Driemaal is scheepsrecht en voor niets gaat de zon op. Heks gaat een hele dag naar de dierenarts op en neer. Met steeds een ander dier. Het eind is nog niet in zicht. Het is mijn plicht als baasje. Heks is vandaag het haasje…..

Dinsdagavond doet de panter weer vreemd. Hij wil niet eten, maar gelijk na binnenkomst weer naar buiten. Onrustig tijgert hij door het huis. Eet dan toch zijn bak leeg. Er is iets met mijn schat. In een opwelling kijk ik in zijn bek. En ja hoor, er is weer een tand uitgeslagen door die kloterige Bengaalse wilde kat van mijn hopeloze asociale buren.

Mijn grote zwarte kater mist nu zijn rechterhoektand boven en zijn linkerhoektand onder. Hij crepeert van de pijn. Ik geef hem een pijnstiller. Morgen maar eens de dierenarts bellen. Ik neem hem bij me in bed en streel zijn gekwelde koppie.

Pas vrijdagmorgen kan ik terecht. Het is dan ook geen echt spoedgeval. Die tand is er vrijdag ook nog wel uit. Ze hebben nog wel een plekje op donderdagmorgen, maar Heks heeft dan geen auto. Die staat bij de garage voor de jaarlijkse keuring.

Vrijdagmorgen ben ik al vroeg bij de dierendokter. Een piepjonge arts staat me te woord. ‘Dat restant tand en bot moet er waarschijnlijk wel uit worden gehaald,’ ze kijkt me verontschuldigend aan, ‘Anders kan het wel eens flink gaan ontsteken. Ik overleg het nog eventjes met een collega, die iets meer thuis is in gebitten….’

Op weg naar huis valt het me op dat VikThor zo raar doet. Hij doet de hele ochtend al vreemd. Schrikt zich een ongeluk van niks. Stopt zijn staart helemaal tussen zijn poten door tegen zijn buik. Wil niet in de auto springen, zodat ik hem er in moet tillen. Wat heeft hij nu weer?

Samen met mijn  hulp inspecteren we zijn staart. We zien dat zijn anaalklieren nogal vol zitten, zou hij daar zo’n last van hebben? Ook heeft hij zich afgelopen week meermalen versprongen. Is er iets mis in zijn bewegingsapparaat en krijgt hij steeds na inspanning last?

Mijn hondje gaat zo snel achteruit, dat ik rond het middaguur alweer bij de dierenarts zit. Een mij bekende jongeman. Die knijpt de anaalklieren leeg. Een smerige putlucht trekt door zijn spreekkamer.

Vervolgens onderzoekt hij zijn pootjes en heupjes. Strekt en rekt mijn ventje alle kanten op. Niets bijzonders te vinden. Ik krijg een stapel pijnstillers mee. ‘Hou hem maar een paar dagen rustig. Wat het ook is, rust doet altijd goed.’

Intussen heb ik hem ook over Snuitje gesproken. Ik heb volgende week een afspraak voor haar gemaakt, want ik vertrouw het functioneren van haar niertjes voor geen cent. En of de duvel ermee speelt lijkt Snuitje ook precies op vrijdag flink achteruit te gaan. Ze staat alsmaar te drinken uit de waterbak van VikThor.

Ook loopt ze ongelofelijk slecht opeens. En ze lijkt zo slapjes…..

Zo zit ik dan vrijdagavond alweer bij de dierenarts. Een grote naald verdwijnt eerst in Snuitjes nekje en daarna in een pootje. Ze weet nog maar 2.3 kilo. In januari was ze nog 2.6!

Ook heb ik thuis een plasje opgevangen. Alles wordt grondig onderzocht. En ja hoor, het zijn haar niertjes. ‘Geen suiker, schildklier is ook goed, maar haar nierfunctie is ernstig beperkt. Het is nog niet in de acute fase, maar ze moet wel per direct op dieet…..’

Zaterdag slapen we allemaal de hele dag. Tussendoor kijk ik naar een travestieten-talentenjacht. Geweldig programma. Heks heeft er als vrouwelijke travestiet erg van genoten.

Vandaag ontdek ik dat ik mijn prachtige elektrische vouwfiets kwijt ben. Geen idee wat ik ermee gedaan heb, maar hij staat niet meer in de berging. Paniekerig begin ik door de buurt te rennen. Vind em terug bij de slager voor de deur.

Als ik zo moe ben als ik nu ben doe ik dit soort stomme dingen. Hoewel niet met een ketting ergens aan vast heb ik de fiets gelukkig wel op slot gezet. Dat vergeet ik ook nogal eens onder zulke omstandigheden.

En goddank staat mijn peperdure fietsje er nog na een woeste uitgaansnacht in de drukke Haarlemmerstraat.

Dinsdag gaat de panter onder het mes. Dan worden de restanten tand en bot verwijderd, zodat de boel mooi geneest. Altijd spannend. Narcose is geen kattenpis.

Volgend weekend ga ik op koorreis. De helft van mijn beesten zitten in de lappenmand.  Pleegzuster Bloedwijn krijgt last van slijtageverschijnselen. Dat gaat nog wat worden. Op mijn tandvlees op vakantie……

MISSCHIEN EEN KLAPPERTJE VOOR DE PANTER?

 

Wakker worden van een droom: Heldere dromen zijn geen bedrog. Toch? Heks droomt een tegenvraag. Nu het antwoord nog…….

Afgelopen week word ik wakker van een droom. Dat is over het algemeen een teken dat die droom me iets te vertellen heeft. Maar wat droomde ik dan? Slaapdronken prent ik mezelf de beelden in. Ik creëer een paar triggers op cruciale plekken, zodat ik me morgenochtend de droom min of meer kan herinneren. 

Er word aan de deur gebeld. Als ik open doe staan er een aantal mij onbekende mensen met kinderen op de stoep. Ze zijn verre ‘familie’ van me, zo beweren ze. En ze hebben het moeilijk. Direct beginnen ze daarover te vertellen. ‘Waarom komen jullie uitgerekend naar mij toe?’ vraagt Heks gis. Ze krijgt geen antwoord. De mij vreemde familieleden ratelen door over hun ellende.

‘Waarom komen jullie uitgerekend naar mij toe? Hoe komen jullie op dat idee?’ Ik vraag het gewoon nog maar eens. En opnieuw krijg ik geen antwoord. Hardnekkig blijven ze spuien en spuien. Een beerput gaat open. De drek loopt uit hun bek langs hun nek. Wat gek.

Opnieuw vraag ik waarom ze nu uitgerekend hierheen zijn gekomen? Ik blijf het vragen. Ik luister niet naar hun gezeik. Ik wil nu wel eens weten waarom er altijd mensen met ellende op mijn stoep staan. Onbekenden. Of vage kennissen. Of verre familieleden waar ik nog nooit van gehoord heb.

Dan schiet ik wakker. Wat een gekke droom. Raar hoor. En wat reageerde ikzelf vreemd. Normaal gesproken zit iemand allang bij me binnen als ie een zielig gezichtje trekt. Ik reageer heel anders dan ik van mezelf gewend ben in de droom. Of misschien is er echt iets aan het veranderen in Heks. Misschien krijg ik eindelijk grip op iets wat me al jaren nekt…..

‘Jij zit altijd maar naar Jan en Alleman’s ellende te luisteren Heks,’ zei mijn ex van honderd jaar geleden Blonde Buurman onlangs tegen me. ‘Ik herinner me nog goed hoe je destijds in de kroeg werkte en geduldig alle vreselijke verhalen van allerlei dronken idioten stond aan te horen. Ik ken je niet anders!’

Goh, deed ik dat toen ook al? Ja. Ik deed het al als kind. Ook toen sprong ik in de bres voor kids die gepest werden. Ik wierp me op als hun beschermster. Ik luisterde geduldig naar hopeloze verhalen over verschrikkelijke thuissituaties. Maar over mijn eigen situatie repte ik met geen woord…..

De paragnost Peter van der Hurk wees me ook al op die eigenschap. Volgens hem moet ik er maar geld voor gaan vragen. ‘Zet een tafeltje neer met een naambordje erop. En laat mensen betalen voor je een consult. Jij kunt bovendien ook nog eens genezen met je handen. Gewoon een praktijk openen, dan ben je zo uit de sores….!’

Gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Je kunt moeilijk opeens uit het blinde niks een rekening presenteren als je weer eens eindeloos naar een droevig verhaal hebt zitten luisteren. Of iemand mateloos hebt zitten bevestigen. Het zou me een deining geven!

Voorlopig neem ik een uitgebreide luistervakantie. De komende tijd ben ik niet bereikbaar in dat opzicht. Ik ben als het ware eventjes in gesprek. Met mezelf wel te verstaan. Dus ik neem andermans problemen niet meer aan. Dat is wat de droom me vertelt.

Er is iets wezenlijks aan het verschuiven vanbinnen. Een op zich goede eigenschap is tegen me gaan werken. Niet best natuurlijk. Dat moet toch anders kunnen! Daar word nu aan gewerkt……

Ga je dan nooit meer naar iemand luisteren? Word je vanaf nu Oostindisch doof Heks? Sta je bij het minste of geringste aandacht vragende rotverhaal stampvoetend met je vingers in je oren omdat je niet wilt horen?

Wie weet. Ik denk niet dat het zo’n vaart zal lopen, waarschijnlijk is het tijdelijk, maar zeg nooit nooit.

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

Heks gaat naar het strand met haar hondje. Het is er heerlijk. En dan…… Zeehonden Ambulance en dode Bruinvis.

Zeehonden Ambulance

Zeehonden Ambulance

Het was weer zo’n nacht. Heks viel geheel gekleed in slaap en liep daarna om vier uur ’s nachts haar hondje nog uit te laten. De zwarte panter voegde zich bij ons…. Vanouds.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Dode bruinvis

Gelukkig vond ik ook een mooie mail in mijn postbus. Dat maakte de nacht direct zoeter en aangenamer. Daarna ben ik in slaap gevallen om pas weer wakker te worden van de bel. Ysbrandt blafte als een gestoorde. Wie was daar aan de deur? Hoe laat was het eigenlijk? Al bijna elf uur!

bek van de bruinvis

Bek van de bruinvis

Een lauwe dag, vol potentie. Zomer zet door. Heks bivakkert in hangmat. Leest een ongelofelijk slecht vertaald en matig geschreven boek. Een verslag van het verblijf in Plumvillage van een yogalerares. Er staan woorden in als ‘vioolspeler’. Waarschijnlijk heeft het betrekking op een violist…. Heks ergert zich en herkent ook veel in de verhalen.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Kleine vin

Als de avond valt spoed ik me naar het strand. Eerst even de duinen in en dan een flink stuk lopen, terwijl varkentje zich in allerlei bochten wringend op de bal stort. Heks heeft een thermosfles thee bij zich. Chillen met op de achtergrond mijn geliefde Noordzee.

Zeehonden Ambulance

Mensen verzamelen zich om de Ambulance

Op de terugweg zie ik van verre een busje op het strand staan. Mensen turen in de zee. Ik meen een zwart beest te zien zwemmen, met mij vele anderen. Een zeehond? Als ik bij het busje arriveer, zie ik een dode bruinvis op een takel aan de achterkant liggen. Ysbrandt wordt direct enthousiast.

Zeehonden Ambulance

Warme banden met Pieterburen

Een man, Kees blijkt hij te heten, begint een afschuwelijk verhaal te vertellen. Hij had meegemaakt, dat een hond stiekem van zo’n bruinvis had lopen snoepen. En lekker in het zand op de plek had rondgerold, waar de vis was gevonden…..Kortom: De eigenaren hadden er een doodzieke hond aan overgehouden. Daarnaast hadden ze een vloerkleed en een bank moeten vervangen. Vanwege de lucht. Hun schatje was er met z’n bruinvislucht lekker op gekropen!

Zeehonden Ambulance

Vrijwilligers

Ik ken mijn varkentje. Hele koeienvlaaien heb ik uit zijn vacht gepoetst. Vanmorgen wilde hij nog studentenkots opeten. Ik was er gelukkig op tijd bij! Honden zijn smeerlappen.Ik hou hem in de gaten!

Terwijl ik om de bus loop te fotograferen brengt Kees me een folder. Samen met zijn maat Rinus bemannen ze deze zeehonden-ambulance. Ik vertel van mijn blog. Vol overgave poseren ze voor hun geliefde bolide. Perongeluk maak ik weer een paar filmpjes in plaats van foto’s. Wat is dat toch? Ik moet daarmee ophouden!

Zeehonden Ambulance

Kees in het geel en Rinus

Wat een bijzondere heren, om zo geheel vrijwillig op een mooie zomeravond een aangespoelde bruinvis op te pikken! Soms vinden ze ook zeehonden. Die brengen ze naar Pieterburen.

‘Kom je uit Noordwijk?’ , vraagt Kees. ‘Mijn moeder wel, maar ik woon in Leiden.’  HIj imiteert perfect een vet Leids accent. Glibberdeglibber….Maar Heks laat zich niet kennen! Ze gooit een Noordwijkse volzin in de strijd. Met woorden als verskrikkuluk. Kees is onder de indruk!

Zo glijdt als zand deze dag door mijn hand. Een gouden zandstraal in Noordwijks zomeravondlicht.

De zeehondencreche krijgt geen subsidie en is aangewezen op giften. Help een huiler! Lees meer op

http://www.zeehondencreche.nl/wp/

Wie heeft de zachtste oren van het dierenrijk? Heks doet verslag van uitgebreid veldonderzoek. En ook zorgeloos genieten: Eindelijk zomer!!!

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje, geit, liggend

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje

Aan het begin van de avond fiets ik met Ysbrandt naar het Joppe. Sukkelig loopt hij naast me door de warme stad met een roze waslap van een tong hangend uit zijn bek. Gelukkig steekt er zodra we de binnenstad uit zijn een lekker briesje op. Zijn oren flapperen in de wind dat het een lieve lust is. Mooie zachte flaporen. Wat een juweeltjes van een streelobjecten! Daar kan toch niemand aan tippen?

Nou, dat valt te bezien. Onlangs heb ik ontdekt, dat konijnen ook geweldige zachte flapwappers hebben. Echt fenomenaal !!! Ysbrandt krijgt concurrentie!

Onderweg zag ik een paar geiten lekker lui van het zonnetje genieten. ‘Echt alles en iedereen is blij’, schoot er door me heen,’ Maar ik span de kroon vandaag. Ik ben een roze wolk van zomers geluk. Mijn dag kan niet stuk.’

kletsnat hondje, zwemmend hondje, hond speelt met bal

Kletsnat hondje heeft nog lang geen genoeg van dit spelletje

Balletje gooien en mijn hondje zien zwemmen. Heerlijk. Fanatiek snorkelt hij met de bal in zijn bek terug en klautert op de oever. Aan het snorkige geluid, dat hij hierbij produceert dankt hij zijn koosnaam ‘Varkentje”.

Gisteren op het strand zagen de knappe fietsenmaker en ik overigens iemand met een echt varkentje wandelen, een flinke knaap van een hangbuikzwijn. ‘Oink, oink’,  klonk het over het terras van de diervriendelijke strandtent. Op zijn oren zaten stugge borstelharen, hetgeen hun aaibaarheidsfactor aanmerkelijk elimineert.

Zeilbootje en molen, wat een plaatje, hollands landschap, water, zomer, het Joppe

Zeilbootje en molen, wat een plaatje

Mensen wandelen voorbij met hondjes in alle soorten en maten. Er varen zeilbootjes en plezierjachten langs vol vrolijk groetende mensen. Verlegen wuivende padvinders in een sleep van Optimisten. Een sloep met studenten zit te zwaaien en te joelen naar me.  Ze vergissen zich door de afstand in mijn leeftijd. Ze zien slechts roze wolk. Ik mag zo mee aan boord… Heks zwaait vriendelijk terug. Ze zit prima in haar eigen schuitje…

hond zwemmen, balletje, spelen, kletsnat

Waar komt de bal terecht?

Met een tevreden kletsnat hondje fiets ik terug naar de stad. Op het fietspad draaft hij los naast me. Als hij toch naar de overkant dreigt te lopen roep ik hard ‘KANT!’ Onmiddellijk gaat hij weer aan de rechterkant lopen. Het laatste stuk doen we traditiegetrouw een wedstrijdje. Hoewel: Na de whiplash kreeg ik het een tijd niet voor elkaar. Maar vandaag gaat het prima.

hond zwemt met balletje, molen, het Joppe

Snork, snork, een Varkentje met een balletje

Ys rent als een gek uitdagend voor me uit, glurend over zijn linkerschouder. Zodra ik ter hoogte van zijn achterpoten dreig te komen accelereert hij moeiteloos naar een hoger tempo. Hij is niet gemakkelijk te verslaan met dit spelletje. En dat weet hij. Daarom is hij er zo dol op.

blij, molentje, bootjes

Alles en iedereen is blij

Van top tot teen gestrekt voor de TV: Als een apparaat in de oplader. Dat is heks ten voeten uit!!!

springende vrouw

Energiek zijn is heerlijk

‘Jij gaat ook vaak heel laat slapen’, zei mijn klasgenoot Lieveken gisteren tegen me. Zij leest mijn blog en ziet regelmatig hele late posts. Vandaag wordt ook weer een latertje. Om een uur of half acht vanavond ben ik in slaap gevallen en tegen twaalven schoot ik weer wakker. Waar ben ik? Slaapkamer…..Waarom zijn er van die rare programma’s op de televisie? Oh, het is avond….. Oh, ik ben volledig aangekleed….

uitgeput mens

Zoiets

Omdat ik nog niet gegeten had ging ik maar eens zo’n lekkere roti ontdooien. Het was wel weer afzien, al dat gekook vorige week, maar nu ben ik blij. Heerlijk troost-eten en nog gezond ook. Dan moet Ysbrandt natuurlijk worden uitgelaten. Alle katten krijgen nog wat brokjes en het hondje een pensstaafje. Even spelen met de kittens. Voor je het weet is het half twee ’s nachts. Schrijft die heks weer een blog tijdens het spookuurtje….

voeten met gezichten

Hele lijf slaapt

Pippi’s baby’s groeien als kool. Ze worden lekker donzig en pluizig. Uit hun kleine keeltjes klinkt pieperig gemiauw en soms volwassen gesnor. Een vreemd gehoor, zo’n fors geluid uit zo’n klein hompiedompie. Ysbrandt vind het allemaal reuze spannend. Als hij de kans krijgt springt hij op bed, zeer verboden gebied voor hem. Dan steekt hij zijn enorme neus in de werpkist.

‘SSSsssss’, sist een minitijgertje. ‘Oh, wat leuk’, snuift Ys. Hij heeft bolle wangetjes van opwinding. Als het haar te gortig wordt duwt Pippi hem met een beslist pootje naar achteren. Ze is dol op mijn varkentje, maar ziet wel, dat hij zijn krachten niet kent. Het liefst zou hij zo’n kleintje eventjes in zijn bek nemen, mee zijn bench in en helemaal aflebberen.

hond en kitten

Ysbrandt is ook een kattenvriend

Ik heb hem vorig jaar wel eens betrapt met Aafje in zijn bek, toen ze nog piepklein was. Heel voorzichtig droeg hij haar aan haar nekvel. Toen hij mij in het oog kreeg zette hij haar schuldbewust weer op de grond.

meerkoet jong

Wat een kleurenpracht bij die meerkoetbayby’s

Wat een verademing, dat het eindelijk lente is. Het is een genot om door de lauwe natuur te dwalen. Vanmiddag zag ik een meerkoeten-echtpaar met zeven kotertjes. Hun prachtige rooie kopjes glanzend in de zon. De familie ging uit zwemmen in de grote vijver in het Leidse Hout. Ysbrandt ook, maar een stukje verderop. Hij moest van de heks, want hij was zo zwart als een tor na een duik in een geweldig vieze moddersloot….

Hier in huis is het ook lente. De balkondeur staat lekker open, katten lopen in en uit. Ferguut springt van het dak en schuimt als vanouds door de buurt. En komt daarna weer naar huis!!!!! Gelukkig.

mannetje met wekker alaapt

Het duurt een hele tijd

Morgen een hele lege dag. Misschien zingen ’s avonds. Lege dagen zijn onontbeerlijk in mijn suffe leventje. Ik breng dan soms uren onbeweeglijk door op mijn bed. Als een apparaat in de oplader. Mijn batterij is gewoon heel snel leeg en doet er tien keer zo lang over om weer op niveau te komen, als bij een gemiddeld mens. Het is frustrerend. Het went nooit. Maar ik heb geleerd om het uit te zitten. Zoals een nierpatiënt regelmatig gedwongen aan de dialyse hangt, zo hang ik voor de TV. In de spaarstand. Op te laden….

mens met stekker

Als een apparaat in de oplader

KLEURRIJKE TAFERELEN OP LEIDSE MARKT EN BLUTTE HEKS GERED DOOR ILIAS

En het is ook lekker kan ik je verzekeren....

Wat zie het er lekker uit allemaal…

Na alle commotie van afgelopen week was het vandaag een heerlijk rustige dag. Uitslapen en langzaam starten. Lekker met het hondje naar buiten. Nou, lekker….. Er heerste een Siberisch klimaat in het stadspark. Koning winter heeft de teugels flink aangehaald ruim na  zijn regeringsperiode.

Zo’n dreuteldag biedt altijd opruimmogelijkheden. Vandaag was de keuken aan de beurt. Lapje in de rondte en schone afwas in de kast. Zelfs een beetje koken. Boodschappen doen. Nog een stofdoek langs de piano. Aan het eind van de middag race ik nog even naar de markt.

Als ik bij de prachtige uitstalling van Ilias Delicatessen aankom word ik enthousiast begroet. Ze weten het al, saffraan-aioli en een garnaal voor de hond. Plotseling ontdek ik, dat ik mijn portemonnaie vergeten ben. Van tas gewisseld, vandaar. ‘Helaas, volgende keer beter’, zeg ik en draai me om. Voor ik de kraam kan verlaten staat Ilias al met een pak geld te zwaaien.

zelfs vandaag in die vreselijke kou....

Dit dreamteam is altijd opgewekt!

“Mevrouw,” roept hij en lacht zijn hagelwitte tanden bloot, ‘Neem maar mee, dan kunt U boodschappen doen!” ‘Ik ben heel vergeetachtig’, zeg ik,’ Straks vergeet ik het terug te brengen.’  Maar hij wil er niet van horen. Hij geeft me zoveel als ik nodig heb en ik breng het maar eens terug. Wat een engel….

Je moet weten, dat deze man een ongelofelijke charmeur is. Alle vrouwen, die olijven kopen aan zijn kraam gaan naar huis met het gevoel, dat ze zelf een exotische lekkernij zijn….

Het is ook een schat, met hart voor zijn business. Hij verkoopt de lekkerste olijven en tappenades. Verrukkelijk brood, dat ik helaas niet meer kan eten.  Alles mag je proeven aan een kleine ronde tafel voor de kraam. Als ik zijn bedrijf opzoek op internet kom ik verhalen tegen over hoe hij een keer heeft geholpen met het oppakken van overvallers…

Kijk eens daar, meisje, zegt Ilias

Iedereen komt bij Ilias proeven, dit meisje lust er wel pap van!!!

Nu kan ik gelukkig die heerlijke aioli meenemen naar huis, gevaarlijk verslavend goedje…. Ik krijg ook nog een zak garnalen mee voor Ysbrandt, de bofferd. Meestal zit hij voor de kraam kunstjes te doen tot groot vermaak van de medewerkers. High five, bidden, rondjes draaien…. Daar komen we vandaag niet aan toe.

Ik maak een paar mooie foto’s van het hele team enthousiaste verkopers. Alleen de moeder wil niet op mijn blog komen te staan. Rustig zit ze op de achtergrond de boel in de gaten te houden. Madre de familia. Ik heb ook zo’n moeder. Met scherpe blik en feilloos zakeninstinct. Jarenlang de drijvende kracht achter ons familiebedrijf….

wat een plaatje op mijn plaatje

Ha schoonheid, je staat op de foto

Na deze hartverwarmende geste ga ik met het geld van Ilias nog wat haringen kopen. “Wat een prachtig muts heb jij’, zegt de islamitische haringboer. Hij heeft de beste haring van de hele markt. Jaarlijks wint hij een prijs. Als Ysbrandt verlekkerd zijn lippen aflikt krijgt hij een hele haring toegeworpen. Als een zeehond slobbert hij em naar binnen. Eén gelukzalig moment is zijn hondenbek vol vis. Hij kauwt snuivend van genot. Jammie! En het is alweer voorbij….

Thuis is het nog steeds spannend met de poezen. ThayThay heeft een dagtaak aan het observeren van zijn oude/nieuwe zwarte kompaan. Ferguut is ook nog niet in zijn gewone doen. Aafje is gewoon timide. Het zal wat tijd nodig hebben. En rustgevend voer met tryptofaan…..

even later zijn ze weer hard aan het werk

Het team poseert alsof ze niet anders gewend zijn!