HOERA! Eerste bijeenkomst Drupadbitches in het nieuwe schooljaar! Heerlijk zingen, eten en kwetteren. En we steken nog wat op ook! En een prachtige foto van Ganesha!

altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Het is zo lang geleden dat ik een dag Indiaas heb gezongen , nog voor mijn retraite in Frankrijk! Ergens in mei. Ik ben dan ook erg blij, dat de lessen weer begonnen zijn. Opgewekt zit ik maandagmorgen in de auto op weg naar Barendrecht. Het had wat voeten in de aarde, om tot dit punt te geraken, want mijn lichaam is zo stijf als een plank van de spierpijn. Ik kon nauwelijks m’n bed uit komen, laat staan aankleden, inpakken en wegwezen.
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Als ik aankom zit de rest van de dames te zingen. Een uur AAAA. Ik schuif op een kussen in de kring. Binnen een paar minuten ben ik afgestemd.
Na enige tijd gaat de oefening over in andere oefeningen. We beginnen vandaag aan een nieuwe raga. Eerst verkennen we de mogelijkheden van de muzikale afspraken, waar je je aan te houden hebt.
Het is een lastige toonsoort. De bewegingen die je maakt met je stem bepalen of een bepaalde toon verlaagd is of niet. Omhoog bewegend niet. Omlaag ook niet, tenzij je weer omhoog gaat en daarna omlaag. Duh? Ja, voor onze westerse hoempapa-breintjes moeilijk te volgen….
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Gelukkig is het al snel tijd voor een heerlijke lunch. De man van mijn juf heeft weer iets verrukkelijks op tafel getoverd. Kwetterend doen we de maaltijd eer aan. We ondernemen gerichte pogingen de pannen leeg te schrapen, maar er is genoeg voor een weeshuis…..
‘Hoe was het in Frankrijk, Heks?’ vraagt een één van de dames. Ik vertel over de geweldige tijd in het klooster van Thich Nhat Hanh. ‘Hoe is het nu met hem? Ik las op Facebook, dat hij ziek is. Mensen werden opgeroepen om voor hem te bidden.’ Jeetje, dat is me compleet ontgaan! Als ik later op internet zoek, kan ik er niets over vinden. Maar het zou me niet verbazen, als hij plotseling zijn aardse gedaante inwisselt voor iets vluchtigers!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Deze prachtige foto van Ganesha is speciaal voor Heks gemaakt door Staartje

‘Is die leuke non er nog?’ ‘Welke non, de Nederlandse?’ Er zijn bosjes nonnen verbonden met deze leraar, maar zij is mijn favoriet! ‘Zijn vriendin, je weet wel, ze is zo speciaal!’
Oh, sister Chang Khong! Ja, die is nog zeer aanwezig. Ik vertel de dames over deze oersterke vrouw. Ik ben niet de enige met een verhaal over haar: ‘Ik heb haar eens horen praten over woede. Haar advies was om te gaan lopen, totdat je het kwijt bent. Zelf moest ze soms dagen aan de wandel gaf ze toe. Dat vond ik zo fijn. Ze is zo’n gewoon normaal mens. Met flink wat woede van tijd tot tijd!’ Ik geloof het direct. Ik vermoed zelfs,dat deze temperamentvolle non soms weken noodgedwongen op stap is……
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
In ons zangklasje schuiven soms nieuwe leerlingen aan. Vandaag is er een heksje bijgekomen. Om haar hals hangt een zilveren ‘flower of life’ en als ik een beetje doorvraag ontdek ik, dat ze behalve met heilige geometrie ook bezig is met sterrenvolken. Zoals de Hathors. Onze grote vrienden. Leuk!
In de middag gaan we hard aan de slag met de compositie. Met de man van mijn lerares klappen we het ritme. Ook wijdt hij ons in in de verschillende klanken van de pakawaj, het ritme-instrument van deze muzieksoort. ‘De geluiden klinken zoals je de ritmes uitspreekt. ‘Dha, Dhin, Tak, Tite, Kate, Ghade, Ghana…. ‘ Hij doet het voor en inderdaad! De trommel lijkt te praten!
Tot slot improviseren we met elkaar rond deze nieuwe raga. Met een hart vol muziek rijd ik aan het eind van de dag naar huis. Varkentje is bij Frogs. En die gaat ook nog voor me koken. En dat is maar goed ook, want ik kan geen pap meer zeggen. ,!!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Hyperblaster Surfcowboys treden op in ‘De Nieuwe Anita’ en Heks is erbij! Hartstikke leuk, die band! Hou hen in de gaten!

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Zondagmiddag alweer, het weekend is voorbijgevlogen. In de trein terug begin ik aan mijn verhaaltje over Hyperblaster Surfcowboys. Maar pas dagen later maak ik het af……

Vrijdagavond na alle hectiek om bijtijds in Amsterdam te zijn heb ik opeens een paar uur over om mezelf op mijn dooie gemak voor te bereiden op een fantastisch avondje uit. Cowboy moet natuurlijk bijtijds In “De Nieuwe Anita” aanwezig zijn, omdat hij gaat optreden, dus ik heb het rijk alleen! Ik laat Varkentje uit in een parkje, dat ik heb ontdekt in de buurt. Ik maak wat te eten, lummel nog wat rond.

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013 Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Frogs belt me een paar keer op. Eerst om te melden, dat hij onderweg is. Maar tijdens de volgende oproepen zegt hij helemaal niets. ‘Krak, krak…’, hoor ik geluiden vanuit zijn broekzak. Hij loopt duidelijk te wandelen. Hij is vast weer op zijn telefoon gaan zitten…..

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Rond negen uur fiets ik over de Wallen, richting centrum. Overal groepjes uitgedoste vrijgezellen met flessen drank. Heks manoeuvreert zich er behendig doorheen. Ruim op tijd komt ze aan bij de uitgaansgelegenheid, waar de Surfcowboys ons weer gaat verrassen met hun leuke muziek. Frogs is al gearriveerd. ‘Groeten van je kontzak’, zeg ik ‘Hij belde me een paar keer.’ Hij schiet in de lach. ‘Oh, was het weer zover?’

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013 Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

De zaak is nog zo goed als leeg. Wat moet dat worden? We drinken wat met de jongens van de band. Langzaam druppelen de bezoekers binnen. De cowboys verdwijnen naar de kleedkamer en wij zoeken een plekje achter in het pand op, alwaar het concert zal plaatsvinden. Overal in de club hangen schilderijen aan de muren. Door gehele ruimte staan schemerlampen en hangen enorme lampenkappen.

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Het is een grappige ruimte. Een balustrade omsluit een groot gat in de vloer. Eronder bevindt zich het podium. Zo kun je vanaf de bovenverdieping op het gebeuren neerkijken. Of je daalt een van de trappen af en bevind je in een bescheiden ruimte vlak voor het speelvlak. Alles bij elkaar opgeteld, boven en beneden, kunnen er nog best wat mensen toekijken. Intussen stroomt de ruimte vol. Het concert gaat beginnen!

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013 Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Ze gooien zich er vol in en het publiek pikt het goed op. Men is duidelijk ingenomen met het optreden. Hier en daar wordt voorzichtig gedanst. Heks heeft een plekje helemaal vooraan veroverd, op het enige aanwezige bankje. Hier kan ze mooi foto’s maken en alles goed volgen.

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Wat is het toch leuke muziek. ‘Ik mis wel een beetje het zingen’, zegt Frogs. Ja, maar dat is nu eenmaal surfrock. Daarin ontbreekt over het algemeen de menselijke stem. Het gejammer en gejengel komt van de vette gitaarpartijen…..

‘Maar het is erg leuk, Heks. Ze kunnen goed spelen, die jongens.’ Mooi zo. Dat mogen we het graag horen. Zijn mening als muziekjournalist legt gewicht in de schaal!  Heks is het met hem eens, ze spelen geweldig! Vooral die drummer…..

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Om elf uur moeten ze er alweer mee ophouden. Wat jammer! Nog eentje dan, een allerlaatste. Scheurende gitaren en heerlijke roffels. Voorbij. We klappen en roepen, maar het is echt afgelopen.

De bassist stapt moeiteloos over in de rol van DJ en al snel bevolken we de dansvloer. Heks danst voorzichtig salsa met Frogs. Hij weet als geen ander met mijn pijnlijke armen om te gaan. Fingerspitzengefühl, zo laat zijn manier van leiden zich het beste omschrijven.

Hyperblaster Surfcowboys in 'De Nieuwe Anita' , Amsterdam , november 2013

Om twee uur dweilen we de deur uit. Frogs trekt een sprint en haalt op het nippertje een nachtbus en aansluitend de nachttrein. Heks fietst door de levendige nachtstad met Cowboy. We gaan heerlijk een patatje raggen, een vette bek halen!

Daarna wandelen we langs de grachten met het hondje. We praten na over de avond. Wat een superavond! Het ging goed! Iedereen was enthousiast! Die zei dit en die zei dat! Onze stemmen drijven over het water. Ysbrandt doet verwoed wat plasjes, blij met zo’n enorm nieuw territorium. Zo zijn we allemaal gelukkig…..

hondje op kleed, lief hondjeIMG_3873

Rode haren wapperen in wind op Het Stenen Hoofd. Of is het mimicry? Wapperen ze wel synchroon met mijn geluidsbeleving? Een kijkje in de keuken van geluidskunstenaars….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rode haren

Zaterdag sta ik brak op. Te kort geslapen. Eerst maar een fietsronde met varkentje. Sloom peddel ik de straat uit. Opeens gaat het koppie van Ys omhoog. Zijn speurneus heeft een bekende geur opgepikt. En ja hoor, daar staat mijn goede vriend en buurman, tevens baas van…. Met zijn Duitse herder Carlos. De grote vriend van mijn monster.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Een kraam met een mand vol koptelefoons

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Uitleg

Carlos bespringt me zoals altijd. Deze enthousiaste woesteling loopt me bijna ondersteboven van blijdschap. Ik bind mijn fiets aan een lantarenpaal en we besluiten samen een flinke wandeling te maken. Iedereen blij. Op een schip aan het Galgenwater halen de heren honden een lekker snoepje bij een oude vriend. We kuieren richting Zeevaartschool. Het is prachtig weer.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Ruig landje

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik vreemde gesprekken aan het voeren. Elk onderwerp wordt binnenstebuiten gekeerd, tot het absurde trekken begint te vertonen. Dan pas zijn we tevreden. Als we alle heilige huisjes op zijn kop hebben gezet. Wat heerlijk om zo te dollen. Ik knap er helemaal van op.

Eenmaal thuis besluit ik mijn plan om een project van geluidskunstenaars in Amsterdam te bezoeken door te zetten. Ik trek wat fleurigs aan en ga op pad. Ysbrandt mag mee, want het geheel vindt plaats op een soort honden-uitlaat-gedoog-plek. Hij vindt het maar wat spannend allemaal. ‘Waf waf’, blaft hij tegen dat grote gele monster, dat het station in rolt. En dan moet hij er nog in ook!

Braaf zit hij uiteindelijk de show te stelen in een volle trein. In Amsterdam klap ik mijn vouwfiets weer uit en in no time zijn we bij’Het Stenen Hoofd’. Daar vindt het allemaal plaats. Wat allemaal? Van alles. Een soort zoveeljarig bestaansfeest. Een aantal kunstprojecten, een soort buurtfeest, een koor dat liederen  van The Les Humpries Singers zingt….. En dus ook de geluidswandeling van mijn vriendin,Janneke van der Putten . Het duurt even, voordat ik haar gevonden heb. Opeens zie ik rode haren wapperen in de wind. Daar staat ze, druk in gesprek….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Iemand ondergaat het kunstproject

Ik besluit eerst eens rond te kijken. En de geluidswandeling uit te proberen. Achter een kraampje staan de collega’s geluidskunstnaars. Uit Berlijn en Nottingham…. Een heel internationaal gezelschap. De heren overhandigen me een koptelefoon en geven instructies. Er staan drie composities op. Ik begin te lopen. Ik hoor: Wind keihard in mijn oren blazen. Geluiden van   water? Gesprekken over soortgelijke stukjes braakliggend niemandsland in andere landen.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Later spreek ik de makers uitgebreid. Mijn vriendin heeft de gedachte van mimicry toegepast. Ze heeft zich laten inspireren door de geluiden op deze desolate pier en deze met haar stem nagebootst. Geen wonder, dat ik dacht, dat de wind keihard om m’n oren sloeg. Later bedenk ik me, dat het leuk zou zijn, om die geluiden na te bootsen op een onwaarschijnlijke plek. In een kelderbox bijvoorbeeld! Je doet je ogen dicht en de componiste draagt haar werk voor: Je waant je op het Stenen Hoofd!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Stenen Hoofden steken uit het water

Ik heb een CDtje gekocht, dus vanaf nu kan ik overal desolaat zijn……

Plotseling hoor ik mijn naam roepen. Een studiegenoot Theaterwetenschappen van lang, lang geleden staat voor m’n neus. We zien elkaar sporadisch bij een gemeenschappelijke vriend. Maar dat is alweer eventjes geleden. We doen een update. Zij en haar man blijken zich ook bezig te houden met geluidswandelingen! Dat vraagt om een connectie met Janneke! Ik stel hen aan elkaar voor. Wat grappig toch weer. De kleine grote wereld…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke activiteiten op dit stukje vergeten grond

Opeens duikt mijn nieuwverworven vriend op tussen de feestende menigte. Hij komt ook een kijkje nemen. Ik geef hem een koptelefoon. Wat bevreemd loopt hij ermee op zijn hoofd. Wat is dit in godsnaam?

Na wat extra uitleg door de makers geeft hij het een tweede kans. Op zijn gemak dwaalt hij het hele terrein rond, rustig luisterend en misschien wel genietend…..?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks geniet ook

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Janneke van der Putten

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Reclame maken

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks en haar hondje

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

‘Ik deed vroeger experimentele fonetiek. We onderzochten ruis en de invloed op communicatie. Daar deed jouw werk me een beetje aan denken….’ zegt Heks

‘Zullen we iets gaan drinken?’  Surfcowboy zet de koptelefoon af en kijkt me ondoorgrondelijk aan. ‘Niet hier’, Heks heeft het koud gekregen ‘Laten we een terrasje pakken in de stad.’ Zo zitten we dan lekker te chillen en te kletsen. Zwijgen mag ook in deze combi. Ysbrandt vindt het allemaal super. Wat beleeft hij weer veel op zo’n dag.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

drie schoonheden

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

De kunstenares ondergaat haar eigen schepping…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rechts de geluidskunstenaar uit Engeland

Uiteindelijk wordt er ook nog heerlijk voor Heks gekookt. Gezond, lekker, binnen mijn dieet! Intussen lig ik al aardig voor pampus op de bank. Val zelfs eventjes in slaap. Ja, vind je het gek? Als ik weer aanspreekbaar ben is het eten klaar. Wat een timing!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Mijn oude studievriendin

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Met haar man. Even voorstellen…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

van alles te doen

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Dit koor zong liedjes van The Les Humpry singers!!!!!!

De terugweg verloopt nagenoeg vlekkeloos. Als ik het station binnenkom herinner ik me opeens, dat er alleen treinen over Haarlem rijden vandaag. Werkzaamheden aan het spoor…. Over twee minuten vertrekt die trein. Ik trek een sprint met Ys zeulend achter me aan en vouwfiets onder mijn arm. Op hele hoge hakken! Sleur het varkentje een roltrap op! Normaal gesproken nemen we de lift….. Weet ons nog net op tijd de trein in te manoeuvreren.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Kinderen beschilderen figuren met landsvlaggen

IMG_2448 IMG_2446 IMG_2445IMG_2449 IMG_2452 IMG_2451 IMG_2450 IMG_2453

Helemaal lekker kom ik thuis. Wat een fijne dag. Wat een inspirerende mensen heb ik ontmoet. Wat een fijne nieuwe vriendschap ontspint zich. En ook: Wat een geschenk als iemand een beetje voor je zorgt.

En: Wat hebben de poezen er een zootje van gemaakt, terwijl ik weg was! Ach een beetje ergernis is ook niet weg…..Voor het evenwicht.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Genietend van het project…..Is het wat?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke boel

De Cd (kleine oplage van 100) is te koop voor 3 euro (exl. verzendkosten). Email Janneke voor de details: info@jannekevanderputten.nl

Hier kun je het project beluisteren!!!!

“A composition that creates time and space for contemplation and which is inspired by mornings spend on the little beach of Het Stenen Hoofd, a wasteland located at the Westerdoksdijk in Amsterdam, The Netherlands. Field recordings made on the site are mimicked, filtering the sonic landscape through the voice. It becomes a theatre, as much as this specific place.”

Dit geluidswerk was onderdeel van ‘Recreation Ground’, eerder gepresenteerd op 5 September in W139 in Amsterdam en mede mogelijk gemaakt door Wasteland Twinning Network en het ECF. Het geluidswerk is gemasterd door Dj Urine in Den Haag in 2013. Op 7 september is het stuk op het braakliggend grondgebied, dat ter inspiratie diende voor het werk, gepresenteerd tijdens het 25-jarig bestaan van Het Stenen Hoofd. Zie ook over de locatie: Wasteland Twinning, informatie over het project.

De website van Janneke van der Putten vind je hier.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

EHBO staat stand by

BUITENKUNST. Een ervaring om nooit te vergeten. Thuis wacht het werkelijke leven. Opgepept van al die creatieve ‘energie’ (sorry kinderen van Tromvrouw) kan ik er weer helemaal tegen……

danseres in schilderij, mooi meisje, dansen, schilderij, kunst

Dochter van Tromvrouw

Zo. Heks is weer thuis. In de lauwe avondlucht fiets ik met mijn hondje naar een park. De stad is verstild. Geen zuchtje wind. Over het vlakke donkere water vaart een oude sloep, ‘Zwarte Zwaan’, als een droomvoertuig. Voorop glanst een zilveren afbeelding van deze vogel. Als maanlicht op de zwarte plecht. Een omen?

Mooie dame in schilderij, schilderij met vrouw

Wat is ze mooi!!!!

Vanmorgen veel te vroeg gaat de wekker. Voor mijn gevoel heb ik helemaal niet geslapen. Slechts een korte periode van bewusteloosheid. Heks heeft dan ook tot half drie staan dansen tijden het apotheotische afscheidsfeest. Net als mijn nieuwe vriendinnetje Bloem kan ik gewoon niet ophouden met dansen en feesten, als ik eenmaal bezig ben. Wij beiden weten hoe we het moeten bekopen. Dus genieten we extra, met enorme teugen.

vrouw in schilderij, meisje , balletmeisje

Een schat tussen de schilderszooi

Opeen zie ik slechts overgebleven pubers op de dansvloer en een incidentele volwassene. Tijd om mijn tent op te zoeken. Gelukkig tref ik onderweg iemand met een zaklantaarn, het is aardedonker, ik zie geen hand voor ogen. Dus bedankt, mysterieuze vreemdelinge. Met je enorme zaklamp.

schets

Schets van dochter van Tromvrouw

In mijn tent luister ik nog zeker een uur naar alle geluiden op het terrein. Overal hoor ik gelach, muziek, gesnurk, verwoed blatende schapen, dronken mensen, die dat nadoen……. Giebelende pubers, teut op weg naar hun tent. Een stukje verderop vergeet iemand volledig, dat het nacht is. Vol overgave zingt ze een lied, dat die dag is uitgevoerd. Waarschijnlijk door die persoon zelf!

schoonheid

Eten bij de Heks

Buitenkunst opent creatieve stromen in mensen en brengt zo het beste in hen boven. Het heeft een zeker positivo-gehalte. Ik spreek op het eindfeest met Surfcowboy, een hele bijzondere deelnemer. Hij gruwt lichtelijk van dit bijverschijnsel. Heks heeft hem al een tijdje zien rondlopen. Vergeet niet, dat ik een zeer centrale kampeerplek heb veroverd. Vanonder mijn luifel bestudeer ik mijn langslopende medekampeerders….

mooie meid

De andere dochter van Tromvrouw

Hij lijkt wat misplaatst in het positieve gebeuren, mensen raken vaak ‘over de top’ als de creatieve sappen gaan stromen. Dat kan met name voor individuen, die altijd al zo stromen zeer onnatuurlijk overkomen. Heks heeft er ook een broertje dood aan.

jonge man

De zoon

Later zie ik hem optreden. One minute. Hij drumt en Heks luistert geboeid. Wat een power!

Ondanks mijn eeuwige weerzin tegen hallelujahypocrisie geniet ik tegelijkertijd van wat die oerstroom met mensen doet. Je ziet ze opbloeien.

IMG_1823 IMG_1822 IMG_1819 IMG_1816

Donderdagavond schrijf ik een blog bij de receptie. Er loopt een man te ijsberen. Ik heb hem al eerder gezien, in het restaurant. Hij klikt met zijn tong, lacht heel vreemd ingetogen in zichzelf. Heen en weer en weer heen en weer loopt hij. Zijn concentratie verdikt. Het klikken lijkt toe te nemen. Het is één van mijn partners, we zijn verbonden in dit moment, of en hoe , hij dat dan ook ervaart. Hij blijft heen en weer drentelen, Heks schrijft.

ZINGENDE MENSEN

laatste optreden, het filmpje is zonder geluid. Helaas?

Later diezelfde avond zit ik in het theater. Het tango-orkest treedt op. Het is ongelofelijk goed. Heks luistert met open mond naar de nummers., die deze groep mensen in één week heeft ingestudeerd. De man van Bloem zit fenomenaal piano te spelen!

Twee hoboïsten stelen de show. Eén daarvan is de aparte man, die ik eerder die avond het heen en weer zag hebben. Wat heerlijk, dat er in dit ruime creatieve universum ruimte is voor dit individu.

Diezelfde avond hoor ik ongewild tijdens het schrijven van mijn blog ook een lang telefoongesprek aan van een cellospeler over intriges en antipathie binnen hetzelde orkest. Dus ja, positivo-gedoe heeft zo zijn beperkingen. Maar dat daargelaten zit deze sociaal moeizaam functionerende man daar toch maar lekker de sterren van de hemel te spelen!! Door zijn muziek verbindt hij zich  met ons allemaal. Merci mijnheer!

Op mijn wang prijkt een puberale pukkel. Ik ben echt te laat naar bed gegaan vannacht. En veel te lang blootgesteld geweest aan adolescente atmosferen…. Zij hadden overigens de tijd van hun leven. Op een gegeven moment stonden er zeker vijf jongeren op een balk een paar meter boven de bar te dansen….Heks had ook veel plezier. Onder andere daarin…..

Vanmorgen spreek ik nog uitgebreid met mijn buurvrouw. Vannacht hebben we flink gedanst samen en nu vertelt ze mij over haar afgelopen jaar. Hoe zij een zeer ernstige ziekte overwon. Ze had gedacht nooit meer zo te kunnen dansen! De hele week heeft zij geschilderd,i k heb haar werk gezien. Prachtig. Helemaal verliefd werd ik op één piepklein landschap. Verstild en somber.

Afscheid van Tromvrouw en kids duurt eindeloos. Ze helpen me om al mijn teringzooi weer in de auto stoppen.. Wat hebben we het fijn gehad, moeizaam scheuren we ons weer los van elkaar…..

Thuis telefoneer ik dan eindelijk mijn lieve zieke vriendin. We konden deze week alleen maar SMSen… Nog steeds in het ziekenhuis. Morgen ga ik naar haar toe. Het verhaal van mijn buurvrouw is het goede omen vandaag. Maar uiteindelijk weten we natuurlijk niet wat het lot beschikt. Zorgen wolken om mijn liefhebbend hart. Morgen ga ik iets heerlijks voor haar kokkerellen. Ziekenhuiseten is yek. We gaan de genezende aspecten van voedsel benutten. Levenskrachten opwekken met sexy food!

Vanavond uren liggen slapen, kleren aan, TV aan, nog niet gegeten. Net heerlijke hapjes gemaakt en zo nog even douchen…. Het is weer laat. Morgen meer Buitenkunst!

gek tafeltje met laarsjes, buitenkunst

Voorproefje van de foto’s va morgen.

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is heel gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

20130805-230547.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestennaam KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met een dergelijk gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen. Ons negerend…..

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-230313.jpg

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is ook gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

.

20130805-213716.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestenkamer KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met zo’n gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik ook zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen.

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-223216.jpg

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

‘Eeuwige Sneeuw’klokjes, dwarrelende sneeuwkapjes en ééndagsacrobaten als lenteboden in Leidse parkjes….

heksen

Lentesoepjes

Vanmorgen vroeg stond Ysbrandt te blaffen in de woonkamer en te rammelen aan de deur. Slaperig maande ik hem tot stilte, maar een uur later was het weer raak. Hij bleek ziek te zijn, dus in tijd van twee minuten stond ik aangekleed buiten en trokken we een megasprint richting het eerste beste perk. De schat had de laatste paar uur met samengeknepen billetjes doorgebracht. Opgelucht dook hij op het kleine lapje grond. Net op tijd….

heks slaapt

En slapen maar weer

Nadat ik alle dieren had verzorgd ben ik weer gaan slapen. Ysbrandt lag voor pampus. Katten lagen lui te ronken. Een mysterieuze Grote Slaap kwam over huize heks. De hele middag vertoefde ik in dromenland, wakker gekust door de zoete geluiden in de werpkist naast me.

heks droomt

Dromenland vol avontuur

Wat een suffe dag. Heerlijk. Als ik aan het eind van de middag met Ysbrandt door een park loop, zie ik mensen in de lucht veren in de verte. Een trampoline? Nee, het is een groep acrobaten, die op een koord tussen bomen oefenen. Ze bakken er nog niet veel van, maar de sfeer is zo heerlijk jeugdig energiek en ondernemend. Ik adem het diep in samen met de lauwe lentelucht.

acrobaten

Levendige sfeer

Later begint het te druppen en op de terugweg zie ik ze niet meer. De bomen zijn weer bomen. Het gras is weer gras. Hier en daar een hondendrol. En overal de maar doorbloeiende “Eeuwige Sneeuw”klokjes.

Tijdens m’n laatste uitlaatronde van de dag wandel ik door het Zeevaartschoolparkje met het bazinnetje van Joekel. Deze piepkleine Jack Russell doet zijn naam toch eer aan in persoonlijkheid. Ze feliciteert me met de poesjes. Ze heeft ze gezien in het filmpje! Mijn schatjes zijn beroemd!

Onder de enorme kastanjeboom liggen als sponzige reuzensneeuwvlokken de witte  beschermkapjes van de knoppen. Eindelijk afgeworpen bij de eerste tekenen van temperatuurstijging…

heks slaapt

En nu weer

DE VERFRISSENDE LUCHT VAN KOEIENVLAAIEN EN STINKENDE OKSELS VERSUS TOILETVERFRISSERS EN PLAYBOYKUTJES……

wat een apart exemplaar, deze Springer!

Loekie met baasje en Ysbrandt

Deze week heeft mijn blog een hoge vlucht genomen. Het was bijna niet bij te houden op de bezemsteel. Eerst was er natuurlijk alle magie rond de terugkeer van Ferguut, de ridderkater. Hij is alweer een week thuis! Een veelbewogen week, vol pikordegevechten tussen de katers, de castratie van ThayThay en een prompt krolse Leonoor. Waar die kleine boskat toch vrolijk bovenop is gesprongen.

Sowieso een heel harig hondje....

Loekie heeft een enorme snor!!!

ze kleuren mooi bij elkaar...

Samen met het vrouwtje op de foto

Opsluiten in de woonkamer helpt niet, vannacht brak hij de tent af en is dus ook ontsnapt. Daar zouden toch nog wel eens mooie lappige boskatjes uit kunnen komen. Want na de castratie blijft een kater nog wel even min of meer vruchtbaar. Restantjes zaad uit betere tijden. Ik hoorde  ijselijke kreten zo af en toe. Leonoor kan aardig krijsen en ThayThay maakt sowieso altijd al veel lawaai. Zet maar een kruisje op de kalender….

Misschien komt het door de uitputting na een nacht vol liefde en erotiek, maar Thay lag vanmorgen heerlijk rustig Ferguut te observeren. Op 30 centimeter afstand! Zonder gegil en hoge boskattenrug. Dat is iets van deze wilde variant. Ik heb nog nooit een kat meegemaakt, die dit soort geluiden kan voortbrengen, maar ik hoorde gisteren van iemand, dat het bij de soort hoort….

Foto op 28-03-13 om 12.08 #2 Foto op 28-03-13 om 12.09 #3Foto op 28-03-13 om 12.10 #2

Wat ook veel aandacht heeft getrokken is mijn verhaal over marktkoopman Ilias. Gisteren was ik op de markt om het geld terug te brengen. Hij was heel erg in zijn nopjes met mijn verhaaltje. Het had hem wel een onrustig weekend opgeleverd. Zijn telefoon stond roodgloeiend, er werd over getwitterd en ook op internet waren er heel veel reactie’s. Een volle mailbox en plagerijen in het uitgaansleven….. Mijn zinsnede over deze charmeur eersteklas  werd letterlijk geciteerd door portiers bij clubs in Bloemendaal……

Gisteren had ik ook nog een heel grappig gesprek in de natuurwinkel. Het begon met Boekweithoning. Een vrouw bestelde acht enorme potten. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid. Wat moet je in hemelsnaam met zoveel van deze zeer sterk geurende honing? “Het ruikt naar koeienpoep”, zei de vrouw “en dat vind ik lekker…”

k hou ook van de geur van koeienpoep, maar ik kom dan ook van het platteland. Het gesprek kwam goed op gang. Lekker: Koeienpoep. Vies: Deodorant met geur. Toiletverfrisser: Yek. De dame van de winkel zelf mengt zich er ook in: Mannen houden van stevige dames, die ruiken naar mens. Helemaal mee eens. We hebben het over schoonheidsidealen. En wat vrouwen daar allemaal voor over hebben…..

Foto op 28-03-13 om 12.10 #5 Foto op 28-03-13 om 12.10 #6

De geweldige documentaire van Sunny Bergman “Beperkt houdbaar” over plastische chirurgie komt ter sprake. Het is een schokkend verslag van de wanpraktijken bij cosmetische operaties in de Verenigde Staten. Het is niet ongewoon om voor je zestiende nieuwe borsten te krijgen van je ouders. Daarvoor moet je onder het MES. Heel hypocriet maken ze zich in dat land wel boos over vrouwenbesnijdenis…..

De serie over vrouwelijke seksualiteit “Sunny side of Sex” kennen ze niet. Hierbij doet Sunny op haar eigen unieke wijze verslag van het seksuele leven van vrouwen verschillende culturen.

Onder andere het restant matriarchaat in een deel van China. Daar hebben ze zogenaamde wandelhuwelijken. Man en vrouw wonen niet samen en vormen geen economische eenheid. ‘ s Nachts klimmen ze door het slaapkamerraam bij elkaar naar binnen. En wat blijkt? Veel gezelliger.

Foto op 28-03-13 om 12.10 #7 Foto op 28-03-13 om 12.11

Een ander deel gaat over het getrek door je tante aan je schaamlippen tijdens de pubertijd in delen van Afrika.  Zodat ze groter worden. Een goede minnaar doet dat later bij wijze van voorspel.

Toen ik de documentaire ooit op TV zag, was er op een ander kanaal een rare lijven programma. Hier werden de buitenste lippen geëlimineerd bij een vrouw, omdat ze zich ervoor schaamde….. En het fietste ook niet zo lekker.

De vrouwen van Sunny hebben geen behoefte aan schaamlipverkleining. Ze kunnen er prima mee uit de voeten…..Een aanrader! Zo ongelofelijk goed gemaakt en leuk om te zien.

“Ik kan iedereen Boekweithoning aanraden”, besluit de vrouw het gesprek. We schieten in de lach. Drie heksjes op geitensokken becommentariëren de wereld. Van stinkoksels tot playboykutjes, wij weten er wel raad mee…….

Foto op 28-03-13 om 12.12 #2 Foto op 28-03-13 om 12.12 Foto op 28-03-13 om 12.11 #2

Kerst vier je samen…

KERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIERENKERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIERENKERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIEREN

Vanavond fietste ik door een blije stad naar de kerk. klokgelui en overal mensen op hun paasbest en dat met kerst! Ik kwam nauwelijks vooruit, want ik had een jurkje aan, dat zodanig gemaakt is, dat het enigszins normaal fietsen belemmert. Maar ik was ruim op tijd, dus ik deed het rustig aan. Toen ik de kerk binnenliep barstte net het ‘komt allen tesamen’ los. In mijn kerk zingen we voor de dienst een hele rits gouwen ouwen….

Helaas zingen we nooit de meezingtopper ‘ Eere zij God’. God, wat zou ik dat lied graag nog eens uit volle borst meebrullen. Maar dan moet ik naar behoudender gemeenten en dan speelt m’n hel-en-verdoemenis-preek-allergie waarschijnlijk weer op….

Het is natuurlijk gewoon jeugdsentiment. Dit lied werd altijd gezongen door mijn familie van moeders kant, bij de jaarlijkse feestelijke kerstmaaltijd. Deze tak van mijn familie kenmerkt zich door volle luide en ook getrainde stemmen. Ze hebben als kind allemaal zangles gehad! En dat in die tijd…..

Ik stam sowieso af van een heel muzikaal genetisch soepje, ik zie die eigenschappen overal weer opduiken bij kleinkinderen en achterkleinkinderen van mijn grootouders!

hohoho, hello, hello

vreemde snuiters

Die zang bij die eenvoudige broodmaaltijd met lampjes in mandarijntjes en gekke jaarlijks terugkerende kaarsenstandaards. Paddestoelen met kerstmannetjes, sneeuwmannetjes,  elfjes en feetjes….Dat betekende volmaakt geluk, gedragen worden in de schoot van mijn voorouders. Vergis je niet, mijn familie is verre van volmaakt. Het was niet altijd paradijselijk. Maar er waren momenten, dat alles klopte. Die stemmen, de inspanningen van mijn grootmoeder om alles te organiseren, zij was een eenvoudige maar zeer krachtige vrouw. De drijvende kracht achter die tak van mijn familie. Dat alles samen in die gekke wereld van engeltjes en kaarsjes… Geluk. Kindergeluk. Kinderlijk geluk.

KINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERST

Met op de achtergrond de beukende zee. Mijn grootouders woonden in een enorm huis, op en in een duin, aan zee. ’s Nachts lag je dan te luisteren naar die bonkende watermassa, met op de achtergrond geluiden van feestende volwassenen. Die (mijn ouders, maar dan heel jong, ooms, tantes) presteerden het rustig om de hele champagnekelder van mijn opa leeg te drinken, nadat hij was gaan slapen. En dan zetten ze de lege flessen ook nog netjes op een rijtje op het aanrecht. Om hem te tergen….

en plop

daar ga je ouwe!!!!

Het is ook een grote familie, die tak. En luidruchtig. Daar hebben wij in ons gezin thuis allemaal een goeie tik van meegekregen. En van de muzikaliteit ook. We kregen ook allemaal pianoles, blokfluitles en er werd hevig gemusiceerd onderling. Onder bezielende leiding van mijn moeder. Mijn vader speelde mondharmonica en dat was het wel ongeveer….

michael row the boat ashore

Maar wij lustten er wel pap van

Dus ik miste wel iets, ja, het zal eens volmaakt zijn… Maar de kerkdienst was echt fantastisch. Want wat had Wim de Ru, de dirigent van de schola, nu weer bedacht? Er werd in de dienst een Oratorium van Huub Oosterhuis en Tom Löwenthal gezongen. En we mochten gewoon meezingen! Ook was het warm, ik ben gewend de kerstnachtdienst klappertandend met een ijspegel aan mijn neus uit te zitten. Deze keer dus niet.

Nu in mijn kersthuisje, met een glas wijn naast die enorme boom, realiseer ik me hoe rijk ik ben. Hoevelen hebben nooit een leuk verhaal te vertellen? Hoevelen zitten alleen met kerst? Ja, ik nu ook eventjes, maar geloof me, dat is te wijten aan de griep- van anderen-. En dan nog, ik ben best graag op mezelf. Maar dat sluit sangha, de gemeenschap met mensen, ja lekker klinkt dat, niet uit.

NOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT  OUDE DOOSNOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT  OUDE DOOSNOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT  OUDE DOOS

Het is kerstnacht, die magische geboortenacht. De stad is uitgestorven, iedereen is weer terug naar boom. Behalve een paar kroeggangers, ik hoor ze lallen in de straat. Ook voor hen is het kerst, antikerst. Ik heb ook jaren erwtensoep gegeten met kerst en in de sauna gehangen. En in de kroeg. Maar wat een verspilling van dit feest….Dat is nu pas echt zonde!!!

love you

Hele fijne FEESTdagen lieve lezers van die heks, Ysbrandt, Snuitje, Ferguut, Pippi, Leonoor, Aafje en ThayThay.

Sinds het lied uit mijn jeugd weer in me opklinkt, vier ik weer kerst. Wel een enigszins heksige kerst, met schoonmaakrituelen en heilige boom in mijn huis. En voorheen ook de Marranbaden. Maar alles gaat voorbij. Elk ritueel vervliegt. Maar niet de zonnewende zelf. Het licht, dat wordt geboren in het duister…

love is in the air...

lastig fietsen in zo’n jurkje….

Unknown-101NOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT  OUDE DOOS