Complottheorieën en snot voor je kiezen. Je hebt niks te kiezen, kiezen of delen? Heks zit zich te vervelen en gaat op pad. Lacht zich te barsten om sluwe snuiter, stout oud mannetje! Het is altijd wat!

Wat een pisweer. Het hele weekend regent het pijpenstelen. Heks is doorweekt tot op het bot na een uitlaatronde met de hondjes. Chagrijnig prop ik de kletsnatte fietskar in mijn berging. Om hem een paar uur later weer tevoorschijn te halen. Voor een nieuwe kledderige kwelronde.

Heks voelt zich ook helemaal niet lekker. een aanval van HPDP (Hier Pijn Daar Pijn) houdt me aan bed gekluisterd, tussen de uitlaatrondes in. De hondjes liggen te stoeien aan het voeteneind. Ik kijk met 1 oog naar de zoveelste trage detective. Af en toe zak ik in slaap. Lang leve de ME, ik doe het er maar mee.

Zondagmiddag knapt het op. Een zonnetje piept tevoorschijn door het grijze wolkendek. De wereld ziet er direct een stuk gezelliger uit. Heks maakt zich op voor een echte ronde op de fiets. ‘We gaan naar het eilandje,’ verklap ik ons einddoel aan VikThor. Het eilandje in het Joppe. Waar egeltjes huizen en fazanten. Een stukje aan zichzelf overgeleverd niemandsland. Vol geurtjes en sporen. Een waar hondenparadijs.

Ik sleep mijn fiets naar buiten. Hang de kar er weer achter. Freya gaat met mand en al in de fietskar. VikThor echter draaft naast mijn bolide, hij moet zijn energie kwijt. Niet veel later tuft de karavaan de Marebrug over. Op de Singel zwenken we af richting Noord. Langs een nieuwbakken grachtje gaat het verder. Bij een hondenuitlaatstrook laat ik mijn viervoeters los.

Een stoer mannetje in een scootmobiel komt me tegemoet. Leren cowboyhoed op zijn snoet. Border Collie aan zijn voet. Ik ken hem wel. Al jaren maken we een praatje met elkaar, maar meestal in een ander park. De man is goed van de tongriem gesneden. Eindeloze verhalen, waar ik me met moeite van los ruk. Doorgaans.

Ook vandaag begint hij te vertellen. Een andere bekende van Heks komt erbij staan. Ook een man met een hondje. Ook hij klets altijd eindeloos tegen me aan. Alleen kan ik met zijn verhalen doorgaans geen bal. Doorspekt als ze zijn met diverse vormen van ‘conspiracy theory’. Iedereen is gek, niemand denkt na. En de hele wereld me dit, me dat. Hij echter heeft alles wel goed in de peiling….

Ik kijk nog eens goed naar laatstgenoemde. Een Amerikaan volgens mij. Het is een hele knappe man geweest in zijn jonge jaren, dat kun je nog goed zien. Maar er is een verslaving overheen gegaan. Substantieel misbruik van het één of ander. Schat ik zo in.

Samen luisteren we naar de oude baas. Hoe hij is klemgezet door een paar BOA’s, omdat zijn gehoorzame hondje los op de treeplank van zijn scootmobiel zat. ‘Twee vrouwen waren het. Er stond er eentje voor mijn scootmobiel en eentje aan de achterkant. Dat was een hele dikke…’ het mannetje gniffelt, als hij er aan terug denkt, ‘Het regende bakken van de hemel, maar ik had  mijn regenpak aan…’

‘Gnehgnehgneh, zij niet,’ vervolgt hij ‘Ze hebben me een half uur klem gezet, omdat ik mij niet wilde legitimeren, ja, ik ben af en toe een beetje stout…’ ondeugend kijkt hij ons aan. De verlopen Amerikaan en Heks zijn geschokt. Een half uur een stokoud mannetje klem zetten in de gietende regen? Hoe durven die BOA-dames het?

‘Toen heb ik wat dingen tegen die dames gezegd, waar ze niet zo blij mee waren.’ Hij vertelt, hoe hij de arme vrouwen er op heeft gewezen, dat iemand een paar jaar geleden op het idee kwam om langdurig werklozen dit soort werk te gaan laten doen.

Ook heeft hij Confucius aangehaald, de grote filosoof. ‘Hebben jullie wel eens een boek gelezen? Kennen jullie Confucius? Nee? Op pagina 243 van dat en dat boek van hem staat, ik citeer ‘Al draagt een aap een uniform, het is en blijft een aap….. Hahahaha,’ hikt hij.

Heks moet ook lachen. Wat een baasje is het toch. Die arme dames hebben vast spijt gekregen van hun actie. Dat kan niet anders. Hij heeft ze goed hun vet gegeven. Oude mannetjes klem zetten in de stromende regen. Toe maar.

Intussen wil ik eigenlijk wel passeren, maar de Amerikaan staat pontificaal midden op het pad. Hij begint een heel verhaal over Corona, de regering, complottheorie hier, complottheorie daar….. Het duizelt me.

‘Je moet goed vitamine D nemen, dus elke dag naar buiten. En C,’ roept hij gezaghebbend, ‘Gewoon je immuunsysteem sterk houden…. Het gaat vooral om je mind. Ja, ik ben nooit ziek. Maar ik had SARS, toen ik in een laboratorium bladiebla, maar ik had gewoon mijn mindset, en toen was ik zo genezen, door mezelf, zo sterk ben ik,  je moet het bestrijden met je mind. Niks aan de hand….’ zemelt hij vrolijk verder.

Even gooi ik wat protesten in de lucht, tegen zoveel stompzinnigheid, maar dat is koren op zijn molen natuurlijk. Ik moet vooral zo snel mogelijk wegwezen…. De oude baas gaat er als een haas vandoor. Blijft hij met mij altijd eindeloos babbelen, met dit heerschap is hij heel snel klaar, valt me op.

Heks maakt zich ook snel uit de voeten, nadat ze nog wat zeer beledigend gedachtengoed naar haar kop heeft gekregen. Over ziekte en jezelf eventjes hupsakee genezen… Wat kunnen mensen toch ongelofelijk dom en bot zijn. Terwijl ze zichzelf juist zo geniaal vinden!

‘Wat een kwibus, VikThor,’ mijmer ik tegen mijn dravende hondje. Ik peddel de stad uit. Langs de Zijl. Langs het Joppe. Tot we bij de brug naar het eilandje zijn. Een klein uur zwerven we over dit geliefde stukje natuur. Helaas recentelijk aangeharkt door natuurbeheerders. Een stel idioten heeft al het struikgewas van het middengedeelte verwijderd, bizar gewoonweg.

Maar er is nog genoeg moois over, gelukkig.

Iedereen mag denken en vinden wat hij of zij wil. Dat is een waarheid als een koe. Democratie betekent niet, dat je maar kunt doen waar je in in hebt. Nog een loeiende waarheid. Het valt me op, dat met deze dingen nogal wordt gesjoemeld de laatste tijd.

Mensen zijn boos op elkaar, omdat ze anders over de Coronaproblematiek denken. Ze krijgen slaande ruzie, omdat ze vanuit een ander standpunt redeneren. Maar je hebt altijd een ander standpunt. Daar ontkom je niet aan. Het gaat om luisteren, om verstaan.

Mensen denken, dat het democratisch is, om iedereen maar zo’n beetje te laten doen waar ze zin in hebben rondom Corona. Wil je bijvoorbeeld met je zieke kop de straat op? Omdat je behoefte hebt aan een frisse neus? Moet kunnen in een democratie!

Ook vind ik het raar dat Ruttekutte zo hamert op onze eigen verantwoordelijkheid en redelijkheid wat betreft handen wassen en afstand houden, maar dat we te stom worden geacht om op een fatsoenlijke en veilige manier een mondkapje voor te doen. Dat is te moeilijk voor de gemiddelde Nederlander….. En daarom zijn mondkapjes gevaarlijk.

Oh ja, ze zorgen ook nog eens voor schijnveiligheid, beweert men dan schijnheilig.

Huh?

Mondkapjes zouden voor mij veel verschil maken. Als iedereen ze zou dragen. Als iedereen dus zijn eigen snot, kwijl en aerosolen bij zich zou houden. Het zou mijn isolement aanmerkelijk verminderen. Ik zou niet meer zo met angst en beven over straat gaan. Dat is mijn standpunt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com HUH?

 

 

 

 

Lady: Die! Vier zelfmoordpogingen, waarvan eentje tijdens een zwangerschap. Dagelijks het leven opvreten en uitkotsen. Omdat het te zwaar op de maag ligt, je leven. Omdat het niet te verteren is! Maar ook: Diana dood? Nee, ze leeft! volgens Friese schrijfster!

Vannacht zie ik een documentaire over Lady Di. Het is natuurlijk alweer twintig jaar geleden dat ze werd vermoord of gedood of opgejaagd om vervolgens te verongelukken. Wat dan ook.

Een paar weken geleden zie ik een programma over haar leven, waarin vooral wordt gespeculeerd dat het moord was. Maar uiteindelijk toch niet, want uit een diepgaand en onafhankelijk en heel eerlijk en oprecht onderzoek van de Britse regering is toch gebleken dat het om een ongeluk ging. Ze had gewoon haar gordel moeten dragen, dan had ze het wel overleefd.

Nou ja. De woorden eerlijk, onafhankelijk en Britse regering in 1 zin is natuurlijk al een lachertje. Dus dat onderzoek zal me wat geweest zijn. Hebben ze opeens al die gegevens boven tafel gekregen, die de franse politie zo zorgvuldig heeft verdonkeremaand! Hahaha. Heks moet hartelijk lachen.

Vannacht gaat het gelukkig niet over dat vreselijke einde en alle daaromheen ontstane complottheorieën. Die me overigens heel plausibel in de oren klinken. De vrouw was uiteindelijk bezig om de wapenindustrie zwart te maken. En wel specifiek die vreselijke landmijnen: Het grote exportproduct van dat rare over het paard getilde koninkrijk.

Er zijn mensen voor minder vermoord.

Vanavond hoor je grote delen uit het beruchte interview, dat ten grondslag lag aan Andrew Morton’s zeer onthullende boek over haar leven. Haar temende stemgeluid doet op vlakke toon verslag van een gedoemd huwelijk. Alleen als ze echt moet lachen klinkt er iets eigens door. Galgenhumor overigens. Zwart als de nacht.

Als ik het goed begrijp heeft haar leven zich grotendeels boven de toiletpot afgespeeld. Lady Diana leed aan boulimia, een vreselijke aandoening, waar meestal weinig begrip voor is. Er komen opnamen voorbij, waarop ze inderdaad tante Sidonia-achttig door beeld loopt. Haar gezicht veranderd in louter profiel in tweeën gedeeld door haar elegante authentieke zinksnijder……

Haar man komt uit het verhaal naar voren als een ongevoelige zak. Het zal wel narcisme zijn wat de klok slaat. Dat zie je niet aan iemands neus. Het zijn vaak hele charmante mensen. Met hen is niks mis, maar als je er naast staat ben je het haasje. Dan ga je kapot. En dat word je dan ook nog eens kwalijk genomen……

Heks heeft ook wel eens een vriendinnetje gehad met boulimia. Ik was nog heel jong en zo ongeveer de enige die ervan afwist. Een groot geheim. De obsessie met eten en calorieën leek wel besmettelijk.

Enige tijd raakte ik verstrikt in haar web met problemen. Het trok een zware wissel op me, totdat de vriendschap over ging. Ze had toen eindelijk hulp gezocht en gekregen.

Het is uiteindelijk helemaal goed gekomen met die vrouw. Ze heeft een heel wat leuker leven gekregen dan ik! En al helemaal een veel gelukkiger bestaan dan Lady Di! Maar ja, ze is dan ook niet met een echte prins getrouwd, hoewel ze wel een hele knappe vent aan de haak sloeg…

‘Ik wist dat ik mezelf moest bewaren voor iemand,’ teemt de stem van de prinses, terwijl we haar als jong meisje zien voorbijflitsen. Ze was ook wel degelijk verliefd op die kouwe kikker uit Wales. Na zijn professionele grooming, het was natuurlijk al een ouwe lul en zij was net negentien, gaat ze voor de bijl.

‘Hij besprong me echt, toen ik inging op zijn avances, heel vreemd,’ beweert ze in het interview.

Ze trouwt met haar belager. ‘Als een lam naar de slachtbank,’ in haar eigen woorden. Op de dag van haar huwelijk is ze al redelijk genezen van het idee om met die kwibus  in de echt verbonden te worden. Ze kan echter niet terug. Haar kop staat op elke theedoek, koffiepot of pedaalemmer in het Verenigd Koninkrijk.

‘Ze hadden haar portret beter op de WC-potten kunnen zetten,’ bedenk ik me. Een grap, die zij zeker had kunnen waarderen.

Wat leid je dan voor’n leven? Je lijdt een leven….. Een voorgekookt bestaan, waar alle persoonlijke gevoelens moeten worden geëlimineerd. En als dat niet lukt, dan kots je ze uit. Zolang je maar glimlacht en straalt op de goede momenten.

En dat doet ze. Het is ongelofelijk, dat ze het er nog uitperst. Je ziet beelden van staatsbezoeken en hoort haar stem commentaar geven. ‘Hier was ik doodziek, ik voelde me zo beroerd, dat ik flauwviel. “Stel je niet aan,” zei mijn man dan. Het ergerde hem…..’

‘Hier had ik nog borsten, bij de verloving. Ik droeg een zwarte jurk met een flink décolleté, dat werd me niet in dank afgenomen….’ Het is haar laatste decollete voorlopig. De tieten verdwijnen ook in de WC-pot.

Langzaam sterven gaat haar niet snel genoeg: Vier zelfmoordpogingen volgen. Waarvan eentje zelfs tijdens een zwangerschap. Ze vertelt erover in het interview. De empatische Diana! Dat schokt me echt. Hoe kun je je ongeboren kind nu offeren op het altaar van je ellende? In een schreeuw om aandacht? Dan moet je wel erg wanhopig zijn……

Later lees ik ergens de roddel, dat voormalig minnares en huidige partner van de prins van Wales, Camilla Parker Bowles, het kind uit die zwangerschap, Harry, treitert met het feit, dat hij niet van Charles is, maar van een minnaar van Diana…… Was het soms een verkapte abortus?

Ik hoop maar dat er zoiets bestaat als reïncarnatie. Een leuk leven buiten de schijnwerpers in het laatste matriarchaat ter wereld bijvoorbeeld. Of op een andere planeet……

In heksenkringen wordt vaak beweerd dat je je leven kiest. Bewust. Om bepaalde ervaringen op te doen. Als je Lady Di zo hoort praten lijkt het alsof ze haar lot ten diepste al kende. Wist dat ze het helemaal uit moest zitten. Zelfs haar dood heeft ze voelen aankomen.

‘Je moet niet raar opkijken als ik plotseling een heel bizar auto ongeluk krijg.’ Ze had ook iemand in gedachten, die daarvoor verantwoordelijk zou kunnen worden gehouden. Maar ja. De moeder van je eigen kinderen om zeep helpen? Dat gaat wel erg ver.

De man was dan wel niet uit liefde met haar getrouwd en hij hield van een andere vrouw, maar dat komt vaker voor dan je denkt. Zeker in die kringen! Het romantische huwelijk is nog geen twee eeuwen oud. En koningshuizen lopen altijd vier eeuwen achter.

Sommige dingen gaan erg ver. Een beetje narcist deinst echter nergens voor terug. Daar kun je je maar beter verre van houden. Goed kan je het nooit doen bij hen…… Dus het heeft helemaal geen zin om jezelf te pijnigen door wel of niet te eten, woede in te slikken, te doen wat er van je verwacht wordt en ga zo maar door.

DIANA SPENCER, LADY DI

Je leven is van jou. En als dat niet zo voelt, dan word je ongelukkig.

Heks is zich haar eigen leven eigen aan het maken. Eindelijk mezelf op de eerste plaats aan het zetten. Beter laat dan nooit. Ik ga nog dagelijks in de fout. Soms wil ik mijn bestaan ook grondig uitkotsen. Zou ik een nieuw leven willen en vooral ook een nieuw lijf.

Ook ik heb vele momenten in mijn leven gehad dat ik niet meer verder wilde. Er helemaal geen zin meer in had. Ook ik heb mensen in mijn leven gehad, die ik beter verre van me kan houden. Ook ik heb niet veel mogelijkheden om me af te reageren. Niet omdat ik bekend ben en er pers voor de deur ligt, maar omdat ik grote delen van mijn leven in bed doorbreng. Alleen. Zoals nu. Vergeten. Uitgerangeerd. Terwijl ik me behoorlijk ziek voel.

Ik zal het ermee moeten doen voorlopig. Ik denk echter niet dat iemand me op korte termijn zal gaan vermoorden. Ik heb wel een paar geduchte vijanden gemaakt in mijn leven, maar die hebben gelukkig totaal geen macht. Dat scheelt enorm. Nee, Heks gaat het allemaal wel overleven!

Maar is Diana eigenlijk wel dood? Of leeft ze nog, net als Elvis? Haar dood is met zoveel mysterie omgeven, dat Heks het zeker niet uitgesloten acht. Waarom zou je daadwerkelijk moeten sterven om een nieuw leven te beginnen? Je kunt toch ook gewoon verdwijnen?

Diana dood? Nee, ze leeft! volgens Friese schrijfster Linda Udo!