Moord in Het Leidse Hout. Van sommige verhalen krijg je het ijskoud. Heks staat bibberend te beven. Zo ben je vol leven, zo ben je vergeven. Maar misschien is het verhaal niet waar. Naar weliswaar. En vooral ook raar.

Het Leidse Hout is toch zo mooi momenteel! Bosanemoontjes, wilde hyacinten en daslook staan volop te bloeien. Struiken ontluiken met fris groen blad. Bomen beginnen ook op stoom te komen. Heks fietst genietend door het park. VikThor rent slagen door het struikgewas.

Plotseling zie ik een oude bekende lopen. Boxer Marley, 1 van de hondjes, die mijn oude vriend Hawk altijd uit liet. Goedmoedig komt hij me begroeten. Zijn baasje sjokt er een kleine twintig meter achter aan. Ze herkent me niet, maar ik haar wel. Het is de oude buurvrouw van Hawk.

We maken een praatje en natuurlijk komt onze onlangs overleden vriend ter sprake. ‘Ze hebben hem vermoord,’ de buurvrouw kijkt me getergd aan,’Niemand wil me geloven, zelfs mijn eigen vriend niet. En dan, een man van 97, dat kan uiteindelijk ook niemand wat schelen….’

Perplex kijk ik de vrouw aan. Van de eigenaars van de Dalmatiër, die Hawk uit liet, had ik begrepen, dat er sprake was geweest van euthanasie. ‘Ha, euthanasie, ja,’ mijn gesprekspartner heeft een zwaar buitenlands accent. Ik kan het niet thuisbrengen. ‘Er is geen arts aan te pas gekomen, aan die euthanasie.’

Een onthutsend verhaal volgt over de laatste maanden van het leven van mijn vurige aanbidder. Opgesloten in zijn eigen huis, kreeg alleen een pyjama aan, de beste vriendin van wijlen zijn vrouw zat of kwam bij de man. Zij en de dochter van Hawk hielden hem in zijn nachtkledij binnenshuis gevangen met de deur op slot. Een nieuw slot welteverstaan, zodat niemand er meer in kon behalve zij tweetjes…….

‘Iek moest met hem praten via het WC raampje. Zo gaven we de krant aan elkaar door. Soms belden we elkaar, als de dochter en de vriendin er niet waren. Als ze er waren, kreeg ik hem niet aan de lijn. De avond voor zijn overlijden heb ik hem uitgebreid via de telefoon gesproken. Hij klonk prima, wilde weer de tennisbaan op, had weer allemaal plannetjes…….’

‘En de volgende morgen was hij opeens vredig ingeslapen…. Nee, vermoord. Iek weet het zeker. Niemand gelooft me….. Hij zat nog vol leven en opeens: Dood. En een week opgebaard in een kelder onder de kerk zonder dat iemand het wist. En toen zonder mensen erbij in de grond gestopt. Niet eens een grafrede heeft hij gehad….. Wij mochten niet komen.’

En dat terwijl hij zoveel vrienden had! Over de hele wereld! En dat terwijl hij voor zoveel mensen iets betekende. Hij zocht tot een paar maanden voor zijn dood zieke mensen op in verpleeghuizen bijvoorbeeld. Maar ook het hele Leidse Hout kende Hawk.

Geschokt staat Heks te luisteren. Wat een verhaal. Wat een verschrikkelijk verhaal.

‘Hij was rijk hoor, die Hawk. Hij liep altijd in zijn ouwe tenniskloffie en hij woonde heel eenvoudig, maar vorig jaar heeft hij nog een pand verkocht op de Herengracht! Zijn dochter wilde natuurlijk dat geld. Ze was zo boos op hem, die vriendin van zijn vrouw ook. Omdat hij altijd vriendinnen had……’

Ja, Heks had al begrepen dat huwelijkse trouw nu niet bepaald Hawk’s sterkste kant was tijdens zijn ellenlange huwelijk. Maar om iemand daar nu om te vermoorden!

‘Bij mij heeft hij nooit iets geprobeerd, hoor,’ verklaart ze ongevraagd, ‘Maar vorig jaar had hij weer een vriendin en toen is hij in juni door zijn rug gegaan. Iek denk door die vriendin…..’ Ze kijkt me ondeugend aan, ‘En dat heeft hem de das om gedaan.’

‘Zij was een vrouw met een wagentje en een zwart hondje,’ vervolgt ze haar verhaal. Ik zie een vrouw voor me in een scootmobiel of rolstoel met een labrador hulphond. Ik ken zo’n vrouw!

Jeetje, die was was er snel bij met die nieuwe vriendin, denk ik bij mezelf. In mei trok Heks de stekker uit onze vriendschap na het zoveelste grensoverschrijdende seksueel getinte verzoek zijnerzijds…..

‘Ze kwam met die hond in dat wagentje achter haar fiets uit de binnenstad naar hem toe. Ze zaten altijd samen op die grote bank daar……’ Plotseling herken ik mezelf in de beschrijving. ‘Maar dat ben ik,’ roep ik dan ook uit. De vrouw kijkt me met stomheid geslagen aan. ‘We hadden geen relatie, hoor, maar hij wilde maar al te graag…..’

‘Ze hebben hem vermoord voor geld. Niemand wil me geloven.’ verzucht ze tenslotte, ‘Hij was mijn vriend, iek mies hem. Ik droom over hem, dan komt hij door de achterdeur naar binnen en is heel boos! Miesschien komt hij me halen, zo van kom ook hierheen, want iek ben ziek met kanker….’

‘Ik geloof u,’ zeg ik tegen haar, ‘En 1 ding weet ik zeker, hij is echt niet boos op u!’ Wie weet wat ze zouden aantreffen als de man zou worden opgegraven….. Mensen worden om minder om zeep geholpen. Maar geld is traditioneel een enorme motivatie om het mes erin te zetten bij je dierbaren.

Ik kan ervan meepraten. Ik heb hier chronisch mee te maken. Tonnen komen er voorbij op mijn spaarrekening. Teneinde weer te verdwijnen naar de rekening van een grote hark met hebberige handjes. Een afgedwongen lening zonder onderpand, waar anderen uit mijn naam voor tekenen…….Huh? Ja, echt waar. Het gebeurt. Het gebeurt mij.

Geld maakt niet gelukkig, geld maakt slecht.

‘Weet je wat ik me nu later bedacht?’ ik heb de Don aan de telefoon. We hebben het over deze vreemde ontmoeting. ‘Misschien is die dochter wel helemaal op tilt gegaan, toen Hawk zo verliefd op me werd. Misschien dacht ze dat hij zijn hele vermogen aan mij zou nalaten of iets dergelijks. Misschien had Hawk nog gewoon geleefd als ik niet in zijn leven was gekomen……’

‘Ik denk dat je gelijk hebt, Heks. Die vrouw is zich ongetwijfeld rot geschrokken van de escapades van haar hoogbejaarde vader. Maar het is niet jouw schuld, hoor, dat hij nu dood is…..’

Het duurt een paar dagen, voordat ik de geschiedenis enigszins van me af kan schudden. Maar ik hou er een naar gevoel aan over. Wat kunnen mensen toch vreselijk zijn voor elkaar. De wraak van de dochter. Uit naam van haar moeder, die al te vaak de horens kreeg opgezet……

Of niet? Beeldt buurvrouw het zich allemaal slechts in?

 

 

Heks en Steenvrouw kleden kale kerstkalkoen aan met keur aan kleurige groenten. Zelf lopen we allemaal in het zwart: Hartstikke chic!

Tweede kerstdag slaap ik uit. Ik slenter een ochtendhondenronde door de stad en lunch met het restant haring van gisteren. Supersloom ben ik vandaag. En ik hoef ook hoegenaamd niets.

Dat is dan weer het voordeel van een jaartje kerst overslaan. Geen toestanden rondom het optuigen van de kerstboom. Geen metershoge stapels met lege dozen, geen emmers met takken, bloemen en bessen, geen heidense troep in de keuken. Nee. Serene rust all over the place.

 

Aan het eind van de middag ga ik met VikThor richting Leiden Zuid West. Ik fiets langs het Vlietkanaal en laat mijn hondje goed rennen. Het is ongelofelijk vies koud pisweer. Ik ben blij als ik de warme gezellige woonkeuken van Steenvrouw in schuif. Wat een verademing. En wat ruikt het hier lekker!

Mijn vriendin is al de gehele dag bezig met het braden van de kalkoen. Ieder half uur wordt het bakbeest besprenkeld met eigen vleessappen. ‘Wat een klus,’ verzucht Steenvrouw, ‘Het is echt heel veel werk lieve Heks. Kijk, ik heb het spek er afgehaald, zodat het velletje een mooi kleurtje kan krijgen….’

We inspecteren de kalkoen. De kernthermometer wordt in het borststuk gestoken. 67 graden. We rekenen uit of het de goede temperatuur is bij een kalkoen van deze grote en kwaliteit. ‘Ik zoek het nog een keertje op,’ Heks staat alweer op internet te neuzen, ‘Het is goed hoor, schat. Dit monster is ongetwijfeld helemaal gaar.’

Omdat de kalkoen er eng wittig blijft uitzien, ondanks de kerntemperatuur, gooien we de grill nog eventjes aan. En ja hoor, binnen een kwartier heeft Meneer de Kalkoenkoekepeer een fantastisch Goois oranjebruin kleurtje opgedaan. Koningsgezind bijkans……

Nu moet Heks nog eventjes in actie komen. Er moet nog een listige jus worden gebrouwen van alle vettigheid, vleessappen en het onderliggende groentegarnituur. Ik pak mijn roerzeef uit mijn tas. De zoon van Steenvrouw kijkt perplex naar het apparaat. ‘Ja jongen, jullie hebben mooie machines in jullie bouwbedrijf, maar wij huisvrouwen hebben ook zo onze speciale hulpmiddelen…..’

‘Huisvrouwen…’ sist Steenvrouw verontwaardigd, ‘Tsssss…..’ Ze wenst niet met dit vlijtig stofzuigende volkje vergeleken te worden. Ze is per slot van rekening beeldhouwster. Ze houdt zich bezig met hakken in plaats van naaien. Emmers worden door haar uitsluitend gebruikt om papier maché in te prepareren. Ramen zemen is volstrekt onbelangrijk. Haar heerlijke huishouden van Jan Steen rommelt ze er maar zo’n beetje bij…..

Als de jus klaar is roepen we alle kids aan tafel. We krijgen een fantastisch voorgerecht voorgeschoteld. Tonijnsalade met garnalen. ‘Voor jou hebben we avocado in plaats van brood, Heks,’ de dochter kijkt me stralend aan. Vanavond heeft iedereen echt rekening met me gehouden!

Ik kijk de tafel rond. Allemaal vrolijke gezichten. Iedereen is op zijn paasbest. Met kerst. Zelfs de zoon heeft een mooi colbert aangetrokken! Geweldig. We proosten op het mooie leven en vallen aan op het voorgerecht. Het is heerlijk!

De kalkoen steelt echter de show vandaag. Vol trots dient Steenvrouw het enorme stuk gevogelte op. We poseren samen naast de vrucht van onze arbeid. Hij ziet er goed uit, die kalkoen. Ook de groentes liggen naar ons te lonken. ‘Ik ben toch zo benieuwd naar die rode kool. Ongetwijfeld heeft dat nachtje marineren in cranberrysap goed uitgepakt. Maar ik wil het nu wel eens proeven…..’

kalkoentje11

Heks staat te popelen om een en ander in haar mond te stoppen. We zijn er ten slotte al een dag mee bezig. Na de verrukkelijke hoofdmaaltijd volgt nog een zalig toetje. Helaas mag ik niet proeven van de Tiramisu, maar er zijn ook nog eens stoofpeertjes op tafel gezet. Met een heerlijke stroperige saus.

Het traditionele kerstdiner is alweer ten einde. Steenvrouw ruimt als een haas de keuken op, jeetje wat is ze hard aan het werk vandaag. ‘Je mag me niet helpen, Heks, ga maar lekker tv kijken met zoonlief. Straks drinken we nog een kopje koffie.’ Dochter en haar vriendje zijn met VikThor aan het wandelen. Ze blijven lekker lang weg, dus het ventje komt goed aan zijn trekken.

 

Een uurtje later rijd ik met hond, fietskar en bakken vol restanten kerstdiner weer naar de binnenstad. De komende dagen ga ik aan de kalkoen, dat is wel duidelijk. Zielstevreden schuif ik alles in mijn koelkast.

Die avond val ik alweer voor de televisie in slaap. En opnieuw word ik pas midden in de nacht weer wakker. Gelukkig is het geen vijf uur in de morgen. En evenmin hoef ik nog te eten. Wel moet ik de volgende dag bijtijds op. Prikken halen bij mijn huisarts. Het gewone leven is weer begonnen.

 

 

 

Lekke band en de fietsenmaker op vakantie. Inspirerende ontmoeting met een flexibele dame. Van peuteren in de ziel naar meer uitwendige herstelwerkzaamheden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA naaimachine_kleinLa_Saison_1869_evening_and_reception_gowns

Vandaag eindelijk geen nat pak gehaald tijdens mijn ochtendronde. Wel is mijn band lek. en de fietsenmaker is met vakantie, terwijl zijn winkel wordt verbouwd. Dus ik moet mijn heil elders zoeken, maar ik ben gewoon te lui om naar het eind van de straat te lopen. Daar zit nog een fietsenmaker. Het stikt van de fietsenmakers in de binnenstad, het is gewoon een plaag. Maar als je ze nodig hebt zijn ze dicht of met vakantie. Typisch.

images-202 meetlintJolanda2ztabl5.jpg

Mopper, mopper. Weer zo godvergeten moe vandaag. Zou ik soms toch iets onder de leden hebben? Een vaag virusje ofzo? Frogs was ook al in de lappenmand afgelopen week, dus het zou maar zo kunnen. Omdat ik van mezelf al zo vaak halfzacht ben weet ik soms niet of ik met een griepje of m’n eigen halvezoligheid te maken heb, als ik me niet goed voel.

kleding maken.thumbnail Foto-KPJZZX4N 16383014-De-coupeuse-Posie-Graeme-Evans

Op weg naar huis kom ik een vroegere thuiszorgdame van me tegen. Destijds een studente psychologie, nu alweer lang afgestudeerd. Wat leuk om haar weer te zien! We kletsen bij over haar wederwaardigheden op de arbeidsmarkt. Moeilijk, moeilijk. De banen liggen niet voor het oprapen. ‘Ik werk momenteel bij ‘De Gouden Schaar”‘, vertrouwt ze me toe. Ja, je moet ongelofelijk flexibel zijn om aan de bak te komen tegenwoordig…. Petje af, hoor. Wat een inzet!

Unknown-58beroepenplaatjesCA8CTOST

Vanavond ga ik het Leidse filmfestival bezoeken met de cowboy. We hebben een leuke film uitgezocht. Althans, daar zie het naar uit. Eerst nog even een paar uur slapen, dan de fysiotherapeut. Worden mijn ledematen weer vastgeplakt. Groot kans, dat ik dan weer helemaal bijgetrokken ben. En dan een heerlijk avondje uit. Gewoon hier in dit lekkere suffe provinciestadje…..

mesby_2

Dit is Jip. Een pietepeuter van een mannetje. Vandaag ontdekt hij het fenomeen spelend hondje. Een grandioos succes! Ik voorspel, dat dit gezin spoedig aan de hond gaat……..

gezin me baby kijkt naar spelende hond

Het gezin

Vanmiddag ga ik eens uitgebreid met Varkentje op stap. Hij is eraan toe. Vanmorgen heb ik hem al op een flinke wandeling in het bos getrakteerd, maar hij is nog lang niet moe. Wat wil je ook, na twee dagen beperkt laveren door glasscherven,  omgeven door optochten, kermis, fanfare’s en dronken droppies. Gisterenavond joeg hij uit frustratie achter de katten aan…..

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘Kijk , Jip….’

Eerst bezoeken we mijn lieve vriendin. Zij zit in de lappenmand. Heks heeft duivenbouillon gemaakt en ingevroren. Genoeg voor drie dagen. Een beproefd recept bij algehele zwakte.

“Goh’, zegt haar man,’ Ik ga een stukje wandelen.’ Ysbrandt spitst z’n oren. En hij mag mee! Als een volleerde hondenfluisteraar loopt mijn goede vriend met m’n hondje rond de golfbaan. Als hij terugkomt roepen wij in koor: ‘En? Kreeg je nog “speciale aandacht”?’ Toen Ys nog een pup was liep deze knappe vent graag met hem over de markt te paraderen, vanwege de vertederde reactie’s van Leids vrouwelijk schoon……..

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘En nu legt ie de bal neer voor zijn baasje’

‘Ja, van een hele aardige vrouw, maar ze was wel een beetje boven mijn houdbaarheidsdatum….’ We lachen hem smakelijk uit….. Het varkentje heeft zich voorbeeldig gedragen. En nu mag hij alweer mee! Met De Vrouw! Bij het afscheid stopt mijn vriendin me een kaartje voor de opera toe. ‘Ik kan helaas niet gaan, maar geniet extra voor mij, lieve Heks….’ Dat zal ik doen, schat. Met volle teugen.

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘Cool’

Aan het Joppe speel ik uitgebreid met m’n hondje. Als een gek stort hij zich op elke bal. Er komt een jong gezin aangewandeld. Pappa, mamma en kleine Jip. Compleet gebiologeerd kijkt hij naar mijn gekke hondje. Die slooft zich vreselijk uit. Springt hoog in de lucht voor elke bal. Legt em netjes voor mijn voeten. Gaat dan keurig zitten, tong op halfzeven. ‘Nog een keer’, smeken zijn ogen.

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘En daar gaat ie weer’

Jip volgt elke beweging. Hij vindt het prachtig. ‘Ik vrees, dat jullie spoedig aan de hond moeten’, meent Heks. ‘Nou, daar zou je wel eens gelijk in kunnen hebben’, antwoord de moeder. Ze lacht verrukt. Helemaal happy met haar prille gezin. Ook de vader is stapeldol op zijn ventje. ‘Kijk Jip. nu gaat het hondje zwemmen!’ Hij draait de kinderwagen om. Jip is helemaal in de ban van dit nieuwe fenomeen in zijn leven. Een spelend hondje. Of eigenlijk: Een jachthond aan het werk. Want voor Ysbrandt is het ‘Serious Business’ ….

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘Nu gaat het hondje zwemmen, kijk maar’

Tot slot laat ik mijn varkentje nog allemaal kunstjes doen. High five, jump, rondjes draaien als een balletdanser. Bidden…. Het is een christelijke hond! Een knieval naar mijn voorouders….

gezin me baby kijkt naar spelende hond

Jip is geboeid

Jip vindt het prachtig. Kraaiend van plezier wijst hij naar Ysbrandt. Brabbelt in zijn rudimentaire babyvocabulaire. ‘Daar wordt nog een dag over “gepraat” ‘, zegt de moeder bij het afscheid. Zwaaiend vertrekken ze huiswaarts. Waar het gewone gezinsleven wacht. De dagelijkse zorg. Nu bijvoorbeeld het avondeten!

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘Waar is het hondje, Jip?’, vraagt Heks

Niet veel later houdt Heks het ook voor gezien. Rustig peddelt ze naar huis door de lauwe avondlucht. Ysbrandt dravend naast de fiets. Halverwege het fietspad naar de binnenstad begint hij me te verleiden tot een wedstrijdje. Heb ik het nog in mijn benen? Na alle feestelijkheden? Vooruit dan maar Ys, omdat jij het bent. Zo fiets ik me het leplazerus in een poging hem in te halen. Maar nee hoor, dat is me nog nooit gelukt en ook nu faal ik grandioos. Genadeloos laat hij me achter zich.

Verder laat ik hem bij geen enkel spelletje winnen. Vanwege mijn positie als Alfa. Daarom houdt hij natuurlijk zo van deze minimarathons.

gezin me baby kijkt naar spelende hond

‘Daar, domme Heks’

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

De tuin van True is een stukje paradijs aan de rand van Leiden! Elfjes, fauntje, kabouters, bosgeesten en een wasbeer bevolken deze lusthof……

Molly's tuin

Frogs en Trueman tussen het groen, op de achtergrond de tent

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Van de andere kant

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, sla tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Aalbessen onder een fleurig net

Aalbessen onder een fleurig net

Heks is gammel, haar lijf is van slag. Van de warmte? Ik vrees van wel. Terwijl ik ook zo geniet van dit zomerse weer. Mijn onwillige lichaam raakt echter de kluts kwijt. Mijn innerlijke thermostaat werkt sowieso voor geen meter. Ik heb het bijna altijd ijskoud bijvoorbeeld. Nu ben ik rillerig. Vreemd toch weer.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Een piepklein kasje gemaakt van gevonden materialen

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Overal Indische kers

Op de televisie gaat psychiater Bram Bakker geweldig tekeer over treurige seksualiteit, pornoficatie van de samenleving en de gemiddeld hopeloze seksuele opvoeding van kinderen. Heerlijk. Een verademing tussen alle stomme kutlulverhalen, waar je gewoonlijk mee wordt doodgegooid! Dit programma is zeer de moeite waard om eens te bekijken. Hij benoemt exact de dingen, waar ik ook helemaal de balen van heb. Het is, dat ik tegen het celibaat ben, anders werd ik non!

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True leidt me rond in haar paradijs

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, artisjok tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True bezig sporen van de varen te verspreiden…..

Gisterenavond was ik te gast in een andere wereld. Al maanden wordt  Heks regelmatig uitgenodigd in de tuin van haar vriendin True. Door de aanhoudende kou kwam het maar niet van een bezoekje. Op deze zwoele zomeravond is het dan eindelijk zover. Samen met Frogs en varkentje ga ik op pad. Aan de rand van Leiden draaien we een kleine rommelige woonwijk in. Pal daarachter loopt een landweggetje. Midden tussen snelweg, woonwijken, industrieterreinen en een drukke stad ligt hier een stukje verloren gewaand paradijs.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

True in haar onderaardse veldkeuken

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman gardentuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Voor de ingang van haar grotwoning….

Als ik het terrein betreed overvalt me een diepe ontroering. Wat een bijzondere plek. Ik kijk mijn ogen uit. Overal is wel iets te zien. Vol trots leidt True me rond. Hoewel het oppervlak gemiddeld is oogt de tuin gigantisch. True heeft een uitgekiend plan gemaakt met hoogteverschillen en aparte ruimtes. Door de jaren heen heeft ze dit met noeste arbeid uitgewerkt. Heel bijzonder is, dat ze alle materialen, stoelen, tafels, planten, stenen heeft gevonden of gekregen.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Wat is dit ? Een gevonden voorwerp in elk geval

IMG_1580 IMG_1586 IMG_1584 IMG_1582

“When I need something, the universe will provide me!’ licht ze toe. Ze laat wat frappante voorbeelden zien. Een prachtige glazen tafel bijvoorbeeld. Stukken steen. Golfplaten…. Ik loop ademloos rond en verbaas me over alle kleine details. Achterin heeft mijn vriendin een enorm gat in de grond gegraven en daaroverheen een soort hut gebouwd. Het is er heerlijk koel. Het fungeert als een soort veldkeuken.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden

Frogs en Trueman in het struweel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, framboostuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, sedumtuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,  campanulatuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, kamperfoelie lonicera

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden, hond, chiwawa

Max, het piepkleine door en door verwende schatje van mijn vrienden

Ook staat er een tent. Mijn vrienden bivakkeren een paar dagen in hun paradijs. Normaal gesproken heeft True op deze plek haar labyrint. Ze laat me het ontwerp zien. Prachtig! Heks houdt van doolhoven. Al jaren intrigeren de mysterieuze verhalen over deze kunstige ontwerpen me mateloos.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,borago officinalis, komkommerkruid

Borago officinalis ofwel komkomeerkruid.

vruchtbaarheidsgodin

weer zo’n vreemde bewoner van deze Hof van Eden

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,, artisjok

artisjck metbezige bijtjes

wasbeer

‘This is probably the only garden in Holland with a Raccoon living in it’, zegt True

Na de wandeling over haar landgoed nemen we plaats aan een prachtig gedekte tafel. True tovert een heerlijke maaltijd uit haar grotwoning tevoorschijn. We lachen en praten. De tijd staat stil. Na het eten verkassen we naar weer een andere locatie in de tuin. De heren gaan uit wandelen met de hondjes. De dames genieten van het lage avondlicht.  De tuin lijkt te gloeien.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Doorkijkje bij de eettafel

IMG_1562IMG_1560IMG_1608

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Prachtige gedekte tafel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

True met geschenk uit Plumvillage van Heks op haar hoofd

IMG_1649IMG_1635

Het is één van de mooiste tuinen, die ik in mijn leven heb bezocht. Helemaal een tuin naar mijn hart. Overal spelen elfjes en fauntjes. Vreemde beeldjes en ornamenten hebben er een plekje gevonden. Het houten hert is op eigen kracht de tuin in gewandeld. ‘One morning he was there out of the blue’, vertelt True, ‘I once chanced his place, the next day he was back on his old spot…’ Heks gelooft haar direct. In mijn huis zijn ook op onverklaarbare wijze bepaalde stenen opgedoken ooit…..

IMG_1597 IMG_1595IMG_1647IMG_1610

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Ysbrandt met zijn suikeroompie

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Onwerkelijke kleuren

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Trueman als oerman op de foto

De man van True vind het allemaal onzin, hij moet lachen om onze verhalen. Hij is wiskundige en bekijkt de wereld vanuit zijn eigen logica. Tja, niet iedereen heeft heksenbloed. En dat is maar goed ook.

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

True en Heks aan de thee

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

welke kopjes zullen we eens nemen?

IMG_1637 IMG_1638

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

En lachen wat af

Bij de thee in de vallende schemering zingt True een aria uit Tosca van Puccini. In het Italiaans! Hier de engelse vertaling:

I lived for art, I lived for love,
I never harmed a living soul!
With a discreet hand
I relieved all misfortunes I encountered.
Always with sincere faith
my prayer
rose to the holy tabernacles.
Always with sincere faith
I decorated the altars with flowers.
In this hour of grief,
why, why, Lord,
why do you reward me thus?
I donated jewels to the Madonna’s mantle,
and offered songs to the stars and heaven,
which thus shone with more beauty.
In this hour of grief,
why, why, Lord,
ah, why do you reward me thus?

We zijn er stil van.

‘Die tekst is je op het lijf geschreven, lieve True,’ zegt Heks uiteindelijk. ‘Behalve de wanhoop, daar zie ik hier niets van terug,’ ik wijs om me heen,’ Deze tuin is een loflied op liefde, kunst, schoonheid en leven!’

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Vlak voordat de zon ondergaat gloeit de tuin op

IMG_1653 IMG_1666 IMG_1662 IMG_1659

Bij het afscheid krijg ik een takje van de sterk geurende kamperfoelie. En een plattegrond van het labyrint. We verlaten deze mystieke plek en rijden even later de warme binnenstad weer in. Hoe is het mogelijk, dat dit beloofde land slechts op een steenworp afstand van de drukke stad ligt!

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

De leukste kopjes staan hier op tafel

tuin, sprookjestuin, paradijs, Molly Ackerman garden,

Het ontwerp van True’s labyrinth

Het was een heerlijke avond. Dank jullie wel, lieve vrienden!

Wie heeft de zachtste oren van het dierenrijk? Heks doet verslag van uitgebreid veldonderzoek. En ook zorgeloos genieten: Eindelijk zomer!!!

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje, geit, liggend

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje

Aan het begin van de avond fiets ik met Ysbrandt naar het Joppe. Sukkelig loopt hij naast me door de warme stad met een roze waslap van een tong hangend uit zijn bek. Gelukkig steekt er zodra we de binnenstad uit zijn een lekker briesje op. Zijn oren flapperen in de wind dat het een lieve lust is. Mooie zachte flaporen. Wat een juweeltjes van een streelobjecten! Daar kan toch niemand aan tippen?

Nou, dat valt te bezien. Onlangs heb ik ontdekt, dat konijnen ook geweldige zachte flapwappers hebben. Echt fenomenaal !!! Ysbrandt krijgt concurrentie!

Onderweg zag ik een paar geiten lekker lui van het zonnetje genieten. ‘Echt alles en iedereen is blij’, schoot er door me heen,’ Maar ik span de kroon vandaag. Ik ben een roze wolk van zomers geluk. Mijn dag kan niet stuk.’

kletsnat hondje, zwemmend hondje, hond speelt met bal

Kletsnat hondje heeft nog lang geen genoeg van dit spelletje

Balletje gooien en mijn hondje zien zwemmen. Heerlijk. Fanatiek snorkelt hij met de bal in zijn bek terug en klautert op de oever. Aan het snorkige geluid, dat hij hierbij produceert dankt hij zijn koosnaam ‘Varkentje”.

Gisteren op het strand zagen de knappe fietsenmaker en ik overigens iemand met een echt varkentje wandelen, een flinke knaap van een hangbuikzwijn. ‘Oink, oink’,  klonk het over het terras van de diervriendelijke strandtent. Op zijn oren zaten stugge borstelharen, hetgeen hun aaibaarheidsfactor aanmerkelijk elimineert.

Zeilbootje en molen, wat een plaatje, hollands landschap, water, zomer, het Joppe

Zeilbootje en molen, wat een plaatje

Mensen wandelen voorbij met hondjes in alle soorten en maten. Er varen zeilbootjes en plezierjachten langs vol vrolijk groetende mensen. Verlegen wuivende padvinders in een sleep van Optimisten. Een sloep met studenten zit te zwaaien en te joelen naar me.  Ze vergissen zich door de afstand in mijn leeftijd. Ze zien slechts roze wolk. Ik mag zo mee aan boord… Heks zwaait vriendelijk terug. Ze zit prima in haar eigen schuitje…

hond zwemmen, balletje, spelen, kletsnat

Waar komt de bal terecht?

Met een tevreden kletsnat hondje fiets ik terug naar de stad. Op het fietspad draaft hij los naast me. Als hij toch naar de overkant dreigt te lopen roep ik hard ‘KANT!’ Onmiddellijk gaat hij weer aan de rechterkant lopen. Het laatste stuk doen we traditiegetrouw een wedstrijdje. Hoewel: Na de whiplash kreeg ik het een tijd niet voor elkaar. Maar vandaag gaat het prima.

hond zwemt met balletje, molen, het Joppe

Snork, snork, een Varkentje met een balletje

Ys rent als een gek uitdagend voor me uit, glurend over zijn linkerschouder. Zodra ik ter hoogte van zijn achterpoten dreig te komen accelereert hij moeiteloos naar een hoger tempo. Hij is niet gemakkelijk te verslaan met dit spelletje. En dat weet hij. Daarom is hij er zo dol op.

blij, molentje, bootjes

Alles en iedereen is blij

ORALE HEKSENCOVEN GEEFT WIJZE RAAD: Als je schaamlipjes gaan lullen, kip pas op je kuikens!!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Goeie hemel, wat heb ik liggen slapen vannacht. Ysbrandt moest echt veel geduld opbrengen vanmorgen. De heks lag in coma. Dat mocht ook wel, na een rommelig slaapweekje. En een avond met de OB-dames! Gisterenavond was het weer zover: Het Apo-coven kwam bij elkaar….

sluit de gelederen

Apo-coven

Deze hechte groep dames stamt nog uit onze persoonlijke prehistorie. Dertig jaar geleden deelden we lief en leed in een enorm pand aan de Apothekersdijk. Gisteren verzamelden we ons in het huisje van dokter Seksheks. Hoewel ze druk is met het naaien van een mega busmuts voor haar camper, vond ze toch tijd om een waar bacchanaal voor te bereiden.

Zo had ze een zuiglammetje in de oven gezet en de tafel bezaaid met voor- bij- en nagerechten. Iedereen kwam aan met wijn en sap en salades en andere lekkernijen. De eettafel was een waar altaar van overvloed.

Afbeelding 6 Afbeelding 7

Zoals altijd werd de lucht gevuld door ons gelach en gepraat. Wie doet wat en hoe gaat het met alle heksenkindertjes? Links en rechts vang ik flarden van verhalen op, terwijl ikzelf ook nog in een  gesprek gewikkeld ben. Wat is het toch heerlijk om in dit gezelschap  thuis te zijn. Terwijl we kwetteren vullen we onze buikjes met de heerlijkste gerechten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens het toetje en de koffie komen de documentaires van Sunny Bergman ter sprake. Het Chinese wandelhuwelijk lijkt ons wel wat. Zo’n mannetje, dat door je slaapkamerraam klimt….En verder geen gedoe…. Maar de aflevering over het getrek aan schaamlippen in Afrika valt het meest in de smaak.

Dat is nog eens andere koek, dan het bijsnijden hiervan in de westerse cultuur. Onze fantasie raakt geprikkeld. Schaamliptransplantaties? Misschien een alternatief voor het opspuiten van  lippen? Enigszins riskant natuurlijk, voor je het weet klets je uit je nek. Doneer een schaamlip? Collecteren voor dit doel met een bus getooid met schaamlipjes rond de geldgleuf…

perfect bereid

Het zuiglammetje

.

Schaamlipje zoekt Schaamflipje. De gastvrouw besluit de discussie met: “Als je schaamlipjes gaan lullen, berg je dan maar….” Kortom, we zijn weer dertig jaar terug in de tijd. Dubbel van de lach trekken we onze jassen aan en beginnen aan het afscheidsritueel. Zoenen en nieuwe afspraken. Het was weer heerlijk. Ik fiets met Lehrerin Hexe giechelend terug naar de binnenstad.

mobiel met apps

De huisartsheks heeft een nieuw speeltje

Afbeelding 11

Helaas ben ik te moe om een blogje te schrijven, dat moet wachten. Lang wachten.

Het gekke van uitslapen is, dat je dag extreem kort is. Na een rondje boodschappen is het alweer avond. In de winkels wordt er alles aan gedaan om ons ondanks de sneeuw toch een paasgevoel te bezorgen. Met een vleugje lente erbij…

een medewerker geeft een recept ter bereiding.....

In de slagerij groeien kuikentjes op

een recept van 200 jaar geleden

De lekkerste rookworst van Nederland koop je hier

Nog steeds is het te guur en chagrijnig om een terrasje te pakken. Gelukkig heeft mijn vriend de galeriehouder van Galerie Frederiek van der Vlist een fles wijn koud gezet. Als ik hem dan verras met een portie kibbeling, krijgt de dag toch weer een gouden randje.

wachtend op dat stukje worst

Altijd fans voor de deur

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat is er nu heerlijker dan tussen prachtige kunst met vrienden te borrelen? Als besluit van een veelbewogen week? De schilderijen zijn van Willem van Scheijndel. Een vriend wiens kunst ik al lang bewonder. Ik zie hele nieuwe ontwikkelingen in zijn werk. In een transparante laag-over-laag techniek. De moeite van een bezoekje waard!

altijd vernieuwend

Kleurig

HEKS VERTILT ZICH AAN ARCHETYPEN: Stembevrijden in MuzyQ met Jan-Hendrik Veenkamp en je eigen innerlijke held/in…

nog een end lopen, als je je sleutel bent vergeten...

In de verte staat mijn autootje

Gisterenmiddag  kwam de leergang stembevijding weer samen in MuzyQ te Amsterdam. Het is een enorm gebouw, dat gonst van de activiteiten. Altijd kom je bijzondere mensen tegen in de lift. Zangers en muzikanten. De redactie van PowNews… Tegen de tijd, dat ik in het lokaal op de derde verdieping arriveer heb ik alweer van alles beleefd.

pico bello

Johan Cruijff veldje

Jan-Hendrik maakt er een feestje van met bloemen en kaarsen

Altaartje

Het uitzicht vanuit het gebouw is weids. Je kijkt richting binnenstad over huizen en braakliggende grond. Daar staat mijn autootje gaparkeerd, ik kan em mooi in de gaten houden. Vanuit een ander raam kijken we op een Johan Cruijff veldje. Het ziet er pico bello uit. Regelmatig trappen jonge kinderen daar een balletje. Soms schuift er iets verderop een trein door het beeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Binnen gebeurt het natuurlijk allemaal. Eerst verzamelen we ons om de grote tafel en bespreken de lesstof. Dan wordt er traditiegetrouw gedanst. Na een half uurtje lekker bewegen op muziek begint het echte werk. Jan-Hendrik schuift achter de vleugel en we zingen er lustig op los.

we kunnen teringherrie maken

Geluidsabsorberende wanden

op z'n favoriete stek

De maestro himself

In deze opleiding werken we met archetypes. Stem geven aan archtypes in jezelf… Een hele interessante invalshoek. Ons naslagwerk is Awakening the heroes within van Carol S Pearson. In de loop van de middag verdiept de aandacht zich en er volgen zeer stembevrijdende momenten voor deze en gene. Het is bijzonder om te ervaren, dat stem geven aan wat in je leeft zoveel ruimte creëert. Wat is het toch leuk om hiermee bezig te zijn. Ook al voel ik me echt heel beroerd aan het eind van de middag. Zo erg, dat ik erover denk om maar naar huis te gaan.

en lieverd

Wat is het toch een knapperd!

eenvoudig maar doeltreffend

Alle electronica, lampen en computers aanwezig

Gelukkig knap ik na de pauze en wat voedsel en een berg pijnstillers weer een beetje op. De avond verloopt vlekkeloos. Veel te snel is het alweer afgelopen. Doordat ik over m’n grenzen ben gegaan rijd ik opgefokt en vergeetachtig naar huis. Zo loop ik 10 minuten naar de auto, maar ligt m’n sleutel nog in het gebouw, niet echt handig. Ook kom ik er thuis achter, dat ik een hele tas met spullen bij de receptie heb laten staan. Met daarin mijn broodrooster….

brengt hondje terug

Suikeroompie

Ik kan niet zonder broodrooster, het is de enige manier om glutenvrij brood eetbaar te maken. Scheld, scheld!!!! Door de vermoeidheid kan ik niet slapen, daar pluk ik vandaag de wrange vruchten van….

slaap lekker

Welterusten
Foto Rik van Boeckel

Maar goed, het is het waard! Ondanks de dodelijke vermoeidheid en het bijbehorende gescheld, kijk ik terug op een heerlijke en boeiende zangdag. Wat kan Jan-Hendrik dat toch als geen ander: Iedereen aan het zingen krijgen!

Het is druk in de steeg....

Zie ik nu weer allemaal lichtbollen?
Zogenaamde ORBS
Foto Rik Van Boeckel

Loflied op De Godin, De Grote Moeder, Moedertje Aarde aan wiens borst we allemaal eens hebben gelegen, ook de nieuwe paus!!! Lang geleden….

aan de kerkschatten....

Deze geschiedenis ligt achter ons

Vanmorgen begonnen alle kerkklokken in de binnenstad te luiden, een fantastisch gehoor. Ik zette de balkondeur open en vroeg me af waaraan ik dit genoegen te danken had. Oh ja, de nieuwe Paus!

...

Pau Pias

De installatie in zijn ambt. Zijn tronie op de troon van Petrus. Het werd natuurlijk live uitgezonden! Ik besloot met een kop koffie voor de TV verder te ontwaken. Helaas was het uiterst slaapverwekkend allemaal. M’n oogleden werden zwaar…. Dit ging niet werken. Het vroeg om een andere strategie.

Mijn handen begonnen wat rommel op te ruimen rond het toestel en zijdelings luisterde ik naar het afgeknepen gezang van de bisschoppen. Met verpieterde zaadballen zongen ze zich  piepend en knerpend door het hele gebeuren heen.

tijdens hun gezang

soms vallen ze zelf in slaap van verveling

Nu werd ik toch wel benieuwd wat de nieuwe paus te melden had. Ik spitste mijn oren. Hij hield een bescheiden preek. Hoorde ik hem daar nu iets raars zeggen? De rest van het verhaal ging ten onder in bozig inpandig geborrel in mijn hoofd. Hij kreeg het zowaar in die paar zinnen voor elkaar om deze heks tegen zich in het harnas te jagen.

Toen ik later zijn verhaal nog eens las op internet vond ik niet terug wat me zo kwaad had gemaakt. Ik had die man alweer van alles in de mond gelegd… Tja, je hoort wat je wilt horen.

Ik las vooral veel het over het beschermen van alles en iedereen. Dit en dat. Ook de schepping, moedertje aarde. Zus en zo. Een kwetsbaar lid in de samenleving bijvoorbeeld. Met alle middelen.  Behalve condooms natuurlijk.  En het woord tederheid viel me op.

Deze heks is nog steeds not amused over de heksenverbrandingen. Na al die tijd! Kun je nagaan, hoelang het nog gaat duren voor we over dat kindermisbruik heen zijn….

weg met de afgoderij, de brand erin!!!!!!

De kerk predikt van oudsher de weg van de zon en heks bewandelt -ook- die van de maan. Niet alleen één god als grondslag van alles zien, maar ook het goddelijke in alles horen. Met de oren van moeder aarde. Iets dat de heilige Franciscus van Assisi, hartstikke Rooms-Katholiek overigens, als geen ander kon…….

en alles wat leeft

Pratend met vogeltjes

STOFJES ZIJN WE

voor volgende paus?

rolmodel?

Deze nieuwe paus is natuurlijk ook een kind van de Grote Moeder. En in zijn enorme kerk heeft ze toch maar weer een stevige voet tussen de deur gekregen via de Heilige Maagd. Voor hele volksstammen mensen is zij de allerbelangrijkste icoon in hun religieuze leven. Een grote maagdelijke vinger in de goddelijke pap.

Moedertje Aarde is daarbij ook nog Geilig. Weelderig als de nazomer. En Veilig als een winternacht. Beetje Duister ook in die nacht. Goddelijke Moeder, aanwezig in elke steen, beeld, bloem, vrouw, man, mens-en-kind.

Het wordt eigenlijk wel eens tijd voor een vrouwelijke paus. Met Moeder Aarde als rolmodel…Dat zou eens wat zijn! Daar zou de katholieke kerk van opleven….

geen afgeknepen balletjes: dekhengsten welkom!!!

Moedertje aarde, waarop voor alle goden plek is