Mozes, Maria, waterstraal, alleen vlees eten is toch niet normaal? Dit dieet is niet voor de armen, ook laat het onze planeet nog meer opwarmen. Heks met je gekke en dwarse verhalen, laat je je hiertoe overhalen? Ja, ik denk het wel. Reken maar van yes. Als ik er beter van word…… En geen koffie, geen alcohol, veel vaak vasten….. Daar is Moedertje Aarde weer heel blij mee!

Heks fietst door het Leidse Hout. Met grote moeite ontwijk ik de hijgende joggers links en rechts. Die plaag van de dag van vandaag. Die horde hollende ellendelingen, die bossen, parken, alsmede de Leides Singels onveilig maken met hun amechtige gepuf. Hierin bijgestaan door een legertje gestoorde wielrenners.

Als ik zo’n zwaar zwetende wielrenner tegenkom op een smal fietspad zorg ik ervoor dat hij niet op dertig centimeter van me voorbij kan scheuren. Breeduit versper ik hem de weg. Hij moet wel stoppen, tenzij hij een frisse duik wil nemen in een vaart.

De spijtoptant in zijn achterhaalde wielerkleding, waarin zijn valhelmpje mooi wordt geaccentueerd, kijkt me verbijsterd aan. ‘U moet minstens 20 meter afstand houden, volgens recente aanbevelingen, wat doet u op zo’n smal fietspaadje?’

Mensen, die normaal gesproken nooit een stap de natuur in zetten, bevolken nu elke strook groen, die er maar te vinden is. Zelfs de Singel raakt overvol tijdens het mooie weer. Hordes studenten zitten er te picknicken. Een paar meter uit elkaar, dat wel.

Maar vaak weer wel een halve meter van de openbare weg. Op die manier is Heks een keertje onder geniest door een snipverkouden exemplaar. Ik fietste langs met mijn hondje. Het is alweer bijna een week geleden, dus het zal geen Corona geweest zijn……

Mijn uitlaatrondes met VikThor frustreren me enorm. Waar ik normaal gigantisch op knap van een uurtje in de frisse natuur, nu eindigen mijn uitstapjes vaak voortijdig, omdat ik letterlijk geen kant op kan hier in de drukke stad, de overvolle parken, zonder een overload aan onwelkome vreemde asem over me heen te krijgen.

Ik kan al die joggers letterlijk niet luchten. Koop een loopband! Ga touwtje springen op je balkon! Of ren met z’n allen om een voetbalveld en besmet elkaar dan lekker. Maar laat ons met rust. De risicogroep. De mensen voor wie een minuscuul virusdeeltje fataal kan zijn.

Heks is dan ook blij, dat het weer koud is. Ik zou een gat in de lucht springen, als het het hele voorjaar miezert en plenst. Een koud windje erbij en een beetje nachtvorst aan de grond af en toe….. Een flinke plensbui elk uur…… Alles om al die sportende  gekken hun huis weer in te jagen.

Geloof me, Heks houdt ook van sport. Ik heb ook hard gelopen en met een racefiets door de duinen gejaagd. Ik ken de onrust in je lijf, waar een robbetje sporten het antwoord op is. Ik heb tot een paar jaar geleden altijd nog stevig gezwommen om mijn conditie op peil te houden. Ook Heks mist het sporten, hoewel het eigenlijk niet meer gaat.

Maar doe het niet.

We missen allemaal wel iets deze dagen. Je gaat niet dood van een tijdje niet sporten. Maar ik misschien wel van jouw gesport. Bedenk dat maar eens goed, als je weer als een ongeleid projectiel alles op je razende weg onder hijgt.

Recent onderzoek toont ook aan, dat je zelf meer gevaar loopt door dit gedrag. Je longen staan veel verder open, als je hardloopt. Een buitenkansje voor een verdwaald virusdeeltje!  Misschien dat dat je kan weerhouden om als een dwaas rennend over de straten te gaan……

Heks is iets interessants op het spoor gekomen. Afgelopen weekend zie ik een controversieel interview op een buitenlandse zender. Ik meen CNN. Een beeldschone jongedame, Mikhaila Peterson, wordt geïnterviewd over haar aparte levensstijl.

De dame in kwestie volgt een bizar dieet. Bizar voor de meeste mensen dan. Niet voor de gemiddelde carnivoor. Mikhaila eet uitsluitend vlees. Drie keer per dag. Gekookt, gebakken, geroosterd. Daarbij drinkt ze koolzuurhoudend bronwater met zout.

Nou ja, als je dat nu lekker vindt…..

De vrouw kijkt schuw in de camera, terwijl ze haar verhaal doet. Lastige vragen beantwoordt. ‘Vertrouw niet op de wetenschap, die hebben echt niet altijd gelijk. Doe zelf onderzoek. Luister vooral naar je eigen lichaam….’ De hele wetenschappelijke wereld is al over haar heen gevallen.

Als ik dat dieet ga volgen, vallen er geheid ook veel mensen over me heen. Heks moet zich nu al regelmatig verantwoorden bij deze en gene, dat ze niet vegetarisch eet. En dat ook niet van plan is. Ik zou nog eerder op prana gaan leven, dan vegetariër worden, denk ik. Niet omdat ik er op tegen ben. Nee, het vegetarische dieet bekomt mijn lichaam niet. Ik heb het wel geprobeerd, maar opknappen, ho maar. Integendeel……

Mikhaila doet ook regelmatig vastenkuren. Ze gebruikt dan uitsluitend wat zout water. Heks heeft jarenlang om de zoveel maanden gevast. Soms wel 8 kuren van 10 dagen per jaar. Niemand kon het volgen, dat gedrag, maar het waren de enige periodes, dat ik me wat beter voelde.

Na een dag of vijf kwam de omslag. Ik kreeg dan volop energie en begon normaal te slapen. Mijn maag/darmstelsel kwam tot rust….. De mist verdween uit mijn hoofd. Heks beweerde indertijd ziek te worden van eten. Want zodra ik weer voedsel in mezelf begon te stoppen ging het mis. In no time was ik weer terug bij mijn landerige af.

Helaas moet je af en toe eten. Tenzij je op prana gaat leven, maar dat werd me dan toch te gortig. Ik wil met de aarde verbonden blijven. Daar is Heks veel aan gelegen.

Je begrijpt dus, dat ik dit interview met grote belangstelling volg. Vorige week kreeg ik nog een goedbedoeld bericht van een dierbaar iemand, die zelf genezen is van iets akeligs, om vooral ook te blijven proberen om te genezen van mijn kwaal. Het is deze persoon gelukt om met behulp van engelenenergie helemaal beter te worden. Een wonder is geschied en ik ben blij voor mijn medemens.

Helaas is dit voor Heks niet weggelegd. Ik ben bij de beste genezers ter wereld geweest , geloof me. Ik heb de korsten op mijn nederige knietjes gebeden. Ik heb gesmeekt, gevloekt (ofwel achterstevoren gebeden), diëten gevolgd, een complete orthomoleculaire apotheek aangeschaft…… Mezelf erbij neergelegd. Weer iets nieuws uitgeprobeerd……

Zulke berichten maken me dan ook tevens heel verdrietig. Een wonder krijg je niet op afroep. Genezen is een kwestie van enorme mazzel.

Mikhaila Peterson heeft een leven van onverklaarbare kwalen en ellende achter de rug, als ze ook een gegeven moment het heft in eigen hand neemt. Ze is al op jonge leeftijd een paar gewrichten kwijt geraakt aan artrose (!), heeft jarenlang zwaar aan de antidepressiva gezeten, altijd doodmoe….. een waslijst aan akelige kwalen…. Op haar 21e is ze al helemaal naar de klote.

En nu, een zestal jaar later, heeft ze dus nergens meer last van. Sinds ze drie keer per dag een tartaartje eet. Zoals mijn kat Snuitje, die is daar ook enorm van opgeknapt. Maar oh iedewiedewoppie! De hele goedgemeenschap valt hierover, terwijl wanhopige mensen in haar voetsporen ook overgaan op dit vleesdieet. Met succes!

©Toverheks.com

©Toverheks.com, Snuitje is heel tevreden met het Leeuwendieet!

Heks voelt een klik van herkenning met dit verhaal. De klachten. Onverklaarbaar. M’n hele lichaam ontregeld. Waardoor? Stel dat iedereen schelp- en schaaldieren at bij wijze van dagelijks brood. Dan zouden er ook mensen strontziek worden van iets zo heel gewoons…. De vergelijking gaat een beetje mank, maar toch: Wat weten we nu helemaal van het menselijk lichaam? Meer niet dan wel!

Zou ik soms gewoon allergisch zijn voor groente en fruit? Kan mijn lichaam, naast niks met gluten en zuivel, ook geen bal met dit soort voedingsmiddelen? Mis ik de enzymatische afstelling om dit soort voedsel fatsoenlijk te kunnen verteren? Zou ik ook enorm opknappen van zo’n door een koe ‘voorverteerd’ biefstukje? Of een portie orgaanvlees?

Midden in de nacht besluit ik om het eens te gaan proberen. Maar eerst die voorraad groente opeten. Ik ben juist zo’n fan van groenvoer. Maar stel, dat het werkt. Zou je het er voor overhebben, Heks? Alleen nog maar vlees op het menu? En hoe rijm je dat met de opwarming van de aarde en Thays aandachtsoefeningen?

Eerst maar eens verder uitzoeken. Dan eens kijken of het voor mij werkt. En dan….dan….

Heks suizebolt van de plannetjes. Bij het idee weer energie die krijgen. Weer helemaal gezond in de rondte te springen. Geen pijn meer, weer zo sterk als een beer. Wat zal ik allemaal eens gaan doen?

Joggen! Hardlopen door bos en veld. Langs de Singel! Een racefiets kopen en door de duinen scheuren! 😉 Schaatsen ook! Gelukkig heb ik mijn elfstedentocht-lidmaatschap nog niet opgezegd. Ik was het vast van plan afgelopen jaar. Het vertrouwen te kunnen genezen helemaal opgegeven.

Ik heb het toch niet opgezegd op een onbewaakt moment? Nee, nee, ik weet zeker, bijna zeker, dat ik nog lid ben……

Als ik beter ben hang ik mijn zeurkous aan de wilgen. Ik pak mijn toverstokje weer op. Ga enorm veel schrijven en tekenen. Boeken vol. En ook zingen! Ik neem aan, dat ik dan ook van die eeuwige keelpijn verlost ben, dus mijn oude vertrouwde 3,5 octaaf terug krijg…….

Toneelspelen ook! En dansen. Ja, dansen! Dat heb ik echt gemist.

Heks loopt op de zaken vooruit. Maar het is mij in elk geval duidelijk, dat het geen onwil is van dit heksjes, dat ze nog steeds niet genezen is. Noch is het een straf van wie dan ook om me wat dan ook duidelijk te maken. Dus God, Godin, als je me iets duidelijk wilt maken, zeg het dan gewoon. Een wazig mistig hoofd helpt niet bepaald mee in dit opzicht.

Vannacht uren in een boek zitten lezen. Kwam gisteren over de post. Cadeautje van een stervende vriendin. Ze heeft het speciaal voor haar dierbaren vanuit het engels vertaald. Een enorme klus, want er staat veel filosofische en natuurkundige theorie in. En waar gaat het boek over? Over Jezus en………… Maria Magdalena!!!!!!

 

 

Vallen en weer opstaan. Je bent zo sterk, dus doorgaan. Jij redt je wel, ouwe Heks. Misschien helpt een beetje seks…. om er weer tegenaan te gaan. Dat schijnt altijd goed aan te slaan. Bij heksen dan. In de patriarchale godsdiensten is het nog steeds uitermate zondig. Vooral voor het huwelijk. Of als je er als vrouw van geniet…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, je redt je al jaren,’ roept mijn gesprekspartner. Hij heeft net een hele tijd over zichzelf zitten oreren en hij gaat daar na deze uitspraak nog een schepje bovenop doen. Mijn protest verdwijnt in lawaaierige grappig bedoelde wollige weerleggingen. Hij wil nu eenmaal geloven, dat ik mijn hopeloze leventje prima voor elkaar heb. Hij hoort niets van wat ik zeg.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Doodmoe ben ik na ons jubileumconcert. Ik lig eindeloos onderuit, afgewisseld met uitlaatrondes van mijn viervoetige vriend VikThor. Ik besluit toch weer eens iets simpels te gaan koken, na anderhalve maand Thais en Toko. En maaltijden overslaan.

Ja, ik red me wel. Ik heb tegenwoordig meer hulp. Genoeg uren thuiszorg. Daarnaast een allerliefste jongedame, die me met administratieve kutklusjes helpt. En kutklusjes van opruimerige aard. En tot slot een goede vriend, die zich in mijn ingewikkelde financiële situatie heeft vastgebeten. Hij brengt de onderste steen boven, langzamerhand krijg ik weer een beetje zicht op mijn financiën. Nog geen grip.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Daar liggen nog een paar hinderlijke foute narcistische leeuwen en beren op de weg. Heks gaat niet over lijken, dus ik moet geduld hebben. Me niet gek laten maken. Rustig wachten tot het tij keert. Met mijn goede vriend als buffer tussen Heks en haar kwelduivels.

Ik ben in elk geval niet meer in paniek. Bang gemaakt door mijn plaaggeesten, bestookt met verkeerde informatie. Eindelijk staat er iemand achter me. En voor me.

Ik heb dus eindelijk na dertig jaar tobben meer hulp gekregen. Niet van mijn familie. Niet van mijn vrienden, op eentje na dan. Voornamelijk van instanties. En nog is het afzien in slechte periodes. En die periodes volgen elkaar voortdurend op.

Ik kan er dan ook totaal niet tegen als mensen dingen roepen als, ‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, Bladiebla.’ Lekker makkelijk om te zeggen! Ben je er mooi van af.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Je hoeft niets voor me te doen, ik begrijp heel goed, dat elk huisje zijn eigen kruisje heeft, bovendien kun je in mijn geval wel aan de gang blijven natuurlijk, ik blijf maar ziek, al meer dan dertig jaar, maar zeg niet zulke dingen. Het strookt niet met mijn werkelijkheid. Want de uren thuiszorg en andere hulp ten spijt blijft mijn leven een landerig bestaan. Ik kom tot niets. Er zit kop noch staart aan.

De realiteit is, dat ik nauwelijks iets voor elkaar krijg. Alles wat ik onderneem resulteert in dagenlang geen pap kunnen zeggen. ‘Je hebt het goed vol gehouden,’ zegt Hopla na een middag op een fantasy festivalletje.

Het is waar, ik sta nog overeind. Sterker nog, ik stuiter nog uren door mijn huis na thuiskomst. Pas tegen de ochtend lukt het me om in slaap te vallen. Om de volgende dag hartstikke ziek wakker te worden. Ik heb het goed volgehouden, jazeker, tot ik omviel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Na het jubileumconcert flikker ik voor mijn deur met fiets en al om. Ik heb het bijna gered om heelhuids thuis te komen, maar op het laatste moment gaat het toch nog mis. De medewerkster van het hotel aan de overkant schrikt zich een hoedje. Ze staat heerlijk een sigaretje te roken in de steeg. ‘Help, Heks, wat doe je nu?’

Ook die nacht stuiter ik tot een uur of 5 door het huis. Kapot. Misselijk van moeheid. Maar slapen lukt niet. Mijn hele lijf stampt. Stil liggen is al geen optie.

Afgelopen nacht het ik ook een sluiternacht. Mijn bezoek met zijn eindeloze verhalen, waar ik geen speld tussen krijg, terwijl hij elk verhaal minstens twee of drie keer achter elkaar vertelt, ook de verhalen, die ik al twintig keer eerder gehoord heb….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zijn in mijn beleving zeer onaangename opmerkingen over mijn situatie….. ongetwijfeld goed bedoeld zeg ik maar alvast bij voorbaat. Om jullie de wind uit de zeilen te nemen. Elke kloterige opmerking over mijn leven is altijd goed bedoeld naar het schijnt….. Dit alles helpt niet bepaald mee om mijn lichaam en geest tot rust te brengen.

Ik doe leuke dingen. Het fantasy festival. Het concert. Nu weer een kerstkrans maken bij Hopla. Zo gezellig. Ik geniet hier allemaal intens van!

Dezelfde avond lig ik levenloos op bed televisie te kijken. Met 1 oog open. Met kleren en al. Pas tegen vijf uur ’s morgens heb ik genoeg energie om de hond uit te laten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De dag erna kan ik niet bewegen. Mijn armen zijn helemaal naar de klote. Overal spierpijn. Schouders vastgevroren aan mijn romp. Hoe kreeg ik het vroeger voor elkaar om vijftig van die dingen op een dag te maken? Een uurtje met een snoeischaar in de weer resulteert tegenwoordig in extreme pijnen, wakker liggen, dagenlang bijtrekken…….

Ga dus niet zeggen van ‘Heks, jij redt je wel. Jij doet dat al jaren. Bladiebla….’ Want je weet er niks van. Het eindeloze uitzitten van hopeloze dagen vol pijn en ongemak. De offers, die ik moet brengen om een keer gewoon iets te doen. De eenzaamheid. Vooral dat laatste. Het gevoel er zo ontzettend in mijn eentje voor te staan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zonder liefhebbende familie. Zonder geliefde. Met een hele kleine achterban. De mensen, die ik met enige regelmaat zie, ik bedoel dan wekelijks of maandelijks, zijn thuiszorgmedewerkers of fysiotherapeuten. Of mijn homeopaat of acupuncturist…..

Een handvol trouwe vrienden zie ik goddank ook nog met enige regelmaat. Die houden me in de lucht! Vooral mijn oude vriend, die me met mijn financiën helpt.

Dan zijn er nog de mensen, voor wie ik voor mijn gevoel een projectje ben geworden. Even eens in de zoveel maanden vijf minuutjes bij Heks langs….. Niet eens lang genoeg om de jas uit te trekken. Ook weer goed bedoeld. Toch maken zulke bezoekjes me heel verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks moet het in zo’n geval niet in haar kop halen, om te zeggen hoe de zaken er echt voor staan. Dat wordt niet gewaardeerd.

‘Jij redt je wel Heks. Jij bent altijd zo positief. Jij bent sterk. Ook al flikker je met fiets en al om, je staat toch weer op. Je zit je eenzaamheid uit. Je laat je beledigen door vrienden, die je situatie bagataliseren, om ervan af te zijn en maakt er een grap van. Ja, jouw leven is top.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig zijn de metingen bij mijn acupuncturist sinds de operatie aan mijn mond van afgelopen zomer veel beter. Volgens mij bestaat er een verband. Stiekem hoop ik dat ik van die verbeterde metingen ook iets ga merken op termijn. In de vorm van energie. Want van alle mankementen is het gebrek aan energie het ergste.

Pijn kan ik mee leven. Een hotseflotsig lijf ook. Maar zonder energie kom ik tot niets. Kom ik nergens. En laat dat gebrek aan energie nu een hoofdkenmerk van ME zijn………. De chronische vermoeidheidsziekte. De vage onbegrepen kwaal van een zootje uitgeputte medemensen.

Ja, ik red me wel. Samen met een klein legertje hulpverleners en een paar dierbaren. Het is een moeizame bevalling, dat wel. Maar ik blijf de grenzen van wat wel mogelijk is opzoeken. Ik ga ook weer nieuwe uitdagingen zoeken. Zoals de vervolgopleiding van de Heksenschool! Dan blijft het een beetje leuk.

Dit is gewoon een leven. Een leven van iemand met een chronische ziekte. Iemand, die ook iemand is. Ook al maakt zo’n ziekte je een soort niemand. Als je niet uitkijkt! Gewoon een leven. Mijn amoebe-leventje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Fantastische uitvoering van de Matthäus Passion door Ex Animo in de Pieterskerk te Leiden. Heks zingt mee met de alten van koor 1. Dat gaat niet zonder slag of stoot! Vooral niet als ik slaags raak met een paar sopranen!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Eerst oefenen we met het opkomen

Witte Donderdag is Heks zo ziek als een hond. Compleet gevloerd na twee keer de hele Matthäus Passion zingen op één dag…… Met tussendoor allerlei uitlaatrondes met haar kleine wonderhondje. Wat een klus! Gelukkig neemt Frogs uiteindelijk de allerlaatste uitlaatronde van de dag voor zijn rekening, anders had ik midden in de nacht nog een keertje naar een park gemoeten…….

Woensdag komt er natuurlijk niets terecht van mijn plannen om mijn Canadese vriend eventjes te zien. Tegen de tijd, dat ik naar het pension bel is de vogel al gevlogen. Met een vliegtuig. Richting Toronto! Intussen moet dit heksje heel hard werken om op tijd in de Pieterskerk te zijn voor de generale repetitie met orkest en solisten. Precies op de valreep schuif ik op mijn plekje. Net op tijd voor het inzingen.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

’s Avonds staan er allemaal waxinelichtjes op de voet van de pilaren

Na de reeks stemoefeningen zet ik mijn muziekstandaard zo neer, dat ik mijn boek er op kwijt kan. Straks plak ik em wel vast aan een paar stoelen, tussen de rijen voor me. Opeens draaien de daar zittende oude taarten zich furieus om. Ze beginnen te schreeuwen, dat ik die standaard niet mag gebruiken, de voet anders moet uitklappen. Ik probeer uit te leggen, dat ik het ding later vast zal plakken. Tegen dovemansoren…..

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Het orkest is druk aan het stemmen en inspelen

Krijsend als een stel wraakgodinnen, hun uit dezelfde pot verf ontsproten strengen blond haar kronkelend om hun furieuze gezichten, gaan ze mijn muziekstandaard te lijf. Ik moet nog alle zeilen bijzetten om het ding weer uit hun schubbige klauwen los te rukken! ‘Ik schop dat ding gewoon om, als je em durft te gebruiken!’ krijst het oudste serpent snerpend. Heks is perplex. Zonder standaard ben ik niets! Mijn fysio heeft me verboden om ooit nog eens met een boek in mijn kapotte armen een heel concert te zingen……

Ze schreeuwen en schreeuwen boven het geroezemoes uit.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De vrolijke alten op de rij achter me

Een pijl van woede schiet vanuit mijn buik omhoog naar mijn keel. ‘Hou nou eindelijk eens je kop’, brul ik terug. Precies op dat moment maant de dirigent iedereen tot stilte. Een paar honderd ogen zijn gericht op mijn weinig pastorale interactie met naar later blijkt een moeder- en dochtersopraan. Met niet al teveel compassie en inlevingsvermogen richting een gehandicapte Heks. Tijdens de repetities deden ze ook al zo moeilijk over die standaard…..Het geblèr is echter nieuw .

Zo sta ik dan het eerste deel buiten het koor te zingen. Verdreven uit de groep door deze twee  koorgenoten. In de pauze zorg ik, dat een man van de technische dienst de standaard grondig vast tapet. Niet dat ik dat zelf niet kan. Maar ik vrees intussen voor mijn leven, als ik een poging in die richting zou durven te wagen…… Ik wist niet dat sopranen met hun frivole tjilpende keeltjes zo agressief konden zijn!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

Het is ijskoud in de kerk

De avond zelf is natuurlijk fantastisch. Na de waardeloze generale repetitie staat iedereen op scherp. Dit komt onze zangprestatie zeer ten goede. Mijn vriendin True is komen luisteren. Met een hoofddeksel zo groot als een vliegende schotel zwevend boven haar lieve koppie zit ze vanuit het publiek te zwaaien. ‘Kijk, Heks,,’ zeggen mijn zangmaatjes achter me, ‘ Er zit een dame met een enorm hoed op te wuiven, dat moet wel voor jou zijn.’

Na het concert is iedereen binnen een kwartier verdwenen. ‘Tot volgend jaar!’ roepen de projectleden. ‘Tot dinsdag!’ klinkt het uit de kelen van de vaste koorleden. De boze oude feeks en haar dochter kijken me nijdig aan. Zij hopen ongetwijfeld dat irritante wijf met die muziekstandaard nooit meer te zien. Wat een pech voor die twee. Volgend jaar doe ik weer mee! En ik ben ook nog eens vast lid van dit koor!

Na het concert neem ik True mee naar huis voor een glaasje wijn. Daar treffen we Frogs. Hij is net terug met het hondje. Gezellig! Een goed besluit van deze zeer pittige dag.

Mijn vriendin vertelt over haar ervaringen met mensen binnen de kunstwereld, die haar het licht in de ogen niet gunnen. ‘Waarom zijn sommige medemensen toch zo gemeen?’ vraagt ze zich af. Ongelofelijk! Terwijl zij juist altijd haar benen uit haar lijf loopt voor Jan en Alleman! ‘Als mensen dan plotseling weer aardig doen reageer ik met liefde. Ik geloof in liefde….’ Ze kijkt me aan met haar prachtige liefdevolle kijkers.

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De gewraakte muziekstandaard

Ze heeft gelijk. Het heeft geen zin om woede met woede te beantwoorden. Of wanhoop met wanhoop. Of beschuldigingen met beschuldigingen. Het is wel effectief soms. Om eventjes iemand van je lijf te houden. Maar in deze wereld, waar iedereen mijn partner is, kan ik om niemand heen. Ook niet om krijsende oude dametjes, die mijn muziekstandaard proberen te slopen……

‘God houdt van alle mensen, ook van die schreeuwende tantes in mijn koor,’ antwoordt Heks, ‘Ik hoop dan maar, dat ze net zo’n heerlijk concert hebben gehad als ik!’

Want dat heb ik. Het was fantastisch om nu eindelijk eens zelf mee te zingen in het enorme koor van deze prachtige en heilige kerkelijke ba-rock opera!

OPTREDEN EX ANIMO, PIETERSKERK, matthäus passion, generale repetitie

De dirigent overlegt met de alt

 

‘THIS IS IT’ VERSUS ‘IS DIT HET NU HELEMAAL?’ Ziekte noodzaakt getroffene vaak om in het nu te leven, vooral als er geen morgen meer is. Laura Maaskant schreef er een boek over: ‘LEEF!’

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nuIs dit het nou?

Zondagmorgen zie ik een jonge vrouw, Laura Maaskant, op televisie. Ze krijgt een voetwassing van Annemiek Schrijver. Laura heeft kanker, al voor de tweede keer! Haar keuze is om zich niet verder te laten behandelen. Ze gaat voor kwaliteit van leven, ook al duurt het nog maar even. Ze is pas twintig jaar! Onlangs is een boek van haar hand verschenen; ‘Leef!’

Laura Maaskant, Leef, boek over leven in het nu

Ik heb een hele brakke nacht achter de rug. Op mijn bankje in de woonkamer zit ik in het holst daarvan te prakkiseren over een ruzie, die ik onlangs voor mijn kiezen kreeg. Ik blijk niet volmaakt te zijn. Ik sta er niet van te kijken, ik weet dit zelf al jaren. Waar ik wel altijd van op kijk bij zulke conflicten, het is bepaald niet de eerste keer, dat ik dit verwijt krijg, is dat iemand zichzelf totaal niet ziet. Maar wel een groot projectiescherm in de vorm van Heks. Of een pispaal…..

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Mijn leraar Thay heeft het prachtig gekalligrafeerd

‘Ik ga uit van “This is it”‘, denk ik bij mezelf’ ‘Veel mensen leven vanuit “is dit het nou helemaal?” Dat laatste concept heeft teleurstelling al ingebouwd. Je verwacht van alles en dan valt het vies tegen.’

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Mijn leven vanuit wat er is en niet langer van alles najagen en verwachten heeft zijn wortels in het feit, dat ik een invaliderende ziekte heb. Er zijn jaren geweest, dat ik alleen op bed lag, praktisch niemand zag en me heel erg beroerd voelde. Met veel moeite heb ik me naar dit niveau teruggevochten. En nog stelt het geen zak voor. Ik ben voornamelijk druk met mezelf in de lucht houden. Mijn energie is beperkt. Elke activiteit is een keuze, die een andere inspanning uitsluit.

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nuMichael-JacksonTHIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Bij de jonge vrouw op televisie zie ik dezelfde inzichten. ‘Het gaat niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat’, zegt ze,’ Ook gaat het niet om hoe lang je leeft, maar hoe je je leven leeft. Ik leef zo intens en ben zo gelukkig, ondanks mijn ziekte.’ Naast haar voeten ligt een hulphond, haar trouwe maatje.

Michael-JacksonTHIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Ik heb ook zo’n lieve viervoetige vriend. Nooit kraakt hij me af, zelfs al is het nog zo’n saaie dag, zoals gisteren bijvoorbeeld. Toen kon ik me nauwelijks bewegen, dus dan zijn de uitlaatrondes bijzonder kort.

Als ik dan rillerig op de bank hang, legt hij zijn grote  hondenkop op mijn knieën en kijkt me trouwhartig aan. Ik kriebel hem lekker achter zijn oren, hij kruipt helemaal tegen me aan. Hij wordt niet kwaad, omdat ik gammel ben. Wel maakt hij zich zorgen. Dat resulteert in verwoed blaffen op straat tegen wildvreemde mensen, die te dicht in mijn buurt komen ’s avonds laat.

Laura Maaskant, Leef, boek over leven in het nuLaura Maaskant, Leef, boek over leven in het nu

Het hele weekend heb ik gepiekerd over een aantal praktische zaken. Ik kreeg opeens allemaal vette rekeningen van de fysiotherapeut toegestuurd. Die kan ik natuurlijk helemaal niet betalen. Ook liep het fotoprogramma op mijn computer vast. Dat gaat me ook geld kosten vrees ik. Zo waren er dan praktische zorgen en gezeik aan mijn hoofd. En daartussendoor verwoede pogingen om in het hier en nu te komen, waar god is en godin.

Vanmorgen kreeg ik een bericht, dat een deel van mijn zorgen weg neemt. Voorlopig ga ik het wel weer overleven. Anderen moeten maar zien of ze prefereren te leven vanuit ‘Is dit het nou helemaal?’ Ik blijf gaan voor ‘This is it!’.

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

 

Havensafari door de havens van Amsterdam, het nuttige met het aangename verenigen: Cowboy en Heks kijken hun ogen uit, zo’n andere wereld onder handbereik!

havens van Amsterdam, havensafari

De safari begint

Zaterdag slapen we lekker uit. Het was toch weer een latertje, dat feestje van Frogs. En vandaag staat er ook weer van alles op het programma. Allereerst moeten we in Amsterdam zien te komen. Appeltje, eitje zou je zeggen. Niets is minder waar. Heks kan nu eenmaal niet twee dagen achter elkaar pieken.

REM eiland, havens van Amsterdam havens van Amsterdam, havensafari

We hebben ook nog een deadline. Om kwart over 6 gaan we een pontje nemen naar Amsterdam noord. Voor die tijd moeten we eten, alle uitlaatrondes van Ysbrandt volbrengen en hem in het huis van Cowboy deponeren. En oh ja, Varkentje is aan de vliegende schijtpoeperij. Bijkomstige complicatie van de planning……

havens van Amsterdam, havensafari

De omgevallen wolkenkrabber op een oud kraanplatform

We weten alles voor elkaar te krijgen en het pontje te halen. Het scheelt, dat blijkt dat we een pont later kunnen nemen. Het weer werkt mee, het is niet al te fris voor hetgeen we gaan ondernemen. Een Havensafari door het havengebied van Amsterdam! Geïnitieerd door Cowboy. Hij doet een marktonderzoek voor zijn eigen bedrijfje en neemt Heks mee voor de gezelligheid. En als kritische sparringpartner natuurlijk….

havens van Amsterdam, havensafari

Pollux!

Het pontje richting de opstapplaats is al hartstikke leuk. Enthousiast wijst mijn hartje me op allerlei interessante architectuur aan weerszijden van Het IJ. Ik hoor allemaal interessante feiten. Wist je bijvoorbeeld dat dat IJ vroeger doorliep tot in de duinen van IJmuiden. Dat verklaart direct de naam van deze kustplaats. Om te voorkomen, dat deze onverzadigbare plas water de gehele provincie Noord-Holland zou opeten zijn er heel wat dammen aangelegd. Nu is het maar een IJtje vergeleken met wat het geweest is!

havens van Amsterdam, havensafarihavens van Amsterdam, havensafari

Ik leun lekker tegen Cowboy aan en kijk om me heen naar de andere passagiers. Meisjes in pyanma’s met panterprint, daaroverheen een leren jasje. Vrouwen in feeërieke jurken met vreemde pruiken op hun hoofd. Fluoriserende outfits met dito haren. Jongemannen in berenpakken of verkleed als konijn. Veel pluche beestenoutfits. Maar ook verlegen meisjes met latex leggings en kanten niemendalletjes.

havens van Amsterdam, havensafarihavens van Amsterdam, havensafari

Ze zijn ongetwijfeld op weg naar een feestje. Halverwege het IJ dreunt de muziek van dit partijtje ons al tegemoet. Nou ja, muziek. Als we dichterbij komen maakt het qua muzikale variatie nauwelijks verschil. Alleen het geluidsniveau gaat omhoog.

havens van Amsterdam, havensafari, hippiefeestje

Hippyfeestje in the middle of nowhere

We worstelen ons door de drommen feestgangers en gaan op zoek naar de opstapplaats van de safari. Het is een leuk bootje met een echte kapitein, compleet met enorme dikke buik, baard en grijs gekrulde paardenstaart. Een kerstman in wording.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , feestje om BMW te promoten

Hier is ook een feestje aan de gang

We duiken direct het ruim in, waar zich een bar bevindt en bestellen een glas rode wijn om de optrekkende kou te weren. Daarna wagen we ons aan dek. De boot vertrekt, gevolgd door een vliegende camera. Inspectie van de havenpolitie. Ze houden ons goed in de gaten, zodat we niet lekker sigaretjes gaan roken tussen de petroleumopslagplaatsen.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, gids, lichtjes in de nacht , knappe manhijskraan,havens van Amsterdam, havensafari

Die havenpolitie duikt steeds weer op, is het niet als vliegend object, dan wel weer in een bootje. Je hoeft hier echt niet rond te gaan varen met illegale substanties aan boord. Maar wij hebben niets te vrezen als onschuldige toerist.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland

Dit gebouw heeft een nieuwe bestemming gekregen

Na een tijdje gaan we van boord op een eilandje, waar voorheen een munitiefabriek werkzaam was. De half ingestorte gebouwen staan er nog. Best gek eigenlijk, onder de rook van zo’n grote stad. Er werden wel voorzorgsmaatregelen getroffen om een catastrofe te voorkomen.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland

We worden ingehaald

Zo staat het terrein vol bomen om een eventuele explosie op te vangen. De gebouwen hebben daken, die een onvoorziene ontploffing een bepaalde richting op sturen. Ook werden alle machines aangedreven door stoom, dat werd opgewekt op een centrale plek, door 1 machine. En rokende medewerkers waren er niet. Al het personeel bestond uit verwoede niet-rokers.

blonde haren, lange vlecht, prachtige lange blonde vlecht, vrouw met vlecht, blonde reuzevlecht, mooie haren, supermooiblonde haren, lange vlecht, prachtige lange blonde vlecht, vrouw met vlecht, blonde reuzevlecht, mooie haren, supermooiblonde haren, lange vlecht, prachtige lange blonde vlecht, vrouw met vlecht, blonde reuzevlecht, mooie haren, supermooi

Er komt een vrouw naar me toe. ‘Wat heeft u een prachtige laarzen aan!’ complimenteert ze me. Wat grappig, ik heb zonet haar schitterende vlecht zitten bewonderen. Ik heb nog nooit zo’n prachtexemplaar gezien. Brunhilde is er niets bij….. ‘Ik heb er stiekem een foto van gemaakt!’ vertrouw ik haar toe.

cowboylaarzenhijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , knappe mantoverheks

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland

Intussen is mijn lief druk bezig met zijn marktonderzoek. Links en rechts interviewt hij deelnemers en medewerkers. Hij vergaart een schat aan informatie. Daar heeft hij ook alle tijd voor, want de tocht duurt dik 3 uur, waarvan de laatste anderhalf uur in het donker. Best lang ontdekken we. Na tweeënhalf uur zijn we het zat. Maar ja, wij hebben dan ook de avond ervoor gefeest.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eilandhijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland, oude stadsbus, Amsterdam

Op de terugweg staat ons nog een onaangename verrassing te wachten. We mogen de pont niet op met onze fietsen. Dit vanwege de terugkerende partygangers. Op tien meter afstand van het pontje staat een regel-eikel zijn autoriteit te laten gelden. ‘Veel te gevaarlijk met die uitstekende trappers’, oordeelt de zak. ‘Die kan ik inklappen’, pruttel ik wanhopig. Het laatste waar ik zin in heb is nog een enorm stuk fietsen naar een ander pontje.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip

En dat is precies waar het op uitdraait. Gelukkig duwt Cowboy me het hele eind, want bij mij is intussen De Man met de Houten Hamer langs gekomen. En die heeft een flinke tik uitgedeeld. Met de grootste moeite weet ik in het huis van mijn geliefde te geraken. Daar strompel ik nog een rondje met mijn hondje. Om dan een hele dag gestrekt te gaan. Zoals een beetje MEpatiënt  betaamt. Maar een hele tevreden patiënt. Dat wel!

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland, knappe man, filosoferen

Cowboy filosofeert over zijn eigen bedrijfje……

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schiphijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht