Donderdag de twaalfde is het weer raak! Een draak van een dag vol chagrijn en tegenslag. Pas in de loop van de avond keert het tij. Gelukkig is het morgen voorbij. Vrijdag de dertiende is meer iets voor mij!

Donderdagmorgen vlieg ik mijn voordeur uit. Ik heb haast. Heks gaat naar de mondhygiëniste. Ik heb mijn heksenbekje geschrobd en geboend. Geragerd en geflost. Ik ben er helemaal klaar voor.

Voor mijn deur staan Buurman met zijn Duitse herder Carlos en Steenvrouw.  ‘Ha, daar is ze,’ roepen ze in koor. Duf kijk ik hen aan. Het is nog een beetje te vroeg voor uitbundigheid. Mijn vrienden komen op de koffie. Hoera. Helaas moet ik er accuut vandoor. Meuh.

‘Oh, wat jammer jongens,’ Heks baalt als een stekker. We zouden nu gezellig aan de keukentafel kunnen zitten met een koppie koffie. Slap ouwehoerend. Dubbel van de lach. De hondjes tevreden spelend aan onze voeten. Verdorie. Als een speer vlieg ik de straat uit nagezwaaid door mijn maatjes.

Even later lig ik met mijn bek wagenwijd open in de stoel bij de parodontologische mondhygiëniste. Met een geniepig piepend apparaatje bikt ze elke vorm van tandsteen of aanslag van mijn gebit. Sinds ik hier in behandeling ben gaat het veel beter met mijn tandvlees.

Want ook in mijn muil houdt ME zich schuil. Ook hier is er voor infecties veel vertier. Ja zelfs mijn mooie mond is niet echt gezond. Ik poets en rager me suf. En eens in de drie maanden nemen ze me hier onder handen. Zo houd ik de ellende onder controle. Een gezond gebit is belangrijk. Ook voor de rest van je lijf.

‘Het gaat prima, mevrouw, maar hier en daar en daar kan het nog beter. Kijk!’ de behandelaar houdt een handspiegel voor mijn mond. Ik zie de resten blauw verkleurde gel zitten op de plekken waar nog wat tandplak zich heeft weten te handhaven. Mijn god. Ik poets me de pestpokken en nog is het niet goed.

Vandaag is het nationale heksenpechdag. Donderdag de twaalfde. Morgen hebben we weer geluk. Maar nu! Hu!

Eerst verlies ik het hangslot van mijn fiets op weg naar huis. Dus moet ik weer helemaal terug. Ik neem mijn hondje mee voor een lekkere wandeling. We vinden het slot, maar vervolgens stranden we bij een wegversperring.

Heks wacht geduldig tot ze er langs kan, want er komen allemaal tegenliggers aan. Het duurt en duurt. Eindelijk zijn we aan de beurt. We begeven ons over rubberen matten langs de wegwerkzaamheden. Aan de andere kant staat een opgepoetst deftig mevrouwtje parmantig te wachten.

Vriendelijk glimlach ik in haar richting, maar ik kom bedrogen uit. Verontwaardigd kijkt de teef me aan. Haar kille ogen schieten vuur. ‘Jaja, wie heeft er hier nu voorrang?’ pist ze in mijn net gereinigde bek.

Ze wil nog meer onzin uitbraken, maar Heks dient haar direct van repliek. Er zit echt niks tussen. Mijn gezicht staat nog steeds vriendelijk, ik heb stomweg geen tijd om van mimiek te veranderen, zo snel gaat het, terwijl ik haar uitmaak voor lelijk oud zeikwijf. Zo.

Vervolgens ga ik een beschimmeld glutenvrij stokbroodje terug  brengen bij de Zaailing. De verkoopster kijkt op de verpakking en ziet dat het brood al drie maanden over de datum is. ‘De uiterste verkoopdatum is 7 januari, hier kan ik echt helemaal niets mee…… Ik kan hem voor u weggooien,’ besluit ze, alsof dat het probleem oplost. Meewarig kijkt het mens me aan.

‘Ja maar ik heb het hier onlangs gekocht. Ik weet het zeker, want met kerst zijn al mijn voorraden opgegaan…..’

Het wijf vertikt het om het broodje te vergoeden. Ze kijkt alsof ik gek ben. Alsof ik de sterren van de hemel lieg. Iets dat ik nooit doe. Heks is dwangmatig eerlijk. Een hopeloze eigenschap.

In het schap ligt nog een pak stokbroodjes van hetzelfde merk, maar als ik de datum wil bekijken is het opeens verdwenen. Alle andere verpakte glutenvrije broden zijn houdbaar tot juli, augustus en zelfs september.

Het is de normaalste zaak van de wereld, dat je zo’n brood nog minstens een half jaar in de kast kunt bewaren! Ik laat het zien aan de vrouw van de winkel. ‘Maar waar is nu opeens dat andere stokbroodje van Procelli gebleven? Ik wil de datum daarop zien!’

Dat heeft mevrouw stiekempjes uit het schap gehaald en snel achter haar rug weggemoffeld, want het was ook over de datum! Heks grist het uit haar handen en kijkt op het pak: Uiterste houdbaarheidsdatum 24 maart 2018! Het ligt gewoon in de verkoop! En dan beweert dat leipe mens dat ik gek ben! Dat ik uit mijn nek sta te zwammen. Dat ik lieg dat het gedrukt staat. Achterlijke idioot.

En krijg ik het broodje vergoed? Nee. Ik mag het oudbakken over de datum exemplaar meenemen. Ter compensatie. Ik ben zo overbluft door die dikke dwarsgebreide geitensok, dat ik het nog meeneem ook. Moegestreden verlaat ik het pand. Het is altijd wat in deze winkel. Bah.

Thuisgekomen stuur ik een klacht. Daar hoor ik vervolgens niets op. Helaas hebben deze mensen een monopoliepositie op glutenvrijgebied. Ik zal er toch weer heen moeten te zijner tijd. Ik krijg bijna de neiging om een stokbrood te jatten volgende keer.  Zo goedkoop zijn die dingen niet. Maar ja. Stelen doe ik al helemaal niet. Zelfs niet bij dit soort dieven van je portemonnaie.

De hele dag staat bol van dit soort irritaties. Als klap op de vuurpijl krijg ik een lekke band tijdens een enorme uitlaatronde met mijn hondje. Middenin de polder. Ik ben helemaal naar het Joppe gefietst. Op de elektrische vouwfiets, mijn verkapte scootmobiel.

Nu moet ik het hele end teruglopen. Na tien meter veranderen mijn benen in stokjes. Pijnlijke stokjes. Moeizaam kreukel ik terug naar de stad.

Onderweg kom ik een ellendig wijf tegen met een enorme Drentse Patrijs. Het klotebeest rukt zich met riem en al los om vervolgens de weg over te rennen en mijn hondje aan te vallen. Die gilt het uit. Dat doet hij nooit. Er is dus echt iets mis, het pleureskreng heeft mijn schatje te pakken! Piepend probeert Vik zich uit de voeten te maken.

De dikke bazin van het monster ligt languit op de weg naar haar denkbeeldige riem te grabbelen. Haar korte beentjes trappelen tegen het asfalt, terwijl ze machteloos naar haar hond schreeuwt. Die is echter totaal niet met haar bezig. Ze heeft werkelijk niets over het dier te zeggen.

Ik gooi mijn fiets neer en grijp de Patrijs in zijn kippennek. Ik geef hem een nijdige pets op zijn neus. ‘Nee,’ brul ik snoeihard, ‘Nee…’

Stomverbaasd kijkt de hond me aan. Zijn grote hondenkop is vlakbij mijn gezicht, dus ik kan het goed zien. Zoiets heeft hij nog nooit meegemaakt. Niemand heeft ooit nee tegen hem gezegd, vooral zijn eigen baasje, zijn eigenste mamaatje niet. Het lijkt de gemiddelde man wel!

Mijn ingreep helpt wel, maar nu krijg ik een preek van de vrouw, die haar hond niet onder appèl heeft. Ik mag mijn perfect luisterende hondje niet los laten lopen van dit stuk kynologische onbenul.

Uitgestreken antwoord ik haar dat ze eens naar een hondenopvoedingsinstituut moet gaan voordat ze anderen de schuld geeft van het feit dat haar hond zich misdraagt. Vervolgens scheld ik haar uit voor weet ik niet wat, maar dan ben ik al buiten gehoorsafstand.

Iets verderop staat een jongeman te wachten. Hij heeft het allemaal zien gebeuren en staat al klaar om Heks te helpen haar belagers het hoofd te bieden. Dat uit de kluiten gewassen onzekere vrouwmens met haar opstandige stekeltjeshaar, bijzonder slechte humeur en uitermate onopgevoede hond…..

’s Avonds zit ik uitgeteld in mijn stoel. Alles doet zeer. Ik stop mezelf vol pijnstillers, schenk een glaasje wijn in, rook wat medicinale cannabis en bel de Don.

Dan gaat de deurbel. Buurman komt alweer langs met hond Carlos. ‘Kom Heks, we gaan handhaven. Er lopen weer allemaal van die handhaafmannetjes op de Mare! En ze doen hun werk niet naar behoren, ik heb hen er al op aangesproken!’ Oh, wat is hij weer druk.

Heks begint onbedaarlijk te lachen. Dit is precies waar ik behoefte aan heb. Flauwekul uithalen en lekker lachen. De draak steken met alles en iedereen!

Snel pak ik twee politiepetten uit mijn collectie gekke hoedjes. Een groot zwart exemplaar met klep en een grijs uiterst vreemd model uit een voormalig fout Oostblok Regime…..

Even later lopen we met ‘die pet past ons allemaal’ op de kop door de buurt te wandelen met de hondjes. Alle ellende is vergeten. We eten een patatje op een terrasje. Op een ander terrasje nemen we een drankje. De hondjes rennen vrolijk achter balletjes aan. De zon gaat onder, maar op een bepaalde manier ook op. Breekt door.

Op weg naar huis handhaven we nog eventjes bij de soepwinkel op de Mare. Er staat een fiets voor het pand met een reclamebord erop. ‘Is dit voertuig van U?’ brult Buurman met zijn forse stemgeluid naar de uitbater, een oude bekende van ons. ‘Haha,’ reageert die, ‘Hallo Heks, hoe gaat het met jou?’

Zo is deze hopeloze dag gered. Deze donderdag de twaalfde. Op de valreep. Morgen is het vrijdag de dertiende. Goddank. Een Keltisch geluksgetal. Een vrouwelijk getal. Dan komt alles weer goed!

Klein Geluk door Groot Geluk: Joyful bruiloft tilt me een beetje op. We stijgen allemaal boven onszelf uit tijdens het bijwonen van de trouwplechtigheid, het aansnijden van de taart en de toost met champagne. Een knallend feest bekroont deze vrijdag de dertiende: Een lekkere heksige datum, die garant staat voor ultiem geluk!

bruidspaar-op-fiets

Joy en Boy

Vrijdag 13 oktober trouwt mijn vriendinnetje Joy. Het is prachtig weer die traditioneel als ongeluksdag beschouwde vrijdag de dertiende. Geen verkeerde dag om te trouwen in mijn heksenoptiek: De godin Freya geeft haar vruchtbaarheidszegen. En dertien is bovendien ook nog eens een Keltisch geluksgetal!

Omdat ik van mening ben dat het huwelijk om 11 uur ’s morgens voltrokken gaat worden overweeg ik om VikThor ergens onder te brengen. Anders kan ik nooit acte de présence geven op dat tijdstip. Maar nee. Mijn gekke hoofd heeft tijdstippen door elkaar gehusseld. Het is pas om 14.00 zover. Ik heb alle tijd om mijn ochtendprogramma rustig af te werken.

Even over half twee arriveert Heks in het trouwstraatje. Snel zet ik mijn fiets vast aan een lantarenpaal. Met zes sloten. Ik ben net op tijd, ondanks mijn warhoofd.

Met een boot arriveert het bruidspaar bij het stadhuis. Mijn fototoestel ligt nog op de oplader en ook mijn telefoon ben ik vergeten. Ik kan dan ook geen foto maken van de beeldschone bruid. Jeetje, wat ziet ze er mooi uit! Een prachtige klassieke  jurk met een kanten top. Blote rug. Sluier en sleep……

images-62

Het mooiste is echter Joys stralende gezicht. En dat van haar aanstaande man! Met een big smile op hun gezicht lopen ze voor het gezelschap uit richting de grote trap aan de voorkant van het stadhuis.

In een volgepropte trouwzaal geven mijn vrienden elkaar het jawoord. ‘We hebben een hele leuke ambtenaar, Heks, iedereen roept al tijden, dat we ons door hem moeten laten trouwen…’ vertrouwt mijn vriendinnetje me een week geleden tijdens een kopje koffie toe, ‘Dat lijkt me toch zo leuk om te doen, als buitengewoon ambtenaar van de Burgerlijke Stand mensen trouwen…….. Ik zou dat best zelf willen!’

‘Ja, dat is echt iets voor jou,’ Heks is het helemaal met haar vriendin eens, ‘Een tante van me heeft dat jarenlang gedaan, ze had er enorm veel plezier in. Allebei mijn zussen zijn door haar getrouwd!’

9200000021202959

Het was sowieso een familietraditie bij ons. Mijn opa heeft het jarenlang gedaan, alsmede een oom…….. Mijn moeder is bijvoorbeeld door haar eigen vader in de echt verbonden!

‘En jij gelooft daar ook helemaal in,’ roep ik er enthousiast achteraan. Wat klinkt dat raar. Alsof een huwelijk zoiets is als God of Sinterklaas: Het bestaat bij gratie van ons geloof! En als je pech hebt trek je de Zwarte Piet. Hoewel dat tegenwoordig ter discussie staat…..

download-31

‘”Ik wil alleen maar bij Joy zijn, of we nu een geweldige reis maken of thuis op de bank zitten….. Zolang ik met haar samen ben is het goed,” zei Boy een paar weken geleden tegen me, toen ik hem aan de tand voelde over zijn aanstaande huwelijk,’ vervolgt de buitengewoon ambtenaar zijn betoog.

Heks zit het allemaal gade te slaan. Dit zit wel goed. Jeetje, wat is het lang geleden dat iemand op die manier van mij heeft gehouden. Onvoorwaardelijk.

De mannen in het leven van Heks hadden altijd allerlei voorwaarden. En restricties. En eisen. Waar ze zich zelf overigens helemaal niet aan hielden. Of aan voldeden. Geen wonder dat ik  niet meer zo warm loop voor een relatie.

Ik zou dan ook een waardeloze ambtenaar van de Burgerlijke Stand zijn. Gelukkig heb ik die ambitie geenszins.

Na de plechtigheid drinken we champagne op deze gouden verbintenis. Daarna ga ik als een gek met mijn hondje fietsen. Gevolgd door een paar uur in bed liggen. Vanavond is er nog een feest.

download-35

En ben je erheen geweest, Heks? Dat is toch eigenlijk een beetje teveel van het goede op 1 dag. Gezien je zeer beperkte voorraadje energie?

Ja, ik ben geweest op het feest. Het was namelijk op een steenworp afstand van mijn huis. In een prachtige ruimte van de Stadspodia! Een chique zaal met hoge plafonds, zuilen en lambrisering is gevuld met familie en vrienden. Iedereen is prachtig gekleed, in jurk of pak, maar de sfeer is zeer los.

L2hvbWUvY29uY2VwdC9kb21haW5zL2thYXJ0c2hvcHN0YXJ0ZW4ubmwvcHVibGljX2h0bWwvZHluYW1pYy9tZWRpYS81L2NhcmRzLzczMDQzL3Ryb3V3a2FhcnQtYnJ1aWRzcGFhci1ib290amUtaG91dC0xLnBuZzM1OV8zNTlf

Keiharde muziek knettert in mijn oren. Ik ben nog niet doof genoeg om er geen last van te hebben en niet meer jong genoeg om er echt van te genieten. Alhoewel: Heks heeft eigenlijk altijd moeite gehad om harde muziek te verdragen. Dientengevolge is mijn gehoor nog zo goed. Ik heb me altijd verre gehouden van een teveel aan decibellen.

Een paar DJ’s draaien voor elk wat wils en het duurt dan ook niet lang of we staan massaal op de dansvloer. Ik dans met de jeugdvriendin van de bruid en met oma. Tussendoor kruip ik eventjes in het pasfotohok.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Een hele kist verkleedspullen staat klaar en iedereen takelt zich geweldig toe. Ook Heks zet zoveel mogelijk rare dingen op haar hoofd. Daarna maak ik een serie pasfoto’s voor in het fotoboek van Joy en Boy. Een vrolijke herinnering aan deze geweldige dag.

Om een uurtje of twaalf, half 1 sluip ik het gebouw uit. Ik ben doodmoe en kan het bruidspaar nergens vinden. Dan maar zonder afscheid wegpiepen……

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Met tutende oren zit ik thuis na te genieten. Wat een geweldige dag. Alles liep werkelijk gesmeerd. De sfeer zo ontspannen. Twee verliefde mensen in de echt verbonden. Een echt paar. Echt fantastisch!

 

 

 

Hoera! Eindelijk eens een goed poep- en piesverhaal: Shit happens! Vreemde analogie tussen het emotionele leven van Heks en het huis van Cowboy……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Vlak voordat Cowboy voor een paar weken naar het buitenland vertrekt raakt het riool in zijn huis verstopt. Tot grote schrik van Heks, want het gebeurt precies tijdens haar laatste bezoek aan het kleinste kamertje. Enigszins gegeneerd probeert ze de boel weer vlot te spoelen, maar er is geen redden aan. Op de valreep voordat je lief vertrekt iets dergelijks veroorzaken is natuurlijk een blamage. Hoewel, heb ik het wel veroorzaakt? Is het niet gewoon een samenloop van omstandigheden en ben ik slechts de spreekwoordelijke druppel. Nou ja, druppel….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep- en piesverhalen: Heerlijk! Zolang het niet over jezelf gaat natuurlijk. Ik ken vele dierbaren, die helemaal opfleuren van een goed goor verhaal. ‘Gnehgnehgneh,’ grinniken ze. En: ‘Heheheh’ of ‘Hahaha!’. Ja, de anale fase is een belangrijk onderdeel van onze peuterpubertijd. En ook hier geldt: Velen ontgroeien die fase nooit!

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Hoe dan ook, de Cowboy vertrok en de Heks had vage plannen om iets aan dat riool te doen, maar het kwam er niet van. Bovendien kreeg ik een paar dagen later met een enorme berg emotionele shit te maken in mijn eigen leven. Poeperdepoep, wat een troep. Dus het probleem van mijn geliefde verdween naar de achtergrond. Ik was te druk met uit m’n vel springen en mezelf hervinden.

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Zodoende kon mijn lief direct een rioleringsbedrijf laten komen bij thuiskomst. Die hadden het probleem in no time opgelost. Alles ok. Het verband met de shit in mijn bestaan werd niet gelegd. Goddank……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Een week later maken we plannen om elkaar weer te zien. Na dagenlang uitstel wegens griep. Helaas is de verwarmingsketel in het huis van Cowboy uit elkaar geknald. Wat nu weer? Ontploft? Oh jee, net als Heks zelf een paar weken geleden…. Ik begin em nu wel een beetje te knijpen. Het lijkt erop, dat het huis van mijn geliefde een analogie met het emotionele leven van Heks vertoont. Ik loop met groot plezier onder ladders door op vrijdag de dertiende, terwijl een zwarte kat de weg oversteekt, maar ik geloof heilig in dit soort verbanden……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

‘Ach, Heksje, wees blij, dat het niet om jouw riool en jouw ketel gaat’, fluisteren mijn geestvrienden plagend in mijn oor, als ik er stilletjes over na zit te denken. Ik geef me toch maar op voor het rioleringsfonds, een nieuw initiatief van woningbouwvereniging Portaal. Uit voorzorg. Vroeger zaten zulke dingen bij de huur inbegrepen, maar sinds we te maken hebben met overname door deze woningcorporatie is het magertjes gesteld met de service. En je moet overal extra voor bijdragen. Hopeloos clubje, maar dat weten we al jaren.

‘Goh’, zegt mijn lief, ‘Het zal je maar gebeuren, dat je het allebei tegelijk hebt, verstopt riool en ontplofte ketel!’ We proberen ons voor te stellen, hoe dat moet zijn. Plassen in de wasbak, terwijl je crepeert van de kou. Hetgeen dan weer op je blaas kan slaan…..

Nu is het natuurlijk maar de vraag wat het volgende zal zijn, dat het gaat begeven. Ik zou het eventjes niet weten, want met mij gaat het redelijk momenteel. Maar alles komt nu eenmaal in drieën…….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Joepie! Vrijdag de dertiende! Eindelijk weer eens een onvervalste getalsode aan de Grote Moeder… En Kunst met enorme K. Anneke Elhorst gaat exposeren in Galerie Frederiek van der Vlist! Zeer de moeite waard……

Galerie Frederiek van der Vlist

Een cadeautje aan mezelf

Vrijdag de dertiende, hoera! Voor en heks een heerlijke dag. Ze loopt met haar zwarte kat door de stad te wandelen. Ze aait haar boskat. Hiermee eert ze eert de godin Freya in haar meest volmaakte getal: dertien. Dertien manen in het jaar van de maankalender. Deze dag kan niet meer stuk!

Anneke Elhorst, Stillevens

Het boek, een voorbeschouwing

Stilleven van Anneke Elhorst

DIT IS EM DAN: Stil leven

Tijdens mijn ochtendronde doe ik Galerie Frederiek van der Vlist aan. Mijn vriend, de galeriehouder, is druk bezig de laatste hand te leggen aan een tentoonstelling van Anneke Elhorst. Gisteren heb ik hem al geholpen zwarte doeken op een plankier te bevestigen. En deze plaat hout in de etalage te leggen. Au! Veel te zwaar natuurlijk voor krakheks.

Vandaag loop ik achter hem aan met een doek om de kalkresten van dit zwarte doek te vegen. Hij zet er nog even een stoomstrijkijzer op. Een verkalkt exemplaar…..

Katten zijn ook kunstzinnig....

Katten zijn ook kunstzinnig….

Anneke Elhorst

Steeds meer kleur in haar werk

Jaren geleden was ik op een grote kunstbeurs in Rotterdam. Schilder exposeerde daar, dus vrijkaarten! Mijn grootste talent… Ik hopte van kraam naar kraam met Fiederelsje, totdat ik in aanbidding voor twee kleine olieverfschilderijen bleef hangen. Ik kwam er nauwelijks van los. Wel twee keer ben ik nog terug gegaan, zo mooi vond ik het werk van Anneke Elhorst.

Anneke Elhorst

Strak en zacht

Anneke Elhorst

Eenvoud en toeval

Fiederelsje lag ook in aanbidding. Voor een beeld, een ware ode aan moeder aarde. Zij heeft het gekocht. Ik zie het wekelijks staan op haar salontafel. Heks had geen spaarpotje, dus ik genoot van dit heerlijke werk op afstand. Tot gisteren. Toen heb ik een minuscuul klein Elhorstje aangeschaft. Chinees schaaltje, olieverf op papier. Een ludieke actie, rondom het verschijnen van haar eerste boek. Dat boek heb ik nu ook in huis!

Aanstaande zondag wordt het boek officieel gepresenteerd tijdens een vernissage van haar werk in Galerie Frederiek van der Vlist. Als je geluk hebt kun je misschien nog een echte Elhorst in de wacht slepen. Klein of groot. Je moet snel zijn, want het is een stippenparade over het algemeen tijdens een opening van door haar geëxposeerd werk.  Dan kun je net zo gelukkig worden van pure schoonheid als deze Toverheks.

Anneke Elhorst

Het is slechts een greep

Anneke Elhorst

Heks houdt het meest van haar schaaltjes,