Een goed begin is het halve werk. Zet dat maar op mijn zerk. Gelukkig overleef ik de heenreis naar Biezenmortel! Aftrap van een heerlijke Boeddhistische retraite in de traditie van Thich Nhat Hanh.

Donderdagmiddag rijd ik naar Brabant. Heks gaat in retraite! Ik ben van plan op tijd te vertrekken. Daarom neem ik een ruime marge, zodat ik alles rustig kan doen. Hond wegbrengen, alles klaarzetten voor katten, spullen bij elkaar rapen en inpakken…… Iets later dan gepland ben ik dan eindelijk op weg: Als het goed is kom ik ruim een uur te vroeg aan.

Mijn auto zit vol warme kleren, dekbedden en voedsel. Op het laatste moment knikker ik nog een pak brood, rijstwafels en ontbijtgraan in mijn tas. En een bak aardbeien en blauwe bessen. Er is dan wel een dieetkok aanwezig en ik heb uitgebreid ingevuld wat ik allemaal niet mag consumeren, maar ik vertrouw het zaakje niet. Door schade en schande wijs geworden zeg maar.

Het is druk op de weg. Het zonnetje piept tevoorschijn. Het verkeer valt volledig stil. Stapvoets gaat het richting Utrecht. We sjokken en masse om dit hopeloze knooppunt heen op weg naar het volgende struikelblok: Den Bosch…..

Mensen doen weer de raarste dingen tijdens dit oponthoud. Een man zwalkt van de ene rijbaan naar de andere. Geen richting aangeven. Niet kijken. Hij schiet als een ongeleid projectiel vanaf de rechterbaan voorlangs, talmt eventjes pal voor mijn snufferd en lanceert zijn bolide vervolgens naar de baan links van me. Heks heeft nauwelijks de tijd om vol op de rem te gaan staan: De man heeft niets door. Achter me schrikken ze zich ook dood.

images-2

Hij heeft zich toch vergist realiseert hij zich al snel, want mijn baan gaat sneller. Geïrriteerd kijkt hij op van zijn bezigheid, terwijl ik hem voorbij tuf: Hij zit fanatiek te smsen, terwijl hij tegelijkertijd gewoon aan het rijden is! In een hectische file! Geen wonder, dat hij bijna op mijn auto zat!

Als ik langszij kom wijs ik op mijn voorhoofd. Draai een rondje naast mijn oor: ‘Kierewiet!’.  De kerel komt achter me aan en doet zijn raampje open. Nijdig kijkt hij me aan: Wat of ik heb?

‘Meneer, U rijdt me zojuist bijna aan en heeft het niet eens in de gaten. Het is dat ik vol op mijn rem ben gaan staan, tot ontzetting van het achteropkomende verkeer. En mezelf: Ik heb al een whiplash door net zo’n ‘oplettende weggebruiker’, maar niet heus, als u. En dan zie ik dat u gewoon zit te smsen tijdens het rijden in een file! Dat moet u toch niet doen!’

‘U heeft me zojuist bijna de doodschrik bezorgd, houdt op met smsen in de auto! Zo vallen er nog doden en dat is echt niet denkbeeldig.’ ‘Sukkel,’ denk ik erachteraan, ‘Ongelofelijk asociaals stuk vreten.’ Een vriendin van me is een paar jaar geleden platgewalst door achteropkomend verkeer. Ze heeft het niet overleefd. De man kijkt perplex. Hij een gevaar op de weg? Hij heeft echt geen idee waar ik het over heb, de stumperd.

Nou ja, dat begint weer lekker. Enigszins oververhit en met anderhalf uur vertraging kom ik aan in Biezenmortel. Ik ben net te laat voor het eerste programmaonderdeel: Gezamenlijke zitmeditatie. Ik koekeloer om de hoek van de deur van de meditatiehal en besluit op de gang te wachten. In stilte. Ademend. I have arrived, I am home……

Een kwartiertje later schuif ik de zaal in. Ik ben niet de enige, die vast heeft gezeten in het verkeer. Uren later daagt er nog iemand op uit Haarlem. Zij heeft het veel erger te verduren gehad, omdat ze een uurtje later dan Heks was vertrokken……..

Op het podium zit mijn vriendin de non. Haar gezicht splijt in een stralende lach als ze me ziet. Ook Kras is al gearriveerd. Ze is met de trein gekomen, op de scootmobiel, een hele onderneming. Vanmorgen heb ik haar bagage opgehaald. ‘Anders moet je zo sjouwen , geef je spullen maar aan mij mee.’

Een faliekante communicatiestoornis. Als ik haar bagage in de auto wil zetten blijkt het slechts om een zak beddengoed en handdoeken te gaan. ‘Joh, ik neem gewoon niet veel mee. Haha, echt, je hoeft verder niets in je auto te stoppen, alles gaat gewoon mee op de scootmobiel. Ja, mijn fototoestel ook. Misschien wil ik onderweg wel wat plaatjes schieten….’

Daar sta je dan met je goede bedoelingen. Het zal een terugkerend onderwerp worden dit weekend. Wat doe je voor de ander en waarom? En is het nodig? ‘Thich Nhat Hanh heeft het in één van zijn boeken over het aanbieden van Doerian in dit kader,’ weet Kras te melden. Alhoewel ze pas een week met Boeddhisme bezig is heeft ze zich het onderwerp al aardig eigen gemaakt……

‘Lekker, Doerian, mmmmmm…’ Heks houdt heel veel van dit stinkende rottige goedje. Een ware delicatesse! Thay vindt het niet lekker, hij houdt er zelfs helemaal niet van. Soms komen er mensen naar hem toe om zo’n bijzondere vrucht met hem te delen. Goedbedoeld natuurlijk. ‘Maar ze hebben niet goed naar me gekeken, naar wat ik nodig heb,’ aldus onze leraar.

‘Ik krijg heel veel Doerian aangeboden, Heks, ook hier,’ Kras noemt voorbeelden op van allerlei dingen die mensen met de beste bedoelingen ongevraagd voor haar lopen te doen. Of haar zomaar uit handen proberen te nemen.

Grappig. Dat heb ik nu nooit. Of zelden. Of in elk geval beduidend minder. Ik krijg slechts met enige regelmaat allerlei aanbevelingen van vage edoch peperdure wetenschappelijke niet bewezen behandelingen tegen stress, die ik nodig moet gaan volgen. Zodat ik mijn klachten niet in stand houd. Huh? Tja. Kots en braak zullen we maar zeggen.

Nog voor we ons op onze kamer hebben geïnstalleerd krijgt Kras een éénpersoonskamer aangeboden. Zomaar. Omdat ze er zo gehandicapt uitziet.

‘Ik wil het niet hebben,’ roep ik direct. Ik moet er niet aan deken om met een wildvreemde op de kamer te liggen. Met al mijn hulpmiddelen, de medicinale cannabis, het hopeloze slapen, de pijn in mijn donder en noem maar op. Kras en Heks zijn wat dat betreft aan elkaar gewaagd. Bovendien ben ik sowieso graag samen met mijn vriendin. ‘Lekker egoïstisch, Heks,’ plaagt mijn maatje, ‘Je denkt ook alleen maar aan jezelf…’

Niemand die mij overigens een éénpersoonskamer aanbiedt. ‘Jij roept iets heel anders op bij je medemensen, Heks. Met al je hoedjes en je wilde outfits. Als ze jou zien dan denken ze waarschijnlijk: Dat wijf krijgen we wel!’ Kras zit hartelijk te lachen, ‘Ik heb ooit zo’n geliefde gehad. Ook gehandicapt overigens, maar ondanks dat ontlokte ze precies dezelfde reactie aan haar omgeving als jij!’

Na de eerste introductie worden we ingedeeld bij onze tijdelijke ‘familie’. Ik zit bij Zuster Orchidee, mijn favoriete geliefde nonvriendin, in de groep. Kras moet helaas ergens anders heen. Eigenlijk. Maar er wordt direct een mouw aan gepast als we gaan protesteren. ‘Kom maar gezellig bij ons, het wordt wel een hele grote familie, maar het is helemaal ok.’

Oh, wat is het fijn om hier te zijn. Ik kom allemaal oude bekenden tegen, sommigen heb ik al jaren niet meer gezien. Maar het overgrote deel der deelnemers zijn helemaal nieuw voor mij. Wat is de Nederlandse Sangha toch actief. Thay heeft behoorlijk wat volgelingen in ons kikkerlandje. Zijn boodschap van verdraagzaamheid, openheid en interzijn slaat aan bij ons handelsvolkje. Antigif tegen onze Calvinistische volksaard!

Samen met Kras haal ik mijn spullen uit de auto. ‘Ideaal zo’n scootmobiel,’ verzucht ik als  ze met haar kar afgeladen naast me snort. Mijn kussen, dekbed, extra deken, truien, vest, koeltasje, voedselvoorraad en toilettas kunnen allemaal in één keer mee. Ik hoef alleen maar mijn koffertje op wielen achter me aan te rollen.

‘Jeetje, Heks, nu pas begrijp ik waarom je speciaal naar me toe kwam vanmorgen om mijn bagage op te halen. Jij sjouwt gewoon je halve huisraad mee! Best lief eigenlijk dat je aan me hebt gedacht.’

 

Uiteindelijk blijken veel van de meegebrachte spulletjes goed van pas te komen. Heks heeft niet geheel voor de kat zijn viool lopen zeulen…….

Plum Village

Stichting Leven in Aandacht

Unknown-126

 

 

 

 

Cowboy en Heks wandelen door het rijke verleden van een dromerig provinciestadje. Heks wordt verliefd op gotisch stadhuis. Cowboy ontdekt de voordelen van zo’n verdraaide smartphone.

Swanenburghs 1693,   muurplaat, Gouda, museum

Gouda, park, romantisch

Zondag neemt Cowboy me mee naar Gouda. Een conculega van hem geeft er een leuke rondleiding. Helemaal gratis en voor niets! Mijn lief heeft uitgezocht, waar we ter plekke kosteloos  kunnen parkeren. Dus we gaan een binnen ons budget verantwoord dagje uit tegemoet.

Gouda, park, romantisch,Gouda, jugendstil huizen, raamdecoratieGouda, jugendstil huizen, raamdecoratie Gouda, jugendstil huizen, raamdecoratie

Rond twaalf uur pakken we thee, broodjes, appels en een ei in een tas. Dan stoppen we Varkentje in de auto en vertrekken richting Utrecht. Precies op tijd melden we ons bij het verzamelpunt, Station Gouda. Een stationnetje van niks. Er valt ook niets te beleven.

Een paar overjarige lokale gothic meiden hangen met een lang gezicht voor de ingang. Vleesgeworden dodelijke verveling in een lange zwarte jas. Het laatste restje revolutionair elan van dit slaperige provinciestadje met roodgeverfd haar en lippen. In spierwitte verschrikte gezichten.

Gouda, park, romantisch, krokussen Gouda, huis

Gouda, huis

Maar onze Bourgondische gids is nergens te bekennen. Zijn enorme energieke gestalte zou toch op moeten vallen tussen de comateuze lokale reislustigen. Ook van de andere deelnemers aan deze excursie ontbreekt elk spoor.

Heks zoekt op haar smartphone het telefoonnummer van de man op. Cowboy moet nooit veel hebben van deze modernistische fratsen. Altijd en overal online zijn? Flauwekul! Heks riep vroeger precies hetzelfde, totdat ze zelf zo’n wondertje der techniek in bezit kreeg. Zo handig! Zelfs mijn vriend heeft even geen commentaar. Niet dat hij dankbaar is of iets dergelijks, dat gaat weer te ver. Maar hij maakt wel grif gebruik van het hem aangeleverde nummer.

Gouda, versiering daklijst Gouda, huis

Antwoordapparaat. De gids is niet bereikbaar. Nou ja. We speculeren over wat er aan de hand zou kunnen zijn, maar het blijft gissen. We besluiten de stad zelf te gaan verkennen. Het is schitterend weer. Varkentje staat enthousiast in de startblokken. Op ons gemak kuieren we door een dromerig romantisch parkje achter het station. Cowboy benoemt de kenmerken van dit volgens de regels der romantiek aangelegde stuk groen.

Gouda, admiraalshuis Gouda, admiraalshuis Gouda, admiraalshuis

Gouda, admiraalshuis

‘Slingerpaadjes, verschillende soorten bossages, vijvers, onbereikbare eilandjes, zoals onbereikbare geliefden.’ Daar kijk ik dan weer van op. Dus de echte romanticus gaat voor iemand, die onbereikbaar is. Ware liefde is het pas als het niet tot de mogelijkheden behoort….. ‘Het park is wel zo plat als een pannenkoek. Dat is dan weer vreemd, want hoogteverschil is een absoluut kenmerk van dit soort landschapskunst,’ vervolgt mijn lief zijn verhaal, ‘Het zal wel door de lokale stroopwafelmentaliteit komen….’

Ja, Goudse stroopwafels en Goudse kazen zijn allemaal zo plat als wat. Hoe zit het verder met deze stad? Wat zit er in het vat? En is het wat?

We lopen zonder haast richting centrum en worden aangenaam verrast door de schoonheid van deze oude handelsstad. Vroeger bekleedde ze een sleutelpositie in de binnenvaart. De stad is de trotste eigenaar van de langste sluis ter wereld. Overal zien we de meest bijzondere huizen. Rijk gedecoreerd. Getuigen van dit rijke verleden.

Gouda, grachtenpanden knappe man, zonnebril, Gouda, eclectisch huis Gouda, eclectisch huis Gouda, eclectisch huis geschiedenis, sluizen, Gouda, langste sluis van de wereld koffie en thee winkel ,Gouda, ouderwets, geschiedenis, sluizen, Gouda, langste sluis van de wereld torentje van zakkedragerskerk, Gouda

Maar er is geen mens te bekennen. Toeristen weten dit juweel blijkbaar niet te vinden. De hele binnenstad is zo goed als uitgestorven….. Auto’s worden ook geweerd. Heel prettig.

‘Kom, we gaan naar het oude stadhuis kijken,’ stelt Cowboy voor, ‘Dat is echt een prachtig gebouw.’ Als we het plein oplopen slaakt Heks een kreet. Wat een schattig gotisch bouwwerkje. Wat een ongelofelijk lief stadhuis. Hoe is het mogelijk, dat het er nog steeds staat? En waarom komen mensen niet in grote getale zich vergapen aan dit pannenkoekige sprookjespaleis?

We eten een frietje in het zonnetje, terwijl we kijken naar dit mooie oude gebouw. Dan slenteren we om de enorme ST. Janskerk heen. De langste kerk van de wereld, ook alweer zoiets bijzonders.

Log ligt zijn luie lichaam languit in het kleine centrum. Wat een tegenstelling met het kleine dansende stadhuis op de enorme Markt!

Het Gheloof,    muurplaat, Gouda, museum liefde is't fondemendt, liefde is de basis, muurplaat, Gouda, museum

Met een grote omtrekkende beweging komen we weer op de plek, waar de auto geparkeerd staat. De Gids belt Cowboy. We blijken een maand te vroeg te zijn, de rondleiding is pas op 14 maart! Foutje, bedankt. Waar zit je met je hoofd, Cowboy? Bovendien is het ook nog eens de 15e vandaag.

DE HOEP,  muurplaat, Gouda, museum

Ach, mijn liefje heeft vandaag niet zijn dag. Het begon er al mee, dat hij de glasplaat in mijn magnetron als een frisbee door de keuken zwiepte vanmorgen. Prompt daarop gooide ik uit solidariteit een bord kapot. En een glazen vaasje. Scherven brengen geluk, toch?

Inderdaad. Als we ’s avonds rozig aan die heerlijke Elzassers zuurkool zitten samen, kijken we terug op een verrukkelijke zonnige vakantiedag in eigen land…..

‘De Bourgondische Gids vertelde, dat Gouda onder curatele staat bij de overheid wat betreft de gemeentelijke uitgaven. Ze hebben teveel monumenten. De stad heeft niet meer de levendigheid en het draagvlak, om dat allemaal te bekostigen…..’ zegt Cowboy. Zo zie je maar, een rijk verleden is ook niet alles!

stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk,stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk,

stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, waag van Gouda, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, waag van Gouda, stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, St JAN stadhuis van Gouda, gotisch bouwwerk, ST JAN, GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA, LEEUWEN GOUDA, SPUWER, SPUITER, BOZE MAN STENEN KOP, WATERSPUITER St jan , Goudax

OLYMPUS DIGITAL CAMERA poorthuisje bij museum Gouda laatste avondmaal, plaquette, muurschildering, ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSeUM VAN GOUDA laatste jezus van het kruis afgenomen, kruisafname, plaquette, muurschildering, ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSeUM VAN GOUDA

gaper, beeld van gaper, drogisterijteken, ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA ST JAN, GOUDA, RONDOM ST JAN, GOUDA, MUSUM VAN GOUDA GOUDA, TRAPGEVELHUIS achterkant St Jan, Gouda, weeshuis, plaquette, Gouda, weeshuis, plaquette, Gouda, grachtje, Gouda Goudse kaas, Gouda, Goudse kaas, Gouda, dames op het dak, beelden, Gouda hema, Gouda punttorentjes, Gouda