dan met aandacht mijn adem volgen en loopmeditatie doen om zo mijn boosheid te herkennen. Ik zal diepgaand kijken naar het ontstaan van de boosheid, vooral naar verkeerde waarnemingen en gebrek aan begrip voor het lijden in mijzelf en in anderen. Ik zal op zo’n manier spreken en luisteren dat wij gezamenlijk ons lijden kunnen los laten en een weg kunnen vinden uit moeilijke situaties. Ik neem me voor geen geruchten te verspreiden en niets te zeggen dat verdeeldheid of onenigheid kan veroorzaken. Ik zal met de juiste inzet oefenen om mijn vermogen tot begrip, liefde, vreugde en saamhorigheid te voeden om zo boosheid, geweld en angst, die diep in mij verborgen liggen, langzaam maar zeker te kunnen transformeren.

Tot slot nog iets over de positieve aspecten van roddelen, want die zijn er ook! Alles is relatief……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Loflied op Avaritia, 1 van de 7 hoofdzonden. Het roept bij mij Ira op. Nou ja, zolang ik dat omarm en niet over ga tot Invidia……

SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGESCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE

Loflied op Avaritia

Koude ogen berekenend

gericht

kwijlmond glimlacht

tanden geslepen

bloed druipt

langs kwabkin

kille handen

uitgestrekt

naar meer

kont kentert

beerput

ziel verkocht

krediet raakt op

teveel bezit

maar

innerlijk arm

Nog nooit een boek gelezen

‘Wie is Scrooge?’

reptielenbrein

kent geen ethiek

Hier geldt slechts meer

voor minder.

en als het kan

ten koste van.

SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGESCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE

  1. Superbia (hoogmoed – hovaardigheid – ijdelheid)
  2. Avaritia (hebzucht – gierigheid)
  3. Luxuria (onkuisheidlust – wellust)
  4. Invidia (nijd – jaloezieafgunst)
  5. Gula (onmatigheid – gulzigheid – vraatzucht)
  6. Ira (woedetoornwraak – gramschap )
  7. Acedia (gemakzucht – traagheid – luiheid – vadsigheid

SCROOGE, VREK, GEMEEN INHALIG MANNETJE, UNCLE SCROOGE

De dame met de hoed is de verloren dochter, het zwarte schaap zwijgt en vast. Heks ontdekt haar Boeddha-natuur…..

gekke hoed

De hoed van heks

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, was de dienst voorbereid door kinderen. Het thema was de verloren zoon. Er werden prachtige liedjes gezongen. Er was een power point presentatie met tekeningen, foto’s,  video’s en gekke verhaaltjes. Allemaal gemaakt door de kinderen uit de kerk.

In de loop van de dienst werd er een geweldig toneelstuk opgevoerd door een aantal volwassenen. Ik nam natuurlijk een paar foto’s, stiekem, maar mijn camera stond op een heel vreemde instelling. Uiteindelijk zijn het allemaal filmpjes geworden, die niet compatible zijn voor enige bewerking. Jammer!

Zo moeten jullie dus ook de foto’s missen van de Heks verkleed als zichzelf. De vrouw met de hoed! Aan het einde van de dienst moesten de kinderen nog een paar verloren zonen en dochters zoeken onder de kerkgangers. Een soort vossenjacht. Voor de gelegenheid had ik natuurlijk een geweldige hoed opgezet. Ik werd dan ook gemakkelijk getraceerd en gaf de kinderen een stukje van een puzzel. Als ze die helemaal compleet hadden kregen ze een attentie: Een kompas!

gekke hoed

Het is design!!!! Maar ook lekker heksig!

Het is nog steeds verrukkelijk weer. Afgelopen week ben ik van lieverlee in een vastenkuurtje gerold. Het stond al even op mijn verlanglijstje. En nu is het dan zover. Uit ervaring weet ik, dat het mijn huidje zacht, mijn geest helder en mijn lichaam gezond maakt.

Gisteren bedacht ik me, dat ik ook behoefte heb aan een aantal dagen zwijgen. Dus heb ik mijn bordje ‘noble silence’ tevoorschijn gehaald. Ook dit is een traktatie aan jezelf. Het stoppen van de mentale discussie. Gewoon er zijn. Dwelling in the present moment.

Intussen maakt mijn woede van de afgelopen week langzaam plaats voor berusting. Het is zoals het is in het leven en hoe sneller je je daarmee verzoend, hoe minder lang je lijdt. Het besef, dat je een enorme schokervaring in je leven kunt gebruiken om te transformeren steekt de kop op. Ik denk aan Gurdjieff’s leer. Zoals beschreven in het boek van Ouspensky: Op zoek naar het wonderbaarlijke, Gurdjieff’s leer. Sowieso een heel intrigerend boek.

noble silence

Mijn kaartje uit Plumvillage

In het kort komt het erop neer, dat we allemaal lopen te slaapwandelen. Het grootste deel van de tijd. En we draaien in kringetjes rond. Er is een schok nodig om naar een fijner bewustzijnsniveau te zwiepen als het ware. Hij lardeert dat met een hele verhandeling over waterstofverbindingen. En andere wonderlijke invalshoeken.

Een ander gunstig aspect van een crisis is, dat je een glimp opvangt van je ware wezen. De innerlijke onaantastbare en onaangetaste waarnemer. Hier is geen lijden en geen tekort. Hier hoef je geen mooie verhalen op te hangen of je groot te houden. Woede en verdriet vinden hier verlichting. Het is een eeuwige bron van onvoorwaardelijk liefde.

Tenslotte denk ik altijd maar: God houdt van iedereen. Godin maakt geen onderscheid. Of je nu een massamoordenaar bent of een heilige: Die liefde is voor iedereen evenredig beschikbaar. Mensen, waar ik de pest aan heb, worden ook liefgehad. Als je het verhaal van de verloren zoon voor je geest haalt, is het opvallend, dat juist zo’n dwalend schaap voor zoveel vreugde zorgt bij thuiskomst….Dus dat belooft veel goeds voor dit Zwarte Heksenschaap!

Helaas zijn we vaak zelf een kaalgeslagen woestijnlandschap of dichtgevroren vijver. Of we hebben een heel klein keelgat. Als de mensheid niet grotendeels werd geregeerd door angst, stonden we er heel wat beter voor.

Laat ik dan maar een moedige poging wagen en mijn angsten onder ogen zien…. Zo erg kan het toch allemaal niet zijn?

Het is heerlijk buiten. Het strand roept! Lekker mijn hondje in zee gooien. Misschien spring ik er wel bij!

hoed, jurk en tas

Vrolijke kleuren

We hebben een koning!!! En Maxima!!! Voorbeelden en boegbeelden in een wereld vol gemene prinsessen op de erwt, zieke zusterlijke verhoudingen en slechte, slappe kerels….

willem Alexander en maxima

Koning Willem Alexander en Maxima

‘Koning Willem Alexander en koningin Miximahuh Maxima’, verspreekt de verslaggeefster zich op TV. Ik lig brak op bed te kijken naar deze nationale poppenkast. Ik voel me beroerd en kan niet zo goed tegen alle emo-momentjes. Ferguut, die kutridder is nog steeds weg. Ik sta doodsangsten uit, met al die drukte en vrachtwagens overal.

erenwacht

Erenwacht

Gisterenavond had een historicus het over praktisch monarchisme. Een soort opportunistisch Oranjevevoel. Wat schuift het? Doen ze genoeg voor het Nederlands belang? Dan is het goed, dan mag het.

Afgelopen week vielen me drie verhalen op. Er was een vrouw op televisie, Antoinette Vlieger, die haar proefschrift over het lot van au pairs in emiraten, heeft omgezet in een boek. Hierin komen allerlei gruwelijkheden aan het licht. De meest Filipijnse,Indonesische en Nepalese meisjes worden mishandeld, verkracht en uitgebuit. Dit is meer regel, dan uitzondering. Hun verwanten offeren hen een aantal jaren op bij wijze van investering in het familiebelang.

boek over au pairs in emiraten

boek over au pairs in emiraten

‘Als au pair hebben ze min of meer de status van slavin. Hun werkgeefsters zijn onwaarschijnlijk rijk. Ze behandelen de meisjes als voetveeg. Wat dat verkrachtingen betreft: In deze streng Islamitische landen hebben jongemannen weinig mogelijkheden tot seksuele  handelingen. De moeders zijn allang blij, dat hun zonen niet op hun eigen dochters springen’, zo zei de onderzoekster.

mensenhandel

Het blijft natuurlijk mensenhandel

Deze puissant rijke dames, prinsesjes op de aardolie-erwt, storten hun zusters willens en wetens in het ongeluk. Veel van de mishandelingen worden door deze gefortuneerde vrouwen zelf toegebracht.

Een ander verhaal, dat bleef hangen is een bijbelverhaal. Afgelopen zondag, in de kerk waar god ook een vrouw is, preekte Christiane van den Berg-Seiffert over Genesis 16:1-16. 21:8-21, 25:7-10. Hier vind je de geschiedenis van Abraham en zijn onvruchtbare vrouw. Zij had ook een au pair, Hagar, een Egyptische slavin. Daar mocht Abraham bovenop van zijn vrouw. Om een zoon (waarom geen dochter?) te verwekken.

Die ouwe vond het geen punt, what’s new? Het lukte, maar voor zijn vrouw Sarah pakte het helemaal verkeerd uit. De zwangere Hagar begon haar te sarren en zieken met haar onvruchtbaarheid. Sarah, ook niet voor de poes, joeg haar zuster met die gekmakende dikke buik de woestijn in, een wisse dood tegemoet.

ismael.Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Ze werd gered door god, maar moest van diezelfde redder ook weer terugkeren naar haar rivale….. Daar beviel ze uiteindelijk van Ismaël. Hij wordt beschouwd als de voorvader van de profeet Mohammed. Van alle Arabische Islamieten eigenlijk. Uiteindelijk krijgt Sarah toch nog een kind, Isaäk. Een wonder! Zij en Abraham zijn dan al stokoud en je kon je eierstokken toen nog niet in Italië laten herstarten als vrouw…

Opnieuw wordt Hagar de woestijn in gestuurd. Door Abraham deze keer. Wat een watje, denk je als je het leest. Wat is dit voor’n goedpraterij van allerlei liefdeloos gekonkel? Van machtsmisbruik en gefrustreerde vrouwen met de broek aan. Onzusterlijk gekoketteer met je vruchtbaarheid.

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Ik begrijp Sarah wel een beetje hoor, je moest eens weten wat ik naar mijn hoofd heb gekregen van mijn vruchtdragende zusters door de jaren heen, zelfs tijdens mijn vruchteloze pogingen zelf moeder te worden…. “Een vrouw, die haar meisjesfiguur houdt is nooit echt vrouw geworden’, bijvoorbeeld.

De vrouw in kwestie achtte zichzelf spiritueel zeer ontwikkeld. In die context werd de opmerking ook geplaatst, met een scheef oog naar mijn wespentaille. Dit alles vlak nadat er definitief een streep stond onder mijn moederschap-aspiraties. De spreekster had zelf problemen met haar moederlijke modderfiguur natuurlijk. Wat mij betreft sloeg ze daarnaast ook een figuurlijk modderfiguur.

‘Vrouwen, die nooit moeder zijn geworden kunnen eigenlijk nergens over meepraten’, (Huh, Nergens over? Ja, nergens over!!) zei een oud werkgeefster ooit. ‘Sorry heks,’ klonk het er halfslachtig achteraan. Ik moest het er maar mee doen. Denk nu niet, dat dit zelf briljant slimme vrouwen zijn, of voorbeeldige moeders. Geenszins. Wel zien ze hun vruchtbaarheid als iets dat hen verheft boven hun zielige zusters. De eeuwige meisjes, met hun mooie figuurtjes en onnozele praat…..

Wie praat er nu onnozel, denkt heks dan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het derde verhaal ging over miss verkiezingen onder vijfjarigen en tienjarigen. Met verbijstering zag ik weer zo’n over de top Amerikaans gebeuren op de televisie voorbij komen, tijdens één van mijn meltdown bedsessies. Moeders, die hun meisjesfiguur allang hadden ingeruild voor iets angstaanjagend robuusters, drilden hun dochtertjes tot miniatuur kindvrouwtjes. Compleet met pruillip. De meisjes gedroegen zich als verwende prinsesjes met maar één doel: Winnen. Als dat doel niet wordt gehaald, zijn er tranen en frustratie. Woede en achterklap.  Bij de moeders nog veel meer, dan bij de dochters.

Die archetypische drang om je als een prinses te profileren gaat vaak ten koste van onze zusters, lieve zusters. In die zin kunnen we nog een voorbeeld nemen aan onze oude koningin. Zij had het in haar laatste toespraak over de noodzaak ons te verbinden met iedereen in de wereld. Weg met het afgescheiden zelf. Want  innelijk prinses-op-de-erwt-schap kenmerkt zich door loyaliteit met al onze medezusters waar ook ter wereld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Helaas zijn we daar nog ver van verwijderd. We projecteren onze behoefte aan nobel leven op de koninklijke familie, maar zelf gedragen we ons als een beest. We zien andere vrouwen louter als concurrenten en slaan hen om de oren met hun tekortkomingen van vruchtbare aard. En ben je geen moeder, dan ben je een hoer. Ben je lesbisch, dan moet je maar eens goed gepakt worden.  Geef je dienstmeisje aan je zonen, dan zijn je dochters veilig. Geef je man z’n zin met de au pair, dan heb je zelf effe rust.

Ach, er is zoveel banaliteit in de wereld. Ik begrijp die behoefte aan sprookjes wel. Het is ook best leuk om naar te kijken. Nu weer het journaal bijvoorbeeld. De erewacht krijgt druivensuiker tegen het flauwvallen. Als makke schapen openen deze stoere mannen hun mond en laten de druivensuiker als een hostie op hun tong leggen. Bij de weersverwachtingen hebben ze het zelfs over Maxima van dertien graden!

Ik blijf het belachelijk vinden, dat Maxima koningin genoemd wordt. Minachting van de titel koningin wat mij betreft. Walgelijk gewoon. Maar ik ben een roepende in de woestijn. Samen met Hagar…. Vrouwen , die ik ken zijn het unaniem met me eens op één uitzondering na. Hier en daar een incidentele man ook.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAGKONINGINNEDAGKONINGINNEDAG

Emancipatie in Nederland, breek me de bek niet open. We hebben allerlei meningen over hoofddoeken. Dit kleine lapje stof onderdrukt vrouwen en moet dus verboden worden. Een partij, die VROUWENKIESRECHT WIL VERBIEDEN mag gewoon bestaan! Als ik mag kiezen,(ja, het mag nog),  doe mij maar die hoofddoek. Ben je gelijk verlost van Bad Hair Days. Voor veel mannen lijkt het me ook wel wat. Beter dan die kale blotebillenkoppen, die tegenwoordig in de mode zijn.

Sinds het koningschap louter ceremonieel is geworden heeft het een sterk Idolsgehalte gekregen, Het bestaat bij gratie van degenen, die erin geloven. Zoiets als met god….

chupa chups

Chupa Chups: Gezond, want vetvrij

Nu gaan ze straks nog het koningslied zingen. Dat dure lied, waar iedereen wat van vindt. Heks ook natuurlijk. Persoonlijk vindt ik het jammer dat Paul de Leeuw meezingt. Ik ben allergisch voor zijn stemgeluid. En ik vindt het een zeeplied. Met een zeikmelodie. Geef mij maar wat pittigers.

En Daphne Dekkers heeft aan de tekst geschreven. Sinds het optreden  van deze zelfbenoemde opvoedgoeroe in een reclame voor Chupa Chups, vertrouw ik haar uitspraken helemaal niet meer. Een bol bol van de kleurstof staande suiker op een stokje werd aangeprezen als gezond, want gegarandeerd vrij van vet. Duh!!!

Geef ik zelf ook eens een zuster een veeg uit de pan…. Maar ja, had Heks het geschreven, dan had je de poppen pas goed aan het dansen in deze nationale poppenkast…….

Al die controverse rondom dit lied verbroedert ons poldervolkje ook weer, dus in die zin werkt het prima als nationaal bindmiddel….

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

Na al dit geschrijf heb ik zowaar nog een uurtje met Frogs door de stad gewandeld. Het was koud. Niet heel druk. ‘Toen koning Willem Alexander in Leiden studeerde woonde hij bij me in de buurt’, zegt mijn kikkervriend, ‘Op een dag stond hij opeens naast me bij drogist Bik op de Douzastraat, met zo’n mannetje voor de deur’. ‘Wat kocht hij, Frogs? Condooms?’ suggereer ik ondeugend. Kikker lacht. Hij heeft niet zo’n goed geheugen voor dit soort dingen…. ‘Paracetamol, tegen de kater’, gokt hij. Prins Pils had een zekere naam in dit stadje.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

koninginnen binnen in me

wat moet ik ermee beginnen, zusters

ben ik blij?

Ik als koninginnenbij?

Keer me liever

buitenstebinnen…..

POESJES kittens

Kijk eens

POESJES kittens

luister

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dromen zijn bedrog toch?

De heks had deze week 2 dromen:

 

1 ik heb veel woede in me hoorde ik….

Daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik heb soms het gevoel, dat auto’s maar de hele tijd tegen me aanbotsen, mensen me bestelen en mannetjes hun werk niet doen. En dat ik mijn recht op geluk in de vorm van een beetje normaal meedoen in de maatschappij, niet vervuld zie.

 

2. ik had een zakje wilde bloemenzaden, onkruid dus.

Ik wilde het in mijn tuintje zaaien, maar er kwam een windvlaag en het vloog de hele wereld over!

Ik kan het niet overal zien opkomen, of ik moet er achteraan vliegen. Zo -ver-licht ben ik niet.

 

Overal waar ze opkomen, zullen ze zonlicht in zich dragen. Dat is dan wel weer heel mooi. De wereld een ietsepietsie opgefleurd…