Aangrijpend thema in voorstelling ModernLive van Introdans. Heks wordt uitgemaakt voor Cougar. Ook een aspect van het moderne leven. Moet je daar nu trots op zijn of is het eigenlijk een belediging? Ziet mijn Toy Boy er juist te jong uit of heb ik toch ongemerkt een ouwe kop gekregen?

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Donderdagmiddag ren ik bij de slager naar binnen. De winkel is helemaal leeg, wat een geluk. Meestal sta je hier wel eventjes te wachten. Ik heb haast, want Fiederelsjes komt eten. Daarna gaan we naar de Schouwburg om een heerlijke dansvoorstelling te bekijken. Mijn vriendin heeft me uitgenodigd, een verlaat verjaardagscadeau…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Ik heb U al een hele tijd niet gezien,’ zegt de slagersjongen, terwijl hij een groot stuk rookworst richting Varkentje gooit. Het is een goeiige jongen met een grappig gezicht. Hij is dol op Ysbrandt en verwent hem altijd verschrikkelijk. ‘Oh,’ Heks is verbaasd, ‘Ik rijd toch constant rond in de buurt met mijn hondje.’ ‘Misschien bent u precies op dagen gekomen, dat ik niet werk.’

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘We hebben wel een meneer gezien!’ roept zijn olijke collega vanachter het hakblok, ‘Hij kwam hier binnen met je hondje.’ ‘Dat is mijn vriend,’ Heks grijnst van oor naar oor. Van trots. Oh, wat zijn ze nieuwsgierig! ‘Dat doe je goed!’ roept de collega. Hij refereert aan het feit, dat mijn liefje jonger is dan Heks. ‘Ja,’ geef ik toe, ‘Ik ben een echte Cougar!’ De heren liggen dubbel.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Er volgt een vreemd gesprek over de worstdraaier, ik ken hem wel, een beer van een kerel. Hij fluit naar alle jonge meisjes, die voorbij komen. ‘Dus ik zeg op een gegeven moment tegen hem: “Die zijn wel erg jong, nog geen twintig,”‘ zegt de slagersjongen,'”Als je er twee op elkaar stapelt zijn ze ook veertig,” zei hij! Die ouwe gek!’

Heks grijnst. Wat een verhaal toch weer. Wel balen, dat ze me zoveel ouder schatten dan mijn Toy Boy. ‘Hij ziet er gewoon heel jong uit!’ mopper ik bij mezelf. Het leven van een Cougar gaat niet altijd over rozen…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Ik tover een lekker maaltje op tafel voor mijn vriendinnetje. ‘ik vind juist, dat je helemaal niet ziet, dat jullie in leeftijd schelen,’ verzekert mijn zielsmaatje me, als ik me beklaag over mijn plotselinge Cougarstatus. ‘Ze zien me in die winkel ook alleen maar in mijn ouwe kloffie met een kreukelig en onopgemaakt slaaphoofd,’ troost ik mezelf nog maar eens. Snel trek ik een leuk outfitje aan en kwast mezelf tien jaar jonger.

Daarna reppen we ons naar de Schouwburg. Wat is het toch een lief klein theatertje! Fiederelsje heeft geweldige plaatsen geregeld. We kunnen alles zo goed zien. Geweldig. Tot er een man twee rijen voor ons besluit languit als een dweil over de balustrade te gaan hangen. Misschien om niet tegen zijn vrouw aan te hoeven zitten. ‘Hij is gewoon bang voor haar!’ fluister ik in het oor van mijn vriendin. Zij mist daardoor helaas een groot deel van de eerste helft.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dansIntrodans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

In MODERNlive herneemt Introdans Ed Wubbes indrukwekkende meesterwerk De dood en het meisje, magistraal begeleid door het Van Dingstee Kwartet en musici van het Het Gelders Orkest. In hetzelfde programma danst het gezelschap de wereldpremière van Lucinda Childs en creëren twee Introdansers, Jorge Pérez Martínez en Laurent Drousie, beiden een nieuw werk. Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Het ziet er prachtig uit, maar het emotioneert niet of nauwelijks,’ zeggen we in de pauze, terwijl we nippen van een glaasje wijn. Daarna praten we over onze vriendinnenclub en hoezeer we die kleine krachtige vriendin missen, die ons vorig jaar ontvallen is. Door een stom ongeluk….

Na de pauze wordt ‘De dood en het meisje’ gedanst. De voorstelling krijgt plotseling diepgang en heftigheid. Ons pauzegesprek krijgt een artistiek vervolg. Alsof de voorstelling speciaal voor ons is gemaakt. Aan het eind zitten we met tranen in de ogen.

Wat een heerlijke avond. Wat is het toch fijn, om zo te genieten van schoonheid!’ zeggen we bij het afscheid. We bedanken elkaar. Voor het uitje. Voor het eten. ‘We moeten dit vaker doen!’ 

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Roddel en achterklap, kwaadspreken: De wetenschap beweert dat het ergens goed voor is. Maar lekker is anders……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zorgvuldig spreken is een vak apart. Wij, mensen bakken er vaak geen zak van. Velen blebberen hun mening als een waterval van verbale diaree in de rondte. Als je niet uitkijkt wordt je makkelijk geraakt door rondvliegende spetters van deze uitwerpselen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Denk nu niet, dat het onnadenkende mensen zijn, die zich hieraan bezondigen. Spiritueel ontwikkelde en bewust levende mensen hebben er nogal eens een handje van. Dat komt mijns inziens, omdat ze ervan overtuigd zijn zelf geweldig bezig te zijn. Zo goed, dat ze gerechtigd zijn een oordeel te vellen over hun triviale medemens…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Nu flappert er ook nog wel eens iets uit mijn mond. Heks kan geweldig schelden. Vooral als ze erg moe is. De maand in het klooster was in dat opzicht een verademing. Plotseling nam de neiging tot verbaal uiten van ongenoegen volledig af. Het stil worden vanbinnen heeft een heilzaam effect op woede en verdriet. Zoute tranen werken prima tegen de bittere smaak van spijt en rancune.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Een broertje dood heb ik echter aan roddelen. Kwaadspreken om er zelf wat beter op te staan is voor mij altijd al iets onbegrijpelijks geweest. Het gemiddelde sappige verhaal hoor ik pas als laatste. Of nooit…. En menig pikant detail is in de moordkuil van mijn hart gesmoord. Ik zie er stomweg de lol niet van in om andermans ellende te misbruiken om te socializen met de gemiddelde roddeltante of -oom. Want geloof me, mannen kunnen er ook wat van, kletskousgedrag….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Zelf ben ik regelmatig slachtoffer geweest van deze praktijken en het is afschuwelijk.

Jarenlang werken in de horeca heeft absoluut bijgedragen aan mijn inzicht in het verschijnsel kwaadspreken. Als er ergens stom wordt geluld, dan is het wel in het café.  De meeste kroegtijgers missen de nodige hersencellen tengevolge van hun alcoholgebruik. Daarnaast denkt de mannelijke helft van de zuipschuiten in het het algemeen louter met hun kleine uitwendig gedragen hersenen.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Het gemiddelde clubje aan een bar kletst over de persoon, die net het pand verlaten heeft. Dat verklaart ook, waarom de bezoekers aan zo’n etablissement maar blijven plakken. Zodra je je hielen licht gaat het over jou! Als barvrouw heb ik dit fenomeen jarenlang grondig kunnen observeren. Door een ander in een kwaad daglicht te stellen ziet je eigen trieste leven er eventjes iets rooskleuriger uit!

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

 

Iets wat ik nog kwalijker vind dan kletsen over anderen is speculeren over dingen, die je niet zeker weet en dat vervolgens rondbazuinen. Dit laatste gebeurt heel vaak! En niet alleen in omgevingen, waar de alcohol rijkelijk stroomt.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Afgelopen week hoor ik een smerige roddel over iemand, die ik goed ken. Het is een absurd verhaal. Hij zou wel eens…..roddelderoddel…….bladiebla…vuilbekdevuilbekkerij…… Ik zit met mijn  oren te klapperen, als ik de aantijgingen hoor. Wat een smerige insinuaties! Voor ik het weet spring ik uit mijn vel.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Nou, nou, Heks, rustig aan, zo erg is het toch niet’, krijg ik als reactie. De brengster van het slechte nieuwtje probeert mijn woede te sussen. ‘Ze erg is het wel’, foetert Heks, ‘Het is verschrikkelijk als je over de tong gaat. En dan nog met dingen, die helemaal niet waar zijn!’

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

‘Waarom verzint iemand zoiets?’ vraag ik me later af. In mijn leven heb ik vaak te maken gehad met roddels voortkomend uit jaloezie. Ik heb dat altijd heel vreemd gevonden, want hoe kun je nu jaloers zijn op iemand met zo’n halvezolige gezondheid? Intussen begrijp ik iets beter hoe dit werkt. Het heeft met de onzekerheid van de ander te maken. Het maakt niet uit hoe je bent en wat je doet, een onzeker iemand zal een draak van je maken…..

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Jaloezie en onzekerheid stoelen op tekort. Want waarom zou je een ander iets misgunnen als je zelf genoeg hebt? Dit leidt vaak tot contraproductief gedrag.

Ik ken iemand, die ooit de uitspraak deed: ‘Als ik een ander naar beneden trap, ga ik zelf omhoog!’ Dit nadat hij grondig in de rondte had getrapt. Heks had ook een flinke oplawaai van zijn stinkende voeten gehad. Hij knapte misschien wel enorm op na elke trap naar beneden, maar gelukkig is hij er uiteindelijk niet van geworden.

Ik ben er echter van overtuigd, dat ook hij snakt naar contact….

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Af en toe zie ik hem met een chagrijnige hoofd op de locale terrasjes zitten. Met een borrel in de aanslag naast zijn espresso. Of hij druilt door de stad op zoek naar afleiding. Een stok om de hond te slaan, zodat hij zich weer iets beter voelt. De diepe zelfafwijzing overschreeuwen, door een ander de grond in te stampen……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Heeft Heks zelf dan nooit geroddeld? Vast wel. Perongeluk. En misschien heb ik er ook wel eens iemand mee gekwetst. Ik doe mijn best en zal dat blijven doen. Dit verhaal heeft me weer eens goed gewezen op het belang van zorgvuldig spreken. Liefdevol spreken. Hoe wezenlijk het is.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Thich Nhat Hanh heeft er zijn vierde aandachtsoefening aan gewijd:

Aware of the suffering caused by unmindful speech and the inability to listen to others, I vow to cultivate loving speech and deep listening in order to bring joy and happiness to others and relieve others of their suffering. Knowing that words can create happiness or suffering, I vow to learn to speak truthfully, with words that inspire self-confidence, joy, and hope. I am determined not to spread news that I do not know to be certain and not to criticize or condemn things of which I am not sure. I will refrain from uttering words that can cause division or discord, or that can cause the family or the community to break. I will make all efforts to reconcile and resolve all conflicts, however small.

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

En dan nog de zeer uitgebreide vertaling:

DE VIERDE AANDACHTSOEFENING: Liefdevol spreken en aandachtig luisteren
Bewust van het lijden veroorzaakt door onzorgvuldig spreken en het onvermogen om naar anderen te luisteren, beloof ik van ganser harte om te leren liefdevol te spreken en met mededogen te luisteren om zo het lijden te verminderen en verzoening  en vrede tot stand te brengen in mijzelf en tussen andere mensen, groeperingen en naties. Wetend dat woorden geluk of leed kunnen veroorzaken, heb ik het oprechte voornemen om de waarheid te spreken en woorden te kiezen die bijdragen tot zelfvertrouwen, vreugde en hoop. Als er woede in mij opkomt, neem ik mij voor om niets te zeggen. Ik zal dan met aandacht mijn adem volgen en loopmeditatie doen om zo mijn boosheid te herkennen. Ik zal diepgaand kijken naar het ontstaan van de boosheid, vooral naar verkeerde waarnemingen en gebrek aan begrip voor het lijden in mijzelf en in anderen. Ik zal op zo’n manier spreken en luisteren dat wij gezamenlijk ons lijden kunnen los laten en een weg kunnen vinden uit moeilijke situaties. Ik neem me voor geen geruchten te verspreiden en niets te zeggen dat verdeeldheid of onenigheid kan veroorzaken. Ik zal met de juiste inzet oefenen om mijn vermogen tot begrip, liefde, vreugde en saamhorigheid te voeden om zo boosheid, geweld en angst, die diep in mij verborgen liggen, langzaam maar zeker te kunnen transformeren.

Tot slot nog iets over de positieve aspecten van roddelen, want die zijn er ook! Alles is relatief……

roddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsenroddelen, achterklap. kwaadspreken, over anderen kletsen

Waar zit die Heks? Ze schrijft zo weinig….. Toch geen last van writer’s block? Welnee, ze maakt gewoon teveel mee….

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Wat is er toch met die Heks aan de hand? Ze schrijft zo weinig. Het gaat toch wel goed met haar? Heeft ze soms last van een writer’s block?

Het gaat heel goed met deze toverkol. Ze is stomweg te druk om te schrijven. En als ze al in de pen klimt is ze weer te moe om het helemaal af te maken. En half werk houdt ze niet van, dus zo staan er een paar blogjes klaar. Ze moeten nog voorzien worden van tags en plaatjes. Maar dat is een vreselijk karwei!

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Ook de virussen eisen hun tol in deze tijd van het jaar. Elke week komt er wel eentje op bezoek. Ze slurpen het laatste beetje energie op.

De grootste boosdoener rondom de magere productie van blogs is echter Cowboy. Elke avond zitten we te chatten. Of we zoeken elkaar op. Doen leuke dingen. Nu zit ik bijvoorbeeld in Castricum, in het Dorpshuis. Daar gaan de Hyperblaster Surfcowboys straks optreden. Momenteel rammelen ze er een sound check doorheen. Heks heeft haar party plugs al in haar oren gestopt. Ze wil geen ongewenste fluittonen.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Het goede nieuws is dat Cowboy de komende tijd op reis is. Hij heeft een klus in het buitenland. Kan ik weer lekker elke dag schrijven. Geen vermoeiende romantische etentjes. Geen uitputtende treinreisjes samen met hond en bergen zooi naar Amsterdam. Geen uitgebreid gekokkerel en gezellig gedoe in Huize Heks tijdens het weekend. Rust, reinheid en regelmaat keren weer……

Vanavond nemen we het er echter nog eventjes van. Nadat ik Varkentje bij hem naar binnen heb gekieperd neemt mijn geliefde me mee naar een heel leuk restaurantje op de Zeedijk. Tot mijn grote vreugde kookt de kok volledig binnen mijn dieet. Ik kan gewoon alles eten! Wat een mazzel. We proberen natuurlijk een zinnig gesprek te voeren, maar ja, het wappert toch alle kanten op.

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefdenverliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

‘Ga je me missen Cowboy?’ vraagt Heks. Onze handen zijn verstrengeld. ‘Mwah…’ antwoordt mijn lief. Zijn blik spreekt echter boekdelen.

Elkaar een tijdje niet zien werkt misschien wel als een homeopatische verdunning op een relatie. Hoe groter die verdunning, hoe sterker de werking. Je brengt minder tijd samen door en bent minder hecht, het contact verdunt…..maar de werking kan wel eens bijzonder diep uitpakken……

verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden verliefd, liefde, hart, love, amor, verliefdheid, geliefden

Hier is Han, mijn nieuwe huisgenoot. Stokoud. Dateert uit de Han dynastie, 200 voor tot 220 na Christus. Een magisch geladen artefact. Echt iets voor Heks…..

Han dynastie

Dit is em dan, mijn lieve Han

Het is zover. De verwarming staat weer aan. Twee weken gelden dobberde Heks nog in de lauwe Noordzee, nu slaan de herfstbuien me om de oren. Natuurlijk moet ik door weer en wind met mijn varkentje. Hij vindt het ook niet ideaal. Maar zodra hij los in een perkje loopt is hij de weersomstandigheden helemaal vergeten. Enthousiast is hij in de weer met soortgenoten.

IMG_2789 IMG_2782

Tijdens de ochtendronde zie ik mijn medeheksje Jaoa zitten op een terrasje in de nis van een koffiehuis. Voor zich heerlijke koffie en een dik boek. ‘Oh, dit is zo leuk om te lezen’. Ze bladert erdoorheen en laat me van alles zien.

Michael Newton, zielsbestemming

Zo’n leuk boek, Heks

Er wordt koffie voor me besteld. We wisselen heksennieuwtjes uit. Ik laat me inspireren door haar verhalen. Met een hoofd vol nieuwe ideeën fiets ik naar huis. ’s Middags ga ik het boek bestellen in mijn favoriete winkel: Esoterische boekhandel Kailash.

IMG_2740 IMG_2728IMG_2732

De eigenaar begroet me vrolijk. Hij is de winkel aan het leegverkopen deelt hij me mee. Hij glundert. Ik begrijp het. Hij gaat naar China verhuizen, naar zijn vrouw en kind. Wat zal ik hem en zijn winkeltje missen! En zijn moeder van 86, die er regelmatig de scepter zwaait, als hij in China is.

Zoals altijd zitten we geruime tijd te kletsen. We lopen een ronde door de winkel en bespreken de verschillende invalshoeken van het geschrevene. Zijn kennis is fenomenaal. En je kunt verschrikkelijk met hem lachen!

Han dynastie

Vriendelijk

‘Ja, soms komen hier mensen, best regelmatig eigenlijk, die denken het allemaal te weten. Ze staan overal boven.’ Hij doet ze na. Een perfecte imitatie, We liggen dubbel. ‘ Wat ga je doen in China?’ ‘Nou, mijn vrouw wil een hotel beginnen, ik kan Engelse les geven. En ik ga natuurlijk door met de kunsthandel.’

Je moet weten, dat deze man altijd de meest bijzondere Chinese artefacten in zijn winkel heeft staan. Met pijn en moeite geïmporteerd. Dat doet me denken aan een klein beeldje, dat ik het venster van de winkel zag staan. Het leek me aan te kijken….

Han dynastie

Houdt een kosmisch symbool vast

‘Dat is Han dynastie, het is een halve Bi van Jade. Hij komt uit een serie van vier oorspronkelijk. Er staat een kosmisch symbool op.’ Ik pak het onderwerp van gesprek uit de vensterbank. Het voelt koel in mijn hand.

We bekijken het beeldje samen. Het wezen heeft vleugels. En een heel vriendelijk gezicht. ‘Het is een jongeman’, zegt mijn vriend de boekhandelaar. ‘Dat zie je aan de haardracht.’ Hij wijst nog wat typerende dingen aan, zoals de halve cirkel. ‘Dat is het kosmische symbool, daardoor heeft het bepaalde krachten, dit beeldje.’ Althans, dat beweert een vriend van hem, die helemaal thuis is in die materie. Magisch geladen kunstobjecten.

Han dynastie

Hij zit op zijn knieën,

Ik vraag de prijs. Die valt reuze mee. En ik kan er nog wat van af onderhandelen. ‘Ja,’ zegt hij bijna opgelucht, ‘er is nog een man, die dit beeldje wil kopen, maar ik verkoop het liever aan jou. Het krijgt een heel goed thuis, Heks. Daar ben ik blij om.

Han dynastie

Naargelang de lichtinval is ie meer groen of grijsgroen

Han dynastie

Prachtige steen toch, Jade

Ik ook. Wat een lieverd is het toch. Hij had er meer voor kunnen vangen, maar ja. Deze kosmisch geladen schat van jade gunt hij me gewoon. Hij laat me een prachtig beeld zien van hemzelf. Een Chinese dame, die thee drinkt, zus zo dynasty. Ze heeft enorme hamwangen. Een schoonheidsideaal uit die tijd blijkt. ‘Ik zou het daar geweldig gedaan hebben’, roept Heks uit. Ik streel de dikke bolle toet. ‘Moet dan wel zo’n tien, twintig kilo aankomen…’

‘Ga je nu weer al je mooie spulletjes meenemen naar China?’ vraag ik nieuwsgierig.  Hij begint te grinniken, ja, dat zou wat moois zijn, Doe je al die moeite, neem je het weer mee terug…….

Han dynastie

Prachtig koppie

We lachen. Er volgt nog een kostelijke conversatie over de hypocrisie van het redden van hanen, die worden gebruikt in hanengevechten, Heks zag dat op TV,  en tegelijkertijd gedogen van kippen in legbatterij….. ‘Ze proberen zelfs kippen te fokken zonder veren! Voor Kentucky Fried Chicken’ vertelt hij me,’ Die schuif je zo de oven in. ‘Goh, zouden ze beter gepaneerd kunnen fokken, misschien met een huidziekte…’

Nu zijn we melig. Tijd om afscheid te nemen. Tot slot doet hij nog Chinese politici na. ‘Je kunt altijd nog cabaret gaan maken in China’ geeft ik als gouden tip, ‘maar dan zou ik geen politici gaan nadoen….’

IMG_2772IMG_2780

Nog nalachend fiets ik naar huis. Wat was het weer gezellig in mijn lievelingswinkeltje. Wat heb ik er al veel uurtjes doorgebracht. Snuffelend in boeken, kletsend met de eigenaar. Met andere snuffelaars….. Ik ga hem vreselijk missen. Maar hij heeft gelijk. Er zit een klein kereltje aan de andere kant van de wereld te snakken naar zijn pappa. Emigreren dan maar. Een heel wijs beluit!

Han dynastie en boskat

ThayThay met zijn nieuwe vriend

Han dynastie

Kijkt me aan

Han dynastie

Lacht me toe

De dame met de hoed is de verloren dochter, het zwarte schaap zwijgt en vast. Heks ontdekt haar Boeddha-natuur…..

gekke hoed

De hoed van heks

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, was de dienst voorbereid door kinderen. Het thema was de verloren zoon. Er werden prachtige liedjes gezongen. Er was een power point presentatie met tekeningen, foto’s,  video’s en gekke verhaaltjes. Allemaal gemaakt door de kinderen uit de kerk.

In de loop van de dienst werd er een geweldig toneelstuk opgevoerd door een aantal volwassenen. Ik nam natuurlijk een paar foto’s, stiekem, maar mijn camera stond op een heel vreemde instelling. Uiteindelijk zijn het allemaal filmpjes geworden, die niet compatible zijn voor enige bewerking. Jammer!

Zo moeten jullie dus ook de foto’s missen van de Heks verkleed als zichzelf. De vrouw met de hoed! Aan het einde van de dienst moesten de kinderen nog een paar verloren zonen en dochters zoeken onder de kerkgangers. Een soort vossenjacht. Voor de gelegenheid had ik natuurlijk een geweldige hoed opgezet. Ik werd dan ook gemakkelijk getraceerd en gaf de kinderen een stukje van een puzzel. Als ze die helemaal compleet hadden kregen ze een attentie: Een kompas!

gekke hoed

Het is design!!!! Maar ook lekker heksig!

Het is nog steeds verrukkelijk weer. Afgelopen week ben ik van lieverlee in een vastenkuurtje gerold. Het stond al even op mijn verlanglijstje. En nu is het dan zover. Uit ervaring weet ik, dat het mijn huidje zacht, mijn geest helder en mijn lichaam gezond maakt.

Gisteren bedacht ik me, dat ik ook behoefte heb aan een aantal dagen zwijgen. Dus heb ik mijn bordje ‘noble silence’ tevoorschijn gehaald. Ook dit is een traktatie aan jezelf. Het stoppen van de mentale discussie. Gewoon er zijn. Dwelling in the present moment.

Intussen maakt mijn woede van de afgelopen week langzaam plaats voor berusting. Het is zoals het is in het leven en hoe sneller je je daarmee verzoend, hoe minder lang je lijdt. Het besef, dat je een enorme schokervaring in je leven kunt gebruiken om te transformeren steekt de kop op. Ik denk aan Gurdjieff’s leer. Zoals beschreven in het boek van Ouspensky: Op zoek naar het wonderbaarlijke, Gurdjieff’s leer. Sowieso een heel intrigerend boek.

noble silence

Mijn kaartje uit Plumvillage

In het kort komt het erop neer, dat we allemaal lopen te slaapwandelen. Het grootste deel van de tijd. En we draaien in kringetjes rond. Er is een schok nodig om naar een fijner bewustzijnsniveau te zwiepen als het ware. Hij lardeert dat met een hele verhandeling over waterstofverbindingen. En andere wonderlijke invalshoeken.

Een ander gunstig aspect van een crisis is, dat je een glimp opvangt van je ware wezen. De innerlijke onaantastbare en onaangetaste waarnemer. Hier is geen lijden en geen tekort. Hier hoef je geen mooie verhalen op te hangen of je groot te houden. Woede en verdriet vinden hier verlichting. Het is een eeuwige bron van onvoorwaardelijk liefde.

Tenslotte denk ik altijd maar: God houdt van iedereen. Godin maakt geen onderscheid. Of je nu een massamoordenaar bent of een heilige: Die liefde is voor iedereen evenredig beschikbaar. Mensen, waar ik de pest aan heb, worden ook liefgehad. Als je het verhaal van de verloren zoon voor je geest haalt, is het opvallend, dat juist zo’n dwalend schaap voor zoveel vreugde zorgt bij thuiskomst….Dus dat belooft veel goeds voor dit Zwarte Heksenschaap!

Helaas zijn we vaak zelf een kaalgeslagen woestijnlandschap of dichtgevroren vijver. Of we hebben een heel klein keelgat. Als de mensheid niet grotendeels werd geregeerd door angst, stonden we er heel wat beter voor.

Laat ik dan maar een moedige poging wagen en mijn angsten onder ogen zien…. Zo erg kan het toch allemaal niet zijn?

Het is heerlijk buiten. Het strand roept! Lekker mijn hondje in zee gooien. Misschien spring ik er wel bij!

hoed, jurk en tas

Vrolijke kleuren

Heks woont in Bermudadriehoekig veld van verduistering en verdwijning. Mysterieuze krachten verplaatsen haar huisraad van hot naar haar….

schrikken, vrede

Zulke oren schrik ik niet van

Vanmiddag valt het me opeens op tijdens het afrekenen van wat boodschappen, dat mijn creditcard niet op zijn vertrouwde plek in mijn portemonnaie  zit. Huh? Wat krijgen we nu? Op een holletje laveer ik tussen balende verkleumde toeristen en verhitte koopjesjagers door richting huis. Daar keer ik tassen om, kijk op onwaarschijnlijke plekken. En nog maar eens op de enige waarschijnlijke, mijn portefeuille. Ik haal die opnieuw helemaal leeg. Zoek onder het bed, ook zo’n vergaderplaats van weggelopen,-slopen en-kropen objecten.

schrikken

Soms vind je iets wel terug en ben je toch niet blij

Want daar ben ik intussen van overtuigd. Mijn halve huisraad heeft pootjes. En wandelt nieuwsgierig door mijn huis. Om een uiltje te knappen onder mijn bed…..

halloween_deed_schrikken_de_zwarte_decoratie_van_d_fotobeeld-rd022912b855549c7bc722f28789bd390_x7saw_8byvr_512

Ik weet van niets, mijn naam is haas, ik ben de onschuld zelve…

Nergens die verduvelde creditcard te bekennen. Ik probeer mijn hoofd helder te krijgen. Wanneer heb ik dat ding voor het laatst gezien? Helaas is het weer een echte whiplashdag vandaag. ‘Tuut tuut’, doet mijn hoofd. “U bent de eerst wachtende, tuut, tuut. Nu even niet. Zoek het uit. Tuut.’ Weken geleden heb ik met de kaart medicijnen besteld via internet, dat herinner ik me nog wel. Die bestelling is intussen zoek geraakt tijdens het versturen, berichtte het toeleverbedrijf me afgelopen week.

schrikkende vrouw

Nutteloze stress, Arghhgll, zinloze zoektochten

Alles raakt ook maar zoek in en om huize heks. Zelfs op weg naar mijn toverhol verdwijnen er dingen. Alsof ik in een Bermudadriehoekachtig veld verkeer.

Uiteindelijk blokkeer ik  creditcard dan maar. De mensen zijn heel vriendelijk, meelevend en behulpzaam. Er missen gelukkig nog geen gekke bedragen van de rekening….Tien minuten later komt de kaart tevoorschijn uit mijn tasje met autopapieren. Huh?

kiekeboe, verstoppen,

Plotseling springt de kaart tevoorschijn

Ja, pootjes gekregen, aan de wandel gegaan en in slaap gevallen onderweg, In dat tasje. Een andere verklaring heb ik er niet voor. Dus heb ik me geheel nutteloos opgewonden, nijdig gemaakt, zorgen ook. Ouderwets in de rats gezeten. En een legertje mensen aan het werk gezet om de kaart te vervangen.

animaatjes-schrikken-86811

Goeie hemel, wat een stress

Zo zit een mensenleven toch vol onnodig drama en overbodige actie. Echt, de helft kun je vaak schrappen van alle stress en zorgen. Maar met wat drama hebben we wel weer iets om over te kletsen, roddelen of ouwehoeren natuurlijk. Het is een basisbestanddeel van het ultieme glijmiddel in de sociale wandelgangen van de goddelijke soap: Een goed verhaal…..

zich een hoedje schrikken

Een hoedje schrik ik me maar wat graag echter!

ALBUS IS NIET MEER: Afscheid van Grote Vriend van Ysbrandt en PIPPI LOOPT OP ALLEDAG: Nieuw leven laat nog even op zich wachten

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het was een zeer late ochtendronde met Ysbrandt, het zonnetje scheen en de stad was gevuld met vrolijke mensen. Ontsnapt uit hun muffige winterhuizen. Genietend van de krachtige zonnestralen. Gewoontegetrouw fietste ik langs het Galgenwater. In de verte zag ik de baas van Albus in de weer met een paar mannen. Ze waren bezig met iets op één van de boten. Ik groette en wilde al doorfietsen, ondanks het enthousiaste geblaf van Ys, maar de baas kwam naar met toe gelopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

lieve schat

Albus, nog niet zo lang geleden

Albus zag ik nergens.”Je krijgt snoepjes , hoor Ysbrandt, ze moeten toch op…Hij is er niet meer,’ wist hij nog net uit te brengen en verdween het ruim in voor het beloofde snoepgoed. De vrouw van de baas vertelde me het hele verhaal. Hoe Albus’ tijd gekomen was. Hoe de laatste dag was geweest. Het afscheid. Hoe stil het nu is op de boot.

Al die tijd stond Ys als een gek te blaffen. Ondanks de lekkernijen.’Waar is mijn vriend? Ik wil lekker wolfhuilen met hem!’

Lieve Albus, rust zacht, lekkere mafkees. We zullen je vrolijke zottigheid missen!

even lekker WOLFHUILEN!!!!!!

De vrienden in betere tijden, samen wachten op een snoepje

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanmiddag had ik koorrepetitie. We werden bijgepraat over de komende uitvoering. Het onderwerp kleding kwam aan bod. De dames werd verzocht om zich en één van de kleuren van de regenboog te hullen. Een golf van emoties trok door de sectie alt en sopraan. Ik achtte het plan direct kansloos, maar ik heb dan ook een sterk visueel voorstellingsvermogen. Ik zag de dames in knalroranje, gifgroene en felgele outfits rondlopen…. ‘Misschien kan ik dat bananenpak van de zoon van pappa wel lenen’, dacht ik.

Om me heenkijkend zag ik dat pimpelpaars geen probleem zal opleveren. Er zaten minstens vijf dames in mijn blikveld met een trui of jasje in die kleur….

dweilt over de vloer met haar dikke buik

Hoogzwangere Pippi

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens de pauze werd er flink gelobbyd links en rechts om de plannen te dwarsbomen. Ik zat met wat dames de draak te steken met het gebeuren. “Ik heb een gewichtsgerelateerde garderobe”, zei de één, “dus ik weet niet in welke kleur ik dan pas”.  Een ander zag er geen enkel probleem in om goed voor gek te lopen. Ikzelf zie natuurlijk mogelijkheden om eens flink uit te pakken met iets, dat ik nooit elders zal kunnen dragen. Zoals een iriserende glittercreatie in violet…. En misschien voor de pauze tijdens het requiem m’n Elvispak. Dat is zwart en dat is dan de dresscode…..

nog even rust, meisje

Melkfabriek is er klaar voor

Morgen ga ik een dagje zingen. Tenzij Pippi gaat bevallen. Ze wordt nu wel heel erg dik!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

KATMAN, de handlanger en bondgenoot van de Zwarte Dolende Boerenridder, spreekt: Tipjes van de sluier van queeste Ferguut opgelicht…

en stond op internet

Deze poster hing bij de Albert Heijn in Nibbixwoude

Wie mist mij?

Ik loop op de dorpsstraat   59 – 69

Vanmorgen heel vroeg is die kleine ThayThay onder het mes geweest. Hij lijkt er weinig last van te hebben. Vanmiddag was hij een beetje zielig, maar nu dartelt hij alweer door het huis en observeert Ferguut.

runnen de tent

Enthousiaste vrijwilligers

Aan het eind van de ochtend belde ik met de dierenambulance in Hoorn. De vrouw, die ik sprak werd helemaal enthousiast van het verhaal van de dolende ridder. En het wonder van zijn thuiskomst. Ze heeft mijn blog van gisteren op hun Facebookpagina gezet. Dat heb ik gemerkt. Half Noord-Holland is het verhaal van deze wonderboy komen lezen….

behalve als je hem opsluit...

Mijn ridder is een heer en geen ongelikte beer

Ze vertelde me, dat het nog een hele klus was geweest om mijn schatje te vangen. De eerste poging mislukte, hij wist weer te ontsnappen. Uiteindelijk is het met heel veel moeite bij de tweede poging toch gelukt. Ze benadrukte nog extra het belang van een chip. Dat onderschrijf ik volledig. In het dierentehuis in Hoorn kost het een appel en een ei. Nog geen 15 euro meen ik me te herinneren.

Dus chippen

je katten, honden en kippen

Daar kan geen zoeksite aan tippen….

Zij gaven me ook het adres van de man, waar Ferguut toevlucht had gezocht in de barre omstandigheden van zijn queeste.

en vise versa

Katman houdt van katten

Vanavond sprak ik de man, die Ferguut heeft gevonden. Of beter gezegd: De panter heeft hem uitgekozen. Brutaal sloop hij op een nacht binnen door het kattenluik en richtte een enorme kattenbrokkenravage aan tijdens zijn vreetfestijn.  Een whiskasorgie. Hij was natuurlijk uitgehongerd. De vinder heeft zelf katten. Er stonden dus een aantal bakjes voer. Het contact was gelegd.

of heeft Katman iets met muziek?

Een tuinder?

Hierop volgde een periode van aarzelend aftasten. De Katman uit Nibbixwoude zette iets te eten buiten, de Ridderkat at zijn buikje rond. Begon steeds vaker te komen. Kwam dichterbij. Liet zich voorzichtig aanhalen. Maar niet oppakken en in een mandje stoppen. Katman wilde naar de dierenarts gaan om het monster te controleren op een chip. Onmogelijk. Zodra hij probeerde Ferguut in een vervoersmand te stoppen, brak de pleuris uit. Het gitzwarte bakbeest liet zich niet verbakken. “Jee, wat is hij sterk’, verzuchtte de man aan de telefoon.

in miniformaat, Ferguut niet zo mini....

Tijgers en panters zijn het

Zo had Ferguut de laatste twee maanden een bondgenoot. Een vriend in nood en iemand, die dol op hem was. Wat een geluk bij een ongeluk had die gozer!

Wat hij de maanden daarvoor allemaal heeft uitgespookt blijft een raadsel…

Katman heeft twee katten en die hebben wel eens mot. Ferguut kon het prima met allebei vinden! Ze hadden het gewoon gezellig met z’n drietjes! Hopelijk gaan ze hem niet teveel missen…

Echt een heer, die ridder

We prefereren gewoon een triootje

Uiteindelijk is de dierenambulance gekomen om het monster te temmen. Katman voelde zich wel een verrader, toen de kamerplanten om zijn oren vlogen. Ferguut gaf zich niet zonder slag of stoot over. De kat raakte gestrest en dat had zijn nieuwe vriend hem graag bespaard. Hij wilde gewoon zeker weten of er geen baasje liep te zoeken naar deze speciale kater.

En er liep een kattevrouwtje te zoeken. Al ruim vier maanden. Dagelijks stuurde ze in gedachten magische heksen-smsjes naar haar vermiste kater en schietgebedjes naar de Heilige Grote Kat. Zonder resultaat. helaas….

In het asiel hebben ze de chip ontdekt en dit baasje gebeld. Wat was ik blij!!!!

van alle zwarte monsters

Slaap lekker

Katman zei, dat hij Grote Poes, zoals hij hem noemt, weer uit het asiel had gehaald, als niemand zich had gemeld. Hij houdt van mijn monster. En ik weet zeker, dat het wederzijds is.

Misschien komt hij hem een keertje bezoeken. Dan kunnen we hier allemaal de Grote Vriend van Grote Poes zien. Zijn handlanger in al die avonturen. Zijn tijdelijke thuishaven.

   Afbeelding - versie 2      

Afscheid is een beetje sterven. Sterven is waanzinnig afscheid…..

opgenomen

Weggevlogen

Vanmorgen werd ik weer wakker gebeld door Jet, een veel later tijdstip nu. Met pijn in mijn hart schrijf ik het op: Tanneke is vannacht gestorven. Het was nog een hele strijd, dat afscheid. Zij was bepaald niet onbekend met de dood. Haar hondje Beer heeft een afgekloven knuffel en die noemde ze Het Kadaver… Ook wist ze als geen ander, dat het een overgang is.

Afscheid nemen is zo verrekte moeilijk. Vooral als het zo definitief is. Afgelopen nacht was onrustig. Pas heel laat viel ik in slaap. Dat heb je als heks, ik ben bekend met dat tussengebied.

in de hemel...

Het is er vast een gezellige boel

Vanavond heb ik nog een feestje bij de Wilde Boerenzoon. Dat is altijd supergezellig, vrienden van lang geleden. Maar ik blijf lekker thuis, in mijn huis vol bloemen. En brandende kaarsen. Wolkjes wierook.

het gebroddel in de modder

Afgelopen met het aardse gerups

Volgende week wordt nog een hele intensieve week. Maandag ga ik zingen bij Jan-Hendrik. Leven dendert gewoon verder.

Vanmiddag kocht ik een staatslot. Eindcijfer? Doe maar vandaag, 93, 9 maart. Terwijl ik het wegborg bedacht ik me dat Tanneke  93 wilde worden. Dat is niet gelukt. Ze verliet ons op 9/3…

Vanavond koester ik, ja wat? De intensiteit van dit afscheid. Deze schat was een zielsvriendin. Ik ga haar heeeeeeeeeeel erg missen.

Zo leerde ik haar kennen

TANNEKE

Zorgen om zieke vriendin, heks krijgt nieuw toilet en kikker met kapotte auto……

drukknop met 2 standen....

ER IS WEER EEN STORTBAK

Vandaag mannetjes, morgen mannetjes, de laatste loodjes… Het wordt wel heel mooi. En wat een verademing om weer een toilet te hebben…..

wat een chique vloer...

KATTEN KUNNEN ER WEER DINEREN

Vandaag was ook een crashdag voor de heks. Te moe om uit haar ogen te kijken. En toch mannetjes en hond uitlaten. Frogs heeft het varkentje vanmiddag opgehaald, maar onderweg naar mij toe stond zij auto opeens stil. Dat is al de tweede keer deze maand…. Dus ANWB gebeld en voor het eerst in zijn leven werd deze kikker weggesleept… Morgen wordt er geprobeerd om deze veertien jaar oude Ford te reanimeren. Spannend dus.

modernig

WAT EEN SCHATTIG FONTEINTJE

Ook heel spannend is hoe het verder gaat met Tanneke. Mijn vriendin is met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Kantje boord.  Ze is nog steeds heel ziek. Deze kanjer wil 93 worden, maar ik weet niet of ze dat voor elkaar gaat boksen. Wij willen haar nog lang niet missen, maar ik gun haar wel verlichting van al die pijn. Dat ze weer kan ronddansen en huppelen en alles wat niet kan achter een rollator….

handig tegen katten, die in toiletpot willen springen...

MOOIE ZWARE KLEP

Stomverbaasd was ze laatst bij het zien van haar foto’s:’ Wat zie ik er oud uit…”. Het schijnt iets te zijn van alle mensen. We zien onszelf veel jonger dan we zijn. Gelukkig maar. Ik zie in Tanneke ook altijd een jonge meid trouwens, tegendraads en eigenzinnig.

Morgenochtend om acht uur moet ik weer op. Schilders…..  Het zit er bijna op.

dan kunnen de frutsels en kikkers weer naar binnen

MORGEN ALLEEN NOG VERVEN