Zalig kerstfeest lieve lezers. Heks zit heel alleen kerstfeest te vieren. Maar van eenzaamheid is goddank geen sprake! Ik vermaak me eigenlijk best.

Kerstavond reanimeer ik mezelf richting kerk. Gloeiendhete douche, bak sterke koffie en een hap pijnstillers doen wonderen. Flinke kwast over de kaken en ik lijk net een mens. In plaats van een lijk. Helemaal niet gek gedaan, Heks!

Kortjakje plof neer op een plekje achterin de kerk. Naast me schuiven twee dames aan. Een moeder en dochter? Het lijkt erop. De overigens volwassen dochter zoekt verwoed in de liturgie naar het liedje, dat de goegemeente aan het zingen is. We zingen altijd een vol halfuur voorafgaand aan de dienst. Ouderwetse kerstliedjes.

‘Hier,’ ik wijs het betreffende liedje aan. ‘Ik ga toch echt niet meezingen, hoor,’ grijnst de jongedame ondeugend. ‘Ik wel,’ grijns ik terug. Vandaag heb ik weer eens geen stem. De hoge regionen kan ik alleen bereiken als ik er op een bepaalde manier naartoe beweeg met mijn stem.

En daar leent het gemiddelde kerstliedje zich niet voor. Zo rommel ik maar zo’n beetje tussen de octaven. Zing sommige passages heel zachtjes, hoog en zuiver, om schor neer te storten in woest gebrom rommelend in mijn borstregister. Mijn hele lijf resoneert dan mee met het grote orgel. En dat vind ik dan toch wel weer erg leuk.

Tijdens de eucharistie klets ik met mijn buurvrouw. Een ongelofelijk leuk wijf met pit. De kerk is onbekend terrein voor haar. Met kerst als sneeuw naar binnen gedwarreld. Met moeders mee waarschijnlijk.

‘Ik kwam vroeger ook wel eens bij Shambala,’ roept ze enthousiast als mijn Boeddhistische neigingen ter sprake komen. Ik vertel haar over onze Sangha in de traditie van Thich Nhat Hanh, ‘De lachende Boeddha’. Zit ik zowaar tijdens de kerstnachtmis zieltjes te winnen voor de concurrent……

Zo zit ik dus moederziel alleen en toch samen met anderen in de kerk. Mooi. Ik heb namelijk helemaal niks geregeld qua gezellig gezelschap de komende dagen.

‘Je bent altijd welkom bij het kerstdiner op eerste kerstdag, hoor,’ roept Steenvrouw al maanden. Maar Heks is te gammel om toe te zeggen. Ik weet niet of ik het ga redden allemaal. En als mensen rekening houden met een ingewikkeld dieet en je komt niet opdagen? Dat kun je natuurlijk niet maken.

‘Mag je dit of dat eten?’ appt Steenvrouw me met enige regelmaat. Ze kent mijn dieetvoorschriften grotendeels uit haar kop, maar af en toe slaat de twijfel toe. Wil ze het zeker weten. Waarom?

‘Volgens mijn accepteert ze geen nee,’ grapt de Don, als ik hem over deze ontwikkelingen rondom het kerstdiner vertel. We moeten er allebei enorm om lachen, maar stiekempjes ben ik blij met mijn koppige wijze vriendin. Vanavond vier ik eerste kerstdag met haar en haar gezin!

Mijn kerstboom heb ik dit jaar heel snel opgezet. Het is namelijk geen boom, maar een paspop. Die heb ik vliegensvlug een mooie kerstachtige jurk aangetrokken. Wat snoeimateriaal onder de rokken vandaan en een snoer lichtjes om haar ranke middel en de Godin staat in al haar glorie te stralen in mijn woonkamer.

Dit feest van geboorte is natuurlijk ook en vooral een feest van de Grote Moeder. Hoe zij bevallig beviel in een stal. Als een enorme Heilige Koe. Het is het feest der vruchtbaarheid. Hoe in het diepst van de nacht het licht weerkeert. Zich via het goddelijke geboortekanaal een weg naar buiten baant……

’s Nachts loop ik nog een hele grote ronde met VikThor. Voor hem is het tenslotte ook kerst. Het is al over tweeën. De stad is bevolkt met dronken droppies. Uitgebraakt door cafés, die ook wel eens dicht willen. Naar buiten geveegd door eigenaren, die ook wel eens naar bed willen.

Vanuit het Zeemanspark zie ik een man staan op de brug over de Singel. Hij houdt zich vast alsof hij zich op woeste baren bevindt. Alsof de Zeevaartschool een groot schip is geworden, dat in rap tempo op hem toe stoomt.

Een stukje verderop loopt een klein bozig vrouwtjes stampend over het Noordeinde. Ze kijkt achterom naar de zwabberende man. ‘Kom nou Joop, loop nou eens door, verdorie,’ snijdt haar nijdige stem door de nacht. Ze komt langs de ingang van het terrein en slaat plotseling impulsief af het park in.

Ze loopt zeker tegen de zeventig zie ik van dichtbij. Gemelijk beent ze richting de school. Ze kijkt niet op of om.

Joop is ook weer in beweging gekomen. Met zijn handen klauwend langs het hekwerk rondom het parkje voor houvast maakt hij plots flink vorderingen. Loopt de ingang van het park straal voorbij. Raakt ter hoogte van de bloemenstal finaal de kluts kwijt, want waar is zijn narrige partner? Verdwaasd blikt hij om zich heen. Valt daardoor bijna om…….

Heks besluit de man uit zijn lijden te verlossen en tevens de vrouw te helpen, die intussen weer is begonnen met machteloos schreeuwen. Snel loop ik naar de ingang van het park.

‘Uw vrouw is hier, meneer Joop,’ wuif ik hem in de juiste richting. Opgelucht draait hij zich om. Een enorm charmante man met vermoedelijk een drankprobleem. Waar zijn vrouw zat van is……..

Hij glimlacht me vluchtig toe. ‘Je bent elkaar kwijt voor je het weet,’ grijns ik als hij me voorbij valloopt. Steeds als ik denk dat hij op zijn plaat zal gaan komt hij toch weer op zijn pootjes terecht. Tenminste, zolang hij het hekwerk als steun kan gebruiken.

De rest wacht ik niet af. Ik steek de straat over. Ik zal niet zien hoe hij van zijn geliefde op zijn kop krijgt. Of hoe hij zonder de ondersteuning van gemeentelijke hekwerken verder naar huis zal moeten kruipen….

Op de terugweg ga ik langs het huis van Tanneke. Haar dode hand glijdt in de mijne. Oh, wat mis ik dat kleine toverheksje toch nog steeds. Tegenwoordig wordt haar magische huisje bewoond door een saaie huismus. De kale woonkamer zonder enige vorm van kerstversiering is gelukkig niet zichtbaar, omdat de lelijke luxaflex naar beneden zijn……

Heks heeft ook niet veel gedaan aan haar huisje dit jaar. Niet zoals andere jaren. Ik had gewoonweg niet de puf om al die kerstspullen naar boven te halen. En later weer op te bergen.

Mijn onvolprezen hulp doet me een idee aan de hand. Zijzelf heeft een paspop als kerstboom. De rok gaat over in takken. Het ziet er geweldig leuk uit, zie ik op een foto.

Zo knutsel ik op kerstmiddag snel zo’n paspopboom in elkaar hier in Huize Heks. Het is echt een plaatje en ik ben er in tien minuten mee klaar. Alle takken zelf gevonden, gekregen of gesnoeid. Appeltje eitje.

 

‘Alles goed met jou, Heks?’ ‘Ben je soms opgehouden met je blog?’ Welnee, lieve lezer. Ik kwam er gewoon eventjes niet aan toe! Druk en moe. Vandaar! Maar er zitten nog genoeg Heksenverhalen in deze pen…….

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Het is zo stil op mijn toverblog. Regelmatig krijg ik daar vragen over van mijn trouwe lezers.  ‘Alles goed met jou, Heks?’ ‘Ik mis je schrijfsels!’ ‘Ben je er helemaal mee opgehouden?’

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Het gaat heel goed met dit heksje. De laatste weken was ik druk met een ander schrijfproject. Iets heel belangrijks. Althans voor mij dan. Groot kans, dat het voor andere betrokkenen slechts een wassen neus is. Dat maakte het zo mogelijk nog moeilijker om de juiste woorden op papier te krijgen. Maar ik heb het volbracht. Een pak van mijn hart.

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Intussen is het enorm druk op mijn blog. Ik trek recordaantallen bezoekers. De afgelopen maand was één van mijn beste tot nu toe!

En ongemerkt heb ik mijn vijfhonderdste stukje gepubliceerd. Een mijlpaal!

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

 

Er staan nog wat verhaaltjes klaar, waar ik alleen de foto’s nog bij moet zetten. Maar problemen met mijn computer maakten em zo traag als een slak. Intussen heb ik daar één en ander aan gedaan, maar het belangrijkste, een nieuw modem installeren, moet nog gebeuren.

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toverenheksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toverenheksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Misschien dat vermoeidheid ook wel een rol speelt bij mijn radiostilte op dit medium. Vakanties zijn meestal een aanslag op mijn energie. En hoewel ik niet doodziek uit Frankrijk terug ben gekomen, zoals gewoonlijk, lig ik toch redelijk gestrekt. Mijn energie is snel opgesoupeerd. Het minimale beetje dat rest na mijn Boeddhistische uitstapje is voor Cowboy.

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toverenheksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Ik mis het schrijven wel. Het is iets van mij. Als ik er niet aan toe kom voelt het alsof ik niet aan mezelf toe kom. Ja, dat gebrek aan energie blijft frustrerend. Pijn is iets, waar je aan went. En je kunt het bij tijden negeren en onderdrukken. Maar die extreme vermoeidheid heeft geen soulaas. Het betekent stomweg einde verhaal op zo’n moment.

Maar niet het einde van dit verhaal, lieve lezers. Er zitten nog genoeg heksenstreken in de pen!

heksen, toverheks, toveren, magie, heksenverhalen, heksenhoed, heksenketel, toveren

Dikkertje Tromkoor naar Sotsji! Om een muzikaal protest ten gehore te brengen tegen het monddood maken van onze medemensen. Je weet wel, die groep met voorkeur voor eigen sekse……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Een tijdje geleden kreeg ik een woedende reactie op een blog, dat ik had geschreven. Het verhaaltje had betrekking op gebeurtenissen in mijn leven. Maar ik had de materie zodanig aangepast, dat het niet terug te voeren was op enig bestaand persoon. Zo ben ik dan ook wel weer. Maar ja, het was natuurlijk wel een herkenbaar verhaal…..

Omdat ik geen ruzie wil heb ik betreffend verhaal verwijderd. Er volgde nog een felle discussie. Ook hierin haalde ik uiteindelijk bakzeil. En nu komt het gekke: Sindsdien zit ik inderdaad een beetje op slot met het schrijven van dit blog. Het plezier is er vanaf als je niet meer mag voelen en zeggen wat je wilt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Afgelopen week ontving ik post waar ik helemaal steil van achterover sloeg. Ook hierover word ik geacht niet te praten. Wat is dat toch met mensen. Ze duwen je een stuk stront door je strot en je mag niet eens protesteren. Of als je het al uit kotst, doe het dan onopvallend. En uiteindelijk moet je het toch vreten. In dit geval dan. Helaas……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Maar er komt een dag, lieve lezers, dat niemand me meer de mond snoert. Spreken is zilver, zwijgen is goud. Maar monddood is klote. Voorlopig zal ik het wat bepaalde onderwerpen betreft moeten hebben van mijn vermogen om overal om te lachen. Afgelopen maandag krijg ik hier al een heel leuk voorproefje van, als mijn buurman en vriend, de baas van Carlos, de Duitse herder met het flapoor,  langs komt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vanouds lopen we een grote ronde door de stad met onze monsters. We drinken een glas wijn op het terras van een ongelofelijk ballencafé aan het Rapenburg. Ja, inderdaad die tent waar onze koning, Prins Pils vroeger rondhing. Hier krijgen de kastelein en Heks een compleet college over de internationale ‘Worstclub‘, een project van de Zwitserse kunstenaar Fredie Beckmans. Mijn vriend is erelid, samen met zijn zwager. Regelmatig gaan ze naar manifestaties en performances rondom dit thema. Binnenkort staat er weer een uitstapje gepland naar een worstfabriek in een oostblokland…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Van al dat gepraat over worst hebben we trek gekregen. Gelukkig serveert dit etablissement een uitstekend ossenworstje. Iets dat zelfs binnen mijn hopeloze dieet geen kwaad kan. De hondjes genieten van een heerlijk blokje kaas…. Het is weer feest.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Later in Huize Heks zitten we nog de meest idiote dingen te verzinnen voor ons nieuwe theaterprogramma. Al jaren zijn we van plan om terug te keren met ons oude succesconcept: ‘Het Dikkertje Tromkoor’. Dit tweemanskoor, dat eens grote successen oogstte, is al een tijdje inactief. Maar de spirit is nog steeds springlevend!

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vandaag besluiten we om in Sotsji te gaan optreden als heteroseksueel homostel.  Allebei gay, maar toch als man en vrouw getrouwd! Een absolute minderheidsgroep! (Hoewel, het komt vaker voor dan je denkt…..) Om te protesteren tegen het beleid ten aanzien van zulke groepen in het gastland van de Olympische Winterspelen. En tevens een lans te breken voor deze monddood gemaakte medemensen. We raken goed geïnspireerd en verzinnen de ene geweldige act na de andere. Het eindigt in een geslaagde hoedensessie. Dubbel van de lach maak ik foto’s van mijn gekke vriend en buurman. Met pijn in de kaken nemen we uiteindelijk afscheid…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

De nieuwe kleren van de Keizerin, Dog Lady, Zigeuner en hondjes!

Dog Lady met hondjes

Dog Lady met haar nieuwe wagen

Een paar dagen geleden kwam ik Dog lady tegen. Met een nieuwe wagen! Aangeboden door Bosman onderhoudsteam.Het is helemaal zoals zij het wil, wat een mooi geschenk!

Bosman onderhoudsteam

Wat een prachtig geschenk

Dog Lady ziet er stralend uit. Ze praat me bij over de verschillende hondjes en hun gezondheidsissues. Het is fijn om haar in goede doen te zien. Ze werkt altijd keihard voor haar hondjes. Deze wagen maakt het allemaal een stuk gemakkelijker….

zielige  maar gelukkige hondjes

Hond in de wagen is nog jong

Vandaag is Heks weer bezig geweest om haar kledingkast op te ruimen. Als beloning heb ik iets heel leuks aangetrokken. Zo’n ravissante Heksenoutfit. Ik vond van alles terug en ben dus weer naar hartelust aan het combineren. Met vreemde kledingstukken. Trefzeker. Heerlijk.

Deze kleine meid heeft haar eigen plek bovenop! Eronder hangt haar met bloemen versierde invalidekarretje.

Deze kleine meid heeft haar eigen plek bovenop!
Eronder hangt haar met bloemen versierde invalidekarretje.

Kijk, nu kan ik wat listige setjes en combinaties inpakken voor mijn vakantie. Ik kom rustig op hoge hakken mijn tent uit indien nodig. Maar het zullen voornamelijk teenslippers worden gezien de weersvoorspellingen!

Mijn favoriet, vanwege zijn rare oren. Hond

Mijn favoriet, vanwege zijn rare oren.

Aan het begin van de middag tref ik een oude hondenvriend op de Nieuwe Rijn. Ysbrandt is altijd helemaal gek op hem en dat is wederzijds. Het vreemde met honden en baasjes is, dat je elkaar soms tijdenlang dagelijks tegenkomt, je leeft in hetzelfde ritme. En opeens verandert er iets en zie je elkaar heel lang niet.

Zigeuner met de hondjes

Zigeuner met de hondjes

Jaren geleden leerde ik hem kennen met hond Duke. Deze hond was een superhond. Zo af en toe kom je ze tegen. Enorme uitstraling. Zo dominant, dat hij nooit conflict nodig had om die positie te handhaven. Helaas is hij achter zeemeeuwen aangerend op het wad bij Mont Saint Michel. Nooit meer teruggezien. Verschrikkelijk!

Er gaan verhalen, dat hij ligt begraven bij een boer. Maar Heks denkt soms, dat die boer hem heeft ingepikt.

Duitse staande draadhaar

Teun

Nu is er Teun, Een Duitse Staande Draadhaar. En de Leidse Herder Bert. Laatste ligt thuis te slapen…..

Ik ontdek, dat mijn hondenvriend zigeunerbloed heeft. Het verbaast me niks. Hij is altijd onderweg. Reist graag. Zigeuner leest mijn blog. Wat leuk! Ik weet natuurlijk helemaal niet, wie er allemaal die heksenspinsels zitten te lezen. Zo krijgen jullie een gezicht, lieve lezers. Vandaag het gezicht van een zigeuner met hondjes!

man gaapt aan, man met hondjes

Kijk naar die man op de achtergrond