Moord in Het Leidse Hout. Van sommige verhalen krijg je het ijskoud. Heks staat bibberend te beven. Zo ben je vol leven, zo ben je vergeven. Maar misschien is het verhaal niet waar. Naar weliswaar. En vooral ook raar.

Het Leidse Hout is toch zo mooi momenteel! Bosanemoontjes, wilde hyacinten en daslook staan volop te bloeien. Struiken ontluiken met fris groen blad. Bomen beginnen ook op stoom te komen. Heks fietst genietend door het park. VikThor rent slagen door het struikgewas.

Plotseling zie ik een oude bekende lopen. Boxer Marley, 1 van de hondjes, die mijn oude vriend Hawk altijd uit liet. Goedmoedig komt hij me begroeten. Zijn baasje sjokt er een kleine twintig meter achter aan. Ze herkent me niet, maar ik haar wel. Het is de oude buurvrouw van Hawk.

We maken een praatje en natuurlijk komt onze onlangs overleden vriend ter sprake. ‘Ze hebben hem vermoord,’ de buurvrouw kijkt me getergd aan,’Niemand wil me geloven, zelfs mijn eigen vriend niet. En dan, een man van 97, dat kan uiteindelijk ook niemand wat schelen….’

Perplex kijk ik de vrouw aan. Van de eigenaars van de Dalmatiër, die Hawk uit liet, had ik begrepen, dat er sprake was geweest van euthanasie. ‘Ha, euthanasie, ja,’ mijn gesprekspartner heeft een zwaar buitenlands accent. Ik kan het niet thuisbrengen. ‘Er is geen arts aan te pas gekomen, aan die euthanasie.’

Een onthutsend verhaal volgt over de laatste maanden van het leven van mijn vurige aanbidder. Opgesloten in zijn eigen huis, kreeg alleen een pyjama aan, de beste vriendin van wijlen zijn vrouw zat of kwam bij de man. Zij en de dochter van Hawk hielden hem in zijn nachtkledij binnenshuis gevangen met de deur op slot. Een nieuw slot welteverstaan, zodat niemand er meer in kon behalve zij tweetjes…….

‘Iek moest met hem praten via het WC raampje. Zo gaven we de krant aan elkaar door. Soms belden we elkaar, als de dochter en de vriendin er niet waren. Als ze er waren, kreeg ik hem niet aan de lijn. De avond voor zijn overlijden heb ik hem uitgebreid via de telefoon gesproken. Hij klonk prima, wilde weer de tennisbaan op, had weer allemaal plannetjes…….’

‘En de volgende morgen was hij opeens vredig ingeslapen…. Nee, vermoord. Iek weet het zeker. Niemand gelooft me….. Hij zat nog vol leven en opeens: Dood. En een week opgebaard in een kelder onder de kerk zonder dat iemand het wist. En toen zonder mensen erbij in de grond gestopt. Niet eens een grafrede heeft hij gehad….. Wij mochten niet komen.’

En dat terwijl hij zoveel vrienden had! Over de hele wereld! En dat terwijl hij voor zoveel mensen iets betekende. Hij zocht tot een paar maanden voor zijn dood zieke mensen op in verpleeghuizen bijvoorbeeld. Maar ook het hele Leidse Hout kende Hawk.

Geschokt staat Heks te luisteren. Wat een verhaal. Wat een verschrikkelijk verhaal.

‘Hij was rijk hoor, die Hawk. Hij liep altijd in zijn ouwe tenniskloffie en hij woonde heel eenvoudig, maar vorig jaar heeft hij nog een pand verkocht op de Herengracht! Zijn dochter wilde natuurlijk dat geld. Ze was zo boos op hem, die vriendin van zijn vrouw ook. Omdat hij altijd vriendinnen had……’

Ja, Heks had al begrepen dat huwelijkse trouw nu niet bepaald Hawk’s sterkste kant was tijdens zijn ellenlange huwelijk. Maar om iemand daar nu om te vermoorden!

‘Bij mij heeft hij nooit iets geprobeerd, hoor,’ verklaart ze ongevraagd, ‘Maar vorig jaar had hij weer een vriendin en toen is hij in juni door zijn rug gegaan. Iek denk door die vriendin…..’ Ze kijkt me ondeugend aan, ‘En dat heeft hem de das om gedaan.’

‘Zij was een vrouw met een wagentje en een zwart hondje,’ vervolgt ze haar verhaal. Ik zie een vrouw voor me in een scootmobiel of rolstoel met een labrador hulphond. Ik ken zo’n vrouw!

Jeetje, die was was er snel bij met die nieuwe vriendin, denk ik bij mezelf. In mei trok Heks de stekker uit onze vriendschap na het zoveelste grensoverschrijdende seksueel getinte verzoek zijnerzijds…..

‘Ze kwam met die hond in dat wagentje achter haar fiets uit de binnenstad naar hem toe. Ze zaten altijd samen op die grote bank daar……’ Plotseling herken ik mezelf in de beschrijving. ‘Maar dat ben ik,’ roep ik dan ook uit. De vrouw kijkt me met stomheid geslagen aan. ‘We hadden geen relatie, hoor, maar hij wilde maar al te graag…..’

‘Ze hebben hem vermoord voor geld. Niemand wil me geloven.’ verzucht ze tenslotte, ‘Hij was mijn vriend, iek mies hem. Ik droom over hem, dan komt hij door de achterdeur naar binnen en is heel boos! Miesschien komt hij me halen, zo van kom ook hierheen, want iek ben ziek met kanker….’

‘Ik geloof u,’ zeg ik tegen haar, ‘En 1 ding weet ik zeker, hij is echt niet boos op u!’ Wie weet wat ze zouden aantreffen als de man zou worden opgegraven….. Mensen worden om minder om zeep geholpen. Maar geld is traditioneel een enorme motivatie om het mes erin te zetten bij je dierbaren.

Ik kan ervan meepraten. Ik heb hier chronisch mee te maken. Tonnen komen er voorbij op mijn spaarrekening. Teneinde weer te verdwijnen naar de rekening van een grote hark met hebberige handjes. Een afgedwongen lening zonder onderpand, waar anderen uit mijn naam voor tekenen…….Huh? Ja, echt waar. Het gebeurt. Het gebeurt mij.

Geld maakt niet gelukkig, geld maakt slecht.

‘Weet je wat ik me nu later bedacht?’ ik heb de Don aan de telefoon. We hebben het over deze vreemde ontmoeting. ‘Misschien is die dochter wel helemaal op tilt gegaan, toen Hawk zo verliefd op me werd. Misschien dacht ze dat hij zijn hele vermogen aan mij zou nalaten of iets dergelijks. Misschien had Hawk nog gewoon geleefd als ik niet in zijn leven was gekomen……’

‘Ik denk dat je gelijk hebt, Heks. Die vrouw is zich ongetwijfeld rot geschrokken van de escapades van haar hoogbejaarde vader. Maar het is niet jouw schuld, hoor, dat hij nu dood is…..’

Het duurt een paar dagen, voordat ik de geschiedenis enigszins van me af kan schudden. Maar ik hou er een naar gevoel aan over. Wat kunnen mensen toch vreselijk zijn voor elkaar. De wraak van de dochter. Uit naam van haar moeder, die al te vaak de horens kreeg opgezet……

Of niet? Beeldt buurvrouw het zich allemaal slechts in?

 

 

Heks krijgt geld van de bedeling, zodat ik een toontje lager zing. Maar ik wil niet lager zingen met de Matthäus voor de deur. Dus klaar met het gezeur. Vandaag gaan we niet spelevaren. Ik kan de klus even niet klaren. Maar niks te maren of te mieren: Buurman traint mijn lachspieren.

‘Ha schat, kunnen we op een andere dag afspreken om te gaan zwemmen? Ik krijg mezelf niet opgestart,’ bibberig zit ik aan de telefoon. Het is me niet gelukt om bijtijds uit de kreukels te komen. Sterker nog: Ik voel me vrij ziek. Pijn in mijn buik. Halfzacht. Misselijk. Alsmede de normale spierpijn in het kwadraat. Het idee om in een ijskoud bad te springen is verre van aanlokkelijk.

‘Morgen lukt niet, Heks. Ik ga dan de boodschappen doen, die ik normaal gesproken op dit tijdstip doe,’ Saar is not amused dat ik zo laat nog afzeg. Tegelijkertijd weet ze natuurlijk ook wel, dat ik niet zomaar afbel.

‘Misschien kunnen we sowieso beter op vrijdagmiddag gaan,’ stel ik voor. Dan ben ik door mijn thuiszorg en prikken noodgedwongen al uren op. Dus ontkreukeld. Maar misschien ook alweer doodmoe van deze activiteiten.

Het is nog niet zo eenvoudig om als een halvezool te leven. Om je miezerige activiteiten dusdanig in te plannen, dat je niet constant alles af moet bellen.

Terwijl we overleggen gaat de deurbel. Ik doe de deur open en hoor Buurman stommelen in het portaal. VikThor stuift de trap af. Hoera! Vriend Carlos komt op bezoek met zijn baasje.

Even later sjokt de enorme Duitse herder de trap op. Gevolgd door zijn eveneens uit de kluiten gewassen baasje. ‘Hi Heks, ik zie het al. Griep zeker? Je ziet er niet uit gewoonweg. En je loopt nog in je pyjama! Haha!’

‘Als jij nou eens mijn hondje een klein piesrondje geeft, dan zet ik even koffie en trek wat kleren aan,’ roep ik blij, terwijl ik VikThor alvast aanlijn. Zo kom ik mooi onder een uitlaatronde uit. Snel kleed ik me aan, zet koffie en swiffer een pak kattenhaar van de keukenvloer. Ik haal een was uit de machine. Borstel mijn haren in een staart……

Waar blijven ze nou? Buurman neemt de tijd! Een half uur later gaat de bel. ‘Ik was eventjes naar de drogist, Heks. Ik heb oorontsteking gehad en had nog wat medicatie nodig. Ja, heftig zo’n ontsteking. Blij dat het min of meer over is.’

Even later zitten we luidruchtig te blaten aan de keukentafel. Een normaal gesprek is er nooit bij met ons. Zoals altijd zit Buurman me verschrikkelijk aan het lachen te maken. Wat is het toch een mafkees.

Allerlei onderwerpen passeren de revue. De verkiezingen. ‘Partij voor de Dieren, Heks?’ vraagt hij naar de bekende weg. Het achterlijke referendum. We zijn allebei tegen die kutwet. ‘Toch gaat die er komen, let maar op. Het maakt echt niks uit wat wij vinden. Zolang die idioten in Den Haag er hun zinnen op hebben gezet gaat het gewoon door.’

‘En dan, waar hebben we het over. Alsof ze nu nog niet alles van ons weten. Neem nu het medische dossier. Daar wilde ik vanaf dag 1 niet aan meewerken. Ik heb dan ook altijd overal nee gezegd tegen het verspreiden van mijn medische gegevens. En toch zie ik soms opeens ergens persoonlijke informatie opduiken, die daar niet hoort te staan. Dus….’

Dus. Dus.

We gaan wandelen. Op ons gemakje kuieren we door de stad. Carlos kan niet meer zo hard tegenwoordig. Hij is bijna 11 en dat best oud voor een Duitse herder. VikThor trekt onvermoeibaar aan de riem. Zoals altijd probeer ik hem te laten volgen, maar zodra ik even niet oplet staat de lijn weer strak. Mijn lamme armen maken geen indruk.

Heks’ krachtverlies is dramatisch. Vorige week probeer ik een paar schroeven in een keukenkast te draaien. In een bestaand gat. De kattenkrabplank, die ik probeer op te hangen is al een keertje naar beneden gelazerd. Dit is dus nu een nieuwe poging.

Ik schroef en schroef met een ongeluk. Maar er gebeurt gewoonweg niets. ‘Zal ik het eens proberen?’ vraagt mijn hulp, als ze me zo ziet stumperen. En met twee slagen zitten beide schroeven muurvast. Tot mijn verbijstering.

Ik denk altijd dat ik alles nog kan, maar dat valt dus nogal tegen. Ik ben eindelijk de slappeling geworden, waar mijn vader me altijd voor uitmaakte. Hij heeft dus toch gelijk gekregen!

Gelukkig maar dat ik zo’n goed hondje heb. Uiteindelijk gaat hij het wel leren. Hij doet echt zijn best, maar ja. Voorwaartse Springer Spaniëlkrachten versus een dodelijk vermoeide baas.

Buurman en Heks drinken koffie op een terrasje. Hij vertelt over zijn nieuwe baan als financiële man bij een non-profit organisatie. ‘Hoe is het nu met jouw financiën, Heks? Nog zoveel gezeur en gezanik?’

Ik vertel hem hoe ik onlangs geld voor een paar schoenen en een jas heb gekregen van de RK Parochie Heilig Kruis Locatie Stadskanaal. ‘Die parochie bestaat, maar het is niet overgemaakt vanaf hun rekeningnummer …… Tja, wat moet je ermee? Deze armoedzaaier is in iemands optiek afhankelijk van de bedeling. En dat wordt er eventjes goed ingewreven. Die nobody zal het wel grappig vinden, neem ik aan…….’

Maar mag ik even een teiltje?

‘Mijn meisje en ik zijn onlangs getrouwd en dat is geen grapje!’ vertelt Buurman plotsklaps. Ha, wat leuk! ‘Ja, echt. Na dertig jaar samenwonen vonden we het opeens tijd worden. Dus wij met zus en zwager naar het stadhuis. We hebben het heel piepklein gehouden!’

Ach, wat een dag. Doodziek opstaan, bijtrekken om weer snel naar bed te vertrekken. Goede voornemens verdampen in zweet en spierkrampen. Bezoek van de buurman. Beetje lachen en genieten. Want dat kan ik zo goed heb ik net weer gehoord. En het is zo! Koffie en een wandeling en dan weer plat. Nog eens opstaan om naar de fysiotherapeut te gaan. Om je te laten martelen….

Ga er maar aanstaan. Zo is je leven met ME. En vandaag valt nog alles mee! Hé!

 

Mensen vallen vaak van de trap. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Niet iedereen komt er even goed vanaf. Zevengesternte en Harde Weners.

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

Heks viel vroeger als kind wekelijks van de trap.

 

Als ik thuiskom van een hondenrondje hoor ik iemand mijn naam roepen. Ik zie echter niemand. Alleen een hele grote herder met een flapoor. Zijn baasje staat op een ladder levensgevaarlijke toeren uit te halen. Er zijn prachtige ouderwetse kerstlampjes in de klimhortensia aangebracht. ‘Dit is het Zevengesternte!’ Hij is degene, die me heeft geroepen. Roekeloos maakt hij aanstalten om naar beneden te komen.

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

‘Doe voorzichtig!’, roept Heks, ‘Iedereen valt van de trap tegenwoordig. Het hangt in de lucht!’ Als hij veilig beneden is vertel ik hem over de val van Schilder. Die heeft ongelofelijk veel geluk gehad bij een stom ongeluk. Een andere vroegere vriend van Heks was niet zo fortuinlijk. Hij is vorige week van de trap gevallen en overleden…..

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

Buurman schrikt van mijn verhaal. ‘Dus die Rooie is dood?’ ‘Ja, veel te jong natuurlijk.’ ‘Hij was toch al 65 jaar?’ ‘Welnee joh, hij is van de leeftijd van deze Heks.’  De ons ontvallen man is de jeugdliefde van mijn hartsvriendin. We hebben heel wat beleefd met elkaar indertijd. In een vorig leven zo ongeveer. Heks nog jong en gezond. Haar vriendin met spierwit geverfd haar. En de rooie met zijn onverbeterlijk slecht humeur.

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptredenTRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptredenTRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

Als geen ander kon hij sneren geven en rotopmerkingen maken. Geniaal gemeen maatschappelijk commentaar rolde over zijn lippen alsof het niets was. Binnenin huisde echter een gevoelige jongen, maar die kregen we niet zo vaak te zien helaas. De laatste jaren zag ik hem regelmatig in de stad rondlopen. Met dat gekke onrustige huppelpasje van hem. ‘Heks!’, riep hij dan, ‘Alles goed met jou?’ Om me vervolgens meewarig aan te kijken. Het leven was zwaar in zijn optiek. Een ongelofelijke rotklus, die je dan maar moest zien te klaren.

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptredenTRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

Later op de avond belt mijn vriendin. Er is toch een soort afscheid georganiseerd. We  spreken af om er samen heen te gaan. Later bel ik met Buurman. Hij gaat ook mee. Hij heeft me een paar gedichten gestuurd, via de mail. ‘Ik kreeg inspiratie. Voor jou en Trui. Harde Weners zijn een soort koeken! Vond ik mooi op jullie slaan. Het andere gedicht is voor die Rooie.’ Aan hem heeft Buurman zijn lichtkunstwerk naast de voordeur opgedragen: Het zevengesternte heet het, zowel het kunstwerk als het gedicht.

Ons leven, zo kwetsbaar.

Voor Rooie zit het erop. Hij heeft die ongelofelijk zware klus geklaard. Ik hoop, dat hij er ook een beetje van heeft genoten. En dat hij eindelijk rust heeft gevonden….

TRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptredenTRAP, MONUMENTALE TRAP, TRAPPENHUIS, gekke trap, traptreden

Roedel Ridgebacks kruist het pad van Heks en Varkentje. Eén van hen is als pup zwaar mishandeld door een stelletje monsterachtige dierenbeulen….. Een verschrikkelijke verhaal met een hele goede afloop. Dankzij de enorme inzet van zijn nieuwe baasje!

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Dit is Skip met zijn vrouwtje

Vrijdag ben ik lekker met mijn hondje op stap. We fietsen de Singel rond en doen een paar parkjes aan. Varkentje heeft goede zin. Vrolijk draaft hij naast de fiets. Het is heerlijk herfstweer. Prachtig zacht licht, vlammende kleuren en de kruidige lucht van rottende bladeren.

In het van der Werfpark loopt een man in een fluoriserende jas papier te prikken. Hij neemt zijn taak serieus. Om hem heen dwarrelt een Cocker Spaniël in een identiek jasje. ‘Is dat je hulphond?’ vraagt Heks. Zonder op of om te kijken beaamt de man mijn veronderstelling. De bijzondere band tussen mens en hond blijft me fascineren. Soms kunnen wij mensen beter met onze viervoetige vrienden uit de voeten, dan met onze medemensen. Er gaat een enorme troost uit van de onvoorwaardelijke liefde, waartoe honden in staat zijn.

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacksvrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Aan de andere kant van het park komt een opvallend roedeltje honden door de ingang naar binnen. Drie Ridgebacks. Voorop stuitert een puppy, al zou je dat gezien zijn formaat niet direct zeggen: Hij is al groter dan Ysbrandt en pas 15 weken oud!!!

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

De kleine Pumba

Natuurlijk knuffel ik eventjes met de vriendelijke pup. Ik raak aan de praat met het baasje van dit olijke drietal. Ysbrandt is lang geleden opgegroeid met een Ridgeback, dus ik weet uit ervaring dat het pittige honden zijn. Geweldige dieren ook. Je moet echter weten wat je doet, want het zijn enorme bakbeesten. Ze zijn gefokt om op leeuwen te jagen!

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacksvrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacksvrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

‘Consequent zijn’, zegt hun bazin laconiek, ‘Mijn vader fokt deze honden, dus ik ben ermee opgegroeid.’ Ja, dan weet je waar je aan begint. Hoewel…. ‘Skip heb ik uit een asiel, ik ging voor een paard en kwam met hem thuis!’ vertelt de vrouw, ‘Hij was zwaar mishandeld, pas twee jaar oud en al helemaal op. Hartworm, gebroken en uitstekende ribben. Ze hadden met een hamer een gat in zijn kop geslagen. Daar zit nu een metalen plaatje in. Ook waren er overal op zijn lijf sigaretten uitgedrukt……’

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Ysbrandt voelt zich ook helemaal senang bij deze hondendame

Verschrikkelijk. Wat zijn mensen soms toch beesten. Heks heeft wel eens een mishandelde kitten opgelapt. Ik word nog misselijk als ik denk aan hoe ik dat diertje binnenkreeg.

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

En tenslotte Simba, de oudste van het stel.

‘De dierenarts achtte zijn overlevingskans slechts VIJF procent. En het zou me klauwen met geld gaan kosten…. ”Dat interesseert me niet” heb ik hem laten weten. Vanaf het eerste moment hebben Skip en ik een klik.’ Ze vertelt hoe dit getraumatiseerde dier al haar broers wel een keer heeft gebeten. Jarenlang liep hij gemuilkorfd aan de lijn. Daar is niets meer van te merken. Het bakbeest springt vrolijk en vrij in de rondte!

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

‘Geduld, heel veel geduld moet je hebben. Uiteindelijk is het gelukt om hem weer helemaal te socialiseren. Er zijn echter maar twee mensen, die hij volledig accepteert,mij en mijn vriend. En die heeft er zijn gloeiende best voor moeten doen! Dat ging bepaald niet vanzelf….’

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Kijk, een PENTAGRAM op de borst van Skip!

Nou ja, ik heb ook een monster met een verhaal. Ysbrandt heeft bij mij thuis zijn tandjes een keertje in de ballen van de wijkagent gezet. ‘Als het binnenshuis is, op eigen terrein, dan kunnen ze je hond niets maken. Skip heeft onlangs bij ons in de tuin een stelletje Bulgaarse inbrekers achterna gezeten. Hij nam een hapje uit een kuit. Met dat DNA heeft de politie die gasten kunnen pakken!’

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacksvrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Goed om te weten, dat het ‘Incident Wijkagent’ niet meetelt in het strafblad van mijn hondje. De hondenbrigade had me dat al verzekerd, maar na dreigementen van deze oom wijkagent zat het me toch nooit helemaal lekker.

‘Mevrouw, hij had het helemaal aan zichzelf te danken, dus maakt u zich maar geen zorgen. Onze collega weet helemaal niets van honden en heeft alle regels overtreden. Hij gaf het zelf toe! En dat na uw uitdrukkelijke waarschuwing!!!! Maar ja, wij hebben hem er hier op het bureau maandenlang mee gepest, hij heeft een emotioneel trauma opgelopen.’ Aldus de man van de politiehondenbrigade………..

Van je collega’s moet je het hebben!

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Drie dikke vrienden

Ik kijk naar de jonge vrouw met haar drie fantastische honden. Wat een ongelofelijke toewijding spreekt er uit haar verhaal. Geen mens ter wereld zou deze prachtige, maar getraumatiseerde  hond nog een kans hebben gegeven. En dan ook nog zo’n geslaagde kans! Daar kan menig zelfbenoemde hondenfluisteraar nog een puntje aan zuigen……

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

Fantastische honden

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

vrouw met Ridgeback, herfstbos, park in de herfst, ridgeback, honden in park, drie ridgebacks, puppy van Ridgeback, baasje met hond, spelende honden, spelende ridgebacks

 

 

Maretak, Iscador, Viscum Album, Abnoba, Mistletoe……. Heks krijgt een preparaat van dit plantje cadeau! Een geweldige parasiet, waar doodzieke mensen veel baat bij hebben. In tegenstelling tot menselijke parasieten: Die kun je beter mijden……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In een verraderlijk motregentje peddel ik naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Mijn hondje draaft als vanouds enthousiast naast de fiets. Er is weinig meer te merken van de ernstige ziekte die hij doormaakte afgelopen zomer. Hij is weer redelijk behaard en loopt weer als een tierelier. De medicijnen hebben geholpen en die vieze gifbaden waren niet voor niks. Baasje tobt nog wel met de naweeën van de behandeling. Haar gezondheid is naar beneden geduikeld door al dat gif. Ik dreig in een chronische griep te belanden. Alle zeilen worden bijgezet.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, Iscador

‘Gisteren kreeg ik een pakje Iscador van de huisarts’, vertel ik aan de assistente, die me prikt, ‘Hij heeft direct een injectie in mijn been gezet. Ik ben blij hoor met dat doosje, want ik krijg die medicatie niet meer vergoed en het is peperduur geworden! Nu kan ik de hele winter elke week een shotje krijgen.’ ‘Oh, wat fijn’, antwoord ze, ‘Ja, er was een verpakking teruggebracht, een hele hoge dosis. Die kan jij wel hebben, Heks, we hebben je jarenlang twee keer per week zo’n zware injectie gegeven. Neem maar mee hoor, volgende week.’

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Heel erg lief van mijn huisarts! Alle beetjes helpen. Iscador ofwel maretak is een listig plantje. Hoog in de bomen parasiteert het op zijn gastheer. Als een kankergezwel groeit het alle kanten op tot grote woekerende bollen. In de meest erbarmelijke omstandigheden floreert  het. Knalgroen knettert dit plantje, vogellijm moeiteloos de winter door.

Met kerst hangen we bossen in ons huis. Dan heet het Mistletoe. Maar het is ook bekend onder de naam Viscum Album. Als je er onder staat mag je gekust worden. Als jong meisje ben ik wel eens besprongen door het jongere broertje van een vriendin. Ik schrok me dood. Hij zag zijn kans schoon bij een jonge knappe Heks.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Het loont dus best de moeite om te parasiteren. Je komt prima de winter door. Kijk maar naar de Mistletoe.

Tenzij er een verdwaalde druïde in je boom klimt en je met een gouden snoeimes te lijf gaat. Of iemand op het idee komt om je met kerst in huis te halen en ter decoratie ende vermaak aan het plafond te hangen…..

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Op weg naar huis doe ik de natuurwinkel aan. Mijn peperdure glutenvrije, lactosevrije, sojavrije havermikske ligt klaar. Een heel acceptabel broodje, bijna lekker! Voor de ingang kijk ik plotseling in het zure gezicht van Viswijf, een gewezen vriendin.  We zeggen elkaar geen gedag. Maar goddank gaat ze ook niet tegen me staan schreeuwen, zoals in het verleden. Eindelijk ben ik van haar tirannie verlost!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ik ken deze troela al jaren. Vroeger meed ik haar, want ze is wel eens agressief boven op mijn nek gesprongen over iets, waar ze helemaal niets mee te maken had. Midden op straat. Ongevraagd. Tijdens onze eerste ontmoeting! Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen. Maar na jaren en jaren was ik het incident zo goed als vergeten. Opeens werd ik op haar bruiloft uitgenodigd, samen met een goede gemeenschappelijke  vriend. Ik kon die uitnodiging niet goed plaatsen, dacht dat ze ons wilde koppelen. Maar het bleek om iets anders te gaan.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

De dame was ziek geworden. Van kerngezonde vrouw werd ze plotseling een afhankelijk wrak. Ze weigerde reguliere medicatie, ik heb haar daar tegen beter weten in gesteund. Heks zelf zou accuut wat dan ook slikken, als ze er beter van zou worden. Deze vrouw is echter heel spiritueel, naar eigen zeggen. En dan word je natuurlijk beter van het feit, dat je inziet waarom je ziek bent. Niet dus. Of beter gezegd, niet altijd.

Soms word je gewoon niet beter. Net als hele volksstammen mensen. Neem nu de ramp in Afrika met Ebola. Die mensen hebben niet de tijd om na te denken over hun leven. Tegen die tijd zijn ze de pijp uit. Met achterlating van hun geliefden. Dit continent is een heleboel weeskinderen rijker……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Opeens stond ze bij Heks op de stoep. Ze zocht steun bij iemand, die zelf een ziekte heeft. En natuurlijk vond ze een luisterend oor voor haar trieste geschiedenis. Helaas nam ze mijn ziekte niet bepaald serieus….. Bij voortduring probeerde ze mij over mijn grenzen te jagen met de meest bizarre verzoeken. Eigenlijk was ze van zins mij om te vormen tot haar persoonlijke taxichauffeur en charmante assistente. Ik weigerde dat pertinent, maar als ik ergens heen ging, mocht ze mee.

images-1158

Een paar jaar nam ik haar op sleeptouw naar behandelaars, zangles, feestjes. Ze was eregast tijdens Oud en Nieuw-etentjes,  verjaardagsfeestjes en wat al niet meer. Ik haalde haar op en bracht haar thuis. Een hele opgave, als je beperkt bent in je mogelijkheden. Standaard klampte ze zich vast aan mijn pijnlijke armen, ondanks mijn protesten. Deze prinses op de erwt hield totaal geen rekening met mij. Kortom: Ze vrat me leeg.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En toen kotste ze me uit. In een periode, dat het helemaal niet goed met me ging. Op het moment, dat ik weigerde mee te gaan in haar steeds hogere eisen, verklaarde ze me de oorlog. Maar ja, ik ging nog uit van het vriendinnenconcept, dus tegen de tijd, dat ik mijn grenzen sloot, had ze al heel wat zieke opmerkingen als een raket op me afgevuurd. Onze conversatie zat plotseling vol bermbommen. Toen ze haar vat op me dreigde te verliezen, speelde ze het via onze gemeenschappelijke vriend. Hoog spel. Dat dan weer wel. Ondanks haar slechte conditie.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Nu heeft Heks een probleem met zielige gezichten. Trek een sneue bek en ik ben zo gek om gigantisch over mijn grenzen te opereren. Ik verdraag geen lijden. Als ik het idee heb, dat ik kan helpen, ook al lig ik zelf praktisch om, dan zal ik het niet laten. Een hopeloze eigenschap. Want je wordt een bijzonder gemakkelijk te manipuleren object in de gretige handjes van een zogenaamde vriendin…… Of vriend natuurlijk.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ditzelfde scenario heb ik al een paar keer meegemaakt. Steeds met een andere zogenaamde vriendin. Iemand, die zolang je genoeg oplevert, enorm leuk en gezellig tegen je doet. Maar oh, wie-de-waai, als het tij keert: Dan word je gepakt door deze voormalige schattebout. Opeens komt er geen vriendelijk woord meer uit. Integendeel. Kritische opmerkingen prikken gaatjes in je bescherming. Als je niet uitkijkt loop je leeg als een ballonnetje. En waar gaat die energie heen? Wie zuigt je leeg door een rietje? Juist! Je persoonlijke parasiet.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Want dat is wat het is, deze Copycat probeert onder het mom van vriendinnen, jouw leven te leven. En als dat niet lukt, dan heb jij het gedaan. En dan moet je stuk, kapot, dood. Er zijn hele enge films gemaakt over dit thema. Ik heb het aan den lijve ondervonden, vaker dan me lief is.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In mijn hoofd maak ik een lijstje: Mevrouw Keihart, Mevrouw Ten Keije, Mevrouw Muts, Mevrouw Kolders, Mevrouw HoutenHoofd, Mevrouw Harnas, Mevrouw Schaamhaar Stampisloer, Mevrouw Viswijf….. Een indrukwekkende lijst! En elke keer zingen die dames hetzelfde liedje: Zielig doen, bevriend raken, eisen stellen. Gemene ondermijnende prikacties. Doorgaans als ik zelf slecht in mijn vel zit, dan ben je natuurlijk een eenvoudig doelwit. Uitkotsten gevolgd door scheldpartijen.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En Heks kan slechts achteraf haar wonden likken…. Hoewel: Langzamerhand begin ik het patroon te herkennen. Zo heb ik tegenwoordig een broertje dood aan zielige gezichten. ‘Waar is je trots? Kom op, een schop onder je kont! Ik zit toch ook niet zo te zeuren?’ Ook raak ik eindelijk af van de neiging Jan en Alleman op sleeptouw te nemen. Ik heb al genoeg aan het voortslepen van mijn eigen lijf. Dit soort leegzuiggedrag kan ik echt niet bij hebben.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ook luister ik veel beter naar mijn intuïtie over dit soort geëikel. Als iemand zo begint, dan ben ik uitgepraat. Desnoods loop ik de deur uit. Maar ik laat me niet meer doen of gebruiken. Die tijd is voorbij. Als je niets positiefs te melden hebt, hoepel dan maar lekker op. Wie je ook bent en wat je ook mankeert. Tot slot nodig ik deze donkere zusters niet meer in mijn huis uit. Mijn stulpje is me lief. Een veilige haven, geen hol van de leeuw!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

 

En helpt het? Niet echt. Regelmatig trap ik weer in mijn oude valkuil. Het patroon zit te diep ingesleten. Iets voor een ander doen: Ik kan het niet laten. Ik weet heus wel, dat dat enorm egoïstisch is. Het geeft me gewoon een goed gevoel, om zelfs vanuit mijn bed iets voor een ander te kunnen betekenen. En soms is het ook echt niet verkeerd.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Toen ik eens in het ziekenhuis lag met een jaap van hier tot Tokio in mijn buik, had ik een hele lieve Afrikaanse buurvrouw. Een Keniaanse. Getrouwd met een Nederlander. Ze lag er helemaal alleen. Haar man was overleden. Maar die was er ook hoor, ik kon hem prima aan haar bed zien zitten….. Na haar operatie kreeg ze een bloeding. Zoiets heeft Heks ook wel eens aan de hand gehad, voorwaar geen pretje. Niemand bezocht haar, niemand waste haar pyjama’s en onderbroeken. Heks besloot voor haar te zorgen. Ik regelde bloemen, tijdschriften, schone onderbroeken en pyjama’s. Ook nadat ik alweer naar huis was bleef ik mijn vrienden naar het ziekenhuis sturen met allerhande spullen. En af en toe een mooie kaart.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

‘Kom me in Kenia bezoeken, Heks,’ zei mijn nieuwe vriendin, ‘Ik heb een enorm boerenbedrijf geërfd van mijn man. Je kunt gewoon een tijdje vakantie komen houden. Ik heb bedienden, de hele rataplan.’ Helaas kwam het er niet van. Heks was gewoon te ziek voor zo’n reisje. Jaren later belde ze me op met kerst. ‘Ik wil je bedanken, lieve Heks. Ik weet niet wat ik zonder je had gemoeten. Het was de moeilijkste tijd van mijn leven….’ Graag gedaan, fijne schat, ik deed het ook voor mezelf. Ik kikker altijd enorm op, als ik iets voor iemand kan betekenen.

Echt, ik kan het aanraden, hoewel de rest van dit verhaal mijn pleidooi niet onderschrijft. Het is een zalig gevoel om iets voor een ander te doen. Maar pas wel op voor wie. Lijkt iemand erg op maretak , dan redt ‘ie zich wel.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

Vuurwerk en hondjes, ontmoeting met lichtbol als stille getuige, geluk is hier en nu. De laatste dagen van 2013 vliegen voorbij!

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Rond de jaarwisseling is het uitlaten van een hondje een hele kunst. Het gehoor van onze viervoetige vrienden is oneindig veel scherper dan dat van ons. Heks schrikt zich al regelmatig een ongeluk van een de enorme illegale knallen, die links en rechts opklinken uit stadsparken. Hoe moet het dan wel niet zijn voor mijn trouwe kameraad?

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Vandaag gaat het nog wel. Vanmiddag regent het gelukkig. Dat vrijwaart de parken van knallende hangjongeren. Ik besluit naar Het Leidse Hout te rijden. Daar is het hopelijk nog redelijk rustig. En inderdaad. Op geknal in de periferie na is het er stil en druilerig. Ysbrandt is door zijn jachttraining schotvast, dus al snel loopt hij lekker te snuffelen. We doen een spelletje met de bal. We lopen nog een stukje….

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Plotseling komt ons een heel leuk hondje tegemoet. Zonder staart! Ik raak aan de praat met haar baasje en al snel zijn we in een prettig gesprek gewikkeld. Wat een aardige dame! We hebben een klik.

‘Kom je hier vaker? Ik heb je nog nooit gezien!’ zegt Heks. De vrouw vertelt, dat ze nog maar een paar maanden in deze omgeving vertoeft. We zullen elkaar vast weer tegenkomen!

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orbhond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Ik leg hen vast op de gevoelige plaat. Wat een plaatje!

Zo zie je maar weer: Zelfs op een dooiige dag in een druilerig bos, met op afstand een lokale wereldoorlog aan geluiden, heb je de leukste ontmoetingen! Happiness is here and now, zingen de nonnetje in Plumvillage. En zo is het. Nergens anders. Althans, voor zover ik weet…..

Later bekijk ik de foto’s en zie op de laatste twee een gigantische lichtcirkel. Een reuze Orb? Een stille getuige? Het lijkt een visuele bevestiging van een gouden ontmoeting….

hond, zonder staart, vrouw, lichtbol, Orb

Droombaan, droomvrouw, droombenen; Dromen zijn bedrog toch? Dromen als richtsnoer en houvast met dit doel; Je eigen essentie beleven……

knappe man

Mijn knappe Fysiotherapeut

Heks heeft al ruim twee jaar twee knappe heren in dienst, die wekelijks haar lijf weer in elkaar flansen. De ene plakt de boel aan elkaar met tape en masseert. De ander heeft gruwelijke doch effectieve martelmethoden om pezen en spieren uit de knoop te halen.

massage

Voor de foto, masseren

Eerstgenoemde gaat emigreren. Zo jammer! Voor ons dan. Voor hem is het leuk, want hij gaat samenwonen met de vrouw van zijn dromen! Heks heeft haar allerlaatste sessie met deze fijne fysiotherapeut….

in tapen. fysiotherapeut

De magische tape

De gouden zomer suddert voort.  Na de behandeling haal ik mijn moedertje op voor een gezamenlijk uitje. Eerst rijden we naar de duinen. Ik weet een heel fijn koel meertje, waar we het varkentje kunnen laten zwemmen. Het is niet zover lopen. Althans, onder normale omstandigheden. Met deze temperaturen valt het vies tegen. En geen zuchtje wind! Enigzins bezwaard hoor ik mijn moeder naast me puffen. Wat doe ik haar aan?

moeder

Goddank, schaduw

Eindelijk zijn we dan in dat kleine duinpanparadijs beland. Ysbrandt stort zich in het verrukkelijke zoete water. Wij strijken neer in het zand. Ik maak foto’s van ons samen. Een heleboel. En bijna allemaal heel leuk!

moeder en dochter

Zelfde bolle toet

Zoals altijd zitten we in no time enorm te lachen om van alles en nog wat. Mijn moeder blijft haar ondeugende streken houden. Ik lig dubbel om een verhaal over hoe ze haar huisarts bij de neus had. Het is me er eentje, mijn mamaatje.

moeder en dochter

Nog maar een foto

Ik bedenk een kortere weg terug, maar dan moeten we wel over een duinrug klimmen. ‘Alles liever, dan dezelfde weg terug,’ hoor ik naast me. Dus sjokken we heuveltje op, weer een stukje omlaag om dan de volgende bult te beklimmen. Goddank waait bovenop het duin wel een heerlijk zeebriesje…..

moeder en dochter

Zelfde lach

Terug in de stad strijken we neer op onze vaste stek. Een restaurantje hier om de hoek. Mijn moeder bestelt altijd hetzelfde, dus ze hoeft helemaal niets te zeggen. Voor Heks wordt een maaltijd aangepast aan haar hopeloze dieet.

Zo slaan we een aantal genoeglijke uurtjes stuk. Na het eten drink ik espresso. Niet erg slim, want nu stuiter ik ’s nachts tot drie uur door het huis. En om negen uur staat mijn onvolprezen hulp alweer op de stoep!

IMG_2373 IMG_2372 Gevolgd door Steenvruw, die spontaan op de koffie komt. Ze loopt in hot pants helemaal lekker te wezen. Dat inspireert Heks tot het dragen van een vergelijkbaar speelpakje. Ja, zo gaat dat met vriendinnen……

Arme Ysbrandt. Hij is daarna pas aan de beurt. We sukkelen naar een parkje. Er zitten een paar kerels te vissen. Als ze mijn blote benen in het vizier krijgen worden ze helemaal blij….. Droombenen…..Als enorm menselijk aas houdt die aanblik hun blik gevangen!!! Hun kleine uitwendig gedragen hersenen raken geactiveerd. Hun dobbertje zijn ze vergeten…

moeder

Ma, niet zo serieus!

Gelukkig treffen we in een volgend park Rosa, net zo’n hondje als Ysbrandt, maar stokoud. En heel lief. Haar baasje ken ik ook al jaren. ‘Hoe is het in de Keukenhof?’, vraagt Heks. Ik weet, dat hij daar als kok werkt. Het blijkt slechts een tijdelijke baan te zijn geweest.

Hij is net terug van een job als archeoloog in Afrika. De eerste/oudste mensen opgraven. Superleuk natuurlijk. ‘Lijken ze een beetje op dolfijnen?’, grap ik, want dat lees ik wel eens in mijn wonderlijke heksenboeken….. Het blijkt een aflopende business te zijn, de archeologie. En weet je waarom? Omdat er niet gebouwd wordt. Elke bouwput levert nieuw onderzoeksterrein op. …..

moeder

Hou op, Heks

De ene crisis instigneert de volgende. En ach, wie ligt er wakker van een werkloze archeoloog? Die opgravingen lopen niet weg. Die liggen er over een paar miljoen jaar ook nog wel.

Ja, zo gaat dat. Heb je een droom, die je jarenlang volgt. Je studeert je suf. Er is werk genoeg. En opeens is het uit met de pret, geen droog brood meer te verdienen met je passie. Gelukkig heeft deze man nog een talent: Koken. Uiteindelijk komt het wel weer goed met hem. Maar leuk is anders….. eten   Heks heeft haar dromen al zo vaak moeten bijstellen. Veel verlangens van het hart zijn nooit waargemaakt. Toch voel ik me heel gelukkig en compleet. Nu lig ik bijvoorbeeld in mijn hangmat te relaxen.

Pure noodzaak ook, want ik heb een avondprogramma. Ergens op mijn pad heb ik het geheim ontdekt. Een schat kostbaarder dan een dikke bankrekening. Kwetsbaarder dan waterglas. Met een receptuur simpeler dan Hollandse stamppot. Maar ja, geheim hè?  Hèhèhè.

moeder

Prachtig toch?

Impressie van de snel veranderende wereld van de Heks. Eén van haar babypoesjes verlaat het nest. Het is even doorbijten.

bouqetreeks is vrouwenporno

Tassen vol vrouwenporno

Het is vreemd. Ik leef in een andere wereld dan twee weken geleden. Alsof ik op een lange reis ben geweest. Een soort uitgedijde tijd, als een enorm veld tussen deze Heks en die van een paar weken terug. Maar degene, die op reis is geweest is Frogs. Hij is onderweg naar huis. Vanavond gaan we natuurlijk uitgebreid bijpraten! Heerlijk! Heks is blij, dat haar maatje terug komt, maar Ysbrandt is straks door het dolle, dat kan ik je verzekeren.

geile bouquetreeks plaatjes

De lezeressen zijn vaak hoog opgeleid

Vanmorgen kijk ik een beetje TV, want ik lig knock out. Ik zie een programma over het verband tussen vet en suikerrijk voedsel en Alzheimer. Naast het veroorzaken van diabetes is een ongevoeligheid voor insuline ook verantwoordelijk voor het ontstaan van een soort plak op je hersencellen. En deze kun je niet wegpoetsen met een borsteltje!

Ja, rare wereld. Massaal eten we ons naar de vergetelheid, behalve Heks dan, want die mag dat allemaal niet. Over een kleine twintig jaar zitten we met een enorme boterblubberberg baggervette mensen, die nergens meer van weten…. Van alle leeftijden overigens, want deze effecten kunnen al op jonge leeftijd optreden.

bouqetreeks flauwekul

Oh nee, goh,

De ontmoeting met mijn eerste lief heeft veel herinneringen opgeroepen. Ik woonde destijds in een enorm huis met elf meiden. Staart kwam dagelijks over de vloer. Een aantal huizen verder was een vreemd winkeltje. Een dame van middelbare leeftijd, stokoud in onze optiek toen, verkocht bouquetreeksboekjes. Twintig voor een tientje. En je kon ze ook weer omwisselen!

bouquetreeks

Tja, dit is toch wel typerend, de ideale vrouw is een hulpeloos kind!

Heks en haar huisgenoten schaften om de beurt een hele tas vol aan en deze werden dan door het huis verspreid en weer geruild. Stapels van die vrouwenpornoboekjes heb ik toen gelezen. Samen met Staart. Ook hij was volledig gebiologeerd door het vreemde wereldbeeld, dat in de boekjes werd gepresenteerd. We lazen elkaar passages voor en lagen helemaal in een deuk.

bouquetreeks

Trots en arrogantie worden gezien als goede eigenschappen

Maagden die kloppende mannelijkheid tegen hun dij voelen, toebehorend aan een man met een sardonische glimlach…. De dames zijn stuk voor stuk onnozel onschuldig, de mannen doorgewinterde rokkenjagers, die als spijtoptant opeens toch willen trouwen. Met de onnozele maagd nog wel.

De boodschap, die in deze boekjes verborgen zit is afschuwelijk. Maar het wordt overgoten met een saus van dingen, die de prinsesje in ons vrouwen graag horen. Dat is wat mij betreft de enige verklaring van het succes van dit soort lectuur. Aan het eind van de boekjes leven ze lang en gelukkig.

Maar in het werkelijke leven begint de ellende dan pas goed. Zoals het krijgen van kinderen bijvoorbeeld. Hartstikke leuk hoor, maar dodelijk vermoeiend. En de dood in de pot voor de sardonische glimlach en de onnozele maagd. En een zware wissel op de gemiddelde realistische relatie….

bouquetreeks

Wat klopt daar tegen mijn rug?

Heks heeft geen kinderen, maar wel twee jonge poesjes. Omdat het toch wel wat te gortig wordt al die kattenbakken verschonen en omdat ik bang ben een TV programma op mijn dak te krijgen en omdat ik nu eenmaal geen acht katten tegelijk kan knuffelen ga ik afscheid nemen van één van mijn baby’s. Verschrikkelijk. Straks ga ik haar wegbrengen naar haar nieuwe tehuis.

header bouquet

overweldigd willen de onnozele maagdelijke prinsesjes worden

Ze krijgt het beste vrouwtje van de wereld op heks na dan…. Joy heeft me indertijd enorm geholpen in mijn zoektocht naar Ferguut. We zijn steeds contact blijven houden en nu gaat één van de kleintjes bij haar wonen!

bouquetreeks

Een Arabische prins, ik kan je uit ervaring verzekeren: Hopeloos!

In Mexico gooit de Popocatepetl roet in het eten, in Duitsland rijdt Frogs in zijn nieuwe bolide huiswaarts. De wereld wordt massaal dement door het eten van zoetigheid en vet. We baseren onze relaties op idiote voorbeelden en lulkoekverhalen. Ook een soort zoetigheid en vet. En het leidt ook tot het verweken van het verstand…. En vanmiddag gaat het kleine meisjepoesje naar haar nieuwe baasje. Snik. Ze zit nu nog mijn voeten hardhandig aan te vallen. Korte impressie van de snel veranderende wereld van de Heks….

bouquetreeks

Het is en blijft een gevecht, respect is vaak ver te zoeken

Unieke sierraden en vreemde hoofddeksels…Asperges eten met je hoed op, zoals het hoort! Koffie in de mooiste achtertuin van Leiden, bij de baasjes van Joep. Verliefd op een Prunus….

HOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BALHOND ZWEMT ACHTER BAL

Het was een stralend lenteweekend, eindelijk. Voor de zekerheid hield ik mijn teddyberenbontjasje nog onder handbereik. Maar regelmatig kon die uit….

Ysbrandt had het ook goed naar zijn zin, vrijdag lekker zwemmen achter een balletje aan, gisteren met Frogs mee naar het bos. Terwijl het varkentje onder de pannen was dook ik even de stad in voor wat boodschappen. Zo af en toe loop ik een heel leuk winkeltje binnen aan het van der Sterrepad. Hier worden bijzondere hoeden, sierraden en kledingstukken verkocht.

bloeiende bomen, bloesemsbloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesemsbloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems bloeiende bomen, bloesems

Gisteren raakte ik aan de praat met Janna Geesink, terwijl ik een enorme doos met uitverkoophoedjes doorpaste. Zij maakt de meest prachtige sierraden, ook in opdracht. Ik kreeg een complete rondleiding door haar piepkleine atelier in een gedeelte van de winkel. In vitrinekastjes lagen  ringen en colliers, allemaal unieke stukken, naar me te lonken. Op de foto’s komen ze helemaal niet tot hun recht, het geeft slechts een indruk. Haar werk is zeer de moeite waard om een keer in het echt te bekijken.

atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederij atelier Janna Geesink, edelsmederijatelier Janna Geesink, edelsmederij

De heks was een paar superleuke hoedjes rijker. Maar er moest gekookt worden. De middag was alweer omgevlogen. ’s Avonds kwamen True en Frogs eten, asperges…. Het werd een zalig etentje. Vooraf een heerlijk tomatensoepje, daarna dat verrukkelijke witte goud en toe verse ananas en aardbeien van True. Wat een feestmaal! De wijn van de slager was fabuleus fantastisch. Alles bij elkaar: Een streling voor de smaakpapillen.

feestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelfeestelijke maaltijd met asperges, foto Rik van Boeckelvrouw met schort en hoedje

Aspergefoto’s: Rik van Boeckel

True en de Heks hadden allebei een hoedje op tijdens het eten, zoals het hoort. Later op de avond speelden we nog een hele tijd met de kleine poesjes. Mijn vriendin maakte het historische moment mee, dat de kleine opdondertjes op eigen houtje het nest verlieten. Onbevangen banjerden ze door mijn enorme bed. Nieuwsgierig deze nieuwe wereld verkennend.

atelier Janna Geesink, edelsmederij atelierwinkel, Leiden het hoedengilde, Leiden Bevrijdingsmarkt Doezastraat Leiden, 5 mei 2013

Janna Geesink en haar collega’s op de bevrijdingsbraderie in de Doezastraat te Leiden.

Vandaag was toch ook weer een bijzondere dag. Omdat ik uiterst gammel ben momenteel redde ik het niet om op tijd in de kerk te zijn. Ik liep met Ysbrandt in mijn favoriete parkje aan de Singel. Daar woont sinds vorige week een piepklein hondje “Joep”. Zijn baasjes groeten me al jaren, maar vandaag nodigden ze me op de koffie. Zo zat Heksje heerlijk in de leukste achtertuin van Leiden.

Er varen boten voorbij. Iedereen kent deze mensen, want ze hadden vroeger een melkwinkel aan de Morsstraat. “Hallo”, schreeuwen de voorbijgangers. En nog meer voor mij onbegrijpelijke berichten. De vrouw de huizes zegt niet te snappen, dat mensen helemaal afgezonderd kunnen leven. Driehoog achter. Min of meer zoals Heks. Ze heeft een punt, dit is toch wel heel erg leuk wonen zo!

omgevallen boom omgevallen boom

Aan het eind van de middag wandelde ik rond in het Bosje van Bosman. Er lag een enorme neergestorte dode boom op het wandelpad. Hij was over een brede sloot heen gevallen, op de oever doormidden geknakt en de top lag aan gruzelementen voor mijn voeten. ‘Kijk, je bent niet altijd op het verkeerde moment op de verkeerde plek, Heks’, zei ik tegen mezelf. Ik twijfel daar wel eens aan, maar die onzekerheid werd geheel weggenomen door deze aanblik. Nou, gedeeltelijk  dan ….. 🙂

In mijn buurt staat een bevriende Prunus. In de winter is het een boompje van niks, kaal koekeloert zij over de muur van een hofje. Dit jaar heb ik heel lang moeten wachten op het grote wonder van deze boom: De bloesems! Al weken spreek ik mijn krombetakte buurtboom moed in, ‘Heus, het wordt voorjaar!’. En nu is het dan zover, het lelijke kale eendje wordt een zwaan van liefde. Langzaam breken al haar knoppen open in een orgie van knallende kleur. Binnenkort strooit ze roze blaadjes voor mijn voeten, een hele staat vol. In aanbidding strek ik meermalen per dag mijn nek om van haar te genieten.

Over een paar weken is ze een gewone boom met suffe puntbladeren in een heerlijke hof met beukenbomen. Ook dan houd ik van haar, maar nu ben ik verliefd!!!!

prunus in bloei prunus in bloeiprunus in bloeiprunus in bloeiprunus in bloei