Van de wal in de sloot. Heks maakt een klapper, maar houdt zich groot. Halfzijdig bont en blauw incasseer ik nog een domper. De dag begon zo vrolijk en nu ben ik weer somber. Heksje huilt, Heksje lacht. Dat laatste echter niet vandaag.

Opgewekt smeer ik een make upje op mijn grijnzende smoelwerk. Ik heb zowaar een nachtje 7 uur achter elkaar geslapen. Een unicum! Buiten stampende koppijn heb ik er een geweldig goed humeur aan over gehouden. Zo goed, dat ik me echt leuk aankleed en een kwast over mijn bleke toet trek. Zo.

Koffie er in. Pijnstillertjes er in. Beesjes eten geven. En nu prikken halen bij de huisarts. Opgewekt klim ik op mijn fiets. Mijn hondje braaf dravend naast me haast ik me naar de doktsterspost.

Onderweg vind ik een regenjas. Hij ligt gewoon op straat te dweilen. Het is precies zo’n jas, die ik al een tijdje ambieer. Flinterdun maar wel waterdicht. Alleen de legergroene kleur vind ik nogal saai. ‘Ik had liever een knalgeel exemplaar gevonden,’ kijk ik dit gegeven paard in de bek.

De doktersassistente jast vakkundig drie prikken in mijn lijf. Eentje in mijn schouder, eentje in mijn bovenbeen en de laatste in mijn bil. Bij elke prik spring ik eventjes tegen het plafond. Mijn zenuwstelsel staat al weken op tilt. Vandaar.

Intussen kletsen we opgewekt over het voordeel van een goeie legging boven zo’n kutpanty. ‘Dit zwarte exemplaar is ongeëvenaard sterk. Het lijkt wel een broek!’ prijs ik de mijne aan, niet wetende, dat deze ijzersterke legging binnen een kwartier zwaar op de proef zal worden gesteld.

Bij de balie regelen we nog de nodige recepten. LDN bijvoorbeeld. Moet ik zelf betalen. Kost me zo weer 120 euro. En de citrusinjecties. Moet ik zelf betalen. Kost me zo weer 75 euro. En de medicinale cannabis. Moet ik zelf betalen. Kost me ook weer honderden euro’s.

Krijg ik eigenlijk nog wel eens wat vergoed? Nou, af en toe. Ibuprofen bijvoorbeeld.

Dan nu snel naar huis. Onderweg even het hondje uitlaten. Ik lijn mijn dier aan en stap op mijn fietsje. Net als ik lekker op stoom ben kom ik een oude vriendin tegen met haar hond. Die loopt los. Even goed opletten, dat hij niet voor mijn fiets langs naar mijn hondje toe rent. Ik kijk en groet en val op mijn snoet. Met een grote klap lig ik op mijn linkerzij.

Wat gebeurde daar nu?

De gevonden jas viel op de grond en mijn wiel gleed weg over die gladde nattigheid…… ‘Het kwam door je jas,’ roept een hevig geschrokken vriendin. Ze voelt zich een beetje schuldig merk ik, want de jas ontglipte me net toen ze me vrolijk groette.  Een ongeluk zit altijd in een klein hoekje.

Heks is helemaal gek van de pijn. Mijn hele linkerkant schreeuwt het uit. Een diep gebrul stapelt zich op in mijn borst. Maar ik moet ook echt naar huis nu, want ik heb een afspraak.

‘Laat me maar.’ wimpel ik de geboden hulp af, terwijl ik mezelf bij elkaar hark. Ik wil niet gaan brullen nu. Of keihard huilen. Houterig hijs ik mijn pijnlijf weer op die klotefiets. Ik gooi mijn hondje onderweg nog een park in. Terwijl hij drolletjes draait brul ik het uit. Een ellendig geluid worstelt zich omhoog vanuit deze venijnige binnenbrand. Tranen druppen mijn make up richting kin. Die moeite had ik me dus ook kunnen besparen.

Ik verman me en fiets het laatste stuk naar huis. Vraag me niet hoe. Het regent pijpenstelen intussen, dus mijn tranen vallen niemand op. Thuisgekomen neem ik de schade op. Blauwe linkerelleboog, paarse linkerheup en een zwarte linkerknie met schaafplek. Bovenkant linkervoet is ook flink geraakt alsmede gek genoeg mijn rechteronderarm…. De superieure legging is nog heel.

Ik druppel jodium op de wond en knip een grote pleister op maat. Dan gaat de bel. Rozenhart komt me helpen met van alles en nog wat.

Geschrokken geeft ze me een glas water. Het duurt zeker een kwartier voor ik weer aanspreekbaar ben. Wat een verdriet om zoiets stoms als van mijn fiets vallen. Het is alweer de zoveelste keer dit jaar. ‘Ik wil dat toch wel melden bij die man, die met die scootmobiel bezig is. Want het is echt niet normaal om zo vaak van je fiets te vallen….’ zegt Rozenhart.

We ontdekken, dat we belangrijke post over de aanvraag van de scootermobiel, zoals de man van de gemeente dit voertuig consequent noemt, hebben gemist. Hij heeft zeker een maand geleden al een uitgebreide brief hierover gestuurd. Die is ons compleet ontgaan. Ik vond al dat het zo idioot lang duurde allemaal.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dan gaan we aan de slag met vragenlijsten van de psycholoog. Daar staat iets alarmerends in. Namelijk dat ik in een ongecontracteerd traject ben beland. Hoe kan dat nu? ‘Je hebt toch alleen de gecontracteerde praktijken voor me uitgezocht?’ vraag ik aan Rozenhart. Ik heb haar namelijk op het hart gedrukt, dat ik uitsluitend met deze praktijken in zee wil gaan. Ik betaal al genoeg zelf.

‘Maar sommige niet gecontracteerde praktijken worden toch vergoed,’ riep ze toen als antwoord. ‘Ja, dat zeggen ze misschien, maar ik weet uit jarenlange ervaring, dat dit toch problemen kan opleveren. Dus ik wil alleen met gecontracteerde hulpverleners in zee. Ik wil niet voor rare verrassingen komen te staan…..’

En wat blijkt? Rozenhart heeft een ongecontracteerde club opgeduikeld. ‘Maar ze hebben alleen geen contract met Menzis en CZ,’ probeert ze me gerust te stellen. Heks is er niet gerust op. Ik google Nationale Nederlanden en CZ en vind direct een alarmerend bericht. CZ is een soort overkoepelende zorg-inkoopclub van diverse verzekeraars. Waaronder Nationale Nederlanden. Mijn behandeling word dus niet vergoed.

Rozenhart gaat bellen met de psychologen-praktijk. Die bevestigen dat ik een deel zelf zal moeten betalen. Slechts 10%. Een behoorlijk bedrag als je in aanmerking neemt, dat ik voor een langdurig traject ben aangemeld en ik minstens 1 keer per week een sessie zal krijgen en dat misschien jarenlang…..

Mijn hart vult zich met wanhoop. Na een jaar zoeken en overal weggestuurd worden ben ik nu eindelijk binnen bij de verkeerde club. Doordat iemand weer eens een keertje niet naar me heeft geluisterd. Want ik heb luid en duidelijk gezegd, dat ik niet wilde, dat er ook maar gekeken zou worden naar ongecontracteerde praktijken. Ik had nota bene een waslijst met alle door mijn verzekering gecontracteerde hulpverleners opgezocht.

‘Ik zoek het verder voor je uit,’ zei Rozenhart toen. En zie hoe dat heeft uitgepakt. Heks zit weer met de gebakken peren. Ik kan weer wekelijks gaan lopen dokken.

Wat mankeert mensen toch, dat ze niet naar me luisteren?

‘Sorry Heks,’ zegt Rozenhart. Ze voelt zich vreselijk over deze ontwikkeling. Dat is duidelijk te zien. Heks is er eventjes klaar mee. Straks heb ik een afspraak met de psychologe. Wat moet ik daar nu allemaal mee aan? Gewoon maar weer diep in de buidel tasten en dit ook maar weer gedeeltelijk zelf betalen? Mijn hoofd is helemaal murw van al dit gedoe.

Bont en blauw doe ik Rozenhart uitgeleide. Dan kruip ik in bed. Mijn hulp is intussen gearriveerd en ik kan even niet tegen het geluid van de stofzuiger. Ik wil het liefst mijn kop er af zagen. Ik ben al opgestaan vanmorgen met barstende koppijn. En nu ben ik ook nog bont en blauw. En helemaal door elkaar geschud door die klapper. Wiebelig en huilerig……. Mijn goede humeur is verdwenen als sneeuw voor de zon.

Waarom? Kan er nu nooit eens iets gewoon goed gaan?

 

 

Een goed begin is het halve werk. Zet dat maar op mijn zerk. Gelukkig overleef ik de heenreis naar Biezenmortel! Aftrap van een heerlijke Boeddhistische retraite in de traditie van Thich Nhat Hanh.

Donderdagmiddag rijd ik naar Brabant. Heks gaat in retraite! Ik ben van plan op tijd te vertrekken. Daarom neem ik een ruime marge, zodat ik alles rustig kan doen. Hond wegbrengen, alles klaarzetten voor katten, spullen bij elkaar rapen en inpakken…… Iets later dan gepland ben ik dan eindelijk op weg: Als het goed is kom ik ruim een uur te vroeg aan.

Mijn auto zit vol warme kleren, dekbedden en voedsel. Op het laatste moment knikker ik nog een pak brood, rijstwafels en ontbijtgraan in mijn tas. En een bak aardbeien en blauwe bessen. Er is dan wel een dieetkok aanwezig en ik heb uitgebreid ingevuld wat ik allemaal niet mag consumeren, maar ik vertrouw het zaakje niet. Door schade en schande wijs geworden zeg maar.

Het is druk op de weg. Het zonnetje piept tevoorschijn. Het verkeer valt volledig stil. Stapvoets gaat het richting Utrecht. We sjokken en masse om dit hopeloze knooppunt heen op weg naar het volgende struikelblok: Den Bosch…..

Mensen doen weer de raarste dingen tijdens dit oponthoud. Een man zwalkt van de ene rijbaan naar de andere. Geen richting aangeven. Niet kijken. Hij schiet als een ongeleid projectiel vanaf de rechterbaan voorlangs, talmt eventjes pal voor mijn snufferd en lanceert zijn bolide vervolgens naar de baan links van me. Heks heeft nauwelijks de tijd om vol op de rem te gaan staan: De man heeft niets door. Achter me schrikken ze zich ook dood.

images-2

Hij heeft zich toch vergist realiseert hij zich al snel, want mijn baan gaat sneller. Geïrriteerd kijkt hij op van zijn bezigheid, terwijl ik hem voorbij tuf: Hij zit fanatiek te smsen, terwijl hij tegelijkertijd gewoon aan het rijden is! In een hectische file! Geen wonder, dat hij bijna op mijn auto zat!

Als ik langszij kom wijs ik op mijn voorhoofd. Draai een rondje naast mijn oor: ‘Kierewiet!’.  De kerel komt achter me aan en doet zijn raampje open. Nijdig kijkt hij me aan: Wat of ik heb?

‘Meneer, U rijdt me zojuist bijna aan en heeft het niet eens in de gaten. Het is dat ik vol op mijn rem ben gaan staan, tot ontzetting van het achteropkomende verkeer. En mezelf: Ik heb al een whiplash door net zo’n ‘oplettende weggebruiker’, maar niet heus, als u. En dan zie ik dat u gewoon zit te smsen tijdens het rijden in een file! Dat moet u toch niet doen!’

‘U heeft me zojuist bijna de doodschrik bezorgd, houdt op met smsen in de auto! Zo vallen er nog doden en dat is echt niet denkbeeldig.’ ‘Sukkel,’ denk ik erachteraan, ‘Ongelofelijk asociaals stuk vreten.’ Een vriendin van me is een paar jaar geleden platgewalst door achteropkomend verkeer. Ze heeft het niet overleefd. De man kijkt perplex. Hij een gevaar op de weg? Hij heeft echt geen idee waar ik het over heb, de stumperd.

Nou ja, dat begint weer lekker. Enigszins oververhit en met anderhalf uur vertraging kom ik aan in Biezenmortel. Ik ben net te laat voor het eerste programmaonderdeel: Gezamenlijke zitmeditatie. Ik koekeloer om de hoek van de deur van de meditatiehal en besluit op de gang te wachten. In stilte. Ademend. I have arrived, I am home……

Een kwartiertje later schuif ik de zaal in. Ik ben niet de enige, die vast heeft gezeten in het verkeer. Uren later daagt er nog iemand op uit Haarlem. Zij heeft het veel erger te verduren gehad, omdat ze een uurtje later dan Heks was vertrokken……..

Op het podium zit mijn vriendin de non. Haar gezicht splijt in een stralende lach als ze me ziet. Ook Kras is al gearriveerd. Ze is met de trein gekomen, op de scootmobiel, een hele onderneming. Vanmorgen heb ik haar bagage opgehaald. ‘Anders moet je zo sjouwen , geef je spullen maar aan mij mee.’

Een faliekante communicatiestoornis. Als ik haar bagage in de auto wil zetten blijkt het slechts om een zak beddengoed en handdoeken te gaan. ‘Joh, ik neem gewoon niet veel mee. Haha, echt, je hoeft verder niets in je auto te stoppen, alles gaat gewoon mee op de scootmobiel. Ja, mijn fototoestel ook. Misschien wil ik onderweg wel wat plaatjes schieten….’

Daar sta je dan met je goede bedoelingen. Het zal een terugkerend onderwerp worden dit weekend. Wat doe je voor de ander en waarom? En is het nodig? ‘Thich Nhat Hanh heeft het in één van zijn boeken over het aanbieden van Doerian in dit kader,’ weet Kras te melden. Alhoewel ze pas een week met Boeddhisme bezig is heeft ze zich het onderwerp al aardig eigen gemaakt……

‘Lekker, Doerian, mmmmmm…’ Heks houdt heel veel van dit stinkende rottige goedje. Een ware delicatesse! Thay vindt het niet lekker, hij houdt er zelfs helemaal niet van. Soms komen er mensen naar hem toe om zo’n bijzondere vrucht met hem te delen. Goedbedoeld natuurlijk. ‘Maar ze hebben niet goed naar me gekeken, naar wat ik nodig heb,’ aldus onze leraar.

‘Ik krijg heel veel Doerian aangeboden, Heks, ook hier,’ Kras noemt voorbeelden op van allerlei dingen die mensen met de beste bedoelingen ongevraagd voor haar lopen te doen. Of haar zomaar uit handen proberen te nemen.

Grappig. Dat heb ik nu nooit. Of zelden. Of in elk geval beduidend minder. Ik krijg slechts met enige regelmaat allerlei aanbevelingen van vage edoch peperdure wetenschappelijke niet bewezen behandelingen tegen stress, die ik nodig moet gaan volgen. Zodat ik mijn klachten niet in stand houd. Huh? Tja. Kots en braak zullen we maar zeggen.

Nog voor we ons op onze kamer hebben geïnstalleerd krijgt Kras een éénpersoonskamer aangeboden. Zomaar. Omdat ze er zo gehandicapt uitziet.

‘Ik wil het niet hebben,’ roep ik direct. Ik moet er niet aan deken om met een wildvreemde op de kamer te liggen. Met al mijn hulpmiddelen, de medicinale cannabis, het hopeloze slapen, de pijn in mijn donder en noem maar op. Kras en Heks zijn wat dat betreft aan elkaar gewaagd. Bovendien ben ik sowieso graag samen met mijn vriendin. ‘Lekker egoïstisch, Heks,’ plaagt mijn maatje, ‘Je denkt ook alleen maar aan jezelf…’

Niemand die mij overigens een éénpersoonskamer aanbiedt. ‘Jij roept iets heel anders op bij je medemensen, Heks. Met al je hoedjes en je wilde outfits. Als ze jou zien dan denken ze waarschijnlijk: Dat wijf krijgen we wel!’ Kras zit hartelijk te lachen, ‘Ik heb ooit zo’n geliefde gehad. Ook gehandicapt overigens, maar ondanks dat ontlokte ze precies dezelfde reactie aan haar omgeving als jij!’

Na de eerste introductie worden we ingedeeld bij onze tijdelijke ‘familie’. Ik zit bij Zuster Orchidee, mijn favoriete geliefde nonvriendin, in de groep. Kras moet helaas ergens anders heen. Eigenlijk. Maar er wordt direct een mouw aan gepast als we gaan protesteren. ‘Kom maar gezellig bij ons, het wordt wel een hele grote familie, maar het is helemaal ok.’

Oh, wat is het fijn om hier te zijn. Ik kom allemaal oude bekenden tegen, sommigen heb ik al jaren niet meer gezien. Maar het overgrote deel der deelnemers zijn helemaal nieuw voor mij. Wat is de Nederlandse Sangha toch actief. Thay heeft behoorlijk wat volgelingen in ons kikkerlandje. Zijn boodschap van verdraagzaamheid, openheid en interzijn slaat aan bij ons handelsvolkje. Antigif tegen onze Calvinistische volksaard!

Samen met Kras haal ik mijn spullen uit de auto. ‘Ideaal zo’n scootmobiel,’ verzucht ik als  ze met haar kar afgeladen naast me snort. Mijn kussen, dekbed, extra deken, truien, vest, koeltasje, voedselvoorraad en toilettas kunnen allemaal in één keer mee. Ik hoef alleen maar mijn koffertje op wielen achter me aan te rollen.

‘Jeetje, Heks, nu pas begrijp ik waarom je speciaal naar me toe kwam vanmorgen om mijn bagage op te halen. Jij sjouwt gewoon je halve huisraad mee! Best lief eigenlijk dat je aan me hebt gedacht.’

 

Uiteindelijk blijken veel van de meegebrachte spulletjes goed van pas te komen. Heks heeft niet geheel voor de kat zijn viool lopen zeulen…….

Plum Village

Stichting Leven in Aandacht

Unknown-126

 

 

 

 

Heks loopt weer lekker te schelden de laatste tijd. Is het je opgevallen? Maar geen nood : Uit onderzoek is gebleken dat veel schelden zonder meer gekoppeld kan worden aan een bijzonder grote woordenschat en een geweldig hoog IQ, kukeleku!

Vandaag alweer een dag. Het gaat maar door. Fantastisch natuurlijk. Je zou raar opkijken als het opeens ophield. Toch verzucht ik momenteel bijna dagelijks ’s avonds laat dat ik blij ben dat het er weer opzit. Ik heb mijn best weer gedaan. Opgestaan, beesten eten gegeven, gewandeld en uiteindelijk iets eetbaars in mezelf gepropt. Dat laatste schiet er nogal eens bij in moet ik eerlijk toegeven.

En dat allemaal met een extreem pijnlijk lijf.

‘Au,’ schreeuw ik mezelf wakker als ik me omdraai in bed. Met moeite sleep ik me er vervolgens uit. Ga weer eventjes in de woonkamer zitten. Beetje medicinale cannabis dan maar. Weer verder proberen te knorren. Of toch maar weer televisie kijken? Omdat pijn me verhindert weer in te slapen. Kortom: Doorwaakte nachten.

‘Auwwaaww,’ kreun ik als iemand me omhelst ter begroeting. Verschrikt deinst hij terug. Maar zelfs de geringste aanraking is nog te pijnlijk. Naar me wijzen doet al zeer.

Ik gil het uit bij de fysiotherapeut. En na de behandeling voel ik me nog net zo belabberd als ervoor. Bovendien is de boel door al dat gewroet en geknijp nu helemaal overprikkeld. ‘De bovenkant van je rug zit helemaal vast, de wervels en zenuwbanen zijn zwaar geïrriteerd, ik heb het wel iets losser gekregen,’ koelbloedig steekt mijn fysio er nog een naald in.

Ik voel inderdaad nog wat losspringen hier en daar. Maar het is een druppel op een gloeiende plaat. Of beter gezegd op een gloeiende draad, want zo voelen mijn zenuwbanen momenteel. Het enige wat me rest is bewegingsloos televisie kijken. Maar dat kan nu eenmaal niet altijd. Je hebt zo wel eens je verplichtingen…..

Ik prop mezelf vol pijnstillers. Niets schijnt te werken. Een ontspoorde zenuwbaan vlamt vanaf halverwege mijn rug door spieren en pezen mijn linkerarm door. Een soort hevige kiespijn in mijn ledemaat. Dag en nacht niet aflatend. Alleen kun je een kies nog verwijderen. Desnoods zelfs met een touwtje en een deur. Bij zo’n arm ligt dat lastiger.

Ik zie dan ook niet zoveel mensen. Twee keer per week mijn thuishulp. Twee keer per week de doktersassistenten. En ook een paar keer per week de fysiotherapeut. De dierenarts heb ik ook gezien gisteren. En dan ga ik natuurlijk naar het koor. Een hoogtepunt in de week.

En dat is het dan wel zo’n beetje over het algemeen. Door de bank genomen. Triest inderdaad.

Niet zo gek dat ik in mezelf loop te leuteren. Ik probeer het tegen te gaan, maar ik draai me om en ik klets alweer uit mijn nek. Hopeloos. Zonderling.

Ook niet vreemd dat ik behoorlijk kan schelden. Er valt gewoonweg genoeg te mopperen. Vooral als ik heel moe ben. Dagelijks dus. Afgeven op alles en iedereen, mijn miserabele amoebe bestaan, de verdorven mensheid in het algemeen en de prachtige ‘Welt an sich’. Want alles moet er dan aan geloven.

In de meest bloemrijke bewoordingen maak ik overal gehakt van. Het heeft een goddelijk aspect, een zeker Shiva element: Ik mag dan niet al te geslaagd zijn als schepper van mijn eigen leven, ziekte/armoede/eenzaamheid, de andere kant van het spectrum beheers ik als geen ander! Ik ben een uitstekend vernietiger van mijn eigen universum. Verbaal dan. Fysiek geweld is me vreemd.

Intussen word ik ook gek van de troep hier in huis. Soms ruim ik een hoekje op, maar andere hoeken van de kamer groeien intussen helemaal vol met rommel. Mijn kledingkast lijkt te jongen. Als ik al eens iets weggooi komt het tienvoudig terug……

Ik sleep spullen mijn huis uit, maar door de achterdeur sluipen de frutsels en hebbedingen weer gewoon naar binnen. Een nauw bedwongen chaos. Een tijdelijk evenwicht. Dat is het best haalbare hier in huis. Al jaren……

Klaag, klaag, zeur, zeur……

Vanmorgen lees ik een magazine online. Geen idee waarom dat steeds opduikt in mijn digitale brievenbus. Meestal smijt ik het direct weg, maar vandaag lees ik een artikel waar ik helemaal van opvrolijk.

In jezelf kletsen? Een chaotisch huis? Schelden als een bouwvakker? Het zijn allemaal tekenen van een grote woordenschat en een hoog IQ. Helemaal niet erg dus. Een pak van mijn hart.

Niets om je voor te schamen. Ik hoef niet langer pogingen te doen mijn scheldkannonades  terug te dringen. Laat staan me extreem in te spannen om al die overbodige troep op te ruimen. Ook kan ik met een gerust hart de stilte hier in Huize Heks verbreken voor een gezellig kletspraatje met mezelf. Het is normaal voor iemand met zo’n hoog IQ en ruime woordenschat!

Wat een opluchting toch weer. Want zeg nu zelf, een Toverheks met maar liefst zeven zeven-sloten-tegelijk-katten en ook nog een schattig wonderhondje is al zonderling genoeg. Toch?

 

 

 

VikThor de Tractor, Het Geheime Kanariepietengenootschap, de kracht van ja zeggen tegen nee, en bubbelen tot je erbij neervalt: Heks verjaart! En het eerste wintervirus komt te paard……

De gehele afgelopen week dweil ik maar zo’n beetje in de rondte. Ik laat me prikken en kneden door diverse therapeuten, maar veel helpen doet het niet. ‘Is het niet gewoon viraal?’ app’t een vriendinnetje, ‘Mijn lief heeft zich ook een paar weken enorm beroerd gevoeld. Doodmoe vooral. Nu gaat het weer iets beter, hij is weer aan het werk.’

Haar man heeft ook wat gezondheidsitems. Hij behoort zonder meer ook tot de Nationale Kanariepietenbrigade! Net als Heks. Dit geheime genootschap heeft tot taak om als eerste van zijn of haar denkbeeldige stokje te vallen bij viraal en bacterieel gevaar. Ook testen van ongezonde inpandige eindeloos herververste lucht behoort tot ons werkgebied.

Als wij bijvoorbeeld plotseling omvallen na het aanzetten van zo’n foute airco, dan kun je ervan verzekerd zijn dat je te maken hebt met een ‘ziek gebouw’. Ik spreek uit ervaring.

Denk nu niet dat het kanariepietensyndroom je in dank wordt afgenomen. Over het algemeen willen zakenlieden helemaal niet horen dat hun gebouw ziek is, of hun bedrijf knettergek om een airco aan te sluiten op een oud en vies buizensysteem. Liever laten ze de helft van de werknemers gestrekt afvoeren, de kanariepieten voorop, dan toe te geven dat ze fout zitten!

In vroeger tijden namen de mijnwerkers kanaries mee om te waarschuwen voor brandbaar mijngas (methaangas) en giftig koolstofmonoxide gas. De kanaries gingen namelijk al bij kleine concentraties van het gas van hun stokje.

De afgelopen week begin ik ook weer eens te lezen in een boek over ‘De kracht van JA!’ van John Kalse. Ik ben twintig jaar geleden bij de man in de leer geweest naar aanleiding van zijn boek ‘Creëren vanuit je bron.’ Heks had een geweldig leuke week, maar ik heb er verder weinig aan gehad.

Alles wat ik zat te creëren vanuit mijn bron was hopeloos. Ik werd precies in die tijd opnieuw ziek na te zijn blootgesteld aan een foute airco. Ook kreeg ik een relatie met een volstrekte eikel. Mijn kinderwens eindigde in een miskraam. Ik moest vervolgens ook nog eens flink onder het mes.

Mijn vriendenkring ontplofte, mijn buurman en goede vriend veranderde in de psychopaat die hij altijd al was, nadat ik vriendelijk bedankte voor zijn plotselinge avances.  (Ik was een tijd vrijgezel na de relatie met de eikel). Helaas was de Boze Buurman op zijn knakworstje getrapt na te zijn afgewezen! Of op zijn schamele waxinelichtje, wie zal het zeggen?

Hij sloeg mij en mijn auto total loss en treiterde jarenlang stiekem mijn hond. Hij jatte mijn krant en ik kreeg vreemde hoge gas/licht en -waterrekeningen. En ga zo maar door. De lijst is eindeloos……

Daarnaast trakteerde het wonderschone leven me als bonus op RSI en een stevige Whiplash. Bovenop de ME en Fibromyalgie. ….. Niet bepaald de dingen die ik in mijn leven wilde creëren. Min of meer het tegenovergestelde……

Er waren nog een paar bijzonder traumatisch nare zaken, die ik met de beste bedoelingen blijkbaar toch heb zitten creëren, maar daar wil ik echt niet meer over praten. Laat staan schrijven…..

Ik was na enige tijd nstuurlijk wel klaar met het idee dat je je eigen leven creëert. Nog voordat de maakbare samenleving werd gelanceerd vond Heks het al een waardeloos concept. Die levensvisie is alleen maar prettig voor succesvolle narcisten. Niet voor kanariepietjes…….

Een goede representant van god zijn is nog niet zo eenvoudig. Het eindigt ook niet altijd goed, vraag maar aan de Zoon van god. Die werd als beginnende dertiger al vastgespijkerd aan een kruis……

Maar goed. Ik bak er dan ook niet zoveel van. Van dat creëren van geluk en vervulling. Ik koester ook niet langer de overtuiging dat het daarom gaat. Als ik dat ooit al heb gedaan.

Maar nu dan ja. De kracht van ja. Nou ja zeg! Ik zeg al een hele tijd NEE.

Geen zin meer in dit, ik wil dat niet meer. Geen gezeik meer aan mijn kop, niet meer altijd de underdog zijn of het zwarte schaap. Geloof er geen donder van, moet je niet mee aankomen en ga zo maar door. Hou op, schei uit! Nee, nee, nee. Als een kleuter in zijn peuterpubertijd. Louter nee.

‘Je kunt ook ja zeggen tegen je nee,’ schrijft John. Oh ja? Ik probeer het direct uit. En het is geweldig! Want al dat ‘ik heb het gehad, ik wil niet meer etcetera’ zadelt me met een vreselijk gevoel op. Ik herken mezelf niet meer als ik weiger te luisteren naar een zielig zuigverhaal. Stiekem zeg ik dus nee tegen mijn nee……

Huh?

Nee toch zeker!

Dat gaat veranderen!

puppycusus04

Vrijdagavond ga ik met de buurvrouw naar puppycursus. In haar leven spelen problemen waar de honden geen brood van lusten. Laat staan puppies! Dagenlang luisteren lukt me niet meer. Maar een uurtje samen iets leuks doen pakt geweldig uit!

Heks heeft haar persoonlijke fotograaf! Het gehele uur schiet ze het ene plaatje na het andere. En mijn buurvrouw verzucht de eerste keer op de terugweg: ‘Ik heb het hele uur niet 1 keer aan alle ellende gedacht!’

‘Ik heb een aanbod voor een vervolgcursus. Gewoon weer op de vrijdag. Vijf keer. Als je interesse hebt….’ zegt onze juf bij de puppycursus-certificaar-uitreiking. Ja, VikThor heeft zijn eerste diploma binnen! Buurvrouw en Heks kijken elkaar aan. Zullen we? Ja, natuurlijk. We vonden het al zo jammer dat het afgelopen was!

Later thuis komt Joy eventjes buurten. We drinken een hele goeie franse bubbelwijn. Het is tenslotte mijn verjaardag. ‘Ik ga ja zeggen tegen mijn nee,’ vertrouw ik mijn vriendin toe, ‘en ik ga allemaal leuke dingen doen het komende jaar. ik ben bezig het roer om te gooien!’

We verzinnen vervolgens samen wat grappige plannetjes. Aangewakkerd door de bubbels worden ze steeds gekker. Het is al hartstikke laat als we afscheid nemen……

Heks crepeert nog steeds van de pijn. Ondanks alle pijnstillers, medicinale cannabis en bubbels. Vooral na een uurtje trainen met VikThor is het bar en boos met mijn lijf. Met name mijn armen. ‘Ik heb zijn naam veranderd,’ roep ik naar mijn medecursisten als hij me het trainingsveld op sleurt de afgelopen avond, ‘Vanaf nu heet hij TracThor.’

TracThor

De wonderbaarlijke werking van goddelijke liefde op de ziekte ALS, de genezende werking van liefde op een verstoord leven sowieso en Medicinale Cannabis als beste en ENIGE medicijn tegen ALS uit de wetenschappelijke tests! Blowen met Jezus lijkt zinvoller dan die ICE BUCKET challenge…….

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte, ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

Er is een televisiezender waar ik ernstig jeuk van krijg. Het is een volstrekt christelijk kanaal. Ik heb het pas onlangs ontdekt tijdens een woeste ZAP-ronde midden in de nacht. Opeens word ik omgeven door blije muziek. Een zalvende man houdt een wervend praatje over het volgende programma-item. Ik luister naar zijn verschrikkelijk vrome geleuter. Bah. Ik heb een hekel aan dit soort praat.

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte, ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

Ik lig al op één oor en ben te belabberd om van kanaal te wisselen. Het aangekondigde programma begint. Het gaat over een geweldig mens, naar het schijnt. Een man met de ziekte ALS. Tegen alle verwachtingen in heeft hij 29 jaar langer geleefd dan het jaar dat hem bij het stellen van zijn diagnose nog werd gegeven……

Zijn vrouw vertelt hoe hij de eerste jaren vocht tegen zijn ziekte. Een ongelijk gevecht. Zijn toestand holde achteruit, maar toch bleef hij het rugbyteam van zijn universiteit coachen. Wonderbaarlijk genoeg overleefde hij lang genoeg om zijn jongens op een gegeven moment kampioen te zien worden. Een hoogtepunt in zijn leven.

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

Hij kan dan al niet meer praten en is volledig afhankelijk van de liplees-praktijken van zijn toegewijde vrouw. Niet veel later ligt hij min of meer te sterven. Een verpleegster vraagt of ze voor hem mag bidden. Op het moment dat ze haar hand op zijn borstkas legt gebeurt er een wonder. Een golf liefde overspoelt de man. Zijn benauwdheid trekt weg. Hij krijgt weer lucht.

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

De daaropvolgende dertig jaar reist de man met zijn vrouw de wereld over. Overal spreekt hij met behulp van zijn vrouw voor publiek over de liefde van Jezus, die hem -letterlijk- overeind houdt. Het is geen gemakkelijk leven, maar god, wat zien deze mensen er gelukkig uit! Hij vraagt ook niet om genezing aan ‘zijn Heer’. Hij wil slechts instrument zijn…..

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

De vrouw verdient natuurlijk een lintje. Dertig jaar lang hangt ze aan zijn lippen. Al die tijd wijkt ze niet van zijn zijde!

De zalvende man sluit het programma af. Jammer. Zijn commentaar doet afbreuk aan dit verhaal van liefde en toewijding. Het wordt botweg ingezet om zieltjes te winnen.

ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte, ICE BUCKET challenge, ALS, ziekte,

Heks is onder de indruk van de man en de vrouw. Ze halen het beste in elkaar naar boven. Ze leven een leven van liefde en vervulling, ondanks de schamele fysieke mogelijkheden. ‘Zonder Jezus hadden we dit nooit gered,’ zegt de man. Zegt de vrouw.

Heks is niet zo’n bekeerd Jezusmeisje. Ik respecteer hem als leraar, maar krijg accuut jeuk van evangelische toestanden. Een klein jeugdtrauma.

Wel ben ik overtuigd van het belang van de goddelijke stroom van liefde in je hart. Zonder die stroom zijn we maar beperkte mensjes. Afgesneden van onze bron bakken we niet zoveel van een liefdevol leven. Met haat in je hart is het slecht kersen eten…..

MEDICINALE CANNABIS, WEED, ziekte en THC

ME-en Fibromyalgie-patienten hebben ook veel baat bij dit middel. Ook op Alzheimer kan het positief werken!

Of je er beter van wordt in de zin van genezen? Ik heb wonderen zien gebeuren voor mijn neus door de handoplegging van Alex Orbito in de naam van Jezus. Zelf ben ik nog steeds ziek. Ondanks mijn zoektocht en ontvankelijkheid. Maar ja, zulke gebeurtenissen heten niet voor niets wonderen.

In het geval van ALS kun je net zo goed Medicinale Cannabis roken. Werkt even goed als de liefde van Jezus. Zo niet beter. Bovendien is het wetenschappelijk onderbouwd en dat geldt niet voor de christelijke aanpak……

MEDICINALE CANNABIS, WEED, ziekte en THC

Een jeugdvriendinnetje van me is overleden aan deze ellendige ziekte. Ze liet man en kinderen achter. Ik denk dat de Cannabis-methode haar meer had gelegen dan de christelijke. We zaten samen op catechisatie vroeger en zij was daar volstrekt niet op haar plek……

MEDICINALE CANNABIS, WEED, ziekte en THC

Lees hier: Katy overleeft ALS met wiet, al 25 jaar!

‘Onderzoeker Abood: “We hebben vastgesteld dat de behandeling (van muizen met ALS) met THC de progressie van de ziekte met 7 dagen vertraagd en dat de overlevingsperiode met 6 dagen verlengd wordt. Dat correspondeert met 3 jaar in menselijke tijd. De resultaten toonden ook aan dat de combinatie van THC en cannabidoil de opmars van de ziekte verder vertraagd. Behandeling met uitsluitend cannabidoil had daarentegen geen effect. Ter vergelijking; het enige toegestane medicijn in de VS – riluzole – verlengt de levensduur slechts met 2 maanden…’

Toch denk ik dat je met liefde in je hart beter af bent in welke situatie dan ook. Liefde voor jezelf, liefde voor het goddelijke, liefde voor de ander. De heilige drie-eenheid.

Natte Dweil ChallengePijnpoli derde ronde. Medicinale weed als medicijn tegen onvrijwillig planken. Het onbegrip in het medische circuit van Nederland voor ME, CVS en Fybromyalgie. Onbekend maakt onbemind. Laat je medemensen kennismaken met deze vergeten ziektes: Doe mee aan ‘De Natte Dweil Challenge!’

Informatieve avond over Medicinale Cannabis, verzorgd door Arno Hazekamp. Georganiseerd door hondenvriendinnen van Heks. Wat een inspirerende man! Gepassioneerd relaas over de heilzame werking van dit oude geneesmiddel. Een serieus pleidooi voor herwaardering van dit ons welbekende hippiekruid…

MEDICINALE CANNABIS, WEED, ziekte en THC

‘Veel mensen verdienen goud geld doordat ze juist een maatschappelijke wanprestatie leveren,’ hoorde ik een jongeman op TV zeggen in zijn pleidooi voor ‘basisinkomen voor iedereen’. Heks wordt geplaagd door wanprestaties van apothekers en internetproviders: Ze kloppen genoeg poen uit mijn zak overigens…….. de vieze geldwolven! Ook mijn eigen wolfje raakt in een gevecht verwikkeld: Frogs krijgt klappen!

GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL

Vrijdagmorgen sta ik goedgehumeurd bij de apotheek om mijn medicinale Cannabis op te halen. Ik ben verschillende soorten aan het uitproberen. De ene werkt meer op de spieren, de ander helpt om beter te slapen. Weer een ander werkt meer centraal op de hersenpan.

‘Dat is dan 180 euro,’ zegt de apothekersassistente. Ik kijk haar perplex aan. ‘Hoe kan dat nu? Hoe kan het nu opeens anderhalf keer zo duur zijn? Het is sowieso al duurder dan in het coffeeshopcircuit!’

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL

‘Prijzen veranderen mevrouw. Elke keer weer.’ Ja, maar toch niet zo drastisch in zo’n korte tijd. Wat is dat toch mis met die apotheken? Elke vijf jaar verbouwen ze het pand, om daarna alle prijzen drastisch omhoog te gooien. Ik heb het bij mijn vorige pillendraaier, de Havenapotheek, ook zien gebeuren. Dat is de reden dat ik daar vertrok ooit.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Vorig jaar is mijn huidige medicijnleverancier, de Zuiderapotheek, helemaal opnieuw ingericht. Voor een godsvermogen. Niet dat oude interieur er zo slecht uit zag ofzo. Niks mis mee, werkelijk. Maar ja, ze moeten zo nodig weer het nieuwste van het nieuwste. Zoals een volledig automatische computergestuurde kast, waar de medicijnen in laden liggen opgeslagen. Het is natuurlijk ook moeilijk. Zelf een laatje zoeken en openmaken…. De vieze vuile geldverspillers.

En waarom? Ze draaien niet eens meer zelf hun pillen. In feite is het gewoon een luxueus afhaalloket. Niet veel anders dan de gemiddelde afhaalChinees…… Alleen de prijzen liggen beduidend hoger!

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, geld maakt niet gelukkig

Omdat ik wel erg begin te schreeuwen komt mevrouw de apotheker aangelopen. Ze kijkt op de bon. ‘Ja, dat zijn gewoon de prijzen.’ Ik gris de bon uit haar hand.

GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL

‘Kijk hier, 38 euro kost dat medicijn, duur zat. Maar jullie gooien er nog ruim 22 euro bovenop. Dat is 60% !!!!!! Om in jullie eigen zak te steken! Jullie verdienen die toeslag door het hier een paar uur in huis te hebben en er vervolgens een etiketje op te plakken! Wat kost zo’n etiketje nu helemaal? Ik moet die tuinkruiden zelf betalen. Mijn zorgverzekeraar vergoedt maar een fractie. Hoe kan het dat ik een half jaar geleden nog 40 euro per potje afrekende en nu dit bedrag?’

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Het blijkt een fout te zijn. De vrouw geeft de computer de schuld. Die heeft er een bedrag opgegooid. ‘Omdat het recept om vijf over zes binnen kwam. Via de fax.’ Huh? En is dat erg ofzo?

GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL GAPERS, DROGISTEN SYMBOOL

Uiteindelijk word er zesendertig euro van de rekening gehaald. Als ik weer thuis ben realiseer ik me, dat op elk potje nog steeds een toeslag van ruim zeven euro zit! Dus bel ik weer naar de apotheek. ‘Dat is per receptregel.’

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Huh? Dus per regel geschreven recept rekenen ze deze toeslag? En omdat ik drie variëteiten van hetzelfde middel moet uitproberen rekenen ze me die toeslag elke keer op elk potje. Het is nu niet bepaald een middel, dat je in grote hoeveelheden inslaat. Al is het alleen al omdat dat niet te betalen is!  En daarbij misschien ook strafbaar…….

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Dus je bestelt potje voor potje. Ik heb al zeker dertig keer die kuttoeslag betaald! Of veertig. Of vijftig. Daar kan je een week van op vakantie! Wat een inhalig stelletje criminelen zeg. Wat een achterlijke praktijken! ‘Zo is de wet mevrouwtje.’

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Ja, zo is de wet in onze bananenrepubliek. Schuimbekkend vervloek ik alles wat apotheker is. ‘Ze leven op andermans ellende,’ schimp ik.

Nadat mijn apotheek onlangs LDN verhoogde in prijs van 35 euro per potje naar 220 euro voor hetzelfde potje, ben ik helemaal klaar met de farmaceutische industrie. De grondstof voor dit potje pillen kost nog geen vier euro! Tel uit je winst! Het is de grootste wereldwijde maffiabende, die er bestaat. De smerigste witteboorden-dealers, die je je kunt indenken. De ellendigste ……….

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Terwijl ik nog zit bij te komen van alle ergernis dient de volgende irritatiebom zich alweer aan. Al weken probeer ik van mijn abonnement bij Tele2 af te komen. Deze hopeloze provider levert waardeloze diensten.

Na bijna vier jaar tobben, 5 nieuwe modems het afgelopen jaar alleen al, nieuwe bekabeling, een opgepimpte computer, nieuwe telefoon, en diepgaand onderzoek in en om mijn huis valt de televisie, telefoon en computer nog steeds uit. Dagelijks. Meermalen.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Ik heb me in het najaar een nieuw en beter abonnement laten aanpraten. Met een sneller modem en betere verbinding. Problemen gegarandeerd verleden tijd. Niet dus. Sindsdien is de toestand alleen maar verergerd. Mijn jammerklachten sorteren geen effect. Beloften worden niet nagekomen. Heks is er klaar mee.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Dus gooi ik er nog maar een nieuwe telefoonronde tegenaan. Er is mij toegezegd, dat ik mijn abonnement kan beëindigen zonder boete wegens enorme wanprestaties aan de kant van Tele2.

Maar de afdeling opzeggingen is gesloten of onbereikbaar, of belt niet terug enzovoort enzoverder. Als je een abonnement wilt afsluiten is het zo voor elkaar, maar afsluiten is bijna onmogelijk. Het beste kun je nog een nieuw abonnement elders aangaan en zorgen dat die nieuwe boevenbende je oude contract beëindigt…… Maar Heks loopt de kans een fikse boete te krijgen, als ik het niet op deze manier doe…….

Uiteindelijk krijg ik vandaag dan werkelijk iemand van die slecht functionerende afdeling aan de lijn. Een jonge vrouw. Volledig onervaren. En tactloos ondervind ik al snel.

geldwolven, geen geld hebben, vrij landgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Voor de zoveelste keer vertel ik mijn verhaal, vandaag al de vierde. En nog lang niet de laatste keer zal later blijken. Eerst zet ze me een tijd in de wacht om het enorme probleem met haar meerdere bepraten. Dat klinkt niet goed. Vervolgens begint ze enorm te zaniken, dat er eerst gedegen onderzoek moet volgen, procedure zus en zo, bladiebla.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

‘Hou op met die onzin. Ik bel u om op te zeggen. Alles is al meermalen onderzocht en elke mogelijke procedure heb ik eindeloos doorlopen. Dit is slechts een formaliteit, de toezegging om op te zeggen heb ik al lang verkregen.’ Ze laat me niet uitpraten.

‘Mevrouw, laat me uitpraten,’ schreeuwt ze meermalen door mijn verhaal. Het wordt onverkwikkelijk. Ik schreeuw terug, dat ik die meerdere wil spreken. Lukt niet. Het domme wicht koeioneert me volkomen. Ze begint zo stom in mijn oor te toeteren, dat ik de hoorn erop smijt.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Ik bel de klachtenafdeling. Goh, hebben ze die? Jazeker. Waarom doen die dan niks? Geen idee.

Hier tref ik een man, waar ik in elk geval mee kan praten. Na toch nog een enorm gevecht is het me dan uiteindelijk gelukt om mijn contract te ontbinden. Ik heb het zwart op wit. En tot het eind van het contract betaal ik maar de helft van de kosten. Een goedmakertje voor vier jaar ellende. Tot half juni. ‘Vanaf het moment, dat duidelijk werd, dat er iets aan de hand was, dus we rekenen vanaf half maart.’ Huh? Dus die drieënhalf jaar daarvoor tellen niet mee? ‘Nee,’ zegt de man. Maar een goede verklaring kan hij niet geven.

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Een wassen neus natuurlijk, dit gebaar. Maar goed, het is iets….. Kan ik op mijn gemak rondkijken naar een andere provider. Een betere.

geldwolven, heks, bezemsteel

Een duurdere? Nou, alles is goedkoper dan Tele2 als je in aanmerking neemt, dat ik vier jaar lang bijna dagelijks een paar keer met hun halvezolige klantenservice heb gebeld. De raarste dingen heb ik daar ook naar mijn hoofd gekregen.

De meest idiote opmerking was, dat het aan mijn muren zou liggen, dat mijn internet niet werkt. ‘Ze zijn gewoon te dik, mevrouwtje.’ Ja, duh, hoe dom schat je me in in? Ook zijn er vijf nieuwe modems geplaatst het laatste jaar alleen al. Grrrr, wat een hopeloze organisatie.

Binnenkort ben ik ervan af!

wolfgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters,

Omdat ik zo gammel ben heeft Frogs het hondje opgehaald. En wat denk je dat er gebeurt? Ook Ysbrandt raakt in een gevecht verwikkeld. Precies zoals zijn baasje!

Volkomen onverwacht valt een grote zwarte hond hem aan. Hij ligt in no time agressief gedrag te vertonen bovenop mijn kleine oude hondje en de baas van het monster doet niks. Frogs springt er tussen. Hij port met de balwerpstok net zo lang tegen de aanvallende partij, tot hij het bakbeest heeft verjaagd. Van dierenmishandeling is absoluut geen sprake!

geldwolven, nieuwe maffia,

De eigenaar denk daar anders over. Zo hond, zo baas, ook in dit geval…… Dreigend komt hij op mijn vriend af. ‘Als je mijn hond nog eens durft aan te raken, dan sla ik je op je bek.’ Hij heeft het nog niet gezegd of hij deelt een poeier uit. Tegen de gespierde percussionistenborstkas van mijn goede vriend. Die geeft geen krimp: ‘Ik kon me beheersen, maar ik heb hem wel uitgescholden…’

geldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, qgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, qgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, qgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, qgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, qgeldwolven, geld maakt niet gelukkig, gelukkig, uitbuiters, q

‘Gelukkig maar voor hem Frogs,’ zegt Heks later, als we het erover hebben, ‘Anders had de brandweer die eikel uit een hoge boom moeten plukken.’ Ik heb wel eens eerder een potige kerel door de lucht zien vliegen, omdat hij mijn vriend echt kwaad had gemaakt…….

enorme eikel

Pijnpoli derde ronde. Medicinale weed als medicijn tegen onvrijwillig planken. Het onbegrip in het medische circuit van Nederland voor ME, CVS en Fybromyalgie. Onbekend maakt onbemind. Laat je medemensen kennismaken met deze vergeten ziektes: Doe mee aan ‘De Natte Dweil Challenge!’

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Vrijdagmiddag ga ik opnieuw naar de pijnpoli. Naar alweer een nieuwe arts. Een vrouw deze keer. Het is het zoveelste artsenbezoek in mijn eindeloos durende poging om bepaalde pijnmedicatie vergoed te krijgen. Deze keer hoef ik me niet te verdedigen, omdat ik geen morfine wil.

‘Dat lijkt me nu niet echt een goed idee, U bent nog zo jong!’ Ik vertel haar, hoe ik drie jaar geleden min of meer voor gek werd verklaard door een onnozelaar van een co-assistent, omdat ik dat niet wilde.

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGENPLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Ook wilde ik geen cognitieve therapie. Het is AL JAREN GELEDEN in buitenlands wetenschappelijk onderzoek bewezen, dat dit averechts werkt bij dit type patiënten. De enige, die hier beter van wordt is de therapeut. Die is weer een tijdje van de straat!

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Het is alleen nog steeds niet doorgedrongen in de Nederlandse kleiklontaanpak van ME. Hier huldigt men het standpunt, dat wij moeten worden gemotiveerd om in beweging te komen. Een ouderwetse schop onder je kont. Uitgedeeld door een cognitief therapeut!

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Het idee, dat wij een bewegingsfobie zouden hebben (Dit wordt werkelijk beweerd in deze wetenschappelijke kringen, gebaseerd op gebakken lucht en veronderstellingen overigens…. Niet op onderzoek in elk geval!) is volstrekt gestoord.

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Iedereen, die Heks een beetje kent, weet, dat ze dol is op bewegen. Schaatsen, fietsen, dansen…… Heerlijk. Het lukt gewoonweg meestal niet, vanwege pijn en uitputting. En als ik het al eens doe, pluk ik er dagenlang de verzuurde spiervruchten van. Ook zijn we niet depressief of lui. Hoewel je wel behoorlijk in de put kunt geraken, bij de stompzinnige reacties van de verschillende behandelaars.

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Zoals de cognitief therapeut, die ik ooit, jaren geleden alweer, bezocht. Om mijn goede wil te tonen. ‘Wat doet U allemaal om uw klachten in stand te houden?’ vroeg hij me. Het was een aardige vent. Maar zijn ideeën waren ruk. ‘Vraagt U dat ook aan een willekeurige kankerpatiënt?’ pareerde Heks.

De goede man schrok. Ik heb hem goed duidelijk gemaakt, dat ik niet van deze invalshoek gediend ben. Vervolgens zijn we gaan werken aan een schema om je activiteiten en rustperiodes  af te wisselen. Dat bleek wel zinvol……

Hoewel: Het draaide voornamelijk uit op een ieniemienie beetje activiteit en zeeën van rust…..

Dat kun je zelf natuurlijk ook nog wel bedenken. Daar hoeft geen prijskaartje van 50.000 euro aan te hangen. Het gemiddelde bedrag , dat ze per patiënt vangen voor zo’n therapietraject!

PLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGENPLANKEN, PLANKING, ALS EEN PLANK ERGENS LIGEN

Ik heb ooit een huisarts gehad, die vrolijk tegen me zei, toen ik in tranen bij haar zat, omdat het leven niet meer draaglijk was: ‘Je moet je niet zo wentelen in je kwaaltjes.’ Lekker advies als je doodziek bent.

Ook adviseerde ze me om een Pools meisje in te huren voor mijn huishouding. Ik woonde al een zomer lang min of meer op mijn balkon, omdat het binnen zo’n bende was. Thuiszorg vond ze volstrekt niet nodig.

Heks draaide het ziekenhuis in en werd opgesneden. Toen kwam er toch hulp in de huishouding. Ik heb het zelf op mijn tandvlees geregeld. En ik veranderde van huisarts. Thuishulp heb ik nog steeds….. Goddank.

ICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHTICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHT

De betreffende huisarts zingt in mijn koor. Af en toe zwaait ze vriendelijk naar me. Het is ongetwijfeld een aardige vrouw, ook al denk ik daar anders over. Zij volgde destijds gewoon het protocol rondom ME, fybriomyalgie en CVS.

ICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHTICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHT

Tegenwoordig wordt er veel aandacht gevraagd voor de ziekte ALS. Mensen kieperen een bak ijswater over hun hoofd en dagen anderen uit dit ook te doen. Dit alles op instigatie van een ALSpatiënt; Hij is begonnen met deze Ice Bucket Challenge.

Als een virus is deze actie doorgedrongen tot in de krochten van de sociale media. Overal profileren bekende en minder bekende Nederlanders zich met een omgekeerde emmer water met ijsklonten voor de camera van hun smartphone.

ICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHTICE BUCKET CHALLENGE, BAK IJSWATER IN JE GEZICHT

Ik heb ook een ideetje. Voor ME. Ik daag jullie uit! Flapper iemand waarschuwend met een natte dweil om de oren. Roep: ‘WIE IS HIER NU GEK?’ En sla de persoon er vervolgens keihard recht mee in het gezicht. Reageert de persoon verontwaardigd, zeg dan:’Zo voelt het om met ME/CVS/Fybriomyalgy bij de gemiddelde arts je verhaal te doen!’ En: ‘Deze patiënten hebben er net als jij ook niet om gevraagd.’

Stuur een foto van je actie naar mijn blog. Als ik genoeg foto’s heb bied ik ze aan aan de minister van Volksgezondheid…..

NATTE DWEIL, NETTE DWEIL IN JE GEZICHT NATTE DWEIL, NETTE DWEIL IN JE GEZICHT NATTE DWEIL, NETTE DWEIL IN JE GEZICHT

Dus ik verwacht niet al te veel van artsenbezoeken. Ik weet hoe de medische stand in dit land tegen mijn ziekte aankijkt, maar ik laat me ook niet kisten. Je moet gewoon een lange adem hebben. Dus treed ik de nieuwe pijndokter open tegemoet. Het is een leuke pittige dame.

Op verzoek heb ik een artikel meegenomen, waar uit degelijk WETENSCHAPPELIJK onderzoek blijkt, dat mensen met deze ziekte hun spieren niet kunnen ontspannen. Het elektrisch potentiaal blijft onverminderd hoog. Dus als jij al ontspannen op 1 oor ligt, dan lig ik nog te planken. Deze hippe sport beoefen ik al 25 jaar. Dagelijks. Overal. Onvrijwillig! Dus kom niet langer aan met de bewering, dat ME patiënten niet sportief zijn…..

Vandaag heb ik geluk. Deze jongedame bijt zich vast in mijn verhaal. Ze heeft goddank tijd. Ze overlegt met collega’s, belt met de apotheek. En eindelijk krijgt Heks dan medicinale cannabis voorgeschreven. Hetzelfde type, dat ook MSpatiënten gebruiken. Want er zijn vele soorten in omloop. De concentratie werkzame stoffen verschilt enorm per variant. Deze versie werkt vooral perifeer, op de spierontspanning. En op de perifere zenuwbanen. Je wordt er ook niet zo koekie van. Perfect!

MEDICINALE CANNABIS, MEDICINALE WEED, HASJ, JOINTJE TEGE DE PIJN, APOTHEEK EN WEED, ARTSEN EN CANNABIS

Zo is het me dan gelukt om na JAREN onderhandelen eindelijk dit medicijn via de apotheek te verkrijgen. En dat is heel fijn.

Ten eerste, omdat de verhouding van de werkzame bestanddelen wel eens heel wat gunstiger zouden kunnen uitpakken voor mij, dan de meer centraal, op je bovenkamertje werkende, koffieshopshit. Ten tweede wordt de teelt veel meer gecontroleerd. De illegale hennepteelt staat bol van de bestrijdingsmiddelen en groeihormonen! Ten derde wordt dit middel door mijn zorgverzekeraar vergoed. Ten vierde haalt het feit, dat het me door een arts wordt voorgeschreven het stigma van drugsgebruiker eraf.

MEDICINALE CANNABIS, MEDICINALE WEED, HASJ, JOINTJE TEGE DE PIJN, APOTHEEK EN WEED, ARTSEN EN CANNABIS

Alhoewel er natuurlijk nergens zoveel junks worden gekweekt als in de gezondheidszorg…..De gemiddelde arts strooit met Oxycontin en Tramadol of het niets is. En dat is allemaal niet zonder gevaar!

In de wetenschappelijke bijlage van het NRC van vrijdag 12 september vond ik bijvoorbeeld een piepklein artikel over het verband tussen het slikken van slaapmiddelen en dementie. Met name het verband tussen Alzheimer en Oxazepam was aangetoond! Bij gebruik van dit ‘medicijn’ gedurende een half jaar is de kans op deze ziekte verdubbeld!!! Die pilletjes gaan nog steeds als snoepjes over de toonbank van de apotheek!

Ik heb ook een voorraadje in mijn keukenla liggen. Maar Heks weigert dit soort troep te slikken. Gelukkig maar. Het is zeer verslavend en heeft vele bijwerkingen. Waaronder dementie blijkt nu….

MEDICINALE CANNABIS, MEDICINALE WEED, HASJ, JOINTJE TEGE DE PIJN, APOTHEEK EN WEED, ARTSEN EN CANNABISMEDICINALE CANNABIS, MEDICINALE WEED, HASJ, JOINTJE TEGE DE PIJN, APOTHEEK EN WEED, ARTSEN EN CANNABISMEDICINALE CANNABIS, MEDICINALE WEED, HASJ, JOINTJE TEGE DE PIJN, APOTHEEK EN WEED, ARTSEN EN CANNABIS

Zolang artsen, die reisjes accepteren van de farmaceutische industrie, als ze een bepaald middel voorschrijven, er nog vanaf komen met een waarschuwing, vrees ik, dat het einde van dit aan dealerschap grenzende gedrag nog niet in zicht is…..

Hoe dan ook: Ik ben blij met deze veel onschuldiger, maar zeer effectieve medicatie! De gewone ouderwetse soorten dan, niet de genetisch doorgemanipuleerde Skunkvarianten. Natuurlijk geldt, zoals bij alles, zelfs kraanwater, dat je het matig moet gebruiken. En regelmatig! Het heeft al eeuwen bewezen redelijk veilig te zijn. Er is ook nog nooit iemand doodgegaan aan een overdosis.

Informatieve avond over Medicinale Cannabis, verzorgd door Arno Hazekamp. Georganiseerd door hondenvriendinnen van Heks. Wat een inspirerende man! Gepassioneerd relaas over de heilzame werking van dit oude geneesmiddel. Een serieus pleidooi voor herwaardering van dit ons welbekende hippiekruid…