Gaslighting (Wikipedia) is een een vorm van manipulatie die als doel heeft om mensen te laten twijfelen aan het eigen gezonde verstand door de werkelijkheid ronduit te ontkennen of door zichzelf bloedserieus tegen te spreken zonder een spier te vertrekken. Heks leest ‘Het Gaslight Effect, verborgen narcisme’ van Dr Robin Stern. Een eye opener van heb ik jou daar!!!!!

Vorige week springt er een boek uit de kast van de boekwinkel recht mijn armen in. Ik sta er een beetje versuft naar te staren. Het Gaslight Effect? Op de afdeling spirituele boeken? Wat is het overigens een piepkleine afdeling geworden. Ingeklemd tussen psychologie en idioterie. Het boek brandt in mijn handen.

De hele hieropvolgende week verdwijn ik in dit fantastische boek van Dr. Robin Stern. De auteur heeft een juweeltje afgeleverd. Nog nooit heb ik zo goed begrepen wat gaslighten nu eigenlijk is, hoe je het kunt opmerken en vooral hoe je ervan af komt. Nog niet zo gemakkelijk, dat laatste. Meestal moet je integraal van de gaslightende persoon af.

Heks is vanaf haar prille jeugd intensief gegaslight. Door diverse mensen. Het boek slaat dan ook in als een bom. Jemienee. Geen wonder dat ik na elke familiaire aangelegenheid zo uitgeput kapot moe ben. Geen wonder dat de wanhoop toeslaat als ik alleen al aan mijn naaste bloedverwanten denk. Geen wonder dat elk contact met mijn nabije clan voelt als verstrikt raken in het hol van de leeuw. Onveilig. Verwarrend.

Zo’n vijfentwintig jaar geleden had ik genoeg van dit fenomeen. Ik was net het familiebedrijf uit gegaslight. Zat zwaar overspannen thuis, zonder geld, want ik moest niet zo zeuren en gewoon stug door blijven werken. Mijn gloeiende best blijven doen. Ondanks het gepest.

Anderhalf jaar lang zat ik overspannen thuis en betaalden ze me niet uit, die paar naaste familieleden. Ik moest maar zien hoe ik mijn vaste lasten betaalde en hoe ik aan eten kwam.

Gelukkig kreeg ik zo weinig salaris van mijn verwanten, dat ik nog een kleine aanvullende uitkering had van de Sociale Dienst. Daar betaalde ik de huur van. Verder leefde ik enige tijd van de wind. De ME, die ik net een beetje had overwonnen na jarenlang in bed liggen, stak volop de kop op door alle stress.

Pas toen ik zonder meer gelijk kreeg van de rechter moesten ze me alsnog betalen. ‘Ach, die rechters geven ook maar iedereen gelijk,’ was de reactie van 1 van mijn gaslichters jaren later. Net Trump. Twee druppels water. Die veegt ook zijn kont af met de rechtstaat. Als het hem uit komt.

Ik zal nooit begrijpen hoe je je eigen vlees en bloed op zo’n manier kunt proberen klein te krijgen, maar feit is dat het is gebeurd.

Het was het zoveelste ellendige feit. Studeren zonder beurs, omdat je ouders te rijk zijn. Dus je te pletter werken om die studie dan maar zelf te betalen, omdat zij nauwelijks iets bijdragen. Een klein bedrag lenen en dat dan heel veel later 2 keer moeten terugbetalen…..

Maar zij willen wel met de eer strijken naar de buitenwereld toe. Waardoor je zelfs verwijten krijgt van een jaloerse zus, dat je je studie helemaal betaald hebt gekregen. Zijzelf kreeg haar opleiding overigens wel bekostigd. Geen lening. Niks daarvan. Ook een feit.

Feit op feit, ik ben de tel kwijt. 

Jarenlang heb ik al die feiten zorgvuldig weggepoetst. Ik wilde leuke ouders en een aardige broer en zusterlijke zussen. Dus als ik weer eens aan den lijve ondervond hoe het is om te worden opgevoed door een rasnarcist in een gaslightende omgeving legde ik de schuld bij mezelf. Ik moest gewoon beter mijn best doen.

Ik heb zo’n moeilijk mens trouw bijgestaan, 24/7, toen hij erg ziek werd en had echt heel veel verdriet, toen hij overleed……

Vervolgens heb ik me jaren later ontworsteld aan verdere tirannie. De rechter moest er zelfs aan te pas komen. Helaas ben ik via een achterdeur weer naar binnen gevist. Je bent toch mijn ….. enzo. Bladiebla. Vergeven en vergeten dan maar weer. Iemand een nieuwe kans geven….

Had ik het maar nooit gedaan. Had ik maar flink afstand bewaard! Mijn meest bekwame gaslighter heeft hierna in mij haar meesterwerk gezien. Een sublieme constructie heeft ze stiekempjes door de jaren heen in elkaar geknutseld om Heks volledig aan banden te leggen. Haar haar autonomie te ontnemen. Haar op latere leeftijd klein te krijgen. Dat eigenwijze kutkind met die stomme ingebeelde ziekte…….

Uit wraak, omdat de gaslightee zich heeft getracht van deze gaslighter los te maken? Na jarenlang als een soort moderne slavin haar persoonlijke verlengstuk te zijn geweest? Haar rechterhand en steunpilaar na het overlijden van haar partner? Haar boksbal en praatpaal?

Omdat ze het heeft gewaagd er haar eigen gedachtengoed op na te houden? Is er jaloezie in het spel? Op dat volgens haar ‘meest getalenteerde kind’, dat er volgens haar ‘niks mee doet’? Afstraffen dan maar?

Vergelding? Middels geld?

En: Het was bijna gelukt!

Twee jaar geleden was Heks de wanhoop nabij. Gemangeld door een paar nabije narcisten. In de hoek gedreven door haar gaslichter. Klein gemaakt. Bang gemaakt.

Om onverklaarbare redenen waren al mijn overheidssubsidies ingetrokken. Maar ook de andere geldkranen gingen plotsklaps dicht. Er bleken allerlei processen op de achtergrond te spelen, die het daglicht niet kunnen verdragen met als resultaat, dat Heks per 1 januari 2018 behoorlijk zonder geld zou komen te zitten.

Er is wel geld, maar Heks kan er niet bij. Mag er niet bij. Hoewel van mij.

Het magische meesterwerk van mijn gaslichter! Ze heeft me eindelijk waar ze me hebben wilde: Totaal afhankelijk of in de goot. Dan heb je weinig keuze. Helaas kan ze er zelf niet meer van genieten. Haar mentale vermogens hebben haar verlaten……

Maar nog steeds weet die meestermanipulator me te pakken te nemen: Als ik haar soms toch nog eens tracht op te zoeken, rent ze heel hard voor me weg. Jas aan en de deur uit! Geholpen door haar partner. Alsof ik de duivel ben…….

Wat een fantastisch boek ben ik aan het lezen. Op elke bladzijde herkenning. Eindelijk snap ik waarom ik toch zo lang de gaslight-tango heb gedanst met al die narcisten, psychopaten en gaslichters in mijn leven……

Heks is van de harmonie en de verbinding geweest. Heks voelt zich sinds ze piepklein is al snel verantwoordelijk. En ik ga altijd uit van het goede in de mens en dat iemand kan veranderen.  Hoewel daar een beetje de klad in gekomen is. Ook wilde ik altijd een goede dochter, zuster, vriendin of wat dan ook zijn voor mijn dierbaren. Ik wilde dan ook al die onterechte beschuldigingen aan mijn adres weerleggen.

Ik ben niet dom, dik, anorectisch, lelijk, te gevoelig, labiel, gek, lui, ongevoelig, te trouw, ontrouw, bezitterig, een lellebel, burgertrut, te laat, onverantwoordelijk, een duivelskind of wat ik ook naar mijn kop heb gekregen. Ik ben geen slecht mens….

Ik hou nu eenmaal vrij gemakkelijk van mensen. Ik heb een liefdevol hart in mijn donder. Ik heb vaak heel veel en langdurig en eindeloos loyaal van mijn kwelgeesten gehouden!

De inzichten, die ik krijg uit het boek voeren me terug naar allerlei verwarrende taferelen in mijn verleden. Hoe ik jarenlang onterecht heel slecht over mezelf dacht. Hoe ik dingen kreeg ingefluisterd om me op het verkeerde been te zetten. Om de poten onder mijn stoel vandaan te zagen…….  

Op mijn veertiende legde mijn moeder me bijvoorbeeld uit hoe het volgens haar was gegaan met recente gezinstherapie, geïnitieerd door hevige aanhoudende invaliderende hoofdpijnen van Heks gepaard gaande met een verslaving aan valium.

Die valium heb ik mezelf overigens niet voorgeschreven. Ik was pas negen toen dit hoofdstuk in mijn leven begon…..

‘Jij moest van die therapeuten op je kamer gaan zitten als je koppijn kreeg en toen was het zo afgelopen met jouw gemanipuleer om de hele familie naar je hand te zetten met je hoofdpijn……..’

Wat er werkelijk was gebeurd hoorde ik een paar decennia later per toeval van een oom: ‘Tijdens de gezinstherapie hebben ze jouw vader apart genomen. Je oudste zus mocht na 1 sessie niet meer meekomen, omdat ze zo vreselijk dominant was tegenover jou. Je kreeg van haar geen millimeter.’

‘En tegen je vader hebben ze gezegd, dat hij echt hoognodig iets aan zichzelf moest gaan doen. Dat hij bezig was zijn middelste dochter volledig kapot te maken. Maar hij vond dat onzin. Met hem was niets aan de hand vond hij. Jij moest maar naar een gezinsvervangend tehuis en daar zijn ze ook een tijdje mee bezig geweest om dat voor elkaar te krijgen…..’

Ja, dat herinner ik me nog goed. Die dreiging van deportatie. Mijn vader gedroeg zich in mijn optiek overigens opvallend goed tijdens de gezinstherapie. Geen lijfstraffen, geen geschreeuw. Blijkbaar was zijn meest vriendelijke benadering van Heks al alarmerend genoeg voor het team psychologen achter de doorkijkspiegel……

Een heel ander voorbeeld. Heks rijdt zo’n twintig jaar geleden 1200 kilometer om op dringend verzoek eens langs te gaan bij haar mamaatje in de Dordogne. Ze heeft daar een prachtig huis aangeschaft gelegen op een eigen berg. ‘Kom nu toch eens kijken, Heks.’

Dus rijd ik met mijn pijnlijke ME-lijf en een zeer krap budget dat hele kolere end om haar op te zoeken. Zonder TomTom, het is alweer een tijd geleden. Ik zoek me suf, nauwelijks geholpen door een zeer rudimentaire routebeschrijving van haar partner. Ik kom om half negen ’s avonds aan. Een half uur later dan gepland.

‘Je bent te laat,’ krijg ik de wind van voren, ‘We hebben een restaurant geboekt en nu komen we niet op tijd. Jij ook altijd. Waarom kom je nu weer te laat? Mopper, scheld, schijt, scheld….’

En een halve dag later, om half negen ’s morgens: ‘Het komt helemaal niet uit dat je hier nu bent. We wilden vandaag net een dagje naar Biarritz gaan.’ (Ik word niet uitgenodigd om mee te gaan) Ja, precies vandaag willen ze er een dagje saampjes op uit: Ze verblijven tenslotte maar zo’n 4 tot 5 maanden per jaar op hun berg.

Zo kan het gebeuren dat ik om half 11 weer in de auto richting Nederland zit. Het hele end weer terug moet rijden, zonder zelfs maar te zijn uitgerust van de heenreis. Een jaar later nodigt ze me zonder blikken of blozen weer uit in haar tweede huis. ‘Kom je weer gezellig langs in Frankrijk?’ 

‘Wat win je hiermee?’ vraag je je misschien af. Ik vermoed iets in de trant van ‘Ja, Heks is ook vorige zomer langs geweest. Dat was heel gezellig. We zijn nog uit eten geweest!’ richting buitenwereld. Waar ik hoopte op een echt gezellig samenzijn…..

Gaslighting, die vorm van manipulatie die als doel heeft om mensen te laten twijfelen aan het eigen gezonde verstand door de werkelijkheid ronduit te ontkennen of door zichzelf bloedserieus tegen te spreken zonder een spier te vertrekken. Of door grove leugens te verspreiden om er zelf beter op te staan.

Heks was altijd een prima zondebok. Ook in allerlei vriendschappen heeft dit fenomeen een enorme rol gespeeld. De voorbeelden tuimelen over elkaar heen in mijn hoofd. Voor mijn verbijsterde ogen, waar de schellen van zijn afgevallen……

Mensen, die me jarenlang in de tang houden met onware verhalen. ‘Nee, ik ben niet verliefd op je,’ bijvoorbeeld en zodoende lekker dichtbij kunnen komen als goede vriend.  En ondertussen jou met zo’n stiekeme niet aflatende verliefdheid een schuldgevoel bezorgen van heb ik jou daar.

Zo leuk is het namelijk niet om iemand systematisch af te wijzen.

Maar je kunt er niets mee, want het is niet zo. Echt niet, Hoe durf je het te suggereren? En dan op een moment dat je zwak bent en omver ligt proberen toe te slaan…… 

Of een geliefde, die je constant beschuldigt van vreemdgaan, terwijl je geen idee hebt waar hij het over heeft. Maar uiteindelijk ga je je wel slecht en vies voelen door al die aantijgingen en verdachtmakingen. En als je vervolgens aangerand wordt door 1 van zijn vreselijke vrienden, durf je het niet te vertellen uit angst voor nog meer beschuldigingen en ruzies……

Een zogenaamde vriendin, die je opeens systematisch te grazen neemt. Je dingen verwijt, waar je met je pet niet bij kunt. ‘Zit je weer lekker slank te zijn?’ als je zo’n dame probeert gelukkig nieuwjaar te wensen. Blijkt ze met kerst vijfentwintig kilo te zijn aangekomen…..

Dat kun je door de telefoon natuurlijk niet zien. Vervolgens heb jij anorexia volgens deze psychologe van de koude grond. En bij een volgend etentje met de vriendinnenclub kookt ze expres iets, wat jij niet mag eten met je achterlijke aanstellerige dieet. En dat wrijft ze er ook nog even lekker in met een triomfantelijk gezicht……

Ik ken het gevoel van mezelf volledig opzij zetten heel goed. Alsof je letterlijk verdund en dat is ook zo. Je levensenergie wordt afgetapt door zulke lieden. Verdwijnt. Raakt opgesoupeerd.

Het is me echt zo vaak gebeurd. Heks is echt de perfecte gaslightee! Ben ik toch nog ergens goed in!

Het goede nieuws is, dat er voor gaslighten 2 mensen nodig zijn. Je kunt er dus uitstappen. Zodra het je geen zak meer interesseert wat je gaslightende geliefde, vriendin of familielid van je denkt ben je vrij.

 

Heks is bijna zover. Het kan me bijna geen zak meer schelen wat de clan van me denkt. Een kleine uitzondering hier en daar. Zoals een geliefde tante. Die dan ook direct weer wordt bewerkt door een gaslightende zus. Zodat ze slecht over Heks denkt……

Gaslightende vrienden heb ik allemaal de deur gewezen. Na eerst te hebben geprobeerd om het gaslighten te stoppen. Hetgeen bepaald niet altijd lukt.

Maar soms lukt het wel. Een oude gaslighter van me heeft zijn leven gebeterd. Gedroeg hij zich jarenlang tegenover mij als een supereikel, voor zijn huidige dierbaren is het een schat. Zelfs Heks wordt tegenwoordig regelmatig door hem geholpen.

‘Ik was vroeger helemaal niet goed voor je,’ geeft hij onlangs plotseling toe. Vanuit het blinde niks. Ik had jaren geleden al de hoop opgegeven deze woorden ooit uit zijn mond te horen.

Een cadeautje gewoonweg. De persoon in kwestie heeft er bijna dertig jaar over gedaan om hier achter te komen en het vervolgens uit te spreken, maar het is gebeurd! En ik ben er blij mee!

‘Heb mededogen met jezelf en met je gaslichter,’ benadrukt de schrijfster Robin Stern aan het eind van het boek, ‘Je gaslighter is vaak zelf ook enorm gegaslight in het verleden. Bovendien hebben de meesten totaal niet in de gaten, wat ze aan het doen zijn. Het zijn zeer onzekere en bange mensen, die zich sterker voelen door een ander te gaslighten…..’

Het is wel eenzaam zonder vangnet. Dat vind ik moeilijk. Ik ben eigenlijk een enorm mensenmens. Het liefst had ik een warme achterban. Maar liever zo dan met allerlei gaslightende idioten over de vloer. Het komt wel goed met Heks. Ooit.  

Staartklokken, domkoppen en eierdoppen: Geluk is met de dommen, maar dan wel AUTONOME domkoppen, die in VERBINDING met anderen hun EI kwijt kunnen: De drie voorwaarden voor een vervuld bestaan!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Anderhalve maand geleden vliegt Heks op haar bezemsteel naar een familiereünie. Het is een bijeenkomst van de broers, zussen, neven en nichten van mijn grootmoeder aan vaderszijde. Wat er nog van over is. Een paar jaar geleden was er inderdaad nog een zuster van mijn oma bij. Het absolute nakomertje. De hekkensluiter van een eindeloze reeks kindertjes na evenzovele levensgevaarlijke bevallingen.

Een veelvoorkomend verschijnsel in die generatie. Tegenwoordig krijgen veel vrouwen pas hun eerste kind boven de veertig….

Nu zie ik niet zoveel familie over het algemeen, hoewel ik uit een enorm geslacht stam. Deze rare heksenappel is echter zover van de boom gerold: Hij wordt door de andere brave appels nauwelijks nog herkend als zijnde afkomstig van dezelfde stam.

Ach ja, brave appels. Het zal me wat. De braafste appels doen soms de raarste dingen. Ze gaan chronisch vreemd of slaan hun kinderen. Dat zul je mij niet zien doen. Vooral ook omdat ik geen kinderen heb. Laat staan een partner. Ik behoor dus tot de beste stuurlui als het op relaties en opvoeden aankomt. Dat je het maar weet!

Mijn hond sla ik ook niet. Noch mijn katten. Ik zie niet veel heil in lijfstraffen. Ze schieten hun doel voorbij en kweken alleen maar agressie. Voor je het weet heb je al je eigen woede vrolijk weer doorgegeven aan de volgende generatie.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Op de reünie zie ik allemaal mensen die ik nauwelijks ken. Of herken. Met deze tak van de familie heb ik als kind weinig te maken gehad op de één of andere manier. Maar sommigen herinner ik me goed van een paar jaar geleden, toen ik ook bij een dergelijke gelegenheid aanwezig was.

Tevens zijn er een paar volle nichten van me aanwezig. Ze zijn wat ouder dan Heks, hetgeen op jeugdige leeftijd heel veel uitmaakt. We hadden dus niet zoveel contact toen. Toch herinner ik me een magische middag met één van die meiden. Ze nam me mee voor een bezoek aan een oudtante.

‘We liepen eerst de hele Leidseweg af. Best een end voor mijn doen toen. Het huis van je tante op de Krimkade had een enorme wat duistere achtertuin met een heuse boomgaard. Binnen was het donker en stil op het getik van een paar duizend klokken na. Overal stonden van die Friese staartklokken herinner ik me. Ze gingen ook allemaal slaan op een gegeven moment….’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Mijn nicht moet lachen. ‘Dat je dat nog weet! Die tante had inderdaad een heleboel klokken in huis: Ze verzamelde ze. Die uurwerken liepen ook allemaal. Vandaar al die herrie. Om het kabaal een beetje te beperken liepen ze allemaal ongelijk!’

Op de terugweg vonden we een doos met oude spelletjes langs de weg. Bedoeld voor het grof vuil vermoed ik nu, maar voor ons was het een schat. We hebben ons de rest van de middag met al die kapotte troep vermaakt. Er zat een prehistorische paardenracebaan bij! Een gouden herinnering.

Even later heb ik een heel aangenaam gesprek met haar man. Wat een leuke vent! Ik heb hem eigenlijk nog nooit echt gesproken. Hij blijkt een echt mensenmens te zijn. Werkt met jongeren, die in de problemen zitten. Als hij zijn CV samenvat is dat de rode draad. Bijzonder.

‘Er zijn drie voorwaarden voor menselijk geluk heb ik ontdekt. Als er aan één van die drie vereisten niet wordt voldaan worden mensen ongelukkig.’ Heks wordt wel erg nieuwsgierig naar die drie magische condities. Wat zijn ze? En beantwoordt mijn bestaan hieraan?

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Ten eerste heeft elk mens behoefte aan autonomie. In hoeverre men daar behoefte aan heeft is per mens verschillend. Sommigen willen volstrekt beschikken over hun eigen leven, anderen vinden het prima als ze enigszins afhankelijk zijn. Het is vooral belangrijk dat je behoefte aan autonomie klopt bij de mate van autonomie, die je in je leven ervaart.’

Oh. Ik snap nu eindelijk waarom ik knettergek wordt van mijn leven. Ik hang aan allemaal touwtjes, terwijl ik juist een enorme behoefte heb aan autonomie. Door mijn ziekte heb ik natuurlijk geen werk. Goddank heb ik een WAO uitkering en geen bijstand.

Met de Sociale Dienst heb ik in een duister verleden ook te maken gehad. Toen al een ramp vond ik: Ze grabbelden als het ware in je onderbroek. En dat was nog in de tijd van de Zorgzame Samenleving! Dat moet nu nog veel erger zijn.

Ik heb er in elk geval een geweldige schuld aan over gehouden: Omdat ik recht heb op een erfenis moet ik elke netto ontvangen cent bruto terug betalen te zijner tijd. Op zich niet erg, maar ik heb wel destijds al dat gegrabbel moeten doorstaan…..

Met mijn huidige uitkering is dus wel te leven, maar leuk is anders. Je eigen geld verdienen heeft gewoon een andere kwaliteit. Helaas ben ik door de jaren heen ook van andere potjes afhankelijk geworden.

Wat begon als goed bedoelde humane hulp om te zorgen dat ik mijn autootje kon blijven rijden en mijn medicijnen kon blijven betalen is ontaard in totale afhankelijkheid van de gulle gever. En dat voelt dus niet goed. En nu weet ik waarom: Het past niet bij mijn persoonlijke behoefte aan autonomie.

Ik realiseer me echter heel goed, dat ik zonder die ondersteuning echt niets meer kan doen. Geen retraites meer in Plumvillage. Geen zangles meer in Barendrecht. Geen knalgele auto. Geen projectkoor. Geen biologisch groentenpakket.

Het roer zal dus echt om moeten!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘De tweede voorwaarde voor geluk is verbinding. Je hebt dat nodig om je senang te voelen,’ de man ziet mijn verschrikte gezicht, ‘Het kan ook verbinding in spiritueel opzicht zijn, Heks…..’ Gelukkig maar. Dan is er nog hoop. Want verbinding is niet mijn sterkste kant. Uitgekotst door familie en bepaalde vrienden voel ik me vaak een cel buiten het goddelijk lichaam.

Maar met de natuur, mijn dieren en die paar goede vrienden voel ik me wel degelijk verbonden. En met mijn kerk en Thay’s  sangha. Met het goddelijke…… Goddank.

‘Dan moet je tot slot nog je ei kwijt in de wereld. Heel belangrijk voor de mens. Dat je het gevoel hebt bij te dragen, echt te doen waarvoor je bent geschapen. Dat je je kunt uitdrukken…’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Heks doet al jaren voor spek en bonen mee. Het lukt me nauwelijks om overal op te draven, laat staan dat ik iets bijdraag. Mijn ei zit vaak halverwege mijn eileider weg te kwijnen. Ik heb de puf niet om em eruit te puffen. Geen idee ook waar ik dit kwetsbare stuk van mezelf moet leggen. En eerlijk gezegd zit er niemand  op mijn halvezolige zieke ei te wachten natuurlijk….

Maar Heks, dit blog is toch een beetje jouw ei? Moet je eens kijken hoeveel mensen dit dagelijks zitten te lezen? Over de hele wereld! Dat doen ze toch ook niet voor de kat zijn kut? En hoe vaak krijg je niet hartstikke leuke reacties op je schrijfseltjes? Zit jezelf niet zo af te kraken!

Dat is ook zo. Net als de meeste mensen waardeer ik niet waar ik goed in ben, wat me gemakkelijk afgaat, maar streef ik naar het onmogelijke. Een recept voor mislukking.

Wat een leuk gesprek heb ik met de man van mijn nicht! Het zal me nog dagen bezig houden. Weken zelfs. Maar het is wel plotseling afgelopen als oudoom Piraat van der Fluit bijna bij me op schoot springt.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Hij is een enorme charmeur. Vol overgave begint hij met me te flirten. Hij vraagt me het hemd van het lijf en vertelt zelf ook honderduit. Dit alles gelardeerd met allerlei complimenten. ‘Hoe is het toch mogelijk dat jij geen verkering hebt? Je bent zo’n mooie meid!’ roept hij tot besluit verbijsterd. Hij kan er niet over uit.

Zijn eigen hoogbejaarde vrouw mag er ook zijn overigens. Prachtig in de kleertjes, mooi in de make up staat ze een sigaretje te roken bij de voordeur. ‘We doen ons best, Heks, altijd zorgen dat je er goed bijloopt, hoor!’ glimt ze als ik haar een compliment maak bij het afscheid.

Ja, dat doet Heks. Dat is ook iets wat ik goed kan. Als een filmster rond paraderen bij tijd en wijle.

Maar vandaag ben ik een toddebak. Ik zit een beetje in de lappenmand en de piepzak. En dan krijg je dat.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

We hangen allemaal aan een zijden draadje. De ene mens heeft geluk: Ondanks verwoestende taferelen blijft het lijntje heel. Een heel bijzonder mens is echter vertrokken: Als een teer pluisje in een lentebries….

Deze week is een heel bijzonder mens van ons heengegaan. Vanmiddag vind ik de rouwkaart in mijn brievenbus. Verwezen lees ik de tekst. En nog eens….

Afscheid komt soms zo plotseling. Geheel onverwacht bezwijkt iemand zomaar aan de complicaties van een stomme griep. Want dat is wat er gebeurd is. Onomkeerbaar.

Ik bel mijn vriendin. Het is haar geliefde. Mijn hart gaat naar haar uit. Tweede kerstdag ga ik afscheid nemen. Volgende week vieren we haar leven.

Gisteren hoorde ik mensen praten over hoe ziekte zou ontstaan als je je levenslessen maar niet wilt leren. Ik ben die mening geenszins toegedaan. In mijn optiek zijn het vaak de allersterksten, die die last zonder morren kunnen dragen. Deze vrouw was daar een lichtend voorbeeld van. Een krachtbron en inspiratiebron voor velen.

Wat zal ze gemist worden!

Als ik later bepakt en bezakt door de stad fiets roept iemand mijn naam. Het is Zoete, mijn vriendinnetje uit de kerk. ‘Ik heb kanker gehad, maar ben genezen verklaard,’ vertrouwt ze me toe.

Een onwaarschijnlijk verhaal van een verwoestende aanval op zeer vitale delen van haar lichaam volgt. ‘Ik ben geopereerd, maar wilde geen chemo. Ik werk met kruiden. Zelf allemaal uitgezocht…’ Ja, dit meisje is ook een echte heks.

Ze blijkt wonderbaarlijk genoeg helemaal kankervrij te zijn. ‘Er hebben heel veel mensen voor me gebeden. Ik ben zo dankbaar en blij!’

Deze lieve dame, die altijd voor anderen zorgt is helemaal niet iemand die haar lesjes niet wil leren. Ze is juist zo ongelofelijk liefdevol en warm. Goddank heeft ze het overleefd. Wat een geluk!

Waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren is me een raadsel. We moeten er helaas wel me dealen. En dat valt vaak niet mee. Heks valt steeds vaker stil als het leven haar trakteert op zulke nukken en grillen.

Er zijn. In liefde. Verbinding. Elkaar een beetje dragen. Dat is waar het in het leven om gaat. Het is misschien de enige les, die we echt moeten leren. Het vraagt nauwelijks hersencapaciteit, maar wel dat je om iemand geeft!

Eerst naar de kerk en dan naar de kroeg. Zo hoort het. Kortjakje en Janneke hebben veel te bespreken. Jip kan niet mee. Hij heeft corvee.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Zondagmorgen ben ik al vroeg uit de veren. Mijn wekker staat nog op zomertijd en zodoende is het nog veel vroeger dan ik in de gaten heb. Pas als ik een kop koffie achter mijn kiezen heb valt het kwartje.

love, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebelove, liefde, amor, amour, liebe

Mooi zo. Nu kan ik op mijn gemak het hondje uitlaten alvorens naar de kerk te gaan. De laatste keer dat ik mijn gezicht daar heb laten zien is al maanden geleden. Griep en gedoe hielden me aan huis gekluisterd. Vandaag ga ik mijn zonden maar weer eens laten vergeven. Een beetje absolutie kan geen kwaad in mijn geval. In ieders geval. Dat in elk geval!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Omdat ik zo buitensporig vroeg ben voor mijn doen, kom ik zelfs op tijd in de kerk. Ik schuif naast Jip en Janneke aan. ‘Hoe gaat het met je?’ fluistert mijn vriendin. Ik draai met mijn ogen en trek een bek.

‘Waardeloos, ik heb een vervelende tijd achter de rug.’ ‘Laten we straks ergens gaan koffiedrinken…’ Haar laatste woorden verdwijnen in de eerste klanken van het openingsgezang, maar Heks heeft het goed begrepen: Na de kerk gaan we naar de kroeg.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Vandaag gaat onze dirigent, Wim de Ru, voor. Hij preekt over de kracht van muziek. Heks weet er alles van. Al weken zingt een prachtige alt onafgebroken het ‘Erbarme Dich’ van Bach in mijn innerlijke geheime klankkast. Mij tot tranen toe beroerend. Telkens weer! Gelukkig is ze tijdens de dienst even stil…..

Als er echter gebeden wordt voor alle mensen, die iemand waar ze veel van houden hebben verloren stromen de tranen weer volop. Heks is een vat vol hevige emoties. Gek word ik ervan.

Na de dienst spoed ik me met Janneke naar het cafe. Jip heeft verplichtingen elders. We bestellen bier en wijn en frietjes. ‘Ik neem ook koffie,’ verzucht Janneke tegen de ober, ‘We hebben een zware preek achter de rug.’ De jongen begint te grijnzen. ‘Wat een pittig wijfie,’ zie ik hem denken. En dat is ze ook. Met haar gekke felle verhalen maakt ze me verschrikkelijk aan het lachen.

 

Vooral als ze vertelt hoe ze een vermeende vreemdganger in haar sociale cirkel bij de kladden heeft gegrepen. ‘Verhalen ophangen dat je op de bank bij die vrouw hebt geslapen, ha! Wie denk je wel dat je voor je hebt? Ik ben de zeventig gepasseerd! Ga iemand anders die onzin maar wijsmaken! Je hebt gewoon de hele nacht liggen ….!’

Ondeugend kijkt ze me aan als ze vertelt hoe haar slachtoffer met de staart tussen de benen het veld ruimde. ‘Welke staart?’ vraag ik onschuldig. We liggen dubbel!

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Het is heerlijk om weer eens uitgebreid bij te praten. Voor we het in de gaten hebben is het alweer half drie. We moeten er vandoor!

Thuisgekomen gaapt een lange lege zondag me aan. Ik heb al zovele zondagen alleen stukgeslagen in mijn leven. Maar vandaag valt het me zwaar.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

De telefoon rinkelt. Het is Joy. Ze komt op de thee met een verlaat verjaarspresentje. Wat lief! Zo kom ik de dag wel door. Vooral als Frogs ’s avonds ook nog eventjes iets langs komt brengen.

jip en janneke, dansen, blij, eten, drinken, spelen

Liefde is het mooiste wat er is. Helaas kunnen wij mensen er maar beperkt mee uit de voeten. Om een eindeloze bron aan te boren moet je toch niet bij je gelimiteerde zelf zijn. Daar is meer voor nodig. Verbinding. Met Godin, God, Bron, Eeuwige, Allah, Boeddha, Jahwe of één van de vrouwelijke varianten op de laatstgenoemden.

Een keertje naar de kerk gaan kan dan geen kwaad. Zeker niet voor een Toverheks!

love, liefde, amor, amour, liebe

1 Korintiërs 13:

1  Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak,

maar had de liefde niet,

ik ware schallend koper

of een rinkelende cimbaal.

2  Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette,

maar ik had de liefde niet,

ik ware niets.

3  Al ware het, dat ik al wat ik heb tot spijs uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam gaf om te worden verbrand,

maar had de liefde niet,

het baatte mij niets.

love, liefde, amor, amour, liebe

4  De liefde is lankmoedig,

de liefde is goedertieren,

zij is niet afgunstig,

de liefde praalt niet,

zij is niet opgeblazen,

5  zij kwetst niemands gevoel,

zij zoekt zichzelf niet,

zij wordt niet verbitterd,

zij rekent het kwade niet toe.

6  Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid.

7  Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij.

8  De liefde vergaat nimmermeer;

maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben;

tongen, zij zullen verstommen;

kennis, zij zal afgedaan hebben.

9  Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren.

10  Doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben.

11  Toen ik een kind was,

sprak ik als een kind,

voelde ik als een kind,

overlegde ik als een kind.

Nu ik een man (VROUW) ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was.

12  Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen,

doch straks van aangezicht tot aangezicht.

Nu ken ik onvolkomen,

maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben.

13  Zo blijven dan:

Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.

love, liefde, amor, amour, liebe

HEKS HIKT AAN TEGEN VERVELEND KLUSJE. AL WEKEN. VANDAAG MOET HET ER MAAR EENS VAN KOMEN, AAN DE SLAG! IK KAN HET ZELF!!!!!!!

 

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijkenTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag,

Na het drukke weekend ligt Heks plat. Al dagen nu. Waarschijnlijk is er ook weer eens een virusje op bezoek. Gelukkig is het ongelofelijk mooi weer. ’s Middags bivakkeer ik in mijn hangmat, dat scheelt. De rest van de tijd lig ik in bed. Met af en toe een hondenronde. Ik vind het vooral zonde van mijn tijd. Ik heb zoveel te doen. En ik wil een aantal mensen heel graag zien. Maar ik kom tot niets.

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag,

KOM OP, DOE JE BEST

Vanavond ga ik bij Steenvrouw eten. Vanmiddag MOET ik een paar koeien bij de horens vatten, maar vooralsnog lig ik uit te puffen van de verlate ochtendronde met Ysbrandt. Eerst ga ik zo maar eens het nieuwe modem van Tele2 uitpakken. Na drie jaar problemen met mijn internetverbinding, een crashende televisie, vele telefoontjes en klachten,ontelbare onbruikbare adviezen en onzinverhalen ( ‘Uw muren zijn te dik, daardoor valt de verbinding weg, mevrouwtje.’ ‘Ja, ze zijn het afgelopen jaar behoorlijk gegroeid, ik ga eens klagen bij de woningbouwvereniging, meneertje Koekepeertje.’) is er eindelijk iemand op het idee gekomen, dat het wel eens aan het modem zou kunnen liggen.

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijkensplitterTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag,

HOERA?

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijkenTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag,

Een maand geleden alweer stuurden ze me een heel nieuw installatiepakket. Oh shit. Ik haat dat soort pakketten. De gebruiksaanwijzing laat vaak te wensen over en er gaat altijd van alles mis…. Omdat ik zo gammel ben momenteel loop ik al weken met een grote boog om de doos met ellendige inhoud heen. Als zij drie jaar nodig hebben om mijn klacht serieus te nemen, kan deze maand er ook nog wel bij. Nu krijg ik een dreigend mailtje. Ik moet de oude kapotte zooi terugsturen, anders kost het me 100 euro…… Sukkels.

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken, GEBRUIKSAANWIJZING, HANDLEIDING

JA, STUUR MAAR EEN MANNETJE

Dus vandaag ga ik me maar eens in de materie bijten. Mochten jullie een hele tijd geen nieuwe blogjes zien verschijnen, dan is de installatie niet gelukt. Maar waarschijnlijker is het gewoon een eitje. Lijd ik het meest door het lijden, dat ik vrees……

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken

JE KAN HET, JE KAN HET

 

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijkenTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag,

 

TELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken, GEBRUIKSAANWIJZING, HANDLEIDINGTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken, GEBRUIKSAANWIJZING, HANDLEIDINGTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken, GEBRUIKSAANWIJZING, HANDLEIDINGTELE2,installatiehandleiding,  installatiepakket, ik kan het zelf, aan de slag, , wanhopige vrouw, bang, onzeker, moeilijk kijken, GEBRUIKSAANWIJZING, HANDLEIDING

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs

Nu iedereen mijn partner is, voel ik me alweer een stuk beter.

halloween92hc1

Het is schitterend weer. Over een uurtje ga ik naar het strand met Trui. Lekker flaneren en een terrasje pakken. Deze week kenmerkt zich door heftige toestanden. Maar gisterenavond bespeurde ik een kentering in hetgeen op me afkomt.

images-24

Ik liep in een parkje met Ysbrandt. Een groepje jongelui zat te chillen op een bankje. Een jongemannetje, ja hij was heel klein, versperde de weg met zijn fiets. Ik wilde er net omheen gaan lopen, toen hij  met veel Leidse beleefdheidsfrasen de weg voor me vrijmaakte. ‘Ja, anders weet ik het wel weer, wat ze gaan zeggen…’ zei hij. ‘Oh, wat dan?’ Ik wilde het wel eens horen, wat hij allemaal om zijn oren kreeg van andere parkbezoekers.

bruxinha

Glijend en glibberend deed hij een paar kwaaie Leienaars na. Ik lag dubbel. Er gingen nog wat kwinkslagen heen en weer. Kijk, opeens weer contact met één van mijn partners in deze wereld, waar iedereen mijn partner is. Voor het ontvangen van liefde ben je echt niet aangewezen op het hebben van één relatie. Bij het geven ook niet trouwens.

transparentes_halloween_0011

In een volgend park werd ik aangesproken door één van onze stadsjunkies, of alco’s, of gewoon warhoofd. Soms is het niet helemaal duidelijk, maar hij zat met een paar maten op de alcoholbank. Muziekje erbij.

Met deze Antilliaanse heer, Rob, heb ik al eerder wat gesprekken gevoerd. Vandaag begon hij me te bejubelen. Ik was de meest fantastische, meest intelligente,  meest elegante, meest lieve vrouw van….. Hij spreidde zijn armen wijd uit alsof hij het  hele park wilde omvatten. Maar nee, dat was nog niet genoeg, de hele stad. De mooiste en meest elegante nog wel. Yes. Dat willen we horen van onze partners!

‘Je lijkt wel zo flamboyant als Burgermeester Rembrandt, zo met je hoed!’, zei hij nog, terwijl hij naar het beeld van Burgermeester van der Werf wees….

bruxa-1

‘Hoe heet je ook alweer?’ ‘Heks’ Er ontstond een discussie over mijn naam. Het is een rare naam en ik ben er veel mee gepest. Maar eerlijk gezegd heeft me dat nooit zoveel gedaan. Ik ben trots op mijn naam en op het feit, dat niemand em meer vergeet. ‘Goed zo, Heks!’ zei de man. Hij was verontwaardigd over het pesten en trok een gezicht alsof hij die pestkoppen postuum nog een opstopper wilde verkopen.

Vanmiddag rende mijn buurvrouw uit de bloemenwinkel achter me aan. ‘Heks, wat ben je mooi, geweldig die hoed, filmsterrenbril en die fladderrok. Heerlijk, dat het eindelijk zomer is!’

bruxa

Dus na een week vol rake klappen, is het weer tijd voor de goede kanten van de liefde. Mijn verbinding met alles en iedereen. En vooral ook die met mezelf. Iedereen is mijn partner! Sinds ik jaren geleden ontdekt heb, dat liefde en begrip genereren de sleutel tot een gelukkig leven is, is mijn leven een stuk leuker geworden.

Dat laten we toch niet verknallen door wat tegenslag hier en daar? Door de verwarring, die ontstaat en het lijden, dat daaruit voortvloeit? Alles gaat voorbij. Ook dit.

Maar iedere dag brengt nieuwe partners. Zolang er mensen zijn!

heksen-12823

Heks vecht met negen spoorwegbeambten en komt als winnaar uit de strijd. Niet zonder kleerscheuren echter.

tweeling

Heks en haar tweelingbroer

Vanmorgen verslaap ik me, dus te laat voor m’n prikken. Ik mag wat later komen, heel lief. Moeizaam kleed ik me aan. M’n linkerarm fladdert als een pijnlijk vogeltje in de weg. Heks is gewond. Ik ben gisterenavond letterlijk slaags geraakt met een legertje mannetjes in het blauw op Amsterdam Centraal.

Er was weer van alles mis met de dienstregeling, er werd aan het spoor gewerkt en elders was er weer eens iemand voor de trein gesprongen. Nergens werd het fatsoenlijk aangekondigd. Dus Heks stond op het verkeerde perron, toen ze er achter kwam, dat er nog een laatste trein zou vertrekken binnen een paar minuten aan de andere kant van het station.

Anders werd het via Utrecht, Den Haag en een bus hier of daar. Geen prettig vooruitzicht midden in de nacht. Ook was ik helemaal afgebrand, voelde me misselijk van moeheid en ziek. Dus op een holletjes door de stationshal met mijn fietsje. Weet je wat, ik doe een stukje op mijn fietsje, het is rustig, dus dat kan best.

knappe mensen in de opera

En de lieve vriendin van Fiederelsje

Plotseling werd ik hardhandig door een ambtenaar in functie van mijn fiets gerukt. Ok, het mag niet, ik ga wel lopen, ik moet die trein halen. ‘Nee, mevrouwtje, komt U maar eens mee, legitimatie!’ De man trok aan mijn arm en probeerde mijn fiets af te pakken. Heks gaf hem van katoen. Opeens sprongen er wel tien mannetjes van alle kanten in blauwe spoorwegpakjes bovenop het gebeuren.

Schreeuwend als een viswijf heb ik me van hen losgerukt. Hoe ze het godverdomme in hun hoofd halen om een vrouw midden in de nacht niet de kans te geven veilig thuis te komen en dergelijke. Ze stonden raar te kijken, maar ik wist weg te komen en uiteindelijk op het nippertje mijn trein te halen. Helaas heb ik er een hele pijnlijke arm aan over gehouden. Het was al niet veel, nadat ik een paar uur een boek moest vasthouden tijdens ons concert twee weken geleden. Maar nu ie ‘ie helemaal naar de kloten.

lachende mensen

Lekker grappen en grollen

Kijk, dit is nu weer zo’n typisch voorbeeld van de harde aanpak, die de heks vaak krijgt, terwijl ze in wezen een heel kwetsbaar wezen is. Die kerels vonden het maar wat leuk om zich op die opgetuigde vrouw met haar hoedje te storten. Sukkels.

Vanmorgen ook aan de dood ontsnapt, toen een vrouw zonder kijken opeens achteruit ging rijden met haar enorme SUV, richting Heks en haar hondje. Weer schreeuwen, op het laatste moment stopte ze. ‘Kijk uit je doppen, stomme taart’, riep ik. Ik kreeg bijval van een man, die het hele gebeuren had gadegeslagen. ‘Je hebt helemaal gelijk, Heks’, beaamde hij. De vrouw zat met een stomme koeienblik te roepen dat het haar speet. Ja, Mwoehoe. Gebruik je spiegels, domme koe.

Ach, Heksje is gewoon zo moe van alle tikken en klappen links en rechts. Wie komt er nu eens met een leuk verhaal? Iets brengen? Zonder dubbele agenda?

Fiederelsje kwam iets brengen gisteren. Een kaartje voor de opera. Samen met haar lieve vriendin. Het was geweldig! Mijn tweelingbroer en zijn lief waren er ook. Wat studiegenoten uit een ver verleden. En de voormalige koningin. Compleet met valhelm. Heks was helemaal in stijl gekleed, een mooi hoedje prijkte op mijn hoofd. Dus ik moet niet zo zeuren. Er is een handvol mensen, die me koestert. En daar moet ik het gewoon mee doen.

vrouw met hoedje

Ja, mooi hoedje hoor heks

Verder heb ik ontdekt, dat een grote bek opzetten effect sorteert. Je houdt er mensen mee van het vege lijf. Wel loop ik er zelf ook schade bij op. Kijk maar naar mijn arme linkerarm. Nu heb ik helemaal geen goede arm meer. M’n rechter is al jaren van het pad af. Ik doe veel met mijn linkerarm, zoals autorijden. Aankleden was al lastig, maar nu weer bijna onmogelijk.

Morgen naar mijn geweldige fysiotherapeut voor een martelbehandeling. En dan maar hopen, dat het bijtrekt…..

Muziek is toch zo helend. Ondanks de gewelddadige terugtocht en mijn gemolesteerde arm, heeft het me toch weer in de zachtheid van mijn hart gebracht. Na een paar dagen in de dichtgevroren vijver van mijn persoonlijke hel is het een ware zegen weer verbinding te voelen. Met alles en iedereen.

knappe lachende mensen

Nog even dan met z’n allen op de foto

Vandaag houd ik mijn gemak. Ik moet nodig een paar vervelende administratieve klusjes doen. Daar ga ik me maar een beetje op focussen. En een lekker soepje koken. Als m’n arm het toestaat…..

Vervoering in Vondelpark en ver voerende poëzie aan de gracht; Leven lacht eigen lied!

Poëziemanifestatie 2013 – Zwarte droom van Stichting Tegenbeeld

Vreemde Snuiters

Vanavond is Heks uit eten geweest met de knappe fietsenmaker. Het had wat voeten in de aarde om er te komen op mijn bezemsteel, vertraging door tegenwind, tussen buien door laveren, maar uiteindelijk zaten we dan in een lawaaierige drukke sfeervolle pizzatent. Opgefrommeld aan een tafeltje langs een drukbelopen gangpad. Heks heeft er weinig van meegekregen, want fietsenman en zij hadden veel te bespreken.

Na een heerlijke maaltijd met wijn en koffie zijn we gaan wandelen door een doodstil Vondelpark. Wij werden er ook iets stiller van. Veel wordt zonder woorden gedeeld. Wat is dat toch bijzonder: Je leert iemand kennen en kletst de oren van elkaars kop, maar in stilte ervaar je verbinding…

En toch is al dat geklets heel wezenlijk. Leuk ook. Al die verhalen…

Gisterenavond was de Poëziemanifestatie 2013 – Zwarte droom van Stichting Tegenbeeld.   Poëzie langs de gracht. Om acht uur haalde Fiederelsje me op en al snel hadden we een tafeltje veroverd vooraan op een bootterras. Het was wonderbaarlijk genoeg prachtig weer. Donkere wolken dreven precies om Leiden heen! Met een glas wijn tegen de optrekkende kou zongen we het toch maar mooi twee uur uit.

Poëziemanifestatie 2013 – Zwarte droom van Stichting Tegenbeeld

Man in Tutu

Russische gedichten werden in moedertaal voorgedragen. Daarna volgde een vertolking in onze vaderlandse taal. Afgewisseld met vreemde muziek en avantgardistische acts. Hoogtepunt was toch wel een zich ontkledende man. Joepie! Uiteindelijk stond hij in een wit balletpak met Tutu… Opeens liep hij naar de kop van het schip, dat als podium diende en putte een tobbe water uit de gracht. Onverschrokken goot hij het over zijn hoofd. Fiederelsje en ik lagen echt dubbel van de lach, het was zo absurd en grappig. Chapeau!

Ook mijn lieve vriend Frogs vertolkte een gedicht. Ik heb het opgenomen. Zie onderaan dit verhaal. Ik plaats ook een link naar zijn prachtige nummer’ Cheer yourself up’. Hier kun je het downloaden: Cheer yourself up!!!!

Zo ben ik maar bezig met de leuke dingen van het leven, ja, mag het even? Het is me gegund. ik voel het!

Poëziemanifestatie 2013 – Zwarte droom van Stichting Tegenbeeld

Heks zit tevreden in haar peperkoekenhuisje. Spelende kittens om haar voeten. Leven lacht haar van alle kanten toe. Ja leven, lach maar. Ik ken je andere kanten, je fratsen en mokerslagen. Maar nu je zo lief zit te lachen lach ik terug. En hou ik nog meer van je …..

SAMEN ZINGEN!!! Goddelijke adem alom, heks heeft het er maar druk mee, even op adem komen……

Kunnen engelen eigenlijk ademen?

Hoe doen engelen dat eigenlijk met die goddelijke adem?

Gisteren in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, preekte de dominee over zingen. De adem van god. Hoe god de mens adem in blies. Hoe zingen de verbinding van de ziel met het goddelijke symboliseert. Hoe je in samenzang deze ervaring deelt. Een prachtig gedicht van Willem Barnard , Zingen in de kerk, kwam voorbij. Er werden natuurlijk ook de nodige liederen door ons ten gehore gebracht. En tot slot zong onze voorganger de zegen. Hij heeft een prachtige stem, ook nog.

De adem van god in het Gregoriaans

De adem van god in het Gregoriaans

Vandaag was het alweer zang wat de klok sloeg. Indiaas deze keer. We zonken met onze stemmen moedertje aarde in door een uur lang Aaaa te zingen, zo laag mogelijk. We verbonden ons met  de adem van de godin, bezongen de godheid Krishna….

Krishna's goddelijke adem

Krishna’s goddelijke adem

Er stond weer een geweldige Indiase maaltijd voor ons klaar in de pauze. Daarna lag heks gestekt op de enorme trampoline in de achtertuin. Wat een feest, m’n snuit in de zon! Dat was lang geleden……Om me heen hoorde ik het gekwebbel van de andere dames. Nieuwtjes werden uitgewisseld. Een enkeling schreef ijverig een ‘partituur’ over.

De middag besteedden we aan het instuderen van een nieuwe compositie. Het ging erin als koek bij mij. ‘Hoor die heks eens alles perfect doen vandaag!’ riep Marianne, onze juf. Heks trots natuurlijk. Maar ook blij: Lekker hoor, zo’n flitsende dag!

Sarangi

Sarangi

Aan het einde van de middag kregen we nog een privé-concert van Marianne Svazek en Celine Wadier. Ze gaven ons een voorproefje van een uitvoering, die morgen voor hen op het programma staat. Celine had prachtige muziek gecomponeerd op Hindoestaanse teksten. Haar warme stem vertolkte de tekst met een fraai Frans accent. Tegelijkertijd bespeelde ze de piano, Marianne begeleidde het geheel op de Sarangi, een soort Indiase viool. Wat leuk om haar daarop te horen spelen. Een primeur voor me.

Zo blaast gods adem vrolijk door me heen en om me heen de laatste dagen, heks heeft geen klagen. Vanavond geheel gekleed, TV aan, kittens spelend om mijn hoofd, in slaap gevallen. Even uitpuffen van al die hemelse lucht…..

spelend poesje, kitten speelt

Katten snorren op de adem gods