Dippende heks zit met Jip en Janneke ellende uit in kroeg…. Janneke staat in de krant! En een mooie zondagse preek van de dominee….

Herman IJzerman, buurtpastor in Rotterdam: “Er zijn aandoeningen en angsten die onoplosbaar zijn. In nabijheid delen wij deze angsten en onoplosbaarheid. Er rest soms niets anders dan het uithouden in het onvermogen.”

Vandaag in mijn kerk ging het over onmacht. Bovenstaande was de openingstekst. Zeer herkenbaar voor mij. Ik zit het leven vaak uit. Alles gaat voorbij uiteindelijk. Nu bedoel ik dat helemaal niet zwartgallig, het is gewoon zoals het is. Of zoals Thich Nhat Hanh zegt: ‘This is it!’

Helaas strookt dat niet met onze verrichtingen maatschappij. Mensen zijn nummers. Een probleem moet worden aangepakt. Is er geen oplossing voorhanden, dan valt weinig te verrichten en daar is geen eer aan te behalen. Zo’n probleembak wordt uitgerangeerd. Dit is een veelvoorkomend fenomeen overigens.

De kunst met tegenslag is om het niet persoonlijk te nemen. Een bijna onmogelijke opdracht. Ik vergeet het regelmatig en dan voel ik me pas echt beroerd.

De wereld is sowieso vaak een verdorven plek, mensen kramen met een uitgestreken gezichten de meest vreselijke leugens uit om hun eigen hachje te redden. Of om te verdienen aan andermans ondergang. Een stuitend voorbeeld was natuurlijk de hele discussie over de Diane-pil afgelopen week. Vrouwen overlijden eraan, maar je kunt hem nog rustig innemen….

Ik heb ooit een psychiater een opmerking horen maken ten aanzien van suïcide als bijverschijnsel van antidepressiva: ‘Daar raken we mensen op kwijt”. Hij gebruikte dan wel het woord mensen, maar het klonk niet bepaald menselijk.

Vanavond zag ik een item op TV over Blue Zones, een vijftal gebieden in de wereld, waar mensen opmerkelijk oud worden. In zeer goede gezondheid. Er kwam een hartchirurg langs, die tot zijn vijfennegentigste (!) volop aan het werk was geweest. Wat zijn dat voor’n zones? In elk geval eten ze heel veel groente en fruit, geen cola, vet, suiker en andere ellende.

er vallen wel veel dooien, maar je kunt het gerust eten......

SUIKER IS GEZOND

Afgelopen week zag ik ook een programma over suiker. Hoe de suikerunie hun eigen wetenschappelijk instituut subsidieert om voorlichting te geven over hun eigen product. De directeur van de suikerfabriek zit in het bestuur van dit onafhankelijk (!) orgaan. De wetenschapster duikt ook weer op in de fabriek….. Maar ze is heel objectief Mweuh? Met een van leugenachtigheid keiharde kop kijkt ze de camera in en liegt dat ze barst. Suiker is gezond. Je wordt er niet dik van. Mensen moeten gewoon meer bewegen.

Ook zag ik, dat de Europese voedingsindustrie een miljard (!) euro heeft uitgegeven aan lobbyen in Brussel tegen een helder systeem om verpakkingen van informatie te voorzien. En met succes. Het is nog steeds spoorzoeken met een vergrootglas naar een beschrijving van alle rotzooi in een gemiddeld product van de moderne voedseltechnologie. Eng woord overigens.

Brussel ligt niet bepaald in een Blue Zone, tenzij je het hebt over het werkterrein bij uitstek vermoed ik, de kroegen, waar de lobbyisten blauw als balletjes deze proberen aan het rollen te krijgen…..

Na de kerk zei Jip: “Je had zeker een dipje deze week? Kom we gaan naar de kroeg….”. Hij leest mijn blog. Vandaar. Dus samen met zijn vrouw Janneke hebben we heerlijk in onze stamkroeg van wijn en bittergarnituur genoten. Vlaamse frieten in mijn geval. Intussen bespraken we bovenstaande onderwerpen en nog veel meer. Zoals het feit, dat Janneke in de krant staat!!!  Ze heeft een schilderij gewonnen….. Nog een lelijk ding ook, vertelt ze me. Haha, win je ook eens iets…. Wij zitten nooit om een onderwerp verlegen.

is altijd een feestje

NAAR DE KROEG MET JIP EN JANNEKE

Er gebeuren enge dingen in de wereld. Mensen verkopen hun ziel als ze er lekker aan kunnen verdienen.  En de jouwe erbij, als je niet oppast… Veel ellende is niet op te lossen, dus niet interessant. Rest slechts het uit te zitten, als een gevangenisstraf. Onterecht veroordeeld…. Alhoewel je in zogenaamde spirituele kringen soms naar je kop krijgt, dat het je karma is. Yek.

Ik zorg gewoon, dat ik in een volgend leven in zo’n Blue Zone terecht kom!

Gelukkig zijn er mensen in mijn leven, die het samen met mij uitzitten, tijdens de vele dipjes horende bij ME.  In de kroeg deze keer. En daar gaat het om in het leven heb ik ontdekt. Dat is de vrucht van mijn mislukte bestaan: Ik raak aan waar het echt om draait!!!! Dippen met je vrienden…..Bofferd ben ik toch!

Pieter Pik voor al uw zaad…….

Terzijde

maagdenpalm zet ook zaad…

Er is een kwestie, die me bezighoudt. Dat gaat over het verschijnsel zaad, maar dan zaad in het plantenrijk. Dat dierlijk en menselijk zaad mannelijk zijn lijkt me evident. Het wordt duidelijk geproduceerd door mannelijke vertegenwoordigers van betreffende species.

Maar bij planten ligt dat anders. Je kent het verhaal vast wel, huh, wie niet, van bloemetjes en bijtjes. Hoe zo’n bijtje een beetje stuifmeel aan zijn pootjes krijgt, terwijl ze lekker nectar zit op te zuigen. Bijtjes die dat doen zijn altijd dames, de mannetjes heten darren, dat heeft geen arbeidzame connotatie toch? Zit niet te darren…

Maar goed, de damesbij is blij met die nectar en vliegt richting volgende rooftocht. Zodra ze het stampertje van een bloem raakt, geeft ze stuifmeel af. Gek ook weer, dat zo’n vrouwelijk aspect van de bloem nu juist weer stampertje heet….

Dan gebeurt er van alles in die bloem en ze zet zaad.

En volgens mij is dat een verkeerde benaming voor wat ze zet. Wij zetten koffie en thee, en als er een onbeschermd stampertje in de buurt komt dragen we vrucht. Maar wij, dames,  zetten geen zaad.

Gelden er in het plantenrijk dan andere regels? Kijk naar het stampertje.. Of is hier sprake van invloeden van het patriarchaat? En is het stampertje daar ook aan te wijten? Wordt dat hele prachtige proces opeens toegeschreven aan het mannelijke?

Ik ben opgegroeid in een tuiincentrumfamilie, wij verkochten zaad. Het best verkocht het zaad van Pieter Pik en Zonen. Die zonen onderstreepten al het persoonlijk succes van zijn zaad.Hij had zijn naam privé al lang veranderd, maar voor zijn product was het de beste reclame ooit….

Dus voor hem zou het ontzettend zuur zijn, als er een betere benaming kwam. Toch zit ik me af te vragen, welk woord de lading zou dekken. Vrucht is natuurlijk al bezet door vruchten. Misschien een geheel nieuw woord?

Ik ben er nog niet uit. Ook zal het nog een hele klus zijn om zo’n woord te implementeren in de taal. In mijn studie had ik ooit het vak sociolinguïstiek en daar heb ik van onthouden, dat taalveranderingen zich sociaal vaak van hoog naar laag bewegen. Met andere woorden: Iedereen aapt de aardappels in de kelen na.  En zo sijpelt een taalverandering langzaam door de sociale hiërarchie van de maatschappij. Dus ik zou het beste kunnen beginnen bij de koningin bijvoorbeeld. Ik weet niet of ik haar warm krijg voor de kwestie.

Een andere benadering is via HipHop. De straattaal doet via dit medium een opgang in het Algemeen Beschaafd Nederlands. De huidige sociolinguïstiek zal wel bol staan van dit fenomeen.

Ik kan Frogs eens vragen er een rap over te schrijven, wie weet slaat het nieuwe woord dan aan.

Maar eerst maar eens een goed woord bedenken. Ik nodig je uit om mee te denken. Ik hou jullie op de hoogte van de resultaten!

Ach ja, wat heerlijk om zo te zemelen, terwijl ik lig te klapperen van de griep. Het kan ook de koorts zijn hoor, die me aanzet tot dit gemijmer. Op de achtergrond staat de tv aan, Trinny en Suzanna nemen mensen onder handen, letterlijk, ze knijpen in borsten en billen. Ze kraken de slachtoffers eerst enorm af en dan lappen ze hun eigenwaarde weer helemaal op met een extreme makeover.

Er wordt geknipt en gekapt, hippe outfits aangemeten en nog een flinke laag verf aangebracht. En echt, wat een verschil! Iedereen blij, het geknijp wordt grif vergeven.

Het is waar, als je goed voor jezelf zorgt voel je je beter. Als je haar maar goed zit. Het oog wil ook wat. Maar aan mijn eigen gezicht is vandaag niet veel te redden. Ik blijf lekker binnen.Steenvrouw komt Ysbrandt uitlaten. En ze haalt een pak hondenvoer. De schat.

Er is nog veel meer te vertellen over namen in het plantenrijk. Er bestaan hele wonderlijke plantennamen, die ook weer te denken geven. Ik zal een tipje van de sluier oplichten: Erecta Pili, heb ik eens gezien in een botanische tuin in Schotland. Helaas is het plantje zo klein ( ! ), ik heb er geen goede afbeelding van gevonden…Of wat dacht je van de Vingerplant, deze laatste heeft zijn weg gevonden naar menig huishouden in de wilde jaren 60.

De vingervlugge vaste versie gewoon in een voortuintje