Radiostilte en puppengeluk. Mijn humeur kan niet meer stuk. Soms moet je een tijdje zwijgen om alsnog je zin te krijgen…… Het naar je zin te krijgen. Er weer zin in te krijgen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com De eerste avond saampjes eten

Wat is het toch stil op dit heksenblog! ‘Heks, wat is er aan de hand? Gaat het wel goed met je?’ vragen mijn dierbaren. Althans, de dierbaren, die dit blog lezen. Een handvol intussen. Mijn lezerspubliek is in de loop der jaren grotendeels uit mij wildvreemde mensen gaan bestaan. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het gaat goed met me. Ik heb Corona met succes kunnen ontwijken het afgelopen half jaar. Kost wel moeite, als medemensen er heel anders mee om gaan. Als de buren vol gesnoten zakdoekjes in de hal gooien of hun lichaamssappen vrolijk in de rondte spuwen. Of als buren met Coronaverdenking gewoon de straat op gaan. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Onlangs krijg ik het aan de stok met een studente uit de buurt, die besmet en wel in de steeg staat te oreren. ‘Ik heb lichte klachten, ik dacht, ik haal maar eens lekker een frisse neus en gooi gelijk het vuilnis in de container….’ Geen mondkapje, geen handschoentjes, niks. Oh, wat word ik daar boos om.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig blijkt het achteraf enorm mee te vallen. Ze zat helemaal aan het eind van haar quarantainetijd, zelfs iets er overheen, verklaart ze desgevraagd. Het huis zit vol Corona, dat wel. Maar de dames hebben zelf ouders met immuunproblemen. Ze nemen dus niet zomaar allerlei risico’s. ‘We passen echt goed op,’ schrijft de buurvrouw me.

Het is overigens opvallend, dat mensen een dikke boete en zelfs een strafblad hebben gekregen, voor niet genoeg afstand bewaren op straat. Maar met Corona de hort op mag gewoon. Geen politieagent, die er om maalt. En ook de GGD doet er niks aan. Nog geen telefoontje wordt aan dit soort situaties gespendeerd.  

©Toverheks.com

©Toverheks.com Intussen neemt ze de helft van deze mand in beslag……

Om alle ellende te vergeten en mijn lieve hondje een speelkameraadje te bezorgen in deze krankzinnige tijden haal ik een puppy. Een kleine Springer Spaniël met een kwart Cocker Spaniël erdoor. Een meisje. Ze heet Freya.

Groot puppengeluk dus in Huize Heks. Ik ben al een maand zo broeds als een overjarige soepkip. Ik lig in katzwijm te kijken naar het eindeloze gestoei van mijn hondjes. De kleine groeit als kool. Ze krijgt een vriendinnetje in de buurt. Ook een pup.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

VikThor is na een week helemaal om. Goeiig laat hij zich bespringen en in zijn oren bijten door de kleine. Of in zijn staart. Eindeloos rolt hij over de grond met op zijn kop een kleine bijtende pollewop. 

Het gaat dus helemaal niet slecht met me! Wel is de panter pleite. Die heeft zichzelf weer in de nesten gewerkt. Vroeg of laat wordt dit gedrag hem nog eens fataal. Hij heeft al zeker 6 van zijn 7 levens opgesoupeerd. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn boerenridder met zijn 2 resterende voortanden is ook de jongste niet meer. Een muisje vangen zal niet meer zo gemakkelijk gaan. Heks maakt zich dus zorgen om haar oude trouwe zwerver. Hij laat zich al zeker een week niet zien.

Ik moet me er een beetje toe zetten om weer te schrijven. Na bemoeienissen met de inhoud van mijn blog was ik er eventjes klaar mee! Maar wat blijkt? Ik mag schrijven wat ik wil, zolang ik geen namen noem, hetgeen ik nooit doe. Hoera!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Er is geen rechter in de wereld, die me kan sommeren niet meer te schrijven over fictieve zaken. Dus als iemand zich in mijn schrijfsels meent te herkennen, dan is er geen man overboord. Ik mag schrijven wat ik wil, ik mag mijn persoonlijke ervaringen fictief verwoorden tot heksenverhalen. Een beetje materiaal uit mijn grote duim erbij. Roeren in mijn heksenketel: Klaar!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Grieperige Heks staat met stukje in maandblad. Het is me wat. Het gaat over mijn blog. Misschien krijg ik wel meer lezers. Rijk zal ik er niet van worden. Ik mik op de verkeerde doelgroep……

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Heks heeft griep. Het duurt zeker drie dagen voordat ze toegeeft aan zichzelf. Ik heb er geen zin in. Anderzijds wil ik de klachten ook niet toeschrijven aan ME, want dat zou een flinke terugval betekenen….. En daar heb ik dus helemaal geen trek in!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

De laatste weken moet ik de ene na de andere deadline halen. Optredens met mijn diverse koren, verbouwingstoestanden, administratieve dieptepunten….. Voor van alles en nog wat loop ik me uit de naad. En helpt het? Nee. Ik kan nog geen deuk in een pakje boter slaan. Met grote moeite krijg ik het af en toe iets voor elkaar. De rest moet morgen maar. Of overmorgen, volgende week, volgend jaar.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Omdat ik maar niet door de zooi hier heen kom, raak ik gedeprimeerd. Ik besluit nog meer pillen te bestellen om mijn bijnieren te ondersteunen. Die verdraaide organen moet ik echt weer aan de praat zien te krijgen. Potverdorie. Ik wil gewoon weer een beetje energie over hebben om de dingen te doen, die ik persoonlijk belangrijk vindt. Zoals zwemmen. En dit blog schrijven……

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Vorige week vrijdag ligt het patiëntenblad van de MEstichting in de brievenbus. Ha! Heks staat er in met een klein stukje. Een tijdje geleden heb ik een briefje geschreven over mezelf, mijn ziekte en mijn blog. Dat is nu geplaatst. Als ik ’s avonds naast Cowboy in bed stap vertel ik hem erover. ‘Luister maar,’ ik begin het kattebelletje voor te lezen.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

“Ruim twee jaar geleden ben begonnen met het schrijven van een blog. http://toverheks.com Ik heb door het gebruik van LDN een wat beter niveau van functioneren bereikt. Vandaar!

Ik heb ME sinds een Pfeiffer-infectie in 1987. Ik heb de twijfelachtige eer de eerste officieel erkende ME-patient van Nederland te zijn! 

Intussen heeft deze ziekte via vele ups en downs steeds meer Fybromyalgische kenmerken ontwikkeld. De ziekte is absoluut progressief! 

Ik schrijf over mijn leven. Er valt natuurlijk genoeg te fulmineren, als je zo’n aandoening hebt. Toch probeer ik ook over het mooie leven zelf te schrijven, zodat we weer een beetje opfleuren met zijn allen! 

Misschien leuk om te lezen voor mensen met ME. Een hart onder de riem, want het valt om den donder niet mee!  

Vriendelijke groet van Toverheks.”

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

‘Leuk stukje,’ mijn lief geeft me een lekkere knuffel, ‘wie weet krijg je wel een heleboel extra lezers!’ Nou, daar heb ik niet over te klagen. Ook al schrijf ik veel te weinig naar mijn smaak, toch weten mensen me nog steeds heel goed te vinden…….

Zelfs als ik weken geen letter op papier zet is dat niet terug te vinden in de statistieken!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Ach, die statistieken. Er is vaak geen touw aan vast te knopen. Ik laat me er maar niet teveel door leiden. Het moge duidelijk zijn, dat ik niet in de categorie mensen val, die dik verdienen aan hun geschrijf.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Onlangs zie ik op televisie een programma over deze leuke hippe bloggers. Ze sluiten deals met bedrijven en promoten producten. Een hele andere manier van schrijven. Op mijn gescheld zit het gemiddelde bedrijf echt niet te wachten.

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Toch zet ook ik regelmatig iemand in het zonnetje. Zomaar een gewoon mens. Een van mijn vele bijzonder medemensen. Eén van mijn partners. Helemaal gratis en voor niets!

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online, BLOG, BLOGGER, schrijven, dagboek online,

Het leven is geen krentenbol. Dus kun je maar beter de krenten uit de pap halen. In plaats van op je krent te zitten. Of erger nog: Een krent te zijn……

Unknown-184HetlevenisgeenkrentenbolUnknown-185

Wie zegt dat het altijd makkelijk is, het leven? Soms is het bikkelen. Moet je aan de bak.

Gisteren aan het begin van de avond schrijf ik een blogje. Terwijl ik in de afrondende fase zit gooi ik de handdoek in de ring wat betreft de dag. Ik schenk een glas wijn in, neem extra pijnmedicatie, geef de beesten eten…. Het is mooi geweest. Ik ga zo eerst een uurtje plat. Ik ben te moe om te eten. Dat komt straks wel. na een hazenslaapje.

binnen_de_perken_plint_po_ziekaartimages-668Unknown-186images-671

Onverwacht gaat de bel. Wie kan dat nu zijn? Ik verwacht niemand en heb weinig tekst. Misschien komt de glazenwasser geld innen? Voorzichtig kijk ik uit het keukenraam en zie Tromvrouw op en neer springen in de steeg. Jeetje. Als een duveltje uit een doosje. Waar komt die nu opeens vandaan? Ik druk op de deurvergrendeling, gooi Ysbrandt met zijn bak voer in de bench. Kijk naar mijn frommelhoofd in de spiegel…..

Tromvrouw en haar hartsvriendin komen binnen. Ze hebben de tentoonstelling ‘Petra. Wonder in de woestijn.’ bezocht. Op weg naar het station besloten ze me nog eventjes een bliksembezoekje te brengen. Heks maakt thee. Even later zitten we genoeglijk om de keukentafel. We maken voorbarige vakantieplannen. We lachen om van alles. Het is goed elkaar te zien!

images-670Unknown-187Unknown-188images-669

Vanmorgen eerst naar de fietsenmaker. Ik blijk een zekering uit de oplader van mijn fiets te zijn verloren. Daarom doet ‘ie het niet meer. Ik zoek me suf in de berging, want daar moet dat piepkleine maar zeer essentiële onderdeel van mijn oplader zich bevinden. Helaas. Het minuscule voorwerp houdt zich verborgen tussen bergen honden- en kattenvoer, kerstballen en schilderdoeken. Onvindbaar. Ik zal de heilige Antonius om hulp moeten vragen…..

Tijdens de hondenronde word ik aangesproken door twee studenten journalistiek. Ze willen een foto van Heks met Ysbrandt voor in de krant. Een artikel over het Leidse gemeentelijke hondenbeleid. Ze stellen me allemaal vragen. Maken foto’s van Ys. En van mijn hand met poepzakje…. We hebben een uitermate leuk gesprek. En misschien komt mijn kleine ballenbijter wel in het ‘Leidsch Dagblad’!

t9lui_plint_po_ziekaartimages-673 images-674

Later haal ik boodschappen in de natuurwinkel. Bij de kassa ontstaat er weer onenigheid over de prijs van glutenvrij brood. De prijs op de verpakking klopt niet. In feite komt het erop neer, dat ze me het dubbele willen rekenen. Het toch al prijzige broodje van 400 gram zou dan op zeven euro komen…..Heks met haar korte lontje reageert geïrriteerd. Dat wordt niet gewaardeerd…. Zo zie je maar weer: Een slecht humeur werkt contraproductief!

Ach, m’n zekering is dan even zoek. En als ik niet uitkijk betaal ik dubbele prijzen.  Maar verder alles goed hoor. Ik kijk naar de Olympische Spelen. Schrijf een blog. Hou m’n gemak. Ga straks lekker met mijn varkentje op stap. Het is niet altijd gemakkelijk, het leven is geen krentenbol. Maar ik beleef ook vandaag weer genoeg moois.

Unknown-189 Unknown-190 images-675