Complottheorieën en snot voor je kiezen. Je hebt niks te kiezen, kiezen of delen? Heks zit zich te vervelen en gaat op pad. Lacht zich te barsten om sluwe snuiter, stout oud mannetje! Het is altijd wat!

Wat een pisweer. Het hele weekend regent het pijpenstelen. Heks is doorweekt tot op het bot na een uitlaatronde met de hondjes. Chagrijnig prop ik de kletsnatte fietskar in mijn berging. Om hem een paar uur later weer tevoorschijn te halen. Voor een nieuwe kledderige kwelronde.

Heks voelt zich ook helemaal niet lekker. een aanval van HPDP (Hier Pijn Daar Pijn) houdt me aan bed gekluisterd, tussen de uitlaatrondes in. De hondjes liggen te stoeien aan het voeteneind. Ik kijk met 1 oog naar de zoveelste trage detective. Af en toe zak ik in slaap. Lang leve de ME, ik doe het er maar mee.

Zondagmiddag knapt het op. Een zonnetje piept tevoorschijn door het grijze wolkendek. De wereld ziet er direct een stuk gezelliger uit. Heks maakt zich op voor een echte ronde op de fiets. ‘We gaan naar het eilandje,’ verklap ik ons einddoel aan VikThor. Het eilandje in het Joppe. Waar egeltjes huizen en fazanten. Een stukje aan zichzelf overgeleverd niemandsland. Vol geurtjes en sporen. Een waar hondenparadijs.

Ik sleep mijn fiets naar buiten. Hang de kar er weer achter. Freya gaat met mand en al in de fietskar. VikThor echter draaft naast mijn bolide, hij moet zijn energie kwijt. Niet veel later tuft de karavaan de Marebrug over. Op de Singel zwenken we af richting Noord. Langs een nieuwbakken grachtje gaat het verder. Bij een hondenuitlaatstrook laat ik mijn viervoeters los.

Een stoer mannetje in een scootmobiel komt me tegemoet. Leren cowboyhoed op zijn snoet. Border Collie aan zijn voet. Ik ken hem wel. Al jaren maken we een praatje met elkaar, maar meestal in een ander park. De man is goed van de tongriem gesneden. Eindeloze verhalen, waar ik me met moeite van los ruk. Doorgaans.

Ook vandaag begint hij te vertellen. Een andere bekende van Heks komt erbij staan. Ook een man met een hondje. Ook hij klets altijd eindeloos tegen me aan. Alleen kan ik met zijn verhalen doorgaans geen bal. Doorspekt als ze zijn met diverse vormen van ‘conspiracy theory’. Iedereen is gek, niemand denkt na. En de hele wereld me dit, me dat. Hij echter heeft alles wel goed in de peiling….

Ik kijk nog eens goed naar laatstgenoemde. Een Amerikaan volgens mij. Het is een hele knappe man geweest in zijn jonge jaren, dat kun je nog goed zien. Maar er is een verslaving overheen gegaan. Substantieel misbruik van het één of ander. Schat ik zo in.

Samen luisteren we naar de oude baas. Hoe hij is klemgezet door een paar BOA’s, omdat zijn gehoorzame hondje los op de treeplank van zijn scootmobiel zat. ‘Twee vrouwen waren het. Er stond er eentje voor mijn scootmobiel en eentje aan de achterkant. Dat was een hele dikke…’ het mannetje gniffelt, als hij er aan terug denkt, ‘Het regende bakken van de hemel, maar ik had  mijn regenpak aan…’

‘Gnehgnehgneh, zij niet,’ vervolgt hij ‘Ze hebben me een half uur klem gezet, omdat ik mij niet wilde legitimeren, ja, ik ben af en toe een beetje stout…’ ondeugend kijkt hij ons aan. De verlopen Amerikaan en Heks zijn geschokt. Een half uur een stokoud mannetje klem zetten in de gietende regen? Hoe durven die BOA-dames het?

‘Toen heb ik wat dingen tegen die dames gezegd, waar ze niet zo blij mee waren.’ Hij vertelt, hoe hij de arme vrouwen er op heeft gewezen, dat iemand een paar jaar geleden op het idee kwam om langdurig werklozen dit soort werk te gaan laten doen.

Ook heeft hij Confucius aangehaald, de grote filosoof. ‘Hebben jullie wel eens een boek gelezen? Kennen jullie Confucius? Nee? Op pagina 243 van dat en dat boek van hem staat, ik citeer ‘Al draagt een aap een uniform, het is en blijft een aap….. Hahahaha,’ hikt hij.

Heks moet ook lachen. Wat een baasje is het toch. Die arme dames hebben vast spijt gekregen van hun actie. Dat kan niet anders. Hij heeft ze goed hun vet gegeven. Oude mannetjes klem zetten in de stromende regen. Toe maar.

Intussen wil ik eigenlijk wel passeren, maar de Amerikaan staat pontificaal midden op het pad. Hij begint een heel verhaal over Corona, de regering, complottheorie hier, complottheorie daar….. Het duizelt me.

‘Je moet goed vitamine D nemen, dus elke dag naar buiten. En C,’ roept hij gezaghebbend, ‘Gewoon je immuunsysteem sterk houden…. Het gaat vooral om je mind. Ja, ik ben nooit ziek. Maar ik had SARS, toen ik in een laboratorium bladiebla, maar ik had gewoon mijn mindset, en toen was ik zo genezen, door mezelf, zo sterk ben ik,  je moet het bestrijden met je mind. Niks aan de hand….’ zemelt hij vrolijk verder.

Even gooi ik wat protesten in de lucht, tegen zoveel stompzinnigheid, maar dat is koren op zijn molen natuurlijk. Ik moet vooral zo snel mogelijk wegwezen…. De oude baas gaat er als een haas vandoor. Blijft hij met mij altijd eindeloos babbelen, met dit heerschap is hij heel snel klaar, valt me op.

Heks maakt zich ook snel uit de voeten, nadat ze nog wat zeer beledigend gedachtengoed naar haar kop heeft gekregen. Over ziekte en jezelf eventjes hupsakee genezen… Wat kunnen mensen toch ongelofelijk dom en bot zijn. Terwijl ze zichzelf juist zo geniaal vinden!

‘Wat een kwibus, VikThor,’ mijmer ik tegen mijn dravende hondje. Ik peddel de stad uit. Langs de Zijl. Langs het Joppe. Tot we bij de brug naar het eilandje zijn. Een klein uur zwerven we over dit geliefde stukje natuur. Helaas recentelijk aangeharkt door natuurbeheerders. Een stel idioten heeft al het struikgewas van het middengedeelte verwijderd, bizar gewoonweg.

Maar er is nog genoeg moois over, gelukkig.

Iedereen mag denken en vinden wat hij of zij wil. Dat is een waarheid als een koe. Democratie betekent niet, dat je maar kunt doen waar je in in hebt. Nog een loeiende waarheid. Het valt me op, dat met deze dingen nogal wordt gesjoemeld de laatste tijd.

Mensen zijn boos op elkaar, omdat ze anders over de Coronaproblematiek denken. Ze krijgen slaande ruzie, omdat ze vanuit een ander standpunt redeneren. Maar je hebt altijd een ander standpunt. Daar ontkom je niet aan. Het gaat om luisteren, om verstaan.

Mensen denken, dat het democratisch is, om iedereen maar zo’n beetje te laten doen waar ze zin in hebben rondom Corona. Wil je bijvoorbeeld met je zieke kop de straat op? Omdat je behoefte hebt aan een frisse neus? Moet kunnen in een democratie!

Ook vind ik het raar dat Ruttekutte zo hamert op onze eigen verantwoordelijkheid en redelijkheid wat betreft handen wassen en afstand houden, maar dat we te stom worden geacht om op een fatsoenlijke en veilige manier een mondkapje voor te doen. Dat is te moeilijk voor de gemiddelde Nederlander….. En daarom zijn mondkapjes gevaarlijk.

Oh ja, ze zorgen ook nog eens voor schijnveiligheid, beweert men dan schijnheilig.

Huh?

Mondkapjes zouden voor mij veel verschil maken. Als iedereen ze zou dragen. Als iedereen dus zijn eigen snot, kwijl en aerosolen bij zich zou houden. Het zou mijn isolement aanmerkelijk verminderen. Ik zou niet meer zo met angst en beven over straat gaan. Dat is mijn standpunt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com HUH?

 

 

 

 

Bekend gezicht in TV programma ‘Wat De Boer Niet Kent’. Die knappe Indiaan heeft in mijn keuken ook wel eens heerlijk staan koken!!! Of ben ik aan het ijlen van de koorts en zie ik spoken?

Incakalender, inca's,

Al drie dagen ligt Heks met griep in bed. Hatsjie, hatsjoe, klappertand en snurk. Heel af en toe laat ik het hondje uit. Frogs neemt de meeste uitlaatrondes voor zijn rekening. ’s Avonds levert hij dan een tevreden Varkentje af en drinkt nog een glaasje wijn bij Heks. Zo heb ik toch af en toe een beetje gezelschap. Verder slaap ik en kijk TV. Met een half lodderoog.

inca's, inca cultuur, figuurtje inca's, inca cultuur, figuurtje inca's, inca cultuur, figuurtje

Zo zie ik het nieuwe programma van Rob Kamphues voorbijkomen. ‘Wat De Boer Niet Kent’. Ik val er midden in. Kamphues staat in de keuken van een boerenbedrijf in gezelschap van een Inca. Hier te lande beter bekend onder de Geuzennaam Indiaan. Compleet met verentooi. Hij maakt een Inca maaltijd klaar. Opeens herken ik hem. Ik ben er bijna zeker van. Het is wel eventjes terug dat ik hem gezien heb. Jaren geleden stond hij hier in de keuken van Heks een Inca maaltijd te koken. Iets met Pompoen. Heel lekker.

Incakalender, inca's,

Ik leerde hem ooit kennen op een paranormaalbeurs in Eindhoven. Tussen alle magiërs, toverkollen en mafketels viel hij me op. We raakten aan de praat en hadden een klik. Ik meen me te herinneren dat we zelfs adressen uitwisselden. Hij bleek in de bollenstreek te wonen. Niet veel later kwam ik hem in Leiden op de markt tegen. We kochten een pompoen, eerbetoon aan Moedertje Aarde en kookten een godenmaal samen.

inca's, inca cultuur, figuurtjeinca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

De Indiaan raakte direct helemaal verkikkerd op Heks en probeerde me te verleiden tot een Inca massage. Het was niet wederzijds. Hij nam het sportief op, deze charmeur. Het bleef wel bij die ene maaltijd. Soms kwam ik hem nog ergens tegen. Dat was altijd leuk. Mijn vriendin Elfje kent hem ook. Daar kwam ik later achter.

 Machu Picchu

‘Bijzonder hoor, zo’n man,’ orakelt Rob Kamphues aan het eind van het programma, ‘Alles is spiritueel voor hem, natuur, Moeder Aarde.’ Ja, deze oorspronkelijke inwoner van Zuid Amerika houdt erg van onze Grote Moeder. En ook van haar vertegenwoordigsters op aarde. Opgewekt maakt hij de dames het hof met zijn verrukkelijke Inca maaltijden. Met magische Inca massage na.

inca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca god wiracochainca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

De boerenfamilie is minder te spreken over zijn kookkunsten dan Heks. De boer geeft hem zelfs slechts een vier. Niet al te best dus. Alleen de boerin vindt het heel lekker. Dat verbaast me niets. Die verleider van een Indiaan heeft haar natuurlijk alweer om zijn Inca tovervingertje gewonden…..

inca's, inca cultuur, figuurtje, inca zoninca's, inca cultuur,inca zon,  figuurtjeinca's, inca cultuur, figuurtje, inca zon

Incakalender, inca's,

Moedertje Natuur pronkt stralend in haar bruidskleed, maar de bruiloftsgasten zitten binnen bij de kachel…. Behalve Heks en haar hondje!

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek

Supersnotpinksterweekend. Terwijl wij rillend bij de kachel zitten hult Moedertje Natuur zich in haar bruidskleed. Een vreemd voorjaar. Meestal lopen wij mensen gruizig hand in hand tussen al dat moois te zwijmelen. Nu staat onze Grote Moeder alleen in een druilerig bos klaar voor haar fotomoment….sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek

Vanmorgen om vijf over elf schoot ik wakker uit een slaap zo diep als de dood. Verslapen!!!! Een half uur later zat ik in de auto richting Barendrecht met Ysbrandt. In de tussentijd had ik mezelf met sterke koffie terug het leven in gereanimeerd, acht katten en een hond te eten gegeven en mijn onwillige lijf in de kleren gehesen.

Eenmaal bij mijn zanglerares gingen mijn ogen langzaam echt open. Ik gooide nog wel een kop koffie over haar vloerkleed, onwillekeurig bewegende ledematen…. Maar het zingen ging lekker. Ondanks de vliegende en beroerde start.sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeërieksprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

Ysbrand was gezellig mee en zat verwachtingsvol in de auto. Na de les wordt er altijd gewandeld. Zo ook vandaag. Ondanks al die regen. Daar heeft hij overigens een broertje dood aan.

De terugweg zat vol omwegen. Ongelukken en filevorming joegen me de polder in. Eenmaal in Leiden besloot ik Frogs op te halen. Hij had wel een lekker maaltje verdient na al die Bob-activiteiten!sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

En wat had ik voor hem in petto? Een heksenroti met alles erop en eraan. Heel veel lekkere hapjes vooraf. En eindeloze discussies gelardeerd met lachsalvo’s.

Vandaag was er weinig nodig om heks gelukkig te maken. Het gebeurde gewoon tussen de bedrijven door. Zoals het hoort…..:-)

Toch?

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

sprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

OLYMPUS DIGITAL CAMERAsprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondjesprookjesbos, lente, fluitekruid, allium, bloeien bos, boshyacintjes, bos, feeëriek, hondje

Poesjes groeien, meerkoetjes stoeien, hondje neemt bladbad. Natuur pakt uit!!!

poesjes, kittens,

Poesjes!

poesjes, kittens,

poesjes, kittens,

Wakker worden met poesjes. Oh, wat zijn ze lief! Ze beginnen echt te reageren op mijn handen. Ze duwen hun kopjes ertegenaan en gooien lijfjes op de rug, zodat ik hun buikjes kan aanraken. Alles is piepklein. Hun oogjes reageren op licht en beweging. Opgetogen hompelen ze zo’n beetje door de werpkist. Het zal niet lang meer duren, of ze klimmen eruit.

poesjes, kittens, poesjes, kittens, poesjes, kittens, poesjes, kittens,

In het Leidse Hout fotografeer ik de familie Meerkoet uitgebreid. Hun mooie nest, een eilandje in de grote vijver, onder de treurwilg. Hun uitstapjes in de zonovergoten plas. Zeven knalrode koppetjes en twee volwassen meerkoeten. Ze hebben hun handen/zwemvliezen vol aan het grut. Die zwemmen alle kanten op, je houdt je hart vast.  Dan toch weer braaf met de familie mee.

boom meerkoet met kleintjes meerkoet met kleintjesmeerkoet met kleintjes

Ik heb vorig jaar iemand over een jong eendje zien fietsen. Je zag het bandspoor over het iele ruggetje lopen.  De vrouw in kwestie fietste stug door. Met een verbeten gezicht. ‘Je fietst over een eendje!’, riep ik haar na, maar ze keek niet op of om.

Ik nam het eendje in mijn heksenhanden en vroeg de grote moeder om hulp. Zo zat ik een hele tijd, totdat het beestje weer bewoog. De moeder was steeds in de buurt gebleven en ik bracht mijn nieuwe vriendje naar de sloot waar zij zat. Voorzichtig liet ik em los. Zou hij nog kunnen lopen? Zwemmen? Zwabberend en zwaaiend plonste het diertje in de sloot en zwom zigzaggend weg.

Om zich een paar meter verder bij de moeder te voegen,  met bandenspoor en al! Heeft hij er niets aan overgehouden? Een zwabberig loopje bijvoorbeeld? Ik zal het nooit weten. Misschien zie ik em op een goeie dag voorbijzwenken….

meerkoet met kleintjes

Familie Meerkoet met kleintjes

meerkoet met kleintjes meerkoet met kleintjes meerkoet met kleintjes meerkoet met kleintjes alliumhond in sloot bosanemoon hond in dor blad hond in dor blad hond in dor blad hond in dor blad bosanemoon veld bosanemoon familie Meerkoet met kleintjes familie Meerkoet met kleintjes familie Meerkoet met kleintjes familie Meerkoet met kleintjes boom familie Meerkoet met kleintjes familie Meerkoet met kleintjes groot hoefblad groot hoefblad \

De dag begon met poesjes en eindigt ermee. Wat zijn ze alweer gegroeid! Kleine wakkere dondersteentjes wachtten me op toen ik vanavond thuis kwam na een avond zingen. Ferguut heeft zich ook weer gemeld vanavond. Alles OK aan het kattenfront.

moederpoes met kittens

Pippi is supermoeder

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAkittens poesjeskittens, poesjes kittens, poesjes kittens, poesjes kittens, poesjes kittens, poesjes kittens, poesjes moederpoes

MIJN KLEIN MAGISCH WONDERHONDJE

naast de stoel, altijd in de buurt

Mijn trouwe hondje

Vanavond met Steenvrouw bij Pappa gegeten. Dat was ook leuk voor Ysbrandt, want de vrouw lag al weer 2 dagen gestrekt. Slapend of met een half oog TV kijkend in bed. En daar is natuurlijk niks aan voor een hondje. Die wil lekker op stap en dingen beleven. Van alles ruiken vooral. Buiten is het een geurenparadijs voor hem. Binnen heeft hij het wel geroken op een gegeven moment.

ik ben iets op het spoor...

neus achterna

Ysbrandt gaat ontzettend graag mee naar Pappa, als ik onderweg zijn naam laat vallen gaat mijn hondje er als een haas vandoor. Ja, naar PAPPA!!! Hij heeft daar een maand gelogeerd afgelopen zomer. Binnen een paar dagen had dat varkentje al voor elkaar, dat er altijd iemand thuis bleef, anders ging hij heel hard blaffen. Iets wat hij thuis nooit doet. Maar het was voor hem natuurlijk veel gezelliger zo, dus liet hij hen in de waan, dat hij niet alleen kon zijn….

Ik wist hier allemaal niets van. Pappa en zijn zoon gunden mij een zorgeloze tijd en hebben het verzwegen. Wat een schatten! Het was voor hen heel vervelend en Ysbrandt heeft natuurlijk enorm zijn eigen glazen ingegooid wat betreft logeerpartijen, maar ik moest er toch om lachen achteraf. Wat een uitgekookt hondje…

nu ruik ik toch iets interessants hier binnen

Voetjevrijen

Op zulke slappehapdagen ben ik maar wat blij met mijn hondje. Af en toe duikt hij op aan het voeteneind en komt dan even voetjevrijen. Met 2 poten op het bed. Meer mag niet. Als ik er dan eindelijk eens uitkom, is hij hartstikke blij. Een enthousiaste begroeting volgt, alsof ik weet ik waar geweest ben. Ik hijs me in vesten en jassen en we gaan erop uit….

Dus voor hem is het afzien, zo’n uitgeputte baas, maar mij houdt hij juist op de rails. Ik ben gedwongen toch enigszins minimaal te bewegen. Buiten, in de natuur. En dat is ook iets heel goeds van Ysbrandt. Hij neemt me mee bossen en duinen in. We struinen over het strand. Hij zwemt in een meertje. We spelen met een balletje in een park….Hij verbindt me met moedertje aarde.

daarmee kan ik heel goed snuffelen.....

Ik heb echt een grote neus….

Alweer 8 jaren woont hij hier. Lange jaren, hondenjaren. Van een puppy is het een ballenbijtend monster en uiteindelijk een wijze volwassen hond geworden. Slim ook. Laat hem maar schuiven.

Nu ligt hij geduldig aan het voeteneinde van mijn bed, op de grond, te wachten. Op een nachtelijke wandeling en daaropvolgend iets lekkers….

Straks loop ik een laatste rondje

met mijn kleine wonderhondje

daarna heeft hij nog 1 wens

een lekker stinkend staafje pens…

Ja, je moet er iets voor overhebben. Een rommelig huis, pens en ander stinkend voer. Elke dag uitlaten… Maar dan heb je ook de beste vriend, een viervoetige, die je je kunt wensen. Met grote zachte flaporen als je geluk hebt…

Ik wil op stap

Hallo daar, vrouw, kom je er nog een keertje uit?

Pieter Pik voor al uw zaad…….

Terzijde

maagdenpalm zet ook zaad…

Er is een kwestie, die me bezighoudt. Dat gaat over het verschijnsel zaad, maar dan zaad in het plantenrijk. Dat dierlijk en menselijk zaad mannelijk zijn lijkt me evident. Het wordt duidelijk geproduceerd door mannelijke vertegenwoordigers van betreffende species.

Maar bij planten ligt dat anders. Je kent het verhaal vast wel, huh, wie niet, van bloemetjes en bijtjes. Hoe zo’n bijtje een beetje stuifmeel aan zijn pootjes krijgt, terwijl ze lekker nectar zit op te zuigen. Bijtjes die dat doen zijn altijd dames, de mannetjes heten darren, dat heeft geen arbeidzame connotatie toch? Zit niet te darren…

Maar goed, de damesbij is blij met die nectar en vliegt richting volgende rooftocht. Zodra ze het stampertje van een bloem raakt, geeft ze stuifmeel af. Gek ook weer, dat zo’n vrouwelijk aspect van de bloem nu juist weer stampertje heet….

Dan gebeurt er van alles in die bloem en ze zet zaad.

En volgens mij is dat een verkeerde benaming voor wat ze zet. Wij zetten koffie en thee, en als er een onbeschermd stampertje in de buurt komt dragen we vrucht. Maar wij, dames,  zetten geen zaad.

Gelden er in het plantenrijk dan andere regels? Kijk naar het stampertje.. Of is hier sprake van invloeden van het patriarchaat? En is het stampertje daar ook aan te wijten? Wordt dat hele prachtige proces opeens toegeschreven aan het mannelijke?

Ik ben opgegroeid in een tuiincentrumfamilie, wij verkochten zaad. Het best verkocht het zaad van Pieter Pik en Zonen. Die zonen onderstreepten al het persoonlijk succes van zijn zaad.Hij had zijn naam privé al lang veranderd, maar voor zijn product was het de beste reclame ooit….

Dus voor hem zou het ontzettend zuur zijn, als er een betere benaming kwam. Toch zit ik me af te vragen, welk woord de lading zou dekken. Vrucht is natuurlijk al bezet door vruchten. Misschien een geheel nieuw woord?

Ik ben er nog niet uit. Ook zal het nog een hele klus zijn om zo’n woord te implementeren in de taal. In mijn studie had ik ooit het vak sociolinguïstiek en daar heb ik van onthouden, dat taalveranderingen zich sociaal vaak van hoog naar laag bewegen. Met andere woorden: Iedereen aapt de aardappels in de kelen na.  En zo sijpelt een taalverandering langzaam door de sociale hiërarchie van de maatschappij. Dus ik zou het beste kunnen beginnen bij de koningin bijvoorbeeld. Ik weet niet of ik haar warm krijg voor de kwestie.

Een andere benadering is via HipHop. De straattaal doet via dit medium een opgang in het Algemeen Beschaafd Nederlands. De huidige sociolinguïstiek zal wel bol staan van dit fenomeen.

Ik kan Frogs eens vragen er een rap over te schrijven, wie weet slaat het nieuwe woord dan aan.

Maar eerst maar eens een goed woord bedenken. Ik nodig je uit om mee te denken. Ik hou jullie op de hoogte van de resultaten!

Ach ja, wat heerlijk om zo te zemelen, terwijl ik lig te klapperen van de griep. Het kan ook de koorts zijn hoor, die me aanzet tot dit gemijmer. Op de achtergrond staat de tv aan, Trinny en Suzanna nemen mensen onder handen, letterlijk, ze knijpen in borsten en billen. Ze kraken de slachtoffers eerst enorm af en dan lappen ze hun eigenwaarde weer helemaal op met een extreme makeover.

Er wordt geknipt en gekapt, hippe outfits aangemeten en nog een flinke laag verf aangebracht. En echt, wat een verschil! Iedereen blij, het geknijp wordt grif vergeven.

Het is waar, als je goed voor jezelf zorgt voel je je beter. Als je haar maar goed zit. Het oog wil ook wat. Maar aan mijn eigen gezicht is vandaag niet veel te redden. Ik blijf lekker binnen.Steenvrouw komt Ysbrandt uitlaten. En ze haalt een pak hondenvoer. De schat.

Er is nog veel meer te vertellen over namen in het plantenrijk. Er bestaan hele wonderlijke plantennamen, die ook weer te denken geven. Ik zal een tipje van de sluier oplichten: Erecta Pili, heb ik eens gezien in een botanische tuin in Schotland. Helaas is het plantje zo klein ( ! ), ik heb er geen goede afbeelding van gevonden…Of wat dacht je van de Vingerplant, deze laatste heeft zijn weg gevonden naar menig huishouden in de wilde jaren 60.

De vingervlugge vaste versie gewoon in een voortuintje