Schelden is niet voor helden. Toch ontkom je er soms niet aan. Waar het hart vol van is loopt de mond van over, ook in dit geval. Maak van je hart geen moordkuil, Heks! Gooi het er maar uit, die vuiligheid. Opgeruimd staat netjes! Narcistendag 2.

Zaterdagmorgen sta ik vroeg naast mijn bed. Vandaag heb ik weer een narcistendag, maar deze keer moet ik helemaal naar Gouda. Dat vraagt wat meer inspanning mijnerzijds. Om kwart voor negen zit ik in de auto, ruim op tijd. Ik gooi Ysbrandt eventjes los in een park. Hij mag mee vandaag. Ik heb geen oppas kunnen regelen.

Helaas heb ik vandaag alle stoplichten tegen. Als ik de Hoge Rijndijk afrijd gaat de brug open. Het duurt zeker tien minuten voordat alle Rijnaken en plezierjachten voorbij zijn gevaren. Meuh. Prutteldepruttel. Heks zit zich op te vreten. Intussen rijd ik op een strak schema. Als alles goed gaat ben ik toch nog even voor tienen ter plaatse.

Maar niet alles gaat goed. Als ik in Gouda arriveer stuurt mijn TomTom me via een eindeloze dijk langs de Reeuwijkse plas. Opeens kan ik niet verder. Vervelende mannetjes in oranje pakken staan bij een wegversperring te posten. Wat nu? Ik vraag advies, maar de mannetjes weten niets van de omgeving. Of het interesseert ze niet of ik ooit mijn doel bereik. Ik rijd op de bonnefooi een belendend industrieterrein op.

TomTom laat zich ook niet onbetuigd. Zeker zes keer kar ik hetzelfde rondje tussen de afgesloten loodsen en foeilelijke bedrijfspanden. Wat een blikveldvervuiling, deze architectuur van lik m’n vestje. Maar ja. Hoe kom ik hier weg? Ik bel de twee trainers van vandaag, dat ik iets te laat ga komen. Ik krijg een melding dat het ene nummer niet bereikbaar is. Het andere is niet correct, ik krijg een wildvreemde vrouw aan de lijn.

Na nog een woest rondje industrieterrein bel ik het eerste nummer nog eens. Weer onbereikbaar. De telefoon staat duidelijk uit. Ik word zo woedend. Krijg toch de kolere. De telefoons zouden tot tien uur aan staan, omdat het vaker gebeurt, dat mensen te laat komen. Door files bijvoorbeeld…. Of zoiets als dit.

Scheldend rijd ik nog maar een rondje op zoek naar de juiste route. Afschuwelijk woorden blubberen oncontroleerbaar mijn mond uit. ‘Hoerentoeters, kutlijers, mensen zijn zo slecht. Godverdegodver….. ‘ en ga zo maar door. Ik kanker en scheld op alles en iedereen. Zoals wel vaker de laatste tijd als niemand me hoort of ziet.

Ik ben behoorlijk over de zeik. Uiteindelijk rijd ik een stuk verderop langs een stuk wegversperring. Geen mannetje te zien. Mooi zo. Dat is het voordeel van zo’n klein autootje. Je kunt overal langs en tussendoor. Stukje fietspad? Geen punt indien nodig.

Zonder problemen kan ik gewoon het laatste stuk langs het water rijden. Het is me een raadsel, waarom die weg in godsnaam helemaal dicht moet, maar goed. Mannetjes hè! Die willen gewoon lekker moeilijk doen. Hun invloed doen gelden…..

Een minuut of tien te laat ben ik dan toch ter plekke. Ik mag er nog in! Een hele lieve jongedame ontvangt me en stelt me een beetje op mijn gemak. Dat valt nog niet mee. Er komt stoom uit mijn oren.

De trainers schrikken als ze ontdekken dat de telefoons onterecht uit staan. Er is als het goed is nog iemand onderweg. Die is overigens nooit meer opgedoken. De telefoons gaan aan. ‘Eindigt jouw nummer op **?’ vraagt de vrouwelijk trainster. Terwijl ze het vraagt hoor ik immens geschreeuw vanuit haar telefoon. Dat ben ik! Haar antwoordapparaat stond wel degelijk aan. En ik heb blijkbaar het gesprek niet afgebroken……. ‘Geen idee,’ draai ik erom heen.

In de pauze vertel ik haar, dat ik inderdaad die schreeuwlelijk op haar voicemail ben. Helemaal boven mijn theewater. ‘Luister het asjeblieft niet af!’ roep ik wanhopig. Ik gun het niemand om die vuiligheid over zich heen te krijgen. Nou, misschien een incidentele narcist. Maar zeker niet deze lieve dame.

‘Het komt vanuit trauma. Je hebt zoveel moeten slikken, dat komt er nu uit. Al die ellende zit in je lijf opgeslagen. Helemaal niet verbazingwekkend, dat je zo gaat schelden, zeker niet als alles tegen zit.’ ‘En je op weg bent naar een narcistendag,’ denk ik erachteraan, ‘waar je veel geld voor betaalt, terwijl de aanstichters van dit onheil nergens last van hebben…… Dat geeft inderdaad nogal wat onvrede.

Zo is de narcistendag nog niet eens begonnen en ik heb al de belangrijkste les te pakken van vandaag. Mijn gescheld mag! Het is niet nodig mezelf daar ook nog eens op af te kraken. Ik mag woedend zijn op al die gekken, die me bij de neus hebben gehad. De monsters, die me fysiek te grazen hebben genomen, alsmede alle leugenaars, bedriegers en dieven, die hier kind aan huis zijn geweest.

Ik mag kotsen op mensen, die mij hebben uitgekotst. Ik mag kwaad spreken over mensen, die me kwaad hebben gedaan. Ik mag lastig zijn voor hen die me lasteren. En ik mag iedereen stijf schelden, die mij naar het leven heeft gestaan. Figuurlijk dan. Ik ben wel geslagen, maar gelukkig nog nooit dood geslagen of verwurgd. Wel zijn er zijn mensen, die me sociaal hebben vermoord. En op hen scheld ik ook grof. Volledig terecht.

Maar goed, ik hoop wel dat het een keertje ophoudt, die vuilbekkerij. Je krijgt echt een vieze smaak in je mond door al dat gekanker. Ook schaam ik me natuurlijk toch dood als die vrouw mijn grove taalgebruik hoort. Ik dacht dat haar telefoon uit stond en de mijne het contact had verbroken. Niet dus.

Confronterend. Maar het is nu eenmaal gebeurd. Heks is gewoon enorm pissed off. Op alles en iedereen, die over mijn grens is gegaan. Recent of honderd jaar geleden. Maakt niet uit. Hoepel op van mijn terrein.

Ook ben ik er helemaal klaar mee om bruggen te bouwen naar narcistische idioten. Liever geef ik hen op hun kloten!

Ooit zal het wel overgaan. Deze rage, razernij, woede….. Op een dag zijn de scheldwoorden op en is de bal nijd verdwenen uit mijn buik. Op een goede dag. Als ook alle narcisten en psychopaten me hebben verlaten en terug zijn gekropen in hun hoeken en gaten. Of onder hun steen.

We hangen allemaal aan een zijden draadje. De ene mens heeft geluk: Ondanks verwoestende taferelen blijft het lijntje heel. Een heel bijzonder mens is echter vertrokken: Als een teer pluisje in een lentebries….

Deze week is een heel bijzonder mens van ons heengegaan. Vanmiddag vind ik de rouwkaart in mijn brievenbus. Verwezen lees ik de tekst. En nog eens….

Afscheid komt soms zo plotseling. Geheel onverwacht bezwijkt iemand zomaar aan de complicaties van een stomme griep. Want dat is wat er gebeurd is. Onomkeerbaar.

Ik bel mijn vriendin. Het is haar geliefde. Mijn hart gaat naar haar uit. Tweede kerstdag ga ik afscheid nemen. Volgende week vieren we haar leven.

Gisteren hoorde ik mensen praten over hoe ziekte zou ontstaan als je je levenslessen maar niet wilt leren. Ik ben die mening geenszins toegedaan. In mijn optiek zijn het vaak de allersterksten, die die last zonder morren kunnen dragen. Deze vrouw was daar een lichtend voorbeeld van. Een krachtbron en inspiratiebron voor velen.

Wat zal ze gemist worden!

Als ik later bepakt en bezakt door de stad fiets roept iemand mijn naam. Het is Zoete, mijn vriendinnetje uit de kerk. ‘Ik heb kanker gehad, maar ben genezen verklaard,’ vertrouwt ze me toe.

Een onwaarschijnlijk verhaal van een verwoestende aanval op zeer vitale delen van haar lichaam volgt. ‘Ik ben geopereerd, maar wilde geen chemo. Ik werk met kruiden. Zelf allemaal uitgezocht…’ Ja, dit meisje is ook een echte heks.

Ze blijkt wonderbaarlijk genoeg helemaal kankervrij te zijn. ‘Er hebben heel veel mensen voor me gebeden. Ik ben zo dankbaar en blij!’

Deze lieve dame, die altijd voor anderen zorgt is helemaal niet iemand die haar lesjes niet wil leren. Ze is juist zo ongelofelijk liefdevol en warm. Goddank heeft ze het overleefd. Wat een geluk!

Waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren is me een raadsel. We moeten er helaas wel me dealen. En dat valt vaak niet mee. Heks valt steeds vaker stil als het leven haar trakteert op zulke nukken en grillen.

Er zijn. In liefde. Verbinding. Elkaar een beetje dragen. Dat is waar het in het leven om gaat. Het is misschien de enige les, die we echt moeten leren. Het vraagt nauwelijks hersencapaciteit, maar wel dat je om iemand geeft!

Werkzoekenden gestraft voor wanbeleid bankwezen: Iedereen in een krijtstreepje! Anders drie maanden je uitkering kwijt! Heks is voor krijtstreepjes in een horizontale variant. Voor de huidige dragers ervan. Als strafmaatregel voor hun onrechtmatige zelfverrijking. Bij wijze van ‘Aardappel anders’. En ook ‘DE SPOORWEGEN SPOREN NIET!!!!!!!

DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK DIKKE VENT IN PAK

Donderdagavond laat kijk ik nog even naar een actualiteitenprogramma. Kun je natuurlijk beter niet doen voor het slapen…. In dit geval ben ik direct weer klaarwakker. Wat heeft staatssecretaris Klijnsma , PvdA (!) nu toch weer bedacht? Drie maanden geen uitkering voor onverzorgde mensen. Bijvoorbeeld mensen met een boerka aan, verduidelijkt ze. Huh?

 bildecolleté i

 bildecolleté i

In het item op de televisie staat een VVD mannetje een en ander toe te lichten. Z’n stropdasje zit lekker strak om zijn strot geknoopt, hij is het gewend. Z’n blazertje onttrekt zijn lovehandles aan het zicht. Een bildecolleté is hem onbekend. Hij loopt geen enkel risico, mocht hij op straat komen te staan. Zijn uiterlijk is ‘onberispelijk’. Saai dus. Bovendien hebben politici nog steeds die verdoemde wachtgeldregeling…. Ook zijn kinderen blijven buiten schot. Die hebben de blazer met de paplepel ingegoten gekregen…..

 bildecolleté i  bildecolleté i

Een kittige advocaat komt aan het woord. Hij spreekt schande van de aangekondigde maatregelen. Ik geef hem groot gelijk: ‘Met deze aanpak straf je de mensen, die al slachtoffer zijn van de hopeloze economie. Het is een volstrekt onmenselijke aanpak. Misbruik van uitkeringen zal er altijd zijn, maar dat is zo’n klein percentage. Als je dit doorvoert, kunnen mensen zomaar uit hun huis worden gezet, met kinderen en al. Dat kun je niet maken als maatschappij.’

Inderdaad. Pa of ma zal maar net depressief of burnout zijn, bijvoorbeeld omdat ze al jaren op zoek zijn en geen werk vinden. Word je met z’n allen je huis uitgezet, niets te eten, want geen geld. Zwerfkinderen, rioolbejaarden….. Dat wil toch niemand?

 bildecolleté i

Als je de statistieken bekijkt van werkloos Nederland, zie je een straf stijgende lijn steuntrekkers. Ja, vind je het gek. Van alles en nog wat wordt wegbezuinigd. Mensen staan na jarenlange trouwe dienst op straat. En komen met geen mogelijkheid aan de bak. Zomaar. De wettelijke bescherming van de werkende mens is volledig verdwenen.

Vroeger was het bijna onmogelijk om iemand te ontslaan. Ik weet er alles van, want ik ben opgegroeid in een bedrijf. Als een werknemer zich misdroeg, had je als baas een hele toer om er van af te komen. Het kostte je heel veel geld. Frustrerend als je je de blubbers werkt, zoals mijn ouders destijds. Nu is het helemaal doorgeslagen naar de andere kant.

 bildecolleté i  bildecolleté , DIKKE RIJKE VENT KRABT AAN KONT

De NS gaat per acuut alle bemande fietsenstallingen bij de diverse stations sluiten. Dit betekent ontslag voor medewerkers, die er al hun leven lang werken. Maar het goede nieuws is, dat ze gewoon doorstarten met een reïntegratieproject! Huh? Ja, je leest het goed. Aan de ene kant flikkeren ze er een hele berg vaste werknemers uit en aan de andere kant doen ze goede zaken met reïntegreren van werklozen. Zal wel weer een lekkere subsidie op zitten. En veel goedkoper ook waarschijnlijk.

Heks vindt het een schande. Als de oude werknemers niet een beetje goed gekleed zijn, zitten ze in no time straatkranten te verkopen. Het mooie is dan weer, dat ze dan misschien in aanmerking komen voor die reïntegratie.

DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT DIKKE RIJKE VENT

Gisteren vertelde iemand me, dat haar zoon is ontslagen, zomaar. Omdat het kan. Het bedrijf , waar hij werkt mag in de winter mensen op straat zetten, want het is seizoensgebonden werk. Maar tegelijkertijd nemen ze een nieuwe werknemer aan, lekker jong, dus goedkoop. De zoon woont net op zichzelf, dus hij heeft die baan echt nodig. Dit mag allemaal gewoon. Kijk, dat vind ik nu misbruik van regelingen. Door werkgevers! En het vind op grote schaal plaats! Walgelijk.

Maar wie krijgt de schuld? De gewone man, zonder stropdas en blazer. De vrouw in de boerka…. Waarom die nu weer van stal word gehaald is me overigens een raadsel. Alsof heel Nederland daar vol mee zit. Volgens mij heb je nog altijd meer Zeeuwse meisjes, dan vrouwen in volledige bedekking…..

In het oosten van het land is een gemeente bezig roken te verbieden voor uitkeringsgerechtigden. Het is ongezond en te duur. Huh? Ja, echt waar.

BOORKA BOERKA BOERKABOERKA

Nou, ik ben tegen het spreken met een hete aardappel in je keel. Het schijnt ongezond te zijn. Heel belastend voor het strottenhoofd en de hersenpan: Je gaat er vreemde uitspraken van doen. Ook is het een absolute verspilling van onze nationale trots: De Pieper. Bedenk eens hoeveel besparing het zou opleveren, als die vorm van verspilling strafbaar zou worden? De hele voedselbank zou in één klap van voldoende patatten voorzien kunnen worden om noodlijdend Nederland de winter door te helpen…..

Er schijnt ook een vreemde bijwerking te zijn van dat soort gebral: Uit onderzoek is gebleken, dat er een direct verband bestaat met witteboordencriminaliteit, bonussen en gouden handdrukken.

ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJE ZEEUWS MEISJEimages-357zeeuws-meisje

Ik vind, dat mensen, die toch met die foute aardappel-in-de-keel praktijken doorgaan, ook maar verplicht een streepjespak moeten dragen, maar niet het pak, dat ze gewend zijn. Ik denk meer aan het goeie ouwe bajespak. met streepjes in de breedte. Het kleedt niet af, zo krijg je deze onrechtmatig verrijkte dikbillige bolbuiken goed In het vizier.  Zo pak je eindelijk eens de echte schuldigen aan deze crisis aan: Hebzuchtige harteloze bonusjagende geldwolven!

PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN PRATEN MET AARDAPPEL IN KEEL, BALLEN DIE BRALLEN