Per ardua ad astra: ‘Je mag er zijn, Heks, echt. Ook jij hoort erbij. Bij de mensheid. Misschien ben je in eigen kringen niet welkom. Misschien vergeten mensen je voor het gemak. Maar voor mij hoor je erbij,’ zeg ik tegen mezelf. Ik ben mijn eigen beste vriendin. Mijn eigen zuster, moeder en vader. Ik ben mijn eigen licht op mijn pad. Een dikke pad. Vol wratten en met magisch spuug.

Heks kijkt de zoveelste talentenjacht op de buis. ‘We want more’ heeft net weer een ander concept dan ‘The Voice of Holland’ of ‘Holland’s Got Talent’. Het duizelt me af en toe van alle op elkaar gelijkende televisieprogramma’s. De meesten hiervan vind ik niet om aan te zien. Lawaaierig tot op het bot en strontvervelende juryleden….. Maar ‘We want more’ mag zich verheugen in mijn aandacht. Heks neemt de programma’s op. Hoef ik niet naar die hopeloze reclames te kijken.

Zo zit ik dan gisteren een stuk of vier programma’s achter elkaar te bekijken. Het is de laatste dag van een ijskoud en ook eenzaam paasweekend. Ik heb geen levend wezen gezien, behalve mijn huisdieren. Ik voel me al weken niet jofel. Halfzacht en doodmoe. Het weer werkt ook niet mee. Dus hop: Voor de TV.

Het ontroert me, deze stoet muzikale medelanders, die hun kunstje vertonen. Goeie hemeltje, wat een talent zit er tussen! Het valt nog niet mee om je kop boven het maaiveld uit te steken. Maar de 1 na de ander doet het. Heks zit zachtjes te huilen van ontroering. Het raakt me. Zoveel hoopvolle mensen. Piepkleine kinderen, die de sterren van de hemel zingen. Ouders, die hun kinderen dragen in hun talent. Hartverwarmend. Tranen druppen gestaag omlaag.

Bijna alle deelnemers hebben een verhaal. Ze hebben flink tegenslag gehad in de vorm van een ellendige ziekte bijvoorbeeld…. Prachtig en ontroerend om te zien, dat ondanks die tegenslag, of misschien juist dankzij, deze mensen iets fantastisch neerzetten!

Heks is echt te veel alleen. Ik ben toe aan geliefden om me heen. Helaas zijn er veel dierbaren afgevallen de afgelopen jaren. De veranderingen in mezelf hebben veel relaties onmogelijk gemaakt. Op zich goed. De manier, waarop ik me in allerlei bochten wrong om het iedereen naar de zin te maken, moest maar eens afgelopen zijn.

Maar het is wel erg stilletjes. Vooral nu Corona opnieuw heeft huisgehouden in mijn sociale contacten. Belde een jaar geleden mensen me soms plotseling op om te vragen of ik het volhield tijdens de lockdown, momenteel boeit net vrijwel niemand meer hoe ik me er doorheen sla.

Ik ben het gewend. Ik hak al 35 jaar met dit bijltje. Het meest choquerende tijdens de eerste lockdown vond ik het gegeven, dat het voor mij in feite weinig veranderde. Mijn stomme ziekte houdt me al jaren gevangen in een klein cirkeltje. Natuurlijk probeer ik dat isolement altijd te doorbreken, met matig succes. Ook voor de pandemie lag ik regelmatig maanden eenzaam gestrekt. Zag ik bijna niemand in dit soort periodes. Moest ik het in mijn eentje uitzoeken.

Nadat een BMW zich total loss reed in mijn heksennekje ben ik bijvoorbeeld een jaar helemaal van het padje geweest. Niemand, die het in de gaten had! Verbijsterend, maar waar.

Ik lag natuurlijk daarvoor al omver. Dit gaf ook problemen bij de afhandeling. Aanvankelijk wilden ze me vrijwel niets uitkeren. ‘U mankeert al van alles,’ was het argument. Die whiplash kan er ook nog wel bij…..

Dus, dus.

Ik kijk naar ‘We want more’ en laat een traantje of tig. Niks mis mee op zich. Die grote waterplas in mijn borstkas loopt over. Ik ben eigenlijk blij, dat mijn gevoel zich meldt. Doodmoe van al die woede.

De juryleden van het programma zijn ook redelijk te pruimen. Maar de leukste medewerkster aan de show is toch wel Britt Dekker. Tranen met tuiten, maar dan van de lach. Wat is het toch een ongelofelijk leuk mens. Met haar heerlijke prachtige haakneus. ‘Nooit wat aan doen, Britt!’

Zoals gewoonlijk slaat ze een hele hoop onzin uit. Recht voor zijn raap. Die vrouw is echt geniaal clownesk. En ze is stapelgek op dieren! Heks geniet van deze verfrissende verschijning tussen alle doorgewinterde BNers.

Sinds mijn intakegesprek met mijn nieuwe therapeut voel ik me wiebelig. Mijn gevoelens zijn grondig overhoop geharkt. Een paar dingen, die ze zei zijn enorm binnen gekomen. ‘Waarom gaat jouw familie zo met je om?’ bijvoorbeeld. Een vraag waar geen antwoord op is. Ik heb die mensen niks misdaan, behalve bestaan.

Patronen, die je eindeloos herhaalt. Ook met vrienden. Heks wordt altijd overal uitgekotst. Of vergeten.

‘Je mag er zijn, Heks, echt. Ook jij hoort erbij. Bij de mensheid. Misschien ben je in eigen kringen niet welkom. Misschien vergeten mensen je voor het gemak. Maar voor mij hoor je erbij,’ zeg ik tegen mezelf. Ik ben mijn eigen beste vriendin. Mijn eigen zuster, moeder en vader. Ik ben mijn eigen licht op mijn pad. Een dikke pad. Vol wratten en met magisch spuug.

Ik heb het geluk, dat ik gelukkig kan zijn met niets. Momenten van genade, elke dag. Hoe het licht valt bijvoorbeeld, Heks kan echt de zon in het water zien schijnen. Een onbevangen kind, dat tegen me begint te praten, kan me eindeloos gelukkig maken. Mijn dierenvrienden en hun gekke capriolen. Tegenslag mag. Het maakt me sterk.

Magische boom komt zonder schroom wonen in mijn heksenhuis, voelt zich er direct ook thuis. Fluistert zijn naam zonder dralen. Vertelt zonder omhaal wonderlijke verhalen. In de taal der talen: Kerstbomentaal.

‘Ik vind het prima, Don, blijf maar lekker thuis met kerst, in je eigen holletje. Ik ga ook niks bijzonders overhoop halen. Ik wil eigenlijk wel een kerstboom, maar ik zie mezelf niet dat ding naar binnen slepen en vervolgens optuigen.’

Heks zit met haar oude vriend aan de telefoon. Het is zondagavond. Anderhalve week voor kerst. De kogel is door de kerk, hij komt niet met de feestdagen deze kant op. Hij krijgt het niet voor elkaar. Heks is opgelucht. Ik ben bang om mezelf te verliezen in de voorbereidingen. Met een lijf dat niet wil.

Maar ja. Ik wil wel een boom dit jaar. Een enorme boom, waar al mijn ballen in passen….

Maandagmorgen haast ik me met VikThor naar een parkje. Mijn hulp staat over een half uur op de stoep en er moet nog gepoept worden. Door mijn lekkere stinkhondje. Enthousiast kwijt hij zich van zijn belangrijke taak. Heks zoekt zich vervolgens een ongeluk naar die drol tussen alle rottende bladeren en de flirterige veertjes van de tot monsterachtige hoogte opgeschoten moerascipres.

Met mijn hondje, zijn vacht vol flirtveertjes, spoed ik me weer naar huis. Ik rijd langs mijn bloemenman op het Noordeinde.  Op zijn stoep staat mijn droomboom. Ik had hem op de heenweg niet gespot, maar vanuit deze hoek springt hij in het oog. Mijn oog. Een reus. Grote dikke takken. Bijna drie meter hoog…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik parkeer mijn fiets en ga er eens naast staan. Steek mijn armen in de lucht. Zo ben ik ongeveer twee meter dertig. Minstens. De boom is beduidend hoger. Ik schat het verschil tussen mijn uitgestrekte gestalte en de boom. ‘Kunnen jullie een stuk afzagen en de boom in mijn standaard zetten? Behoort thuis bezorgen tot de mogelijkheden? Wat kost hij eigenlijk?’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een zwaar verliefde Heks hoort de absurd lage prijs voor deze joekel. ‘Ik kon een partij goedkoop krijgen, maar ik wil er vanaf. Deze is inderdaad wel erg groot…. Waar woon je?’

Een uur later fiets ik nog een keer op en neer met mijn enorme kerstboomstandaard. De stam past er met gemak in. Terwijl de bloemenman nog een stuk van de onderkant af zaagt , raken we aan de praat.

‘Wanneer kom je nu bij ons koor?’ mekkert Heks voor de zoveelste keer. De bloemenman heeft een juweel in zijn keel. Ik weet dat, omdat hij als jongeman zo’n veertig jaar geleden altijd heerlijk stond te zingen onder het draaien van boeketten. Tegenwoordig zingt hij minder. Maar hij kan het nog prima!

‘Dat vroeg een andere klant laatst ook al. Een man. Ik ga in januari een keertje kijken bij zijn koor.’ De schrik slaat me om het hart. Gaat nu een ander koor er met deze fantastische countertenor vandoor? ‘Was het een hele lange man met een baard?’ vraag ik hoopvol……

‘Ja,’ de bloemenman kijkt me perplex aan. ‘Ha, dat is de penningmeester van ons koor, ik had hem gevraagd om hier eens een bloemetje te kopen en een balletje op te gooien over meezingen met dit fantastische oratoriumkoor…..’ lach ik opgelucht. Mijn tactiek heeft gewerkt! De penningmeester heeft hem over de streep getrokken!

Zo komt mijn bloemenman aan het begin van de avond de boom afleveren. Jeetje, wat is de spar groot. En breed! Hij past nauwelijks door de voordeur.

Samen met mijn buurman sjouwt de zingende bloemenverkoper hem de trap op en mijn overvolle heksenhuisje in. Verbluft kijkt hij naar al die teringzooi. De boom wordt op de leeggemaakte plek voor de spiegel geplaatst. Hij past precies tussen vloer en plafond. De piek buigt een beetje om, maar die gaat er dan ook af.

De hele woonkamer staat vol boom. Ik lieg niet als ik zeg dat het ding zeker 1 meter 80 doorsnee is!

©Toverheks.com

‘Ons koor heet Ex Animo, niet bij een ander koor gaan zingen, hè,’ roep ik bij het afscheid. De buurman kijkt verbaasd. Waar hebben die twee het over. ‘Nee, hoor, ik kom naar jullie koor,’ lacht mijn bloemenvriend. Luid zingend sprint hij de trap af. Een prachtig helder geluid vult het hele trappenhuis. Buurmans mond zakt open.

Rozenhart heeft de afgelopen middag alle dozen met kerstspullen uit de berging gehaald. Wel tien dozen staan opgestapeld in de hoek bij de piano. Ook in de keuken staan nog een paar kratten. Vol leuke engeltje en lichtjes voor op de keukentafel.

Die avond hang ik de lampjes in de boom. Vervolgens kan ik het toch niet laten om er alvast wat ballen in te hangen. Het is zo lekker rustig. Ik ben zo heerlijk aan het rommelen. Bal na bal verdwijnt in het groen. Het wordt later en later. Om half twee hangen alle versieringen in mijn nieuwe huisgenoot.

Uitgeput val ik in mijn stoel. Ik heb accuut medicinale cannabis nodig, want au, au, au. Zo lang ik bezig ben kan ik de pijn negeren. Maar nu ik rustig onder die prachtige boom zit, crepeer ik werkelijk van de pijn. Ik gooi er nog wat pijnstilling tegenaan. Smeer mijn hele rug en nek in met Voltaren emugel. Na een uur ben ik weer een beetje uit de ergste kreukels….

Hondje uitlaten. Bijkomen daarvan. Nog een uurtje bij de boom zitten….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Opeens gaat de boom tegen me praten. Terug praten, want ik klets al uren de oren van zijn kop. Hij vertelt hoe de bomen in het kerstbomensprookesbos zich ernstig zorgen begonnen te maken. Al twee jaar geen boom in Huize Heks. De meest geambieerde plek onder alle bomen in heel kerstbomensprookjesland.

‘Elke kerstboom droomt erover om in Huize Heks terecht te komen,’ mort mijn nieuwe bomenvriend, ‘En dan besluit jij om alleen een paar stomme takken op een paspop te hangen. Schandalig natuurlijk. Gelukkig ben je tot inzicht gekomen…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het kerstmannetje van mijn vader mengt zich in het gesprek. ‘Je oudeheer vond het ook niks, Heks. Hij heeft deze reusachtige boom op je pad gezet.’

Ja, dat kun je wel zeggen. Ik kon werkelijk niet om die boom heen. Nog steeds niet trouwens. Elke keer dat ik mijn woonkamer in loop schrik ik me een plezierig ongeluk, zo groot is hij.

Stilletjes luister ik naar mijn boom. Zing een bomenlied. Dan vertelt mijn nieuwe vriend zijn naam. Een teken van diep vertrouwen. Het is een hele mooie naam, een echte bomennaam, vol sissers, vreemde vaagklinkers en plofploppers.

Een dag later denk ik nog eens na over de naam, die boom me gaf. Het is tevens een wens ontdek ik, als ik goed luister naar de fonetische uitspraak van deze magische sis-plof-bomennaam.  Een prachtig mantra voor het nieuwe jaar.

Vrij vertaald: ‘Je bent goed zoals je bent. Helemaal prima de luxe en ok. Olé!’

Ik bel de Don. ‘Mijn boom staat, kijk maar naar de appjes met foto’s, die ik je heb gestuurd. Hij is gigantisch!’ schreeuwt Heks enthousiast in de hoorn. Na al die inspanningen ben ik helemaal hieperdepieper.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De Don is sprakeloos. Ook hij wordt helemaal blij van deze enorme kerstboom. Vol licht en magie. Opeens bespreken we weer de mogelijkheid om samen kerst te vieren. We slaan spijkers met koppen. ‘Ik kom de middag voor kerst naar je toe Heks.’

Mijn magische kerstboom vol elfjes, hondjes, engelen, kerstmannetjes, lichtjes en versieringen, die wonderboom met de inspirerende naam heeft ons in 1 klap genezen van onze winterdip.

Heks heeft nog ruim een week om bij te trekken van dit krankzinnige karwei, mijn lijf ligt volstrekt in de vernieling natuurlijk. ‘Gelukkig zijn die kerstballen heel licht. Het is eigenlijk een prima training, Heks,’ grapt mijn fysiotherapeut, als hij me vakkundig martelt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks heeft het ervoor over. Zielsgelukkig zit ik onder mijn boom. Ik zing liedjes voor mijn nieuwe huisgenoot. ‘Hij staat alleen nogal scheef, Don. Tijdens het optuigen is hij steeds meer voorover gaan hangen…… Ik heb hem maar met een paar vislijnen aan de boekenkast vastgetimmerd. Ik hoop dat hij niet omvalt….’

Zo blijft het een beetje spannend allemaal. Mijn amoebe-bestaan de boom in!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks kan de kanker krijgen en wordt vervolgens in een hoek gedreven, waar ze ook al niet wil wezen. Lang leve de geniale gekte van het leven. Je neemt je iets voor en moet tegenstreven. Maar ik wil leven. Niet langer overleven!

© toverheks.com

© toverheks.com

Mijn voornemen om me niet te laten opnaaien, noch boos te worden, te schelden of uit mijn plaat te gaan over dingen waar ik toch niks aan kan veranderen, alsmede me vreedzaam in te zetten om rust en vrede in mijn persoonlijke ei te waarborgen worden direct behoorlijk op de proef gesteld in het nieuwe jaar.

Zo is er een lezer van mijn blog, die me onmiddellijk vervloekt op die eerste januari. Ik moet vooral kanker krijgen en in mijn bloed stikken. Lees ik het nu goed? De idioot in kwestie gaat persoonlijk bidden dat ik zal worden gestraft voor mijn betweterigheid. En de mafkees beweert gelijk ook nog dat hij een tovenaar is.

Mij eerst blij maken en dan dat je tegen bent na minuten lezen. Ik hoop dat je net als ik kanker krijgt en na één jaar mensen zeggen ben je 25 kilo afgevallen? Ja, ik wacht op een longbloeding op te stikken in mijn eigen bloed. Wat jij vind is jouw waarheid. Als tovenaar bid ik vanavond dat je gestraft zal worden als eigenwijze betweter.

Eentje uit een zeer duistere hoek dan. Dyslectisch bovendien. Ik ken geen heksen en aanverwanten, die bidden (Tot wie? De duivel? Kun je daar eigenlijk wel naar bidden? Daar sluit je toch een pact mee?) om iemand in het ongeluk te storten. Mijn liefdevolle soortgenoten breien dekentjes van licht en vrede als ze aan het werk zijn.

© toverheks.com

© toverheks.com

Ik heb ook geen idee, wat deze persoon heeft getriggerd om me te verwensen. De reactie is geplaatst onder een liefdesgedicht aan de gehele mensheid, waar echt niets op aan te merken is.

De schrijver ervan is er niet al te best aan toe begrijp ik uit zijn bericht. Hij heeft zelf kanker en zal binnenkort in zijn bloed stikken. Niet best. Daar is mijn gezever natuurlijk niks bij vergeleken. Maar om me dan hetzelfde toe te wensen gaat wel weer erg ver.

Even overweeg ik om iets bemoedigends terug te schrijven. Me te verexcuseren voor… Ja waarvoor eigenlijk?

Heks heeft nog nooit iemand ME toegewenst. Zelfs mijn ergste vijand niet. Ik scheld wel veel, maar dat stuur ik naar de ‘Planeet Scheld’. Daar wonen kleine boze mannetjes en vrouwtjes, die dat lekker vinden. Het is een soort voeding voor hen. Ze worden er betere wezentjes van. Vrolijk en gezellig. Dartel ook.

Hetzelfde soort omzetting als bij fotosynthese in een boom of plant. Ze lijken ook wel wat op een plant met hun giftige chlorofylgroene lijfjes en hun nijdige zure gele en rode kopjes. Moeiteloos zetten ze mijn kwaaie dronk om in zoete mede. Een soort citroenzuurcyclus voor boze gedachten…..

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Nou ja,’ denk ik bij mezelf, ‘Ik zal wel onbedoeld tegen iemands schenen hebben geschopt met iets wat ik heb geschreven. En die persoon lijdt zelf al zo verschrikkelijk. En mensen worden er vaak niet beter op als ze ziek zijn……’

Niet van karakter in elk geval. We denken wel dat dat zou moeten, maar het is niet zo. Een zeikerd blijft een zeikerd, ook als ie iets gaat mankeren. Een zieke zeikerd, maar evenzogoed een stomvervelend medemens. Het idee dat ziekte loutert is ook maar zo’n idee fixe. Het overgrote deel van de mensen is met enige regelmaat niet te nassen. Ziek of niet ziek. Heks niet uitgezonderd.

© toverheks.com

© toverheks.com

De hele week staat in het teken van ‘Heks, laat je niet kisten!’ Er zijn mensen zat, die het me behoorlijk moeilijk maken, zonder me te vervloeken. Vanuit de beste bedoelingen wordt ik in de hoek gedreven en gebonden. Mijn diepe wens om weer autonoom te functioneren wordt niet door iedereen gedeeld.

Maar mijn voornemen om bepaalde zaken achter me te laten houdt me overeind. Je kunt het niet iedereen naar de zin maken. Soms is het pijn doen of pijn lijden.

Heks heeft genoeg tussen haar gefrustreerde klapperkaken weggeknarst intussen. In feite heb ik het afgelopen jaar niet anders gedaan dan wanhopig knersen. Want ik kan geen kant op. Het lot heeft me totaal afhankelijk gemaakt van mijn voorouders. En het betreft niet louter mijn genenpakket……

Het lot kan helaas niet meer met me praten. Het lot is haar verstand kwijt.

© toverheks.com

© toverheks.com

Ik zal dat lot moeten dragen. In mijn hart. Stilletjes. Niet als een strop om mijn hals, want dan komt er echt geen geluid meer uit mijn heksenbekje. En dat willen we niet. Er moet meer geschreven worden het komende jaar.

Je kunt me evenzogoed benijden in mijn situatie. Wie heeft er niet het etiket ‘Van Lotje getikt’ voor over om goed in de slappe was te zitten? Je zult ze de kost moeten geven!

Toch ervaart Heks 1 en ander als een regelrechte strop. Om haar heksenhals. Naar. En niet ongevaarlijk! Je kunt ervan in coma raken!

Hopelijk zit daar niemand voor te bidden. Stiekempjes. Na die bizarre reactie afgelopen week op mijn blog sta ik nergens meer van te kijken……..

© toverheks.com

© toverheks.com

 

Hoera! Eindelijk eens een goed poep- en piesverhaal: Shit happens! Vreemde analogie tussen het emotionele leven van Heks en het huis van Cowboy……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Vlak voordat Cowboy voor een paar weken naar het buitenland vertrekt raakt het riool in zijn huis verstopt. Tot grote schrik van Heks, want het gebeurt precies tijdens haar laatste bezoek aan het kleinste kamertje. Enigszins gegeneerd probeert ze de boel weer vlot te spoelen, maar er is geen redden aan. Op de valreep voordat je lief vertrekt iets dergelijks veroorzaken is natuurlijk een blamage. Hoewel, heb ik het wel veroorzaakt? Is het niet gewoon een samenloop van omstandigheden en ben ik slechts de spreekwoordelijke druppel. Nou ja, druppel….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep- en piesverhalen: Heerlijk! Zolang het niet over jezelf gaat natuurlijk. Ik ken vele dierbaren, die helemaal opfleuren van een goed goor verhaal. ‘Gnehgnehgneh,’ grinniken ze. En: ‘Heheheh’ of ‘Hahaha!’. Ja, de anale fase is een belangrijk onderdeel van onze peuterpubertijd. En ook hier geldt: Velen ontgroeien die fase nooit!

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Hoe dan ook, de Cowboy vertrok en de Heks had vage plannen om iets aan dat riool te doen, maar het kwam er niet van. Bovendien kreeg ik een paar dagen later met een enorme berg emotionele shit te maken in mijn eigen leven. Poeperdepoep, wat een troep. Dus het probleem van mijn geliefde verdween naar de achtergrond. Ik was te druk met uit m’n vel springen en mezelf hervinden.

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Zodoende kon mijn lief direct een rioleringsbedrijf laten komen bij thuiskomst. Die hadden het probleem in no time opgelost. Alles ok. Het verband met de shit in mijn bestaan werd niet gelegd. Goddank……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

Een week later maken we plannen om elkaar weer te zien. Na dagenlang uitstel wegens griep. Helaas is de verwarmingsketel in het huis van Cowboy uit elkaar geknald. Wat nu weer? Ontploft? Oh jee, net als Heks zelf een paar weken geleden…. Ik begin em nu wel een beetje te knijpen. Het lijkt erop, dat het huis van mijn geliefde een analogie met het emotionele leven van Heks vertoont. Ik loop met groot plezier onder ladders door op vrijdag de dertiende, terwijl een zwarte kat de weg oversteekt, maar ik geloof heilig in dit soort verbanden……

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour

‘Ach, Heksje, wees blij, dat het niet om jouw riool en jouw ketel gaat’, fluisteren mijn geestvrienden plagend in mijn oor, als ik er stilletjes over na zit te denken. Ik geef me toch maar op voor het rioleringsfonds, een nieuw initiatief van woningbouwvereniging Portaal. Uit voorzorg. Vroeger zaten zulke dingen bij de huur inbegrepen, maar sinds we te maken hebben met overname door deze woningcorporatie is het magertjes gesteld met de service. En je moet overal extra voor bijdragen. Hopeloos clubje, maar dat weten we al jaren.

‘Goh’, zegt mijn lief, ‘Het zal je maar gebeuren, dat je het allebei tegelijk hebt, verstopt riool en ontplofte ketel!’ We proberen ons voor te stellen, hoe dat moet zijn. Plassen in de wasbak, terwijl je crepeert van de kou. Hetgeen dan weer op je blaas kan slaan…..

Nu is het natuurlijk maar de vraag wat het volgende zal zijn, dat het gaat begeven. Ik zou het eventjes niet weten, want met mij gaat het redelijk momenteel. Maar alles komt nu eenmaal in drieën…….

Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humourPoep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour Poep en pies humor, lachen om stront, shit jokes, shit happens, shit humour