Gaslighting (Wikipedia) is een een vorm van manipulatie die als doel heeft om mensen te laten twijfelen aan het eigen gezonde verstand door de werkelijkheid ronduit te ontkennen of door zichzelf bloedserieus tegen te spreken zonder een spier te vertrekken. Heks leest ‘Het Gaslight Effect, verborgen narcisme’ van Dr Robin Stern. Een eye opener van heb ik jou daar!!!!!

Vorige week springt er een boek uit de kast van de boekwinkel recht mijn armen in. Ik sta er een beetje versuft naar te staren. Het Gaslight Effect? Op de afdeling spirituele boeken? Wat is het overigens een piepkleine afdeling geworden. Ingeklemd tussen psychologie en idioterie. Het boek brandt in mijn handen.

De hele hieropvolgende week verdwijn ik in dit fantastische boek van Dr. Robin Stern. De auteur heeft een juweeltje afgeleverd. Nog nooit heb ik zo goed begrepen wat gaslighten nu eigenlijk is, hoe je het kunt opmerken en vooral hoe je ervan af komt. Nog niet zo gemakkelijk, dat laatste. Meestal moet je integraal van de gaslightende persoon af.

Heks is vanaf haar prille jeugd intensief gegaslight. Door diverse mensen. Het boek slaat dan ook in als een bom. Jemienee. Geen wonder dat ik na elke familiaire aangelegenheid zo uitgeput kapot moe ben. Geen wonder dat de wanhoop toeslaat als ik alleen al aan mijn naaste bloedverwanten denk. Geen wonder dat elk contact met mijn nabije clan voelt als verstrikt raken in het hol van de leeuw. Onveilig. Verwarrend.

Zo’n vijfentwintig jaar geleden had ik genoeg van dit fenomeen. Ik was net het familiebedrijf uit gegaslight. Zat zwaar overspannen thuis, zonder geld, want ik moest niet zo zeuren en gewoon stug door blijven werken. Mijn gloeiende best blijven doen. Ondanks het gepest.

Anderhalf jaar lang zat ik overspannen thuis en betaalden ze me niet uit, die paar naaste familieleden. Ik moest maar zien hoe ik mijn vaste lasten betaalde en hoe ik aan eten kwam.

Gelukkig kreeg ik zo weinig salaris van mijn verwanten, dat ik nog een kleine aanvullende uitkering had van de Sociale Dienst. Daar betaalde ik de huur van. Verder leefde ik enige tijd van de wind. De ME, die ik net een beetje had overwonnen na jarenlang in bed liggen, stak volop de kop op door alle stress.

Pas toen ik zonder meer gelijk kreeg van de rechter moesten ze me alsnog betalen. ‘Ach, die rechters geven ook maar iedereen gelijk,’ was de reactie van 1 van mijn gaslichters jaren later. Net Trump. Twee druppels water. Die veegt ook zijn kont af met de rechtstaat. Als het hem uit komt.

Ik zal nooit begrijpen hoe je je eigen vlees en bloed op zo’n manier kunt proberen klein te krijgen, maar feit is dat het is gebeurd.

Het was het zoveelste ellendige feit. Studeren zonder beurs, omdat je ouders te rijk zijn. Dus je te pletter werken om die studie dan maar zelf te betalen, omdat zij nauwelijks iets bijdragen. Een klein bedrag lenen en dat dan heel veel later 2 keer moeten terugbetalen…..

Maar zij willen wel met de eer strijken naar de buitenwereld toe. Waardoor je zelfs verwijten krijgt van een jaloerse zus, dat je je studie helemaal betaald hebt gekregen. Zijzelf kreeg haar opleiding overigens wel bekostigd. Geen lening. Niks daarvan. Ook een feit.

Feit op feit, ik ben de tel kwijt. 

Jarenlang heb ik al die feiten zorgvuldig weggepoetst. Ik wilde leuke ouders en een aardige broer en zusterlijke zussen. Dus als ik weer eens aan den lijve ondervond hoe het is om te worden opgevoed door een rasnarcist in een gaslightende omgeving legde ik de schuld bij mezelf. Ik moest gewoon beter mijn best doen.

Ik heb zo’n moeilijk mens trouw bijgestaan, 24/7, toen hij erg ziek werd en had echt heel veel verdriet, toen hij overleed……

Vervolgens heb ik me jaren later ontworsteld aan verdere tirannie. De rechter moest er zelfs aan te pas komen. Helaas ben ik via een achterdeur weer naar binnen gevist. Je bent toch mijn ….. enzo. Bladiebla. Vergeven en vergeten dan maar weer. Iemand een nieuwe kans geven….

Had ik het maar nooit gedaan. Had ik maar flink afstand bewaard! Mijn meest bekwame gaslighter heeft hierna in mij haar meesterwerk gezien. Een sublieme constructie heeft ze stiekempjes door de jaren heen in elkaar geknutseld om Heks volledig aan banden te leggen. Haar haar autonomie te ontnemen. Haar op latere leeftijd klein te krijgen. Dat eigenwijze kutkind met die stomme ingebeelde ziekte…….

Uit wraak, omdat de gaslightee zich heeft getracht van deze gaslighter los te maken? Na jarenlang als een soort moderne slavin haar persoonlijke verlengstuk te zijn geweest? Haar rechterhand en steunpilaar na het overlijden van haar partner? Haar boksbal en praatpaal?

Omdat ze het heeft gewaagd er haar eigen gedachtengoed op na te houden? Is er jaloezie in het spel? Op dat volgens haar ‘meest getalenteerde kind’, dat er volgens haar ‘niks mee doet’? Afstraffen dan maar?

Vergelding? Middels geld?

En: Het was bijna gelukt!

Twee jaar geleden was Heks de wanhoop nabij. Gemangeld door een paar nabije narcisten. In de hoek gedreven door haar gaslichter. Klein gemaakt. Bang gemaakt.

Om onverklaarbare redenen waren al mijn overheidssubsidies ingetrokken. Maar ook de andere geldkranen gingen plotsklaps dicht. Er bleken allerlei processen op de achtergrond te spelen, die het daglicht niet kunnen verdragen met als resultaat, dat Heks per 1 januari 2018 behoorlijk zonder geld zou komen te zitten.

Er is wel geld, maar Heks kan er niet bij. Mag er niet bij. Hoewel van mij.

Het magische meesterwerk van mijn gaslichter! Ze heeft me eindelijk waar ze me hebben wilde: Totaal afhankelijk of in de goot. Dan heb je weinig keuze. Helaas kan ze er zelf niet meer van genieten. Haar mentale vermogens hebben haar verlaten……

Maar nog steeds weet die meestermanipulator me te pakken te nemen: Als ik haar soms toch nog eens tracht op te zoeken, rent ze heel hard voor me weg. Jas aan en de deur uit! Geholpen door haar partner. Alsof ik de duivel ben…….

Wat een fantastisch boek ben ik aan het lezen. Op elke bladzijde herkenning. Eindelijk snap ik waarom ik toch zo lang de gaslight-tango heb gedanst met al die narcisten, psychopaten en gaslichters in mijn leven……

Heks is van de harmonie en de verbinding geweest. Heks voelt zich sinds ze piepklein is al snel verantwoordelijk. En ik ga altijd uit van het goede in de mens en dat iemand kan veranderen.  Hoewel daar een beetje de klad in gekomen is. Ook wilde ik altijd een goede dochter, zuster, vriendin of wat dan ook zijn voor mijn dierbaren. Ik wilde dan ook al die onterechte beschuldigingen aan mijn adres weerleggen.

Ik ben niet dom, dik, anorectisch, lelijk, te gevoelig, labiel, gek, lui, ongevoelig, te trouw, ontrouw, bezitterig, een lellebel, burgertrut, te laat, onverantwoordelijk, een duivelskind of wat ik ook naar mijn kop heb gekregen. Ik ben geen slecht mens….

Ik hou nu eenmaal vrij gemakkelijk van mensen. Ik heb een liefdevol hart in mijn donder. Ik heb vaak heel veel en langdurig en eindeloos loyaal van mijn kwelgeesten gehouden!

De inzichten, die ik krijg uit het boek voeren me terug naar allerlei verwarrende taferelen in mijn verleden. Hoe ik jarenlang onterecht heel slecht over mezelf dacht. Hoe ik dingen kreeg ingefluisterd om me op het verkeerde been te zetten. Om de poten onder mijn stoel vandaan te zagen…….  

Op mijn veertiende legde mijn moeder me bijvoorbeeld uit hoe het volgens haar was gegaan met recente gezinstherapie, geïnitieerd door hevige aanhoudende invaliderende hoofdpijnen van Heks gepaard gaande met een verslaving aan valium.

Die valium heb ik mezelf overigens niet voorgeschreven. Ik was pas negen toen dit hoofdstuk in mijn leven begon…..

‘Jij moest van die therapeuten op je kamer gaan zitten als je koppijn kreeg en toen was het zo afgelopen met jouw gemanipuleer om de hele familie naar je hand te zetten met je hoofdpijn……..’

Wat er werkelijk was gebeurd hoorde ik een paar decennia later per toeval van een oom: ‘Tijdens de gezinstherapie hebben ze jouw vader apart genomen. Je oudste zus mocht na 1 sessie niet meer meekomen, omdat ze zo vreselijk dominant was tegenover jou. Je kreeg van haar geen millimeter.’

‘En tegen je vader hebben ze gezegd, dat hij echt hoognodig iets aan zichzelf moest gaan doen. Dat hij bezig was zijn middelste dochter volledig kapot te maken. Maar hij vond dat onzin. Met hem was niets aan de hand vond hij. Jij moest maar naar een gezinsvervangend tehuis en daar zijn ze ook een tijdje mee bezig geweest om dat voor elkaar te krijgen…..’

Ja, dat herinner ik me nog goed. Die dreiging van deportatie. Mijn vader gedroeg zich in mijn optiek overigens opvallend goed tijdens de gezinstherapie. Geen lijfstraffen, geen geschreeuw. Blijkbaar was zijn meest vriendelijke benadering van Heks al alarmerend genoeg voor het team psychologen achter de doorkijkspiegel……

Een heel ander voorbeeld. Heks rijdt zo’n twintig jaar geleden 1200 kilometer om op dringend verzoek eens langs te gaan bij haar mamaatje in de Dordogne. Ze heeft daar een prachtig huis aangeschaft gelegen op een eigen berg. ‘Kom nu toch eens kijken, Heks.’

Dus rijd ik met mijn pijnlijke ME-lijf en een zeer krap budget dat hele kolere end om haar op te zoeken. Zonder TomTom, het is alweer een tijd geleden. Ik zoek me suf, nauwelijks geholpen door een zeer rudimentaire routebeschrijving van haar partner. Ik kom om half negen ’s avonds aan. Een half uur later dan gepland.

‘Je bent te laat,’ krijg ik de wind van voren, ‘We hebben een restaurant geboekt en nu komen we niet op tijd. Jij ook altijd. Waarom kom je nu weer te laat? Mopper, scheld, schijt, scheld….’

En een halve dag later, om half negen ’s morgens: ‘Het komt helemaal niet uit dat je hier nu bent. We wilden vandaag net een dagje naar Biarritz gaan.’ (Ik word niet uitgenodigd om mee te gaan) Ja, precies vandaag willen ze er een dagje saampjes op uit: Ze verblijven tenslotte maar zo’n 4 tot 5 maanden per jaar op hun berg.

Zo kan het gebeuren dat ik om half 11 weer in de auto richting Nederland zit. Het hele end weer terug moet rijden, zonder zelfs maar te zijn uitgerust van de heenreis. Een jaar later nodigt ze me zonder blikken of blozen weer uit in haar tweede huis. ‘Kom je weer gezellig langs in Frankrijk?’ 

‘Wat win je hiermee?’ vraag je je misschien af. Ik vermoed iets in de trant van ‘Ja, Heks is ook vorige zomer langs geweest. Dat was heel gezellig. We zijn nog uit eten geweest!’ richting buitenwereld. Waar ik hoopte op een echt gezellig samenzijn…..

Gaslighting, die vorm van manipulatie die als doel heeft om mensen te laten twijfelen aan het eigen gezonde verstand door de werkelijkheid ronduit te ontkennen of door zichzelf bloedserieus tegen te spreken zonder een spier te vertrekken. Of door grove leugens te verspreiden om er zelf beter op te staan.

Heks was altijd een prima zondebok. Ook in allerlei vriendschappen heeft dit fenomeen een enorme rol gespeeld. De voorbeelden tuimelen over elkaar heen in mijn hoofd. Voor mijn verbijsterde ogen, waar de schellen van zijn afgevallen……

Mensen, die me jarenlang in de tang houden met onware verhalen. ‘Nee, ik ben niet verliefd op je,’ bijvoorbeeld en zodoende lekker dichtbij kunnen komen als goede vriend.  En ondertussen jou met zo’n stiekeme niet aflatende verliefdheid een schuldgevoel bezorgen van heb ik jou daar.

Zo leuk is het namelijk niet om iemand systematisch af te wijzen.

Maar je kunt er niets mee, want het is niet zo. Echt niet, Hoe durf je het te suggereren? En dan op een moment dat je zwak bent en omver ligt proberen toe te slaan…… 

Of een geliefde, die je constant beschuldigt van vreemdgaan, terwijl je geen idee hebt waar hij het over heeft. Maar uiteindelijk ga je je wel slecht en vies voelen door al die aantijgingen en verdachtmakingen. En als je vervolgens aangerand wordt door 1 van zijn vreselijke vrienden, durf je het niet te vertellen uit angst voor nog meer beschuldigingen en ruzies……

Een zogenaamde vriendin, die je opeens systematisch te grazen neemt. Je dingen verwijt, waar je met je pet niet bij kunt. ‘Zit je weer lekker slank te zijn?’ als je zo’n dame probeert gelukkig nieuwjaar te wensen. Blijkt ze met kerst vijfentwintig kilo te zijn aangekomen…..

Dat kun je door de telefoon natuurlijk niet zien. Vervolgens heb jij anorexia volgens deze psychologe van de koude grond. En bij een volgend etentje met de vriendinnenclub kookt ze expres iets, wat jij niet mag eten met je achterlijke aanstellerige dieet. En dat wrijft ze er ook nog even lekker in met een triomfantelijk gezicht……

Ik ken het gevoel van mezelf volledig opzij zetten heel goed. Alsof je letterlijk verdund en dat is ook zo. Je levensenergie wordt afgetapt door zulke lieden. Verdwijnt. Raakt opgesoupeerd.

Het is me echt zo vaak gebeurd. Heks is echt de perfecte gaslightee! Ben ik toch nog ergens goed in!

Het goede nieuws is, dat er voor gaslighten 2 mensen nodig zijn. Je kunt er dus uitstappen. Zodra het je geen zak meer interesseert wat je gaslightende geliefde, vriendin of familielid van je denkt ben je vrij.

 

Heks is bijna zover. Het kan me bijna geen zak meer schelen wat de clan van me denkt. Een kleine uitzondering hier en daar. Zoals een geliefde tante. Die dan ook direct weer wordt bewerkt door een gaslightende zus. Zodat ze slecht over Heks denkt……

Gaslightende vrienden heb ik allemaal de deur gewezen. Na eerst te hebben geprobeerd om het gaslighten te stoppen. Hetgeen bepaald niet altijd lukt.

Maar soms lukt het wel. Een oude gaslighter van me heeft zijn leven gebeterd. Gedroeg hij zich jarenlang tegenover mij als een supereikel, voor zijn huidige dierbaren is het een schat. Zelfs Heks wordt tegenwoordig regelmatig door hem geholpen.

‘Ik was vroeger helemaal niet goed voor je,’ geeft hij onlangs plotseling toe. Vanuit het blinde niks. Ik had jaren geleden al de hoop opgegeven deze woorden ooit uit zijn mond te horen.

Een cadeautje gewoonweg. De persoon in kwestie heeft er bijna dertig jaar over gedaan om hier achter te komen en het vervolgens uit te spreken, maar het is gebeurd! En ik ben er blij mee!

‘Heb mededogen met jezelf en met je gaslichter,’ benadrukt de schrijfster Robin Stern aan het eind van het boek, ‘Je gaslighter is vaak zelf ook enorm gegaslight in het verleden. Bovendien hebben de meesten totaal niet in de gaten, wat ze aan het doen zijn. Het zijn zeer onzekere en bange mensen, die zich sterker voelen door een ander te gaslighten…..’

Het is wel eenzaam zonder vangnet. Dat vind ik moeilijk. Ik ben eigenlijk een enorm mensenmens. Het liefst had ik een warme achterban. Maar liever zo dan met allerlei gaslightende idioten over de vloer. Het komt wel goed met Heks. Ooit.  

Vrouwen die elkaar beconcurreren tot op het bot. Zusters die elkaars mannen afpikken. Onzekere dames, die zich door een idioot van een vent laten uitspelen tegen elkaar. Wat mankeert ons toch? Girl Code versus Guy Code.

 

Nog voordat ik mijn ogen goed en wel open heb heeft die gekke TVgoeroe uit de VS me al aan het lachen gemaakt. Een paar kippetjes van meiden zijn te gast in zijn show. Ze zien er opgepoetst  uit. Haar in de chloor, oranje van de zonnebank, een stuk of wat flessen haarlak hebben hun kapsel in een schild veranderd. ….

Helaas zijn de dames heel onzeker over zichzelf. Eén van de vriendinnen is bang dat de ander knapper is. Ze is jaloers op haar beste vriendin! De ander is net dertig kilo lichaamsgewicht kwijt, het zit helaas nog wel in haar hoofd.  Hun hele zelfbeeld is gebaseerd op hun uiterlijk. ‘Goh,’ zegt Phil droog, ‘dan wens ik jullie veel sterkte, want vanaf nu gaat het alleen maar bergafwaarts met jullie lichaam….’

‘Toen ik vroeger met gehandicapten werkte ontdekte ik hoezeer zelfbeeld en lichaamsbeeld samen kunnen hangen,’ vervolgt hij, ‘Vooral mannen hebben het er moeilijk mee als ze opeens niet meer kunnen staan bijvoorbeeld. Hun mannelijk zelfbeeld lijdt dan schipbreuk.’

‘Toch is wat jullie doen niet zonder gevaar. Er zullen altijd mooiere vrouwen zijn. En jongere. Jullie worden alleen maar ouder, dus het wordt er niet gemakkelijker op op deze manier. Jullie focussen op het verkeerde. Zie jezelf eens anders, zie elkaar anders. Wat zijn je goede eigenschappen? En help elkaar daarmee!’

Het is al het tweede setje gasten dat hij vandaag op de bank heeft. Eerst zaten er twee zusters tegen elkaar te schreeuwen. Het blijkt dat de jongste van het stel er met de man van de oudste vandoor is. Nu wil ze vergeven worden door die zus…..

Beide dames hebben intussen een roedeltje kinderen van de man. Dat geeft complicaties. Ben je neef en halfbroer, nicht en halfzus. Je tante is je stiefmoeder. Je vader is je oom……Verwarrend.

Uit de verhalen begrijp ik dat de begeerde man een eersteklas eikel is. Niet verbazingwekkend. Alleen een volstrekt zelfzuchtige idioot gaat zo’n avontuur aan natuurlijk. De hele geschiedenis draagt alle elementen in zich van de gemiddelde narcistische mishandeling. Het verbaast me dan ook niets, dat de oudste zus niet bepaald zit te springen om alles maar te vergeten en vergeven….. Ze roept van wel, maar het beklijft niet.

De jongste zit met een raar lachje op haar gezicht haar bijdrage te leveren. Ze lijkt niet bepaald te zitten met haar onsmakelijke aandeel in de poel van ellende waar haar zus zeven jaar geleden door haar toedon in terecht kwam….

Onzekere vrouwen, die zich helemaal ophangen aan hun uiterlijk. En voor wie? Wie zit er nu helemaal te wachten op levensbedreigende siliconen borsten, billen en lippen? Behalve een verdwaalde gek misschien.

Zusters die zich laten uitspelen door een idioot van een man. Een vreselijke kerel ook nog! ‘Wees blij dat jij ervan af bent,’ zegt Dr.Phil tegen de oudste zus. Kun je nagaan!

Wat is er met ons gebeurd? We vervangen ons zachte vrouwelijke uiterlijk door een gevaarlijke siliconen variant. Ziekmakend! In alle opzichten! En we verbreken de heilige band met onze zusters door ons te vergooien aan de eerste de beste idioot van een kerel.

Ik begrijp gewoonlijk al geen zak van vrouwen, die de mannen van andere vrouwen naaien. Het gebeurt heel veel heb ik ontdekt. ‘Ik heb ook zo mijn behoeftes,’ zei een vrouw een keer tegen me om te verdedigen dat ze met de mannen van haar vriendinnen naar bed ging….. Maar je bloedeigen zus! Verschrikkelijk!

Phil schudt zijn kale wijze hoofd. De onzekere jongedames raadt hij aan zich op iets anders te focussen dan hun uiterlijk. Het zijn schatten van meiden en echte vriendinnen. Het komt wel goed met hen.

En die zusters? Ik zie het somber in. Volgens mij is er veel meer aan de hand dan nu boven tafel komt. Heks denkt dat die foute kerel eerst moet oplazeren. Pas daarna kunnen de vrouwen gezamenlijk hun wonden likken.

Zolang ze echter te maken hebben met deze narcistische intrigant zullen ze nooit op 1 lijn komen samen. Daar zorgt zo’n figuur wel voor. Gebruikmakend van alle middelen…..

Even later loop ik met Ysbrandt door het bevroren gras langs de Singel te mijmeren. Het is prachtig weer. Er ligt een vliesje ijs op het water. De lucht is zo fris en schoon! Wat is het leven toch een stuk beter als het kwik eens goed daalt!

We laten ons uitspelen, wij dames. We beconcurreren elkaar wie de mooiste is. Het meest sexy. En waarvoor? Om ons door de gemiddelde idioot met uitwendig gedragen hersenen te laten brainfucken. Alsof dat zo leuk is! Zulke kerels bakken er over het algemeen maar weinig van in bed. Hoe meer rock en roll hoe slapper de lul is mijn ervaring…..

Mannen hebben hun Guy Code. Een set ongeschreven regels die er borg voor staan dat ze elkaar altijd steunen. Wat ze ook uithalen. De vriendschap gaat voor het meisje bijvoorbeeld. Je zult elkaar ook nooit verlakken. Speel je bijvoorbeeld in een band en neuk je met een groupie? Of de danseres in je videoclip? Dan zullen je maatjes je er niet bij lappen bij je vrouw of verloofde. Ze laten haar rustig voor lul zitten op feestjes en bij optredens: Guy Code!

De Girl Code is helaas nooit echt aangeslagen. Vrouwen beconcurreren elkaar tot op het bot. Sommige vrouwen hebben het zo voor hun kiezen gehad van hun zusters, dat ze nog maar moeilijk andere vrouwen kunnen vertrouwen.

Een vriendin beschuldigde Heks er ooit van haar expres voor lul te willen laten lopen in een overigens prima en leuke outfit. Ik vertelde haar dat ze er perfect uitzag. Niets van gelogen. Haar man zag haar echter liever in een uiterst sexy stoeipakje. Haar conclusie: Heks wilde er leuker uitzien dan zij. Meuh…….

In de minder geëmancipeerde landen waar ook minder auto immuunziekten zijn trekken vrouwen veel meer één lijn. Ze nemen de mannetjesputtermannen totaal niet serieus en verwachten weinig van die kwibussen. Daar kunnen wij als geëmancipeerde dames nog een voorbeeld aan nemen. Maar nee. Wij geven onze macht weg. Wij laten ons uitspelen. En staan er dan alleen voor. Zucht.

 

 

Ik ween om bloemen in de knop gebroken: Afscheid is een beetje sterven. Liefde vermag veel, maar niet alles blijkt maar weer. Maar ook: Als er ergens een deur dicht gaat, gaat er elders een raam open……. Ik verheug me al op de frisse lucht!

images-86

Vorige week maandag heb ik een magische ervaring. Middenin mijn grieperige snothuilbuien over mijn verbroken relatie denk ik aan het nakende uitwisselen der spullen en sleutels. Op dat moment voel ik al mijn geïnvesteerde intenties en liefde bij me terugkeren. Spontaan.

werkelijk van iemand houden, liefde vermag veel, ware liefde, afscheid, goodbye, loslaten, liefde,

Ik ondervind aan den lijve hoe ik van de ander gehouden heb. Alles wat ik heb uitgezonden keert onversneden bij me terug. Op deze manier krijg ik onverwacht duidelijk inzicht in mijn eigen kant van deze liefdesgeschiedenis.

Omslag-boek-afscheid-nemen-met-je-hart

Het voelt heerlijk! Helemaal niets mis mee, deze gevoelens. Wonderbaarlijk genoeg herhaalt dit proces zich hierna met andere mensen uit mijn verleden, waarmee ik vergelijkbare problematiek heb gehad.

Ik stroom vol met liefde, vertrouwen, toewijding en warmte. Het voelt fijn en stevig. Een warm bad, een duffelse jas, veilig en liefdevol: Fantastisch……

Mocht ik ooit door beschuldigende opmerkingen van anderen getwijfeld hebben aan mijn eigen intenties naar hen toe: Ik ben er in één klap vanaf.

Zaai-liefde-e1419681342979

Zaterdag haal ik samen met Frogs mijn spullen op bij Cowboy. Omdat mijn fietskar er nog staat gaan we met zijn gigantische auto.

We sjouwen een paar dubbele ramen uit mijn berging naar buiten. Die moeten ook mee. Ooit bij het grof vuil gevonden en meegenomen door mijn ex naar het huis van Heks. Hij gaat er een muziekstudio mee bouwen in zijn huis. Althans dat was ooit de bedoeling…..

animaatjes-afscheid-1085196

Een vuilniszak met kleren en een klaptafeltje volgen. Dan rijden we de stad uit. Heks is nerveus. Ik heb geen idee hoe dit gaat verlopen. Het kan alle kanten op voor mijn gevoel. Net als onze gesprekken de laatste tijd.

Neem nu het laatste telefoongesprek: In een poging me terug te krijgen riep hij dat mijn wereld hem niet interesseert. Verwarrend….. Of duidelijk. Het is maar hoe je het bekijkt.

0511-1010-2402-5006_cartoon_of_a_sad_woman_waving_goodbye_with_a_hanky_clipart_imagevriendschap-gedicht-afscheid2

In Amsterdam zijn we met een kwartiertje klaar met de uitwisseling. Geïrriteerd helpt Cowboy met het inladen van mijn fietskar. Het bijbehorende verbindingsstuk krijg ik echter niet mee.

‘Dat is van mij,’ zegt hij beslist. ‘Maar ik heb je er toch echt eentje gegeven,’ pleit ik. ‘Geef dat knopje terug, man,’ denk ik bij mezelf. Het is waar. Hij heeft zelf een verbindingsstukje aangeschaft. Daarna heb ik de mijne ook aan hem gegeven. Nu heeft hij er dus twee. En geen kar…..

animaatjes-afscheid-5551143

‘Mijn oude servies heeft hij wel gehouden, ik zag het op het aanrecht staan,’ zeg ik later tegen Frogs, ‘Ik kreeg de lege kratten mee terug.’

‘Ik zal je nooit vergeten.’ De laatste woorden van Cowboy zijn vriendelijk bedoeld. ‘Ik wens je echt het allerbeste,’ Heks meent het vanuit de grond van haar hart. We omhelzen elkaar en nemen afscheid. Vertrouwd voelt het. Ruikt het. Wat is dit ontzettend moeilijk.

330_446_f0751351_i03

Op de terugweg heb ik geen praatjes meer. Tranen biggelen onophoudelijk over mijn wangen. Je houdt nu eenmaal niet van iemand vanwege allerlei geweldige kwaliteiten. Vaak heb je lief ondanks….

Hardnekkige hoop is voor de zoveelste keer de grond in geboord. Thuis gekomen neemt Frogs Varkentje mee voor een wandeling. Het arme dier is ook van slag. Heks likt haar wonden. Later die middag belt mijn kikkervriend me op. ‘Ik ga wel koken Heks, kom maar lekker bij me eten.’

174735_thumb_612x582

Zo zit ik vanouds bij Frogs aan de Spaghetti Bolognese. Troosteten. We luisteren naar mooie muziek en kletsen over van alles en nog wat. Gespreksstof genoeg. Zoals altijd.

‘Ik had gehoopt, dat ik me opgelucht zou voelen, maar niets is minder waar. Het voelt verschrikkelijk allemaal,’ verzucht ik later die avond. Ik heb ernstige relatie-afkickverschijnselen. Cold Turkey. Het einde van een tijdperk.

Unknown-50images-87

Unknown-51

images-85

Unknown-52

Slappe dag, Heks ziet niemand! Intussen bedenk ik van alles. Rommel een beetje op Internet. Lees iets over ‘hoogbegaafden’: Ik bepleit een andere benaming. Deze is verwarrend en stigmatiseert.

hoogbegaafd

Hoogbegaafd is nerdisch

Maandag. De dag begint goed. Ik slaap er een gat in. Na een grote bak koffie met pijnstillers is het zover: Ik ga met Varkentje naar het bos. Ik loop en loop. Ben de bal vergeten. Bij elke stap vraagt mijn hondje erom. Ik ben blij als de rottende herfstluchtjes hem afleiden.

Vandaag is zo’n dag, dat ik niemand zie. Mijn lijf moet liggen. Ik sleutel wat aan een blog over Zwarte Pieten: discussie 4. Krijg duizend ideeën in mijn hoofd voor andere blogs……

Unknown-1Unknown

Aan het begin van de avond spreek ik Cowboy. Wat een zegen is het toch, deze liefde in mijn leven. We praten over van alles en nog wat. Zijn bedrijf natuurlijk. Hoe het is om zakenman te zijn, als intellectueel. De vaart der volkeren, waarin mijn blog terecht is gekomen. Hoe blij we zijn elkaar te kennen.

Ons liefdesleven is soms saai. Geen grote overdreven gebaren. Geen superromantische trips naar verre oorden. Geen trillend onzekere drama’s.

Cowboy is verre van saai, net als ik.

plaatje5images-1

Vanmiddag kwam ik opeens terecht op een website voor hoogbegaafden, die zenuwcellen van de maatschappij. Ik herken veel in het profiel. Herken veel mensen, vaak vrienden, om me heen in de beschrijving. Ik ben in mijn leven een aantal keren getest en scoorde daarbij altijd tegen het plafond.

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderenhoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Bij hoog denk je aan superieur. Het is een verwarrende benaming, want deze mensen voelen zich juist vaak buitengesloten. En daardoor juist inferieur. Of ze doorzien dingen, hetgeen dan vervolgens niet op prijs wordt gesteld. Het kan zelfs resulteren in verbanning.Kijk naar Thay! Kortom: Het is bepaald geen rozengeur en maneschijn, deze conditie.

Ook lokt de term het afgescheiden zelf uit. Er zijn hoogbegaafden, die zich ver verheven voelen boven Jan en Alleman. We moeten juist af van het afgescheiden zelf, het idee, dat we los van anderen bestaan. En daar hebben we die zogenaamde HOOGbegaafden hard voor nodig.

Maar er kleven ook voordelen aan. Zo is er een sterke link tussen deze mensen en de schone kunsten. Ze zijn vaak enorm idealistisch. En supercreatief! Ze zien oplossingen voor problemen alsof het niets is!

En ze hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Dat laatste speelt me regelmatig parten. Ik kan niet tegen onrecht. Maar er is zoveel scheef in de wereld…….

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Als jong kind doen ze je versteld staan

Nou ja, ik doe mijn best. Wij zogenaamd hoogbegaafden doen ons best. Net als de minder hoog begaafden of wie dan ook. Uiteindelijk zijn we allemaal onderdeel van het goddelijk lichaam, de schepping.

hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

En evenzogoed is het vaak toch nooit goed

Sommigen zijn zenuwcellen. Die noemen we hoogbegaafd. Of kunstenaar. Anderen zijn de handen. Timmerlieden, slopers. Weer anderen zijn de spijsvertering. Koks, maag-darm-leverartsen. Weer anderen zijn het hart. Schijnheiligen. En Heiligen. Zoals mijn lieve leraar Thich Nath Hanh. Maar die lopen daar niet mee te koop.

gymles,hoogbegaafd, hoogbegaafde kinderen

Mindfulness is geen stuk gereedschap om je doel te bereiken, het is een weg!

 

20140618-212614-77174818.jpg

Vandaag zei Thay weer hele mooie dingen in zijn talk. Verhelderende woorden over het fenomeen mindfulness. Een modeverschijnsel van heb ik jou daar tegenwoordig. Kijk maar om je heen. De cursussen vliegen om je oren. Mindful zakendoen bijvoorbeeld. Hier worden mensen met veel geld voor veel geld getraind om nog meer van dat aardse goedje naar zich toe te harken…..

Of mindfulness in het onderwijs. Bewezen betere resultaten. Hogere cijfers, sneller afstuderen. Dus ook hier kan het weer veel voordeel opleveren.
Heks kreeg bij aankomst, nog voor ze de kans kreeg om uit haar auto te stappen aan het begin van deze retraite een drammerige Amerikaanse dame over zich heen gewalst. Haar boodschap was, dat ik mijn Tens apparaat, een soort uitwendige pijnstiller, aan de wilgen moest hangen. Het was namelijk mogelijk mijn ongemak weg te mediteren…..

Ook gisteren hoorde ik mensen dingen beweren, die deze gedachtengang onderschrijven. En ik hoorde anderen ermee worstelen. ‘Doe ik iets verkeerd, als ik ziek word?’ Verwarrend, want wat is nu eigenlijk minfulness/ leven in aandacht? En wat kun je er nu werkelijk mee?

Thay wist snel helderheid te brengen in de chaos aan inzichten. ‘Mindfulness is geen stuk gereedschap, waarmee je snel rijk kunt worden. Of kunt genezen. Of betere resultaten kunt behalen in wat dan ook. HET IS EEN WEG!’

20140618-212053-76853379.jpg

Je kunt er juiste inzichten en geluk mee genereren.
Al het andere is ‘wrong mindfulness’ . Het levert verkeerde inzichten op en leidt tot verkeerde actie.

Op zich is Thich Nath Hanh er wel voorstander van om iedereen mindfulness aan te leren. Zolang het maar gaat om het verlichten van lijden.

‘Iedereen heeft hulp nodig, want iedereen lijdt. Zelfs de Boeddha|’

Er is een hele discussie gaande in mindful-land of het not done is om militairen deze training te geven. ‘Ik kan dat niet doen’, zeggen de docenten. ‘Ik ga toch niet iemand leren om in het hier en nu te komen en te focussen om vervolgens een ander mens neer te knallen?’

‘Militairen lijden ook. Als je hen bij hun adem brengt, door middel van de juiste aandacht, krijgen ze waarschijnlijk het inzicht dat het beter is om niemand neer te schieten…. ‘, zegt Thay.

Hij vertelt hoe in de Vietnam oorlog hele volksstammen militairen uit vijandige kampen elkaar in de smiezen hadden, vervolgens flink in de lucht schoten, hun lunch opaten en aftaaiden…. Het was aan de orde van de dag. Hun superieuren werden er wanhopig van…. De manschappen in beide kampen hadden het juiste inzicht, dat de vijand ook een mens was. Met familie, een gezin….. En zij hadden geen mindfulnesstraining gehad. Deze inzichten ontstaan ook spontaan……

Ja, onze lieve leraar was weer goed op dreef vandaag. Mij heeft hij een prachtig geschenk gegeven. Als ik weer een een betweter op mijn nek krijg met de boodschap, dat ik mijn ziekte aan mezelf te danken heb, omdat ik niet goed bezig ben roep ik gewoon: leven in aandacht is een weg, geen stuk gereedschap.

Het is zoals Drupad zingen, de vorm van Indiase zang, die ik beoefen. Je zingt niet van A naar B. Dat klinkt als het gebalk van een ezel. Je zingt de hele weg. En daar moet je je aandacht dus heel goed bijhouden. Maar in dat zingen, dat er helemaal zijn, ligt geluk verborgen. Altijd!

En ook als je zo’ n halvezolenlijf hebt als ik, kun je op die manier elke dag momenten van enorm geluk ervaren. Nu bijvoorbeeld begint de retraite zijn tol te eisen. Gisteren had ik buikloop. Het heerst onder de bezoekers van de retraite, dus ik heb het gelijk te pakken. Ik heb keelpijn en ben verkouden. Dat doet ook de ronde.

Dan heb ik een soort eczeem op handen en voeten, geen idee hoe ik daaraan kom. De warmte? Mijn linkerooglid is ontstoken, dus ik zie er niet uit. En er begint een koortslip op te komen, als resultaat van al die verminderde weerstand.

Dit alles naast mijn gewone gedoe. Het vervelende is het extra werk, dat het met zich meebrengt. Naar de wc rennen, warme kompressen op mijn oog. Apotheek opzoeken. Morgen waarschijnlijk een dokter consulteren….

Maarrrrrrr: toch heb ik een geweldige dag gehad vandaag. Ik heb mijn oranje zonnebril opgezet, dan zie je dat oog wat minder. Bloemetjesschoenen aan je voeten leiden de aandacht ook flink af. En het was ook nog een beetje feest hier in onze Hamlet. Om fondsen te werven voor een verbouwing hebben de monniken en nonnen opgetreden voor ons. Fantastisch. Maar daarover vertel ik morgen. Het is al laat. Plotseling kan ik hier wel online. Geen idee hoe dat nu weer kan. Maar ik neem het er maar even van……

Kalligrafieën Copyright Eglise Bouddhiste Unifiee

20140618-213037-77437319.jpg

‘GLOBAL LORCA’ IN AMSTERDAM: Frogs speelt eindelijk in de buurt met zijn prestigieuze project. En wij waren erbij!!!!!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Zondag 8 december woon ik een hele leuke voorstelling bij, waarin Frogs meespeelt. Het is een kleine reprise van een project, dat deze groep afgelopen zomer in Zwitserland heeft opgevoerd. Frogs is hierop een hele grappige manier ingerold. Tijdens een poëziemanifestatie werd hij ‘ontdekt’ door een man, die hij eerder had geïnterviewd in het kader van tango. Deze nodigde hem uit voor een optreden in Amsterdam. Daar leerde hij andere leden van dit gezelschap kennen.  Ze begonnen wat dingen samen te ondernemen en uiteindelijk kwamen ze in Zwitserland terecht.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Het complete en zeer uitgebreide verhaal over het ontstaan van deze voorstelling vind je hier.

Het is een internationaal gezelschap. De initiator van het geheel is de in Argentinië geboren acteur Carlos Trafic. Samen met de uit Uruguay afkomstige tangozanger, acteur, dichter, maker van maskers , Juan C. Tajes, de Schotse actrice Grainne Delaney en de oer-Hollandse dichter/percussionist en journalist Rik van Boeckel, vormt hij de harde kern van het gezelschap. Afgelopen zomer werden daar nog de uit Spanje afkomstige sopraan Araceli González Fernández en de Finse gitarist Hannu Siiskonen aan toegevoegd. Een hele mondvol inderdaad, dit bonte gezelschap!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Maar niet alleen de namen, beroepen en afkomst zijn boeiend: De voorstelling zelf mag er ook zijn. Van Frogs heb ik natuurlijk al veel verhalen over zijn Zwitserse avontuur gehoord. Ik heb daaruit opgemaakt, dat het niveau van de verschillende artiesten erg hoog is. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen, als de voorstelling gaat beginnen.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

In het atelier van Juan in de Warmoesstraat in Amsterdam zitten we op houten klapstoelen achter een golvende rode lijn afgetekend op de betonnen vloer: Het speelvlak. De voorstelling begint overtuigend met een hoop lawaai en activiteit, De energie is direct heel hoog. Het hele programma is opgebouwd rond de dichter Garcia Lorca. Gedichten worden vertolkt, delen uit toneelstukken van deze bijzondere auteur worden gespeeld. De voertaal is een mengsel van Spaans, Nederlands en Engels. Verwarrend?

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Nee, dat valt reuze mee. De Spaanse delen zijn natuurlijk nauwelijks te volgen met mijn anderhalf jaar Spaanse les in het pakket. Maar de emoties komen prima over. Voor de pauze bezorgt deze groep me de koude rillingen met het declameren van een gedicht over een stierenvechter. Deze vriend van de dichter heeft het leven gelaten tijdens een gevecht. Indrukwekkend vertolkt in drie talen. Het publiek zit er onthutst bij na dit geweld. Gelukkig krijgen we in de pauze een lekker glas wijn. Ook heel prettig tegen de optrekkende kou!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Na de pauze gooien ze zich er weer vol in. De zangeres zingt de sterren van de hemel: Wat een stem! Ik lig helemaal plat van het lachen om Juan en Carlos met pruiken op hun hoofd. Ik versta er niets van, maar het ziet er zo ongelofelijk grappig uit. Frogs doet een prachtig gedicht over de maan, waarbij hij zijn trommel als de maan laat ondergaan aan het einde. Mooie vondst!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

De middag vliegt voorbij, de voorstelling eindigt in een dansje. We worden allemaal uitgenodigd om mee te doen. Dat laat Heks zich geen twee keer zeggen. Voor we het weten zitten we hard te klappen en is het echt afgelopen. We blijven nog een hele tijd plakken. We krijgen nog meer wijn. Iedereen is nu wel heel erg vrolijk. Frogs gaat nog lekker Spaans eten met zijn collega’s. Ze zijn intussen goed bevriend geraakt! Daarna vliegen ze allemaal weer uit, naar hun eigen windstreken. Alhoewel: De meesten zijn in Nederland neergestreken…….

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

OLYMPUS DIGITAL CAMERAGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen