Vallen en weer opstaan. Je bent zo sterk, dus doorgaan. Jij redt je wel, ouwe Heks. Misschien helpt een beetje seks…. om er weer tegenaan te gaan. Dat schijnt altijd goed aan te slaan. Bij heksen dan. In de patriarchale godsdiensten is het nog steeds uitermate zondig. Vooral voor het huwelijk. Of als je er als vrouw van geniet…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, je redt je al jaren,’ roept mijn gesprekspartner. Hij heeft net een hele tijd over zichzelf zitten oreren en hij gaat daar na deze uitspraak nog een schepje bovenop doen. Mijn protest verdwijnt in lawaaierige grappig bedoelde wollige weerleggingen. Hij wil nu eenmaal geloven, dat ik mijn hopeloze leventje prima voor elkaar heb. Hij hoort niets van wat ik zeg.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Doodmoe ben ik na ons jubileumconcert. Ik lig eindeloos onderuit, afgewisseld met uitlaatrondes van mijn viervoetige vriend VikThor. Ik besluit toch weer eens iets simpels te gaan koken, na anderhalve maand Thais en Toko. En maaltijden overslaan.

Ja, ik red me wel. Ik heb tegenwoordig meer hulp. Genoeg uren thuiszorg. Daarnaast een allerliefste jongedame, die me met administratieve kutklusjes helpt. En kutklusjes van opruimerige aard. En tot slot een goede vriend, die zich in mijn ingewikkelde financiële situatie heeft vastgebeten. Hij brengt de onderste steen boven, langzamerhand krijg ik weer een beetje zicht op mijn financiën. Nog geen grip.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Daar liggen nog een paar hinderlijke foute narcistische leeuwen en beren op de weg. Heks gaat niet over lijken, dus ik moet geduld hebben. Me niet gek laten maken. Rustig wachten tot het tij keert. Met mijn goede vriend als buffer tussen Heks en haar kwelduivels.

Ik ben in elk geval niet meer in paniek. Bang gemaakt door mijn plaaggeesten, bestookt met verkeerde informatie. Eindelijk staat er iemand achter me. En voor me.

Ik heb dus eindelijk na dertig jaar tobben meer hulp gekregen. Niet van mijn familie. Niet van mijn vrienden, op eentje na dan. Voornamelijk van instanties. En nog is het afzien in slechte periodes. En die periodes volgen elkaar voortdurend op.

Ik kan er dan ook totaal niet tegen als mensen dingen roepen als, ‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, Bladiebla.’ Lekker makkelijk om te zeggen! Ben je er mooi van af.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Je hoeft niets voor me te doen, ik begrijp heel goed, dat elk huisje zijn eigen kruisje heeft, bovendien kun je in mijn geval wel aan de gang blijven natuurlijk, ik blijf maar ziek, al meer dan dertig jaar, maar zeg niet zulke dingen. Het strookt niet met mijn werkelijkheid. Want de uren thuiszorg en andere hulp ten spijt blijft mijn leven een landerig bestaan. Ik kom tot niets. Er zit kop noch staart aan.

De realiteit is, dat ik nauwelijks iets voor elkaar krijg. Alles wat ik onderneem resulteert in dagenlang geen pap kunnen zeggen. ‘Je hebt het goed vol gehouden,’ zegt Hopla na een middag op een fantasy festivalletje.

Het is waar, ik sta nog overeind. Sterker nog, ik stuiter nog uren door mijn huis na thuiskomst. Pas tegen de ochtend lukt het me om in slaap te vallen. Om de volgende dag hartstikke ziek wakker te worden. Ik heb het goed volgehouden, jazeker, tot ik omviel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Na het jubileumconcert flikker ik voor mijn deur met fiets en al om. Ik heb het bijna gered om heelhuids thuis te komen, maar op het laatste moment gaat het toch nog mis. De medewerkster van het hotel aan de overkant schrikt zich een hoedje. Ze staat heerlijk een sigaretje te roken in de steeg. ‘Help, Heks, wat doe je nu?’

Ook die nacht stuiter ik tot een uur of 5 door het huis. Kapot. Misselijk van moeheid. Maar slapen lukt niet. Mijn hele lijf stampt. Stil liggen is al geen optie.

Afgelopen nacht het ik ook een sluiternacht. Mijn bezoek met zijn eindeloze verhalen, waar ik geen speld tussen krijg, terwijl hij elk verhaal minstens twee of drie keer achter elkaar vertelt, ook de verhalen, die ik al twintig keer eerder gehoord heb….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zijn in mijn beleving zeer onaangename opmerkingen over mijn situatie….. ongetwijfeld goed bedoeld zeg ik maar alvast bij voorbaat. Om jullie de wind uit de zeilen te nemen. Elke kloterige opmerking over mijn leven is altijd goed bedoeld naar het schijnt….. Dit alles helpt niet bepaald mee om mijn lichaam en geest tot rust te brengen.

Ik doe leuke dingen. Het fantasy festival. Het concert. Nu weer een kerstkrans maken bij Hopla. Zo gezellig. Ik geniet hier allemaal intens van!

Dezelfde avond lig ik levenloos op bed televisie te kijken. Met 1 oog open. Met kleren en al. Pas tegen vijf uur ’s morgens heb ik genoeg energie om de hond uit te laten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De dag erna kan ik niet bewegen. Mijn armen zijn helemaal naar de klote. Overal spierpijn. Schouders vastgevroren aan mijn romp. Hoe kreeg ik het vroeger voor elkaar om vijftig van die dingen op een dag te maken? Een uurtje met een snoeischaar in de weer resulteert tegenwoordig in extreme pijnen, wakker liggen, dagenlang bijtrekken…….

Ga dus niet zeggen van ‘Heks, jij redt je wel. Jij doet dat al jaren. Bladiebla….’ Want je weet er niks van. Het eindeloze uitzitten van hopeloze dagen vol pijn en ongemak. De offers, die ik moet brengen om een keer gewoon iets te doen. De eenzaamheid. Vooral dat laatste. Het gevoel er zo ontzettend in mijn eentje voor te staan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zonder liefhebbende familie. Zonder geliefde. Met een hele kleine achterban. De mensen, die ik met enige regelmaat zie, ik bedoel dan wekelijks of maandelijks, zijn thuiszorgmedewerkers of fysiotherapeuten. Of mijn homeopaat of acupuncturist…..

Een handvol trouwe vrienden zie ik goddank ook nog met enige regelmaat. Die houden me in de lucht! Vooral mijn oude vriend, die me met mijn financiën helpt.

Dan zijn er nog de mensen, voor wie ik voor mijn gevoel een projectje ben geworden. Even eens in de zoveel maanden vijf minuutjes bij Heks langs….. Niet eens lang genoeg om de jas uit te trekken. Ook weer goed bedoeld. Toch maken zulke bezoekjes me heel verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks moet het in zo’n geval niet in haar kop halen, om te zeggen hoe de zaken er echt voor staan. Dat wordt niet gewaardeerd.

‘Jij redt je wel Heks. Jij bent altijd zo positief. Jij bent sterk. Ook al flikker je met fiets en al om, je staat toch weer op. Je zit je eenzaamheid uit. Je laat je beledigen door vrienden, die je situatie bagataliseren, om ervan af te zijn en maakt er een grap van. Ja, jouw leven is top.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig zijn de metingen bij mijn acupuncturist sinds de operatie aan mijn mond van afgelopen zomer veel beter. Volgens mij bestaat er een verband. Stiekem hoop ik dat ik van die verbeterde metingen ook iets ga merken op termijn. In de vorm van energie. Want van alle mankementen is het gebrek aan energie het ergste.

Pijn kan ik mee leven. Een hotseflotsig lijf ook. Maar zonder energie kom ik tot niets. Kom ik nergens. En laat dat gebrek aan energie nu een hoofdkenmerk van ME zijn………. De chronische vermoeidheidsziekte. De vage onbegrepen kwaal van een zootje uitgeputte medemensen.

Ja, ik red me wel. Samen met een klein legertje hulpverleners en een paar dierbaren. Het is een moeizame bevalling, dat wel. Maar ik blijf de grenzen van wat wel mogelijk is opzoeken. Ik ga ook weer nieuwe uitdagingen zoeken. Zoals de vervolgopleiding van de Heksenschool! Dan blijft het een beetje leuk.

Dit is gewoon een leven. Een leven van iemand met een chronische ziekte. Iemand, die ook iemand is. Ook al maakt zo’n ziekte je een soort niemand. Als je niet uitkijkt! Gewoon een leven. Mijn amoebe-leventje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Je kunt nog beter straalbezopen op je stalen ros rijden dan met een smartphone aan je flaporen: Niet appen en bellen op de fiets! Het leidt tot niets, behalve ongelukken. Dus stumpers, krukken, idioten en aso’s: Houdt ermee op. Haal die telefoon nu eens weg bij je stomme domkop!

Op de televisie zit een man bij Umberto Tan, die een boek heeft geschreven over de gevaren van de smartphone. Ik val er in net als hij vertelt dat het feit dat mensen maar op zo’n ding zitten te staren hen minder empatisch maakt. We hebben fysiek contact nodig om goed te functioneren: Aanraking verhoogt je vermogen tot empathie.

Heks ergert zich de laatste tijd ongelofelijk aan fietsende app’ers. Dagelijks brul ik wel tegen 1 of andere toetsende en fietsende onnozelaar dat je beter straalbezopen kunt rondfietsen, dan met je smartphone aan je oor. ‘Wetenschappelijk bewezen,’ loei ik er achteraan.

En dat is zo. Je bent een gevaar op de weg, een ongeleid projectiel. Maar wie schetst mijn verbazing? De halve wereld doet het! Ook in auto’s! In het weekend nemen ze een Bob, maar de rest van de week interesseert het hen echt geen reet, dat het uit hun geneuzel voortvloeiende stompzinnige rijgedrag Jan en Alleman in gevaar brengt. Want dat is het. De meeste berichten zijn pure lulkoek. Triest.

Een paar dagen geleden steek ik de weg over met fietskar en hond. Een jongeman fietst me tegemoet, terwijl hij zit te typen op zijn telefoon. Hij kijkt niet op of om. Pas als hij bijna tegen me aan knalt krijgt hij me in de gaten. Het is dat ik hem onterecht voorrang geef, anders waren er gewonden gevallen……

Enigszins beledigd kijkt hij op. Om vervolgens vrolijk verder te typen. Ik brul mijn tekst: ‘Je kunt beter straalbezopen op je fiets zitten dan ……’ Hij is niet onder de indruk.

Gisteren fiets ik weer met kar en hond. Opnieuw steek ik een weg over, ja dat heb je wel eens. Een meisje fietst me tegemoet, fanatiek typend op haar smartphone. Ze denkt niet aan overstekende fietsers, laat staan aan het verkeer in het algemeen. Waar ze toch aan deelneemt. Als ze me bijna aanrijdt schreeuw ik heel hard: ‘Let op!’ Het kind schrikt zich een ongeluk. Goed zo.

“Je kunt beter straalbezopen op de fiets zitten…..’

Wat kan ik nu eens anders doen? Ik heb zelf last van mijn gebrul en geschreeuw en het interesseert die lui toch geen reet. Opeens heb ik een idee. Onlangs heb ik een waterballonnenapparaat gekocht. Die vult moeiteloos ballon na ballon. Ik ga gewoon een voorraadje in mijn fietstas verstoppen.

De volgende die me typend voor m’n kloten fietst krijgt een bommetje in zijn of haar nek. Benieuwd of ze dan nog zo ongeïnteresseerd reageren op het feit dat ze me bijna aanrijden.

Appen op de fiets wordt verboden

Heks loopt weer lekker te schelden de laatste tijd. Is het je opgevallen? Maar geen nood : Uit onderzoek is gebleken dat veel schelden zonder meer gekoppeld kan worden aan een bijzonder grote woordenschat en een geweldig hoog IQ, kukeleku!

Vandaag alweer een dag. Het gaat maar door. Fantastisch natuurlijk. Je zou raar opkijken als het opeens ophield. Toch verzucht ik momenteel bijna dagelijks ’s avonds laat dat ik blij ben dat het er weer opzit. Ik heb mijn best weer gedaan. Opgestaan, beesten eten gegeven, gewandeld en uiteindelijk iets eetbaars in mezelf gepropt. Dat laatste schiet er nogal eens bij in moet ik eerlijk toegeven.

En dat allemaal met een extreem pijnlijk lijf.

‘Au,’ schreeuw ik mezelf wakker als ik me omdraai in bed. Met moeite sleep ik me er vervolgens uit. Ga weer eventjes in de woonkamer zitten. Beetje medicinale cannabis dan maar. Weer verder proberen te knorren. Of toch maar weer televisie kijken? Omdat pijn me verhindert weer in te slapen. Kortom: Doorwaakte nachten.

‘Auwwaaww,’ kreun ik als iemand me omhelst ter begroeting. Verschrikt deinst hij terug. Maar zelfs de geringste aanraking is nog te pijnlijk. Naar me wijzen doet al zeer.

Ik gil het uit bij de fysiotherapeut. En na de behandeling voel ik me nog net zo belabberd als ervoor. Bovendien is de boel door al dat gewroet en geknijp nu helemaal overprikkeld. ‘De bovenkant van je rug zit helemaal vast, de wervels en zenuwbanen zijn zwaar geïrriteerd, ik heb het wel iets losser gekregen,’ koelbloedig steekt mijn fysio er nog een naald in.

Ik voel inderdaad nog wat losspringen hier en daar. Maar het is een druppel op een gloeiende plaat. Of beter gezegd op een gloeiende draad, want zo voelen mijn zenuwbanen momenteel. Het enige wat me rest is bewegingsloos televisie kijken. Maar dat kan nu eenmaal niet altijd. Je hebt zo wel eens je verplichtingen…..

Ik prop mezelf vol pijnstillers. Niets schijnt te werken. Een ontspoorde zenuwbaan vlamt vanaf halverwege mijn rug door spieren en pezen mijn linkerarm door. Een soort hevige kiespijn in mijn ledemaat. Dag en nacht niet aflatend. Alleen kun je een kies nog verwijderen. Desnoods zelfs met een touwtje en een deur. Bij zo’n arm ligt dat lastiger.

Ik zie dan ook niet zoveel mensen. Twee keer per week mijn thuishulp. Twee keer per week de doktersassistenten. En ook een paar keer per week de fysiotherapeut. De dierenarts heb ik ook gezien gisteren. En dan ga ik natuurlijk naar het koor. Een hoogtepunt in de week.

En dat is het dan wel zo’n beetje over het algemeen. Door de bank genomen. Triest inderdaad.

Niet zo gek dat ik in mezelf loop te leuteren. Ik probeer het tegen te gaan, maar ik draai me om en ik klets alweer uit mijn nek. Hopeloos. Zonderling.

Ook niet vreemd dat ik behoorlijk kan schelden. Er valt gewoonweg genoeg te mopperen. Vooral als ik heel moe ben. Dagelijks dus. Afgeven op alles en iedereen, mijn miserabele amoebe bestaan, de verdorven mensheid in het algemeen en de prachtige ‘Welt an sich’. Want alles moet er dan aan geloven.

In de meest bloemrijke bewoordingen maak ik overal gehakt van. Het heeft een goddelijk aspect, een zeker Shiva element: Ik mag dan niet al te geslaagd zijn als schepper van mijn eigen leven, ziekte/armoede/eenzaamheid, de andere kant van het spectrum beheers ik als geen ander! Ik ben een uitstekend vernietiger van mijn eigen universum. Verbaal dan. Fysiek geweld is me vreemd.

Intussen word ik ook gek van de troep hier in huis. Soms ruim ik een hoekje op, maar andere hoeken van de kamer groeien intussen helemaal vol met rommel. Mijn kledingkast lijkt te jongen. Als ik al eens iets weggooi komt het tienvoudig terug……

Ik sleep spullen mijn huis uit, maar door de achterdeur sluipen de frutsels en hebbedingen weer gewoon naar binnen. Een nauw bedwongen chaos. Een tijdelijk evenwicht. Dat is het best haalbare hier in huis. Al jaren……

Klaag, klaag, zeur, zeur……

Vanmorgen lees ik een magazine online. Geen idee waarom dat steeds opduikt in mijn digitale brievenbus. Meestal smijt ik het direct weg, maar vandaag lees ik een artikel waar ik helemaal van opvrolijk.

In jezelf kletsen? Een chaotisch huis? Schelden als een bouwvakker? Het zijn allemaal tekenen van een grote woordenschat en een hoog IQ. Helemaal niet erg dus. Een pak van mijn hart.

Niets om je voor te schamen. Ik hoef niet langer pogingen te doen mijn scheldkannonades  terug te dringen. Laat staan me extreem in te spannen om al die overbodige troep op te ruimen. Ook kan ik met een gerust hart de stilte hier in Huize Heks verbreken voor een gezellig kletspraatje met mezelf. Het is normaal voor iemand met zo’n hoog IQ en ruime woordenschat!

Wat een opluchting toch weer. Want zeg nu zelf, een Toverheks met maar liefst zeven zeven-sloten-tegelijk-katten en ook nog een schattig wonderhondje is al zonderling genoeg. Toch?

 

 

 

Grieperig paasweekend, Heks vertoeft grotendeels in bed. Toch heb ik ook eventjes pret! Gezellige paasbrunch met Frogs en mooie expositie van Fred Rohde,’ Nummer 14’: Foto’s uit 1985, waarop ons nationale voetbalicoon Johan Cruijf met Ajax traint op het strand van Wassenaar…….

 

Paasbrunch, Ysbrandt ligt geduldig onder de tafel te wachten op wat komen gaat…. Stukje worst bijvoorbeeld…..

Pasen valt vroeg dit jaar. Het is net lente. Die verdraaide klok gaat precies op eerste paasdag een uurtje vooruit. Dat betekent een hele korte nacht. Om kwart over acht beginnen alle kerkklokken in de binnenstad te luiden!

Heks loopt al nachtenlang te spoken. Er zit een gemeen virus in mijn lijf en ik ben oververmoeid door de uitvoering met mijn koor. Bovendien hangen er allerlei gewrichten uit de kom. Niet bepaald lekker. Ik heb donderdag grotendeels in bed doorgebracht, maar vrijdag niet. Ondanks mijn krakkemikkige constitutie doe ik boodschappen en kook zelfs eten. Ik ben het in bed liggen beu.

Heks in haar paaspakje met eierdopje

Zaterdag maak ik een flinke wandeling met mijn hondje. ’s Middags loop ik zelfs lekker over de markt te flaneren. Ik flirt met een marktkoopman met trieste ogen. Even later staan ze niet meer zo triest. Later maak een uitgebreid praatje met een jochie dat zijn vader aan het helpen is in de notenkraam. ‘Mevrouw, wilt u een paar nootjes proeven?’ Natuurlijk, oh wat zijn ze lekker. ‘Wat is dat voor’n soort hondje? Hij ziet er zo leuk uit,’ het ventje is helemaal vertederd door mijn Varkentje. En ik door dit kereltje!

Heks en Frogs zien momenteel overal nummer 14……….

 

Zondag sta ik uitermate brak op. Ook al voor de zoveelste keer. Vandaag echter trek ik nauwelijks bij na een paar uur. O jee, nu is het echt mis. Er zit geen enkele rek meer in. Ik heb mijn hele trukendoos al open getrokken en nog geeft mijn lijf geen sjoege.

Even overweeg ik om mezelf een gigantische schop onder mijn kont te verkopen, teneinde toch naar de kerk te gaan, maar ik heb de puf niet. Ook heb ik spierpijn, hoofdpijn en buikpijn. Ik krijg geen hap door mijn keel. Eerst maar eens een rondje fietsen met het hondje. Het is ijskoud. Bibberend werk ik mijn verplichtingen af. Mijn lichaam houdt het voor gezien. Ik krijg mezelf niet gereanimeerd vandaag.

In de loop van de middag stuur ik Frogs een nood-sms. ‘Heb je zin in een lekkere wandeling me een lief Varkentje?’ Het is natuurlijk maar de vraag of hij tijd heeft. Goddank komt mijn kikkervriend mijn hondje ophalen. ‘Ik breng hem vanavond wel terug, kruip maar lekker in je bed, Heks. Of zal ik em gewoon een nachtje bij me houden?’

‘Breng em maar terug Frogs,’ Heks kan haar schatje niet missen. Bovendien zie ik dan ook nog een medemens vanavond. Ook belangrijk als je dagenlang in bed verdwijnt! Toen ik Pappa afgelopen week sprak vertelde hij over een flinke griepaanval, die hij een paar weken geleden het hoofd moest bieden. ‘Echt heel erg Heks, helemaal niet leuk. Goh, wat was ik er beroerd aan toe. Ik heb wel 5 dagen in bed gelegen!’

‘Zit niet te zeuren, schat, ik heb dagelijks met dit soort toestanden te maken. Momenteel heb ik elke nacht koorts of iets wat daarvoor doorgaat. Elke ochtend sta ik doodziek naast mijn bed. En ik zie soms dagenlang geen mens, behalve in een park als ik met m’n hondje loop rond te stumperen. Maar met dit zure weer van de laatste maanden zijn ook de parken leeg en somber.’

Op tweede paasdag hebben Heks en Frogs afgesproken voor een gezellige brunch. Aanvankelijk was het plan om een aantal vrienden uit te nodigen, maar dat gaat niet lukken natuurlijk .

De tafel staat vol lekkere dingetjes. Ik heb kwarteleitjes gekookt. Frogs eet er zowaar eentje op. ‘Ik hou alleen van paaseieren, Heks. Daar werd ik als kind al mee geplaagd…..’ We zitten gezellig te keuvelen tussen de bloemen en planten: Ik heb een complete voorjaarstuin aangelegd op mijn keukentafel.

Die middag gaan we eventjes kijken bij een kleine expositie over Johan Cruijf. Onze vriend Trueman heeft dit nationale icoon in 1985 gefotografeerd, toen hij met Ajax aan het trainen was op het strand van Wassenaar. ‘Goh, ik wist helemaal niet dat je foto’s van hem hebt gemaakt,’ roepen Frogs en ik om beurten. ‘Ik werkte toen voor het Leidsch Dagblad. Zij logeerden in Hotel Duinoord. Ik werd gewoon op pad gestuurd…’

De foto’s staan vol met topspelers uit een grijs verleden. Trueman wijst allemaal voetbalcoryfeeën aan, zoals Rijkaard, Koeman en ga zo maar door. De foto’s zijn prachtig! Ik maak weer foto’s van de foto’s. Gewoon een impressie. Maar de originelen zijn vele malen mooier…..

Frogs heeft een gedicht geschreven over zijn held. ‘Ik was indertijd aanwezig bij het meest beroemde doelpunt dat hij ooit gemaakt heeft: de lob! Ik ging altijd met mijn vader en broer naar ADO kijken en op een dag speelden ze tegen Ajax. Ik stond er met mijn neus bovenop, toen hij die goal maakte. Maar ik kan me er weinig van herinneren. Van het moment zelf bedoel ik…..’

‘Wel weet ik nog dat hij een keertje rakelings langs me liep op weg naar de kleedkamers. Ook heel speciaal, Heks. Dat doelpunt is overigens grandioos. Wereldwijd wordt het gezien als een van de mooiste doelpunten ooit gemaakt. Hij heeft nog meer geweldige doelpunten gescoord, maar deze is voor mij superspeciaal. Ik heb er een gedicht over geschreven…’

In de galerie, temidden van al die prachtige foto’s, draagt Frogs het gedicht voor. Een intiem optreden, want we zijn maar met z’n drietjes. Het zure zonnige waaiweer met ijskoude rukwinden houdt mensen in hun huis gevangen. ‘Gisteren en vanmorgen is het lekker druk geweest,’ vertelt de fotograaf.

Frogs maakt ons aan het lachen met zijn optreden. Ik maak een paar mooie foto’s van deze oude vrienden. Ik ken hen beiden al meer dan dertig jaar en nog steeds hebben we altijd pret samen!

Even later gaan we ervandoor. Trueman heeft het druk. Hij is bezig met het schoonmaken van een paar oude afdrukken van foto’s van Cruijf op zijn laptop. Er komt zeer binnenkort een boek uit over deze grote ambassadeur van Nederland en zijn foto’s komen daarin!

Wij laten ons terugwaaien naar het huis van Frogs. Daar zit Varkentje op ons te wachten. Heks kan niet meer lopen tegen die tijd, heupen hangen uit de kom. Mijn lichaam is compleet vernacheld. ‘Ik heb er een virusje bij, Frogs, dezelfde ellendeling die jou plaagt, alleen ik heb het natuurlijk tien keer zo erg. Alles doet zeer. Ik kan geen pap meer zeggen, laat staan dat ik worst lust. Ik heb helemaal nergens trek in. Ik wil slapen.’

Mijn kikkervriend brengt me thuis met de auto en gaat ook nog mijn hondje voor me uitlaten. Ik lig de rest van de dag gestrekt. Pas in de loop van de avond ben ik weer een klein beetje aanspreekbaar. Dan brengt Frogs Ysbrandt terug. ‘Het was ondanks alle grieperigheid toch een hele gezellige pasen, Frogsie.’

God wat ben ik blij met zo’n goede vriend. Zonder hem had ik toch mooi liggen creperen dit weekend. Oververmoeidheid, spierpijn, gewrichten uit de kom, griep en honden uitlaten gaat nu eenmaal niet samen.

De lob (1972)

Op een gegeven moment kwam de lob
de bal van de voet van Johan
verschalkte Kees en Ton
ik stond erbij en keek ernaar
met vader en broer in het Haagse Zuiderpark
hark de herinnering aan
de keeper bleef staan
de bal rolde tot voordeel van de een
tot nadeel van de ander
in het levende doel

nu is hij gegaan
ik zie het beeld
het touwtje aan zijn hand
de beweging zo snel
tot de magistrale lob

niemand neemt ons

‘un momento dado’ af.

Rik van Boeckel
24 maart 2016
R.I.P Johan Cruijff

Video-opname van het magistrale doelpunt.

Gurdjieff: Zwiep uit je gewoontepatroon! Hou op met die eeuwige herhaling der slaapwandelaars. Herinner……

images-573images-572
Afgelopen week kreeg ik een aantal wonderlijke verzoeken op LinkedIn. De ene van iemand, die ik letterlijk de deur uit heb gesmeten. Een beer van een vent, dus het was best een indrukwekkende actie van Heks destijds. Een actie waar ik met plezier aan terug denk. Hij had het dik verdiend! Maar dus niet bepaald iemand, om in je netwerk op te nemen. Althans niet onder huidige voorwaarden.
images-571images-570
 
‘Misschien wil hij nog eens goed de wind van voren krijgen of een lekkere oplawaai,’ suggereert de vrouw van mijn acupuncturist ondeugend als ik het haar vertel. ‘Hij is vast alweer een paar affaires verder. En er dreigt er weer eentje aan te slaan’, opper ik, ‘ Dat moet je niet hebben als bindingsanstige!’ roept mijn heksenvriendinnetje uit, ‘Dan moet je snel een andere vrouw van stal halen!’ ‘Inderdaad! Dus nu kan hij die toverheks weer niet vergeten…’, grijns ik terug. We giechelen en verwonderen ons gezamenlijk over zoveel kortzichtigheid en miskleun.  
Unknown-158 Unknown-157
 
Later die week krijg ik nog een verzoek van een vrouw, die me jaren willens en wetens buiten een kring dierbaren heeft gehouden. Dit om te voorkomen, dat Heks haar mond voorbij zou praten. Over iets, dat ze me stomdronken had toevertrouwd. Ook iets waar Heks van over haar nek gaat. En iets waar deze heks heel vaak is beschuldigd. Nymfomane toestanden met de mannen van je vriendinnen. Nou ja, mij niet gezien. En mensen, die zo opereren hoef ik niet in mijn nabijheid, vooral niet nu ik zo’n leuke geliefde heb. Zou ze het soms gehoord hebben en een gokje bij hem willen wagen?  
Unknown-156 hoogsensitief
 
De hele week staat een beetje in het teken van het niet herhalen van oude situaties. Het niet meer ingaan op pijnlijke mensen. Niet dezelfde fouten herhalen. Het opkomen voor mezelf en mijn belangen. De ander zien voor wie hij of zij is. Met alle lullige dubbele bodems. Kleinzielige hebbelijkheden, hebberigheid, jaloezie, angst en andere kenmerken gepaard gaand met een exterieur ego. Eigenlijk best triest om zo’n bouwwerk in stand te houden, daar gaat dan al je energie in zitten.  
BE0lRA-CYAEGux_ Coaching-1-300x197
 
Voor het eerst deze week voel ik iets van ontspanning ergens op de bodem van mijn ziel. Ik begin iets te begrijpen, er gaat een kwartje vallen. Mensen en hun manipulaties, hoe ze hun ziel verkopen om de hand te kunnen leggen op de bezittingen van een ander. De wereld zit er vol mee. Deze arme stakkers, de sloebers met hun ziel onder de arm. Want waar moet je em anders laten, als je em verkocht hebt aan de duvel. Die kan em elk moment komen halen…….  
Het kost je je vrijheid, liegen en bedriegen. Dan krijg je er ook nog een lelijke kop van, vol nare ontevreden trekken en gemene plooien. Maar het ergte is, dat je het allemaal moet onthouden. Je zet jezelf gevangen in een web van leugens. Tot je zelf niet meer weet wat waar is. Van jezelf houden kun je wel vergeten. In feite betaal je een gigantische prijs met manipuleren en stelen.  Je lacht wel lekker in je stiekeme vuistje, maar je lacht alleen. Ongedeelde vreugd is een zuur goedje. Het doet het glazuur van je tanden springen en dat ziet er niet uit. Sta je dan, met je mond vol tanden.  
Hoogsensitief-spin
 
 
Weer keer ik terug bij het gevoel, dat ik goed ben met mijn leven hoe het is. Ik lieg en bedrieg niet. Ik doe mijn best. Ik misgun een ander zijn of haar geluk niet. Ik heb geen dubbele agenda. Ik ben alleen erg kwaad over anderen die dat wel doen. Mensen, waar je het niet bepaald van verwacht. De moderne Scrooge. Alleen nog niet in het stadium van ‘A Chistmas Caroll’. Maar ja: Wat niet is kan natuurlijk nog komen. De originele Scroodge was tenslotte ook stokoud, toen hij tot inzicht kwam en deernis kreeg met minderbedeelden. Zich ging bekommeren om een ziek familielid bijvoorbeeld. De vreugde van het gulle geven ontdekte.  
Hoe ontstaat zo’n Scrooge nu eigenlijk? Ja, dat vraag ik me ook wel eens af. Wat bezielt iemand om zich ten koste van anderen te verrijken? Nou, ten eerste natuurlijk weer opportunisme, hij komt ermee weg. Opvoeding? Maatschappelijke tendensen? Als je wint heb je vrienden. Dat wankele vriendenconcept…..  
Maar uiteindelijk toch voornamelijk karakter. Sommige mensen denken gewoon nog grotendeels met hun reptielenbrein. Hebben voordat de ander het heeft. Neerslaan die tegenstander. Pik in, het is winter. Ik heb ook zo mijn behoeftes zei de nymfomane me jaren geleden. Ze ging naar bed met de mannen van haar beste vriendinnen. Wisten die ervan? Die mannen wel natuurlijk, maar die hielden hun mond vol vriendinnenkont wel. Hypocriete kerels. De dames hebben het nooit geweten.
mindfulness-cartoon520121003111455
 
Heks weet het omdat deze tante Betje mij ook inschatte als iemand met behoeftes, die op die manier aan haar trekken kwam. Wat een belediging! Als ik een lekkere vent in mijn bed wilde kon ik heus wel iets leukers vinden dan een bezette kerel. Gezeur over een vrouw, die je niet begrijpt is bij mij altijd aan het verkeerde adres geweest. ‘Als je vrouw je al niet begrijpt, zie ik het somber voor je in’, was mijn geijkte antwoord, ‘Dan gaat het mij al helemaal niet lukken om een touw aan je vast te knopen.. Begrijp je jezelf eigenlijk enigszins?’  
Ach, wat een scheld-canonnades weer. Wat weet ze het weer allemaal goed, deze Heks. Nou, ik heb ook mijn steentje bijgedragen in onnodig drama….Door schade en schande iets wijzer misschien…..
bezinning
In de keuken staat Frogs achter het fornuis. We zijn samen naar een vernissage geweest. Hij heeft mijn hondje uitgelaten en boodschappen gedaan. Ik heb alvast gehakt gebraden. Nu tikt hij de maaltijd af. Binnen mijn dieet!
Voor mijn neus staat een glas ‘Abadia Retuerta’ uit het jaar 2000. ‘Ik vond hem in mijn keukenkast’, verklaart Frogs. 
Geen cent te makken en toch superrijk. Kijk, dat is nu levenskunst. En ik ben gezegend met de grootste beoefenaars van dit genre in mijn vriendenkring!
309253-evenwichtssubsidie-stenen-over-een-witte-achtergrond-met-bezinning

Blue Monday begint met gebrom. Geluidsoverlast? Dan ligt gehoorbeschadiging op de loer: Eeuwigdurende pieptonen of nachtelijk geflierenfluit……

blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar, depri maandag blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar, depri maandagblue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar, depri maandagblue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar, depri maandag

 Vandaag is het dan weer zover:  Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar. Een begrip in 2005 geïntroduceerd door de Britse psycholoog Cliff Arnall. Dit is zijn formule:

\frac{[W + (D-d)] \times T^Q}{M \times N_a}

Hierin is W een maat voor het weer, D voor de schulden, d voor het maandelijkse salaris, T voor hoe lang geleden het kerst was, Q staat voor hoe goed men nog de goede voornemens volhoudt, M voor het motivatieniveau en N voor het gevoel om actie te ondernemen. Wat de eenheden van de variabelen zijn is een groot raadsel. In wetenschappelijke kringen geldt de man dan ook als een wassen neus. In het triviale circuit wordt hij jaarlijks van stal gehaald.

gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

De dag doet direct zijn naam eer aan: Ik word wakker van een ellendig dreunend geluid. Mijn hele huis staat te schudden. Ik steek mijn hoofd uit het raam. Niets verontrustends te zien. Toch klinkt het als het einde der tijden. Gewapend met oordopjes  probeer ik een uurtje door te slapen. De dreun is nog steeds hoorbaar en voelbaar, dus ik sluimer maar zo’n beetje.

gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

Tijdens mijn hondenronde ga ik eens poolshoogte nemen. Wat ter wereld kan zoveel geluid produceren in de rustige binnenstad, dat de kopjes uit mijn kast trillen? Het blijkt te gaan om een verbouwing bij museum Boerhaave. Een enorme generator staat te schudden en te stampen. Hij gebruikt de steeg hier om de hoek als klankkast, trilt lage tonen via de grond en de omliggende gebouwen, en stinkt ook nog een uur in de wind.

gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

Mannetjes lopen in en uit. Ik spreek ze aan. Niemand weet ergens van, maar ze gaan de schuldige voor me opzoeken. De sukkel, die verantwoordelijk is voor dit misplaatste apparaat. Terwijl ik sta te wachten krijg ik pijn in mijn oren. Hoe houden die mannetjes dat vol? Zonder enige vorm van gehoorbescherming. Want dat is natuurlijk niet stoer. Zorgen voor kwetsbare oren, die stiefkindjes van onze zintuigen. Verbonden met het vrouwelijke, de Fibonacci getallenreeks,  de spiraal. Weer een hele berg trilharen in vele slakkenhuizen om zeep.

f_n = \frac{(1+\sqrt 5)^n - (1-\sqrt 5)^n}{2^n \sqrt 5}

Als er iemand voorbijgangers met een laser in hun ogen zou staan schijnen, dan was het protest vast niet van de lucht! Want daar kun je blind van worden!  Oh, dat is pas erg! Maar hier ligt niemand wakker van. Nou ja, Heks dan. Met haar gevoelige oortjes.

gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

Het verbaast me altijd enorm, hoe slecht de mens zorgt voor zijn gehoor. Halfdove muzikanten zijn eerder regel dan uitzondering. Tegen de tijd, dat je een piep in je oren hebt ontwikkeld is er helaas niets meer aan te doen. Ik ken een paar van die piepers. Ze hebben een ellendig leven, want de godganse dag horen ze keiharde piep en fluitgeluiden, zonder dat daar een bron voor is.

Het wordt voorgebracht door de afgeknapte trilharen in het slakkenhuis gelegen in het binnenoor. Een orgaan ter grootte van een erwt. Gekmakend. En zo gemakkelijk te voorkomen! Met op maat gemaakte oordopjes bijvoorbeeld!

grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

‘Maar die zijn best prijzig!’ zei laatst een muzikant tegen me. ik heb het eens opgezocht. Mensen werkzaam in de muziek, afhankelijk van hun gehoor, hebben niet eens 155 euro over voor het beschermen van dit zintuig! Dat is toch wel heel triest.

De werkmannen bij het museum beginnen geroutineerd met me te flirten. Een aantal mannetjes dat me volstrekt niet serieus neemt verder besluit ik het anders aan te pakken. Ik bel de politie. Ook hier roept men direct, dat er niets strafbaars plaatsvindt. Ik leg het geduldig uit. Decibellen en wettelijke normen. Hoe weinig er nodig is voor gehoorschade. De enorme nadelige invloed van lage bromgeluiden. Er is wel degelijk sprake van laakbaar gedrag!

grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden,

De collega’s van oom agent gaan kijken. Een half uur later is het stil. Toeval? Geen idee. Maar ik ben blij. Ik heb al genoeg last van mijn nek de laatste tijd. De whiplash lijkt helemaal terug van beetje weggeweest. Met de wintervirussen laten mijn spieren het finaal afweten. Dus hoofdpijn zat, ook zonder zo’n irritante brom van buitenaf.

grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, grafiek gehoorschade,gehoor, binnenoor, gehoorbeschadigingen snel opgelopen, gevaar van te harde geluiden, header-blue-monday1bluemonday