Vallen en weer opstaan. Je bent zo sterk, dus doorgaan. Jij redt je wel, ouwe Heks. Misschien helpt een beetje seks…. om er weer tegenaan te gaan. Dat schijnt altijd goed aan te slaan. Bij heksen dan. In de patriarchale godsdiensten is het nog steeds uitermate zondig. Vooral voor het huwelijk. Of als je er als vrouw van geniet…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, je redt je al jaren,’ roept mijn gesprekspartner. Hij heeft net een hele tijd over zichzelf zitten oreren en hij gaat daar na deze uitspraak nog een schepje bovenop doen. Mijn protest verdwijnt in lawaaierige grappig bedoelde wollige weerleggingen. Hij wil nu eenmaal geloven, dat ik mijn hopeloze leventje prima voor elkaar heb. Hij hoort niets van wat ik zeg.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Doodmoe ben ik na ons jubileumconcert. Ik lig eindeloos onderuit, afgewisseld met uitlaatrondes van mijn viervoetige vriend VikThor. Ik besluit toch weer eens iets simpels te gaan koken, na anderhalve maand Thais en Toko. En maaltijden overslaan.

Ja, ik red me wel. Ik heb tegenwoordig meer hulp. Genoeg uren thuiszorg. Daarnaast een allerliefste jongedame, die me met administratieve kutklusjes helpt. En kutklusjes van opruimerige aard. En tot slot een goede vriend, die zich in mijn ingewikkelde financiële situatie heeft vastgebeten. Hij brengt de onderste steen boven, langzamerhand krijg ik weer een beetje zicht op mijn financiën. Nog geen grip.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Daar liggen nog een paar hinderlijke foute narcistische leeuwen en beren op de weg. Heks gaat niet over lijken, dus ik moet geduld hebben. Me niet gek laten maken. Rustig wachten tot het tij keert. Met mijn goede vriend als buffer tussen Heks en haar kwelduivels.

Ik ben in elk geval niet meer in paniek. Bang gemaakt door mijn plaaggeesten, bestookt met verkeerde informatie. Eindelijk staat er iemand achter me. En voor me.

Ik heb dus eindelijk na dertig jaar tobben meer hulp gekregen. Niet van mijn familie. Niet van mijn vrienden, op eentje na dan. Voornamelijk van instanties. En nog is het afzien in slechte periodes. En die periodes volgen elkaar voortdurend op.

Ik kan er dan ook totaal niet tegen als mensen dingen roepen als, ‘Heks, jij redt je wel. Jij bent zo sterk, Bladiebla.’ Lekker makkelijk om te zeggen! Ben je er mooi van af.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Je hoeft niets voor me te doen, ik begrijp heel goed, dat elk huisje zijn eigen kruisje heeft, bovendien kun je in mijn geval wel aan de gang blijven natuurlijk, ik blijf maar ziek, al meer dan dertig jaar, maar zeg niet zulke dingen. Het strookt niet met mijn werkelijkheid. Want de uren thuiszorg en andere hulp ten spijt blijft mijn leven een landerig bestaan. Ik kom tot niets. Er zit kop noch staart aan.

De realiteit is, dat ik nauwelijks iets voor elkaar krijg. Alles wat ik onderneem resulteert in dagenlang geen pap kunnen zeggen. ‘Je hebt het goed vol gehouden,’ zegt Hopla na een middag op een fantasy festivalletje.

Het is waar, ik sta nog overeind. Sterker nog, ik stuiter nog uren door mijn huis na thuiskomst. Pas tegen de ochtend lukt het me om in slaap te vallen. Om de volgende dag hartstikke ziek wakker te worden. Ik heb het goed volgehouden, jazeker, tot ik omviel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Na het jubileumconcert flikker ik voor mijn deur met fiets en al om. Ik heb het bijna gered om heelhuids thuis te komen, maar op het laatste moment gaat het toch nog mis. De medewerkster van het hotel aan de overkant schrikt zich een hoedje. Ze staat heerlijk een sigaretje te roken in de steeg. ‘Help, Heks, wat doe je nu?’

Ook die nacht stuiter ik tot een uur of 5 door het huis. Kapot. Misselijk van moeheid. Maar slapen lukt niet. Mijn hele lijf stampt. Stil liggen is al geen optie.

Afgelopen nacht het ik ook een sluiternacht. Mijn bezoek met zijn eindeloze verhalen, waar ik geen speld tussen krijg, terwijl hij elk verhaal minstens twee of drie keer achter elkaar vertelt, ook de verhalen, die ik al twintig keer eerder gehoord heb….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zijn in mijn beleving zeer onaangename opmerkingen over mijn situatie….. ongetwijfeld goed bedoeld zeg ik maar alvast bij voorbaat. Om jullie de wind uit de zeilen te nemen. Elke kloterige opmerking over mijn leven is altijd goed bedoeld naar het schijnt….. Dit alles helpt niet bepaald mee om mijn lichaam en geest tot rust te brengen.

Ik doe leuke dingen. Het fantasy festival. Het concert. Nu weer een kerstkrans maken bij Hopla. Zo gezellig. Ik geniet hier allemaal intens van!

Dezelfde avond lig ik levenloos op bed televisie te kijken. Met 1 oog open. Met kleren en al. Pas tegen vijf uur ’s morgens heb ik genoeg energie om de hond uit te laten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De dag erna kan ik niet bewegen. Mijn armen zijn helemaal naar de klote. Overal spierpijn. Schouders vastgevroren aan mijn romp. Hoe kreeg ik het vroeger voor elkaar om vijftig van die dingen op een dag te maken? Een uurtje met een snoeischaar in de weer resulteert tegenwoordig in extreme pijnen, wakker liggen, dagenlang bijtrekken…….

Ga dus niet zeggen van ‘Heks, jij redt je wel. Jij doet dat al jaren. Bladiebla….’ Want je weet er niks van. Het eindeloze uitzitten van hopeloze dagen vol pijn en ongemak. De offers, die ik moet brengen om een keer gewoon iets te doen. De eenzaamheid. Vooral dat laatste. Het gevoel er zo ontzettend in mijn eentje voor te staan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zonder liefhebbende familie. Zonder geliefde. Met een hele kleine achterban. De mensen, die ik met enige regelmaat zie, ik bedoel dan wekelijks of maandelijks, zijn thuiszorgmedewerkers of fysiotherapeuten. Of mijn homeopaat of acupuncturist…..

Een handvol trouwe vrienden zie ik goddank ook nog met enige regelmaat. Die houden me in de lucht! Vooral mijn oude vriend, die me met mijn financiën helpt.

Dan zijn er nog de mensen, voor wie ik voor mijn gevoel een projectje ben geworden. Even eens in de zoveel maanden vijf minuutjes bij Heks langs….. Niet eens lang genoeg om de jas uit te trekken. Ook weer goed bedoeld. Toch maken zulke bezoekjes me heel verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks moet het in zo’n geval niet in haar kop halen, om te zeggen hoe de zaken er echt voor staan. Dat wordt niet gewaardeerd.

‘Jij redt je wel Heks. Jij bent altijd zo positief. Jij bent sterk. Ook al flikker je met fiets en al om, je staat toch weer op. Je zit je eenzaamheid uit. Je laat je beledigen door vrienden, die je situatie bagataliseren, om ervan af te zijn en maakt er een grap van. Ja, jouw leven is top.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig zijn de metingen bij mijn acupuncturist sinds de operatie aan mijn mond van afgelopen zomer veel beter. Volgens mij bestaat er een verband. Stiekem hoop ik dat ik van die verbeterde metingen ook iets ga merken op termijn. In de vorm van energie. Want van alle mankementen is het gebrek aan energie het ergste.

Pijn kan ik mee leven. Een hotseflotsig lijf ook. Maar zonder energie kom ik tot niets. Kom ik nergens. En laat dat gebrek aan energie nu een hoofdkenmerk van ME zijn………. De chronische vermoeidheidsziekte. De vage onbegrepen kwaal van een zootje uitgeputte medemensen.

Ja, ik red me wel. Samen met een klein legertje hulpverleners en een paar dierbaren. Het is een moeizame bevalling, dat wel. Maar ik blijf de grenzen van wat wel mogelijk is opzoeken. Ik ga ook weer nieuwe uitdagingen zoeken. Zoals de vervolgopleiding van de Heksenschool! Dan blijft het een beetje leuk.

Dit is gewoon een leven. Een leven van iemand met een chronische ziekte. Iemand, die ook iemand is. Ook al maakt zo’n ziekte je een soort niemand. Als je niet uitkijkt! Gewoon een leven. Mijn amoebe-leventje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oude vriend ontmoet dubbelganger van Heks. Helemaal in Edinburgh. Het roept allemaal herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Kijk: Een piepjonge Frogs, Blonde Buurman, Trui, Tweelingbroer en Heks…….

Feestende mensen in de eighties

Rechts: Blonde Buurman
Heks heeft kapsel ‘Afdakje”

Vandaag alweer een rustige dag. Het blijft snotteren in Huize Heks. Het is een hardnekkig virus, dat zich heeft vastgebeten in mijn slijmvliezen. Heks heeft er de pest in. Ze wil er vanaf. Leuke dingen doen. Misschien zelfs sporten…. Maar ik breng het niet veel verder dan mijn hondje uitlaten.

Kapitein Eenoog met papegaai

Kapitein Eenoog

Na een heerlijke wandeling door een zonnig bos ga ik weer lekker in de relaxstand. De katten draven door het huis, op zoek naar wat vertier. Ze zetten in no time mijn opgeruimde huis op zijn kop. Tuig.

IMG_3470IMG_3480IMG_3482

Als ik mijn computer open vind ik een heel grappig berichtje. Gisteren kreeg ik een mail van een oude Schotse vriend. Hij woont al sinds jaar en dag in Zwitserland, maar gaat regelmatig even naar ‘huis’.

Hi Heks, I was buying whisky in Edinburgh Airport last Friday, when I thought I saw you at the perfume counter.I almost said hello, but thought it couldn’t be you, as you looked just the same as last time I saw you all these years ago. If it was you,you looked fantastic,and I’m very sorry I didn’t say hello.xxx

Het beroemde Fazantendiner

Het beroemde Fazantendiner, achterin zie je nog net de kuif van mijn tweelingbroer, die kwam toevallig die avond eten. Hij wist niet wat hij meemaakte!!!!!

Ik stuurde hem een flatteuze foto en schreef:

Hi Jim, You’re right, I still look fantastic, but I was here in Holland at that time….. So nice to hear from you. Hope to see you for real soon, with the whisky….

IMG_3474IMG_3472

man crashed met fiets

Deze Schot heeft de hele tijd die rode neus gedragen…
Overal zag hij mogelijkheden voor een mooie foto……

Hij was het met me eens:

So you do! Glad I didn’t say hello to the poor woman in the airport ( I imagine myself running up to her,saying,’Heks-Heks) I might have been arrested. 😉 Always love to you. xxx

Haha, the idea is so funny!!!!! Love you too , xxxx

man slaapt in gitaarkoffer

Deze Schot sliep zijn in gitaarkoffer
Heks en hij aanbaden samen ‘Big Salmon’

Het is ook heel erg grappig, want mijn naam in de Engelse taal betekent zoveel als lul, pik of piemel. Ik zie hem voor mijn geestesoog worden afgevoerd, terwijl een wildvreemde vrouw hem verbijsterd nastaart.

Tijdens mijn vele reisjes door de Schotse Hooglanden heb ik de wildste reactie’s gekregen op mijn naam. Sommigen weigerden em uit te spreken, anderen gaven me stomweg een andere naam. Waar ik dan natuurlijk niet naar luisterde. Het is me wel gebeurd, dat er iemand midden op straat ging liggen lachen, hij lag letterlijk dubbel. Ik was op dat moment echt stomverbaasd. Wat was hier nu aan de hand?

De roem van mijn naam was me vooruitgesneld. De man in kwestie kon maar niet geloven, dat ik echt zo heet. Later is hij een goede vriend geworden. Op een dag dook hij met een andere Schotse vriend op voor de deur van het studentenhuis in Leiden, waar Heks toen woonde. Met een paar dode fazanten. Dat resulteerde in een memorabele dinnerparty in mijn piepkleine studentenkamertje. Ik had zo’n twintig mensen uitgenodigd…..

De vogels moesten eerst nog geplukt worden, dus het was al ruim na middernacht, voordat mijn gasten eindelijk iets te eten kregen. Maar het was heerlijk! Het wachten was geen probleem. Er was whisky. Er werd muziek gemaakt, gezongen, gedold…..

draak en prinses

Heks en haar grote vriend

De twee heren hebben  een tijdje op mijn studentenkamertje gelogeerd. Ik moest tentamens leren, tussen alle festiviteiten door. Op een avond bleven ze me maar aan het lachen maken. De één kroop onderstboven in een taps toelopende slaapzak door de kamer, roepende dat hij een ‘escargot’ was… De ander probeerde een condoom over zijn hoofd te trekken en op te blazen. Wat uiteindelijk lukte….

“Hou op, stel idioten, ik moet slapen!’ ‘Ga dan gewoon zelf met een condoom om je hoofd studeren’, kreeg ik te horen. Waarop we weer van alles gingen verzinnen rondom dit thema. Zoals een bankoverval, heel handig als je niet herkend wilt worden. Overval veilig, draag een condoom!

Buikpijn van het lachen en een enorm slaaptekort… Maar mijn tentamen heb ik toch gehaald!

drie mensen

Een hele jonge Frogs en Heks met alweer en Schot