Road trip: Toverheks, Boeddhistische Non en Bosuil ofwel une Chouette Hulotte gaan op queeste; Reizen naar buiten en naar binnen…. Een geneeskrachtig avontuur.

De aspirant monnik bekijkt de vogel voorzichtig.

Als ik een goede week in het klooster ben hebben we les op een andere locatie: New Hamlet. Het is een flink end rijden, dus iedereen is al vroeg uit de veren om op tijd bij de bus te zijn. Heks gaat met de auto, ondanks het dringende verzoek om dat niet te doen. Iemand spreekt me er zelfs vermanend over toe. ‘Klets maar raak,’ glimlach ik onschuldig zwijgend naar de bemoeial, ‘Ik heb zo mijn redenen om met eigen vervoer te gaan en die gaan je niets aan!’

We krijgen hulp van een paar lieve dames. Deze schat heeft ook een gele Peugeot 107 vertelt ze me. Wat een toeval! Een Franse versie van Heks!

Heks wordt regelmatig op de vingers getikt over allerlei vermeend slecht gedrag. Gisteren nog hier in de kerk. Waarom ik toch altijd op het nippertje naar binnen schuif. Of ik soms aandacht wil trekken? Stond ik me toch nog een beetje te verdedigen, omdat ik de vingertikster graag mag…. De vrouw heeft wel een punt natuurlijk, zeker in haar optiek. Maar ja. Ik heb nu eenmaal de grootste moeite om waar dan ook op tijd te zijn, überhaupt om waar dan ook te zijn!

In het klooster kost het me niet de minste moeite om op tijd te zijn. Ik heb gewoon niets anders te doen: Geen hond uitlaten, behandelaars bezoeken, administratie bijhouden, huis opruimen….. Met het grootste gemak arriveer ik overal op het juiste tijdstip. Heerlijk. Ik haast me nergens voor en als ik iets niet haal, laat ik het gewoon schieten.

Vanmorgen rijd ik met mijn vriendin, de Nederlandse non, naar het andere klooster. Op ons gemak gaan we op pad. Als we het dal uitdraaien en op de heuvelkam terecht komen stokt zoals altijd de adem in mijn keel. Het uitzicht is adembenemend! Kilometers ver kijken we door de Dordogne. Ontroerd rijd ik over de kam langs het dal.

Plotseling zien we een bevriend echtpaar langs de weg lopen. Voor hen uit loopt een dame met een enorme vogel in haar handen. Het is een uil! Heks stopt haar auto. Snel springen we er uit. De vrouw legt de vogel in een greppel en gaat er snel vandoor. ‘Hij lag op de weg, hij is gewond! Helaas heb ik geen tijd om me er verder mee bezig te houden. Ik heb haast, ik moet naar mijn werk, mijn baas zit op me te wachten!’

la chouette hulotte

la chouette hulotte

Onthutst staan we te kijken. ‘Leeft die uil nog?’ informeer ik bezorgd. Het beest leeft nog. Onze vriend haalt hem voorzichtig uit de greppel en houdt hem omhoog. Goeie hemel, wat een prachtig dier! Eén oog zit dicht, maar zijn andere oog kijkt me helder en wakker aan. Ik voel mijn hart opengaan.

‘Hij is waarschijnlijk geraakt door een auto,’ zeggen we tegen elkaar, ‘Hij moet naar een dierenarts.’

Onze vriendin, de non, helpt het gezelschap uit de droom. ‘Je hoeft hier echt nergens aan te komen met gevonden wild. Vorig jaar vond ik een aangeschoten hert. De enige, die ik ervoor kon interesseren was de jagersvereniging. Geen dierenarts wil er zijn handen aan branden. Zij willen alleen maar huisdieren. Of vee. We moeten iets anders verzinnen…..’

We besluiten naar het andere klooster te rijden en het gewonde dier mee te nemen. ‘Ik laat je niet in de steek, uileballetje,’ slis ik stiekem in uilentaal tegen de vogel, ‘Ik zal zorgen dat je ergens wordt geholpen, wees maar niet bang!’

Uit mijn lijf komt een veld rustgevende moeder-aarde-energie. Het legt een deken van liefde en kalmte rondom het diertje. De Godin heeft zich het lot van haar vogelkind aangetrokken. De Grote Moeder gaat alle zeilen bijzetten om dit prachtige schepsel te redden!

‘Misschien is er wel een dierenarts onder de deelnemers aan de retraite,’ zeg ik hoopvol tegen mijn vriendin, als we weer onderweg zijn. Zij zit naast met met de uil in een knalgele gebloemde koeltas op haar schoot. Hij zit gerieflijk op een fleurig tafelkleedje! Het dier is gelukkig heel rustig. Stress is funest. Dodelijk vaak bij aangeschoten wild….

Bij de dierenarts

In het klooster blijkt dat er inderdaad een dierenarts aanwezig is: Eén van de aspirant monniken beoefende in zijn vorige leven dit beroep. Na de lezing snorren we hem op. Ook een paar dierlievende dames staan ons met raad en daad terzijde. Zij vinden een kliniek in Bordeaux, waar ze wild behandelen in plaats van opeten. En een vogelresort in Arcachon, die het dier na de eerstelijns behandeling wil rehabiliteren!

‘Het beestje ziet er behoorlijk levendig uit,’ de knappe aspirant kijkt me verbluft aan, ‘en hij is zo relaxed, dat is echt een wonder. Soms gaan ze dood van de stress nog voordat je iets voor hen hebt kunnen doen. Ik laat hem dan ook zoveel mogelijk met rust, volgens mij is hij prima te redden! Maar dan moet hij helaas helemaal naar Bordeaux!’

‘Het is wel een ongelofelijk end rijden,’ roepen mijn nieuwe vrienden door elkaar. We staan te overleggen hoe het nu verder moet. ‘Ik vind het geen probleem om te gaan, als jullie me het adres geven en eventjes met die mensen willen bellen dat ik er aan kom, dan ga ik direct op weg,’ verzucht ik. Ik laat dit dier niet stikken!

Mijn vriendin  de non kijkt me stralend aan. ‘Ik ga mee, we hebben vanmiddag toch geen dharma-discussie, ik heb mijn handen vrij, dus het komt prima uit!’ Ha fijn. Een road trip met mijn maatje! De uil wordt met koelbox en al in een kartonnen doos gezet. Zorgvuldig bevestig ik het geheel in de veiligheidsgordels. Even later zijn we op weg.

Weer is er een péage ondergelopen door de overvloedige regenval. Dat betekent ook nog eens omrijden! We nemen de prachtige route national. Die is behoorlijk bobbelig, hetgeen me zorgen baart. Ik hoop dat Uil er niet al teveel last van heeft! De weg voert ons langs kleine dorpen en stadjes. Wat is het hier toch schitterend mooi. Op ons gemak rijden we naar Bordeaux.

Intussen zitten we heerlijk met elkaar te praten: Mijn vriendin vertelt me haar hele levensverhaal! Daar hebben we alle tijd voor! Tegen het eind van de middag zijn we in de grote stad. Het is druk, want vrijdagmiddag en spits. De TomTom voert ons echter moeiteloos via een tussenweg naar het doel, een schier onvindbare kliniek.

‘Ah, een Hulotte!’ roepen de artsen in koor als we met onze kleine gewonde vogelvriend binnenkomen. Ofwel een Chouette Hulotte, een bosuil! Wat klinkt dat ook weer lekker, zo’n zoete chouette in plaats van een uil….. Ze tillen hem uit de doos. Geroutineerd wordt hij bekeken. Het beest geeft geen kik. De dokter aait hem over zijn bolletje en hij vindt het heerlijk!

‘Het is zo’n schatje, ik kon hem ook gewoon knuffelen en aaien, dat had ik helemaal niet verwacht,’ zegt Heks verwonderd tegen de arts. ‘Van alle uilen is dit de meest lieve soort. De gemiddelde uil kan best agressief zijn, die moet je echt niet proberen te aaien. Handschoenen zijn dan onontbeerlijk…. Maar deze soort is erg vriendelijk!’

Nou, was ik al verliefd op het dier, dit kleine wonder, dan word het nu alleen maar erger. Verrukt kijk ik hoe ze mijn schatje meenemen voor een grondig onderzoek. We wachten rustig totdat de artsen klaar zijn met het beestje. We willen uiteindelijk weten hoe het afloopt natuurlijk!

‘Hij heeft alleen een flinke bloeduitstorting rond zijn oog, zijn vleugels zijn goddank nog intact. Hij heeft absoluut een aanvaring met een auto te verduren gehad! We geven hem antibiotica en wat cortisonen. Maandag gaat hij naar Arcachon, voor revalidatie. Hij komt er weer helemaal bovenop. Dank jullie wel voor het brengen, niet veel mensen getroosten zich die moeite!’

We nemen tevreden afscheid. Wat heerlijk dat het zo goed afloopt. Dolgelukkig beginnen we aan de terugweg.

‘We gaan het eten in het klooster niet meer halen, Heks, zullen we ergens onderweg stoppen om iets te drinken?’ Een prima idee. Omdat het intussen erg druk is op de weg schieten we toch geen bal op. In een stadje doen we ons te goed aan koffie met gebak. We wandelen het hele plaatsje rond en babbelen intussen vrolijk verder over het leven in het algemeen en onze levens in het bijzonder!

Na een heerlijke middag achter het stuur met het beste reisgezelschap ooit komen we terug in het klooster. Tevreden, vrolijk, opgewonden en blij. Over een paar weken laten ze Uil weer vrij. Waarschijnlijk vindt hij zijn weg terug naar zijn habitat. Hemelsbreed is het niet eens zo ver naar Arcachon. Zo’n vogel vliegt met het grootste gemak over al die bergen en heuvels heen!

s’Avonds lig ik lekker in mijn tent. De eerste nacht van mijn verblijf  hier zat er een uil te roepen in de boom boven mijn hoofd. Een waanzinnig prachtig geluid. Ik kon er zelfs niet van slapen! Nu is het rustig. Alleen geritsel van bladeren. ‘Zou het dezelfde uil zijn geweest zijn?’ vraag ik me af. De kans is groot, want we hebben het dier hier vlakbij gevonden.

De volgende dag vind ik een piepklein veertje in mijn koelbox, tezamen met een uilepoepje op mijn gebloemde tafelkleedje. Het kleedje spoel ik uit. Dus uilen poepen, ondanks hun tevens produceren van uilenballen. Ze hebben gewoon ook een cloaca, net als alle andere vreemde vogels!

Het veertje plak ik in mijn aantekeningenboek. Een klein bewijs van de onwijs gave redding van een wijze vogel.

DSC03941

Zelfmoordpil voor als je niet meer wil. Beschikbaar voor iedereen? Of voor mensen boven de 18? Of vanaf 80 jaar? In de aanbieding bij het Kruidvat? Gewoon online te bestellen? Vragen, vragen……. Of moet je het leven maar verdragen?

Vanmorgen ontwaak ik voor de televisie. Het journaal schudt me pas echt goed wakker.  De Coöperatie Laatste Wil en de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) bepleiten om een zelfmoordpil op de markt te brengen. Iedereen die niet in aanmerking komt voor euthanasie kan dan gewoon het heft in eigen hand nemen. Toe maar.

Een proef met mensen vanaf 18 jaar wordt de politiek dan weer te gortig. Maar met mensen vanaf 80 is misschien wel een goed idee. De politiek in de vorm van Pia Dijkstra van D66 komt komt nog dit jaar met een wetsvoorstel dat het senioren mogelijk moet maken hun leven te beëindigen als ze er zelf helemaal klaar mee zijn en er echt niets meer van kunnen verwachten.

Opeens ben ik klaarwakker. Mijn ogen puilen uit mijn kop van nijd. ‘Gdvrdmm’, grom ik binnensmonds. Wat is dit nu weer voor’n idioot gedoe? Boven de 80 ben je blijkbaar niet meer zoveel waard. Belachelijk! Mijn moedertje is 80: Haar broze leven is hartstikke kostbaar!

Heks is tegen de zelfmoordpil. Ik begrijp dat er behoefte aan is. Ikzelf heb ook regelmatig gewenst uit mijn lijden verlost te worden. Als ik weer eens een jaartje of wat doodziek in bed lag. Zonder dat iemand het in de gaten had. In het tijdperk voor LDN. Of als ik weer eens werd uitgemolken en uitgekotst door een narcistische vriend, vriendin, geliefde of wat dan ook. En daarbij dan ook nog eens in bed lag te rotten. Die combinatie is dodelijk kan ik je vertellen, alleen je gaat er niet dood aan…..

Maar goed. Toch ben ik er tegen. Terwijl tegelijkertijd ik ook vind dat je mensen met die problematiek niet kunt laten barsten. Tevens weet ik dat de regelgeving rondom euthanasie erop neerkomt dat je je lijden louter verkort, als je toch al op sterven na dood bent. Alle andere gevallen komen niet in aanmerking. Dus ben je net als Heks eindeloos ziek, maar je gaat er niet aan dood: Jammer dan.

Nu worden ME-patiënten natuurlijk helemaal niet geholpen in Nederland. Zogenaamd stellen we ons aan. We moeten vooral sporten terwijl het niet gaat: Om conditie op te bouwen! Vanuit die hopeloze niet werkende levensgevaarlijke cognitieve braaktherapie. Een lekkere chemokuur waar in Noorwegen 70% door geneest krijgen we niet. Ik heb er graag een kaal bolletje voor over om mijn leven terug te krijgen. Maar nee. Zoek het maar uit.

Bij mij in de kerk heeft een aantal jaar geleden een ME-patiënte zich van het leven beroofd. Ze kon de uitzichtloosheid van haar lijden niet meer aan. Iedereen schrok zich een ongeluk. Jeetje, wat verschrikkelijk. En daar bleef het bij. Nooit meer iets over gehoord.

Stel je voor dat die zelfmoordpil er komt. Voor iedereen en alle leeftijden…… Er komt een run op, let op mijn woorden! Door ME-patiënten. Een sukkeldrafjesrun. Door uitgeputte mensen. Die eigenlijk te moe zijn om em in te nemen.

Maar Heks hoeft zo’n pil niet. Ik wil leven. Ook al doet het pijn.

Vanmorgen wandel ik langs de Singel. Het druilt van de regen. Het is guur en koud. Ysbrandt vindt het ook maar zozo. Toch breekt de zon door in mijn hart. Straalt er warmte uit mijn ogen. Kan iedereen weer op mijn glimlach rekenen.

Na een jaar depressie als gevolg van narcistische mishandeling begin ik weer te leven. Ik heb geen haast meer. De ongedurigheid is voorbij. Het schelden is verstomd. Ik ben precies waar ik moet wezen. Hier in dit lastige prachtige lijf. In mijn mooie waardevolle amoebe-leventje.

Psychiater en publicist Bram Bakker: Zelfmoordpil

Over de lobby voor een levensbeëindigende pil bij psychisch lijden en de tegenargumenten daarvoor

Compliment van een vent. Door één deur met een charmeur. Een telefoonnummer op de koop toe, nou moe! En dan op de loop: Heks houdt geen uitverkoop!

Vandaag gaan we met mijn koor de gehele dag oefenen op de Matthäus Passion. Om kwart voor tien ren ik de deur uit met Varkentje aan de riem. Die gaat een dagje bij ome Frogs bivakkeren. Ik loop naar de Lange Mare, want daar staat mijn auto. Niet. Oh.

Ik snel helemaal naar de andere kant van de steeg: Er staat me bij daar te zijn uitgestapt onlangs. Maar als ik ter plekke kom: Geen kanariepiet. Opeens meen ik me te herinneren dat mijn kuikentje voor de Schouwburg staat. Ik ben intussen al zeker tien minuten bezig…..

Uiteindelijk vind ik mijn autootje terug. Ik rijd de stad door. Het is nationale slakkendag. Alle slijmvormige rijbekwamen uit de regio glijden traag via hun slikkige slakkenspoor voor me uit. Ze zorgen ervoor dat ik bij elk stoplicht moet wachten!

Ome Frogs neemt het hondje van me over. Ik ben intussen echt te laat. De slakkengang zit er goed in! Op mijn gemak glijd ik langs bedauwde grasvelden vol krokussen. De zon doet duizenden druppeltjes glinsteren. Het is waterkoud.

Eenmaal in de kerk ben ik toch nog op tijd voor het inzingen. Gelukkig maar. Ik heb slecht geslapen vannacht en mijn stem is nog helemaal niet wakker. Schor kraak ik mee met de glijtonen. Stiekem riedel ik een paar boventonen. We zijn begonnen!

In de pauze spreid ik mijn tafelkleedje voor me uit op tafel. Ik lunch met geroosterd brood, zalm en bietenspread met wasabi. Een gekookt eitje maakt mijn feestmaal af. De andere alten moeten lachen. Ze is weer lekker bezig, die Heks.

We houden een uur eerder op. Onze dirigent is tevreden. ‘Oh jee,’ moppert mijn maatje, ‘Mijn zoon komt me halen, maar hij komt pas over een uur.’

We bellen hem op met mijn telefoon. De goede man is onbereikbaar. Helaas heeft ze haar huissleutel niet bij zich, het heeft dus geen zin om een stukje om te rijden om haar af te zetten. ‘Je mag wel met mij mee,’ grapt Heks. Dat lijkt haar wel wat, kan ze eindelijk al mijn katten zien! En Ysbrandt, de grote charmeur. Maar het is niet praktisch….

Als ik terug ben in de binnenstad haal ik snel een paar boodschappen. Op de hoek van de straat bots ik bijna tegen een knappe kerel op. Hij duikt plotseling op uit de  bloemenwinkel. Stralend kijkt hij me aan. ‘Hallo!’ begint hij enthousiast’ ‘Hoe gaat het met je?’ Ik bekijk hem eens goed. Prettig open gezicht, heeft wel iets bekends, maar ik kan hem niet thuisbrengen. ‘Ken ik je ergens van?’

‘Ja, we hebben onlangs koffie gedronken in de stad,’ antwoordt hij in vlekkeloos Duits. Mijn hersens kraken. Er gaat geen belletje rinkelen. Hij bluft vast maar wat. ‘Wat zie je er prachtig uit! Ga je mee ergens iets drinken?’ vervolgt de charmeur. Ik pieker er niet over.

‘Een ander keertje dan?’ Hij laat zich niet uit het veld slaan. ‘Kom geef me je nummer.’ Geen denken aan. ‘Dan geeft ik je mijn nummer! Ich bin in dich verliebt!‘ Toe maar. Dat is snel! Op het eerste gezicht!

Ik heb geen telefoon bij me om zijn gegevens in op te slaan…. Ik sta intussen te bedenken hoe ik me hier uit wurm.

Ik bevind me op een steenworp afstand van mijn huis en ik wil onder geen beding dat deze vasthoudende vleesgeworden verleiding weet waar ik woon!

Ik loods hem de winkel in. Daar schrijft hij zijn nummer op een papiertje dat hij van de toonbank grist. De dames achter de balie kijken verbaasd. Ik geef hen een knipoog. ‘Hij wil per se zijn telefoonnummer geven….’ fluister ik. Even later duwt hij een briefje in mijn hand. Ik loop achter hem aan de winkel uit, maar treuzel lang genoeg om hem uit het oog te verliezen.

Eenmaal buiten maak ik me snel uit de voeten. Ongezien verdwijn ik om de hoek en vliegensvlug schiet ik het portiek van mijn huis in. PPPfffff. Ik ben nog niet toe aan mannengedoe.

Het is natuurlijk wel leuk dat ik weer aanbidders heb. En een beetje uitgaan zou me vast goeddoen. Maar alles op zijn tijd. Ik denk aan de wijze woorden van de paragnost Peter van der Hurk: Zorg dat je eerst weer helemaal stevig op je benen staat. Als je jezelf laat zien in je kracht kan degene die bij je past je ook vinden. Niet meer settelen voor minder!

Als ik later nog eens naar het inderhaast neergeschreven telefoonnummer kijk zie ik dat het op een flyer is geschreven. ‘De Godin in Jezelf’ staat er op. En ook: ‘The Goddess Within’, ‘Lady of the Dragonfly’. En tot slot: Dance the Goddess within……

 

Stalkers: Je hebt ze in alle soorten en maten, maar meestal zijn het narcisten en psychopaten. Over het algemeen heb je niets in de gaten, totdat ze hun mond voorbij gaan praten. Ik distantieer me ervan: Ik wil lachend doodgaan!

Vannacht zie ik een documentaire over het leven van George Harrisson. Ik val er midden in, maar dankzij mijn dure televisieabonnement kan ik het programma opnieuw starten.

Ik slaap al een paar nachten slecht. Nare gedachtes houden me uit de slaap. Van slechte mensen word je slecht, dus als mensen zich ziek gaan gedragen moet je bij hen uit de buurt blijven. Het beste is dan dat je er geen gedachte meer aan wijdt. Gemakkelijker gezegd dan gedaan…….

Geobsedeerde stalkers heb je in alle soorten en maten. Heks heeft er al heel wat de revue zien passeren. Ze hebben allemaal 1 ding gemeen: Het ontbreekt hen aan geweten. Zelf zijn ze zielig en sneu en heel gevoelig voor kritiek. Maar een ander maken ze met het grootste gemak kapot……

Een geliefde methode is om de ander van iets te beschuldigen, dat ze zelf doen! Mijn vroegere buurman Aarsvetertje was daar een goed voorbeeld van: Hij gaf mijn hond aan bij de politie wegens bijten, de hond was nog nooit in zijn buurt geweest, maar de man was zelf bezig om mijn hond dagdagelijks stiekem te treiteren.

Als Heks haar hielen lichtte stond hij aan mijn voordeur te vervelen: Eindeloos aanbellen en rare geluiden maken! Zo krijg je een hond wel gek! Ik hield er een gestresste en moeilijke hond aan over. In die periode zijn ook zijn huidproblemen ontstaan…..

Ook stuurde hij de wijkagent op mijn dak omdat ik de krant uit zijn brievenbus zou stelen: Heks had echter een abonnement in die tijd en de Veter niet. Elke dag werd haar krant gejat….. Rara wie deed dat?

Mijn vriendin Doglady heeft ook een stalker. Een leip oud wijf uit haar buurt wacht haar op als ze met haar roedeltje gaat wandelen. Het maakt niet uit op welk tijdstip, die gestoorde vrouw staat altijd paraat! Zodra Doglady ergens een winkel ingaat en haar hondjes achterlaat, begint de griezel de beestjes te pesten….. Soms zo erg, dat de epileptische woefer een aanval krijgt…….

En waarom? Het krankzinnige secreet wil 1 van de hondjes hebben…..

Nu vind ik het wel zielig voor mezelf, dat ook ik naar alle waarschijnlijkheid weer een gek op mijn dak heb sinds kort. Er is plotseling een volstrekt leeg Facebookaccount aangemaakt op mijn unieke naam, dus het lijkt er op dat iemand zich voor me uitgeeft……

 

Ooit had ik een hele enge stalker achter me aan. Ik werkte in de kroeg en had de zielige verhalen van deze man aangehoord. Meermalen. Hij had een krankzinnige moeder, een gemene stiefmoeder, een nare jeugd gehad, zeer veel moeite met relaties met vrouwen, was eenzaam en ga zo maar door. Heks was lief en aardig voor hem, zoals voor alle zuiplappen, klaplopers en ander tuig, dat aan mijn bar om mijn aandacht stond te bedelen.

De man zag er normaal uit, dronk cappuccino met een sigaartje erbij. Maar stiekem achtervolgde hij me ’s avonds naar huis en probeerde bij me in te breken. Ik hoorde hem aan mijn voordeur morrelen en akelig hijgen, maar kon hem niet zien. Het was nog voordat ik een kijkgaatje in die deur had.

Ik had dus totaal niet door dat hij het was. Pas toen hij me tijdens mijn werk adviseerde om de inbreker te lijf te gaan met een winkelwagen volgelast met satehprikkers, zoals hij dat een keertje had gedaan bij iemand……. toen viel het kwartje. Ik zag zijn malafide grijns door het beleefde masker heen schemeren.

Nog lange tijd heeft dit sujet me gestalkt. Slechts consequent negeren, niet ingaan op hele enge dreigbrieven en verandering van werkkring hebben me van die man verlost.

Aarsvetertje is uiteindelijk verhuisd maar helaas nooit helemaal verdwenen. Nadat hij twee eerdere auto’s aan gort heeft geslagen is nu mijn piepkuikentje aan de beurt. Regelmatig zit er weer een verse deuk in  of heeft er iemand ducktape opgeplakt om de lak los te weken…..: De Veter is weer actief denk ik dan. Hij zal wel weer boos zijn over iets in zijn sneue bestaan en zich willen afreageren…..

Binnenkort ga ik naar een trainingsdag over narcisme en psychopaten. Heks heeft een beetje teveel last gehad van zulke types in haar leventje. Veel verdriet ook. Van de griezel in de kroeg hield ik niet, maar Aarsvetertje is jarenlang een graag geziene gast geweest in Huize Heks. Ik heb ongelofelijk veel verdriet gehad van die kwibus…..

Met narcisten en psychopaten gaat het goed zolang je doet wat zij willen. Zodra je dat echter niet doet zijn de rapen gaar. Toen ik bijvoorbeeld geen liefdesrelatie met de Aarsveter wilde nadat hij er jarenlang stiekem op aan had gestuurd was ik zuur. Het feit dat ik griezelde bij het idee deed niet ter zake. Wat ik voel en wil deed er niet toe. Er telt maar 1 ding: Het wel en wee van de narcist!

Vanaf dat moment is alles geoorloofd om jou kapot te maken. Opeens blijken ze helemaal niet over het vermogen te beschikken om lief te hebben. Haten kunnen ze echter als de beste, nou, berg je dan maar!

Vannacht kijk ik naar de documentaire over die oude Beatle. Ik heb nauwelijks LP’s aangeschaft als jonge vrouw, maar van hem heb ik er eentje in de kast staan! Wat een levensverhaal! Hij kwam er achter, dat succes en roem er niet zoveel toe doen. Hij mediteerde zich suf en ging toch dood aan kanker. Zo zie je maar, het verband tussen ziekte en niet aan jezelf werken slaat nergens op. Hij leerde zijn lesjes en stierf jong….

Zijn passie voor Indiase muziek, de ontdekking dat alle ervaringen belangrijk zijn, volledig leven, Heks herkent het. Toen hij ziek werd heeft hij zich door mijn leermeester Alex Orbito laten behandelen….. Raakvlakken.

Gisteren in de kerk ging het ook al over de nutteloosheid van het najagen van geld en goed, aanzien, roem,  succes en wat al niet. Je hebt er niets aan, het roest, rot, houdt op en vergaat. Net als je prachtige lichaam. Slechts liefde, je goddelijke vonk en verbinding doen er toe. De werkelijke schatten in het leven. Dingen waar veel mensen geen boodschap aan hebben, maar waar het echt om gaat. Je komt dat tegen in alle religies.

We zijn niets zonder de ander.

Een narcist weet dat ook, vandaar dat ie die ander terroriseert. Liever negatieve aandacht dan helemaal niets. Wat de narcist niet weet is dat er maar 1 weg is naar de ander. Die weg loopt via het hart. Waar compassie, vergeving en liefde wonen, onbekende termen voor de narcist.

Voor Heks zijn het echter essentiele zaken. ‘Als je liefde en compassie kunt genereren is iedereen je partner!’ zegt Thich Nath Hanh. Het zijn misschien niet allemaal de meest ideale partners. Maar toch.

Met liefde en compassie in je hart leven. En dan: Lachend doodgaan!

Zalig zijn de schelen, want zij zullen god dubbelt zien! Wat een geluk! Heks is zo loens als een kameel! Kortjakje krijgt een sikje van het op haar rug liggen. Mooie preek in mijn kerk waar god ook een vrouw is: Gezegend zijn alle knuppels en kreukels der aarde. Sukkels, stumperds en sufferds, niet getreurd: Juist de neurotische en onevenwichtige mens vangt af en toe een glimp op van het goddelijke!

MMMMkeurmerkbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Altijd is Kortjakje ziek. Midden in de week! Maar ’s zondags niet……. Zodoende zit ik dan zondag toch weer in de kerk, zij het wel zonder boek vol zilverwerk. Maar ja, ik verdien dan ook niet bij, terwijl ik op mijn rug lig. Ik geef alleen maar geld uit…. Aan allerlei veelbelovende medicatie.

want zij zullen vertroost worden

Zalig zijn de armen van geest

Vorige week is het weer zover. Heks ligt gestrekt. Een gemeen virus heeft me in zijn greep. Eerst heb ik het niet eens in de gaten. Ik weiger gewoon toe te geven, dat het einde verhaal is voor dit moment. Voor je het weet lig ik weer maanden plat, dus ontkennen lijkt een betere optie.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Halverwege de week echter zak ik volledig weg in een moeras van kwalen en pijntjes. Nou ja, pijntjes. Een uitslaande brand in mijn zenuwbanen zul je bedoelen. Snotterend en snikkend heb ik Cowboy aan de telefoon donderdag. ‘Kan ik wat voor je doen?’ oppert mijn lief. Tja, wat kun je doen op afstand. Soepje koken? Hond uitlaten?

want zij zullen de aarde beërven

Zalig de zachtmoedigen,

Zodoende modder ik maar zo’n beetje aan in mijn eentje. Frogs haalt het hondje een paar keer op. Ondanks zijn overvolle werkschema. Helaas is hij zo ontzettend druk, dat het bij die twee keer blijft. Een druppel op een gloeiende plaat.

 want zij zullen verzadigd worden

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid

Zo word ik weer eens goed met mijn snotterende neus op de keiharde feiten gedrukt. Zodra ik helemaal onderuit ga, zie ik niemand meer. Tegelijkertijd heb ik juist heel veel behoefte aan een beetje hulp en aandacht. God, wat voel ik me beroerd!

want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de barmhartigen

Het ergste is, dat ik zoveel moet. Er ligt een hele stapel kloteklusjes op me te wachten. Door alle verbouwingen van de afgelopen tijd ben ik de grip op mijn amoebe-bestaan volledig kwijtgeraakt. Wat een triest gegeven toch. Gênant eigenlijk. Een volwassen vrouw, die na wat getimmer in en rond haar huis compleet burn out is!

Maar het is de realiteit.

want zij zullen god zien

Zalig de reinen van hart

Vrijdag krijg ik hulp van mijn boekhouddame. Die kolere-bonnetjes zijn nog steeds niet opgeteld en ingeleverd. ‘Ik kom een uurtje!’ Oh jee, dat is veel te kort! En waar haal ik de energie vandaan om te zorgen dat we überhaupt mijn werkkamer in kunnen. Er is daar onlangs een kledingbom ontploft. Althans, daar lijkt het op.

want zij zullen god dubbelt zien

Zalig zijn de schelen

Zo ben ik dan midden in mijn griepaanval druk bezig met opruimen en boekhouden. Met een gloeiende koortskop en een leeg en lam lijf. Ik sta idioot vroeg op en weet in een paar angstige uren de boel zodanig voor te bereiden, dat we dezelfde middag de gehele boekhouding op orde krijgen…..

versmaad en vervolgd en op de brandstapel gesmeten en liegende allerlei kwaad van gesproken

Zalig zijn de toverheksen

Daarna is het natuurlijk echt op bij Heks. Ik kruip in mijn bed en kan geen pap meer zeggen. Laat staan eten. Als een levend lijk breng ik de daaropvolgende dagen voor de televisie door. Ik bekijk stompzinnige programma’s. Iets doen zit er niet meer in.

want zij zullen kinderen Gods genoemd worden

Zalig de vredesstichters

Zo zeg ik dan alles af wat leuk en sprankelend is. Zoals de Indiase zangavond met mijn studiegenoten. Helaas, het gaat me niet lukken. Of de architectuurtocht van mijn lief. Geen denken aan. Ook een etentje met wat oude vrienden zit er niet in. In de oorspronkelijke planning zou ik zondagavond sowieso niet kunnen. Op het laatste moment overweeg ik om toch te gaan. Ik lig uiteindelijk toch maar in bed te stinken. Een uitje lijkt zo aanlokkelijk.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Maar ja, mijn stomme dieet. Straks is er weer niets eetbaars voor me. Dat blijft een probleem met feestjes en partijtjes. Zelfs als ik aangeef dat ik kom, is er vaak weinig wat ik kan hebben. Het blijft pijnlijk om op olijven te teren, terwijl de rest zich volpropt met gehaktbrood en pastasalades……

zalig

Zondagochtend echter, in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ben ik van de partij. De preek is mooi. Een hart onder de riem. Het gaat over ‘de Bergrede’ ofwel de zaligsprekingen. ‘Zalig zijn de armen van geest’ en dergelijke. Tegenwoordig vertaald als ‘Gezegend zijn de …..’

yesyesyesyes

De tekst doet tranen in mijn ogen prikken. Ik ben warempel diep geraakt door deze oude wijsheid. Soms twijfel ik aan mijn manier van leven. Ik voel me dan zo’n sukkel. Mensen hebben van me gejat, me onheus bejegend, op mijn hoofd gescheten. En niet de eersten de besten! Vaak mensen, die ik vertrouwde. Omdat ze dichtbij me stonden……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

En het lukt me maar niet om verhaal te halen. Ik scheld wel, maar een poeier uitdelen krijg ik niet voor elkaar. En wat schiet je er ook mee op? Oog om oog, tand om tand? Het is toch volledig achterhaald! Dit reptielenbreingedrag……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

De ‘Bergrede’ echter inspireert me weer. Hier gaat het om. Niet om wat een ander je aandoet, of hoezeer een ander het laat afweten…… De wereld zit vol met hongerige manipulatieve en inhalige medemensen…..

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijnbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Het gaat erom hoe je jezelf verhoudt tot de wereld. Zachtmoedig, vredelievend, eerlijk. Met een hart vol liefde. Niet dat je er veel mee opschiet! Je delft absoluut het onderspit met deze houding als je je onder de wolven begeeft. Maar je bent wel een gezegend mens! En dat is ook wat waard……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

“Zalig de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der Hemelen,

Zalig zij die treuren, want zij zullen vertroost worden,

Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven,

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.

Zalig de barmhartigen, want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de reinen van hart, want zij zullen god zien.

Zalig de vredesstichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden,

Zalig de vervolgden om der gerechtigheid wil, want hunner is het Koninkrijk der hemelen

Zalig zijt gij, wanneer men u smaadt en vervolgt en liegende allerlei kwaad van u spreekt, om mijnentwil. ”

Mattheüs 5 vers 1-12

keurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerk

“Zalig zijn de schelen, want zij zullen God dubbelt zien,” Herman Pieter de Boer en Betty van Garrel.

MMMM

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Scheppingsverhaal volgens Heks: GENESIS+HEKS=GEKSCHERIS. Een oorspronkelijker benadering van onze oorsprong.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Zondige zondag in de kerk gaat het over het scheppingsverhaal? Welk? Eén uit de bijbel. Er staan twee versies in Genesis. Dit is de versie met de magische boom der Kennis van Goed en Kwaad, de pratende slang en de vrouw die uit de man voortkwam. Redelijk onwaarschijnlijk allemaal. Vooral dat laatste!

Er zijn net zoveel scheppingsverhalen als er menselijke culturen bestaan. En misschien nog wel meer, want je ziet er twee in de bijbel alleen al.

Nu heeft de bijbel het goed gedaan qua verspreiding. Zeker sinds de uitvinding van de boekdrukkunst. Dus de daarin vertelde verhalen vormen de basis van onze westerse kijk op het fenomeen schepping.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Sinds de evolutietheorie is er een beetje de klad gekomen in de letterlijke versie. Er is nog maar een beperkte groep mensen die denkt, dat een of andere oude Sinterklaasachtige Godheid ons uit de klei heeft getrokken.

Eerst de man, Adam, want hij nam zichzelf als voorbeeld, dus vandaar. En daarna uit een ienieminie stukje rib de vrouw, Eva.  Zijn vrouw. Het persoonlijke bezit van Adam.

Creationisten zitten over het algemeen in de behoudende hoek. De vrouw als onderschikt stuk sparerib van de man doet daar nog veel opgeld.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

De hard core Darwinisten hebben weinig op met wat voor’n godheid dan ook. Maar tegenwoordig zitten veel mensen er ergens tussenin: Een intelligentie heeft de wereld geschapen. Maar hij nam de tijd. In plaats van zeven dagen 13,8 miljard jaar.

Heks heeft moeite met het idee van god als louter mannelijk. Wat mij betreft omvat het goddelijke zowel het mannelijke als het vrouwelijke. Uit het vrouwelijke kunnen dingen geboren worden, dus dat lijkt me de vorm die er als eerste was. De man is daar een leuke variant op, nodig voor de verspreiding van de genensoep.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Gekscheris 1:1

Ooit was er één die zich verveelde. Eén wilde bovendien zichzelf leren kennen en liefhebben. Dus trok één zichzelf in tweeën met behulp van polariteit. Eén trok en trok.…. (Misschien dat één daarom voor mannelijk wordt versleten)  Vanaf dat moment bestond alles per gratie van het tegendeel.

Tussen deze twee polen ontstond het hele universum. Alle sterrenstelsels en melkwegen, zonnen en manen. In alle ontstane oersoep begon op een gegeven moment een blauwe planeet op te vallen. Daar besloot één een leuke tuin aan te leggen. Een lusthof. Het paradijs. Met daarin wezens, die precies op één leken. Eerst alleen vrouwen.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Via mutatie van één van haar X-chromosomen naar Y ontstond er een variant met een speels slurfje, geschikt om genen te verspreiden. Het was een heel leuk wormvormig aanhangsel. De vrouw speelde er graag mee, dus de variant mocht blijven. Ze noemde hem man. Het omgekeerde van nam. De vrouw nam hem tot partner….

In de mooie tuin leefden deze eerste mensen met een hoofd als een groot hol vat. Ze dachten nergens over na. Ze ontwikkelden zich voor geen meter,  gevangen als ze zaten in het eeuwige nu, gedachteloos een ongeschonden. De ene zag het met lede ogen aan.

Vooral de man was een beetje dom. Hij was meer gebouwd voor de voortplanting dan om zijn hersens te gebruiken. Hij deed gewoon, wat zijn vrouw hem opdroeg. Dus nam één een slang in de arm. Van oudsher symbool van de Godin. Een verleidelijk symbool.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Deze wist er wel iets op. Ze ging iemand verleiden, dat stond als een paal boven water. Maar wie? De vrouw? Maar de vrouw wordt toch altijd zelf met verleiding in verband gebracht. Die heeft dat zo door! Wie laat zich van oudsher het best verleiden? Dat is de man. Nog steeds, maar toen natuurlijk ook.

Door de patriarchale interpretatie van dit verhaal is het geslacht van degene, die de eerste hap van die appel nam, in de latere bijbel foutief terechtgekomen….

‘Adam,’ lispelde de slang listig,’ Ik heb een appeltje met je te schillen. Man, wat zie je er goed uit zo in je blote tokus. Daar zit het em niet in. Maar je zou wel eens een beetje diepgang kunnen gebruiken. Je hoeft alleen maar een hapje van dit appeltje te nemen en het is voor elkaar!’ Ze houdt een sappige vrucht voor zijn neus. Een verboden vrucht!

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

De mens was nog niet geschapen of ongehoorzaamheid deed zijn intrede. De beste manier om iets voor elkaar te krijgen bij een kind is om het te verbieden. Het wordt direct aanlokkelijker….

Zou de ene dat nu echt niet geweten hebben? Natuurlijk wel. En de slang wist het ook. Zo werden Eva en Adam om de tuin geleid, verleid en uiteindelijk uit die tuin, het paradijs, verbannen. Volgens mij allemaal voorgekookt.

Want zeg nu zelf: Je moet toch ergens beginnen als schepper. En niets motiveert mensen zo, als iets verbieden. Geef ze dan nog een goed schuldcomplex en je zit als scheppende ene voorlopig geramd.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Er worden eindeloos offers voor je gebracht, je wordt aanbeden, hele volksstammen slachten elkaar af in jouw naam. Kortom: Je bent populair, hebt enorm veel succes en er gebeurt nog eens wat.

Uiteindelijk zullen we als schepping weer terugkeren tot één. Zoals tijdens de Big Bang tijd en ruimte werden geschapen en een eindeloos uitdijend heelal, zo implodeert dit project aan het einde der tijden weer tot een stipje. Een punt. Het bewustzijn van de ene….

Maar wel een verrijkt en verruimd bewustzijn. Het draagt werelden in zich….

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

Een ander leuk scheppingsverhaal is te vinden in de ‘geometrie van de schepping’ van Drunvalo Melchizedek. Het geometrische gedeelte is zo helder al glas en zo zuiver: daar kan mijn heksenversie niet aan tippen. Maar in de omringende hoofdstukken kom je nog wel gekkere beweringen tegen dan in mijn scheppingsverhaal.

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA, DRUNVALO MELCHI`EDEK

Maar waar we ook vandaan komen en hoe het ook zit: We zijn er. We moeten het ermee doen. En ook moeten we ons gloeiende best doen om die blauwe planeet, dit juweel van de schepping, te laten schitteren. Maar dat laatste lukt nog niet erg. We doen harder ons best om moedertje aarde om zeep te helpen……..

Gelukkig is er morgen weer een dag. Dan kunnen we opnieuw proberen er iets goeds van te maken in deze wonderlijke wereld, de schepping van wie weet wat voor’n godheid. Vrouw, man, alien.

Eén ding weet ik zeker, één, je bent een god van liefde!

HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA, DRUNVALO MELCHI`EDEKHEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA, HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA, HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

zonnebloem,HEILIGE GEOMETRIE, FLOWER OF LIFE, GEOMETRIE VAN DE SCHEPPING, MERKABA,

 

 

De Geile Antropoloog slaat weer toe! Heks staat voor de zoveelste keer met haar mond vol tanden. Dan besluit ik hem een brief te sturen. Die ranzige ouwe snoeper. Dat stuk scrotum vol eigendunk!

Vanmiddag als ik terug kom van een heerlijk rondje door het Leidse Hout met mijn hondje, besluit ik eventjes bij de poelier binnen te lopen om wat kippennekken te kopen voor mijn hongerige blafbeest. In de winkel staan een paar klanten, waaronder de Geile Antropoloog. Dat stokoude sneue mannetje met een obsessieve belangstelling voor dames. Zijn huidige veldwerk past hij het liefst toe op vrouwenlichamen. Helaas zijn de eigenaressen van die lijven daar niet van gediend over het algemeen. Ik althans niet.

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik besluit hem te negeren, zoals altijd als ik hem tegen kom. En ik kom die eikel altijd overal tegen. Bij Boeddhisten. Op straat. In allerlei winkels. Zelfs in de kerk loopt hij me voor de voeten. En altijd gaat hij vervelend lopen doen tegen Heks.

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Hem negeren valt nog niet mee, want het dikke kale kereltje begint heen en weer te huppen door de winkel, er zodoende voor zorgend, dat ik steeds een stap opzij moet doen om hem te ontwijken. Pure intimidatie. En een duidelijke poging me te verlokken tot een reactie. Als dat niet lukt, begint hij me verbaal te provoceren.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

‘Zo, ben je al een beetje innerlijk gegroeid?’ begint hij. De man verkeert in de veronderstelling, dat hij zelf een enorm spiritueel licht is in de duisternis van ons kikkerlandje. Misschien wel in die van de hele wereld. Bescheidenheid is hem vreemd. Soms weet hij zich zelfs op televisie te wurmen en in te likken bij een geestelijke omroep. Daar verkondigt hij dan hoe de wereld er volgens Hansje Pansje Mestkevertje uit hoort te zien. Niet mijn wereld! Dat moge duidelijk zijn!

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik hoorde een kennis er eens gekscherend over praten, nadat hij het dubieuze genoegen had gesmaakt de kwal op televisie te zien oreren. Die nam hem ook al niet serieus. Hoe zou dat toch komen? De Spiritugeile Antropoloog neemt zichzelf uiterst serieus. Waarschijnlijk is hij de enige…

‘Hou je kop, vieze ouwe man,’ mompel ik hem bijtend toe. Ik ben het stadium van beleefd gedrag helemaal voorbij. In mijn maagstreek voel ik zijn venijn zich een weg naar binnen boren. Hè bah, nu ben ik toch zo stom geweest om te reageren. Hij begint superieur te lachen vanonder zijn stompzinnige cowboyhoed. Hij denkt hiermee de blits te maken, maar het staat hem voor geen meter. Zijn miezerige restanten grijs haar slierten er onsmakelijk onder vandaan. Ik kijk in zijn zelfingenomen sluwe vossenkop. Hoe was het ook alweer? Die verliezen wel hun haren, maar nooit hun streken.

Als ik me weer omdraai hoor ik hem luid en duidelijk zeggen, voor de zoveelste keer: ‘Je bent gewoon een stomme trut!’

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

Zo gedraagt deze ouwe zak zich dus nog steeds als een jonge puber. Maar hij heeft niet het lijf van een jongeman, noch de onschuldige charme der jeugd. Het ontbreken hiervan geeft zijn gedrag iets ranzigs. Als toeschouwer wordt je er licht onpasselijk van….

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Jeetje, Heks, je kunt die vent echt niet uitstaan! Hoe is dat nu zo gekomen? ‘Je meent dat ik je heb aangerand, hè!’ roept het heerschap luid door de winkel. Hij heeft het weer helemaal naar zijn zin in zijn vrouwonvriendelijke universum. Heks verzoekt hem beleefd op te rotten. Hetgeen hij uiteindelijk ook doet, nadat hij betaald heeft. Hij debiteert nog wel snel op luide toon wat superieur vaderlijk verraderlijke kutuitspraken, alvorens de plaat te poetsen. De vrouw na hem bestelt een  scharrelhaantje. ‘Die loopt net de deur uit!’ grap ik tegen haar en de poelier.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ze beginnen te schateren van de lach. De man heeft zichzelf weer eens oneindig belachelijk gemaakt. Maar mij zit het niet lekker. Hij heeft nu al zo vaak mijn grenzen overschreden. Waarom heb ik hem nu niet gewoon eens een knietje gegeven in die grote prostaatzak van hem? Hij heeft het absoluut verdiend.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Dus ga ik hem thuis goochelen. Ik ben zijn naam vergeten, maar een paar voor de hand liggende zoektermen doen wonderen. Het is natuurlijk riskant hem iets te sturen, want hij heeft me in het verleden ook heel wat onaangename post gestuurd. En achtervolgd door de buurt. En gestalkt in winkels en openbare gelegenheden. Ik wil geen slapende hondenkop wakker maken. Dan bedenk ik me, dat het juist dit wegduiken voor deze eikel is, wat me nekt. Steeds probeer ik uit zijn buurt te blijven, hem te negeren, te ontwijken, te ontlopen. Die tijd is voorbij besluit ik ter plekke.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik kijk eventjes naar de spirituele website van deze voormalige docent aan de universiteit, daar laten ze toch ook maar jan en alleman lesgeven….. Een uitmuntend braakmiddel! Hij heeft zichzelf gigantisch hoog zitten. Maar met afwijzing door een simpele Toverheks kan hij niet uit de voeten. In die zin heeft hij nog heel wat innerlijke groei voor de boeg……

Ik klim in de pen en stuur hem een mailtje.

Meneer Hansje Pansje Mestkever,

U kent mij niet, al denkt u van wel. En u heeft wel degelijk een keertje uitgebreid aan me gezeten. Ik heb me dat niet verbeeld. Het staat me helder voor ogen.
Het feit, dat het niet tot uw botte hersens doordringt, dat dat zo is en dat ik daar niet van gediend ben, zegt meer over uw groei dan de mijne.
Voorts heeft u me achtervolgd op straat en afschuwelijke dingen tegen me geroepen.
Nogal gefrustreerd gedrag mijns inziens en niet bepaald spiritueel. Zoals u zichzelf zo graag ziet.

Als u me nog één keertje lastig valt zal ik u een knietje verkopen, dat u zich niet verbeeldt.

Leer er in vredesnaam mee leven, dat sommige vrouwen u bepaald niet aantrekkelijk vinden en al helemaal niet willen worden aangeraakt onder het uiten van opmerkingen als: ‘Daar moet ik eens even gebruik van maken.’
Als ze net met hun armen in de lucht staan en zich niet kunnen verweren , zoals ik toen. Tijdens een bijeenkomst van Boeddhisten, niet een plek, waar je denkt je te moeten verdedigen tegen dit soort gedrag.

Laat me met rust, spreek niet tegen me, kijk niet naar me.
Zo niet, dan zijn de consequenties voor u.

mevrouw T.Heks.

En, zal het helpen? Help me hopen!  antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

En? Is er een wonder gebeurd? Heeft Heks mee kunnen zingen met het jubileumconcert van de Christelijke Oratorium Vereniging ‘EX ANIMO’ ? Ik heb het op een akkoordje gegooid met het goddelijke. Dat leek me wel gepast!

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Donderdagavond doe ik een schietgebedje voor mijn stem. Na een paar ellendige schorre dagen komt er helemaal geen geluid meer uit mijn keel. Ik baal als een stekker. Morgen is het grote concert en ik voel me helemaal niet jofel. Ik houd dus maar zoveel mogelijk rust. Intussen probeer ik het op een akkoordje te gooien met God en Godin. ‘Ik heb het liever in mijn rug, dan dit, lieve God. Dit monddood zijn is in de huidige omstandigheden, met een concert voor de deur,  echt waardeloos.’

Frogs  biedt aan om een avondronde met mijn hondje te lopen. Als we later nog een kopje thee drinken smeek ik hem om een kaarsje voor me te branden. ‘Jij kunt dat vast heel goed, Frogs. En vraag direct ook aan mijn vriendinnetje Tanneke of ze me wil helpen!’

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Vrijdagmorgen loop ik een enorme ronde met Ysbrand. Bij een ouderwetse drogist koop ik allerhande desinfecterende gorgelmiddelen en zuigtabletten. Al gorgelend zuig ik me richting generale repetitie. Maar eerst komt mijn hulp nog een paar uurtjes langs. Het bed moet verschoond. De keuken is een puinhoop. Vrolijk jaagt ze een stofzuiger door het huis, terwijl ik kattenbakken verschoon. Ik ga door m’n rug. M’n gebed is verhoord.

Tijdens de generale repetitie blijkt er weer een beetje geluid uit mijn gevoelige strotje te komen. Het valt me niet tegen. Voorzichtig zing ik alle stukken mee. Hier en daar rommelt het een klein beetje. Normaal gesproken vis ik de laatste dagen zulke foutjes eruit. Nu ben ik al blij als ik de avond haal….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

We zingen van twee tot vjjf met een kleine pauze. Ik race naar huis. Eigenlijk wil ik nog een uurtje plat, maar daar komt niets van terecht. Cowboy komt ruim drie kwartier te laat opdagen. Ik schiet in de stress. Hij gaat mijn moeder ophalen. Straks is hij te laat bij de kerk. Die gaat klokslag acht uur dicht. Jammer voor de laatkomers…..

Even over zevenen verlaat ik helemaal opgedoft in een wolk parfum m’n huis. Ik heb er zin in. M’n stem is nog niet helemaal optimaal, maar de gebeden van Frogs en mijn dealtje met het Allerhoogste hebben hun werk gedaan.

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

In de kerk is het een drukte van belang. De koorleden zijn opgewonden en vrolijk. Boven het getoeter van het zich inspelende blazersensemble uit warmen we onze stemmen op. Opeens is het acht uur. We stellen ons op in de juiste formatie om het podium te beklimmen. In ganzenpas lopen we de enorme ruimte in. Overal branden kaarsjes. Het is compleet uitverkocht. Vergenoegd kijk ik om me heen….

Dan komt onze dirigent op in zijn mooie slippenjas. Plotseling is het doodstil. We gaan beginnen met Kinot, dat supermoeilijke stuk, dat vandaag zijn wereldpremière beleeft! Het koor heeft er anderhalf jaar op zitten ploeteren. Met een ongelofelijk fanatisme hebben ze zich de materie eigen gemaakt. Als het niet zo’n geweldig koor was geweest, met zo’n super dirigent, dan hadden we er ons aan vertild.

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Nu is het best spannend. Zal het allemaal goed gaan? Gaan we het overleven? Raken we door de zenuwen de kluts kwijt of werkt onze stress juist in ons voordeel?

Het gaat goed! Het publiek is volledig overdonderd. Maar ook razend enthousiastst! We krijgen een ware ovatie. De componist en de dirigent omhelzen elkaar. Een hoogtepunt!

In de pauze ontdek ik, dat Cowboy en mijn moeder het concert op het nippertje gehaald hebben. Gelukkig! Het koor zwermt uit tussen het publiek. We krijgen we allemaal fijne complimenten. Maar we moeten nog een heel requiem zingen…..

Mozart is natuurlijk een gebakje na de rauwe, bittere, dissonante maar oh zo prachtige Kinot van Rene Samson. We jassen em er met het grootste gemak doorheen. Het is heerlijk om dit prachtige muziekstuk als toegift te geven. Voor de meeste toehoorders is het een verademing….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

‘Kinot was hard werken voor ons zangers,’ zeg ik later tegen Frogs. ‘Het was voor ons luisteraars ook hard werken, Heks!’

‘Heb je mooie foto’s gemaakt? ‘ vraag ik aan mijn lief. Hij is het straal vergeten. Nou ja. Gelukkig heb ik ’s middags al een paar sfeerplaatjes geschoten in de nog praktisch lege kerk. Denk er dus maar een koor bij. En heel veel publiek!

Later stuiter ik nog uren door het huis. Cowboy ligt al lekker te slapen, als ik eindelijk een beetje kalmeer. Vandaag ben ik mijn stem natuurlijk weer helemaal kwijt. Die heeft dan ook overuren gedraaid gisteren. Maar guess what? Mijn rug is een enorm stuk verbeterd…….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Kortjakje krijgt preek over ‘gelijkheid’ in de kerk. Inleveren dus maar, dat boek vol zilverwerk. Maar we moeten toch juist af van dat gelijkheidscomplex? Volgens Thich Nhat Hanh dan.

HOOGLANDSE KERK, LEIDEN

Mijn kerk, waar god ook een vrouw is

Zondagmorgen en Kortjakje zit op haar vertrouwde plaatsje achter in de kerk. Cowboy loopt met haar hondje in het bos en ik kan wel een stichtelijk woordje gebruiken. Het is heerlijk weer. De zomer dijt uit over de grenzen van de herfst. Volgende week begint de wintertijd, maar dat is werkelijk het enige, waaraan je de seizoenswisseling bemerkt. Gisterenmiddag zaten we hier in Huize Heks op het balkon schaars gekleed te zonnen!!!

KERK,KORTJAKJEKERK,KORTJAKJEKERK,KORTJAKJE

Henk Schouten verzorgt de viering. Het thema is gelijkheid. Een begrip, dat hier in het westen pas zijn intrede deed ten tijde van de Franse Revolutie hoor ik nu. De grote volksopstand tegen het destijds heersende fenomeen, dat een fractie van de mensheid over alle middelen beschikt. Liberté, Égalité, Fraternité: Vrijheid, gelijkheid en broederschap. Nou ja. Heb je het in de gaten? Werden wij dames toch weer uitgesloten….

KORTJAKJE

Altijd is ze ziek

Tegenwoordig is diezelfde tendens in ons eigen kikkerlandje gaande. De rijken worden rijker, de armen armer. En de vrouwen bungelen als vanouds weer helemaal onderaan de sociale ladder. De gefortuneerde elite heeft politiek de touwtjes in handen. Er zodoende zorg voor dragend, dat het beleid erop gericht blijft, dat ze nog meer poen naar zich toe harken.

Religie is sowieso wereldwijd een bron van ongelijkheid, aldus Henk. Hij noemt een heel rijtje op. Ten eerste is er meestal onderscheid tussen gelovigen en niet-gelovigen. De laatstgenoemden tellen niet mee, kunnen nooit in de hemel komen, zijn verdoemd en ga zo maar door.

DOMINEE, DONDERPREEK DOMINEE, DONDERPREEK

Dan komen we weer op de vloek van het patriarchaat:  Vrouwen worden veelal geweerd uit religieuze functies, soms mogen ze niet eens in bepaalde heiligdommen komen. In vrijwel elke godsdienst zijn vrouwen tweederangsburgers. Sinds kort hebben we binnen de christelijke kerk dan wel weer een ziel. Dat scheelt.

Moslims maken onderscheid tussen gelovige moslims, mensen met een of ander monotheïstisch geloof en de ongelovigen. De laatste zijn natuurlijk het slechtst af. Ook in dit geloof kun je beter een piemel hebben.

DOMINEE, DONDERPREEK, LAPTOP IN KERK

De toekomst

Hindoe’s hanteren een kastenstelsel. Een koe is daar veel beter af dan een onaanraakbare… Ook in deze cultuur kun je beter geen vrouw zijn. Dames worden nogal eens in de fik gestoken, als ze niet aan de verwachtingen voldoen.

Het is in feite een bizar verschijnsel, dat met name binnen religie zoveel ongelijkheid wordt gepropageerd. Je zou verwachten, dat dit juist precies andersom zou zijn. Helaas staat de gemiddelde geloofsgemeenschap bol van de scheve machtsverhoudingen.

Thich Nhat Hanh heeft het er steeds over, dat we afmoeten van het minderwaardigheidscomplex, het meerderwaardigheidscomplex en het gelijkheidscomplex. Een verfrissende insteek. Die eerste twee complexen spreken voor zich. Veel van zijn volgelingen struikelen echter over dat laatste.

Hoezo weg met het gelijkheidscomplex? Het is toch juist goed om iedereen als gelijke te zien en te behandelen? Ik ben zeker zo goed als jij. En jij doet niet onder voor mij!

DOMINEE, DONDERPREEK, DOMINEE GREMNAAT

Mijn lievelingsdominee, Dominee Gremdaat, geweldig zoals die man kan preken.

Maar zolang jij gelijk bent aan mij, ga ik nog steeds uit van jou en mij als gescheiden entiteiten. Ik zie mezelf dan als afgescheiden van de rest van de wereld en dat leidt over het algemeen tot lijden. Een druppel zonder oceaan.

Zijn oplossing voor dit moeilijke vraagstuk is Interbeing. Weg met het afgescheiden zelf. En het is waar. Als je het voor elkaar krijgt om de illusie van afgescheidenheid te doorbreken en te ervaren hoe je met alles en iedereen bent verbonden, vallen veel dingen op hun plek.

We zijn als mensen helemaal niet zo verschillend van elkaar. En ook niet van de rest van de schepping. We bestaan allemaal grotendeels uit water ofwel wolk. Er zit veel boom in ons. En steen. Etcetera…. Heks heeft momenten van genade gekend,  waarin ik die verbinding met alles en iedereen ervoer. Boeddhisten noemen het één smaak. Onze eigen Hadewijch zou het een godservaring noemen….

Dan hoef je ook niet meer jaloers te zijn. Anderen hun bezit afhandig te maken. Bang te zijn voor verlies. Kortom: Heel veel zaken gaan er dan gigantisch op vooruit.

KERK,KORTJAKJE

Maar ja. We worden van jongs af aan geprogrammeerd om een individu te zijn. Met bezit. Met grenzen. Trots met je neus in de lucht. Zwakheden verbergen we achter een façade van succesverhalen. We knijpen de kat in het donker, terwijl we schijnheilig iets aan een goed doel geven. Het liefst in het zicht van een camera.

Toch is er hoop voor ons mensen. Zolang er liefde is en mededogen. We zijn een goddelijk project in wording. De bugs/programmatuurfoutjes moeten er nog een beetje uit evolueren. De toekomst is het besef, dat we zowel druppel als oceaan zijn. Verbonden met alles en iedereen. wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.

PREEK VAN DE LEEK

Sociaal sadisme en masochisme maken dan plaats voor gezonde maatschappelijke structuren. Of zit ik te wauwelen en glijden we massaal de afgrond in? Zoals elke maatschappij, die decadent is geworden……

In het Joodse geloof bestaat het jubeljaar. Het woord alleen al vind ik geweldig. Dit heilige jaar komt eens in de vijftig jaar voor. Alle schulden van iedereen worden kwijtgescholden. Iedereen krijgt het land van zijn familie terug. Een soort sociale reset. (Leviticus 25: 1-13)

HOOGLANDSE KERK, LEIDENHOOGLANDSE KERK, LEIDEN

Ik ben er eigenlijk wel een voorstander van om dat hier ter lande in te voeren. Vooral nu het belastingstelsel er ook al op gericht is om de rijken rijker te maken. Er moet gewoon ergens ingegrepen worden.

Jesaja tenslotte is niet al te mals als het gaat om mensen, die zich verrijken ten koste van anderen: ”Zesvoudig wee over de rechtvaardigen: Wee degenen die zich huis na huis toe-eigenen, die akker na akker samenvoegen, tot er voor niemand meer ruimte is en zij alleen het land bewonen. Ik hoor de HEER van de hemelse machten zweren: ”Al die huizen zullen tot puin vervallen, zelfs de grootste en mooiste worden niet meer bewoond.” ” Etcetera. (Jesaja 5: 8-9 20-24)

Dus ben je een overrijke Christen? Dan kun je die hemel wel op je buik schrijven! Volgens Jesaja dan. Maar ja, hij was een profeet. Die hebben een vooruitziende blik…..

GOD, KINDEREN, LIEFDE

Takelwagen wil trein worden. Mensen met voelsprieten versus de exemplaren met een plaat voor hun kop. En ontdek je eigen lange tenen voor het te laat is! Bij voorkeur in je eerste levensjaar……..

 

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Gisterenmorgen rijd ik met Varkentje richting Leidse Hout. In het Gele Gevaar. Het is zuur weer. Regenbuien kletteren losjes over een natte stad. In mijn hoofd strooien herinneringen andersoortige buien in de rondte. Voor mijn geestesoog verschijnt een jeugdvriendin. Een paar jaar gelden tijdens een reünie zag ik haar terug. We bleken een geheel andere herinnering te hebben aan onze vriendschap!

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Want dat laatste was het ongetwijfeld. Jarenlang waren we in elkaars leven aanwezig. Maar waar Heks zich niet gezien voelde en dientengevolge last had gehad van het ‘egocentrische’ gedrag van haar maatje, was deze juist heel enthousiast over de vriendschappelijke kwaliteiten van Heks. De ervaring van jarenlang delen van lief en leed lag mijlenver uit elkaar….

baby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaambaby, voetjes ontdekken, handjes ontdekken, baby ontdekt eigen lichaam

Intussen tuf ik nog steeds door de prutstad. Bij het station wacht ik voor een stoplicht. Voor me staat een takelwagen. Een man in een enorme dikke gezinsbak steekt brutaal de neus van zijn bakbeest in het gaatje tussen mijn bolide en de vrachtwagen. Vooruit maar weer. Ik laat hem ertussen. Terwijl ik optrek zie ik voor mijn ogen een spervuur aan brandende deeltjes ontstaan. Een schrapend, knetterend geluid vult de lucht. Een vonkenregen daalt neer op de zonet ingevoegde auto……

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

De takel van de voorste wagen schraapt grondig langs het plafond van het viaduct onder de spoorrails. Alsof de vrachtwagen plotseling aspiraties krijgt om tram te worden. Of trein….. Ook zo’n takelwagen is wel eens toe aan iets anders!

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Wat een geluk, dat die man invoegde. Anders had Heks die lading vonken over zich heen gekregen! De auto voor me scheurt gehaast om de vrachtwagen heen, terwijl de chauffeur daarvan op het dak klimt om zijn ontaarde takel tot de orde te roepen….

Een stukje verderop zie ik de gedupeerde parkeren. Gefrustreerd inspecteert hij de schade. De vrachtwagen rijdt snel langs hem heen en maakt dat hij weg komt.

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Maar vandaag was het nu eens niet het mijne.

De wereld IS. En wij ervaren em allemaal anders. Sommigen zijn slechts op zichzelf gericht. Een belangrijke fase in onze ontwikkeling. Dit bewust worden van jezelf. Kijk naar baby’s. Urenlang kunnen ze zich bezighouden met het bestuderen van hun handjes en voetjes. Superschattig.

Bij volwassenen wordt dit gedrag al snel minder aandoenlijk….

takelwagen, vrachtwagen met takel, plaatje van takelwagen, gi

Anderen zijn alleen maar met de ander bezig. Alsof ze er zelf niet toe doen. Of als effectieve methode om zich zo min mogelijk bewust te zijn van hun eigen armetierige gedoetje. De balans is doorgeslagen naar de andere kant. In het slechtste geval levert het een enorme bemoeial op, die niks bakt van zijn of haar eigen leven.

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Zondag arriveer ik op het nippertje in de kerk. De liedbundels zijn op. Als ik in een kerkbank schuif, zie ik dat het echtpaar naast me goed voorzien is: Ze houden allebei een bundel vast. Maar ze kijken er niet in. Zingen niet mee. Ik ben benieuwd of ze mij er eentje zullen aanbieden. Heks doet een experiment. Ik wacht af. Er komt geen bundel mijn kant op. Ook mag ik niet meekijken. Wel wensen ze me vrede. Er zit geen kwaad achter……

lachen, slappe lach, plezier, hahaha, hihihi,

Na de dienst ga ik met Jip en Janneke naar de kroeg. Dat is lang geleden. We drinken wijn en eten Vlaamse frieten. We praten eens goed bij. Vervolgens lachen we tot we pijn in onze kaken krijgen. Om onszelf en al die onbeholpen medemensen. Om de zotheid van dit aards bestaan….. Heerlijk!

lachen, slappe lach, plezier, varkentjes lachen, hahaha, hihihi,