Inspiratie: Levensechte Eenhoorn, dansende Vlinder een een warme goedgemutste Trui voor Heks! Dat is helemaal niks geks. Minder zeldzaam dan goeie seks!

Voor de kerk staat een paard. Een paard? Nee! Het is een eenhoorn!

Vrijdagmorgen haal ik alvast wat boodschappen. Ik loop finaal op mijn tandvlees, maar vanavond komt Trui eten en ik wil het absoluut niet afzeggen! ‘Weet je dat we elkaar al meer dan drie maanden niet gezien hebben, Heks? De laatste keer dat ik op de stoep stond was op je verjaardag. En dat liep toen mis….’ pepert ze me onlangs in. Goeie hemel. Ik schrik ervan.

Mijn vriendin is ook in de lappenmand. Dus het is niet geheel aan mij te wijten, maar met Heks schiet het natuurlijk ook niet op momenteel. Ik bel meer af dan me lief is.

Nieuwe verse buitenlandse studenten drommen om het arme dier.

Om half 1 komt mijn hulp. Ik ploeter samen met haar door het huis. Mijn schouder plopt in en uit de kom, terwijl ik probeer ook wat te doen. Bah. Pijnlijk ook. Stomme rotschouder. Sinds afgelopen woensdag is het weer helemaal mis. Net toen ik dacht dat het weer een beetje de goede kant opging hoorde ik een enorm gekraak. Gevolgd door allemaal lugubere geluiden. Bot op bot. Vlak naast mijn linkeroor.

Het leven van een eenhoorn gaat ook niet over rozen. Sta je weer tussen allemaal dronken studenten mooi te zijn……

De telefoon gaat. ‘Are we still on for tonight?’ piept mijn vriendin astmatisch in mijn oor. Dat klinkt nog niet best. ‘Natuurlijk,’ snotter ik, ‘Ik heb al boodschappen gedaan….’ ‘Oh, nou,’ ze gaat afzeggen vrees ik, ‘Vlinder werkt vanavond in de Zijlpoort, zullen we bij haar gaan eten? Het is restaurantweek. Worden we extra verwend!’

Shit. Ik ben bezig met bezuinigen, maar het lukt nog niet erg. Maar om dan maar direct uit eten te gaan….. ‘My treat!’ klinkt het opgewekt aan de andere kant. Heks is om. Lekker uit eten. Niet koken met dit lamme lijf. Heerlijk!

Zo trek ik dan mijn nieuwe uitverkooprokje aan. Ik poets mezelf op tot een acceptabel uiterlijk. Eerst kruip ik onder een gloeiendhete douche door. Dan smeer ik mezelf in met allerhande heerlijke bodybutters. De verfkwast met rouge gaat royaal over de bleke kaken. Helaas werken mijn armen niet mee. Ik ben zo traag als een slak.

Ripse Ruiter

Als ik in het restaurant arriveer zit Trui al aan de witte wijn. Snel wordt er een glas bijgezet. Haar beeldschone dochter Vlinder fladdert vrolijk om ons heen. We worden heerlijk verwend met allemaal kleine liflafjes. Glutenvrij, lactosevrij en sojavrij! Ik kan alles eten!

VikThor ligt onder de tafel. Wat een feest dat ik hem zonder problemen overal mee naar toe kan nemen! Dat ben ik helemaal niet gewend. Ys wilde altijd graag ook ergens in bijten als ik hem meenam naar een restaurant. Bij voorkeur de kuiten van een ober…..

Het is al over tienen als we afscheid nemen. Heks is tonnetje rond na een bacchanaal van zeker drie uur. We zien elkaar misschien veel te weinig de laatste tijd, maar als we elkaar dan treffen, dan doen we dat goed!

Dank je wel, lieve boezemvriendin. Dat etentje ging er lekker in! Als Gods woord in een ouderling!

Op naar de volgende klus

We hangen allemaal aan een zijden draadje. De ene mens heeft geluk: Ondanks verwoestende taferelen blijft het lijntje heel. Een heel bijzonder mens is echter vertrokken: Als een teer pluisje in een lentebries….

Deze week is een heel bijzonder mens van ons heengegaan. Vanmiddag vind ik de rouwkaart in mijn brievenbus. Verwezen lees ik de tekst. En nog eens….

Afscheid komt soms zo plotseling. Geheel onverwacht bezwijkt iemand zomaar aan de complicaties van een stomme griep. Want dat is wat er gebeurd is. Onomkeerbaar.

Ik bel mijn vriendin. Het is haar geliefde. Mijn hart gaat naar haar uit. Tweede kerstdag ga ik afscheid nemen. Volgende week vieren we haar leven.

Gisteren hoorde ik mensen praten over hoe ziekte zou ontstaan als je je levenslessen maar niet wilt leren. Ik ben die mening geenszins toegedaan. In mijn optiek zijn het vaak de allersterksten, die die last zonder morren kunnen dragen. Deze vrouw was daar een lichtend voorbeeld van. Een krachtbron en inspiratiebron voor velen.

Wat zal ze gemist worden!

Als ik later bepakt en bezakt door de stad fiets roept iemand mijn naam. Het is Zoete, mijn vriendinnetje uit de kerk. ‘Ik heb kanker gehad, maar ben genezen verklaard,’ vertrouwt ze me toe.

Een onwaarschijnlijk verhaal van een verwoestende aanval op zeer vitale delen van haar lichaam volgt. ‘Ik ben geopereerd, maar wilde geen chemo. Ik werk met kruiden. Zelf allemaal uitgezocht…’ Ja, dit meisje is ook een echte heks.

Ze blijkt wonderbaarlijk genoeg helemaal kankervrij te zijn. ‘Er hebben heel veel mensen voor me gebeden. Ik ben zo dankbaar en blij!’

Deze lieve dame, die altijd voor anderen zorgt is helemaal niet iemand die haar lesjes niet wil leren. Ze is juist zo ongelofelijk liefdevol en warm. Goddank heeft ze het overleefd. Wat een geluk!

Waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren is me een raadsel. We moeten er helaas wel me dealen. En dat valt vaak niet mee. Heks valt steeds vaker stil als het leven haar trakteert op zulke nukken en grillen.

Er zijn. In liefde. Verbinding. Elkaar een beetje dragen. Dat is waar het in het leven om gaat. Het is misschien de enige les, die we echt moeten leren. Het vraagt nauwelijks hersencapaciteit, maar wel dat je om iemand geeft!