Zalig kerstfeest lieve lezers. Heks zit heel alleen kerstfeest te vieren. Maar van eenzaamheid is goddank geen sprake! Ik vermaak me eigenlijk best.

Kerstavond reanimeer ik mezelf richting kerk. Gloeiendhete douche, bak sterke koffie en een hap pijnstillers doen wonderen. Flinke kwast over de kaken en ik lijk net een mens. In plaats van een lijk. Helemaal niet gek gedaan, Heks!

Kortjakje plof neer op een plekje achterin de kerk. Naast me schuiven twee dames aan. Een moeder en dochter? Het lijkt erop. De overigens volwassen dochter zoekt verwoed in de liturgie naar het liedje, dat de goegemeente aan het zingen is. We zingen altijd een vol halfuur voorafgaand aan de dienst. Ouderwetse kerstliedjes.

‘Hier,’ ik wijs het betreffende liedje aan. ‘Ik ga toch echt niet meezingen, hoor,’ grijnst de jongedame ondeugend. ‘Ik wel,’ grijns ik terug. Vandaag heb ik weer eens geen stem. De hoge regionen kan ik alleen bereiken als ik er op een bepaalde manier naartoe beweeg met mijn stem.

En daar leent het gemiddelde kerstliedje zich niet voor. Zo rommel ik maar zo’n beetje tussen de octaven. Zing sommige passages heel zachtjes, hoog en zuiver, om schor neer te storten in woest gebrom rommelend in mijn borstregister. Mijn hele lijf resoneert dan mee met het grote orgel. En dat vind ik dan toch wel weer erg leuk.

Tijdens de eucharistie klets ik met mijn buurvrouw. Een ongelofelijk leuk wijf met pit. De kerk is onbekend terrein voor haar. Met kerst als sneeuw naar binnen gedwarreld. Met moeders mee waarschijnlijk.

‘Ik kwam vroeger ook wel eens bij Shambala,’ roept ze enthousiast als mijn Boeddhistische neigingen ter sprake komen. Ik vertel haar over onze Sangha in de traditie van Thich Nhat Hanh, ‘De lachende Boeddha’. Zit ik zowaar tijdens de kerstnachtmis zieltjes te winnen voor de concurrent……

Zo zit ik dus moederziel alleen en toch samen met anderen in de kerk. Mooi. Ik heb namelijk helemaal niks geregeld qua gezellig gezelschap de komende dagen.

‘Je bent altijd welkom bij het kerstdiner op eerste kerstdag, hoor,’ roept Steenvrouw al maanden. Maar Heks is te gammel om toe te zeggen. Ik weet niet of ik het ga redden allemaal. En als mensen rekening houden met een ingewikkeld dieet en je komt niet opdagen? Dat kun je natuurlijk niet maken.

‘Mag je dit of dat eten?’ appt Steenvrouw me met enige regelmaat. Ze kent mijn dieetvoorschriften grotendeels uit haar kop, maar af en toe slaat de twijfel toe. Wil ze het zeker weten. Waarom?

‘Volgens mijn accepteert ze geen nee,’ grapt de Don, als ik hem over deze ontwikkelingen rondom het kerstdiner vertel. We moeten er allebei enorm om lachen, maar stiekempjes ben ik blij met mijn koppige wijze vriendin. Vanavond vier ik eerste kerstdag met haar en haar gezin!

Mijn kerstboom heb ik dit jaar heel snel opgezet. Het is namelijk geen boom, maar een paspop. Die heb ik vliegensvlug een mooie kerstachtige jurk aangetrokken. Wat snoeimateriaal onder de rokken vandaan en een snoer lichtjes om haar ranke middel en de Godin staat in al haar glorie te stralen in mijn woonkamer.

Dit feest van geboorte is natuurlijk ook en vooral een feest van de Grote Moeder. Hoe zij bevallig beviel in een stal. Als een enorme Heilige Koe. Het is het feest der vruchtbaarheid. Hoe in het diepst van de nacht het licht weerkeert. Zich via het goddelijke geboortekanaal een weg naar buiten baant……

’s Nachts loop ik nog een hele grote ronde met VikThor. Voor hem is het tenslotte ook kerst. Het is al over tweeën. De stad is bevolkt met dronken droppies. Uitgebraakt door cafés, die ook wel eens dicht willen. Naar buiten geveegd door eigenaren, die ook wel eens naar bed willen.

Vanuit het Zeemanspark zie ik een man staan op de brug over de Singel. Hij houdt zich vast alsof hij zich op woeste baren bevindt. Alsof de Zeevaartschool een groot schip is geworden, dat in rap tempo op hem toe stoomt.

Een stukje verderop loopt een klein bozig vrouwtjes stampend over het Noordeinde. Ze kijkt achterom naar de zwabberende man. ‘Kom nou Joop, loop nou eens door, verdorie,’ snijdt haar nijdige stem door de nacht. Ze komt langs de ingang van het terrein en slaat plotseling impulsief af het park in.

Ze loopt zeker tegen de zeventig zie ik van dichtbij. Gemelijk beent ze richting de school. Ze kijkt niet op of om.

Joop is ook weer in beweging gekomen. Met zijn handen klauwend langs het hekwerk rondom het parkje voor houvast maakt hij plots flink vorderingen. Loopt de ingang van het park straal voorbij. Raakt ter hoogte van de bloemenstal finaal de kluts kwijt, want waar is zijn narrige partner? Verdwaasd blikt hij om zich heen. Valt daardoor bijna om…….

Heks besluit de man uit zijn lijden te verlossen en tevens de vrouw te helpen, die intussen weer is begonnen met machteloos schreeuwen. Snel loop ik naar de ingang van het park.

‘Uw vrouw is hier, meneer Joop,’ wuif ik hem in de juiste richting. Opgelucht draait hij zich om. Een enorm charmante man met vermoedelijk een drankprobleem. Waar zijn vrouw zat van is……..

Hij glimlacht me vluchtig toe. ‘Je bent elkaar kwijt voor je het weet,’ grijns ik als hij me voorbij valloopt. Steeds als ik denk dat hij op zijn plaat zal gaan komt hij toch weer op zijn pootjes terecht. Tenminste, zolang hij het hekwerk als steun kan gebruiken.

De rest wacht ik niet af. Ik steek de straat over. Ik zal niet zien hoe hij van zijn geliefde op zijn kop krijgt. Of hoe hij zonder de ondersteuning van gemeentelijke hekwerken verder naar huis zal moeten kruipen….

Op de terugweg ga ik langs het huis van Tanneke. Haar dode hand glijdt in de mijne. Oh, wat mis ik dat kleine toverheksje toch nog steeds. Tegenwoordig wordt haar magische huisje bewoond door een saaie huismus. De kale woonkamer zonder enige vorm van kerstversiering is gelukkig niet zichtbaar, omdat de lelijke luxaflex naar beneden zijn……

Heks heeft ook niet veel gedaan aan haar huisje dit jaar. Niet zoals andere jaren. Ik had gewoonweg niet de puf om al die kerstspullen naar boven te halen. En later weer op te bergen.

Mijn onvolprezen hulp doet me een idee aan de hand. Zijzelf heeft een paspop als kerstboom. De rok gaat over in takken. Het ziet er geweldig leuk uit, zie ik op een foto.

Zo knutsel ik op kerstmiddag snel zo’n paspopboom in elkaar hier in Huize Heks. Het is echt een plaatje en ik ben er in tien minuten mee klaar. Alle takken zelf gevonden, gekregen of gesnoeid. Appeltje eitje.

 

De Geile Antropoloog slaat weer toe! Heks staat voor de zoveelste keer met haar mond vol tanden. Dan besluit ik hem een brief te sturen. Die ranzige ouwe snoeper. Dat stuk scrotum vol eigendunk!

Vanmiddag als ik terug kom van een heerlijk rondje door het Leidse Hout met mijn hondje, besluit ik eventjes bij de poelier binnen te lopen om wat kippennekken te kopen voor mijn hongerige blafbeest. In de winkel staan een paar klanten, waaronder de Geile Antropoloog. Dat stokoude sneue mannetje met een obsessieve belangstelling voor dames. Zijn huidige veldwerk past hij het liefst toe op vrouwenlichamen. Helaas zijn de eigenaressen van die lijven daar niet van gediend over het algemeen. Ik althans niet.

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik besluit hem te negeren, zoals altijd als ik hem tegen kom. En ik kom die eikel altijd overal tegen. Bij Boeddhisten. Op straat. In allerlei winkels. Zelfs in de kerk loopt hij me voor de voeten. En altijd gaat hij vervelend lopen doen tegen Heks.

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Hem negeren valt nog niet mee, want het dikke kale kereltje begint heen en weer te huppen door de winkel, er zodoende voor zorgend, dat ik steeds een stap opzij moet doen om hem te ontwijken. Pure intimidatie. En een duidelijke poging me te verlokken tot een reactie. Als dat niet lukt, begint hij me verbaal te provoceren.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

‘Zo, ben je al een beetje innerlijk gegroeid?’ begint hij. De man verkeert in de veronderstelling, dat hij zelf een enorm spiritueel licht is in de duisternis van ons kikkerlandje. Misschien wel in die van de hele wereld. Bescheidenheid is hem vreemd. Soms weet hij zich zelfs op televisie te wurmen en in te likken bij een geestelijke omroep. Daar verkondigt hij dan hoe de wereld er volgens Hansje Pansje Mestkevertje uit hoort te zien. Niet mijn wereld! Dat moge duidelijk zijn!

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik hoorde een kennis er eens gekscherend over praten, nadat hij het dubieuze genoegen had gesmaakt de kwal op televisie te zien oreren. Die nam hem ook al niet serieus. Hoe zou dat toch komen? De Spiritugeile Antropoloog neemt zichzelf uiterst serieus. Waarschijnlijk is hij de enige…

‘Hou je kop, vieze ouwe man,’ mompel ik hem bijtend toe. Ik ben het stadium van beleefd gedrag helemaal voorbij. In mijn maagstreek voel ik zijn venijn zich een weg naar binnen boren. Hè bah, nu ben ik toch zo stom geweest om te reageren. Hij begint superieur te lachen vanonder zijn stompzinnige cowboyhoed. Hij denkt hiermee de blits te maken, maar het staat hem voor geen meter. Zijn miezerige restanten grijs haar slierten er onsmakelijk onder vandaan. Ik kijk in zijn zelfingenomen sluwe vossenkop. Hoe was het ook alweer? Die verliezen wel hun haren, maar nooit hun streken.

Als ik me weer omdraai hoor ik hem luid en duidelijk zeggen, voor de zoveelste keer: ‘Je bent gewoon een stomme trut!’

antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

Zo gedraagt deze ouwe zak zich dus nog steeds als een jonge puber. Maar hij heeft niet het lijf van een jongeman, noch de onschuldige charme der jeugd. Het ontbreken hiervan geeft zijn gedrag iets ranzigs. Als toeschouwer wordt je er licht onpasselijk van….

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,

Jeetje, Heks, je kunt die vent echt niet uitstaan! Hoe is dat nu zo gekomen? ‘Je meent dat ik je heb aangerand, hè!’ roept het heerschap luid door de winkel. Hij heeft het weer helemaal naar zijn zin in zijn vrouwonvriendelijke universum. Heks verzoekt hem beleefd op te rotten. Hetgeen hij uiteindelijk ook doet, nadat hij betaald heeft. Hij debiteert nog wel snel op luide toon wat superieur vaderlijk verraderlijke kutuitspraken, alvorens de plaat te poetsen. De vrouw na hem bestelt een  scharrelhaantje. ‘Die loopt net de deur uit!’ grap ik tegen haar en de poelier.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ze beginnen te schateren van de lach. De man heeft zichzelf weer eens oneindig belachelijk gemaakt. Maar mij zit het niet lekker. Hij heeft nu al zo vaak mijn grenzen overschreden. Waarom heb ik hem nu niet gewoon eens een knietje gegeven in die grote prostaatzak van hem? Hij heeft het absoluut verdiend.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Dus ga ik hem thuis goochelen. Ik ben zijn naam vergeten, maar een paar voor de hand liggende zoektermen doen wonderen. Het is natuurlijk riskant hem iets te sturen, want hij heeft me in het verleden ook heel wat onaangename post gestuurd. En achtervolgd door de buurt. En gestalkt in winkels en openbare gelegenheden. Ik wil geen slapende hondenkop wakker maken. Dan bedenk ik me, dat het juist dit wegduiken voor deze eikel is, wat me nekt. Steeds probeer ik uit zijn buurt te blijven, hem te negeren, te ontwijken, te ontlopen. Die tijd is voorbij besluit ik ter plekke.

antropologie, anthropology, grape over , comic,

Ik kijk eventjes naar de spirituele website van deze voormalige docent aan de universiteit, daar laten ze toch ook maar jan en alleman lesgeven….. Een uitmuntend braakmiddel! Hij heeft zichzelf gigantisch hoog zitten. Maar met afwijzing door een simpele Toverheks kan hij niet uit de voeten. In die zin heeft hij nog heel wat innerlijke groei voor de boeg……

Ik klim in de pen en stuur hem een mailtje.

Meneer Hansje Pansje Mestkever,

U kent mij niet, al denkt u van wel. En u heeft wel degelijk een keertje uitgebreid aan me gezeten. Ik heb me dat niet verbeeld. Het staat me helder voor ogen.
Het feit, dat het niet tot uw botte hersens doordringt, dat dat zo is en dat ik daar niet van gediend ben, zegt meer over uw groei dan de mijne.
Voorts heeft u me achtervolgd op straat en afschuwelijke dingen tegen me geroepen.
Nogal gefrustreerd gedrag mijns inziens en niet bepaald spiritueel. Zoals u zichzelf zo graag ziet.

Als u me nog één keertje lastig valt zal ik u een knietje verkopen, dat u zich niet verbeeldt.

Leer er in vredesnaam mee leven, dat sommige vrouwen u bepaald niet aantrekkelijk vinden en al helemaal niet willen worden aangeraakt onder het uiten van opmerkingen als: ‘Daar moet ik eens even gebruik van maken.’
Als ze net met hun armen in de lucht staan en zich niet kunnen verweren , zoals ik toen. Tijdens een bijeenkomst van Boeddhisten, niet een plek, waar je denkt je te moeten verdedigen tegen dit soort gedrag.

Laat me met rust, spreek niet tegen me, kijk niet naar me.
Zo niet, dan zijn de consequenties voor u.

mevrouw T.Heks.

En, zal het helpen? Help me hopen!  antropologie, anthropology, grape over , comic,

 

antropologie, anthropology, grape over , comic,

antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic, antropologie, anthropology, grape over , comic,