Bekommeren om Komkommertijd en bommetjes de gracht in: Het is bloedheet in Nederland, de mussen vallen van het dak! Jonge meeuwen ook, die lopen ontheemd door de buurt. Hun ouders vallen Vikthor aan. Ze zien hem als de boosdoener. Vanuit de lucht lijkt hij blijkbaar op een uit de kluiten gewassen zeemeeuw……..

Oh, wat is het warm afgelopen week. De hele dag blijf ik binnen met ramen en deuren potdicht. Alleen een rondje naar een park met VikThor drijft me even de straat op. Meneer de Koekenpeer zit lekker in de fietskar, want mijn schaduwroutes zijn niet meer koel genoeg met dit weer.

Bovendien is er dan altijd wel ergens een stukje kokend asfalt waar je beslist overheen moet. Een stomend stoepje of stovend bruggetje bijvoorbeeld. Of een gebraden zebrapad. En dat is echt geen optie natuurlijk.

In ons favoriete parkje aan de Singel laat ik mijn ventje lekker zwemmen. Met veel bombarie springt hij het ene bommetje na het andere. Tot groot vermaak van voorbijvarende bootjes en langsfietsende stadsgenoten.

’s Avonds gaan we met kar en al de stad uit, richting Valkenburgermeertje. Deze volgelopen zandput is dermate diep, dat blauwalg er zelden vat op heeft. VikThor kan heerlijk zwemmen met zijn soortgenoten. Vervolgens peddelen we nog eventjes op en neer door de polder naar Wassenaar.

Als je mijn worstel-blogjes leest denk je wellicht, dat ik dagdagelijks als een chagrijnige spinnijdige mega-bitch door het leven ga. Het is inderdaad zo, dat ik volledig uit mijn please-jasje ben gebarsten. Maar niet meer het iedereen bij voortduring naar de zin willen maken is iets geheel anders dan in een absoluut kreng veranderen. Daar begin ik nu ook achter te komen.

Want wie schetst mijn verbazing? Ik loop nog steeds voornamelijk rond met een glimlach om de lippen. Niet om iemand anders speciaal een plezier te doen, maar omdat het zoveel prettiger voelt dan rondlopen met een streep in je gezicht.

Ook heb ik nog immer heel veel leuke ontmoetingen met mij volstrekt wildvreemde mensen. Zijn die mensen allemaal nog steeds mijn partner. Zoals in de tijd, dat ik me liet inspireren door de woorden van mijn leermeester Thay: ‘Als je liefde en begrip kunt genereren is iedereen je partner.’

Ik loop van het strand naar mijn auto aan het eind van mijn date vorige week zondag. Die vage date met de man, die vijf uur louter over zichzelf en vorige dates heeft lopen klessebessen. Voor me uit loopt een groepje kinderen met een forse beperking richting hun woongroep hier in de duinen.

Een uit de kluiten gewassen volwassen jongen blijft staan. Met zijn armen onder zijn oksels getrokken, zijn handen paniekerig wapperend voor hem, als een angstige dinosaurus.  ‘Een hond, een hond,’ roept hij opgewonden. VikThor komt eventjes bij hem kijken, nieuwsgierig naar al dat leven in de brouwerij.

‘Hij doet niks hoor,’ Heks klakt met haar tong en mijn hondje staat al naast me. ‘Kijk, hij kan een high five,’ we demonstreren een paar kunstjes voor het joch. Zijn handen wapperen nog harder, hij vindt het fantastisch. ‘Hoe heet het hondje?’ wil hij vervolgens weten.

‘Ik ga VikThor tekenen, morgen,’ schreeuwt hij enthousiast, ‘Morgen ga ik VikThor tekenen!!!! Dag VikThor, ik ga je morgen tekenen!!!!’ ‘We zijn heel benieuwd!’ roep ik terug. Ik ben echt benieuwd. Wat zou hij tekenen? Wat heeft hij gezien? Hoe heeft hij gezien, wat hij heeft gezien?

Met een zacht hart stap ik in de auto.

Bij het Valkenburgermeertje zit een vrouw in een stoeltje. Het godshemeltjebloedheet. Heks is zomaar met hond en kar de stad uit gefietst, zonder iets te drinken mee te nemen. Ook mijn portemonnaie ligt thuis. Ik heb hier onderweg al uitgebreid van zitten balen.

De dame heeft twee piepkleine schattige oude stinkhondjes. Ze begint plots tegen me te praten. Over hoe ze vijfendertig kilo is aangekomen in een paar maanden tijd. ‘Medicijnen. Antipsychotica….. Ik pas nauwelijks meer in dit klapstoeltje……’

Hoezo moe?

Een heel verhaal volgt. Lichamelijk ziek zijn is echt ruk. Vooral als je zoiets vaags mankeert als Heks. Maar een kop, die op hol slaat is pas echt verschrikkelijk. Dat herinner ik me nog goed van een oude vriend van me. Hij heeft zichzelf en zijn kop niet overleefd.

Heks luistert met een hart vol mededogen naar deze schat van een vrouw. Wat een zwaar leven.

‘Wil je wat drinken? Een Fantaatje?’ roept ze opeens opgewekt. Haar gezicht breekt open in een stralende lach. ‘Je komt als geroepen, ik ben juist vergeten om water mee te nemen. Dank je wel!!!’

Elke dag sprokkel ik wel zulke gesprekjes bij elkaar. Zeer regelmatig lach ik me een ongeluk met en om mijn medemensen. Of ik raak vertederd door deze of gene.

Waarom schrijf ik daar niet vaker over? Het hoeft toch niet altijd over worstelingen, slechte mensen en onvermogen te gaan? Inderdaad! We kunnen uitgebreid over het mooie weer schrijven en het feit, dat de natuur naar de klote gaat door de klimaatverandering, volkomen negeren.

De Braziliaanse president Bolsonaro is bezig om in razendsnel tempo het oerwoud in zijn land te kappen. Het restantje longen van moedertje aarde. Dat lijkt die man nu een goed idee. Meuh.

Ik doe echt mijn best om opwekkende verhaaltjes te produceren. Maar het is toch ook geen doen om alleen maar overal een mooi verhaal van te maken?

 

 

Valse hoop doet toch weer leven. Even dan. Heks gaat naar de reumatoloog. Of is het een reumatolieg? Ik ben er nog niet uit. Vooralsnog heb ik er niets aan. Nooit gehad ook. Maar ja, wat moet een psychiatrisch patiënt ook bij zo’n botte bottenboer?

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Dinsdagmorgen meld ik me in het ziekenhuis op de afdeling reumatologie. Na al die ontstekingen in mijn gewrichten de afgelopen winter wil ik gewoon ergens terecht kunnen, waar ze verstand van zaken hebben. Als er weer eens een cortisonenprik moet worden gezet, wil ik echt dat het goed gebeurt! Door iemand die weet wat ie doet. Die vorige was toch meer geluk dan wijsheid.

‘Als zo’n injectie verkeerd wordt ingespoten kun je er behoorlijke schade aan overhouden. Afzettingen op het bot bijvoorbeeld. Het is sowieso geen behandeling die je vaak moet toepassen. Je kraakbeen lost ervan op,’ krijg ik te horen van een alternatief behandelaar, die zijn sporen heeft verdiend in het reguliere circuit.

Tja. Medicijnen. De bijwerkingen zijn soms erger dan de kwaal die ze bestrijden. Alle reguliere medicatie heeft bijwerkingen. Vaak krijg je een stapel pillen mee om die weer te bestrijden. Zoals maagbeschermers bijvoorbeeld. Maar die veroorzaken dan ook weer allerlei ongewenste neveneffecten. Daar moet je dan ook weer iets aan doen. Zo blijf je bezig!

Het is niet de eerste keer dat ik me bij op reumatologie meld. De laatste keer had ik een verklaring nodig voor de verzekering. Heks is hypermobiel, maar die diagnose kan alleen worden gesteld door een expert op het gebied van aandoeningen aan de gewrichten: De reumatoloog. Met deze diagnose heb je recht op onbeperkte fysiotherapie, heel belangrijk voor mij.

Zo kwam ik met mijn schouders en heupen uit de kom op consult. ‘Doe uw duim eens tegen uw pols. Oh, lukt dat niet? Nou, dan bent u niet hypermobiel. De groeten en tot nooit meer ziens.’ Belachelijk natuurlijk. Alles uit de kom, behalve de polsen. En die staan nu eenmaal op een lijstje dat je moet afvinken om tot deze diagnose te komen. Heks moet praten als Brugman om toch de goede diagnose te krijgen ondanks haar stijve polsen en handen. Uiteindelijk geeft het mens toe. Met grote tegenzin.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

De brief voor de verzekering laat echter maanden op zich wachten. Ik moet zeker zestien keer voor bellen. Wraak? Als er na maanden dan toch iets in die richting opduikt is het te laat. Heks moet honderdtachtig euro betalen voor behandelingen, waarvoor ze wel degelijk verzekerd is. Met de goede diagnose dan.

De brief laat ook nog te wensen over. Mijn fysiotherapeut telefoneert ook nog een keertje of vijfentwintig met de reumatoloog. Ik ben uiteindelijk bijna twee jaar bezig om deze fout recht te zetten…….

Vandaag krijg ik weer een compleet lichamelijk onderzoek. Geboeid tuurt de overigens heel vriendelijke arts in mijn onderbroek. Ze ruikt eens goed en stelt heel veel volstrekt overbodige vragen. Maar soms zit er dan toch eentje bij, die wel ergens op slaat. ‘Bent u wel eens gebeten door een teek?’

Heks is meermalen gebeten door teken, in een tijd dat niemand daar wakker van lag. Het was nog in het tijdperk voordat we gewaarschuwd werden om te letten op het verschijnen van gevaarlijke kringen rondom de beet. Lyme was een nog volstrekt onbekend fenomeen, maar het kwam wel degelijk voor. Onderzoek werd dan ook niet gedaan.  Antibiotica werd natuurlijk niet gegeven. Maar een jaar na die beten zat Heks opnieuw ziek thuis……..

‘Mijn huisarts wil het nooit onderzoeken. Maar ik zou best een Lyme kunnen hebben doorgemaakt. En als dat zo is wil ik het eigenlijk wel graag weten.’ De reumatoloog kruist de Lyme niet aan op het formulier voor bloedonderzoek. De gekste dingen worden wel getest. Voor de zoveelste keer. Zoals de reumafactor bijvoorbeeld. Die heb ik niet, nog nooit gehad, ga ik ook niet krijgen, maar telkens word het weer onderzocht.

‘Ja, waarom zou je ook willen weten of je Lyme hebt? Wat schiet je ermee op?’ is haar argument. Geen speld tussen te krijgen, zo’n onzinnige redenatie. Laat staan een injectienaald.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Uiteindelijk stemt ze vol tegenzin in met de test. Gekke wereld.

Bij het lichamelijk onderzoek stuit ook zij op mijn stijve polsen. Ze duwt tegen mijn duimen. Kijkt nog eens goed naar mijn handen. ‘U heeft gewoon behoorlijk artrose.  Daarom krijgt u die duim niet tegen uw pols gedrukt. Sowieso kunnen hypermobiele mensen op sommige plekken juist heel stijf worden, maar dit is echt artrose.  Kijk maar, hier en hier. Allemaal verdikkingen. Niets aan te doen overigens.’

Ok. Ik ga hierheen om verlichting te vinden, maar krijg er nog een diagnose bij in mijn rugzak. Lekker is dat. Artrose moet verschrikkelijk zijn. Ik hoor altijd de meest vreselijke indianenverhalen van menopauzale vriendinnen en familieleden. Nou ja, mijzelf is de kwaal nog niet echt opgevallen tot nu toe. Ik zie wel bobbeltjes en bottige verdikkingen hier en daar, maar de overlast valt toch een beetje weg tegen al mijn andere kwalen. Houden zo, Heks. Niet op letten.

Toch gek dat twee jaar geleden een andere reumatoloog me bijna gezond had verklaard op grond van diezelfde dikke stijve handen. Hebben die specialisten dan poep in hun ogen? Misschien moet ik hier inderdaad niet zijn voor vakkundige injecties. Want dat is waarom ik hier ben. Ik wil een vangnet. Ik wil niet meer zo aan mezelf en die helse pijn zijn overgeleverd als de afgelopen winter.

‘Nou, mevrouw Toverheks, dat zal toch niet gaan. U hebt dan misschien ontstoken gewrichten over uw gehele lichaam en crepeert van de pijn, maar dat boeit ons hier niet. Wij willen louter voor echte reumapatiënten zorgen hier. Dus geen fybromyalgische ellende alsjeblieft. Ik persoonlijk vind het echt heel vervelend voor u.’

Ditzelfde verhaal steekt ze een keertje of dertig af. Steeds in iets andere bewoordingen, maar de boodschap blijft hetzelfde. ‘Ik zal het in mijn team bespreken, maar ik wil u geen valse hoop geven,’ lispelt ze tot slot.

‘Ik ben officieel psychiatrisch patiënt.  Op grond van ME. Dat geldt als psychiatrische aandoening hier ter lande. Volstrekt gestoord natuurlijk. Degene die dat bedacht heeft moeten ze opsluiten. In de isoleercel. Een jaar of vijfentwintig. Krijgt ie gelijk een goede indruk hoe ME-patiënten zich voelen over het algemeen……..’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Die diagnose achtervolgt ons. Ik zag een keer een arts op televisie beweren dat ME-patiënten bewegingsfobie hebben. Waar haalt hij het vandaan? Ik beweeg dolgraag. Maar soms kan ik niet bewegen. Dan is alles ontstoken. Wat maakt het uit hoe dat komt? Of het door een reumafactor is of door ME? Ontstoken is ontstoken. En ik wil gewoon worden behandeld, net als iedereen!’

Het is aan dovemansoren. Deze vrouw is net als de rest van haar reguliere collega’s, je hebt er geen zak aan met deze aandoening. Ze roept van alles, maar je wordt niet geholpen. En dan is zij nog echt sympathiek. Ik heb in het verleden absolute druiloren meegemaakt. Dan ga je ook nog volledig over je nek tijdens zo’n consult. Nu ben ik alleen maar volstrekt verbijsterd.

Onverrichterzake sta ik na drie kwartier weer buiten. De afspraak is gigantisch uitgelopen. Deels omdat ik er zo lang over doe om me uit en aan te kleden. Eindeloos sta ik te stumperen om een jurkje over mijn hoofd te trekken. Ook mijn laarzen willen maar niet van mijn voeten loskomen. Thuis valt me dat niet zo op. Want dan staat er niemand ongeduldig te wachten tot ik eens een keertje klaar ben met die zottigheid.

Maar de lengte van het consult is niet geheel aan mijn trage lichaamsfuncties te wijten. De vrouw tegenover me is eindeloos aan het woord. Ze zegt ongeveer dertig keer hetzelfde in andere bewoordingen. Uit schuldgevoel heeft de arts echt de tijd voor me genomen, maar aan het eind zit ze me toch de deur uit te werken. Ze kan hier duidelijk helemaal niets mee.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ik ga het echt heus in mijn team bespreken. Maar ik wil u bij voorbaat geen valse hoop geven. Dus. Nogmaals. Verwacht er niet te veel van. (Dus niks) Ik vind het echt heel erg voor u. Ja.’ En hopla, ik sta weer buiten. Geen stap verder.

Een vriend van me kreeg eens een herseninfarct. Zijn vrouw vond hem binnen een kwartier. De ambulance kwam vijf minuten later. In no time lag hij in het ziekenhuis op de operatietafel. Hij werd door een dreamteam chirurgen gefikst met een titaniumplaatje op de bloeding in zijn koppie. Ingebracht via zijn lies! Na een paar dagen was hij alweer zo goed als nieuw. Buiten drie maanden stampende koppijn heeft hij er helemaal niets aan over gehouden!

‘Toen ik terugkwam bij de behandelend arts werd de rode loper uitgelegd, Heks. Iedereen kwam me feliciteren. Er was champagne en media-aandacht. De vlag ging uit. Ik werd toegezongen door de afdeling geriatrische psychische sociologie. De geneesheer directeur bood me zijn organen aan. Kortom: Ik was het succesverhaal van het jaar en dat wilden ze graag weten!’

Stumpers als Heks maken dit soort taferelen niet mee. Wij worden weggemoffeld in de krochten van de medische wereld. Aan ons is geen eer te behalen. Beter worden is er gewoon niet bij bij deze groep. De medische wereld heeft geen idee wat wij mankeren en daar schamen ze zich voor. Ze willen liever niet aan ons herinnerd worden.

Niemand wil ons als patiënt hebben, behalve de psychiatrie. Die zoeken altijd slachtoffers om op te experimenteren met hun psychopharmaca. En laten nu met name dat soort medicijnen de dood in de pot zijn voor mensen met ME. Velen komen een dergelijke behandeling niet meer te boven.

Heks houdt zich er verre van. Ik wil niet in een verpleegtehuis belanden met sondevoeding en foute medicatie, zoals sommige medepatienten. Ik word dan niet geholpen door mensen, die wel iets voor me zouden kunnen betekenen. Maar ik ben ook niet op sterven na dood door de gangbare behandeling van deze kwaal…….

Er is overigens maar 1 reumatoloog van de vijf in Leiden, die een beetje goed scoort…….  En dat is niet degene waar ik ben geweest.  Eentje scoort gemiddeld. Die ken ik ook niet. De rest is onder de maat, daar weet ik intussen alles van…….

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

 

 

Laatste leden van mijn kattenfamilie worden ‘geholpen’. Wat krijgen we nu, Heks? Je was toch nog zo broeds laatst? Ja, inderdaad. Maar toen er geen katjes kwamen kon ik er goed in berusten. En nu is gebleken dat dekkater Kokeshi zijn balletjes aan de wilgen heeft gehangen heb ik de knoop doorgehakt. Of beter gezegd: De eileider…..

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Deze week haal ik medicijnen voor Varkentje op bij de dierenarts. Helaas heeft hij weer last gekregen van zijn onderhuids immer aanwezige huidaandoening, nadat hij is gevaccineerd. Het zorgvuldig opgebouwde evenwicht is opnieuw helemaal zoek. Ik ben alweer bezig met de hopeloze gifbaden…..

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Terwijl ik afreken valt mij oog op een advertentie voor sterilisaties. Ik heb nog een leep lapje op de rol staan voor deze ingreep. In de maand april krijg ik korting zie ik. Maar de maand is bijna om! ‘Woensdag en donderdag heb ik nog plek. Wilt u beide katten laten steriliseren?’

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Oeps. Ik ben van plan om Leonoor te laten helpen. Ze is vreselijk als ze krols is, althans: voor mij. Ze piest overal in huis op elk losliggend kussentje. Dat is nog tot daar aan toe, maar ze doet het ook in mijn heksenbed. Niet zo vaak als ik dacht. Mijn waterbed is helaas lek. Maar lang voor dit lek zorgde dit monster al regelmatig voor een nat bed…..

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markerenSterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markerenSterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Pippi moet ook nog gesteriliseerd worden. Maar niet nu. Of toch wel? ‘Ik ga het even overleggen met mijn vriendin. Zij wil nog graag een kitten van mijn kat. We hebben al een zaaddonor….’ De assistentes kijken alsof ze het niet begrijpen. Er zijn zoveel katten in allerlei opvanghuizen door het hele land. Waarom weer nieuwe poesjes erbij maken?

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

‘Ik zet ze er allebei wel in voor donderdag, dan kun je er nog eventjes over nadenken.’

De volgende dag bel ik hen op: ‘Pippi komt niet mee.’ Ik schrijf de baas van dekkater Kokeshi. ‘Heeft hij z’n ballen nog? Mag mijn krolse poesje komen?’ Helaas. s’Avonds laat krijg ik een berichtje, dat deze geile en tevens lieve dekkater is geholpen……

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Donderdagmorgen breng ik Leonoor om acht uur s’morgens weg voor haar grote operatie. Terwijl ik aan de balie sta komt de dierenarts tevoorschijn. ‘Komt Pippi niet mee?’ Ik vertel over mijn dilemma en hoe ik nu eigenlijk weer spijt heb, dat ik het heb afgebeld. ‘Haal haar maar op, ik heb nog wel tijd voor dat meisje.’ Heks hakt de knoop door. Geen jonge poesjes meer, kittens, poezenbabies……

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Aan het eind van de middag haal ik de dames weer op. Ik betaal een idiote rekening. Ondanks de korting. Thuisgekomen sluit ik hen op in de slaapkamer en loop eventjes naar de keuken. Als ik terug kom ontsnapt Leonoor. Als een schaduw schiet ze door het kattenluik naar buiten om vervolgens allemaal dingen te doen die niet mogen: Springen, klimmen…..

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markerenSterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markerenSterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Ik wacht tot ze rustig ergens zit en pak haar dan voorzichtig op. Ze is gewoon een beetje over haar theewater. Kalmerend spreek ik haar toe. Samen met de twee zielige hoopjes poes breng ik de rest van de dag in bed door. Ik zorg dat ze zich rustig houden en jaag alle andere beesten de woonkamer in.

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

De volgende dag komt mijn hulp en collega poezenvrouwtje. ‘Oh, wat jammer, dat er geen jonge poesjes meer komen! Hoeveel betaalde je nu eigenlijk met die korting eraf?’ Als ik het haar vertel begint ze te lachen,’Mijn dierenarts is nog een tientje goedkoper per kat en dat is het normale tarief!’  Meuh…….

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Na een paar dagen zijn de menopauzale dames weer helemaal de oude. Ze eten goed. Zijn weer wat actiever. Alleen hebben ze allebei een dikke bult rond de wond op hun kaalgeschoren buikjes….. Dat is normaal. Gewoon een beetje vochtophoping rond de hechtingen. Gelukkig heeft de ontsnapping van Leonoor geen nadelige gevolgen gehad……

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Verleden tijd….

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Verleden tijd….

Sterilisatie kat, steriliseren van huisdieren, dierenarts, praktijk, krolse poezen, markeren

Verleden tijd….

Maretak, Iscador, Viscum Album, Abnoba, Mistletoe……. Heks krijgt een preparaat van dit plantje cadeau! Een geweldige parasiet, waar doodzieke mensen veel baat bij hebben. In tegenstelling tot menselijke parasieten: Die kun je beter mijden……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In een verraderlijk motregentje peddel ik naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Mijn hondje draaft als vanouds enthousiast naast de fiets. Er is weinig meer te merken van de ernstige ziekte die hij doormaakte afgelopen zomer. Hij is weer redelijk behaard en loopt weer als een tierelier. De medicijnen hebben geholpen en die vieze gifbaden waren niet voor niks. Baasje tobt nog wel met de naweeën van de behandeling. Haar gezondheid is naar beneden geduikeld door al dat gif. Ik dreig in een chronische griep te belanden. Alle zeilen worden bijgezet.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, Iscador

‘Gisteren kreeg ik een pakje Iscador van de huisarts’, vertel ik aan de assistente, die me prikt, ‘Hij heeft direct een injectie in mijn been gezet. Ik ben blij hoor met dat doosje, want ik krijg die medicatie niet meer vergoed en het is peperduur geworden! Nu kan ik de hele winter elke week een shotje krijgen.’ ‘Oh, wat fijn’, antwoord ze, ‘Ja, er was een verpakking teruggebracht, een hele hoge dosis. Die kan jij wel hebben, Heks, we hebben je jarenlang twee keer per week zo’n zware injectie gegeven. Neem maar mee hoor, volgende week.’

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Heel erg lief van mijn huisarts! Alle beetjes helpen. Iscador ofwel maretak is een listig plantje. Hoog in de bomen parasiteert het op zijn gastheer. Als een kankergezwel groeit het alle kanten op tot grote woekerende bollen. In de meest erbarmelijke omstandigheden floreert  het. Knalgroen knettert dit plantje, vogellijm moeiteloos de winter door.

Met kerst hangen we bossen in ons huis. Dan heet het Mistletoe. Maar het is ook bekend onder de naam Viscum Album. Als je er onder staat mag je gekust worden. Als jong meisje ben ik wel eens besprongen door het jongere broertje van een vriendin. Ik schrok me dood. Hij zag zijn kans schoon bij een jonge knappe Heks.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Het loont dus best de moeite om te parasiteren. Je komt prima de winter door. Kijk maar naar de Mistletoe.

Tenzij er een verdwaalde druïde in je boom klimt en je met een gouden snoeimes te lijf gaat. Of iemand op het idee komt om je met kerst in huis te halen en ter decoratie ende vermaak aan het plafond te hangen…..

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Op weg naar huis doe ik de natuurwinkel aan. Mijn peperdure glutenvrije, lactosevrije, sojavrije havermikske ligt klaar. Een heel acceptabel broodje, bijna lekker! Voor de ingang kijk ik plotseling in het zure gezicht van Viswijf, een gewezen vriendin.  We zeggen elkaar geen gedag. Maar goddank gaat ze ook niet tegen me staan schreeuwen, zoals in het verleden. Eindelijk ben ik van haar tirannie verlost!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ik ken deze troela al jaren. Vroeger meed ik haar, want ze is wel eens agressief boven op mijn nek gesprongen over iets, waar ze helemaal niets mee te maken had. Midden op straat. Ongevraagd. Tijdens onze eerste ontmoeting! Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen. Maar na jaren en jaren was ik het incident zo goed als vergeten. Opeens werd ik op haar bruiloft uitgenodigd, samen met een goede gemeenschappelijke  vriend. Ik kon die uitnodiging niet goed plaatsen, dacht dat ze ons wilde koppelen. Maar het bleek om iets anders te gaan.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

De dame was ziek geworden. Van kerngezonde vrouw werd ze plotseling een afhankelijk wrak. Ze weigerde reguliere medicatie, ik heb haar daar tegen beter weten in gesteund. Heks zelf zou accuut wat dan ook slikken, als ze er beter van zou worden. Deze vrouw is echter heel spiritueel, naar eigen zeggen. En dan word je natuurlijk beter van het feit, dat je inziet waarom je ziek bent. Niet dus. Of beter gezegd, niet altijd.

Soms word je gewoon niet beter. Net als hele volksstammen mensen. Neem nu de ramp in Afrika met Ebola. Die mensen hebben niet de tijd om na te denken over hun leven. Tegen die tijd zijn ze de pijp uit. Met achterlating van hun geliefden. Dit continent is een heleboel weeskinderen rijker……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Opeens stond ze bij Heks op de stoep. Ze zocht steun bij iemand, die zelf een ziekte heeft. En natuurlijk vond ze een luisterend oor voor haar trieste geschiedenis. Helaas nam ze mijn ziekte niet bepaald serieus….. Bij voortduring probeerde ze mij over mijn grenzen te jagen met de meest bizarre verzoeken. Eigenlijk was ze van zins mij om te vormen tot haar persoonlijke taxichauffeur en charmante assistente. Ik weigerde dat pertinent, maar als ik ergens heen ging, mocht ze mee.

images-1158

Een paar jaar nam ik haar op sleeptouw naar behandelaars, zangles, feestjes. Ze was eregast tijdens Oud en Nieuw-etentjes,  verjaardagsfeestjes en wat al niet meer. Ik haalde haar op en bracht haar thuis. Een hele opgave, als je beperkt bent in je mogelijkheden. Standaard klampte ze zich vast aan mijn pijnlijke armen, ondanks mijn protesten. Deze prinses op de erwt hield totaal geen rekening met mij. Kortom: Ze vrat me leeg.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En toen kotste ze me uit. In een periode, dat het helemaal niet goed met me ging. Op het moment, dat ik weigerde mee te gaan in haar steeds hogere eisen, verklaarde ze me de oorlog. Maar ja, ik ging nog uit van het vriendinnenconcept, dus tegen de tijd, dat ik mijn grenzen sloot, had ze al heel wat zieke opmerkingen als een raket op me afgevuurd. Onze conversatie zat plotseling vol bermbommen. Toen ze haar vat op me dreigde te verliezen, speelde ze het via onze gemeenschappelijke vriend. Hoog spel. Dat dan weer wel. Ondanks haar slechte conditie.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Nu heeft Heks een probleem met zielige gezichten. Trek een sneue bek en ik ben zo gek om gigantisch over mijn grenzen te opereren. Ik verdraag geen lijden. Als ik het idee heb, dat ik kan helpen, ook al lig ik zelf praktisch om, dan zal ik het niet laten. Een hopeloze eigenschap. Want je wordt een bijzonder gemakkelijk te manipuleren object in de gretige handjes van een zogenaamde vriendin…… Of vriend natuurlijk.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ditzelfde scenario heb ik al een paar keer meegemaakt. Steeds met een andere zogenaamde vriendin. Iemand, die zolang je genoeg oplevert, enorm leuk en gezellig tegen je doet. Maar oh, wie-de-waai, als het tij keert: Dan word je gepakt door deze voormalige schattebout. Opeens komt er geen vriendelijk woord meer uit. Integendeel. Kritische opmerkingen prikken gaatjes in je bescherming. Als je niet uitkijkt loop je leeg als een ballonnetje. En waar gaat die energie heen? Wie zuigt je leeg door een rietje? Juist! Je persoonlijke parasiet.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Want dat is wat het is, deze Copycat probeert onder het mom van vriendinnen, jouw leven te leven. En als dat niet lukt, dan heb jij het gedaan. En dan moet je stuk, kapot, dood. Er zijn hele enge films gemaakt over dit thema. Ik heb het aan den lijve ondervonden, vaker dan me lief is.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In mijn hoofd maak ik een lijstje: Mevrouw Keihart, Mevrouw Ten Keije, Mevrouw Muts, Mevrouw Kolders, Mevrouw HoutenHoofd, Mevrouw Harnas, Mevrouw Schaamhaar Stampisloer, Mevrouw Viswijf….. Een indrukwekkende lijst! En elke keer zingen die dames hetzelfde liedje: Zielig doen, bevriend raken, eisen stellen. Gemene ondermijnende prikacties. Doorgaans als ik zelf slecht in mijn vel zit, dan ben je natuurlijk een eenvoudig doelwit. Uitkotsten gevolgd door scheldpartijen.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En Heks kan slechts achteraf haar wonden likken…. Hoewel: Langzamerhand begin ik het patroon te herkennen. Zo heb ik tegenwoordig een broertje dood aan zielige gezichten. ‘Waar is je trots? Kom op, een schop onder je kont! Ik zit toch ook niet zo te zeuren?’ Ook raak ik eindelijk af van de neiging Jan en Alleman op sleeptouw te nemen. Ik heb al genoeg aan het voortslepen van mijn eigen lijf. Dit soort leegzuiggedrag kan ik echt niet bij hebben.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ook luister ik veel beter naar mijn intuïtie over dit soort geëikel. Als iemand zo begint, dan ben ik uitgepraat. Desnoods loop ik de deur uit. Maar ik laat me niet meer doen of gebruiken. Die tijd is voorbij. Als je niets positiefs te melden hebt, hoepel dan maar lekker op. Wie je ook bent en wat je ook mankeert. Tot slot nodig ik deze donkere zusters niet meer in mijn huis uit. Mijn stulpje is me lief. Een veilige haven, geen hol van de leeuw!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

 

En helpt het? Niet echt. Regelmatig trap ik weer in mijn oude valkuil. Het patroon zit te diep ingesleten. Iets voor een ander doen: Ik kan het niet laten. Ik weet heus wel, dat dat enorm egoïstisch is. Het geeft me gewoon een goed gevoel, om zelfs vanuit mijn bed iets voor een ander te kunnen betekenen. En soms is het ook echt niet verkeerd.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Toen ik eens in het ziekenhuis lag met een jaap van hier tot Tokio in mijn buik, had ik een hele lieve Afrikaanse buurvrouw. Een Keniaanse. Getrouwd met een Nederlander. Ze lag er helemaal alleen. Haar man was overleden. Maar die was er ook hoor, ik kon hem prima aan haar bed zien zitten….. Na haar operatie kreeg ze een bloeding. Zoiets heeft Heks ook wel eens aan de hand gehad, voorwaar geen pretje. Niemand bezocht haar, niemand waste haar pyjama’s en onderbroeken. Heks besloot voor haar te zorgen. Ik regelde bloemen, tijdschriften, schone onderbroeken en pyjama’s. Ook nadat ik alweer naar huis was bleef ik mijn vrienden naar het ziekenhuis sturen met allerhande spullen. En af en toe een mooie kaart.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

‘Kom me in Kenia bezoeken, Heks,’ zei mijn nieuwe vriendin, ‘Ik heb een enorm boerenbedrijf geërfd van mijn man. Je kunt gewoon een tijdje vakantie komen houden. Ik heb bedienden, de hele rataplan.’ Helaas kwam het er niet van. Heks was gewoon te ziek voor zo’n reisje. Jaren later belde ze me op met kerst. ‘Ik wil je bedanken, lieve Heks. Ik weet niet wat ik zonder je had gemoeten. Het was de moeilijkste tijd van mijn leven….’ Graag gedaan, fijne schat, ik deed het ook voor mezelf. Ik kikker altijd enorm op, als ik iets voor iemand kan betekenen.

Echt, ik kan het aanraden, hoewel de rest van dit verhaal mijn pleidooi niet onderschrijft. Het is een zalig gevoel om iets voor een ander te doen. Maar pas wel op voor wie. Lijkt iemand erg op maretak , dan redt ‘ie zich wel.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

Heks steekt lekker haar tong uit tegen een behandelaar. Voor straf wordt ze geprikt door alternatief voor spinnenwiel en slaapt de schone slaap der onschuldigen. Om daarna naar huis te gaan met een engel……

Margreet Gobert, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Aan het eind van de ochtend gooi ik Varkentje achter in de auto en rijd naar Zoetermeer. Woensdag acupunctuurdag vandaag. Vorige keer was ik het vergeten. Of beter gezegd: Ik dacht dat het een week later was. Deze keer zorg ik, dat ik er op tijd ben. Met een kopje thee schuif ik de behandelkamer in.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Als eerste moet ik mijn tong uitsteken. Dat is nu zo lekker aan deze behandeling: Het wordt op prijs gesteld als je het achterste van je tong laat zien! Daarna voelt mijn acupuncturist aan mijn polsen. Hij pakt een heel gevoelig plekje. Au. Als laatste zet ik mijn voeten op een koperen plaat, in mijn handen houd ik twee koperen cilinders.

Alles is met draden verbonden met een enorm apparaat en zodoende ontstaat er een circuit. Met een laserpen meet hij vervolgens mijn vingertoppen en tenen door. Op een scherm kun je dan zien hoe je lijf erbij staat.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Hier geldt de wet van het gulden midden, dus 50 scoren op een schaal van 100 is het beste. Abacadabra en ook een hele wetenschap. ‘Niet gek, Heks!’ roept mijn vriend en behandelaar. Hij is dik tevreden. ‘Ik zie een restant griep en je gewrichten aan de rechterkant van je lichaam scoren slecht. ‘ Dat klopt, maar dat is allemaal niets vergeleken met hoe het geweest is.

De griep zie je terug in overactiviteit van bepaalde organen, de longen bijvoorbeeld. Voorheen was er bij voortduring sprake van onderactiviteit. Het was niet uitzonderlijk, dat mijn waarden tussen de 20 en dertig lagen! Leve LDN!

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Nu volgt een interessant gedeelte. Als een ware alchimist gaat deze Man met de Gouden Handen in allerlei laatjes rommelen. Buisjes met geheimzinnige inhoud worden in een bakje geplaatst. Dit geheel is verbonden met het circuit, waarin ik me bevind. Hierdoor wordt de ‘informatie’ van deze ‘medicijnen’ op het circuit over gedragen.

Even wordt er gecontroleerd of het plaatje klopt, dat wil zeggen: Of de afwijkende waarden in mijn systeem stabiliseren. Als dat zo blijkt te zijn, word ik enige tijd in een ‘bad’ van medicatie gezet. Tegelijkertijd richt hij nog een paar enorme magneten op mijn dikke hand…..Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Tenslotte stek ik me uit op een behandeltafel in een andere kamer. Daar toont deze genezer zijn vakmanschap met naalden. Met zo weinig mogelijk naalden zoveel mogelijk effect, lijkt zijn credo. Hij prikt systemen tot leven, diep in mijn wezen. Als jaren houdt deze man me aan de praat. Nu met de LDN erbij krijgen we de vinger er meer achter. Langzaam maar zeker is er sprake van een zekere stijgende lijn. Na jaren krabbelen en kwakkelen!

Na het consult strijk ik neer bij zijn vrouw, een heel dierbaar heksenvriendinnetje van me. Ze vraagt naar mijn wel en wee en ik leg haar wat zaken voor , waar ik mee worstel. Wijze woorden spreekt ze weer, dit toverkolletje. Onze gesprekken zijn altijd sprankelend en vol herkenning. Een zielzuster van me.

Opeens zie ik prachtige glazen engeltjes voor het raam hangen.  Beeldschoon zijn ze! ‘Gemaakt door Yvona Mrakotova, een glaskunstenares. Ik ben bij haar op cursus geweest, kijk, die blauwe heb ik gemaakt!’ ‘Ik wil ook op cursus!’ roept Heks. Misschien volgend jaar. Als er genoeg belangstelling is….. Heks kan niet wachten.

Ik ga naar huis met een engeltje naast me in de auto. Die gaat iemand heel blij maken! Een supercadeautje…..

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst

Billy, een klein hondje met een groot probleem. En een creatieve oplossing! So silly! Zo kunnen Billy en Lilly toch lekker samen op stap. Een giller!

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Billy doet een plasje

 

Dinsdagavond ben ik getuige van een vreemd uitlaatritueel in een park aan de Singel. Een piepklein hondje trippelt vrolijk op zijn voorpoten in de rondte. Zijn achterhand rust in een sjaal. Als een blaffend kruiwagentje wordt dit kleine hondje rondgesjouwd. Een kruiwagen met een eigen willetje.

 

IMG_3342IMG_3344

 

Dit hondje heet Billy. Op 3 oktober raakte hij in de problemen. Van het ene op het andere moment kon hij niet meer uit de voeten/poten. Zou het verband houden met de feestelijkheden hier ter plaatse? Is hij achter de teefjes aangegaan en betaalt hij daarvoor nu de prijs? Wie zal het zeggen. Feit is, dat dit kleine ventje een hernia heeft.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Gelaten laat Billy zich assisteren

 

Hij moet rust houden. Maar ja, hij moet natuurlijk ook worden uitgelaten. Zijn goedlachse bazinnetje heeft deze oplossing bedacht. De andere dame staat hen smakelijk uit te lachen. Het is ook geen gezicht. Billy lijkt niet veel besef te hebben van zijn ‘beperking’. Hij loopt vrolijk alle kanten op, er rest zijn vrouwtje niets anders dan er maar achter aan te lopen.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Zij lacht hen smakelijk uit

 

‘Met een halsband heb ik nog enige controle over hem’, verzucht ze. Om dan weer in lachen uit te barsten. Door de medicijnen moet hij ook nog extra veel plassen. ‘Als ik hem ’s avonds in het donker hem nog even uitlaat in het park, zie je mensen echt kijken: Wat is dit? Sommigen denken , als ze me zo bezig zien in de duisternis, dat ik in de bosjes zit te plassen….’ De dames liggen in een deuk.

 

IMG_3350 IMG_3351

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

Lilly wil wel op de foto

 

Als Billy eindelijk is uitgeplast, wordt hij in een wandelwagen gezet. Als ik hem wil fotograferen, draait hij pontificaal zijn koppie om. Hij is duidelijk niet gediend van al deze belangstelling voor zijn benarde situatie. Alsof hij zich geneert. ‘Ga asjeblieft iemand anders op de foto zetten, stomme Toverheks’, pruilt hij. Dat doe ik dan maar.

 

Billy en Lilly, kleine hondjes, hondje met hernia

De dames met hun lieveling

 

Zijn zuster Lilly poseert vol overtuiging. Blij, dat ze eindelijk weer een beetje in beeld is. Ze geniet van de aandacht. Wat een schatje is het. Giebelend lopen de dames verder. Heks loopt nog een hele tijd te glimlachen. Wat kunnen sommige mensen toch heerlijk laconiek met lastige situaties omgaan. Vol humor en plezier. Billy boft maar met zulke baasjes…….

 

 

IMG_3356 IMG_3357Bi

Heks krijgt drie cadeautjes: De eerste daarvan is zwaar en raar, voor de tweede ben ik allergisch…. De derde is een schot in de roos! Padden en Draken, dat is je ware…..

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Een fantastisch boek

Heksje ligt in gestrekte ruststand met een heel mooi magisch boek! En dat is hard nodig na al die activiteit van de laatste dagen. Vandaag kwam gelukkig mijn hulp. Het was hier een geweldige bende, ik had zelf natuurlijk geen klap meer uitgevoerd na die vreselijke wasdag dit weekend.

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

De huisdieren

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, LemniscaatHet heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Wondermonster

k heb enorm gebofd met mijn thuiszorg. Na een ellendige tijd met een foute club en een draak van een vrouw, ben ik nu gezegend met een schat. Ze neemt me heel veel werk uit handen en dat allemaal goedgehumeurd!

Regelmatig schuif ik aan bij de strijkplank en kletsen we over van alles en nog wat. Ze heeft een hele ruime kijk op het leven. Dat gecombineerd met nuchterheid en veel humor maakt haar tot een zeer aangename gesprekspartner.

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Iets, dat groot is klein maken

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Iets dat klein is groot maken

Dan is het alweer tijd om naar de tandarts te gaan. Die plakt weer een flinter aan mijn ondertand. Gelukkig. Het voelde alsof er een halve tand af lag. Om maar te zwijgen over de proporties van mijn tong na dagenlang botsen tegen een scherp randje…. Wat een apart lichaamsbewustzijn hebben we toch in onze mond.

Ik loop uitgebreid met Ysbrandt. Wat is het heerlijk buiten! Dan  haal ik drie dozen medicijnen op bij het postkantoor. Ik betaal me blauw aan de inklaringskosten. Wat een zware doos zit er tussen! Als ik mijn straat in fiets zet net Blonde Buurman de zijne op slot voor de deur. Hij komt me onverwacht bezoeken. Met een verzoek!

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, LemniscaatHet heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, LemniscaatHet heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Dat komt mooi uit, kan hij die zware dozen naar boven tillen. We drinken thee en praten eens goed bij. Ik kan hem helaas niet helpen aan een pothelm en foute regenjas. Hij moet Willempie nadoen bij het zestigjarig- of is het alweer vijfenzestigjarig huwelijksfeest van zijn ouders…..  Heks’ huis fungeert altijd als een soort verkleedkist voor haar vrienden…..

We halen herinneringen op: Ik sta nog op de video voor hun vijfendertigjarig jubileum. Toen deden we eendjes na, Nonnetjes om precies te zijn, in het zwembad van Hazerswoude. Speciaal afgehuurd voor dit doel. We zongen een fantastisch lied. Met alle kinderen en dat waren er heel wat!

IMG_2904

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Als Blonde B. vertrokken is, maak ik de dozen open. In 1 ervan zit een pak waspoeder. Huh? Biologisch cadeautje van de firma. Weegt zo’n vier kilo! Geen wonder, dat ik zoveel invoerrechten moest betalen. Wat een mafketels. In een andere doos zit ook een geschenk. Een chocolade/granenreep. Vol gluten…… Maar niet zo zwaar.

Eindelijk kan ik dan lekker een paar uur plat. Er moet nog van alles gedaan worden, maar ik vind het wel even gezegend. Morgen weer een dag. Vanavond eet ik bij Frogs. Nu ga ik even heerlijk in een prachtig boek lezen.

Gisteren gekregen van die ontzettend lieve Nachtegaal uit mijn  zangklasje. ‘Het Heksentoverboek.’ Helemaal geweldig. Prachtige tekeningen. En belangrijke informatie voor de gemiddelde heks, onder andere over de Eenhoorn……!!!!!! Dank je wel lieve zangvogel! Straks nog even een tukje doen…….

Het ding op mijn voorhoofd is een soort rood vierkantje geworden om een rondachtig huidkleurig midden. Ik heb er wat foto’s van gemaakt. Het ziet er van dichtbij een beetje eng uit. Verwacht nu elk moment m’n hoorntje……

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

Het heksentoverboek, Galimatia Faribola, Lemniscaat

En daar is ie weer: De Eenhoorn! Dat beest achtervolgt me……

HEKS GENIET VAN VELE HONDJES, STOKOUD EN PIEPJONG. Zwabberen, zweten en zingen: schoonheid alom!

EEN HELE OUDE BAAS

ALBUS, EEN OUDE VRIEND VAN YSBRANDT

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag was is zo verschrikkelijk laat op gang, hopeloos. Gelukkig was het prachtig weer. Onderweg naar het park kwamen we langs Albus en zijn baas. Deze oude Golden Boy is een echte vriend van Ys. Hij woont op een boot en heeft de respectabele leeftijd van 14,5 jaar bereikt. Stokoud, zeker voor een Retriever. Misschien valt zo’n schip qua woonomgeving ook wel in een Blue Zone!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is altijd een enorm geblaf, als we even aanmeren op dit adres. Ysbrandt rent direct achter de baas van Albus aan de loopplank op, wetende dat er iets lekkers aankomt. Na de nodige snoepjes en knuffels volgt een huilconcert van de twee oude vrienden. Tot slot piest Ys nog even tegen alle paaltjes. En Albus doet daar dan een plasje overheen, hoewel hij daar wel wat nalatiger in is geworden.

KOM HIER MET DIE SNOEPJES

EERST BRAAF ZITTEN

OPPERDEPOP

ALWEER OP

Uiteindelijk moet ik Ysbrandt echt meesleuren, want hij vindt het hier veel te gezellig.

Na deze eerste pleisterplaats op naar de volgende. Sinds mijn oude apotheek de hoofdprijs rekent met medicijnen ben ik verhuisd naar een nieuwe. De  Zuider Apotheek.

Voor de deur kwam ik een nog ouder hondje tegen dan Albus. Deze hoogbejaarde dame van 16,5 jaar heet Quintie. Een ontzettend lieve schat. Nieuwsgierig snuffelde ze aan Ysbrandt, ze zou nog best even met hem willen spelen, zo te zien….Ze is dan ook nog vrij pittig vertelde haar oppas. En dat bleek! Terwijl we binnen op onze beurt wachtten blafte ze fel naar iedereen, die naar binnen wilde!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de apotheek bleek, dat het maken van de LDN ook hier was uitbesteed aan een ander bedrijf. Ik schrok en dat is altijd ellendig, want mijn zenuwen zijn raar. Ik krijg dan een overprikkeling en ben in 3 seconden doorweekt door zweetuitbraak. Een  soort eindeloze opvlieger in een eeuwige overgang. Maar dan veroorzaakt door ME. Daarom kijk ik ook nooit naar enge films. Ik kan niet tegen schrik.

Er werd gebeld in de apotheek en overlegd. Ik zag de bui al hangen, dit ging helemaal mis. Hoe moest ik nu toch tegen een redelijke prijs dat middel ergens regelen ? Gelukkig was mijn vermoeden onterecht. Ze hadden het wel uitbesteed, maar het kostte toch maar 39 euro. De rekening was naar mijn zorgverzekeraar gestuurd en ik hoefde helemaal niets te betalen! En dat tegen 106.00 euro in Apotheek ‘de Haven”….

Toen ik dat aan de dame achter de balie vertelde keek ze stomverbaasd. Hoe was het mogelijk? Ja, ik zeg het al jaren, er wordt ongelofelijk veel verdiend in pillenland. In de moeilijke hoek waar ik me in bevind, daar waar de klappen vallen, heerst complete willekeur.

Bravo voor de Zuider Apotheek, ik geef ze een 10 met een griffel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Even later in het Plantsoen zag ik een schattig vulnisbakkenpuppie. Luna heet ze. Beeldschoon en piepklein. Het baasje was duidelijk zeer verguld met haar. Kijk toch eens wat een leuke witte voorpoten….. En wat een lieve knappe baas! Lente in hondenland.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En ook kwamen we nog deze stoere kanjer, lady Lila, tegen. Kun je je voorstellen, dat ze wel een jaar in het asiel heeft doorgebracht?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gelukkig heeft ze een liefdevol huis gevonden bij deze fleurige dame. Het gaat prima, ze is al helemaal gewend. Wel probeert ze enorme boomstammen mee naar huis te nemen, zoals hier. Hoe groter, hoe beter….

Helemaal in stijl, Lady L

ZE HEEFT LILA HALSBAND

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanavond heb ik gezongen in Haarlem bij Jan-Hendrik in het Koor Amor. Wat was ik brak, al dagen trouwens. Zwabberend en zwetend pers ik mijn activiteiten eruit. Het was toch heerlijk. Zo fijn met True. Zij maalt niet om verdwalen en vertraging. Waar we zijn is het goed….

HEKS WOEST OP APOTHEKERS: GELDWOLVEN ZIJN HET EN HUN EED VAN HIPPOCRATES BLIJKBAAR VERGETEN. Misschien moet ik m’n zegeningen maar tellen……

NEE JOH, HET GAAT OM GELD!!!!!

HET GAAT TOCH OM GENEZING?

Deze heks is doodmoe na alle verbouwingen. Vanmorgen toch weer vroeg op vanwege thuiszorg. Daarna prikken halen bij de huisarts en naar de apotheek. Zoals altijd is er weer van alles mis gegaan bij het doorfaxen van medicijnen. Ook blijkt opeens, dat de apotheek geen medicijnen meer zelf maakt. Ze hebben het uitbesteed, er valt niet genoeg aan te verdienen! Ze zeggen het nog ook, recht in mijn gezicht. Hierdoor is het wel drie-en-een-half (!!!!!!!!!!!!) keer zo duur geworden. En het was al niet goedkoop! Ik ben hiervan afhankelijk met mijn LDN.

VAN HIPPOCRATES.....

APOTHEKERS LEGGEN OOK EEN EED AF

Het middel LDN wordt wel vergoed als je het in hoge doseringen slikt, zoals afkickende junks. Dus ben je stom genoeg om zelf je leven naar de kloten te helpen met drugs, dan krijg je je medicatie gewoon van de staat. Ik moet het zelf betalen, 30 euro voor een potje, omdat ik een lage dosering slik. En nog verdienen de farmaceutische geldwolven er niet genoeg aan, dus besteden ze het bereiden uit aan een bedrijf, dat de absolute hoofdprijs rekent.

GEEF ONS MAAR DIABETES, DAT TIKT LEKKER AAN! KASSA!!!!

WE VERDIENEN NIKS AAN ME EN FYBRIOMYALGIE

Een apotheker legt overigens ook de eed van Hippocrates af, dus hoe hij dit gedrag kan verantwoorden is me een raadsel. Ik stond in elk geval in tranen aan de balie, want hoe moet ik dat nu weer allemaal gaan betalen.

Het medicijn tegen kou en kanker (hebben wij verhoogde kans op, Hodgkin bijvoorbeeld wel 1000 keer meer dan een gezond mens) heb ik al geschrapt. Vroeger was het 45 euro voor 8 injecties. En het werd vergoed. Maar de apothekers verdienen er niet genoeg aan, dus ik moet het nu uit Duitsland laten komen. Het kost me 72 euro voor hetzelfde doosje. En mijn zorgverzekering vergoedt het niet meer, omdat het niet uit een Nederlandse apotheek komt. Schandalig.

HETZELFDE LAKEN EEN PAK

APOTHEKERS EN KWAKZALVERS
VERDIENEN OVER RUGGEN VAN ZIEKEN EN ZWAKKEN

Sinds enige weken is dit medicijn op en ik zit weer dagelijks met ijskoude handen en voeten onder vier dekbedden te klappertanden. Vergeet niet, dat ook de eigen bijdrage enorm is gestegen. En mijn premie is natuurlijk huizenhoog. Dan slik ik ook nog heel veel middelen, die niet vergoed worden. Zoals melatonine bijvoorbeeld. Ik ben nu bezig voor ongeveer 400 euro uit Amerika te laten komen. Gek word ik ervan.

MAAR WORDEN NIET VERGOED.....

VOEDINGSSUPPLEMENTEN ZIJN OOK MEDICIJN VOOR MIJ

Van het geld, dat ik aan mijn eigen gezondheid heb uitgegeven had ik een huis kunnen laten bouwen.

steek je tong uit tegen foute apothekers.....

BLERGHE !!!!!!

Volgende week krijg ik huisbezoek in het kader van meer thuiszorg. Ik probeer dat al jaren voor elkaar te krijgen. In 2007 ben ik in beroep gegaan tegen een enorme korting op het aantal uren. EN NA ZES JAAR KOMEN ZE DAN EINDELIJK EENS BIJ ME KIJKEN!!! De gemiddelde cliënt is tegen die tijd al overleden. Daar gokken ze natuurlijk op bij die instanties. Een zeer effectieve manier van bezuinigen op de zorg…..

IK PAS NIET IN HET PLAATJE

JE ZIET DAT THUISZORG WORDT GEASSOCIEERD MET OUDE VROUWTJES

Ik kan niet zonder hulp. Ik zie er normaal uit en ben ook niet op mijn mondje gevallen. Mijn armen doen het echter niet. Dat stofzuigt lastig kan ik je verzekeren. Vrienden hebben wel iets beters te doen, dan mijn huishouden en familie zie ik hier zelden. Sporadisch een logerende neef of nicht. En mijn broer op mijn verjaardag. Dat is het wel zo’n beetje.

MAAR MIJN FAMILIE LAAT ZICH NIET ZIEN....

HERKENBAAR

Als het goed met me gaat is dat allemaal geen probleem, maar de laatste dertien jaren zijn heel moeizaam geweest. Dan is het wel prettig, als er eens iemand naar je omkijkt. Gelukkig heb ik een handvol mensen, die zo af en toe voor me koken. Dat heeft me door de jaren gesleept, dat ik helemaal niet meer at. Van vermoeidheid. En omdat ik nergens echt tegen kon.

ANDERS ZOUDEN ZE HET ZEKER DOEN!!!!!

GELUKKIG KUNNEN ZE ME NIET KORTEN TIJDENS HOGER BEROEP

Nu kook ik zo’n 3 keer per maand een enorme maaltijd en vries dan heel veel in. Na het koken zitten mijn handen vol pleisters, want ik snij nogal eens in mijn vingers. Er staat een enorme rol Hansaplast klaar boven het aanrecht. Mijn armen en handen leiden een eigen leven, dus schieten alle kanten op. Ook heb ik geen kracht in mijn handen, dus ik kan mijn bewegingen niet doseren.

Soms ben ik te moe om het daarna op te eten, dan ga ik eerst een paar uur slapen. En achteraf crepeer ik van de pijn, dagenlang. Toch moet ik zelf koken, vanwege  mijn dieet. Het laatste jaar probeer ik elke dag te eten. Het lukt redelijk, gisteren niet bijvoorbeeld. Te moe. Vanavond trek ik weer iets uit de vriezer.

ALS JE TOON HUN NIET BEVALT KOST HET JE EEN PAAR UUR. DAT IS ME AL EENS GEBEURD....

ZO VOEL IK ME OOK VAAK IN CONTACT MET DE GEMEENTE:
GEFLIPTE GEMEENTEAMBTENAREN HEBBEN HET VOOR HET ZEGGEN….

Vandaag heb ik het helemaal gehad. Mijn leven is 1 grote strijd tegen mijn ziekte, het onbegrip in mijn omgeving, de slechte medische begeleiding en de voortdurende dreiging van faillissement. Mijn huis is een grote teringbende, ik krijg het maar niet af.

Op TV zie ik mensen geholpen worden door vrienden en familie. In een dag is alles gedaan en kunnen de pechvogels in een mooi nieuw huisje verder. Ik zit nu alweer ruim anderhalf jaar in een verbouwing van mijn werkkamer. En de verbouwing daarvoor van mijn woonkamer en keuken  is eigenlijk nooit helemaal afgerond…… Er heeft een jaar een teil met verf en gereedschap in mijn hal gestaan. Ik heb hem maar weer in de berging gezet, want het lukt me gewoonweg niet.

LES 1

ZWIJGEN IS GOUD

Ik weet, dat er veel leed is in de wereld. Er zijn wel ergere dingen denkbaar dan mijn getob. Dat kreeg ik laatst bij mijn acupuncturist nog naar mijn kop. Niet van hem hoor, maar van een stagiaire. Volgens haar viel het allemaal wel mee met me, ze had duidelijk nog nooit van ME gehoord. Ze dacht dat het MS was…… Daar had ze wel ergere gevallen van gezien. En zij moet dan mensen gaan behandelen!

‘Tel je zegeningen’  gaf ze me mee als blijde boodschap. Toen ze merkte, dat die opmerking niet goed viel, ging ze veel te dicht tegen me aan staan, legde haar hand op m’n arm en zei nog wat vreselijkheden, die ik slechts ten dele hoorde door mijn van woede suizende oren. Ik wilde haar van me afslaan, maar was ook bijna in tranen.

Die vrouw moet nog veel leren, volgens mijn acupuncturist. Ze is nog in opleiding. Gelukkig maar…..In mijn optiek is ze nu redelijk gevaarlijk. Op een hele lieve manier de meest vreselijke uitspraken doen. Onder het mom van wijsheid. Als je niet oppast vertelt zo iemand je ook nog even  waarom je dit allemaal hebt gekregen. Blergh….

1 VOOR 1

TEL JE ZEGENINGEN!!!!!

Mijn geliefde grootvader gebruikte diezelfde tekst ook veelvuldig. Uit zijn mond klonk het toch heel anders…….

Ik heb ondanks alles geleerd om van het leven te genieten. Tussen alle donkere wolken en plensbuien ben ik vaak zelf het zonnestraaltje. Ondanks gebrek aan serotonine is het me toch gelukt een goed humeur te behouden. Dat is keihard werken, elke dag.

WIE HEM PAST, TREK ALSJEBLIEFT NIET AAN....

DIE KOUS PAST IEDEREEN…..

Ook ben ik niet te beroerd om mijn geliefden bij te staan, als zij worden getroffen door ziekte, pech en tegenslag. Ik weet uit ervaring hoe belangrijk aandacht van je medemensen is, als het leven je in de tang neemt.

Gezonde mensen met een berg geld, mooi huis, dikke auto, goeie baan en gezellig gezin zitten al te mekkeren. Ook hun huisje heeft een kruisje. Maar mekker in godsnaam niet tegen mij. Onder mijn kruis is het huisje nauwelijks te vinden….. En als je het dan vindt is het er ook nog een geweldige rotzooi.

TEL JE ZEGENINGEN!!!!!

FIJN WEEKEND!!!

HARTVERWARMEND GESPREK IN KOUD SNOTPARK: JONGEDAME MET PUP DORIAN…..

Ysbrandt vindt haar ook erg lief!

JONGEDAME MET PUP

Vanmorgen in de kerk ging het over eenzaamheid en geheimen. Die twee gaan vaak hand in hand. Een geheim leven is ook eenzaam. De ziekte ME is een goed bewaard geheim. Je ziet niets aan die mensen en indien nodig trekken ze zelfs een sprintje. Maar hun geheime leven achter de voordeur is vaak een jarenlange hel.

Het is een schatje hoor, Dorian en zijn baasje ook...

OPVOEDEN…

Nu ik door medicijnen opeens minder vaak zware griep heb durf ik het wel toe te geven. Het was eigenlijk niet te doen de laatste jaren. Raar fenomeen ook, dat je jezelf ervoor geneert. Alsof je er iets in te zeggen hebt….

De rest van alle fysieke misère is er gewoon nog steeds, maar niet vier wintermaanden zwaar griep scheelt een slok op een borrel.

ouwe charmeur

YSBRANDT IS NIET WEG TE SLAAN

Ondanks de koude snotsneeuw ging ik natuurlijk toch met mijn hondje op stap. Niet echt aanlokkelijk, ik moest me er toe zetten. Andere ongelukkigen liepen ook hun verplichte rondje en zo was het vanmiddag een soort druk in het park. En overal puppies! Die hebben geen last van het weer, ze willen alleen maar spelen…

In het van der Werfpark raakte ik in gesprek met een jongedame. Ze had het alleraandoenlijkste puppy van Leiden en omstreken bij zich: Een vier maanden oude Weimarse staande hond ofwel een Weimaraner.

Dorian wil niet op de foto...

ACHTER M’N FLAPOREN KRIEBELEN GRAAG

We stonden zo lang te praten, over jachttraining, opvoeding en roedelmethode, dat deze kleine jongen begon te bibberen. Na al zijn capriolen was hij weer aan een slaapje toe vermoed ik. Dit meisje en haar broer wilden zo graag een hond en nu is het er eindelijk van gekomen. Ze had zich goed voorbereid merkte ik. Voor een adolescent wist ze er behoorlijk veel vanaf. Dat zit wel goed met pup Dorian.

Later ontdek ik, dat ze Lotus heet! Wat een prachtige naam. Ze had op mijn blog bij ‘ No Mud No Lotus’  een berichtje achter gelaten.

hij staat mooi aan met voorpootje

EINDELIJK GELUKT
Dorian van den Struyver

Tja, met zo’n pup krijg je genoeg modder je huis in om een hele vijver lotussen te aan het bloeien te krijgen….En ze is al in de bloei van haar jeugd, dus dat wordt nog wat! Hopelijk staat Dorian z’n mannetje, als hij wat groter is, net als Ysbrandt….

Morgen ga ik weer een dag zingen, dus ik heb vooraf uitgerust de laatste dagen. En goed gegeten!  Schouderklopje, schouderklopje! Ik ben er helemaal klaar voor.

OVER EEN PAAR WEKEN IS HIJ VERDUBBELD...

EVEN KNUFFELEN MET HET VROUWTJE