Heks sombert zichzelf richting jaarwisseling. Mijn pogingen om weer gezond te worden falen genadeloos. ‘Heb je soms last van slaap apneu?’ bagatelliseert een kennis mijn situatie volkomen. Gevolgd door een nauwkeurig verslag van zijn eigen kwalen: Een aambei en een klutsknie.

‘Ja, er is inderdaad een reactie op Lyme, maar ik heb geen idee wat het betekent, Heks,’ mijn huisarts bestudeert de uitslagen van het laboratorium. Eerder dit jaar heeft de reumatoloog ook al dezelfde ontdekking gedaan, maar die uitslagen hebben mijn huisarts nooit bereikt. Heel vreemd.

‘Ja, heel vreemd,’ beaamt de dokter het verdwijnen van die onderzoeksgegevens. Hij krabt zich achter de oren. Strijkt eens langs zijn neus. ‘Het lijkt Wicky de Viking wel,’ schiet er door me heen, ‘Zou hij nu net zoals die kleine held opeens een lumineus idee krijgen?’ denk ik er verwachtingsvol achteraan.

‘Ik moet dat eens met een parasitoloog overleggen, want als je een actieve Lyme in je bloed hebt……..’ Hij kijkt me somber aan. Mijn god, de ellende zou niet te overzien zijn. Dat weet mijn huisarts ook. Eindeloos aan de antibiotica is gewoon niet te doen met mijn gestel. Ik ben van een week die troep slikken al maanden van de leg.

‘Je schildklier is ook niet goed. Tja, tja. Ik zou je natuurijk naar de endocrinoloog kunnen doorverwijzen. Tja…..’ Je kunt wel aan de gang blijven bij die vrouw, zie je hem denken. Maar Heks vindt het geen overbodige luxe, zo’n bezoekje aan zo’n klierpil. Als je klieren eindeloos klieren is dat echt iets wat je wilt……

‘Jeetje Heks, dat is nou toch ook wat. Eerst ME, dan komt daar Fibromyalgie bij, vervolgens krijg je flink RSI tijdens je laatste baan en daarna parkeert er iemand een BMW in je nek. Die auto is total loss verklaard, maar jij moet maar zien met je nauwelijks erkende whiplash. En nu dan ook nog Lyme? Je krijgt inderdaad geen kans om iets van je leven te maken….’ verzucht mijn homeopaat.

Zelfs zij zit intussen met haar handen in het haar. Wat is dit voor’n leven? Wat moet je hier nu over zeggen? Welk middel kun je hiervoor inzetten? Het is dweilen met de kraan open. Het schiet gewoon niet op.

En Heks is vooral doodmoe. Misselijk van moeheid. Ik dwing mezelf om op te staan, de hond uit te laten, ergens heen te gaan. Maar zodra het kan lig ik gestrekt in bed. Uitgeput. Kapot. Uitgevloerd. Opgebrand.

‘Ik zit gewoon ver onder de streep. Ik word er gek van. Alles doet zeer. Mijn leven is een hel,’ somber ik voor me uit, terwijl mijn behandelaarster toch weer wat middelen uit de kast trekt. ‘Test dit een uit, Heks,’ ze legt drie kleine buisjes voor mijn neus. Drie verwante middelen tegen extreme vermoeidheid.

Twee ervan geven geen enkele reactie als ik er mijn pendel overheen laat glijden. Bij de derde echter is het raak. Het kristal snort in de rondte. Nieuwsgierig kijk ik naar wat er op het buisje staat.

‘Het is het middel tegen lichamelijke uitputting. Ik vroeg me af of je misschien moe was door alle emoties van de laatste tijd. Maar nee, jouw uitputting is echt puur fysiek…..’

Met een paar nieuwe remedies op zak ga ik weer naar huis. Op mijn ene schouder zit een duveltje en op de ander een engel. Al een hele tijd. En nu heb ik ook daar iets voor gekregen. Zou dit het einde betekenen van mijn dagelijkse aanvallen van Gilles de la Tourette? Zal het eindelijk eens afgelopen zijn met mijn niet aflatende gevloek?

Kan ik eindelijk weer leven vanuit mijn hart zonder dat ik eerst alles en iedereen stijf wil schelden?

Pruttelend rijd ik weer terug naar Leiden. Wat heb ik toch een hekel gekregen aan sommige mensen. ‘Je hebt jarenlang alles maar geslikt en toegelaten van Jan en Alleman. Geen wonder dat je zo razend bent. Je hebt een heel laag zelfbeeld, Heks. Dat valt me steeds op….’

Shit, shit, shit. Waarom is dat nog steeds zo? Ik zit al vijfentwintig jaar aan dat belabberde zelfbeeld te werken en nog steeds zie ik in de spiegel een pispaal. ‘Daarom heb je ook steeds mensen om je heen verzameld, die je als een stuk stront behandelen, Heks. Maar dat gaat echt veranderen. Je hebt er al heel wat mensen uitgekieperd….’

Ik weet het allemaal zo net nog niet. Al jaren probeer ik van mezelf te houden. Ik dacht dat het me aardig gelukt was. De hele wereld en mezelf in mijn grote hart. En dan blijk je opeens de pest te hebben aan allerlei lieden. Omdat ze op dat grote hart zijn gaan staan. Erop hebben getrapt. Systematisch.

Omdat ze je te grazen hebben genomen. Of de mond hebben gesnoerd. ‘Laat me uitpraten, Heks,’ zodra ik ook eens iets zeg.

En is het zo belangrijk om van mezelf te houden? Gaat dat me uiteindelijk beter maken? Welnee. Ik ken legio mensen, die zichzelf niet eens kennen, laat staan dat ze van zichzelf houden, die wolf in schaapskleren. Maar intussen zijn ze zo gezond als een vis!

Een verfrissend geluid in dit opzicht is de mening van Karin Spaink.

Karin Spaink, schrijfster, gelooft niet dat in lijden een zin schuilt

Spreken is zilver, zwijgen is fout? Luister eens naar jezelf voor de verandering: Aandacht is als zonneschijn!

De afgelopen week heb ik een indringende nachtmerrie. Een wildvreemde vrouw zwaait ongeduldig met haar hand in mijn richting; wuift me als het ware weg. ‘Laat me eventjes uitpraten,’ roept ze geïrriteerd. Haar gezicht staat op storm.

Ik zit al uren naar haar te luisteren. Ik ben bijkans bewusteloos geluld. Toch mag ik niets zeggen. Laat staan reageren. Dan schrik ik wakker.

Wat een gekke droom toch weer. Er zijn wel verbanden met de werkelijkheid, maar toch is alles weer anders. Er wuift wel eens iemand met een nijdig handje naar me, terwijl er op hoge toon geroepen wordt: ‘Laat me eventjes uitpraten.’ Dat is echter geen wildvreemde. Juist iemand waar ik veel van houd!

Maar ik maak het ook vaak genoeg mee, dat er niets op boze toon wordt gezegd, maar dat iemand gewoon maar doorkletst en doorkletst. Ondanks het feit dat de toehoorder, ik dus, compleet op apengapen ligt. Ondanks mijn verwoede pogingen het gesprek te beëindigen……

Om een gesprek te beëindigen moet je er eerst tussen zien te komen…….

images-24

Ook valt het me de laatste tijd op dat mensen niet veel aanmoediging nodig hebben om al hun rotzooi te spuien. Bakken verbale diaree worden er dan over je heen gestort. Als ik zelf eens iets meemaak, mijn geliefde ouwe hond gaat bijvoorbeeld dood en mijn bejaarde kat loopt weg, dan wordt dat regelmatig door de persoon tegenover me gezien als aanleiding  om met alle dooie of halfdooie huisdieren die de persoon zelf ooit heeft gehad of verloren op de proppen te komen.

Waar ik mijn verhaal beknopt houd en ervoor waak om me niet publiekelijk te wentelen in mijn ellende, krijg ik van de andere partij alle kots, poep, pus en bloederige prutverhalen te horen.

Met mijn ‘ziek zijn’ werkt het net zo. Het feit dat Heks van alles mankeert wordt al sinds jaar en dag gezien als een open invitatie voor Jan en Alleman om de eigen kwaaltjes te bespreken. Van aambei tot klapperkloot: Heks moet het aanhoren.

Soms vraagt iemand hoe het met mij gaat om nog voordat ik iets terug kan zeggen over de eigen ellende te beginnen…..

Ikzelf praat zelden over mijn fysiek ongemak. Ik heb wel wat beters te doen. Ik vind het geen gespreksonderwerp.

Bovendien kan ik wel aan de gang blijven. Als ik al mijn mankementen wil bespreken ben ik dagen bezig….. 😉

Luisteren met compassie, door Thich Nhat Hanh  ‘Deep listening’ genoemd, is bijzonder heilzaam. ‘Aandacht is als zonneschijn,’ heet 1 van zijn prachtige boeken. Het is zo. Je ziet mensen gewoon opknappen als je eens echt naar hen luistert.

Wat Heks echter doet is een doorgeschoten versie van deze verder prima eigenschap. Ik laat iemand rustig tien jaar tegen me aan mekkeren over een verbroken relatie. Of over andere uitzichtloze problematiek. Toen ik zelf echter groot liefdesverdriet te verstouwen kreeg sommeerden exact diezelfde mensen me na twee weken om er over op te houden. Ze waren die verhalen zat!

Heks is aangewezen op een therapeut als ze wil dat er echt naar haar wordt geluisterd……

Ach ja. Ik ben er natuurlijk zelf bij. Bij al dat geluister. Het zijn mijn flappers, die zachtjes heen en weer wuiven in een poging tot begrip. Ik ben het die ruimte schept voor de ander om zijn of haar verhaal te doen. Ten koste van mijn eigen space blijkt nu!

images-26

Veranderen is zo moeilijk. Je doet het al jaren zus of zo. Je wilt de ander niet kwetsen. Je weet hoe belangrijk een beetje aandacht is: Het is als zonneschijn! Levensbrengend!

Afgelopen week zit ik in de auto. Ik geef iemand een lift. We hebben gemediteerd. Ik ben best moe. Ook moet ik rijden, dus dat vergt al mijn aandacht. Mijn passagier zit tegen me aan te kletsen. Hele verhalen, die ik maar moeizaam kan volgen, want ik ben zo gaar als boter. Dan wordt mijn mening gevraagd. Over dit, over dat. Zodat ik wel moet opletten……

Dus zeg ik iets terug. Probeer van onderwerp te veranderen.

Tot drie keer toe krijg ik te horen, dat ze toch echt haar verhaal wil afmaken. Welk verhaal? Het is een eindeloos verhaal. Maar zodra Heks iets zegt wordt ze streng terecht gewezen. ‘Ik wil wel graag eventjes dit afmaken. Bladiebladiebla, wat vind jij? Zou dat hier of daardoor kunnen komen?’ Om zonder mijn reactie af te wachten alweer aan het volgend vertelseltje te beginnen.

Er wordt wat afgeleuterd in de wereld. Tegen de tijd dat we weer in Leiden zijn ben ik een beetje dol. Mijn hoofd is rommelig en onrustig. Het effect van de meditatie is volstrekt teniet gedaan.

Volgende keer zet ik muziek op en hang mijn bordje Noble Silence om mijn nek. Vanaf nu wil ik in volstrekte stilte naar huis rijden na zo’n avond. Wie mee wil rijden moet maar zwijgen.

En als zo’n ‘monologe interieur’ type ooit nog tegen me begint dat ik hem of haar moet laten uitpraten: Dan kan die persoon direct op- of uitstappen. Ik ben het eeuwige geluister zat. Ik wil niet langer door Jan en Alleman sufgeluld worden.

Geen monologen meer, maar een dialoog. Communicatie gaat heen en weer en is geenszins éénrichtingsverkeer…..

Aandacht is als zonneschijn. Ieder mens knapt ervan op. Elk mens heeft het nodig. Je kunt dan ook niet verwachten dat iemand het alleen maar geeft.

Hoe zeg je vriendelijk tegen iemand dat diegene moet stoppen met tegen je praten als dat niet nodig is

wat is het verschil tussen praten mét en praten tégen iemand?

unknown-15

Wakker worden van een droom: Heldere dromen zijn geen bedrog. Toch? Heks droomt een tegenvraag. Nu het antwoord nog…….

Afgelopen week word ik wakker van een droom. Dat is over het algemeen een teken dat die droom me iets te vertellen heeft. Maar wat droomde ik dan? Slaapdronken prent ik mezelf de beelden in. Ik creëer een paar triggers op cruciale plekken, zodat ik me morgenochtend de droom min of meer kan herinneren. 

Er word aan de deur gebeld. Als ik open doe staan er een aantal mij onbekende mensen met kinderen op de stoep. Ze zijn verre ‘familie’ van me, zo beweren ze. En ze hebben het moeilijk. Direct beginnen ze daarover te vertellen. ‘Waarom komen jullie uitgerekend naar mij toe?’ vraagt Heks gis. Ze krijgt geen antwoord. De mij vreemde familieleden ratelen door over hun ellende.

‘Waarom komen jullie uitgerekend naar mij toe? Hoe komen jullie op dat idee?’ Ik vraag het gewoon nog maar eens. En opnieuw krijg ik geen antwoord. Hardnekkig blijven ze spuien en spuien. Een beerput gaat open. De drek loopt uit hun bek langs hun nek. Wat gek.

Opnieuw vraag ik waarom ze nu uitgerekend hierheen zijn gekomen? Ik blijf het vragen. Ik luister niet naar hun gezeik. Ik wil nu wel eens weten waarom er altijd mensen met ellende op mijn stoep staan. Onbekenden. Of vage kennissen. Of verre familieleden waar ik nog nooit van gehoord heb.

Dan schiet ik wakker. Wat een gekke droom. Raar hoor. En wat reageerde ikzelf vreemd. Normaal gesproken zit iemand allang bij me binnen als ie een zielig gezichtje trekt. Ik reageer heel anders dan ik van mezelf gewend ben in de droom. Of misschien is er echt iets aan het veranderen in Heks. Misschien krijg ik eindelijk grip op iets wat me al jaren nekt…..

‘Jij zit altijd maar naar Jan en Alleman’s ellende te luisteren Heks,’ zei mijn ex van honderd jaar geleden Blonde Buurman onlangs tegen me. ‘Ik herinner me nog goed hoe je destijds in de kroeg werkte en geduldig alle vreselijke verhalen van allerlei dronken idioten stond aan te horen. Ik ken je niet anders!’

Goh, deed ik dat toen ook al? Ja. Ik deed het al als kind. Ook toen sprong ik in de bres voor kids die gepest werden. Ik wierp me op als hun beschermster. Ik luisterde geduldig naar hopeloze verhalen over verschrikkelijke thuissituaties. Maar over mijn eigen situatie repte ik met geen woord…..

De paragnost Peter van der Hurk wees me ook al op die eigenschap. Volgens hem moet ik er maar geld voor gaan vragen. ‘Zet een tafeltje neer met een naambordje erop. En laat mensen betalen voor je een consult. Jij kunt bovendien ook nog eens genezen met je handen. Gewoon een praktijk openen, dan ben je zo uit de sores….!’

Gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Je kunt moeilijk opeens uit het blinde niks een rekening presenteren als je weer eens eindeloos naar een droevig verhaal hebt zitten luisteren. Of iemand mateloos hebt zitten bevestigen. Het zou me een deining geven!

Voorlopig neem ik een uitgebreide luistervakantie. De komende tijd ben ik niet bereikbaar in dat opzicht. Ik ben als het ware eventjes in gesprek. Met mezelf wel te verstaan. Dus ik neem andermans problemen niet meer aan. Dat is wat de droom me vertelt.

Er is iets wezenlijks aan het verschuiven vanbinnen. Een op zich goede eigenschap is tegen me gaan werken. Niet best natuurlijk. Dat moet toch anders kunnen! Daar word nu aan gewerkt……

Ga je dan nooit meer naar iemand luisteren? Word je vanaf nu Oostindisch doof Heks? Sta je bij het minste of geringste aandacht vragende rotverhaal stampvoetend met je vingers in je oren omdat je niet wilt horen?

Wie weet. Ik denk niet dat het zo’n vaart zal lopen, waarschijnlijk is het tijdelijk, maar zeg nooit nooit.

Slappe dag, Heks ziet niemand! Intussen bedenk ik van alles. Rommel een beetje op Internet. Lees iets over ‘hoogbegaafden’: Ik bepleit een andere benaming. Deze is verwarrend en stigmatiseert.

hoogbegaafd

Hoogbegaafd is nerdisch

Maandag. De dag begint goed. Ik slaap er een gat in. Na een grote bak koffie met pijnstillers is het zover: Ik ga met Varkentje naar het bos. Ik loop en loop. Ben de bal vergeten. Bij elke stap vraagt mijn hondje erom. Ik ben blij als de rottende herfstluchtjes hem afleiden.

Vandaag is zo’n dag, dat ik niemand zie. Mijn lijf moet liggen. Ik sleutel wat aan een blog over Zwarte Pieten: discussie 4. Krijg duizend ideeën in mijn hoofd voor andere blogs……

Unknown-1Unknown

Aan het begin van de avond spreek ik Cowboy. Wat een zegen is het toch, deze liefde in mijn leven. We praten over van alles en nog wat. Zijn bedrijf natuurlijk. Hoe het is om zakenman te zijn, als intellectueel. De vaart der volkeren, waarin mijn blog terecht is gekomen. Hoe blij we zijn elkaar te kennen.

Ons liefdesleven is soms saai. Geen grote overdreven gebaren. Geen superromantische trips naar verre oorden. Geen trillend onzekere drama’s.

Cowboy is verre van saai, net als ik.

plaatje5images-1

Vanmiddag kwam ik opeens terecht op een website voor hoogbegaafden, die zenuwcellen van de maatschappij. Ik herken veel in het profiel. Herken veel mensen, vaak vrienden, om me heen in de beschrijving. Ik ben in mijn leven een aantal keren getest en scoorde daarbij altijd tegen het plafond.

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderenhoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Bij hoog denk je aan superieur. Het is een verwarrende benaming, want deze mensen voelen zich juist vaak buitengesloten. En daardoor juist inferieur. Of ze doorzien dingen, hetgeen dan vervolgens niet op prijs wordt gesteld. Het kan zelfs resulteren in verbanning.Kijk naar Thay! Kortom: Het is bepaald geen rozengeur en maneschijn, deze conditie.

Ook lokt de term het afgescheiden zelf uit. Er zijn hoogbegaafden, die zich ver verheven voelen boven Jan en Alleman. We moeten juist af van het afgescheiden zelf, het idee, dat we los van anderen bestaan. En daar hebben we die zogenaamde HOOGbegaafden hard voor nodig.

Maar er kleven ook voordelen aan. Zo is er een sterke link tussen deze mensen en de schone kunsten. Ze zijn vaak enorm idealistisch. En supercreatief! Ze zien oplossingen voor problemen alsof het niets is!

En ze hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Dat laatste speelt me regelmatig parten. Ik kan niet tegen onrecht. Maar er is zoveel scheef in de wereld…….

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Als jong kind doen ze je versteld staan

Nou ja, ik doe mijn best. Wij zogenaamd hoogbegaafden doen ons best. Net als de minder hoog begaafden of wie dan ook. Uiteindelijk zijn we allemaal onderdeel van het goddelijk lichaam, de schepping.

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

En evenzogoed is het vaak toch nooit goed

Sommigen zijn zenuwcellen. Die noemen we hoogbegaafd. Of kunstenaar. Anderen zijn de handen. Timmerlieden, slopers. Weer anderen zijn de spijsvertering. Koks, maag-darm-leverartsen. Weer anderen zijn het hart. Schijnheiligen. En Heiligen. Zoals mijn lieve leraar Thich Nath Hanh. Maar die lopen daar niet mee te koop.

gymles,hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Maretak, Iscador, Viscum Album, Abnoba, Mistletoe……. Heks krijgt een preparaat van dit plantje cadeau! Een geweldige parasiet, waar doodzieke mensen veel baat bij hebben. In tegenstelling tot menselijke parasieten: Die kun je beter mijden……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In een verraderlijk motregentje peddel ik naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Mijn hondje draaft als vanouds enthousiast naast de fiets. Er is weinig meer te merken van de ernstige ziekte die hij doormaakte afgelopen zomer. Hij is weer redelijk behaard en loopt weer als een tierelier. De medicijnen hebben geholpen en die vieze gifbaden waren niet voor niks. Baasje tobt nog wel met de naweeën van de behandeling. Haar gezondheid is naar beneden geduikeld door al dat gif. Ik dreig in een chronische griep te belanden. Alle zeilen worden bijgezet.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, Iscador

‘Gisteren kreeg ik een pakje Iscador van de huisarts’, vertel ik aan de assistente, die me prikt, ‘Hij heeft direct een injectie in mijn been gezet. Ik ben blij hoor met dat doosje, want ik krijg die medicatie niet meer vergoed en het is peperduur geworden! Nu kan ik de hele winter elke week een shotje krijgen.’ ‘Oh, wat fijn’, antwoord ze, ‘Ja, er was een verpakking teruggebracht, een hele hoge dosis. Die kan jij wel hebben, Heks, we hebben je jarenlang twee keer per week zo’n zware injectie gegeven. Neem maar mee hoor, volgende week.’

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA, VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Heel erg lief van mijn huisarts! Alle beetjes helpen. Iscador ofwel maretak is een listig plantje. Hoog in de bomen parasiteert het op zijn gastheer. Als een kankergezwel groeit het alle kanten op tot grote woekerende bollen. In de meest erbarmelijke omstandigheden floreert  het. Knalgroen knettert dit plantje, vogellijm moeiteloos de winter door.

Met kerst hangen we bossen in ons huis. Dan heet het Mistletoe. Maar het is ook bekend onder de naam Viscum Album. Als je er onder staat mag je gekust worden. Als jong meisje ben ik wel eens besprongen door het jongere broertje van een vriendin. Ik schrok me dood. Hij zag zijn kans schoon bij een jonge knappe Heks.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Het loont dus best de moeite om te parasiteren. Je komt prima de winter door. Kijk maar naar de Mistletoe.

Tenzij er een verdwaalde druïde in je boom klimt en je met een gouden snoeimes te lijf gaat. Of iemand op het idee komt om je met kerst in huis te halen en ter decoratie ende vermaak aan het plafond te hangen…..

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

Op weg naar huis doe ik de natuurwinkel aan. Mijn peperdure glutenvrije, lactosevrije, sojavrije havermikske ligt klaar. Een heel acceptabel broodje, bijna lekker! Voor de ingang kijk ik plotseling in het zure gezicht van Viswijf, een gewezen vriendin.  We zeggen elkaar geen gedag. Maar goddank gaat ze ook niet tegen me staan schreeuwen, zoals in het verleden. Eindelijk ben ik van haar tirannie verlost!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ik ken deze troela al jaren. Vroeger meed ik haar, want ze is wel eens agressief boven op mijn nek gesprongen over iets, waar ze helemaal niets mee te maken had. Midden op straat. Ongevraagd. Tijdens onze eerste ontmoeting! Een gewaarschuwd mens telt voor twee zou je zeggen. Maar na jaren en jaren was ik het incident zo goed als vergeten. Opeens werd ik op haar bruiloft uitgenodigd, samen met een goede gemeenschappelijke  vriend. Ik kon die uitnodiging niet goed plaatsen, dacht dat ze ons wilde koppelen. Maar het bleek om iets anders te gaan.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

De dame was ziek geworden. Van kerngezonde vrouw werd ze plotseling een afhankelijk wrak. Ze weigerde reguliere medicatie, ik heb haar daar tegen beter weten in gesteund. Heks zelf zou accuut wat dan ook slikken, als ze er beter van zou worden. Deze vrouw is echter heel spiritueel, naar eigen zeggen. En dan word je natuurlijk beter van het feit, dat je inziet waarom je ziek bent. Niet dus. Of beter gezegd, niet altijd.

Soms word je gewoon niet beter. Net als hele volksstammen mensen. Neem nu de ramp in Afrika met Ebola. Die mensen hebben niet de tijd om na te denken over hun leven. Tegen die tijd zijn ze de pijp uit. Met achterlating van hun geliefden. Dit continent is een heleboel weeskinderen rijker……

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Opeens stond ze bij Heks op de stoep. Ze zocht steun bij iemand, die zelf een ziekte heeft. En natuurlijk vond ze een luisterend oor voor haar trieste geschiedenis. Helaas nam ze mijn ziekte niet bepaald serieus….. Bij voortduring probeerde ze mij over mijn grenzen te jagen met de meest bizarre verzoeken. Eigenlijk was ze van zins mij om te vormen tot haar persoonlijke taxichauffeur en charmante assistente. Ik weigerde dat pertinent, maar als ik ergens heen ging, mocht ze mee.

images-1158

Een paar jaar nam ik haar op sleeptouw naar behandelaars, zangles, feestjes. Ze was eregast tijdens Oud en Nieuw-etentjes,  verjaardagsfeestjes en wat al niet meer. Ik haalde haar op en bracht haar thuis. Een hele opgave, als je beperkt bent in je mogelijkheden. Standaard klampte ze zich vast aan mijn pijnlijke armen, ondanks mijn protesten. Deze prinses op de erwt hield totaal geen rekening met mij. Kortom: Ze vrat me leeg.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En toen kotste ze me uit. In een periode, dat het helemaal niet goed met me ging. Op het moment, dat ik weigerde mee te gaan in haar steeds hogere eisen, verklaarde ze me de oorlog. Maar ja, ik ging nog uit van het vriendinnenconcept, dus tegen de tijd, dat ik mijn grenzen sloot, had ze al heel wat zieke opmerkingen als een raket op me afgevuurd. Onze conversatie zat plotseling vol bermbommen. Toen ze haar vat op me dreigde te verliezen, speelde ze het via onze gemeenschappelijke vriend. Hoog spel. Dat dan weer wel. Ondanks haar slechte conditie.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Nu heeft Heks een probleem met zielige gezichten. Trek een sneue bek en ik ben zo gek om gigantisch over mijn grenzen te opereren. Ik verdraag geen lijden. Als ik het idee heb, dat ik kan helpen, ook al lig ik zelf praktisch om, dan zal ik het niet laten. Een hopeloze eigenschap. Want je wordt een bijzonder gemakkelijk te manipuleren object in de gretige handjes van een zogenaamde vriendin…… Of vriend natuurlijk.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ditzelfde scenario heb ik al een paar keer meegemaakt. Steeds met een andere zogenaamde vriendin. Iemand, die zolang je genoeg oplevert, enorm leuk en gezellig tegen je doet. Maar oh, wie-de-waai, als het tij keert: Dan word je gepakt door deze voormalige schattebout. Opeens komt er geen vriendelijk woord meer uit. Integendeel. Kritische opmerkingen prikken gaatjes in je bescherming. Als je niet uitkijkt loop je leeg als een ballonnetje. En waar gaat die energie heen? Wie zuigt je leeg door een rietje? Juist! Je persoonlijke parasiet.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Want dat is wat het is, deze Copycat probeert onder het mom van vriendinnen, jouw leven te leven. En als dat niet lukt, dan heb jij het gedaan. En dan moet je stuk, kapot, dood. Er zijn hele enge films gemaakt over dit thema. Ik heb het aan den lijve ondervonden, vaker dan me lief is.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

In mijn hoofd maak ik een lijstje: Mevrouw Keihart, Mevrouw Ten Keije, Mevrouw Muts, Mevrouw Kolders, Mevrouw HoutenHoofd, Mevrouw Harnas, Mevrouw Schaamhaar Stampisloer, Mevrouw Viswijf….. Een indrukwekkende lijst! En elke keer zingen die dames hetzelfde liedje: Zielig doen, bevriend raken, eisen stellen. Gemene ondermijnende prikacties. Doorgaans als ik zelf slecht in mijn vel zit, dan ben je natuurlijk een eenvoudig doelwit. Uitkotsten gevolgd door scheldpartijen.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren, COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

En Heks kan slechts achteraf haar wonden likken…. Hoewel: Langzamerhand begin ik het patroon te herkennen. Zo heb ik tegenwoordig een broertje dood aan zielige gezichten. ‘Waar is je trots? Kom op, een schop onder je kont! Ik zit toch ook niet zo te zeuren?’ Ook raak ik eindelijk af van de neiging Jan en Alleman op sleeptouw te nemen. Ik heb al genoeg aan het voortslepen van mijn eigen lijf. Dit soort leegzuiggedrag kan ik echt niet bij hebben.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Ook luister ik veel beter naar mijn intuïtie over dit soort geëikel. Als iemand zo begint, dan ben ik uitgepraat. Desnoods loop ik de deur uit. Maar ik laat me niet meer doen of gebruiken. Die tijd is voorbij. Als je niets positiefs te melden hebt, hoepel dan maar lekker op. Wie je ook bent en wat je ook mankeert. Tot slot nodig ik deze donkere zusters niet meer in mijn huis uit. Mijn stulpje is me lief. Een veilige haven, geen hol van de leeuw!

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

 

En helpt het? Niet echt. Regelmatig trap ik weer in mijn oude valkuil. Het patroon zit te diep ingesleten. Iets voor een ander doen: Ik kan het niet laten. Ik weet heus wel, dat dat enorm egoïstisch is. Het geeft me gewoon een goed gevoel, om zelfs vanuit mijn bed iets voor een ander te kunnen betekenen. En soms is het ook echt niet verkeerd.

COPYCAT, na apen, copieren, nadoen, imiteren,

Toen ik eens in het ziekenhuis lag met een jaap van hier tot Tokio in mijn buik, had ik een hele lieve Afrikaanse buurvrouw. Een Keniaanse. Getrouwd met een Nederlander. Ze lag er helemaal alleen. Haar man was overleden. Maar die was er ook hoor, ik kon hem prima aan haar bed zien zitten….. Na haar operatie kreeg ze een bloeding. Zoiets heeft Heks ook wel eens aan de hand gehad, voorwaar geen pretje. Niemand bezocht haar, niemand waste haar pyjama’s en onderbroeken. Heks besloot voor haar te zorgen. Ik regelde bloemen, tijdschriften, schone onderbroeken en pyjama’s. Ook nadat ik alweer naar huis was bleef ik mijn vrienden naar het ziekenhuis sturen met allerhande spullen. En af en toe een mooie kaart.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

‘Kom me in Kenia bezoeken, Heks,’ zei mijn nieuwe vriendin, ‘Ik heb een enorm boerenbedrijf geërfd van mijn man. Je kunt gewoon een tijdje vakantie komen houden. Ik heb bedienden, de hele rataplan.’ Helaas kwam het er niet van. Heks was gewoon te ziek voor zo’n reisje. Jaren later belde ze me op met kerst. ‘Ik wil je bedanken, lieve Heks. Ik weet niet wat ik zonder je had gemoeten. Het was de moeilijkste tijd van mijn leven….’ Graag gedaan, fijne schat, ik deed het ook voor mezelf. Ik kikker altijd enorm op, als ik iets voor iemand kan betekenen.

Echt, ik kan het aanraden, hoewel de rest van dit verhaal mijn pleidooi niet onderschrijft. Het is een zalig gevoel om iets voor een ander te doen. Maar pas wel op voor wie. Lijkt iemand erg op maretak , dan redt ‘ie zich wel.

VISCUM ALBUM, VOGELLIJM, MARETAK, MISTLETOE, ABNOBA,

 

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in ‘Museum Het Leids Wevershuis’. Zaterdagmiddag is de vernissage en Heks is erbij!

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

Zaterdagmiddag meld ik me bij Frogs. Ik ben vijf minuten te laat. Knorrig sputterend kijkt hij me aan. We gaan naar de vernissage van een tentoonstelling van zijn oudste vriend Trueman (Fred Rohde ). Hij wil niks missen!

Gelukkig is de tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis. Op een steenworp afstand van het huis van mijn goede vriend. We gooien het varkentje bij Frogs naar binnen en gaan op pad.

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

Al we in de straat arriveren is het niet moeilijk op te maken waar de tentoonstelling is: De ramen van het Wevershuisje hangen vol afdrukken. Hartelijk worden we verwelkomd. We zijn gelukkig ruim op tijd.

Met een heerlijk gaasje wijn in de hand luisteren we naar de inleidende woorden van Dirk Ketting, een bekende fotograaf en oude bekende van Trueman. Na de opening haasten we ons naar de zolder van het huisje. Hier is een kleine voorstelling, verzorgd door vrienden van True en Trueman. Onder de schamele dakpannen genieten we van een intrigerende performance. ‘Echo-Kinesis Transient’. Verzorgd door Natasha en Irene. Prachtig verfilmd door Jiang Zhenghua:

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

Heks zit naast Blonde Buurman. Als het is afgelopen kletsen we eens uitgebreid bij. Het is altijd heerlijk om hem te spreken, deze oude vriend. Hij houdt er verrukkelijke denkbeelden op na. Een Docter Philachtige levensvisie, maar zonder het gelul.

‘Wat je voelt is waar’, zegt hij altijd. En ‘Zie mensen voor wat ze zijn. Leveren ze je een klotestreek, ga er dan gewoon vanuit, dat ze niet zullen schromen het nog eens te doen.’

Vandaag is hij heel aardig voor me. ‘Heks’, zegt hij, ‘Jij stond vroeger altijd naar Jan en Alleman te luisteren, met eindeloos geduld.’ Hij trekt een gezicht. Ziet mijn gezicht betrekken. ‘Niet dat dat verkeerd is hoor.’ ‘Ja, maar ik doe dat nog!’, verzucht ik, ‘Alleen hanteer ik een veel beter deurbeleid.’

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

Ik kijk naar mijn oude vriend. Hij glimlacht. Ok, Blonde B. Het kan beter, ik weet het….. Maar ja, alles op zijn tijd.

Intussen is Trueman begonnen met een speech. Hij bedankt zijn vrouw True. Zij heeft dit allemaal in gang gezet. Zij heeft met eindeloze toewijding zijn hele archief doorgespit. Deze bevlogen kunstenares heeft de hele tentoonstelling bedacht en ingericht. Ze heeft een keur aan vrijwilligers op de been gekregen en aangestuurd om deze ode aan haar man te realiseren. Een daad van Grote Liefde.

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

‘Weet je wat nu zo bijzonder is’, zegt Trueman, ‘Mijn vrouw heeft foto’s zodanig geëxposeerd, dat ikzelf versteld sta. Heb ik die foto’s gemaakt? Ja, ik weet dat ik ze nam, maar zij heeft het inzicht gehad om ze in een geheel nieuw perspectief te plaatsen!’ Dat is nu echte liefde. Mijn vriendin True heeft kans gezien om meerwaarde te geven aan het toch al zo prachtige werk van haar man. Terecht wordt ze flink in het zonnetje gezet.

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.

Mijn vriendin, die het gewoonlijk bepaald niet schuwt om in het centrum van de belangstelling te staan, wuift vandaag alle lof luchtig weg. Het is de dag van haar man. Hij staat in middelpunt. Bovendien moet ze alweer ergens ingrijpen, iemand verwelkomen of uitlaten. Kortom: Ze heeft het druk.

Wat een heerlijke expositie. Ook het huisje op zich is al een bezoekje waard. Komt dat zien mensen!

Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.Vergankelijkheid: Retrospective Fred Rohde 50 years of photography. Prachtige tentoonstelling in Museum Het Leids Wevershuis.