Mindfulness is geen stuk gereedschap om je doel te bereiken, het is een weg!

 

20140618-212614-77174818.jpg

Vandaag zei Thay weer hele mooie dingen in zijn talk. Verhelderende woorden over het fenomeen mindfulness. Een modeverschijnsel van heb ik jou daar tegenwoordig. Kijk maar om je heen. De cursussen vliegen om je oren. Mindful zakendoen bijvoorbeeld. Hier worden mensen met veel geld voor veel geld getraind om nog meer van dat aardse goedje naar zich toe te harken…..

Of mindfulness in het onderwijs. Bewezen betere resultaten. Hogere cijfers, sneller afstuderen. Dus ook hier kan het weer veel voordeel opleveren.
Heks kreeg bij aankomst, nog voor ze de kans kreeg om uit haar auto te stappen aan het begin van deze retraite een drammerige Amerikaanse dame over zich heen gewalst. Haar boodschap was, dat ik mijn Tens apparaat, een soort uitwendige pijnstiller, aan de wilgen moest hangen. Het was namelijk mogelijk mijn ongemak weg te mediteren…..

Ook gisteren hoorde ik mensen dingen beweren, die deze gedachtengang onderschrijven. En ik hoorde anderen ermee worstelen. ‘Doe ik iets verkeerd, als ik ziek word?’ Verwarrend, want wat is nu eigenlijk minfulness/ leven in aandacht? En wat kun je er nu werkelijk mee?

Thay wist snel helderheid te brengen in de chaos aan inzichten. ‘Mindfulness is geen stuk gereedschap, waarmee je snel rijk kunt worden. Of kunt genezen. Of betere resultaten kunt behalen in wat dan ook. HET IS EEN WEG!’

20140618-212053-76853379.jpg

Je kunt er juiste inzichten en geluk mee genereren.
Al het andere is ‘wrong mindfulness’ . Het levert verkeerde inzichten op en leidt tot verkeerde actie.

Op zich is Thich Nath Hanh er wel voorstander van om iedereen mindfulness aan te leren. Zolang het maar gaat om het verlichten van lijden.

‘Iedereen heeft hulp nodig, want iedereen lijdt. Zelfs de Boeddha|’

Er is een hele discussie gaande in mindful-land of het not done is om militairen deze training te geven. ‘Ik kan dat niet doen’, zeggen de docenten. ‘Ik ga toch niet iemand leren om in het hier en nu te komen en te focussen om vervolgens een ander mens neer te knallen?’

‘Militairen lijden ook. Als je hen bij hun adem brengt, door middel van de juiste aandacht, krijgen ze waarschijnlijk het inzicht dat het beter is om niemand neer te schieten…. ‘, zegt Thay.

Hij vertelt hoe in de Vietnam oorlog hele volksstammen militairen uit vijandige kampen elkaar in de smiezen hadden, vervolgens flink in de lucht schoten, hun lunch opaten en aftaaiden…. Het was aan de orde van de dag. Hun superieuren werden er wanhopig van…. De manschappen in beide kampen hadden het juiste inzicht, dat de vijand ook een mens was. Met familie, een gezin….. En zij hadden geen mindfulnesstraining gehad. Deze inzichten ontstaan ook spontaan……

Ja, onze lieve leraar was weer goed op dreef vandaag. Mij heeft hij een prachtig geschenk gegeven. Als ik weer een een betweter op mijn nek krijg met de boodschap, dat ik mijn ziekte aan mezelf te danken heb, omdat ik niet goed bezig ben roep ik gewoon: leven in aandacht is een weg, geen stuk gereedschap.

Het is zoals Drupad zingen, de vorm van Indiase zang, die ik beoefen. Je zingt niet van A naar B. Dat klinkt als het gebalk van een ezel. Je zingt de hele weg. En daar moet je je aandacht dus heel goed bijhouden. Maar in dat zingen, dat er helemaal zijn, ligt geluk verborgen. Altijd!

En ook als je zo’ n halvezolenlijf hebt als ik, kun je op die manier elke dag momenten van enorm geluk ervaren. Nu bijvoorbeeld begint de retraite zijn tol te eisen. Gisteren had ik buikloop. Het heerst onder de bezoekers van de retraite, dus ik heb het gelijk te pakken. Ik heb keelpijn en ben verkouden. Dat doet ook de ronde.

Dan heb ik een soort eczeem op handen en voeten, geen idee hoe ik daaraan kom. De warmte? Mijn linkerooglid is ontstoken, dus ik zie er niet uit. En er begint een koortslip op te komen, als resultaat van al die verminderde weerstand.

Dit alles naast mijn gewone gedoe. Het vervelende is het extra werk, dat het met zich meebrengt. Naar de wc rennen, warme kompressen op mijn oog. Apotheek opzoeken. Morgen waarschijnlijk een dokter consulteren….

Maarrrrrrr: toch heb ik een geweldige dag gehad vandaag. Ik heb mijn oranje zonnebril opgezet, dan zie je dat oog wat minder. Bloemetjesschoenen aan je voeten leiden de aandacht ook flink af. En het was ook nog een beetje feest hier in onze Hamlet. Om fondsen te werven voor een verbouwing hebben de monniken en nonnen opgetreden voor ons. Fantastisch. Maar daarover vertel ik morgen. Het is al laat. Plotseling kan ik hier wel online. Geen idee hoe dat nu weer kan. Maar ik neem het er maar even van……

Kalligrafieën Copyright Eglise Bouddhiste Unifiee

20140618-213037-77437319.jpg

Vanavond groots optreden van Heks, Tromvrouw en medecursisten onder bezielende leiding van hun fantastische dirigente.

20130804-174544.jpg

Vanmorgen om kwart over tien worden Tromvrouw en ik verwacht In het restaurant. We mogen kiezen tussen het zingen van volksliederen en een lied van David Bowie e.a.: 21 guns. Wij hebben wel zin in wat pit, dus de keus is snel gemaakt.

20130804-175234.jpg

We lopen achter een sprankelende Belgische aan naar een witte tent. Leeg op wat bankjes, muziekstandaards en een elektrische piano na. Binnen een paar minuten zijn we aan het inzingen. Vervolgens duiken we in de geheimen van dit prachtige en ook heftige nummer.

20130804-175554.jpg

Tegen de lunch zijn we al aardig op streek met een meerstemmige versie!!! Vanmiddag worden de finesses aangebracht en vanavond treden we op. Niet in de laatste plaats door de doortastende aanpak van onze docente. Heel verfrissend!!!
Deze vrouw weet waar ze mee bezig is. Terwijl wij ons nog verslikken in delen, die niet willen lukken, weet zij de energie hoog te houden en onze aandacht scherp
Tot onze verbazing klinkt het aan het eind van de middag prachtig. Compleet met crescendo en tempowisselingen……

20130804-180019.jpg

Nu zijn we natuurlijk kapot moe. De hele dag focussen op dit nog best ingewikkelde arrangement. En al die nieuwe indrukken…. Vanavond moeten we er toch weer staan! en ook nog voorafgaand een half uur repeteren.

20130804-181205.jpg

Dit Heksje gaat dan ook eventjes plat. Op een vers luchtbed, want er is er alweer eentje lek gegaan de eerste nacht. Het kan ook zo zijn, dat ik vorig jaar perongeluk de lekke heb ingepakt en de goeie weggegooid. Mweuh….Gelukkig heb ik altijd een reserve exemplaar. Na een rampzalige vakantie op de bobbelige grond een paar jaar geleden….. In the middle of nowhere! Geen vervanging te vinden.
Hoe deed ik dat toch vroeger? Toen sliep ik staande in een kast indien nodig!

20130804-181614.jpg

Wat is kamperen toch leuk! Helemaal gelukkig zit ik een beetje te kokkerellen op mijn gaspitje. Ik heb een superplekje onder de bomen. Iedereen loopt langs mijn kampement. Zwaaien en praatje maken…Over een paar dagen ken ik ze allemaal……

20130804-182404.jpg