Magische boom komt zonder schroom wonen in mijn heksenhuis, voelt zich er direct ook thuis. Fluistert zijn naam zonder dralen. Vertelt zonder omhaal wonderlijke verhalen. In de taal der talen: Kerstbomentaal.

‘Ik vind het prima, Don, blijf maar lekker thuis met kerst, in je eigen holletje. Ik ga ook niks bijzonders overhoop halen. Ik wil eigenlijk wel een kerstboom, maar ik zie mezelf niet dat ding naar binnen slepen en vervolgens optuigen.’

Heks zit met haar oude vriend aan de telefoon. Het is zondagavond. Anderhalve week voor kerst. De kogel is door de kerk, hij komt niet met de feestdagen deze kant op. Hij krijgt het niet voor elkaar. Heks is opgelucht. Ik ben bang om mezelf te verliezen in de voorbereidingen. Met een lijf dat niet wil.

Maar ja. Ik wil wel een boom dit jaar. Een enorme boom, waar al mijn ballen in passen….

Maandagmorgen haast ik me met VikThor naar een parkje. Mijn hulp staat over een half uur op de stoep en er moet nog gepoept worden. Door mijn lekkere stinkhondje. Enthousiast kwijt hij zich van zijn belangrijke taak. Heks zoekt zich vervolgens een ongeluk naar die drol tussen alle rottende bladeren en de flirterige veertjes van de tot monsterachtige hoogte opgeschoten moerascipres.

Met mijn hondje, zijn vacht vol flirtveertjes, spoed ik me weer naar huis. Ik rijd langs mijn bloemenman op het Noordeinde.  Op zijn stoep staat mijn droomboom. Ik had hem op de heenweg niet gespot, maar vanuit deze hoek springt hij in het oog. Mijn oog. Een reus. Grote dikke takken. Bijna drie meter hoog…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik parkeer mijn fiets en ga er eens naast staan. Steek mijn armen in de lucht. Zo ben ik ongeveer twee meter dertig. Minstens. De boom is beduidend hoger. Ik schat het verschil tussen mijn uitgestrekte gestalte en de boom. ‘Kunnen jullie een stuk afzagen en de boom in mijn standaard zetten? Behoort thuis bezorgen tot de mogelijkheden? Wat kost hij eigenlijk?’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een zwaar verliefde Heks hoort de absurd lage prijs voor deze joekel. ‘Ik kon een partij goedkoop krijgen, maar ik wil er vanaf. Deze is inderdaad wel erg groot…. Waar woon je?’

Een uur later fiets ik nog een keer op en neer met mijn enorme kerstboomstandaard. De stam past er met gemak in. Terwijl de bloemenman nog een stuk van de onderkant af zaagt , raken we aan de praat.

‘Wanneer kom je nu bij ons koor?’ mekkert Heks voor de zoveelste keer. De bloemenman heeft een juweel in zijn keel. Ik weet dat, omdat hij als jongeman zo’n veertig jaar geleden altijd heerlijk stond te zingen onder het draaien van boeketten. Tegenwoordig zingt hij minder. Maar hij kan het nog prima!

‘Dat vroeg een andere klant laatst ook al. Een man. Ik ga in januari een keertje kijken bij zijn koor.’ De schrik slaat me om het hart. Gaat nu een ander koor er met deze fantastische countertenor vandoor? ‘Was het een hele lange man met een baard?’ vraag ik hoopvol……

‘Ja,’ de bloemenman kijkt me perplex aan. ‘Ha, dat is de penningmeester van ons koor, ik had hem gevraagd om hier eens een bloemetje te kopen en een balletje op te gooien over meezingen met dit fantastische oratoriumkoor…..’ lach ik opgelucht. Mijn tactiek heeft gewerkt! De penningmeester heeft hem over de streep getrokken!

Zo komt mijn bloemenman aan het begin van de avond de boom afleveren. Jeetje, wat is de spar groot. En breed! Hij past nauwelijks door de voordeur.

Samen met mijn buurman sjouwt de zingende bloemenverkoper hem de trap op en mijn overvolle heksenhuisje in. Verbluft kijkt hij naar al die teringzooi. De boom wordt op de leeggemaakte plek voor de spiegel geplaatst. Hij past precies tussen vloer en plafond. De piek buigt een beetje om, maar die gaat er dan ook af.

De hele woonkamer staat vol boom. Ik lieg niet als ik zeg dat het ding zeker 1 meter 80 doorsnee is!

©Toverheks.com

‘Ons koor heet Ex Animo, niet bij een ander koor gaan zingen, hè,’ roep ik bij het afscheid. De buurman kijkt verbaasd. Waar hebben die twee het over. ‘Nee, hoor, ik kom naar jullie koor,’ lacht mijn bloemenvriend. Luid zingend sprint hij de trap af. Een prachtig helder geluid vult het hele trappenhuis. Buurmans mond zakt open.

Rozenhart heeft de afgelopen middag alle dozen met kerstspullen uit de berging gehaald. Wel tien dozen staan opgestapeld in de hoek bij de piano. Ook in de keuken staan nog een paar kratten. Vol leuke engeltje en lichtjes voor op de keukentafel.

Die avond hang ik de lampjes in de boom. Vervolgens kan ik het toch niet laten om er alvast wat ballen in te hangen. Het is zo lekker rustig. Ik ben zo heerlijk aan het rommelen. Bal na bal verdwijnt in het groen. Het wordt later en later. Om half twee hangen alle versieringen in mijn nieuwe huisgenoot.

Uitgeput val ik in mijn stoel. Ik heb accuut medicinale cannabis nodig, want au, au, au. Zo lang ik bezig ben kan ik de pijn negeren. Maar nu ik rustig onder die prachtige boom zit, crepeer ik werkelijk van de pijn. Ik gooi er nog wat pijnstilling tegenaan. Smeer mijn hele rug en nek in met Voltaren emugel. Na een uur ben ik weer een beetje uit de ergste kreukels….

Hondje uitlaten. Bijkomen daarvan. Nog een uurtje bij de boom zitten….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Opeens gaat de boom tegen me praten. Terug praten, want ik klets al uren de oren van zijn kop. Hij vertelt hoe de bomen in het kerstbomensprookesbos zich ernstig zorgen begonnen te maken. Al twee jaar geen boom in Huize Heks. De meest geambieerde plek onder alle bomen in heel kerstbomensprookjesland.

‘Elke kerstboom droomt erover om in Huize Heks terecht te komen,’ mort mijn nieuwe bomenvriend, ‘En dan besluit jij om alleen een paar stomme takken op een paspop te hangen. Schandalig natuurlijk. Gelukkig ben je tot inzicht gekomen…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het kerstmannetje van mijn vader mengt zich in het gesprek. ‘Je oudeheer vond het ook niks, Heks. Hij heeft deze reusachtige boom op je pad gezet.’

Ja, dat kun je wel zeggen. Ik kon werkelijk niet om die boom heen. Nog steeds niet trouwens. Elke keer dat ik mijn woonkamer in loop schrik ik me een plezierig ongeluk, zo groot is hij.

Stilletjes luister ik naar mijn boom. Zing een bomenlied. Dan vertelt mijn nieuwe vriend zijn naam. Een teken van diep vertrouwen. Het is een hele mooie naam, een echte bomennaam, vol sissers, vreemde vaagklinkers en plofploppers.

Een dag later denk ik nog eens na over de naam, die boom me gaf. Het is tevens een wens ontdek ik, als ik goed luister naar de fonetische uitspraak van deze magische sis-plof-bomennaam.  Een prachtig mantra voor het nieuwe jaar.

Vrij vertaald: ‘Je bent goed zoals je bent. Helemaal prima de luxe en ok. Olé!’

Ik bel de Don. ‘Mijn boom staat, kijk maar naar de appjes met foto’s, die ik je heb gestuurd. Hij is gigantisch!’ schreeuwt Heks enthousiast in de hoorn. Na al die inspanningen ben ik helemaal hieperdepieper.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De Don is sprakeloos. Ook hij wordt helemaal blij van deze enorme kerstboom. Vol licht en magie. Opeens bespreken we weer de mogelijkheid om samen kerst te vieren. We slaan spijkers met koppen. ‘Ik kom de middag voor kerst naar je toe Heks.’

Mijn magische kerstboom vol elfjes, hondjes, engelen, kerstmannetjes, lichtjes en versieringen, die wonderboom met de inspirerende naam heeft ons in 1 klap genezen van onze winterdip.

Heks heeft nog ruim een week om bij te trekken van dit krankzinnige karwei, mijn lijf ligt volstrekt in de vernieling natuurlijk. ‘Gelukkig zijn die kerstballen heel licht. Het is eigenlijk een prima training, Heks,’ grapt mijn fysiotherapeut, als hij me vakkundig martelt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks heeft het ervoor over. Zielsgelukkig zit ik onder mijn boom. Ik zing liedjes voor mijn nieuwe huisgenoot. ‘Hij staat alleen nogal scheef, Don. Tijdens het optuigen is hij steeds meer voorover gaan hangen…… Ik heb hem maar met een paar vislijnen aan de boekenkast vastgetimmerd. Ik hoop dat hij niet omvalt….’

Zo blijft het een beetje spannend allemaal. Mijn amoebe-bestaan de boom in!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Laatste loodjes badkamerverbouwing: Wat wegen ze zwaar! Ondanks de lichtvoetige humor van de Zingende Tegelzetter. Heks is moe. Ze hangt haar toverstokje een dagje aan de wilgen: Deze Toverkol is simpelweg aan rust toe!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Dinsdagmorgen vroeg staan de Mannetjes van Portaal weer op mijn stoep. Vandaag wordt de badkamer afgemonteerd. Tot mijn vreugde blijken ze vandaag ook de elektriciteit er weer op te zetten. Een dag eerder dan gepland. Het is dus  opeens de laatste dag van de badkamerverbouwing! Hoera!

300722__very-tired-vizsla_p I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

De Mannetjes gaan voortvarend aan de slag. Nou, Mannetjes….. Het zijn twee beren van kerels. Dat heeft consequenties merk ik later. De spiegel in mijn badkamer wordt zo hoog opgehangen, dat ik er nog net mijn kruin in kan ontwaren….. Ook de douchekop hangt op reuzenhoogte. Maar dat ontdek ik pas laat in de avond!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

De Zingende Stukadoor is weer van de partij. Ik hoor zijn heldere stem galmen in de extreme lege badkamer-akoestiek. ‘Je kunt wel meedoen met Idols,’ roep ik hem toe in het voorbijgaan. ‘Dat heb ik al gedaan,’ hij kijkt me treurig aan, ‘Ik lag er gelijk uit.’ Zijn maat staat te schuddebuiken van de lach. ‘Waren ze erg gemeen tegen je?’

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Heks moet ook lachen. Ik denk aan al die valse juryleden bij dergelijke programma’s. Juist die gemene types zijn zelf vaak niet al te best in hun vak of enigszins op hun retour. En hebben zodoende alle tijd voor die gekkigheid! Zoals altijd met mensen, die zelf niet al te best presteren weten ze als geen ander hun opponent, de arme kandidaat, in zijn of haar zwakke plek te treffen….

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Aan het eind van de ochtend komt mijn hulp. Gelukkig maar, want ik zit zo ongelofelijk in de troep, dat ik er zelf geen gat meer in zie. ‘Maak de WC maar goed schoon. Er is net een nieuwe pot geplaatst, dan kan ik vanmiddag de boel weer inruimen,’ Ik wijs op een kist met toiletartikelen in de hal. Ze loopt naar de keuken om een emmer met water te vullen.

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputq

‘Heks, er is geen water!’ Verbaasd loop ik naar de badkamer. Ik hoor toch geluiden? De radio tettert me tegemoet, maar de Mannetjes zijn verdwenen. Ze blijken te zijn gaan lunchen, ontdek ik als ik nijdig naar mijn woningcorporatie bel. Over een uurtje zijn ze terug. Maar over een uurtje is mijn hulp weer weg! Ik schreeuw nijdig in de hoorn, dat er iemand het water erop moet komen zetten…… En wel nu!

y1pja0fs9g3n871d

’s Middags moet ik naar de mondhygiëniste. In de originele planning geen probleem, maar opeens blijven de Mannetjes de hele dag. Ik schop ze om half drie de deur uit en scheur door de stad richting Warmond. Precies op tijd schuif ik de praktijk binnen. Ik meld me aan, poets mijn tanden nog maar eens goed. Geduldig wacht ik op mijn beurt.

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Ik wacht en wacht. Na een kwartier vraag ik aan de balie of er soms iets verkeerd is gegaan. Ze bellen haar op, melden me nog maar eens aan. Er komt een echtpaar naar buiten. Ze zijn wiebelig en melig. Als ik vraag waarom het zo lang duurt roept de man dat de mondhygiëniste allemaal bloed aan het opdweilen is….. Intussen is ze al bijna een halfuur te laat. Ik moet zometeen weer terug voor de Mannetjes!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

‘Oh, ik dacht dat u om kwart over drie zou komen,’ sukkelt de behandelaar me tegemoet. Misverstand! Ze geeft me een absolute turbobehandeling. Een kwartier later sta ik met een opgefrist gebit weer buiten.

images-112I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Thuisgekomen maken de Mannetjes hun klus af. Ze ruimen de boel op. De verwarming wordt bijgevuld. De Zingende Stukadoor ontlucht de radiator in mijn keuken. ‘Ga je nog eens meedoen met een talentenjacht?’ informeer ik langs mijn neus weg. ‘Ah joh, ik heb nooit meegedaan. Ik ben toch niet gek. Welke debiel doet er nou mee aan zoiets? Dan spoor je niet!’

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Hij heeft me bij de neus gehad! En zijn collega ook. We zijn er allebei vol ingetrapt! Opeens realiseer ik me, dat hij me de afgelopen twee weken bij voortduring in de zeik heeft genomen met zijn trieste verhalen en gekwelde blikken. Wat een komediant!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

‘Je kan mooi zingen hoor!’ complimenteer ik het boefje nog maar eens. ‘Dank u wel mevrouw!’ Leiperd, denk ik erachteraan. De werkzaamheden zijn afgerond. De mannen ruimen op en vegen de boel nog zo’n beetje aan. Opeens zijn ze verdwenen. De klus is geklaard! Hoera!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

De rest van de dag lig ik gestrekt. Frogs heeft het hondje opgehaald. ’s Avonds reanimeer ik mezelf weer tot leven om naar het koor te gaan. Ik eet een diepvriesmaaltje. Haal een kwast over mijn gezicht. Zoek me een ongeluk in die enorme bende in mijn huis naar mijn tas met muziek en standaard. Kortom: Het heeft wat voeten in de aarde voor ik bepakt en bezakt bij mijn auto sta.

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Opeens vraag ik me af waar ik nu eigenlijk mee bezig ben: Alles doet pijn. Al mijn spieren zijn zwaar. Ik ben doodmoe, misselijk….. Ik heb stampende hoofdpijn…… En keelpijn natuurlijk, de grote zwakke plek van ME-patiënten.

De koek is echt op bij Heks. Opeens zie ik de belachelijkheid in van mijn poging om toch naar het koor te gaan vanavond. ‘Je bent gek, Heks, ga toch gewoon lekker naar huis. Kruip in je bed. Slaap tot je je weer wat beter voelt!’

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Zo sjok ik dan met mijn muziektas in de hand op mijn gemak weer naar huis. Later meldt Frogs zich bij me. Hij brengt het hondje terug. Eigenlijk moet hij vanavond lesgeven, maar het gaat niet door. Wat gezellig voor mij! Snel schenk ik hem een glas wijn in. Zo kletsen we nog een hele tijd over de kleine dingen van het leven.

Tot besluit van de dag neem ik een heerlijke douche in mijn nieuwe volledig lege galmende badkamer!!!!! Heerlijk!

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

I'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeputI'm so tired, ik ben zo moe, vermoeidheid, doodmoe, gapen, slapen, uitgeput

Fantastische uitvoering van de Matthäus Passion door Ex Animo in de Pieterskerk te Leiden. Heks zingt mee met de alten van koor 1. Dat gaat niet zonder slag of stoot! Vooral niet als ik slaags raak met een paar sopranen!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Eerst oefenen we met het opkomen

Witte Donderdag is Heks zo ziek als een hond. Compleet gevloerd na twee keer de hele Matthäus Passion zingen op één dag…… Met tussendoor allerlei uitlaatrondes met haar kleine wonderhondje. Wat een klus! Gelukkig neemt Frogs uiteindelijk de allerlaatste uitlaatronde van de dag voor zijn rekening, anders had ik midden in de nacht nog een keertje naar een park gemoeten…….

Woensdag komt er natuurlijk niets terecht van mijn plannen om mijn Canadese vriend eventjes te zien. Tegen de tijd, dat ik naar het pension bel is de vogel al gevlogen. Met een vliegtuig. Richting Toronto! Intussen moet dit heksje heel hard werken om op tijd in de Pieterskerk te zijn voor de generale repetitie met orkest en solisten. Precies op de valreep schuif ik op mijn plekje. Net op tijd voor het inzingen.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

’s Avonds staan er allemaal waxinelichtjes op de voet van de pilaren

Na de reeks stemoefeningen zet ik mijn muziekstandaard zo neer, dat ik mijn boek er op kwijt kan. Straks plak ik em wel vast aan een paar stoelen, tussen de rijen voor me. Opeens draaien de daar zittende oude taarten zich furieus om. Ze beginnen te schreeuwen, dat ik die standaard niet mag gebruiken, de voet anders moet uitklappen. Ik probeer uit te leggen, dat ik het ding later vast zal plakken. Tegen dovemansoren…..

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Het orkest is druk aan het stemmen en inspelen

Krijsend als een stel wraakgodinnen, hun uit dezelfde pot verf ontsproten strengen blond haar kronkelend om hun furieuze gezichten, gaan ze mijn muziekstandaard te lijf. Ik moet nog alle zeilen bijzetten om het ding weer uit hun schubbige klauwen los te rukken! ‘Ik schop dat ding gewoon om, als je em durft te gebruiken!’ krijst het oudste serpent snerpend. Heks is perplex. Zonder standaard ben ik niets! Mijn fysio heeft me verboden om ooit nog eens met een boek in mijn kapotte armen een heel concert te zingen……

Ze schreeuwen en schreeuwen boven het geroezemoes uit.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De vrolijke alten op de rij achter me

Een pijl van woede schiet vanuit mijn buik omhoog naar mijn keel. ‘Hou nou eindelijk eens je kop’, brul ik terug. Precies op dat moment maant de dirigent iedereen tot stilte. Een paar honderd ogen zijn gericht op mijn weinig pastorale interactie met naar later blijkt een moeder- en dochtersopraan. Met niet al teveel compassie en inlevingsvermogen richting een gehandicapte Heks. Tijdens de repetities deden ze ook al zo moeilijk over die standaard…..Het geblèr is echter nieuw .

Zo sta ik dan het eerste deel buiten het koor te zingen. Verdreven uit de groep door deze twee  koorgenoten. In de pauze zorg ik, dat een man van de technische dienst de standaard grondig vast tapet. Niet dat ik dat zelf niet kan. Maar ik vrees intussen voor mijn leven, als ik een poging in die richting zou durven te wagen…… Ik wist niet dat sopranen met hun frivole tjilpende keeltjes zo agressief konden zijn!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Het is ijskoud in de kerk

De avond zelf is natuurlijk fantastisch. Na de waardeloze generale repetitie staat iedereen op scherp. Dit komt onze zangprestatie zeer ten goede. Mijn vriendin True is komen luisteren. Met een hoofddeksel zo groot als een vliegende schotel zwevend boven haar lieve koppie zit ze vanuit het publiek te zwaaien. ‘Kijk, Heks,,’ zeggen mijn zangmaatjes achter me, ‘ Er zit een dame met een enorm hoed op te wuiven, dat moet wel voor jou zijn.’

Na het concert is iedereen binnen een kwartier verdwenen. ‘Tot volgend jaar!’ roepen de projectleden. ‘Tot dinsdag!’ klinkt het uit de kelen van de vaste koorleden. De boze oude feeks en haar dochter kijken me nijdig aan. Zij hopen ongetwijfeld dat irritante wijf met die muziekstandaard nooit meer te zien. Wat een pech voor die twee. Volgend jaar doe ik weer mee! En ik ben ook nog eens vast lid van dit koor!

Na het concert neem ik True mee naar huis voor een glaasje wijn. Daar treffen we Frogs. Hij is net terug met het hondje. Gezellig! Een goed besluit van deze zeer pittige dag.

Mijn vriendin vertelt over haar ervaringen met mensen binnen de kunstwereld, die haar het licht in de ogen niet gunnen. ‘Waarom zijn sommige medemensen toch zo gemeen?’ vraagt ze zich af. Ongelofelijk! Terwijl zij juist altijd haar benen uit haar lijf loopt voor Jan en Alleman! ‘Als mensen dan plotseling weer aardig doen reageer ik met liefde. Ik geloof in liefde….’ Ze kijkt me aan met haar prachtige liefdevolle kijkers.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De gewraakte muziekstandaard

Ze heeft gelijk. Het heeft geen zin om woede met woede te beantwoorden. Of wanhoop met wanhoop. Of beschuldigingen met beschuldigingen. Het is wel effectief soms. Om eventjes iemand van je lijf te houden. Maar in deze wereld, waar iedereen mijn partner is, kan ik om niemand heen. Ook niet om krijsende oude dametjes, die mijn muziekstandaard proberen te slopen……

‘God houdt van alle mensen, ook van die schreeuwende tantes in mijn koor,’ antwoordt Heks, ‘Ik hoop dan maar, dat ze net zo’n heerlijk concert hebben gehad als ik!’

Want dat heb ik. Het was fantastisch om nu eindelijk eens zelf mee te zingen in het enorme koor van deze prachtige en heilige kerkelijke ba-rock opera!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De dirigent overlegt met de alt

 

Schattige pup voert me terug naar de tijd, dat Ysbrandt zo klein was. En naar de moeilijke periode daarvoor. Toen ik doodziek was en geheel op mezelf aangewezen. Helemaal? Nee, ook in die donkere periode had ik een hand vol vrienden.

puppy, puppies, jonge honden,

Vanmorgen sta ik brak op. Mijn cortisolniveau is weer om te huilen en dat resulteert in een stevige kater. Ik hoef er niet eens voor te drinken! Langzaam masseer ik mezelf richting aankleden en hond uitlaten. Gelukkig is het heerlijk weer. Het is geen straf om met mijn halvezolige hoofd op pad te gaan. Meestal trek ik ook bij van een beetje frisse buitenlucht.

puppy, puppies, jonge honden, puppy, puppies, jonge honden,

Ysbrandt draaft vrolijk naast me als ik over de Singel fiets. In het van der Werfpark kom ik een puppy tegen, een Heidewachtel van 11 weken.  Het is net zo’n lekker schatje als mijn hondje tien jaar geleden. En zo zacht! Al knuffelend snuffel ik aan deze blaffende aanwinst van de Leidse parken. Intussen praat ik met zijn nieuwbakken baasje.

‘Hoe heet hij?’ ‘Floris,’ antwoord de vrouw. Wat een geinige hondennaam. Lekker stoer. ‘Ik vond dat altijd zo’n leuke naam. Als ik een zoon had gehad had hij ook Floris geheten!’ Ha, dat herken ik. Mijn hondje heeft ook de naam van mijn nooit geboren zoon. Terwijl we praten draait het ventje een piepklein drolletje. Zo schattig. Ik smelt helemaal.

puppy, puppies, jonge honden,

Sinds het nare gesprek een tijdje geleden, waarin ik te horen kreeg, dat allerlei mensen, waar ik veel van houd, een hekel aan me hebben en niets met me te maken willen hebben, ben ik van slag. Hoewel het waarschijnlijk een grove leugen is om eigen falen van mijn gesprekspartner te verbloemen trek ik het me toch aan. De diepe afwijzing, die naar voren kwam uit zowel woorden als daden van betreffende persoon spreekt boekdelen. En nu zet ik die informatie moeiteloos om in zelfafwijzing! Dat loeder van een emotie van het afgescheiden zelf!

puppy, puppies, jonge honden,

Opeens moet ik alle zeilen bijzetten om niet in een diepe depressie weg te zakken. Altijd een tricky punt voor MEpatiënten. Onze lage cortisollevels werken dat standaard al in de hand. Als je dan ook nog om je oren wordt geslagen met beschuldigingen van deze aard wordt het wel erg lastig.

‘Je bent helemaal veranderd na dat gesprek’, zei Cowboy onlangs. Ja, vind je het gek? En nee, ik hoop toch echt van niet.

De laatste dagen oefen ik heel bewust ‘in het hier en nu zijn’. Ik verbind me met bomen, dieren, wildvreemde medemensen. Ik knuffel puppy’s en kristallen schedels. Ik praat met windmolens, maar vecht er niet langer tegen. Ook zoek ik de stilte op. Ik kan niet functioneren, zolang ik mezelf afwijs. Als ik ga twijfelen aan mijn eigen waarde, dan is het einde zoek.

puppy, puppies, jonge honden,

Ook moet ik een manier vinden om anderen opnieuw meer van hetzelfde te vergeven.

Dat laatste is altijd lastig, als je medemens geen enkele neiging tot begrip vertoont. En gewoon met de botte bijl blijft hakken. Het is dan vooral ook zaak om buiten bereik van die wapens te blijven. Uit zelfbehoud.

Heks heeft een geschiedenis van ziekte en tegenslag. ‘Het kan altijd erger’, zei iemand onlangs tegen me. Dat vind ik toch zo’n dooddoener. Lijden is inherent aan het leven.

Je hebt vaak geen idee hoe de ander er aan toe is. Wat voor de één een eitje is, is voor de ander een zware klus. Heks is bepaald geen watje. Ik heb al die narigheid verdragen met de inslag dat ik probeer te genieten van wat er wel is. Van wat wel lukt. Van de goede dingen des levens. Van het leven zelf. In het hier en nu.

puppy, puppies, jonge honden,

Dat neemt niet weg, dat ik me verschrikkelijk in de steek gelaten heb gevoeld in de tijd, dat ik helemaal tegen de vlakte lag na een zware operatie, die me zowel lichamelijk als geestelijk onderuit haalde. Mijn vaste vriendenclub liet het afweten, ik heb hen niet aan mijn ziekbed kunnen betrappen. Wel kreeg ik een kaart met alle namen erop. Geschreven tijdens een gezellig etentje. ‘Sterkte ermee!’ stond er op.

Ook mijn familie blonk uit door afwezigheid. Alleen mijn moeder was oprecht betrokken. In het ziekenhuis is een piepkleine delegatie enigszins teut een kwartiertje geweest ter welkome afwisseling van een verjaardagsfeestje, maar daarna heb ik niets meer vernomen. Waarschijnlijk waren ze me gewoon vergeten.

puppy, puppies, jonge honden, puppy, puppies, jonge honden,

Een ander deel van mijn vriendenkring werd destijds verdeeld en uiteen geslagen, toen mijn toenmalige buurman me de oorlog verklaarde. Hij voelde zich afgewezen, omdat ik niet met hem naar bed wilde. Huh? Ja echt waar.

Yek. Het idee alleen al is genoeg om me weken de eetlust te benemen. Maar hij dacht, dat een doodzieke Heks wel in zou zijn voor een gruizig avontuur. En toen dat niet lukte sloeg hij eerst mij en toen mijn auto total loss. Niemand die het geloofde, want hij ging twee keer per week naar de kerk. En hij gedroeg zich als een gedienstige gereformeerde ouderling. Dus vandaar de controverse in de vriendenkring, waartoe hij was gaan behoren.

puppy, puppies, jonge honden,

Mijn bovenbuurvrouw gelooft me overigens wel. Zij heeft vijftien jaar eerder ongeveer hetzelfde meegemaakt. Ook haar werd deze ongewenste liefde verklaard. Ook zij is in elkaar geslagen en ook zij heeft een auto verspeeld aan deze christelijke nachtmerrie van een buurman. Zo lelijk als de nacht ook. Zowel van buiten als van binnen. Hij lijkt sprekend op Mister Bean. Hoewel laatstgenoemde enorm sexy is vergeleken met mijn gewezen buurman.

puppy, puppies, jonge honden, puppy, puppies, jonge honden,

Een aantal vrienden bleven me trouw. En gelukkig had ik indertijd een paar nieuwe vrienden gemaakt via internet. Zij kwamen me wel in het ziekenhuis bezoeken. Eén van hen, Sammy, woont in Leiden. Hij is echt heel goed voor me geweest. Een wildvreemde in feite. Een eenvoudige man zonder blabla. Iemand met het hart op de goede plaats. Het contact is intussen verwaterd. Hij is grootvader geworden en heeft het daar heel druk mee. Maar Heks blijft hem eeuwig dankbaar voor zijn warmte en vriendschap in die moeilijke tijd.

Eventjes lekker op jezelf zijn is overigens helemaal niet verkeerd: Tien zaken, die je pas gaat begrijpen wanneer je leert alleen te zijn.

puppy, puppies, jonge honden,

puppy, puppies, jonge honden,

Maretak, Iscador, Viscum Album, Abnoba, Mistletoe……. Heks krijgt een preparaat van dit plantje cadeau! Een geweldige parasiet, waar doodzieke mensen veel baat bij hebben. In tegenstelling tot menselijke parasieten: Die kun je beter mijden……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In een verraderlijk motregentje peddel ik naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Mijn hondje draaft als vanouds enthousiast naast de fiets. Er is weinig meer te merken van de ernstige ziekte die hij doormaakte afgelopen zomer. Hij is weer redelijk behaard en loopt weer als een tierelier. De medicijnen hebben geholpen en die vieze gifbaden waren niet voor niks. Baasje tobt nog wel met de naweeën van de behandeling. Haar gezondheid is naar beneden geduikeld door al dat gif. Ik dreig in een chronische griep te belanden. Alle zeilen worden bijgezet.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, Iscador

‘Gisteren kreeg ik een pakje Iscador van de huisarts’, vertel ik aan de assistente, die me prikt, ‘Hij heeft direct een injectie in mijn been gezet. Ik ben blij hoor met dat doosje, want ik krijg die medicatie niet meer vergoed en het is peperduur geworden! Nu kan ik de hele winter elke week een shotje krijgen.’ ‘Oh, wat fijn’, antwoord ze, ‘Ja, er was een verpakking teruggebracht, een hele hoge dosis. Die kan jij wel hebben, Heks, we hebben je jarenlang twee keer per week zo’n zware injectie gegeven. Neem maar mee hoor, volgende week.’

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Heel erg lief van mijn huisarts! Alle beetjes helpen. Iscador ofwel maretak is een listig plantje. Hoog in de bomen parasiteert het op zijn gastheer. Als een kankergezwel groeit het alle kanten op tot grote woekerende bollen. In de meest erbarmelijke omstandigheden floreert  het. Knalgroen knettert dit plantje, vogellijm moeiteloos de winter door.

Met kerst hangen we bossen in ons huis. Dan heet het Mistletoe. Maar het is ook bekend onder de naam Viscum Album. Als je er onder staat mag je gekust worden. Als jong meisje ben ik wel eens besprongen door het jongere broertje van een vriendin. Ik schrok me dood. Hij zag zijn kans schoon bij een jonge knappe Heks.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Het loont dus best de moeite om te parasiteren. Je komt prima de winter door. Kijk maar naar de Mistletoe.

Tenzij er een verdwaalde druïde in je boom klimt en je met een gouden snoeimes te lijf gaat. Of iemand op het idee komt om je met kerst in huis te halen en ter decoratie ende vermaak aan het plafond te hangen…..

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Op weg naar huis doe ik de natuurwinkel aan. Mijn peperdure glutenvrije, lactosevrije, sojavrije havermikske ligt klaar. Een heel acceptabel broodje, bijna lekker! Voor de ingang kijk ik plotseling in het zure gezicht van Viswijf, een gewezen vriendin.  We zeggen elkaar geen gedag. Maar goddank gaat ze ook niet tegen me staan schreeuwen, zoals in het verleden. Eindelijk ben ik van haar tirannie verlost!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ik ken deze troela al jaren. Vroeger meed ik haar, want ze is wel eens agressief boven op mijn nek gesprongen over iets, waar ze helemaal niets mee te maken had. Midden op straat. Ongevraagd. Tijdens onze eerste ontmoeting! Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen. Maar na jaren en jaren was ik het incident zo goed als vergeten. Opeens werd ik op haar bruiloft uitgenodigd, samen met een goede gemeenschappelijke  vriend. Ik kon die uitnodiging niet goed plaatsen, dacht dat ze ons wilde koppelen. Maar het bleek om iets anders te gaan.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

De dame was ziek geworden. Van kerngezonde vrouw werd ze plotseling een afhankelijk wrak. Ze weigerde reguliere medicatie, ik heb haar daar tegen beter weten in gesteund. Heks zelf zou accuut wat dan ook slikken, als ze er beter van zou worden. Deze vrouw is echter heel spiritueel, naar eigen zeggen. En dan word je natuurlijk beter van het feit, dat je inziet waarom je ziek bent. Niet dus. Of beter gezegd, niet altijd.

Soms word je gewoon niet beter. Net als hele volksstammen mensen. Neem nu de ramp in Afrika met Ebola. Die mensen hebben niet de tijd om na te denken over hun leven. Tegen die tijd zijn ze de pijp uit. Met achterlating van hun geliefden. Dit continent is een heleboel weeskinderen rijker……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Opeens stond ze bij Heks op de stoep. Ze zocht steun bij iemand, die zelf een ziekte heeft. En natuurlijk vond ze een luisterend oor voor haar trieste geschiedenis. Helaas nam ze mijn ziekte niet bepaald serieus….. Bij voortduring probeerde ze mij over mijn grenzen te jagen met de meest bizarre verzoeken. Eigenlijk was ze van zins mij om te vormen tot haar persoonlijke taxichauffeur en charmante assistente. Ik weigerde dat pertinent, maar als ik ergens heen ging, mocht ze mee.

images-1158

Een paar jaar nam ik haar op sleeptouw naar behandelaars, zangles, feestjes. Ze was eregast tijdens Oud en Nieuw-etentjes,  verjaardagsfeestjes en wat al niet meer. Ik haalde haar op en bracht haar thuis. Een hele opgave, als je beperkt bent in je mogelijkheden. Standaard klampte ze zich vast aan mijn pijnlijke armen, ondanks mijn protesten. Deze prinses op de erwt hield totaal geen rekening met mij. Kortom: Ze vrat me leeg.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En toen kotste ze me uit. In een periode, dat het helemaal niet goed met me ging. Op het moment, dat ik weigerde mee te gaan in haar steeds hogere eisen, verklaarde ze me de oorlog. Maar ja, ik ging nog uit van het vriendinnenconcept, dus tegen de tijd, dat ik mijn grenzen sloot, had ze al heel wat zieke opmerkingen als een raket op me afgevuurd. Onze conversatie zat plotseling vol bermbommen. Toen ze haar vat op me dreigde te verliezen, speelde ze het via onze gemeenschappelijke vriend. Hoog spel. Dat dan weer wel. Ondanks haar slechte conditie.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Nu heeft Heks een probleem met zielige gezichten. Trek een sneue bek en ik ben zo gek om gigantisch over mijn grenzen te opereren. Ik verdraag geen lijden. Als ik het idee heb, dat ik kan helpen, ook al lig ik zelf praktisch om, dan zal ik het niet laten. Een hopeloze eigenschap. Want je wordt een bijzonder gemakkelijk te manipuleren object in de gretige handjes van een zogenaamde vriendin…… Of vriend natuurlijk.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ditzelfde scenario heb ik al een paar keer meegemaakt. Steeds met een andere zogenaamde vriendin. Iemand, die zolang je genoeg oplevert, enorm leuk en gezellig tegen je doet. Maar oh, wie-de-waai, als het tij keert: Dan word je gepakt door deze voormalige schattebout. Opeens komt er geen vriendelijk woord meer uit. Integendeel. Kritische opmerkingen prikken gaatjes in je bescherming. Als je niet uitkijkt loop je leeg als een ballonnetje. En waar gaat die energie heen? Wie zuigt je leeg door een rietje? Juist! Je persoonlijke parasiet.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Want dat is wat het is, deze Copycat probeert onder het mom van vriendinnen, jouw leven te leven. En als dat niet lukt, dan heb jij het gedaan. En dan moet je stuk, kapot, dood. Er zijn hele enge films gemaakt over dit thema. Ik heb het aan den lijve ondervonden, vaker dan me lief is.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In mijn hoofd maak ik een lijstje: Mevrouw Keihart, Mevrouw Ten Keije, Mevrouw Muts, Mevrouw Kolders, Mevrouw HoutenHoofd, Mevrouw Harnas, Mevrouw Schaamhaar Stampisloer, Mevrouw Viswijf….. Een indrukwekkende lijst! En elke keer zingen die dames hetzelfde liedje: Zielig doen, bevriend raken, eisen stellen. Gemene ondermijnende prikacties. Doorgaans als ik zelf slecht in mijn vel zit, dan ben je natuurlijk een eenvoudig doelwit. Uitkotsten gevolgd door scheldpartijen.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En Heks kan slechts achteraf haar wonden likken…. Hoewel: Langzamerhand begin ik het patroon te herkennen. Zo heb ik tegenwoordig een broertje dood aan zielige gezichten. ‘Waar is je trots? Kom op, een schop onder je kont! Ik zit toch ook niet zo te zeuren?’ Ook raak ik eindelijk af van de neiging Jan en Alleman op sleeptouw te nemen. Ik heb al genoeg aan het voortslepen van mijn eigen lijf. Dit soort leegzuiggedrag kan ik echt niet bij hebben.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ook luister ik veel beter naar mijn intuïtie over dit soort geëikel. Als iemand zo begint, dan ben ik uitgepraat. Desnoods loop ik de deur uit. Maar ik laat me niet meer doen of gebruiken. Die tijd is voorbij. Als je niets positiefs te melden hebt, hoepel dan maar lekker op. Wie je ook bent en wat je ook mankeert. Tot slot nodig ik deze donkere zusters niet meer in mijn huis uit. Mijn stulpje is me lief. Een veilige haven, geen hol van de leeuw!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

 

En helpt het? Niet echt. Regelmatig trap ik weer in mijn oude valkuil. Het patroon zit te diep ingesleten. Iets voor een ander doen: Ik kan het niet laten. Ik weet heus wel, dat dat enorm egoïstisch is. Het geeft me gewoon een goed gevoel, om zelfs vanuit mijn bed iets voor een ander te kunnen betekenen. En soms is het ook echt niet verkeerd.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Toen ik eens in het ziekenhuis lag met een jaap van hier tot Tokio in mijn buik, had ik een hele lieve Afrikaanse buurvrouw. Een Keniaanse. Getrouwd met een Nederlander. Ze lag er helemaal alleen. Haar man was overleden. Maar die was er ook hoor, ik kon hem prima aan haar bed zien zitten….. Na haar operatie kreeg ze een bloeding. Zoiets heeft Heks ook wel eens aan de hand gehad, voorwaar geen pretje. Niemand bezocht haar, niemand waste haar pyjama’s en onderbroeken. Heks besloot voor haar te zorgen. Ik regelde bloemen, tijdschriften, schone onderbroeken en pyjama’s. Ook nadat ik alweer naar huis was bleef ik mijn vrienden naar het ziekenhuis sturen met allerhande spullen. En af en toe een mooie kaart.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

‘Kom me in Kenia bezoeken, Heks,’ zei mijn nieuwe vriendin, ‘Ik heb een enorm boerenbedrijf geërfd van mijn man. Je kunt gewoon een tijdje vakantie komen houden. Ik heb bedienden, de hele rataplan.’ Helaas kwam het er niet van. Heks was gewoon te ziek voor zo’n reisje. Jaren later belde ze me op met kerst. ‘Ik wil je bedanken, lieve Heks. Ik weet niet wat ik zonder je had gemoeten. Het was de moeilijkste tijd van mijn leven….’ Graag gedaan, fijne schat, ik deed het ook voor mezelf. Ik kikker altijd enorm op, als ik iets voor iemand kan betekenen.

Echt, ik kan het aanraden, hoewel de rest van dit verhaal mijn pleidooi niet onderschrijft. Het is een zalig gevoel om iets voor een ander te doen. Maar pas wel op voor wie. Lijkt iemand erg op maretak , dan redt ‘ie zich wel.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,