Ik sus mezelf en hou me koest. Vanbinnen bang. Vanbuiten woest. Zit aan mijn leunstoel vastgeroest! Zolang ik maar niet ernstig hoest……..Geen zin meer om nog zwaar te tillen, geen lust om anderen te villen, maar wat ik wel zou willen vanbinnen, is me verbinden, echt verbinden…..

Dit stuurde een heksenvriendinnetje me. Ik ben er echt blij mee!

Wat gewoon doorgaat is de ME. Heks is zorgmijder geworden, net als velen met mij. Het is zelfs op het nieuws. Hartpatiënten worden opgeroepen om toch vooral wel te komen als ze klachten hebben. ‘Ja, ik zal me daar gek zijn, me wagen in het hol van de leeuw….’ hoor je deze risicogroep massaal denken.

Heks heeft ook dergelijke gedachten. Mijn hartje klopt dan probleemloos, mijn immuunsysteem rammelt in zijn voegen. Zonder Corona. Ik heb geen idee, wat dat haperende systeem met dat virus kan. Wie weet heb ik het al gehad. Met super milde klachten. Heks heeft altijd klachten. Al dertig jaar. Dus misschien heb ik het helemaal niet gemerkt.

Een paar weken geleden heb ik  een griepje onder de leden. Precies in het weekend. Ik zie sowieso niemand natuurlijk. Behalve de thuiszorg. Ik heb dan net een nieuwe, een jongeman. De eerste en derde keer komt hij niet vanwege griep. Was het griep? We weten het niet.

Heks heeft het weekend na zijn tweede dienst dus keelpijn, hoofdpijn, buikpijn en kriebelhoest. Ook val ik een keertje bijna flauw en heb ik het een dag behoorlijk benauwd. Maar het duurt kort, een paar dagen. Het gewone griepvirus waart ook rond. De kans is groot, dat ik daar een staartje van mee heb gepikt.

Intussen heb ik iemand ontdekt in mijn naaste omgeving, die het Coronavirus heeft doorgemaakt. Een ijzersterke  jongedame. Ze is 3 weken strontziek geweest. Milde klachten heet dat. Zo’n anderhalve dag Spaans benauwd en nu nog, al ruim anderhalve week klachtenvrij, zo slap als een vaatdoek.

Vorige week haalt ze mijn hondje op. Zij zit in het vaste VikThor dreamteam. Mijn ventje heeft een heerlijke dag met zijn favoriete vriendinnetje. Bij de voordeur draag ik hem over. Met mondkapje op. We houden voor de zekerheid nog een tijdje afstand.

De berichten over hoe lang het duurt, voordat je het virus niet meer kunt verspreiden, nadat je klachtenvrij bent, zijn verwarrend. In Nederland zeggen ze 24 uur. Ik krijg een artikel toegestuurd, waarin bevindingen staan van recent onderzoek. Al het onderzoek naar dit ziektebeeld is natuurlijk recent.

Het virus is tot een week na de laatste klachten aangetroffen bij volledig genezen mensen. Nog maar even voorzichtig dus.

Stiekempjes is Heks blij, dat ze iemand kent, die al antistoffen tegen deze plaag in haar systeem heeft. Voor het geval de boel hier toch mis gaat. Dan durft er in ieder geval iemand mijn huis in om de beestjes eten te geven. En ze haalt VikThor op. Die mag dan een tijdje bij mijn zus logeren…..

Heks wil graag wat positiever uit de hoek komen. Maar ja, ik ben geen poppenkastpop. Ik worstel dagelijks met een lastig lijf in mijn eentje. Ik zie geen behandelaar meer, veel te link vind ik. Maar intussen zakt mijn lijf wel een beetje in. Ik doe mijn best, maar mijn rare gare spieren raken meer en meer verkrampt. Mijn zenuwstelsel is volstrekt van de kook.

‘Hoe gaat het daar, Heks?’ app’t de fysiotherapeut. ‘Prima hoor, alleen 2 centimeter smaller geworden in de schoudergordel. Ik denk door verkramping… ‘ grapt Heks terug. Het is niet eens echt gelogen. Ook mijn kuiten zijn gekrompen. Ik trek me letterlijk in mijn lijf terug.

Ik zou best beter willen worden, hoor. Dat is het niet. Heks is al dertig jaar bezig met dat project. Het is echter niet zo, dat ik verwacht door deze crisis opeens van mijn ziekte te genezen. Wel van mezelf. Dat is altijd een groot streven van me.

Maar wat ik voornamelijk heb geleerd van mijn ziekte door de jaren heen, is dat het is zoals het is. Dat er wonderen bestaan, maar dat ze aan mijn deur voorbij gaan. Dat ik wel door keihard ploeteren, diëten en voedingssupplementen, dit niveau heb bereikt. Ik lig niet met sondevoeding in mijn neus en een flatus uit mijn kont in een verpleeghuis.

Goddank, want daar moet je nu echt niet zijn met een aggenebbis immuunsysteem.

Het kan ook pure mazzel zijn dat ik nog steeds rond loop te springen. Dus niet tengevolge van mijn niet aflatende inspanningen. Van het ‘mijn best doen‘. Van mijn positieve levenshouding. Ik acht de kans, dat mijn inspanningen er niks mee te maken hebben, best hoog.

Evenzogoed krijg ik met enige regelmaat een lekkere terugval. Dat hoort bij de pathologie van ME. ‘De kunst is om daarvan niet in paniek te raken,’ vertelde een reumatoloog me ooit in verband hiermee. Een kunstje, dat ik nooit echt goed onder de knie heb gekregen.

Dusssssss. Ik sus mezelf en hou me koest. Vanbinnen bang. Vanbuiten woest. Zit aan mijn leunstoel vastgeroest! Zolang ik maar niet ernstig hoest……..

Bonte Avond bij Ex Animo: Heks zingt ook een moppie mee! Solo welteverstaan: Chandrakauns, Alaap en Compositie!

 

Een paar weken geleden geef ik me op om mee te zingen met een cantate van Bach op de Bonte Avond van mijn koor. Hoewel ik me zo snel mogelijk aanmeld beland ik toch linea recta op de reservelijst. Het lot van vele alten en sopranen overal ter wereld……

Na een paar dagen krijg ik bericht over de oefendata. Goeie hemel. Ik word geacht zeker twee, drie keer op te draven. Alleen maar om op de reservebank te zitten. Ik zou een slecht voetballer zijn, want ik gooi direct de handdoek in de ring. ‘Ik ga wel een stukje Indiaas zingen,’ roep ik in een dolle bui.

Hoe moeilijk kan het zijn? Ik studeer tenslotte al zo’n tien jaar op die materie…..

Een week later heb ik al spijt. Ik zit in een hele slechte periode met mijn lijf en stik sterf crepeer van de pijn. Dan krijg ik er nog die enorme huidinfectie bovenop. Met drain. Getver. Griep, verkoudheden en bronchitis teisteren me zonder ophouden. Ik puf snuf en snotter de pan uit. En dan lig ik ook nog met de halve wereld in de clinch, inclusief mezelf, omdat ik geen Pleegzuster Bloedwijn meer wil zijn.

Net als ik denk dat ik het maar moet afzeggen krijg ik grip op de materie. Privé een dagje zingen met mijn juf doet wonderen. We knutselen een kleine opvoering in elkaar en zetten alle stembewegingen vast tot op de millimeter. Verwoed zit ik daarna op een paar zinnetjes Alaap en het eerste deel compositie van Chandrakauns te studeren. Oh, oh, wat is het toch moeilijk om dit goed te doen.

Maar het lukt! Na jaren heb ik me de kunst van het rondzingen uiteindelijk eigen gemaakt. Niet langer balk ik als een ezel in een poging Indiaas te klinken. Ik zwiep niet meer van de ene naar de andere toon, maar ik zing de hele weg. En dat is te horen!

Alleen kan ik nog steeds geen enkele raga zomaar zingen. ‘Laat eens iets horen,’ zeggen mensen soms tegen me als ze ontdekken waar ik me mee bezig houd. Ik moet hen dan teleurstellen. Tot nu toe dan. Want er gaat verandering in komen!

Nadat ik een hele week heb zitten ploeteren op die paar zinnetjes ga ik zondag een dag zingen met de Dhrupad Bitches, het vaste groepje vrouwen waarmee ik al jaren deze zangstijl bestudeer.

Ik moet vroeg op, iets waar ik totaal niet tegen kan. Het kost me altijd uren om een beetje uit de kreukels te komen. Daar is natuurlijk geen tijd voor.

Hondsberoerd, onder de pijnstillers en met mijn Tensapparaat in de hoogste stand sta ik om even over negenen achter het station. Een klasgenootje rijdt met me mee naar Barendrecht.

Ik heb maar kort geslapen, want zaterdagavond heb ik met mijn koor meegezongen met de kerstviering van het kinderkoor en jeugdkoor in de Hooglandse kerk. Heel gezellig. Glühwein toe. Keurig om tien uur thuis, maar nog onontkoombaar doorgestuiterd tot twee uur ’s nachts: Mijn lijf heeft de grootst mogelijke moeite om aan iets te beginnen, maar ook om te stoppen!

Ik vertel mijn zangmaatje over de problemen rond mijn optreden komende dinsdag. ‘Mijn Tampoera moet nog in ma gestemd worden. Hij is sowieso erg ontstemd. Ook klinkt het voor geen meter als ik mezelf begeleid. Ik zit maar zo’n beetje over die snaren te harken als ik tegelijkertijd zing. Vooral bij de compositie. Vanwege het daarin aanwezige ritme denk ik…..’

‘Laat nog een Tampoera meespelen via je telefoon, je hebt daar uitstekende appjes voor…’ is haar eerste tip. Er volgen er nog meer. Ook biedt mijn maatje aan om aan het eind van de dag mijn Tampoera voor me te stemmen. ‘Heb je een stemapparaat?’ Ik beaam het. Ik kan er alleen niet mee overweg……

De gehele zondag zing ik Chandrakauns met de Bitches. Onder de middag krijgen we een heerlijk bordje Dahl, zoals altijd! Ik krijg zelfs een grote pot mee naar huis!

Op de terugweg heb ik goede moed, dat het optreden ergens op zal gaan lijken. Er zitten uiteindelijk zeker honderd mensen in die zaal. Dan moet je wel een beetje goed voor de dag komen natuurlijk.

Mijn zangmaatje gaat nog even met me mee naar huis en stemt mijn Tampoera. ‘Mooi geluid zit erin, Heks. Het is echt een hele goeie!’ Ik weet het. Mijn juf heeft ooit een prachtexemplaar voor mee meegenomen uit India.

Maandag houd ik de gehele dag mijn mond. Ik ben schor van al het zingen, de keel is de grote zwakke plek van MEpatienten. Ik heb altijd keelpijn. Elke dag. En ik ben regelmatig mijn stem kwijt. Vooral als ik erg moe ben. Ik heb om die reden wel eens vijf jaar achter elkaar niet kunnen zingen. Vreselijk!

Als ik die stomme ziekte niet had, was ik misschien wel operazangeres intussen. In mijn zieke keelgat zit een juweeltje van een stem. Een stem als een klok. Een orgelpijp. Een scheepstoeter!

Nu heb ik toch mooi dinsdag weer wat bereik. Het dagje zwijgen heeft geholpen. Wel loop ik ’s middags enorm te niezen.  Grote snotklodders vliegen in de rondte. Zul je net zien. Word ik op het nippertje weer snipverkouden!

Ik gooi mezelf vol met paracetamol, ibuprofen, PeaPure, neusdruppels en dropjes. Dat helpt. Het niezen houdt op. De snotgolven bedaren, de rochelstorm gaat liggen. Er komt weer wat lucht in mijn holtes. Wel zo prettig voor de resonantie. Ik neem nog een straf bakkie koffie toe. Ik ben er helemaal klaar voor!

Dan stop ik Tampoera, Harman Cardonbox en mezelf in de auto. Het is zover. Ik ga optreden met Indiase zang.

Mijn Tampoera is opnieuw zwaar ontstemd, omdat hij is omgevallen toen ik de deur op slot deed. Gelukkig is ie nog helemaal heel, maar erop spelen is geen optie. Heks vindt het niet zo erg. Ik kan nu eenmaal veel mooier zingen als ik niet word afgeleid door het bespelen van dit instrument.

‘Ik heb de Tampoera louter ter decoratie bij me,’ vertel ik mijn publiek dan ook. Ik zing voor hen met op de achtergrond elektronische tampoerageluiden van de app. Omdat de Harman Cardonbox zo goed van kwaliteit is, klinkt het best aardig. ‘Hij stond te hard, Heks, ik kon je niet goed horen,’ zegt de een achteraf. ‘Perfect geluid erbij, je was prima te verstaan,’ aldus een ander.

Uiteindelijk zit ik heerlijk te zingen. Ik heb even moeite om het begin te vinden. Door de zenuwen natuurlijk. Maar ik laat me niet gek maken en zoek het rustig op. Dan begin ik ook werkelijk. ‘AHAHAHAHA’, jammer ik. De opening is schrijnend. Een hele akelig lijdende NI houdt het publiek in zijn greep. Hij lost op naar de SA.

Mijn stem kronkelt omlaag. Mijn ogen zakken dicht. Ik ga helemaal op in de muziek. En ik geniet ervan! Het is leuk om te doen. Als ik af en toe mijn ogen open doe zie ik verraste gezichten. Maar geen verveelde gezichten. Ook zitten er geen mensen met hun vingers in de oren. So far, so good!

In een mum van tijd is de Alaap doorgezongen. Normaal gesproken doe je daar zo’n klein uur over, maar ik ben binnen twee minuten klaar. Het is slechts een tipje van de Indiase sluier, die ik hier oplicht. Ik begin aan de compositie.

Ook dit gedeelte verloopt goed. Een klein foutje daargelaten dan. Ach, het leven is nu eenmaal niet volmaakt. Als de laatste tonen versterven zit iedereen een beetje verbaasd naar me te kijken. Nu al voorbij? Ja. Ik wilde slechts een kleine indruk geven  van deze muziekstijl.

En dat is gelukt! Na het concert komen veel koorgenoten naar me toe om me te complimenteren. Het varieert van ‘Ik weet niet of ik het mooi vind, maar het is wel bijzonder,’ tot ‘Wat prachtig gezongen, Heks, echt heel bijzonder,’ en alles wat daartussen zit.

‘Ik vond altijd al, dat je iets bijzonders hebt,’ een lange man staat schaamteloos met me te flirten. Wat gek. Zit hij ook op het koor? Naast hem staat een bas om het hardst mee te flirten. Heks heeft over aandacht niet te klagen vanavond…..

Als ik later thuis nog uren door de kamer stuiter geeft ik mezelf ook een compliment. ‘Dat heb je toch maar weer mooi geflikt, Toverheks, je moet het toch maar durven en vervolgens toch ook maar weer doen….’ Maar laat ik het nu ook heel leuk vinden om die doen. Ik heb performen altijd leuk gevonden. Of het nu het bespelen van een dwarsfluit is of theater maken of Indiaas zingen: Ik heb er altijd van genoten!

 

 

 

 

 

 

Eerst naar de kerk en dan naar de kroeg. Zo hoort het. Kortjakje en Janneke hebben veel te bespreken. Jip kan niet mee. Hij heeft corvee.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Zondagmorgen ben ik al vroeg uit de veren. Mijn wekker staat nog op zomertijd en zodoende is het nog veel vroeger dan ik in de gaten heb. Pas als ik een kop koffie achter mijn kiezen heb valt het kwartje.

love, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebe

Mooi zo. Nu kan ik op mijn gemak het hondje uitlaten alvorens naar de kerk te gaan. De laatste keer dat ik mijn gezicht daar heb laten zien is al maanden geleden. Griep en gedoe hielden me aan huis gekluisterd. Vandaag ga ik mijn zonden maar weer eens laten vergeven. Een beetje absolutie kan geen kwaad in mijn geval. In ieders geval. Dat in elk geval!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Omdat ik zo buitensporig vroeg ben voor mijn doen, kom ik zelfs op tijd in de kerk. Ik schuif naast Jip en Janneke aan. ‘Hoe gaat het met je?’ fluistert mijn vriendin. Ik draai met mijn ogen en trek een bek.

‘Waardeloos, ik heb een vervelende tijd achter de rug.’ ‘Laten we straks ergens gaan koffiedrinken…’ Haar laatste woorden verdwijnen in de eerste klanken van het openingsgezang, maar Heks heeft het goed begrepen: Na de kerk gaan we naar de kroeg.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Vandaag gaat onze dirigent, Wim de Ru, voor. Hij preekt over de kracht van muziek. Heks weet er alles van. Al weken zingt een prachtige alt onafgebroken het ‘Erbarme Dich’ van Bach in mijn innerlijke geheime klankkast. Mij tot tranen toe beroerend. Telkens weer! Gelukkig is ze tijdens de dienst even stil…..

Als er echter gebeden wordt voor alle mensen, die iemand waar ze veel van houden hebben verloren stromen de tranen weer volop. Heks is een vat vol hevige emoties. Gek word ik ervan.

Na de dienst spoed ik me met Janneke naar het cafe. Jip heeft verplichtingen elders. We bestellen bier en wijn en frietjes. ‘Ik neem ook koffie,’ verzucht Janneke tegen de ober, ‘We hebben een zware preek achter de rug.’ De jongen begint te grijnzen. ‘Wat een pittig wijfie,’ zie ik hem denken. En dat is ze ook. Met haar gekke felle verhalen maakt ze me verschrikkelijk aan het lachen.

 

Vooral als ze vertelt hoe ze een vermeende vreemdganger in haar sociale cirkel bij de kladden heeft gegrepen. ‘Verhalen ophangen dat je op de bank bij die vrouw hebt geslapen, ha! Wie denk je wel dat je voor je hebt? Ik ben de zeventig gepasseerd! Ga iemand anders die onzin maar wijsmaken! Je hebt gewoon de hele nacht liggen ….!’

Ondeugend kijkt ze me aan als ze vertelt hoe haar slachtoffer met de staart tussen de benen het veld ruimde. ‘Welke staart?’ vraag ik onschuldig. We liggen dubbel!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Het is heerlijk om weer eens uitgebreid bij te praten. Voor we het in de gaten hebben is het alweer half drie. We moeten er vandoor!

Thuisgekomen gaapt een lange lege zondag me aan. Ik heb al zovele zondagen alleen stukgeslagen in mijn leven. Maar vandaag valt het me zwaar.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

De telefoon rinkelt. Het is Joy. Ze komt op de thee met een verlaat verjaarspresentje. Wat lief! Zo kom ik de dag wel door. Vooral als Frogs ’s avonds ook nog eventjes iets langs komt brengen.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Liefde is het mooiste wat er is. Helaas kunnen wij mensen er maar beperkt mee uit de voeten. Om een eindeloze bron aan te boren moet je toch niet bij je gelimiteerde zelf zijn. Daar is meer voor nodig. Verbinding. Met Godin, God, Bron, Eeuwige, Allah, Boeddha, Jahwe of één van de vrouwelijke varianten op de laatstgenoemden.

Een keertje naar de kerk gaan kan dan geen kwaad. Zeker niet voor een Toverheks!

love, liefde, amor, amour, liebe

1 Korintiërs 13:

1  Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak,

maar had de liefde niet,

ik ware schallend koper

of een rinkelende cimbaal.

2  Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette,

maar ik had de liefde niet,

ik ware niets.

3  Al ware het, dat ik al wat ik heb tot spijs uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam gaf om te worden verbrand,

maar had de liefde niet,

het baatte mij niets.

love, liefde, amor, amour, liebe

4  De liefde is lankmoedig,

de liefde is goedertieren,

zij is niet afgunstig,

de liefde praalt niet,

zij is niet opgeblazen,

5  zij kwetst niemands gevoel,

zij zoekt zichzelf niet,

zij wordt niet verbitterd,

zij rekent het kwade niet toe.

6  Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid.

7  Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij.

8  De liefde vergaat nimmermeer;

maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben;

tongen, zij zullen verstommen;

kennis, zij zal afgedaan hebben.

9  Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren.

10  Doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben.

11  Toen ik een kind was,

sprak ik als een kind,

voelde ik als een kind,

overlegde ik als een kind.

Nu ik een man (VROUW) ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was.

12  Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen,

doch straks van aangezicht tot aangezicht.

Nu ken ik onvolkomen,

maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben.

13  Zo blijven dan:

Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.

love, liefde, amor, amour, liebe

Grieperige Heks staat met stukje in maandblad. Het is me wat. Het gaat over mijn blog. Misschien krijg ik wel meer lezers. Rijk zal ik er niet van worden. Ik mik op de verkeerde doelgroep……

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Heks heeft griep. Het duurt zeker drie dagen voordat ze toegeeft aan zichzelf. Ik heb er geen zin in. Anderzijds wil ik de klachten ook niet toeschrijven aan ME, want dat zou een flinke terugval betekenen….. En daar heb ik dus helemaal geen trek in!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

De laatste weken moet ik de ene na de andere deadline halen. Optredens met mijn diverse koren, verbouwingstoestanden, administratieve dieptepunten….. Voor van alles en nog wat loop ik me uit de naad. En helpt het? Nee. Ik kan nog geen deuk in een pakje boter slaan. Met grote moeite krijg ik het af en toe iets voor elkaar. De rest moet morgen maar. Of overmorgen, volgende week, volgend jaar.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Omdat ik maar niet door de zooi hier heen kom, raak ik gedeprimeerd. Ik besluit nog meer pillen te bestellen om mijn bijnieren te ondersteunen. Die verdraaide organen moet ik echt weer aan de praat zien te krijgen. Potverdorie. Ik wil gewoon weer een beetje energie over hebben om de dingen te doen, die ik persoonlijk belangrijk vindt. Zoals zwemmen. En dit blog schrijven……

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Vorige week vrijdag ligt het patiëntenblad van de MEstichting in de brievenbus. Ha! Heks staat er in met een klein stukje. Een tijdje geleden heb ik een briefje geschreven over mezelf, mijn ziekte en mijn blog. Dat is nu geplaatst. Als ik ’s avonds naast Cowboy in bed stap vertel ik hem erover. ‘Luister maar,’ ik begin het kattebelletje voor te lezen.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

“Ruim twee jaar geleden ben begonnen met het schrijven van een blog. http://toverheks.com Ik heb door het gebruik van LDN een wat beter niveau van functioneren bereikt. Vandaar!

Ik heb ME sinds een Pfeiffer-infectie in 1987. Ik heb de twijfelachtige eer de eerste officieel erkende ME-patient van Nederland te zijn! 

Intussen heeft deze ziekte via vele ups en downs steeds meer Fybromyalgische kenmerken ontwikkeld. De ziekte is absoluut progressief! 

Ik schrijf over mijn leven. Er valt natuurlijk genoeg te fulmineren, als je zo’n aandoening hebt. Toch probeer ik ook over het mooie leven zelf te schrijven, zodat we weer een beetje opfleuren met zijn allen! 

Misschien leuk om te lezen voor mensen met ME. Een hart onder de riem, want het valt om den donder niet mee!  

Vriendelijke groet van Toverheks.”

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

‘Leuk stukje,’ mijn lief geeft me een lekkere knuffel, ‘wie weet krijg je wel een heleboel extra lezers!’ Nou, daar heb ik niet over te klagen. Ook al schrijf ik veel te weinig naar mijn smaak, toch weten mensen me nog steeds heel goed te vinden…….

Zelfs als ik weken geen letter op papier zet is dat niet terug te vinden in de statistieken!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Ach, die statistieken. Er is vaak geen touw aan vast te knopen. Ik laat me er maar niet teveel door leiden. Het moge duidelijk zijn, dat ik niet in de categorie mensen val, die dik verdienen aan hun geschrijf.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Onlangs zie ik op televisie een programma over deze leuke hippe bloggers. Ze sluiten deals met bedrijven en promoten producten. Een hele andere manier van schrijven. Op mijn gescheld zit het gemiddelde bedrijf echt niet te wachten.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Toch zet ook ik regelmatig iemand in het zonnetje. Zomaar een gewoon mens. Een van mijn vele bijzonder medemensen. Eén van mijn partners. Helemaal gratis en voor niets!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Heks viert verjaardagsfeestje. Zoals altijd is het weer een gezellige en drukke boel. Heerlijk eten en muziek. En ik krijg een heleboel leuke cadeautjes……

vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Heks geniet van haar eigen feestje

 

De zondag na haar verjaardag geeft Heks een geweldig feestje. Twee dagen lang sta ik in pannen te roeren. Ik heb de onNederlandse neiging om grote groepen mensen op het eten uit te nodigen. Op zich heel erg leuk, maar met een lijf als het mijne in feite waanzin. Gelukkig krijg ik hulp van Cowboy. Frogs neemt de zorg voor mijn hondje op zich.

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Trueman heeft hele verhalen tegen Cowboy…..

‘Er heeft bijna niemand afgezegd, het zou wel eens heel druk kunnen worden’. Een beetje benauwd kijk ik mijn lief aan, een uurtje voordat het feest losbarst. Meestal komen er ongeveer twintig mensen op mijn partijtjes, ongeacht hoeveel ik er uitnodig. Een ook dit jaar zijn het er niet meer dan vijfentwintig. Sommigen zeggen op het laatste moment af. Een deel komt niet opdagen. De griep heeft alweer veel slachtoffers gemaakt….

 

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Elfje en Elfenman

 

Klokslag vijf uur komen de eerste gasten binnen. Heks loopt met natte haren als een kip zonder make up rond te rennen. Pas om kwart voor vijf had ik tijd om eventjes te douchen en me op te knappen. Ik heb mijn ‘Elvis Presley Pak’ aangetrokken. Dat ding wil ik al jaren eens dragen. Snel rammel ik een kwast over mijn gezicht. Daarna begint het echte werk. Op de bel letten, zoenen, cadeautjes uitpakken en zorgen dat iedereen iets te eten en te drinken krijgt.

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Zoals altijd krijg ik aan alle kanten hulp. De enorme hazelnoot crème taart van Maison Kelder wordt aangesneden. Helaas kan ik daar zelf niet meer van eten. Ik herinner me echter maar al te goed, hoe ontzettend lekker die schuimige zoetigheid smaakt.

hazelnoot creme taart, maison Kelder, lekkere

Daarna volgt de pittige pompoencake met muntsaus. Gevolgd door Surinaamse kippenpootjes, Thaise groene curry en garnalen in kokos. ‘Mmmmm’, jammie, oh, Heks, wat lekker…’, hoor ik om me heen. Ha. Dat doet me deugd. Ik wilde mijn vrienden eens lekker in de watten leggen….

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Heks wordt ook verwend. Allemaal leuke cadeautjes. Frogs heeft zijn Cahon bij zich en gaat lekker muziek maken. Al snel speelt Elfenman mee op mijn Blokker-gitaar. Hij is de enige, die er een fatsoenlijk geluid uit weet te krijgen. Bovendien schudt hij een arsenaal meezingers zo uit zijn mouw. Blonde Buurman pakt een trommel. Een paar mensen, waaronder ik natuurlijk, zingen luidkeels mee. Heks rust op haar lauweren.

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Elfenman kent zoveel liedjes

 

Veel mensen zijn alweer naar huis. Morgen begint de werkweek weer, dus ze maken het niet al te laat. Zoals elk jaar zit ik met een vast clubje nog een tijdje na te genieten. De Wilde Boerenzoon maakt foto’s van dit illustere gezelschap. Pas om een uurtje of 1 gaat de laatste naar huis. Mijn lief en ik ruimen een beetje op. Ik zet een afwasmachine vol grote wijnglazen aan. In een tas verzamel ik lege flessen. Goeie hemeltje, we hebben em goed geraakt!

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Frogs en Elfje

 

De volgende dag lig ik de hele dag voor pampus. Mijn liefje blijft gezellig nog een dagje plakken. We eten de restanten van mijn culinaire uitspatting.

‘Morgen weer een feestje, schat,’ zeg ik tegen Cowboy, ‘Van Elfje in Amsterdam. Jij komt toch ook?’ Ja, hij komt ook. Wat leuk! Dan heb ik alle tijd om lekker met hem te kleffen. Iets, waar ik het op mijn eigen feest veel te druk voor had……

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Heks heeft het prima naar haar zin

 

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

En nog steeds zitten deze twee heren te discussiëren

 

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Heerlijk lachen met mijn vrienden

 

, mannen op feestje,vrouw op feestje, feestje, heksenfeest, verkleedde mensen op feest, party, muziek maken op party, proost, tante, gezellig kletsen op verjaardag

Selfie van de voeten van de Wilde Boerenzoon

 

Bekend gezicht in TV programma ‘Wat De Boer Niet Kent’. Die knappe Indiaan heeft in mijn keuken ook wel eens heerlijk staan koken!!! Of ben ik aan het ijlen van de koorts en zie ik spoken?

Incakalender, inca's,

Al drie dagen ligt Heks met griep in bed. Hatsjie, hatsjoe, klappertand en snurk. Heel af en toe laat ik het hondje uit. Frogs neemt de meeste uitlaatrondes voor zijn rekening. ’s Avonds levert hij dan een tevreden Varkentje af en drinkt nog een glaasje wijn bij Heks. Zo heb ik toch af en toe een beetje gezelschap. Verder slaap ik en kijk TV. Met een half lodderoog.

inca's, inca cultuur, figuurtje inca's, inca cultuur, figuurtje inca's, inca cultuur, figuurtje

Zo zie ik het nieuwe programma van Rob Kamphues voorbijkomen. ‘Wat De Boer Niet Kent’. Ik val er midden in. Kamphues staat in de keuken van een boerenbedrijf in gezelschap van een Inca. Hier te lande beter bekend onder de Geuzennaam Indiaan. Compleet met verentooi. Hij maakt een Inca maaltijd klaar. Opeens herken ik hem. Ik ben er bijna zeker van. Het is wel eventjes terug dat ik hem gezien heb. Jaren geleden stond hij hier in de keuken van Heks een Inca maaltijd te koken. Iets met Pompoen. Heel lekker.

Incakalender, inca's,

Ik leerde hem ooit kennen op een paranormaalbeurs in Eindhoven. Tussen alle magiërs, toverkollen en mafketels viel hij me op. We raakten aan de praat en hadden een klik. Ik meen me te herinneren dat we zelfs adressen uitwisselden. Hij bleek in de bollenstreek te wonen. Niet veel later kwam ik hem in Leiden op de markt tegen. We kochten een pompoen, eerbetoon aan Moedertje Aarde en kookten een godenmaal samen.

inca's, inca cultuur, figuurtjeinca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

De Indiaan raakte direct helemaal verkikkerd op Heks en probeerde me te verleiden tot een Inca massage. Het was niet wederzijds. Hij nam het sportief op, deze charmeur. Het bleef wel bij die ene maaltijd. Soms kwam ik hem nog ergens tegen. Dat was altijd leuk. Mijn vriendin Elfje kent hem ook. Daar kwam ik later achter.

 Machu Picchu

‘Bijzonder hoor, zo’n man,’ orakelt Rob Kamphues aan het eind van het programma, ‘Alles is spiritueel voor hem, natuur, Moeder Aarde.’ Ja, deze oorspronkelijke inwoner van Zuid Amerika houdt erg van onze Grote Moeder. En ook van haar vertegenwoordigsters op aarde. Opgewekt maakt hij de dames het hof met zijn verrukkelijke Inca maaltijden. Met magische Inca massage na.

inca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca god wiracochainca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

De boerenfamilie is minder te spreken over zijn kookkunsten dan Heks. De boer geeft hem zelfs slechts een vier. Niet al te best dus. Alleen de boerin vindt het heel lekker. Dat verbaast me niets. Die verleider van een Indiaan heeft haar natuurlijk alweer om zijn Inca tovervingertje gewonden…..

inca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca's, inca cultuur,inca zon,  figuurtjeinca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

Incakalender, inca's,

Hoera! Eindelijk eens een goed poep- en piesverhaal: Shit happens! Vreemde analogie tussen het emotionele leven van Heks en het huis van Cowboy……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Vlak voordat Cowboy voor een paar weken naar het buitenland vertrekt raakt het riool in zijn huis verstopt. Tot grote schrik van Heks, want het gebeurt precies tijdens haar laatste bezoek aan het kleinste kamertje. Enigszins gegeneerd probeert ze de boel weer vlot te spoelen, maar er is geen redden aan. Op de valreep voordat je lief vertrekt iets dergelijks veroorzaken is natuurlijk een blamage. Hoewel, heb ik het wel veroorzaakt? Is het niet gewoon een samenloop van omstandigheden en ben ik slechts de spreekwoordelijke druppel. Nou ja, druppel….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep- en piesverhalen: Heerlijk! Zolang het niet over jezelf gaat natuurlijk. Ik ken vele dierbaren, die helemaal opfleuren van een goed goor verhaal. ‘Gnehgnehgneh,’ grinniken ze. En: ‘Heheheh’ of ‘Hahaha!’. Ja, de anale fase is een belangrijk onderdeel van onze peuterpubertijd. En ook hier geldt: Velen ontgroeien die fase nooit!

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Hoe dan ook, de Cowboy vertrok en de Heks had vage plannen om iets aan dat riool te doen, maar het kwam er niet van. Bovendien kreeg ik een paar dagen later met een enorme berg emotionele shit te maken in mijn eigen leven. Poeperdepoep, wat een troep. Dus het probleem van mijn geliefde verdween naar de achtergrond. Ik was te druk met uit m’n vel springen en mezelf hervinden.

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Zodoende kon mijn lief direct een rioleringsbedrijf laten komen bij thuiskomst. Die hadden het probleem in no time opgelost. Alles ok. Het verband met de shit in mijn bestaan werd niet gelegd. Goddank……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Een week later maken we plannen om elkaar weer te zien. Na dagenlang uitstel wegens griep. Helaas is de verwarmingsketel in het huis van Cowboy uit elkaar geknald. Wat nu weer? Ontploft? Oh jee, net als Heks zelf een paar weken geleden…. Ik begin em nu wel een beetje te knijpen. Het lijkt erop, dat het huis van mijn geliefde een analogie met het emotionele leven van Heks vertoont. Ik loop met groot plezier onder ladders door op vrijdag de dertiende, terwijl een zwarte kat de weg oversteekt, maar ik geloof heilig in dit soort verbanden……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

‘Ach, Heksje, wees blij, dat het niet om jouw riool en jouw ketel gaat’, fluisteren mijn geestvrienden plagend in mijn oor, als ik er stilletjes over na zit te denken. Ik geef me toch maar op voor het rioleringsfonds, een nieuw initiatief van woningbouwvereniging Portaal. Uit voorzorg. Vroeger zaten zulke dingen bij de huur inbegrepen, maar sinds we te maken hebben met overname door deze woningcorporatie is het magertjes gesteld met de service. En je moet overal extra voor bijdragen. Hopeloos clubje, maar dat weten we al jaren.

‘Goh’, zegt mijn lief, ‘Het zal je maar gebeuren, dat je het allebei tegelijk hebt, verstopt riool en ontplofte ketel!’ We proberen ons voor te stellen, hoe dat moet zijn. Plassen in de wasbak, terwijl je crepeert van de kou. Hetgeen dan weer op je blaas kan slaan…..

Nu is het natuurlijk maar de vraag wat het volgende zal zijn, dat het gaat begeven. Ik zou het eventjes niet weten, want met mij gaat het redelijk momenteel. Maar alles komt nu eenmaal in drieën…….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Griep houdt huis in Huize Heks. Koorts kookt heksenverwachtingen aan gort. Weg met uitgekookte verwachtingen, leve de vloeibare vorm ervan: Hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

Maandag belt Heks al haar afspraken af. Ze heeft een griepje cadeau gekregen van Cowboy. Met een hoofd als een gymschoen fietst ze haar verplichte ronde door de stad met hondje. Oh, wat doet mijn lijf zeer, au, au. Scheldend ploeter ik de Singel rond. Dankbaar voor de elektrische vouwfiets. Mogelijk gemaakt door mijn moedertje! Hij is wel loodzwaar, maar moeiteloos neem ik nu elk bruggetje, ondanks mijn hopeloze conditie.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

De hele dag sluimer ik in bed voor een blatende TV. Ik heb gigantische hoofdpijn. Dus echt een programma volgen lukt niet erg. Maar het geneuzel leidt af van de pijn in mijn donder. Helaas kan ik niemand vinden om Varkentje over te nemen, dus aan het eind van de middag hobbel ik een heel klein rondje en haal ook een paar boodschappen. Als ik zo gammel ben is een kippensoepje eigenlijk het enige, waar ik trek in heb. Het werkt ook slijmoplossend, daarom geven Joodse moeders dit aan hun zieke kroost. Ik begin intussen ook flink te niezen, dus alle zeilen worden bijgezet.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vandaag ben ik er weer een heel klein beetje. Zometeen moet ik naar de fysiotherapeut. Ik heb geen zin, maar afbellen is geen optie. Als alles zo pijnlijk is, is de behandeling een hel. Maar ook noodzakelijk om de boel in beweging te houden….. Ik zal hem sommeren voorzichtig te doen met m’n gammele gewrichten.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Vorige week zag ik een vreemd televisieprogramma. Een actrice, die ik voorheen altijd hele sletterige rolletjes heb zien spelen, vertolkt in deze serie de rol van therapeute. Ze behandelt een casus. Je ziet gedeelten van gesprekken, kletspraatjes in de camera en stukken uit het leven van de patiënt voorbij komen. Gedramatiseerde verzonnen reality. Wat een raar concept…. Geen vlees en geen vis. Terwijl het verhaal zich ontrolt schrijf ik een blogje. Met een half oog kijk ik mee, met die gekkigheid op TV.

GELOOF, HOOP , LIEFDEGELOOF, HOOP , LIEFDE

De patiënt heeft een chronische ziekte, MS. Dit is een progressieve aandoening, die ernstig invaliderend uitwerkt en uiteindelijk levensbedreigend wordt. Met de therapeute is ze bezig een verbroken relatie te verwerken. Jarenlang had ze een LAT- relatie met een man. In het weekend was ze bij hem. Hij had drie kinderen uit een eerdere relatie, dus het was een hectisch huishouden. De vrouw ging elk weekend systematisch over haar grenzen en lag dan de rest van de week plat om weer een beetje bij te komen. Goh! Waar ken ik dat toch van?

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Ik leef al jaren zo, elke inspanning vereist een enorme periode recupereren. Een energiebuffer heb ik niet. Als het op is, val ik om. Ik doe er idioot lang over om weer op te laden. En ik hang het grootste gedeelte van de tijd in ‘de oplader’: mijn bed. Het is veel beter, dan het geweest is. LDN topt de diepe griepdalen af. Ik heb de pijn veel beter onder controle. En ik slik medicijnen, die enigszins werken tegen spier- en gewrichtspijn.

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

Gek genoeg begin ik me, nu ik het wat minder slecht doe, druk te maken over die hele slechte jaren. Het intense verdriet, dat ik gevoeld heb, toen ik zo ongeveer lag weg te rotten in mijn bedje, steekt hardnekkig de kop op. Ik neem het postuum iedereen, die me voor mijn gevoel heeft laten barsten in die periode, ten zeerste kwalijk. Enorme woede over dat gebrek aan liefde en respect vreet met terugwerkende kracht aan mijn hart. Dit proces rommelt al een tijdje vanbinnen. Maar ja, wat moet je ermee?

Je kunt er nu eenmaal niets meer aan veranderen achteraf. Het heeft allemaal met verwachtingen te maken, die enorme teleurstelling. Je verwacht van de mensen om je heen vaak van alles, maar dat wil niet zeggen, dat het er ook in zit bij ieder van hen. En ook: Iedereen heeft zijn of haar eigen leven, met alle moeilijkheden van dien. Je kunt nu eenmaal niet in iemands kop kijken. Dus mijn teleurstelling berust vaak ook nog op behoorlijke misvattingen.

Gelukkig zijn er ook steeds geliefden trouw gebleven aan Heks….

Tenslotte zijn er ook weer mensen, waar je geen snars van verwacht. Je zult niet zo snel een beroep op hen doen. En dan zijn ze er zomaar ineens helemaal voor je!

BHOEDDISME boeddhahand hartje

Ja, verwachtingen zijn dodelijk. Ze geven vaak richting aan ons handelen. Bepalen onze gevoelens achteraf over allerlei situaties. Maar je koopt er niets voor. Ik hoorde Thich Nath Hanh  eens beweren, dat we afmoeten van het fenomeen hoop. Het zou ons maar uit het hier en nu halen en dat is nu eenmaal nergens goed voor. Ik ben calvinistisch opgevoed met geloof, hoop en liefde in het vaandel. Maar er zit wel wat in die woorden van Thay. Ik zou dan het woord hoop willen vervangen door zijn uitgekristalliseerde vorm: verwachtingen. Daar wil ik wel vanaf…

Hoop blijf ik echter koesteren, want hoop doet leven!

GELOOF, HOOP , LIEFDE GELOOF, HOOP , LIEFDE

ZINGEND DOOR HET LEVEN!!! Het scheelt enorm als je niet altijd griep hebt… EEN PLEIDOOI VOOR LDN.

Je raakt ook tijd kwijt als je reist...quantumgedachten

Onderweg is heerlijk zeg…

Het leuke van blogjes schrijven is, dat je het overal kunt doen.  Meestal zit ik in m’n bed, maar nu bevind ik me in de trein naar Amsterdam. Ik ga lekker zingen in het Koor  van X. Studenten van zijn leergangen mogen als extraatje voor niets meezingen in deze koren. Voorheen kreeg ik dat niet voor elkaar, maar sinds ik niet meer 8 keer per winter griep heb openen zich allerlei perspectieven voor me.

Sinds vorig voorjaar slik ik LDN, een middel, dat wordt ingezet in de verslavingszorg. Ik krijg het toegediend in een bijna homeopathische dosering. Het hecht zich aan neuroreceptoren en met die receptoren is nu net van alles mis bij de Dodelijk Vermoeiden. Bij deze medicatie hoort een ijzeren dieet. Geen soja, geen lactose, geen spinazie en geen gluten. Stofjes in dit voedsel hechten zich namelijk ook op deze receptoren, dus dan heb je niets aan het middel. Schimmelige types kunnen enorm beroerd worden tijdens de opbouwfase. Dat heb ik aan den lijve ondervonden. Na een hele winter griep kreeg ik ook nog eens hele zomer griep.

ziet er wel grappig uit!

Daar weet ik alles van…

Maar nu het goede nieuws: Ik heb deze winter nog maar 1 keer volledig onderuit gelegen! Ik kan me niet heugen, dat ik minder dan 8 keer per winter doodziek was. Winter betekende voortdurend 1 of ander ellendig virus de deur proberen te wijzen. Overleven en weinig te beleven tussen oktober en april. Vaak lag ik in de eindfase helemaal gestrekt met complicaties: Bronchitis, oorontsteking,ontstoken voorhoofdsholten …. Ik hoop dat de huidige tendens zich voortzet. Het scheelt enorm in levensvreugde.

Ik heb helaas niet meer energie gekregen en een heleboel andere dingen zijn nog steeds waardeloos. Zo heb ik eigenlijk altijd wel min of meer griep. Elke nacht is een zweterige koortsnacht en elke ochtend heb ik een zware kater. Daar hoef ik niet voor te drinken, dus dat scheelt weer. Maar het lukt me om mezelf te reanimeren en heel voorzichtig wat activiteiten in te plannen. Niet teveel, want dan gaat het mis. Dan laat ik alles vallen, krijg m’n ene been niet voor de andere met als bijverschijnsel Gilles de la Touretteachtig gescheld.

Vandaag is mijn nek weer eens goed onder handen genomen door Pieter. Hij is een orthopedisch fysiotherapeut met magische wonderhandjes. Meestal lig ik te krijsen als een speenvarken, want lekker is zijn behandeling niet, maar wel doeltreffend. Hopelijk gaat mijn hoofd het nu weer iets beter doen…Samen met zijn collega Jan-Hendrik de Tweede houdt hij me de laatste jaren in de lucht. Die twee vullen elkaar perfect aan…..Zonder hun niet aflatende inzet had ik altijd zo’n hoofd als vorige week. Ik moet er niet aan denken….Ah, Amsterdam Centraal, ik ga overstappen….

van ganser harte...

ZINGEN!!!

Het Koor vanavond was een feestje. Ik ben intussen weer thuis, in Leiden. M’n hoofd gonst van alle zang en gesprekken. Wat een heerlijke mensen tref ik toch altijd rondom X! Als blije planeten draaien wij om zijn zonnige zang. Ook vanavond kwam ik weer veel oude bekenden tegen van eerdere zangfestijnen. Het is heerlijk om samen de enorme ruimte te vullen met onze stemmen. Afstemmen, stembevrijden, instemmen….

waar we omheen cirkelen als dolle planeten...

Jan-Hendrik’s zonnige zang

Na de les werd ik getrakteerd op een heerlijk glas wijn door Winwin. Hem ken ik van stembevrijding in de Roos. Daar ging ook regelmatig het dak eraf…. Enthousiast kletsen we bij. Wat halen mensen toch allemaal overhoop? Wat leven we onze levens vaak meedogeloos intens…. Het is heerlijk toeven in de foyer van MuzyQ: Een komen en gaan van mensen met instrumenten op hun rug. Of interessante dreadlocks….

Aan het begin van de avond ontmoette ik twee dames in de lift met violen onder de arm. Ze gingen repeteren met een kamerorkest. Ze keken ook al zo gelukzalig! Iedereen kijkt hier blij! Het gebouw gonst van de muziekactiviteiten. Daar word je klaarblijkelijk gelukkig van….

Op de terugweg in de trein lange gesprekken gevoerd met Wijs. Of Wijsje…. We kregen allemaal leuke ideeën voor de toekomst. Een koor hier en daar, zingen zus en zo. Wat een creatieve ping pong!

Zo is mijn universum dan toch behoorlijk in beweging. Het ergste van Dodelijke Vermoeidheid en chronische griep is dat je in een stille moddersloot belandt. Ver van de levensstroom. Daar is geween en tandengeknars.

Liever zing ik zo’n avondje in dit heerlijke koor. Morgen ga ik weer! Maar dan in Haarlem….. Leve de LDN, het houdt me redelijk griepvrij deze winter!

dank iedereen wel

Dank dank