Wie vraagt wordt overgeslagen. Dit gaat niet altijd op. Sommige mensen vragen je het hemd van het lijf middels eindeloze listige vragenlijsten! Om daar vervolgens vergaande conclusies aan te verbinden. Heks heeft vaker met dit bijltje gehakt. Ik laat me niet meer verbakken. Soms vraagt iemand niks, maar heeft toch allerlei ideeën over je situatie. Het andere uiterste. Hollen of stilstaan. Laat Heks nou maar haar gang gaan!

 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Al weken ben ik samen met mijn therapeute bezig met het invullen van vragenlijsten ter voorbereiding van EMDR. De ene lijst na de andere passeert de revue. De raarste vragen worden gesteld. Vaak moet ik kiezen tussen de antwoorden ‘een beetje, veel, heel veel, voortdurend’. Of een variant hiervan.

Ik heb een broertje dood aan dit soort vragenlijsten. Behandelaars verbinden de meest vreemde conclusies aan de antwoorden. Men denkt dat het feit, dat ze zijn opgesteld door wetenschappers een zeker waarheidsgehalte aan hun bevindingen verleend.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Niets is minder waar. Mijn ervaring is, dat de uitkomst van zulke vragenrondes vaak de grootste lulkoek is. Het draagt mijns inziens niets bij aan de behandeling. Een behandelaar wordt er geen haar beter van.

Heks is wel eens volledig genezen verklaard van haar ME na het invullen van een stapeltje vragenlijsten. De behandeling met cognitieve therapie had zo goed geholpen! Jammer alleen, dat de patiënt er zelf niets van merkte, van dat beter zijn.

©Toverheks.com

©Toverheks.com, smerig hondje…..

De patiënt was giftig van woede na het aanhoren van deze uitkomst, dat wel. Bloedlink werd ze ervan. Gelukkig maar, dat ME patiënten nog geen deuk in een pakje boter kunnen slaan. Zo kwamen de behandelaars met de schrik vrij…..

Mijn huidige therapeute is een lieve zachte jongedame. Heks is op haar gesteld. Met haar meerdere, degene die op de achtergrond een aantal therapeuten aanstuurt, heb ik onlangs alweer een robbetje over mijn ingebeelde kwaal gevochten.

Niet dat zij dacht dat ik me al mijn klachten verbeeld, maar ze had er wel ideeën over. Over ME. Zo beweerde ze direct na onze kennismaking. We hadden nog geen zinnig woord gewisseld.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik kom hier niet om van ME te genezen,’ blijft Heks maar roepen, ‘Ik wil het helemaal niet over die ziekte hebben hier. Er bestaan te veel misverstanden over met name onder therapeuten. Ik kom hier om een aantal hopeloze familieleden van mijn ram geheugen naar mijn harde schijf weg te schrijven. Zodat ze me niet meer op de huid kunnen zitten…..’

Ze wist overigens helemaal niets van de ziekte ME. Had er nog nooit iets over gelezen. Maar ze had er dus ideeën over, die me zouden helpen om minder last te hebben van deze haar volstrekt onbekende ziekte.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Na drie kwartier bakkeleien gooi ik de handdoek in de ring, ik geef het mens maar gelijk. Anders is er geen doorkomen aan, dit oriënterende gesprek. Ja, mevrouw, wellicht dat EMDR ook iets kan doen voor ME. Holladijee. Hupsakee. Was dat nu zo moeilijk, Heks?

Ja, het was kots-moeilijk.

Dan praten we nog een kwartier over de dingen, waar ik voor gekomen ben. Het is geen onaardige vrouw. Niet zoals die enge psychiater van Buurtzorg T, die me dwong om van alles toe te geven. Dat mijn ziekte een psychiatrische aandoening is, veroorzaakt door mijn traumatische jeugd bijvoorbeeld. Toch ontkom ik er ook bij deze behandelaar niet aan: Ik moet toegeven, dat EMDR misschien kan helpen bij ME.

©Toverheks.com

©Toverheks.com, midwinter!

Het blijft een raar fenomeen, dat behandelaars, die niets weten over de ziekte zo over je heen walsen. Ik wacht op de dag, dat mijn tandarts verstrekkende uitspraken gaat doen over dit onderwerp. Terwijl hij misschien echt recht van spreken heeft. Sinds de toestand in mijn mond is verbeterd, zijn mijn voorheen uitermate grillige metingen bij de acupuncturist ook gestabiliseerd!

Heks heeft zin om weer gelukkig te zijn. Zonder de last van uitslaande binnenbrand, in de vorm van woede. Ik wil er van af. Ik wil weer mijn eigen blije ei zijn. Ik wil weer dat levende gevende goed van de tongriem gesneden hart op de tong zijn.

©Toverheks.com,

©Toverheks.com,

Ik wil dit jaar ook weer een magische toverkerstboom neerzetten in Huize Heks. Ik zie er tegenop als tegen een berg. Eerst die boom hier naar binnen slepen. Het moet een reusachtig exemplaar zijn, anders past mijn uit de pan rijzende collectie ballen er niet in.

En dan nog al die ballen, slingers, lampjes en frutsels in die boom hangen. Vroeger deed ik dit met mijn vriendinnetje Mo. We waren dan een hele avond in de weer. Een heel feestje maakten we ervan.

Misschien moet ik op zoek naar iemand, die me wil helpen. Dat is nog een optie.

©Toverheks.com,

©Toverheks.com,

Ik ga hoe dan ook mijn huisje gezellig maken voor de feestdagen. Er sluipen al versierselen naar binnen de afgelopen weken. Mijn bomvolle huisje gaat nog voller worden. Ja, gezellig.

‘Kerst heeft overgegeven in mijn huis,’ riep Hopla vorige week verontschuldigend, toen ik bij haar arriveerde voor het maken van een kerstkrans. Alsof ik dat erg zou vinden! Geweldig zag het er uit, haar magische heksenhuis. Heks deed er weer allemaal ideetjes op.

Zo heb ik nu een nep-open-haardje met LED-lampjes er in. Zo gezellig. Ik krijg het er zelfs een beetje warm van. Misschien omdat het ding mijn hersenen fopt. Zoals EMDR je hersenen fopt. Wellicht heeft die meerdere van mijn therapeute toch gelijk: kan EMDR iets gaan betekenen voor mijn pijnbeleving ten gevolge van mijn ziekte. Wie weet…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het leven is geen krentenbol. Dus kun je maar beter de krenten uit de pap halen. In plaats van op je krent te zitten. Of erger nog: Een krent te zijn……

Unknown-184HetlevenisgeenkrentenbolUnknown-185

Wie zegt dat het altijd makkelijk is, het leven? Soms is het bikkelen. Moet je aan de bak.

Gisteren aan het begin van de avond schrijf ik een blogje. Terwijl ik in de afrondende fase zit gooi ik de handdoek in de ring wat betreft de dag. Ik schenk een glas wijn in, neem extra pijnmedicatie, geef de beesten eten…. Het is mooi geweest. Ik ga zo eerst een uurtje plat. Ik ben te moe om te eten. Dat komt straks wel. na een hazenslaapje.

binnen_de_perken_plint_po_ziekaartimages-668Unknown-186images-671

Onverwacht gaat de bel. Wie kan dat nu zijn? Ik verwacht niemand en heb weinig tekst. Misschien komt de glazenwasser geld innen? Voorzichtig kijk ik uit het keukenraam en zie Tromvrouw op en neer springen in de steeg. Jeetje. Als een duveltje uit een doosje. Waar komt die nu opeens vandaan? Ik druk op de deurvergrendeling, gooi Ysbrandt met zijn bak voer in de bench. Kijk naar mijn frommelhoofd in de spiegel…..

Tromvrouw en haar hartsvriendin komen binnen. Ze hebben de tentoonstelling ‘Petra. Wonder in de woestijn.’ bezocht. Op weg naar het station besloten ze me nog eventjes een bliksembezoekje te brengen. Heks maakt thee. Even later zitten we genoeglijk om de keukentafel. We maken voorbarige vakantieplannen. We lachen om van alles. Het is goed elkaar te zien!

images-670Unknown-187Unknown-188images-669

Vanmorgen eerst naar de fietsenmaker. Ik blijk een zekering uit de oplader van mijn fiets te zijn verloren. Daarom doet ‘ie het niet meer. Ik zoek me suf in de berging, want daar moet dat piepkleine maar zeer essentiële onderdeel van mijn oplader zich bevinden. Helaas. Het minuscule voorwerp houdt zich verborgen tussen bergen honden- en kattenvoer, kerstballen en schilderdoeken. Onvindbaar. Ik zal de heilige Antonius om hulp moeten vragen…..

Tijdens de hondenronde word ik aangesproken door twee studenten journalistiek. Ze willen een foto van Heks met Ysbrandt voor in de krant. Een artikel over het Leidse gemeentelijke hondenbeleid. Ze stellen me allemaal vragen. Maken foto’s van Ys. En van mijn hand met poepzakje…. We hebben een uitermate leuk gesprek. En misschien komt mijn kleine ballenbijter wel in het ‘Leidsch Dagblad’!

t9lui_plint_po_ziekaartimages-673 images-674

Later haal ik boodschappen in de natuurwinkel. Bij de kassa ontstaat er weer onenigheid over de prijs van glutenvrij brood. De prijs op de verpakking klopt niet. In feite komt het erop neer, dat ze me het dubbele willen rekenen. Het toch al prijzige broodje van 400 gram zou dan op zeven euro komen…..Heks met haar korte lontje reageert geïrriteerd. Dat wordt niet gewaardeerd…. Zo zie je maar weer: Een slecht humeur werkt contraproductief!

Ach, m’n zekering is dan even zoek. En als ik niet uitkijk betaal ik dubbele prijzen.  Maar verder alles goed hoor. Ik kijk naar de Olympische Spelen. Schrijf een blog. Hou m’n gemak. Ga straks lekker met mijn varkentje op stap. Het is niet altijd gemakkelijk, het leven is geen krentenbol. Maar ik beleef ook vandaag weer genoeg moois.

Unknown-189 Unknown-190 images-675