Kattenkopje krabbelt kinderhoofdjes! Heel zachtjes met harige poezenvoetjes….. Om even later lekker menselijk rond te stampen met een panter in de armen. Poezennieuws of kattenleed? Voor jou een vraag, voor mij een weet….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vrijdagnacht sluip ik door de buurt op kousenvoetjes. Eerst loop ik gewoon rond te stampen op regenlaarzen. Voor me uit huppelt een vrolijk hondje door de steeg. De zwarte panter tijgert gezellig achter me aan. Ik pas mijn tempo aan hem aan. Verbind me met zijn energie. ‘Mijn oude kat Koe leerde me lang geleden om door het huis lopen als kat,’ mijmer ik, ‘Degelijke ouderwetse shapeshifting…..’

‘Leuk vond ik dat! En zo onverwacht apart. Je ziet de wereld vanuit een geheel ander perspectief. Ook kijken katten totaal anders, ze nemen volstrekt anders waar…….’

Ik denk er aan en voel mijn voeten veranderen in harige sluipvoetjes. Pluizige pantoffeltjes. Zachtjes zweef ik over de klinkertjes. Ha leuk! De panter vindt het ook leuk. Enthousiast begint hij voor mijn kattenvoetjes heen en weer te kruisen. Begint zich enorm uit te sloven. Rent de ruïne van de Vrouwenkerk op. VikThor sprint er uitgelaten achter aan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Daar zitten ze dan, mijn gekke huisdieren. Bovenop de kerkmuur. Langzaam kom ik weer in mensenland. Als Ferguut eindelijk naar beneden komt grijp ik hem listig in zijn kladden. ‘Kom, poezenbeest, we gaan naar huis. Ik heb nog een lekker hapje voor je klaar staan. Een stukje haring gaat er wel in, toch?’

Met de ‘Zwarte Klauw’ in mijn armen stamp ik de laatste meters door een steegje naar huis op mijn royale mensenvoeten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zo. We zijn weer binnen.

Ik geef de panter zijn eten. Snuitje begint direct te schreeuwen, dat ze ook wat wil. Mijn zielige zieke katje is aan de beterende hand. Sinds ik er elke dag een half tartaartje tegen aan gooi is ze enorm opgeknapt. De dagelijkse pil tegen de misselijkheid is overbodig geworden. Ze is van 2.2 kilo naar 2.8 kilo gegroeid…….. Van vel over been naar een bescheiden vetlaagje…..

Hoera!

Ik pak een kwart tartaartje uit de koelkast en roer er wat Ipakitine door. Een fosfaatbinder. Opgeduikeld via internet. Werkt perfect! Nog wat Isogel erbij, een natuurlijk product op basis van Ispaghula, goed voor de darmwerking. Snuitje staat al luidkeels te miauwen. Begerig rukt ze de stukken tartaar uit mijn vingers. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Tartaar als geheim wapen. Koe heb ik ooit door zijn nierfalen heengekeken met meloen. Daar was hij stapelgek op. Zo gek, dat ik geen meloen kon laten slingeren in de keuken, of hij viel em aan. Vond ik geheid een volstrekt aangevreten exemplaar ergens onder een kast terug.

De dierenarts had hem na een weekje infuus en medicatie opgegeven. ‘Neem hem maar mee naar huis, ik kan niets meer voor hem doen.’ Maar Koekebeest heeft door het inzetten van meloen nog ruim vier jaar geleefd na zijn bijna fatale nierfalen!

Later zit ik met alle katten en mijn blafbeest om me heen lekker in bed televisie te kijken. De zwarte vlijt zich naast mijn hoofdkussen. Snuitje parkeert zichzelf op haar vaste stek op mijn schoot. De boskat gaat op veilige afstand naar de panter liggen staren. Die is overigens totaal niet onder de indruk. Rooie Aafje knerpt dat ze ook op schoot wil. Ze vindt een plekje aan mijn andere kant.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Lapje zit verstopt achter de klamboe mee te genieten. De Puntneus kruipt tegen zijn vader de boskat aan….

Lichtgewicht Pippi ligt tegenwoordig boven mijn hoofd op een kussen te slapen. Net als Koe vroeger. Die lag het liefst tegen mijn kruin geplakt te pitten. Alleen woog hij ruim negen kilo, een zwaargewicht dus. Hij kon zich maar net door een kattenluik wurmen. En dan hield ik hem strak in het voer. Toen Heks een keer een paar maanden op reis was, gaf de oppas hem zoveel te eten als hij maar wilde.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De eerste avond, dat Heks weer thuis was, zat Koe straalverliefd naar me te kijken met een wel heel klein hoofd. In vergelijking met zijn lijf dan. Zijn koppie zat als een rozenknopje op een enorme berg kat. Hij woog opeens dik twaalf kilo! Net zoveel als een middelgrote hond…….

De panter gaat ook wat beter na een jaar ellende met de Bengaalse kat van de buren. Het ondier heb ik al in geen tijden hier in de straat gezien. Misschien overreden? Ook heb ik de indruk, dat Ferguut een ander territorium heeft gekozen. Door schade en schande wijs geworden. Vooral schade.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Heks en Steenvrouw kleden kale kerstkalkoen aan met keur aan kleurige groenten. Zelf lopen we allemaal in het zwart: Hartstikke chic!

Tweede kerstdag slaap ik uit. Ik slenter een ochtendhondenronde door de stad en lunch met het restant haring van gisteren. Supersloom ben ik vandaag. En ik hoef ook hoegenaamd niets.

Dat is dan weer het voordeel van een jaartje kerst overslaan. Geen toestanden rondom het optuigen van de kerstboom. Geen metershoge stapels met lege dozen, geen emmers met takken, bloemen en bessen, geen heidense troep in de keuken. Nee. Serene rust all over the place.

 

Aan het eind van de middag ga ik met VikThor richting Leiden Zuid West. Ik fiets langs het Vlietkanaal en laat mijn hondje goed rennen. Het is ongelofelijk vies koud pisweer. Ik ben blij als ik de warme gezellige woonkeuken van Steenvrouw in schuif. Wat een verademing. En wat ruikt het hier lekker!

Mijn vriendin is al de gehele dag bezig met het braden van de kalkoen. Ieder half uur wordt het bakbeest besprenkeld met eigen vleessappen. ‘Wat een klus,’ verzucht Steenvrouw, ‘Het is echt heel veel werk lieve Heks. Kijk, ik heb het spek er afgehaald, zodat het velletje een mooi kleurtje kan krijgen….’

We inspecteren de kalkoen. De kernthermometer wordt in het borststuk gestoken. 67 graden. We rekenen uit of het de goede temperatuur is bij een kalkoen van deze grote en kwaliteit. ‘Ik zoek het nog een keertje op,’ Heks staat alweer op internet te neuzen, ‘Het is goed hoor, schat. Dit monster is ongetwijfeld helemaal gaar.’

Omdat de kalkoen er eng wittig blijft uitzien, ondanks de kerntemperatuur, gooien we de grill nog eventjes aan. En ja hoor, binnen een kwartier heeft Meneer de Kalkoenkoekepeer een fantastisch Goois oranjebruin kleurtje opgedaan. Koningsgezind bijkans……

Nu moet Heks nog eventjes in actie komen. Er moet nog een listige jus worden gebrouwen van alle vettigheid, vleessappen en het onderliggende groentegarnituur. Ik pak mijn roerzeef uit mijn tas. De zoon van Steenvrouw kijkt perplex naar het apparaat. ‘Ja jongen, jullie hebben mooie machines in jullie bouwbedrijf, maar wij huisvrouwen hebben ook zo onze speciale hulpmiddelen…..’

‘Huisvrouwen…’ sist Steenvrouw verontwaardigd, ‘Tsssss…..’ Ze wenst niet met dit vlijtig stofzuigende volkje vergeleken te worden. Ze is per slot van rekening beeldhouwster. Ze houdt zich bezig met hakken in plaats van naaien. Emmers worden door haar uitsluitend gebruikt om papier maché in te prepareren. Ramen zemen is volstrekt onbelangrijk. Haar heerlijke huishouden van Jan Steen rommelt ze er maar zo’n beetje bij…..

Als de jus klaar is roepen we alle kids aan tafel. We krijgen een fantastisch voorgerecht voorgeschoteld. Tonijnsalade met garnalen. ‘Voor jou hebben we avocado in plaats van brood, Heks,’ de dochter kijkt me stralend aan. Vanavond heeft iedereen echt rekening met me gehouden!

Ik kijk de tafel rond. Allemaal vrolijke gezichten. Iedereen is op zijn paasbest. Met kerst. Zelfs de zoon heeft een mooi colbert aangetrokken! Geweldig. We proosten op het mooie leven en vallen aan op het voorgerecht. Het is heerlijk!

De kalkoen steelt echter de show vandaag. Vol trots dient Steenvrouw het enorme stuk gevogelte op. We poseren samen naast de vrucht van onze arbeid. Hij ziet er goed uit, die kalkoen. Ook de groentes liggen naar ons te lonken. ‘Ik ben toch zo benieuwd naar die rode kool. Ongetwijfeld heeft dat nachtje marineren in cranberrysap goed uitgepakt. Maar ik wil het nu wel eens proeven…..’

kalkoentje11

Heks staat te popelen om een en ander in haar mond te stoppen. We zijn er ten slotte al een dag mee bezig. Na de verrukkelijke hoofdmaaltijd volgt nog een zalig toetje. Helaas mag ik niet proeven van de Tiramisu, maar er zijn ook nog eens stoofpeertjes op tafel gezet. Met een heerlijke stroperige saus.

Het traditionele kerstdiner is alweer ten einde. Steenvrouw ruimt als een haas de keuken op, jeetje wat is ze hard aan het werk vandaag. ‘Je mag me niet helpen, Heks, ga maar lekker tv kijken met zoonlief. Straks drinken we nog een kopje koffie.’ Dochter en haar vriendje zijn met VikThor aan het wandelen. Ze blijven lekker lang weg, dus het ventje komt goed aan zijn trekken.

 

Een uurtje later rijd ik met hond, fietskar en bakken vol restanten kerstdiner weer naar de binnenstad. De komende dagen ga ik aan de kalkoen, dat is wel duidelijk. Zielstevreden schuif ik alles in mijn koelkast.

Die avond val ik alweer voor de televisie in slaap. En opnieuw word ik pas midden in de nacht weer wakker. Gelukkig is het geen vijf uur in de morgen. En evenmin hoef ik nog te eten. Wel moet ik de volgende dag bijtijds op. Prikken halen bij mijn huisarts. Het gewone leven is weer begonnen.

 

 

 

Verrukkelijk romig amandelsoepje met venkel. Of venkelsoepje met amandelen. Geheel glutenvrij, lactosevrij en sojavrij natuurlijk. Lekker met tomatensalade en rucola/basilicumpesto.

i

Met enige regelmaat zit er een flinke venkelknol in mijn groentepakket. Ik ben er niet dol op. Op zich een prima groente, die venkel, maar zodra je em ergens aan toevoegt begint zijn smaak direct te overheersen…. Het gebeurt dus nogal eens dat de knol een rot einde heeft in de groentelade van mijn koelkast. Een weggerot einde wel te verstaan!

Onlangs eet mijn vriendinnetje Joy bij Heks. Zoals altijd zitten we uitgebreid te klessebessen over van alles en nog wat. Ook over lekker eten natuurlijk. Plotseling begint ze enthousiast te ratelen over een geweldig soepje van venkel met amandelen. ‘Het is zo verrukkelijk! En echt helemaal niet ingewikkeld qua bereiding. Ik ben er helemaal aan verslingerd…’

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Als ik weer zo’n onverlaat tussen de worteltjes en broccoli aantref weet ik wat me te doen staat.

En ja hoor: Afgelopen week zit er weer zo’n onding in mijn pakket. Maar deze keer ligt hij niet vruchteloos in de groentelade te wachten totdat ik em een keertje in een visschotel stop. Binnen een dag verwerk ik de knol in een amandelroomsoep. Diezelfde avond belt Frogs me over iets. ‘Heb je al gegeten?’ Ik wil mijn nieuwe gerecht op iemand los laten natuurlijk. Mijn kikkervriend moet nog dineren. Grif accepteert hij mijn uitnodiging.

image

Als hij de eerste hap van de soep neemt slaakt hij onwillekeurig een kreet. Zo lekker is het! Ja, dit soepje is eersteklas subliem van smaak. En zo gemakkelijk te bereiden: Een kind kan de was doen.

Amandelroomsoep met venkel. Ofwel venkelsoep met amandelroom:

Snipper een ui en een paar teentjes knoflook, fruit in ruim olijfolie glazig, eerst de ui en later de knoflook. Voeg een fijngesneden venkelknol toe. Meebakken. Een paar flinke eetlepels amandelmeel even meefruiten. Liter kokend water erbij, bouillonblokjes oplossen. Alles eventjes laten doorkoken en staafmixen maar: Net zo lang doorgaan totdat een romige substantie ontstaat. Serveren met een beetje geschaafde amandelen of dille als garnering. Eet smakelijk!

Frogs krijgt ook nog een heerlijke tomatensalade met rucola/basilicumpesto voorgeschoteld:
Was een flinke bos basilicum en een grote bak rucola. Gooi in een keukenmachine. Pijnboompitten naar smaak toevoegen. Eventueel teentjes knoflook. Sap van een halve citroen of limoen erbij en een deciliter olijfolie. Geruime tijd laten pureren. Serveren met fijngehakte tomaten, bleekselderij en wat er verder zoal in je groentelade zwerft. Mmmmmmm.

Beide gerechten kunnen prima in de koelkast worden bewaard. Zodat je dagenlang verrukkelijk kunt lunchen…..

image

In memoriam: Mijn ouwe trouwe schuddebuikende piepende en krakende huisgenoot Koelkast is niet meer. Heks is ontdaan. Maar niet getreurd, Liebherr doet zijn intrede in Huize Heks. Binnenkort.

Woensdagavond geef ik vrij laat de beesten eten. Zeven hongerige katten zitten op de keukentafel en de buffetkast te schreeuwen. Ysbrandt stofzuigt  de vloer op zoek naar kattenbrokjes. Ik pak zijn eten uit de koelkast. Het voelt warm aan. Huh?

Snel loop ik terug naar mijn schuddebuikende stuk huisraad. Hij staat doodstil. Ook fluit hij niet naar me, zoals gewoonlijk. Zijn lichtje brandt nog, maar toch is hij overleden! Heel stilletjes heeft hij ergens in de de afgelopen uren zijn laatste koude adem uitgeblazen…..

Oh jee, ook dat nog.

Ik zet em een keertje aan en uit. Het helpt niet. Ook gedraai aan zijn enige knopje heeft geen enkel effect.

Snel voer ik het vee. Wat nu? De volgepropte vriezer is nog stijfbevroren. Ik stuur een nood-sms aan Frogs. ‘Ik lig al bijna in bed, Heks. En morgen moet ik heel vroeg op. Dus ik kan je niet helpen. Wel mag je alles in mijn vriezer stoppen. Die is helemaal leeg. Je hebt de sleutel, dus kijk maar…’

Heks is ook gaar. ‘Morgen is er weer een dag,’ bedenk ik me. Zodoende laat ik de boel de boel en ga ook bijtijds slapen. Dat lukt niet. Ik zit de halve nacht in mijn doodstille woonkamer. Jeetje, wat een rust. Ik mis mijn kouwelijke luidruchtige stuk meubilair!

De volgende dag kom ik maar niet op gang. Aan het begin van de middag ben ik dan eindelijk zover, dat ik met koelboxen vol diepvrieszooi richting Frogs vertrek. Ik prop alles in het vriesvak van zijn ijskast, mijn oude exemplaar. ‘Jeetje, Frogs,’ grap ik een dag later, ‘ Die oude doet het nog prima en mijn nieuwe is kapot. Ik kom em weer ophalen, hoor……’

Niets is minder waar. Ik ben me online aan het oriënteren op een spiksplinternieuwe koelvriescombinatie. Als snel zie ik door de bevroren bomen het ijzige bos niet meer. Uiteindelijk loop ik de witgoedwinkel hier om de hoek binnen. Er is geen enkel passend apparaat voorradig, maar ik kan er wel eentje bestellen natuurlijk.

 

Zo gezegd, zo gedaan. Volgende week komt er een hele mooie Liebherr. De Cadillac onder de koelkasten volgens de verkoper. Morgen krijg ik een noodexemplaar. Een oude rammelkast met fluittonen waarschijnlijk. Gezellig!

Vandaag ruim ik samen met mijn hulp alle restanten voedsel uit het kapotte apparaat op. We maken em een beetje schoon. ‘We nemen die oude koelkast gewoon weer mee, maar zorg dat er geen restanten vlees of zoiets inzitten, zei de jongeman in de winkel tegen me. Ha, stel je voor. Het komt regelmatig voor dat mensen hun oude vriezer met inhoud en al meegeven….Ontdooid en wel, soms in verregaande staat van ontbinding. Walgelijk natuurlijk!’

De vorige keer dat mijn koelkast het begaf lag ik drie dagen later in het ziekenhuis met een darmafsluiting. Precies met pasen. Een soort wederopstanding, want ik dacht werkelijk dat ik dood ging van de pijn. We zijn drie dagen verder nu en pasen is ook net aan voorbij, dus ik heb goede moed dat me dat deze keer niet gebeurt.

Aan het eind van de middag fiets ik naar Engel. Ze is jarig. Ik heb een enorme zachtroze Helleboris bij me in feestelijk cellofaan. Ysbrandt draaft enthousiast naast me. Hoera, we gaan iets leuks doen!

‘En?’ informeer ik, nadat ik haar heb gefeliciteerd en gezoend, ‘Is ie nog geweest?’ We giebelen. Een vriendin van de jarige heeft haar gisteren zitten plagen ‘Ik bezorg je een geweldige verrassing morgenmiddag!’ dreigde ze. En wat voor’n verrassing…. Een professionele striptease door een ‘politieagent’. Haha.

Natuurlijk kwam er ‘zogenaamd’ iets tussen. Het blijft bij een goeie grap. We moeten het met louter voorpret doen. We grijnzen ondeugend. ‘Ach,’ zeg ik laconiek, ‘Beter zo. Ysbrandt heeft al eens in de ballen van de wijkagent gehangen. Ik weet niet wat er gebeurt als een agent ook nog eens al zijn kleren uittrekt! Hij eindigt misschien als smurf….’

De rest van het bezoek is al vertrokken. Ik ben echt laat. ‘Kom, ik maak je flesje wijn open, Heks.’ Ik heb een minifles witte wijn meegebracht. Niet koud natuurlijk, helaas. Engel gaat op zoek naar een kurkentrekker. Ze is pas vorige week hierheen verhuisd, overal staan nog dozen. ‘Ik weet niet of ik er eentje heb, Heks, ik drink nooit wijn.’ Ze spit al haar keukenlades om. Geen kurkentrekker.

Ik doe nog een lauwe poging om de kurk erin te duwen met mijn duim. We willen gewoon feestelijk klinken! Uiteindelijk zitten we lekker aan de dubbeldrank met chips. Hele lekkere chips. Dat merk moet ik onthouden!

Jarige Engel in haar nieuwe knusse huisje. Vergenoegd zit ze een paar verhalen te vertellen. Na een uurtje is de koek op bij Heks. Plankerig hijs ik mezelf overeind. ‘Heb je last van je rug?’ Ja, die zit helemaal vast na al dat gesjouw met koelboxen vol bevroren eten….. Ze legt haar genezende handjes er op.

Ik ben eigenlijk te moe om ervan te genieten. Maar ik voel wel van alles tintelen en in beweging komen. Even later ga ik met Varkentje richting huis. Ik fiets een stukje en dan laat ik hem los in de berm. Zo kuier ik langs de Singel. De stad heeft iets feestelijks. Het is al bijna half acht, toch zitten er mensen op de terrassen. Soms met dekentjes om hun benen, maar toch buiten. Genietend van de lauwe lentelucht.

‘Jouw verjaardag is met recht de eerste echte voorjaarsdag!’ roep ik eerder verrukt tegen mijn vriendin. Tot gisteren heb ik steeds in een dikke donzen winterjas met Ys gelopen. Vandaag niet. Een warm vest en een leren jasje zijn voldoende. Ik hoef ze niet eens dicht te knopen!

Nu zit ik weer rustig thuis op de bank. Hongerige poezen staan op het balkon te schreeuwen. Mijn hondje ligt aan mijn voeten. Hij houdt me met  één oog in de gaten. Hij heeft ook honger. De kleine koelcrisis is bezworen. Ik hoef helemaal niets meer vandaag. Nou ja, beesten voeren, mezelf voeren en nog een hondenrondje…..

En morgen? Dan is er weer een dag.

 

Heks gaat noodgedwongen kokkerellen. En nodigt ook en passant wat vrienden uit. Lang leve het groentepakket!

Groentepakket

Groentepakket

Heks heeft een abonnement op een groentepakket. Elke week een hele tas vol verse biologische groenten! Na een paar weken letterlijk onthand te zijn na mijn treffen met de spoorwegbeambten, puilde mijn koelkast uit. Overals groenvoer. Genoeg om een kolonie knaagdieren wekenlang tevreden te houden.

groentepakket

Minstens vijf dagen

Dus heeft mijn hulp al die kolen, broccoli, uien en wat er verder tevoorschijn kwam schoongemaakt, geschild en in stukken gesneden. Heks hoefde alleen nog maar alles in schalen te doen met vis, olijfolie, wijn, pepers en kruiden. En een paar vrienden uit te nodigen. Vanavond een onverwachte dinnerparty in Huize Heks.

Alles staat klaar in de koelkast. Alleen nog even de oven in en we kunnen eten….Er is genoeg, drie enorme ovenschalen vol!

groentepakket

Altijd afwachten wat er in zit

Frogs is lekker met het hondje naar het strand. Ik lig voor pampus. Even opladen voor vanavond. Op de achtergrond de Tour. Contador valt van zijn fiets, Froome vliegt de berm in en Mollema is er net vandoor, het is spannend.

Nog even een klein tukje , met een half oog op de TV. Daarna komen mijn gasten en kan het feest beginnen……

groentepakket

En elke week een verrassing

Katjes in een wasmachine, camera’s op vakantie, decemberachtig druilweer, mensen halen kerstboom vroeg in huis dit jaar en heks is alles kwijt. Behalve haar goede humeur! Goddank…

kwijt zijn

Waar heb ik dit of dat nu weer gelaten?

Met de kachel aan lig ik een beetje voor de TV te dweilen. In bed. De kleine katjes hebben zich verstopt. Sinds ik samen met mijn hulp het bed heb verschoond, heb ik ze niet meer gezien. Hopelijk zitten ze niet in de wasmachine. Toch maar even checken….

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Gelukkig, ze komen achter een kast vandaan.

Vannacht ontdekte ik, dat ik mijn fototoestel kwijt was. Het hele huis omgekeerd. Twee extra uitlaatrondes In pyjama (!) met Ysbrandt langs mijn auto. Met een grondige inspectie van het interieur. De tweede keer, omdat ik me meende te herinneren, dat ik een etui in een vakje in het dashboard had gestopt. Dat klopte, maar het was niet mijn fototoestel. Shit, net nu ik er een beetje mee uit de voeten kan. Ik lees gebruiksaanwijzingen slechts rudimentair, dus  het heeft een paar jaar geduurd voor ik wist waar allerlei foefjes zaten.

fototoestel

Waar is dat ding?

Vanmorgen toch maar even naar MuzyQ gebeld, in Amsterdam. Daar heb ik dinsdagavond True op de foto gezet, dus toen had ik em nog. De rest van de avond is wat blur, omdat ik me beroerd begon te voelen. Als ik wiebelig ben fladderen m’n bezittingen als verdwaalde vogeltjes om me heen. Dan kan er wel eens iets verdwijnen.

kat zoek

Zoek? Moi?

Maar net als de poesjes is de camera terecht. Hij ligt inderdaad bij de gevonden voorwerpen aldaar. Een zangvriendinnetje van me haalt hem binnenkort op. Zolang moet ik het met mijn nieuwe Iphone doen. Bepaald geen straf.

find my phone

Die moet ik dan natuurlijk niet kwijtraken…..

Vandaag blijft heks verder binnen, wat een klimaat. Vanmorgen zag ik een takje van een kerstboom op straat liggen. Het verbaast me niks, dat mensen alweer een boom in huis halen. Ik krijg er ook zin in met dit weer….

De kerstboom van de heks, kerstboom, mooie volle boom, veel decoraties, elfjes, engelen, kabouters, kerstmannetjes

Even ter herinnering

Frogs komt straks het hondje halen voor een natte wandeling en heks gaat een godenmaal koken. De koelkast ligt vol ingrediënten. Nu nog even moed bij elkaar schrapen voor het hak en snijwerk. Het meeste kan mijn keukenmachine doen, maar er blijven veel tricky klusjes over. Ik denk, dat ik mijn vingers maar vast van tevoren bepleister!

kokende heks

Spinnensoep met Rare Snijboon

De poesjes dartelen door mijn bed, ze zijn enorm gegroeid. Ze gaan volop op onderzoek uit, het wordt oppassen geblazen met deze vliegensvlugge minitijgertjes. Gelukkig is moederpoes Pippi zeer zorgzaam. Een zacht pruttelend protest klinkt op als twee kleintjes in zeven sloten tegelijk gaan lopen. Ze rust dan niet voordat het grut zich weer gedraagt…

kind heks met katje

Als een kind zo blij wordt heks van haar schatjes!

rood hert, witte hyacinten, bloemperk, roos, rode roos, tafelschikking, kerst, hert, rood/wit

Fijne dagen

Glutenvrije, sojavrije, lactosevrije Roti van de heks.

papegaai

Wat ruik ik ?

Glutenvrije, sojavrije, lalctosevrije Roti van de heks. Genoeg voor een klein weeshuis.

Braad anderhalve kilo plofvrije kippenvleugeltjes en -pootjes in zonnebloemolie met wat zout tot ze lekker bruin zijn. Voeg vier gesnipperde uien toe en tien tenen knoflook. drie eetlepels Garam Massala kerrie erbij, even meebakken en bouillonblokje en kokend water toevoegen. Paar uur laten sudderen op een plaatje.

kaart Suriname

Kaart van de bakermat van Roti

Schil drie kilo kruimige aardappelen. Koken en daarna afmaken met een paar scheppen van de intussen ontstane kippenkerriejus.

Kook boontjes, bloemkool, broccoli en wat er verder nog in de koekast zwerft beetgaar.

Roerbak twee uien, knoflook en witte kool met wat Garam Massala.

blauwe kikker

Mijn lievelingsdier in smurfachtige outfit

Kook twaalf eieren vier en een halve minuut. In ijswater laten schrikken. Ze zijn dan nog mooi zacht in de kern. Hierna bakken in ruim olie.

Snij een komkommer in kleine stukjes, theelepel honing erbij en wat balsamico azijn. Laten marineren.

Snij rode ui in kleine stukjes. Rood pepertje erdoor en wat azijn.

roti kip

Gooi een bordje vol met van alles wat

Maak een beslag van boekweitmeel, eieren, no-egg en psyllium. Bak een pannenkoek. Draai om en bestrooi de pannenkoek met een fijngehakt mengsel van gekookte gele erwten, knoflook, Madame Janet en komijnzaad. Bedek mengsel met wat beslag en bak ook deze kant nog een keertje.

Hak in een keukenmachine augurken, zilveruitjes, Madame Janet, mosterd en mosterdzaad fijn: Home made Piccalilly.

Van alles wat op een bord rangschikken. Mmmmmmmm…..

Roti

Het heerlijkste is: Met je vingers eten!

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

op een theeplantage

Koloniaal verleden

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN VAN TANNEKE,

WAT DROEVIG OM AFSCHEID TE NEMEN VAN ONZE GELIEFDE MOEDER, SCHOONMOEDER, OMA EN VRIENDIN. WE HADDEN HAAR GRAAG NOG LANG IN ONS MIDDEN GEHAD.

IK KEN TANNEKE PAS 7 JAAR, SINDS IK MET MIJN HONDJE DAGELIJKS LANGS HAAR HUIS LIEP. BEERTJE ZAT DAN FANATIEK IN HET RAAMKOZIJN TE BLAFFEN EN WIJ ZWAAIDEN NAAR ELKAAR. AL SNEL STONDEN WE NAAR ELKAAR TE GEBAREN EN OP EEN GOEDE DAG NODIGDE ZE ME AL GEBAREND UIT OP DE KOFFIE.

naar jeugd

Eeuwig heimwee

VANAF DIE DAG WAS HET “AAN” . TUSSEN ONS WAS SPRAKE VAN EEN GROTE HERKENNING: IK EEN HUIS VOL KIKKERS, TANNEKE’S HUIS WAS AFGELADEN MET OLIFANTEN. GEKSCHEREND NOEMDE IK HAAR ALTIJD HEKSJE, OMDAT ZE MET PLANTEN EN DIEREN SPRAK. EN OVERLEDEN DIERBAREN. TWEE HEKSJES ONDER ELKAAR DUS….

stille kracht alom

Mysterieus landschap

VAAK VERTELDE ZE VERHALEN OVER VROEGER, HAAR JEUGD IN DE GORDEL VAN SMARAGD KWAM REGELMATIG TER SPRAKE. ZIJ IS NOG ECHT OP EEN OUDERWETSE THEEPLANTAGE OPGEGROEID! HAAR BELEVENISSEN STAMDEN UIT EEN ANDER TIJDPERK. ZE ILLUSTREERDE HAAR VERTELLINGEN MET DE AFBEELDINGEN VAN VOOROUDERS AAN DE MUUR.

doorspekt met magie

Rijke culturele geschiedenis

ONDANKS HAAR KOLONIALE JEUGD ONTWIKKELDE ZE ZICH TOT EEN VRIJGEVOCHTEN TANTE. MET HAAR GELIEFDE MAN HOKTE ZE OP EEN WOONBOOT IN DEN HAAG! EN DAT IN DIE TIJD! ZE HAD 18 KATTEN EN DAT VOND HAAR MAN ALLEMAAL GOED. EEN HELE GOEIE MAN VERZEKERDE ZE MIJ.

dit had har vast heel mooi gestaan

Tanneke hield van dansen

LATER ZIJN ZE WEL GETROUWD, TOEN ER KINDERTJES KWAMEN. ZE WAREN ZO ARM, ER WAS GEEN GELD VOOR EEN TROUWFOTO. JAREN LATER KWAM VIA EEN VREEMDE OMWEG TOCH EEN FOTO VAN HUN HUWELIJK NAAR HEN TOE. EEN HEEL ONWAARSCHIJNLIJK VERHAAL, EEN ECHT WONDERTJE. DIT SOORT KLEINE WONDEREN KONDEN TANNEKE IN VERRUKKING BRENGEN. HAAR LEVEN ZAT ER VOL MEE.

vertellen hun verhaal

Wajanpoppen

IK HEB HAAR NOOIT IN HAAR KRACHTIGE JAREN GEKEND, TOEN IK HAAR ONTMOETTE WAS ZE AL BROOS EN BREEKBAAR. MAAR DAT WILLETJE ZAT ER NOG STEEDS IN, TOT HET LAATST! ZO GING ZE ALTIJD NAAR HAAR BUURMAN, EEN GEPENSIONEERDE KAPPER. HIJ KAPT ALLE DAMES IN HET HOF TOT VOLLE TEVREDENHEID MET PRACHTIGE KRULLENKAPSELS. TANNEKE WILDE DAT NIET. ZE HIELD TEGEN ALLE LOKALE MODEREGELS IN VOET BIJ STUK EN BEHIELD HAAR STEILE EIGEN STIJL. SOMS ZAT IK HAAR TE PLAGEN: NEEM TOCH OOK EEN LEUKE PERMANENT! MAAR NEE, HAAR HAAR NIET GEZIEN….

liet ze op haar negende levensjaar achter zich

Haar vaderland

OP TWEEDE KERSTDAG BRUNCHTEN WE ALTIJD SAMEN OP FEESTELIJKE WIJZE. VROEGER KWAM ZE DAN BIJ MIJ ONDER MIJN ENORME BOOM ZITTEN. DE LAATSTE JAREN LUKTE HET HAAR NIET MEER OM DE TRAP TE BEKLIMMEN. DUS VERHUISDEN WE DE FESTIVITEITEN NAAR HAAR POPPENPANNEKOEKENHUISJE, DE HELE KEUKENTAFEL STOND DAN VOL LEKKERE DINGETJES, WE GAVEN ELKAAR EEN CADEAUTJE EN GENOTEN VAN HET HEERLIJKE SAMENZIJN. HET IS NOG MAAR ZO KORT GELEDEN, DAT ZE ME OP KWARTELEITJES UITSTUURDE VOOR DE KERSTBRUNCH…..

en geliefd landschap

Beeldschoon

HET WAS EEN DAME, DIE WIST WAT ZE WILDE EN OOK HOE ZE HET WILDE. HET MOET ERG FRUSTREREND ZIJN GEWEEST, DAT ZE ZO AFHANKELIJK WAS. HET LAATSTE JAAR WAS PITTIG WAT DAT BETREFT. ZE VIEL EN SCHEURDE EEN PEES, ZE WERD OOK NOG EEN KEER IN HET ZIEKENHUIS OPGENOMEN. MAAR ELKE KEER KRABBELDE ZE WEER OVEREIND. MET EEN IJZEREN DISCIPLINE WIST ZE ZICHZELF WEER MOBIEL TE KRIJGEN. TOEN HAAR THUISZORG IN NOVEMBER WERD GEHALVEERD WERD HET WEL ERG MOEILIJK VOOR HAAR OM ZICH ZELFSTANDIG TE REDDEN. HET WERD HAAR VAN OVERHEIDSWEGE BIJNA ONMOGELIJK GEMAAKT.

overal aanwezig

Geliefde olifant

ZE WILDE 93 WORDEN, DAT HEEFT ZE NIET GERED HELAAS. WEL IS ZE OP 9/3 GESTORVEN, ZE HIELD ZICH TOCH MIN OF MEER AAN HAAR EIGEN VOORSPELLING. ALS IK LANGS HAAR HUISJE FIETS NU IS HET LEEG ACHTER HET RAAM. GEEN VRIENDINNETJE, DAT BLIJ NAAR ME LACHT EN ZWAAIT. GEEN GEBARENTAAL DOOR HET VENSTER. GEEN ONVERWACHTE KOPJES KOFFIE. DAT IS VOORBIJ.

aan andere tijden

Herinnering

ELKE WINTER KOOK IK ZELF MARMELADE. MIJN GROOTSTE AFNEMER WAS TANNEKE. IK HEB DE SINAASAPPELS EN BERGAMOT AL IN DE KOELKAST KLAARLIGGEN. HELAAS KAN IK MIJN GROOTSTE FAN GEEN POTJE MEER BRENGEN.  IK ZAL MIJN LIEVE VRIENDIN HEEL ERG MISSEN EN MET MIJ VELEN. ZE WAS VOOR ONS EEN HELE BIJZONDERE EN DIERBARE REISGENOOT IN DIT LEVEN. ZIJ IS AL AANGEMEERD IN HAAR EINDSTATION…WIJ MOETEN NOG EEN STUKJE ZONDER HAAR.

is favoriet

Wajang olifant

BOVENAAN DE KAART STOND DE TEKST: DE DODEN ZIJN DE ONZICHTBAREN, MAAR NIET DE AFWEZIGEN. DAT VOND IK HEEL TREFFEND. EN ZO OP TANNEKE VAN TOEPASSING. IK REKEN ER DAN OOK OP, DAT ZE NOG VAAK GEZELLIG EVENTJES KOMT RONDSPOKEN. MAAR VOORAL GUN IK HAAR DANSEN EN SPRINGEN IN HET LICHAAM VAN DE JONGE MEID, DIE ZE VANBINNEN ALTIJD GEBLEVEN IS.

in een nieuw lichaam

Dansend

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

CHEEROKEE WISDOM

The Ancient Indian saying means to live a noble life so that your death will mean as much to your life as your birth did. ChaCha!

dankbaar voor onze tijd samen

twee heksjes

HEKS KOOKT GODENMAAL EN WANDELT DOOR MAGISCH STRANDSCHAP…

vis vis vis vis vis vis ruik vis vis vis

THAYTHAY DENKT ER HET ZIJNE VAN

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanmiddag heb ik gekookt. Ik heb een groentepakket en er lag nog een overschot aan  knollen en wortels in mijn koelkast. Tijd voor de Kameleon Ovenschotel. Welke kleur zou deze keer de boventoon voeren? In mijn groentela vond ik schorseneren, prei, rammenas, worteltjes, rode ui, knolselderij, bleekselderij, venkel, krieltjes, courgette, pompoen, tomaten en romanesco ofwel groene bloemkool.

Mijn geweldige keukenmachine hakte alles in kleine stukken. Behalve de pompoen, het gevecht daarmee leverde weer de nodige pleisters op…. Ik hield de pompoen apart. Vervolgens vulde ik een aantal ovenschalen met de groente, flink olijfolie en vis. Tilapia, catfisch,  wilde zalm en fruits des mer. Als smaakmakers veel knoflook, pittige paprika poeder, rood pepertje, zwarte peper, dille, provençaalse kruiden, oregano, marjoraan, citroensap, geraspte citroenschil, zoute ansovisjes, witte wijn en sherry. Flink door elkaar husselen.

Pompoen bovenop, roostert ‘ie lekker zoet, peper en zeezout erover en hop, de oven in. 45 minuten rond de 180/200 graden.

uitgestorven

LAAT IN DE MIDDAG

Tipo

DAN TOCH EEN ECHTPAAR MET EEN BEAGLE

Na deze klus ben ik de duinen ingedoken met Ysbrandt. Het was al laat, de zon gleed vlammend over de contouren van het duin. Ik was niet de enige, die nog eventjes van het heerlijke weer wilde genieten. Een echtpaar met een Beagle liep me tegemoet. Het was een heel parmantig hondje. Geen grammetje vet! Je ziet nogal eens rolmopsachtige vertegenwoordigers van dit ras. Zo niet Tipo. Relaxed poseerde hij voor de foto.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Toen ik de man mijn kaartje gaf, dacht hij van mijn blog gehoord te hebben…. Huh? “Jaren geleden”, kwam er achteraan als anticlimax. Dus nog niet wereldberoemd in de duinen.  Wel ben ik dit weekend nageroepen op de Singel: “Knibbel Knabbel Knuisje!!!” Een dubieuze eer….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op het strand was het waanzinnig! De hemel en het water kleurden in een steeds wisselend palet. Het was uitgestorven. Ysbrandt rende als een bezetene door de branding achter een balletje. Puur geluk!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het begon al te schemeren, toen we richting auto gingen. Bij het oorlogsmonument waren verse kransen gelegd. Mensen hebben hun leven gegeven op deze idyllische plek. Het kan hier ook flink spoken…..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Thuis wachtte me een heerlijke maaltijd. Genoeg voor een weeshuis. De diepvriezer doet goede zaken…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA